Γ. Κ. κ.α. ν. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λιμιτεδ, Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 304/2021, 10/1/2022

(2)και Κανονισμός

1. Μεταξύ:
2. Γ. Κ. (Δ.Τ. [ ]), από την Πέγεια
3. Α. Α. (Δ.Τ.[ ]), από την Πέγεια. Αιτητές - Εφεσείοντες και Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λιμιτεδ, από τη Λευκωσία Καθ' ων η Αίτηση-Εφεσίβλητοι --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Ημερ.: 10/01/
4. Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές αρ. 1 και 2 - Εφεσείοντες: κ. Αλ. Χρ. Αλεξάνδρου. Για τους Καθ' ων η Αίτηση - Εφεσίβλητους: κα Μ. Κωνσταντινίδου για κ.κ. Ε & Μ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Αιτητές αρ. 1 και 2 - Εφεσείοντες με την παρούσα Αίτηση - Έφεση, την οποία καταχώρησαν στις 10/12/2021, αξιώνουν τις κάτωθι θεραπείες: Α. Διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται η Ειδοποίηση "Τύπος ΙΑ" που εκδόθηκε στις 28/09/2021 και την οποία οι Αιτητές / Εφεσείοντες έλαβαν γνώση στις 17/11/2021, από τους Καθ' ων η Αίτηση / Εφεσίβλητους ως άκυρη και/ή εσφαλμένη και/ή αντικανονική και/ή παράνομη, και/ή λόγω δεδικασμένου, και/ή λόγω κατάχρησης των διαδικασιών, για τον πλειστηριασμό των κάτωθι ακινήτων ιδιοκτησίας των Αιτητών / εφεσειόντων 1 και
6. ακίνητο με αριθμό Εγγραφής 0/[ ], Φ/Σχ./Τμ. 45/6133V031, Τεμάχιο [ ], ισόγεια κατοικία στον Δήμο Πέγειας, εγγεγραμμένο μερίδιο που θα πωληθεί 1/1, επ' ονόματι της Α. Α. Αιτήτρια/Εφεσείουσα αρ.
8. ακίνητο με αριθμό Εγγραφής 0/[ ], Φ/Σχ./Τμ. 44/16/0, Τεμάχιο [ ], Δήμος Πέγειας, χωράφι, εγγεγραμμένο μερίδιο που θα πωληθεί 1/2, επ' ονόματι του Γ. Κ. Αιτητής/Εφεσείοντας αρ.
10. ακίνητο με αριθμό Εγγραφής 0/[ ], Φ/Σχ/Τμ 45/01/0, Τεμάχιο [ ], Δήμος Πέγειας, χωράφι/χαρουπιές 10, εγγεγραμμένο μερίδιο που θα πωληθεί 1/1, επ' ονόματι του Γ. Κ. Αιτητής / Εφεσείοντας αρ.
11. Β. Διάταγμα και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου, με το οποίο να ακυρώνεται ο ορισθείς πλειστηριασμός, σύμφωνα με την Ειδοποίηση Τύπος "ΙΑ" ημερομηνίας 28/09/2021, που θα λάβει χώρα την 11.01.2022 και ώρα 10.00 π.μ. ή και σε οποιανδήποτε άλλη μεταγενέστερη ημερομηνία ήθελε ορισθεί, των ακινήτων ιδιοκτησίας των Αιτητών/Εφεσειόντων αρ. 1 και 2 ως περιγράφεται ανωτέρω, από τους Καθ' ων η Αίτηση/Εφεσίβλητους. Γ. Οποιαδήποτε άλλη παραπέρα θεραπεία την οποία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιη και/ή εύλογη υπό τις περιστάσεις. Δ. Τα έξοδα της αίτησης αυτής.» Στην Αίτηση περιλαμβάνεται η νομική βάση και 13 λόγοι έφεσης ως φαίνονται στο σώμα της. Ουσιαστικά οι Αιτητές - Εφεσείοντες ισχυρίζονται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση - Εφεσίβλητοι ουδέποτε επέδειξαν προθυμία για αναδιάρθρωση των δανείων των Αιτητών αρ. 1 και 2 - Εφεσειόντων, ενάντια στον Κώδικα συμπεριφοράς χειρισμού δανειοληπτών που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες, καθυστέρησαν να τους επιδώσουν την Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ αφού αυτή επιδόθηκε σε διάστημα ολιγότερο των 55 ημερών από τον καθορισμένο πλειστηριασμό με αποτέλεσμα να είναι αδύνατο να ασκήσουν όλα τα ένδικα μέσα ενώ η εν λόγω ειδοποίηση επιδόθηκε απευθείας με ιδιώτη επιδότη και όχι με συστημένη επιστολή όπως καθορίζει ο νόμος. Επικαλούνται επίσης κατάχρηση της διαδικασίας, μη επίδοση της ειδοποίησης Τύπος ΙΑ σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και παρατυπία αυτής σε σχέση με το περιεχόμενο της. Πέραν των πιο πάνω, ισχυρίζονται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση - Εφεσίβλητοι καταχώρησαν εναντίον των Αιτητών - Εφεσειόντων την Αγ. Αρ. 651/2020, στην οποία μεταξύ άλλων αξιώνουν διατάγματα εκποίησης των επίδικων υποθηκών και παράλληλα προωθούν την παρούσα διαδικασία κάτι το οποίο αποτελεί καταφρόνηση του Δικαστηρίου. Τέλος, επικαλούνται αντισυνταγματικότητα του σκοπούμενου πλειστηριασμού. Η Αίτηση - Έφεση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή αρ. 1 - Εφεσείοντα, ο οποίος στην ουσία επαναλαμβάνει τους λόγους έφεσης και αναφέρεται σε περαιτέρω γεγονότα τα οποία ισχυρίζεται ότι διαδραματίζονταν με τους Καθ' ων η Αίτηση για σκοπούς εξώδικου συμβιβασμού. Δεν προτίθεμαι να αναφερθώ λεπτομερώς στα όσα αναφέρει ο ενόρκως δηλών στο στάδιο αυτό. Αναφορά στα γεγονότα τα οποία ισχυρίζεται, θα γίνει κατωτέρω κατά την εξέταση των λόγων έφεσης, και εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Οι Καθ' ων η Αίτηση - Εφεσίβλητοι καταχώρησαν στις 28/12/2021 ένσταση με την οποία προβάλλουν 22 λόγους για τους οποίους η Αίτηση - Έφεση θα πρέπει να απορριφθεί ως αυτοί φαίνονται στο σώμα της ένστασης. Ουσιαστικά οι Καθ' ων η Αίτηση - Εφεσίβλητοι ισχυρίζονται ότι δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες από το Νόμο προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και η Αίτηση στρέφεται εναντίον δύο διαφορετικών ειδοποιήσεων Τύπου ΙΑ ημερ. 17/11/2021 που εκδόθηκαν δυνάμει δύο διαφορετικών Υποθηκών δηλ. των Υποθηκών Υ1525/2018 και Υ1528/2018 κάτι που δεν προβλέπεται από το Νόμο και δεν είναι πρόσφορο να συνεκδικαστούν. Ισχυρίζονται επίσης ότι οι υπό κρίση ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ επιδόθηκαν εντός της τασσόμενης από το Νόμο προθεσμίας και ότι οι Αιτητές - Εφεσείοντες έλαβαν γνώση και συνεπώς δεν μπορούν να εγείρουν ζήτημα επίδοσης και ούτε έχει παρατεθεί μαρτυρία ότι παραβλάπτονται τα δικαιώματα τους. Οι εν λόγω ειδοποιήσεις επιδόθηκαν νομότυπα και σύμφωνα με το Νόμο. Οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι η αποστολή μέσω συστημένου ταχυδρομείου στους Αιτητές - Εφεσείοντες δεν ήταν εφικτή αφού στη προσπάθεια επίδοσης σε αυτούς της Αγ. Αρ. 651/2020 δεν είχαν εντοπιστεί στη δοθείσα διεύθυνση από τον ιδιώτη επιδότη, αλλά εντοπίστηκαν πλησίον του χωριού Αρμίνου της Επαρχίας Πάφου σε δασώδη περιοχή όπου διαμένουν, στην οποία δεν υπάρχουν διευθύνσεις για σκοπούς αποστολής συστημένης επιστολής. Πέραν των πιο πάνω, οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι οι ειδοποιήσεις είναι νομότυπες και ότι οι Καθ' ων η Αίτηση προσήλθαν σε συζητήσεις με τους Αιτητές για εξεύρεση τρόπου εξόφλησης του οφειλόμενου υπολοίπου χωρίς όμως να υπάρξει ανταπόκριση εκ μέρους τους, αφού ουδέποτε προσκόμισαν οποιαδήποτε στοιχεία τους ζητήθηκαν. Όσον αφορά το ζήτημα της παράλληλης προώθησης της Αγ. Αρ. 651/20 και των επίδικων πλειστηριασμών, αυτό είναι καθόλα νόμιμο και καμία κατάχρηση υπάρχει. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της κας Α. Χ., υπαλλήλου της εταιρείας Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd, εταιρεία που ενεργεί για λογαριασμό των Καθ' ων η Αίτηση και η οποία λόγω των καθηκόντων της είναι γνώστης των γεγονότων. Υποστηρίζεται επίσης από τις ένορκες δηλώσεις των κ.κ. Χάρη Αντωνίου και Σάββα Παπαλουκά, ιδιωτών επιδοτών. Η ενόρκως δηλούσα Α. Χ. αναφέρεται στα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση και επισυνάπτει σωρεία τεκμηρίων. Αναφέρει στην ουσία ότι τα επίδικα ακίνητα τα οποία οι Εφεσίβλητοι - Καθ' ών η Αίτηση επιχειρούν να πωλήσουν δια πλειστηριασμού υποθηκεύτηκαν από τους Αιτητές αρ. 1 και 2 προς όφελος της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας δυνάμει των υποθηκών Υ1528/2018, Υ1525/2018, Υ1527/2018 και Υ1529/2018 προς εξασφάλιση συγκεκριμένων πιστωτικών διευκολύνσεων που τους παραχωρήθηκαν. Συγκεκριμένα, παραχωρήθηκαν στους Αιτητές αρ. 1 και 2 δύο δάνεια ύψους €207,000 και €50,000 δυνάμει των συμφωνιών ημερομηνίας 22/08/
12. Τούτο έγινε στα πλαίσια αναδιάρθρωσης άλλων τραπεζικών διευκολύνσεων που παραχωρήθηκαν στους Αιτητές αρ. 1 και 2 από άλλα Συνεργατικά Πιστωτικά Ιδρύματα και παρουσίαζαν καθυστερήσεις και υπερβάσεις. Οι εφεσίβλητοι διαδέχτηκαν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Λτδ σε σχέση με τις εν λόγω συμφωνίες δανείου και υποθήκες. Στις 19/11/2019 οι Εφεσίβλητοι με επιστολές τους τερμάτισαν τις συμφωνίες δανείου λόγω παράλειψης συμμόρφωσης των Αιτητών αρ. 1 και 2 με τις υποχρεώσεις τους και καταχώρησαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου την Αγ. Αρ. 651/
13. Κατά την προσπάθεια επίδοσης της εν λόγω αγωγής στους Αιτητές αρ. 1 και 2, αυτοί δεν μπορούσαν να εντοπιστούν στις δοθείσες διευθύνσεις και σύμφωνα με ενημέρωση του δικαστικού επιδότη κ. Χ. Α. αυτοί δεν διέμεναν πλέον στην Πέγεια στη διεύθυνση που ήταν καταχωρημένη στα αρχεία των Εφεσιβλήτων με αποτέλεσμα η αγωγή να επιδοθεί σε αυτούς πλησίον του χωριού Αρμίνου, σε περιοχή που δεν υπήρχε προσδιορίσιμη διεύθυνση. Αποτελεί θέση της ενόρκως δηλούσας ότι σε μεταγενέστερο στάδιο, όταν κινήθηκε η διαδικασία πλειστηριασμού όλες οι σχετικές ειδοποιήσεις δόθηκαν για επίδοση καθότι δεν υπήρχε προσδιορίσιμη διεύθυνση για να σταλούν οι Ειδοποιήσεις μέσω συστημένου ταχυδρομείου. Συγκεκριμένα, επιδόθηκαν οι ειδοποιήσεις Τύπου Ι στις 26/11/2020 μαζί με συνημμένη κατάσταση λογαριασμού αναφορικά με τις υποθήκες Υ1528/2018 και Υ1525/2018 στους Αιτητές τάσσοντας προθεσμία 45 ημερών για την εξόφληση του οφειλόμενου υπολοίπου. Στις 20/02/2021 επιδόθηκαν οι ειδοποιήσεις Τύπου ΙΒ με τον ίδιο τρόπο δηλαδή με ιδιώτη επιδότη χωρίς οι Αιτητές να αμφισβητήσουν τις διαδικασίες που ξεκίνησαν με βάση το Μέρος VIA του Νόμου. Αντιθέτως επικοινώνησαν τόσο με τους εφεσίβλητους όσο και με τους δικηγόρους τους για διορισμό εκτιμητή αλλά ουδέποτε εστάλη τέτοια εκτίμηση. Ακολούθως, επιδόθηκαν στις 17/11/2021 οι ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ αναφορικά με τις πιο πάνω αναφερόμενες Υποθήκες προς τους Αιτητές, ειδοποιώντας τους ότι ο πλειστηριασμός έχει καθοριστεί στις 11/01/2022 και εντός περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών που τάσσει ο Νόμος και τους δόθηκε το δικαίωμα να προσφύγουν στο Δικαστήριο, όπως και έπραξαν με την παρούσα Αίτηση τους. Σε σχέση με την επίδοση των εν λόγω ειδοποιήσεων η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι αυτή έλαβε χώρα σύμφωνα με το Νόμο και τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Από πληροφόρηση που έλαβε από τον ιδιώτη δικαστικό επιδότη κ. Χ. Α. δεν ήταν εφικτή η αποστολή τους μέσω συστημένου ταχυδρομείου. Κατά την επίδοση της αγωγής δεν εντόπισε τους Αιτητές στην Πέγεια αλλά πλησίον του χωριού Αρμίνου σε δασώδη περιοχή στην οποία δεν υπάρχουν διευθύνσεις. Συνεπώς η αποστολή συστημένων επιστολών μέσω ταχυδρομείου για τις επίδικες ειδοποιήσεις και γενικά για όλες τις ειδοποιήσεις, δεν ήταν εφικτή ενόψει της μη ύπαρξης προσδιορίσιμης διεύθυνσης η οποία θα καθιστούσε επιτυχή την αποστολή τους. Αναφορικά με τη θέση των Αιτητών περί άρνησης των Εφεσιβλήτων να προβούν σε αναδιάρθρωση, η μάρτυρας την απορρίπτει. Αναφέρει κατ' αρχάς ότι τα επίδικα δάνεια ήταν το αποτέλεσμα αναδιάρθρωσης προηγούμενων μη εξυπηρετούμενων χορηγήσεων και το πρόγραμμα αναδιάρθρωσης ουδέποτε τηρήθηκε από πλευράς Αιτητών. Περαιτέρω, τα μέρη ήρθαν σε συζήτηση προς τον σκοπό εξεύρεσης τρόπου αποπληρωμής του οφειλόμενου υπολοίπου (και όχι για υποβολή νέας πρότασης) και ζητήθηκε από τους Αιτητές - Εφεσείοντες όπως προσκομίσουν στοιχεία και έγγραφα αναφορικά με την οικογενειακή και οικονομική τους κατάσταση τα οποία ουδέποτε προσκόμισαν. Η απροθυμία των Αιτητών να προσκομίσουν τα πιο πάνω στοιχεία δεν εμπόδιζε τους Καθ' ων η Αίτηση να προχωρήσουν στην έναρξη της διαδικασίας πλειστηριασμού, όπως και τους επεξηγήθηκε από την Υπεύθυνη Αναδιαρθρώσεων και Διαπραγματεύσεων. Πέραν των πιο πάνω, στις ένορκες δηλώσεις των ιδιωτών επιδοτών αναφέρονται γεγονότα που σχετίζονται με την επίδοση τόσο της Αγωγής Αρ. 651/2007 όσο και των ειδοποιήσεων Τύπου Ι και ΙΑ. Ο ιδιώτης επιδότης κ. Χ. Α. αναφέρει ότι επισκέφθηκε την διεύθυνση οδός [ ] αρ.3, Πέγεια με σκοπό να επιδώσει την πιο πάνω αγωγή στους Αιτητές και δεν τους εντόπισε εκεί. Όπως ενημερώθηκε από γείτονα, οι Αιτητές δεν διέμεναν στην εν λόγω διεύθυνση αλλά σε χωριό της Πάφου χωρίς να ήταν σε θέση να του δώσει περαιτέρω λεπτομέρειες. Στην εν λόγω οικία διέμεναν αλλοδαποί. Μετά από έρευνα στην οποία προέβηκε διαπίστωσε ότι οι Αιτητές διαμένουν πλησίον του χωριού Αρμίνου σε δασώδη περιοχή όπου δεν υπάρχουν διευθύνσεις. Μετά από τηλεφωνική επικοινωνία με τον Αιτητή αρ. 1, του ανάφερε ότι είναι δύσκολο να εντοπίσει το σπίτι καθότι βρίσκεται σε δασώδη περιοχή και αν μπορούσε να επισκεφθεί το χωριό Βρέτσια όπου ο υιός του Χ. Κ. (ο οποίος συγκατοικεί μαζί τους) βγάζει το κοπάδι εκεί για βοσκή και να επιδώσει την αγωγή για λογαριασμό τους σ' αυτόν, όπως και έγινε. Ο ιδιώτης επιδότης Σ. Π. αναφέρει ότι κατά τον Ιούλιο του 2020 του παραδόθηκαν από τους Καθ' ων η Αίτηση οι ειδοποιήσεις Τύπου Ι για να τις επιδώσει στους Αιτητές. Κατόπιν επικοινωνίας με τον Αιτητή αρ. 1, του ανέφερε ότι διαμένει με την σύζυγο του και τον υιό του σε δασώδη περιοχή πλησίον του χωριού Αρμίνου. Του ανέφερε επίσης ότι για να μην μεταβαίνει στην περιοχή αυτή η οποία είναι δύσκολο να εντοπιστεί το σπίτι όπου διαμένουν, να επικοινήσει με τον γιο του, Χ. Κ., ο οποίος έρχεται συχνά στην Πάφο και να του επιδώσει τις ειδοποιήσεις όπως και έπραξε. Τις ειδοποιήσεις ΙΑ και ΙΒ τις επέδωσε στην Αιτήτρια αρ. 2 προσωπικά και για λογαριασμό του Αιτητή αρ. 1 στο σπίτι τους, εντός δασώδους περιοχής πλησίον του χωριού Αρμίνου. Η ακρόαση της παρούσας αίτησης διεξήχθη στη βάση των γραπτών αγορεύσεων αμφοτέρων των συνηγόρων που εκπροσωπούν τα μέρη. Επίσης, οι συνήγοροι αγόρευσαν και προφορικά συμπληρώνοντας τις θέσεις τους. Έχω διεξέλθει με μεγάλη προσοχή των εν λόγω αγορεύσεων, γραπτών και προφορικών, τις οποίες λαμβάνω σοβαρά υπόψη μου και δεν κρίνεται απαραίτητο να αναφερθώ στα επιχειρήματα που προβάλλονται και στο περιεχόμενο τους, στα πλαίσια της παρούσας απόφασης. Θα αναφερθώ κατωτέρω κατά την εξέταση της ουσίας της Αίτησης σε οποιεσδήποτε αναφορές των δικηγόρων κριθεί αναγκαίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρεί με την πώληση δια πλειστηριασμού ενυπόθηκων ακινήτων, αφού ακολουθήσει συγκεκριμένη διαδικασία, περιλαμβάνεται στο Μέρος VIA του Περί Μεταβιβάσεων και Υποθηκεύσεως Νόμου, Ν. 9/65, το οποίο εισήχθηκε με το Νόμο 142(Ι)/2014, ως αυτό τροποποιήθηκε μεταγενέστερα. Σύμφωνα με το Άρθρο 44(Β)

(1)το δικαίωμα αυτό προκύπτει στην περίπτωση υπερημερίας κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 27, ως αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των εκατόν είκοσι

(120)ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο, δυνάμει των όρων της σύμβασης ή των διατάξεων του παρόντος Νόμου. Η οποιαδήποτε ειδοποίηση υπερημερίας ή απαίτηση για πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους, η οποία αποστέλλεται από τον ενυπόθηκο δανειστή όταν αυτός είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα δυνάμει των διατάξεων του περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή προς οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, συνοδεύεται από την ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο «Θ» του Δεύτερου Παραρτήματος. Δεν απαιτείται η αποστολή τέτοιας ειδοποίησης στην περίπτωση που ο ενυπόθηκος δανειστής έχει εξασφαλίσει δικαστική απόφαση εναντίον του ενυπόθηκου οφειλέτη ή εάν υπάρχει κατατεθειμένη αίτηση πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VI (βλ. Άρθρο 44Β

(2)). Η έναρξη της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου που προβλέπεται από το Μέρος αυτό του Νόμου, διενεργείται με την επίδοση στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «I» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των σαράντα πέντε

(45)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού (βλ. Άρθρο 44Γ

(1)). Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό· η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «ΙΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. (βλ. Άρθρο 44Γ

(2)). Το Άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου περιλαμβάνει το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη να αποταθεί στο Δικαστήριο εντός 45 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της πιο πάνω ειδοποίησης για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης. Οι λόγοι που μπορεί να προβάλει καθορίζονται εξαντλητικά από το Νόμο και είναι οι ακόλουθοι: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις· (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί· (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή· (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου· (ε) ο ενυπόθηκος δανειστής στην περίπτωση που είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα ή αγοραστής κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τις διατάξεις του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου, εφεξής καλούμενος «αγοραστής», αρνήθηκε να προσέλθει και/ή δεν προσήλθε ως όφειλε, σε διαδικασία αναδιάρθρωσης πιστωτικών διευκολύνσεων κατά τα οριζόμενα από τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Σύστασης και Λειτουργίας του Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου ή τέτοια διαδικασία εκκρεμεί κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Νόμου του 2019: (στ) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου ή εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγματος. (ζ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο ή εκκρεμεί σχετική αίτηση. Περαιτέρω και σύμφωνα με το Άρθρο 44Δ

(1)διενεργείται ο διορισμός δύο εκτιμητών για τον υπολογισμό της αγοραίας αξίας του ακινήτου, ένας από τον ενυπόθηκο δανειστή και ένας από τον ενυπόθηκο οφειλέτη. Σύμφωνα με το Άρθρο 44Δ

(2)του Νόμου και τηρουμένων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει ειδοποίηση στον ενυπόθηκο οφειλέτη, κατά τον Τύπο «ΙΒ» του Δεύτερου Παραρτήματος, η οποία δύναται να επιδίδεται είτε πριν από είτε μετά από είτε ταυτόχρονα με την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», αναφέροντας σε αυτήν ότι εντός δέκα

(10)ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης θα προχωρήσει στο διορισμό εκτιμητή. Σε περίπτωση που για οποιοδήποτε λόγο ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν έχει προβεί στο διορισμό εκτιμητή εντός της καθορισμένης προθεσμίας, ο ενυπόθηκος δανειστής προχωρεί στο διορισμό δύο

(2)εκτιμητών για τον καθορισμό της αγοραίας αξίας του ενυπόθηκου ακινήτου. Έχοντας υπόψη μου τις πιο πάνω βασικές πρόνοιες του Νόμου σε σχέση με την ακολουθητέα διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου και τους λόγους για τους οποίους δύναται η ειδοποίηση πώλησης τύπου ΙΑ και η διενέργεια της πώλησης να ακυρωθεί, θα προχωρήσω να εξετάσω τους λόγους έφεσης που προβάλλονται στην παρούσα. Όπως προκύπτει από την Αίτηση - Έφεση καθώς επίσης και από την Ένσταση, οι Αιτητές - Εφεσείοντες αρ. 1 και 2 προσβάλλουν με την υπό κρίση Αίτηση τους, δύο Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ ημερομηνίας 28/09/2021, οι οποίες τους επιδόθηκαν στις 17/11/2021 και αφορούν την πώληση με πλειστηριασμό των ακινήτων τα οποία υποθηκεύτηκαν με τις Υποθήκες Αρ. Υ1528/2018 και Υ1525/2018. Η πρώτη Υποθήκη αφορά δύο ακίνητα του Αιτητή αρ. 1 τα οποία υποθηκεύτηκαν για σκοπούς εξασφάλισης της πιστωτικής διευκόλυνσης που παραχωρήθηκε σε αμφότερους τους Αιτητές δυνάμει της συμφωνίας δανείου ημερομηνίας 22/09/2018 (βλ. τεκμήριο Α της ένστασης). Η δεύτερη Υποθήκη αφορά ένα ακίνητο της Αιτήτριας αρ. 2 το οποίο υποθηκεύτηκε για σκοπούς εξασφάλισης της ίδιας πιο πάνω πιστωτικής διευκόλυνσης. Η εν λόγω πιστωτική διευκόλυνση αφορούσε την παραχώρηση δανείου ύψους €207,000 σε αμφότερους τους Αιτητές. Το Άρθρο 44Γ

(3)δίνει δικαίωμα στον ενυπόθηκο οφειλέτη εντός 45 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης για την σκοπούμενη πώληση να καταχωρίσει Έφεση στο Δικαστήριο με σκοπό τον παραμερισμό της. Σύμφωνα με τον ορισμό του «ενυπόθηκου οφειλέτη» που δίνεται στο Άρθρο 44ΙΕ του Νόμου «σηµαίνει τον κύριο ακινήτου που συνιστά υποθήκη επί του ακινήτου αυτού, περιλαµβανοµένου και του οφειλέτη χρέους που εξασφαλίζεται µε την υποθήκη και σε περίπτωση που τα δύο αυτά πρόσωπα είναι διαφορετικά, κάθε ειδοποίηση επιδίδεται και στα δύο αυτά πρόσωπα:» Κατά συνέπεια αμφότεροι οι Αιτητές θεωρούνται ενυπόθηκοι οφειλέτες. Εξ' ου και οι Καθ' ων η Αίτηση επέδωσαν και στους δύο Αιτητές και τις δύο ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν αμφισβητούν το δικαίωμα αυτό των Αιτητών να προσβάλουν τις επίδικες ειδοποιήσεις αλλά με το λόγο ένστασης αρ. 2 ισχυρίζονται ότι η Αίτηση Έφεσης στρέφεται εναντίον δύο ειδοποιήσεων Τύπου ΙΑ δυνάμει δύο διαφορετικών Υποθηκών, κάτι για το οποίο δεν προβλέπεται στο Νόμο και δεν είναι πρόσφορο υπό τις περιστάσεις. Δεν θα συμφωνήσω με την πιο πάνω θέση. Ο Νόμος δίνει το δικαίωμα στον κάθε ενυπόθηκο οφειλέτη να αποταθεί στο Δικαστήριο και να παραμερίσει την ειδοποίηση της σκοπούμενης πώλησης. Δεν προκύπτει να απαγορεύεται στην ίδια αίτηση να ζητείται ο παραμερισμός δύο ειδοποιήσεων που προφανώς εκδόθηκαν για δύο ξεχωριστές υποθήκες οι οποίες εξασφαλίζουν χρέος και/ή πιστωτική διευκόλυνση στην οποία οι Αιτητές είναι οφειλέτες. Πόσον μάλλον στην παρούσα περίπτωση στην οποία προκύπτει ότι τα γεγονότα είναι κοινά το ίδιο και οι λόγοι έφεσης. Παρά το ότι στο Αιτητικό Α της αίτησης χρησιμοποιείται ενικός αριθμός και ζητείται διάταγμα με το οποίο «να παραμερίζεται η Ειδοποίηση «Τύπος ΙΑ» που εκδόθηκε στις 28/09/2021» είναι ξεκάθαρο ότι επιζητείται ο παραμερισμός και των δύο ειδοποιήσεων Τύπου ΙΑ που επιδόθηκαν στους Αιτητές και η ακύρωση της σκοπούμενης πώλησης των ακινήτων που καλύπτοναι από τις Υποθήκες Υ1528/2018 και Υ1525/2018 καθώς και η ακύρωση της σκοπούμενης πώλησης τους που προγραμματίζεται να λάβει χώρα στις 11/01/2022 (βλ. Αιτητικό Β). Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση γίνεται αναφορά και στις δυο ειδοποιήσεις που παραδόθηκαν στους Αιτητές καθώς επίσης αυτές επισυνάπτονται ως τεκμήριο

1. Δεν διαφαίνεται επίσης να προκαλείται οποιαδήποτε σύγχυση στους Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίοι επεξηγούν με την ένσταση τους τα γεγονότα και τα οποία καταδεικνύουν επίσης την άμεση σχετικότητα και με τους δύο Αιτητές. Κατά συνέπεια ο λόγος έφεσης αρ. 2 απορρίπτεται. Θα προχωρήσω να εξετάσω αρχικά τον λόγο έφεσης αρ. 5, καθότι σε περίπτωση επιτυχίας του θα καθιστά αχρείαστη και μη ορθή την ενασχόληση του Δικαστηρίου με τους υπόλοιπους λόγους έφεσης. Ο πιο πάνω λόγος έφεσης αφορά στο ζήτημα της επίδοσης των επίδικων ειδοποιήσεων Τύπου ΙΑ και στον ισχυρισμό ότι αυτές επιδόθηκαν απευθείας με ιδιώτη επιδότη και όχι με συστημένη επιστολή όπως καθορίζει ο Νόμος, θέση την οποία υποστηρίζει ο Αιτητής αρ. 1 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, ο οποίος ορκίζεται και για λογαριασμό της Αιτήτριας αρ.
2. Η θέση του Αιτητή αρ. 1 ότι οι επίδικες ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ τους επιδόθηκαν απευθείας με ιδιώτη επιδότη, δεν αμφισβητείται με την ένσταση. Εκείνο το οποίο επιχειρείται με την ένσταση των Καθ' ών η Αίτηση είναι να επεξηγήσουν τους λόγους που η επίδοση έγινε κατ' αυτόν τον τρόπο και το ανέφικτο της επίδοσης με παράδοση συστημένης επιστολής, προφανώς έχοντας υπόψη τους τις πρόνοιες του Νόμου σε σχέση με το τί συνιστά επίδοση. Ανεξάρτητα τούτου, επικαλούνται το γεγονός ότι σε κάθε περίπτωση οι Αιτητές έλαβαν γνώση και δεν επηρεάζονται τα δικαιώματα τους καθοιονδήποτε τρόπο. Επανερχόμενος στο πιο πάνω, θα εξετάσω τις θέσεις των μερών αναφορικά με το ζήτημα αυτό, βασιζόμενος τόσο στις πρόνοιες του Νόμου όσο και στη μαρτυρία που έχει παρατεθεί ενώπιον μου από τους Καθ' ων η Αίτηση για να κριθεί το σύννομο της επίδοσης στην παρούσα περίπτωση. Ο τρόπος με τον οποίο θα πρέπει να διενεργείται η επίδοση των σχετικών ειδοποιήσεων που απαιτούνται από το Μέρος VIA του Νόμου 9/65, περιλαμβανομένης και της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ αναφέρεται στο ερμηνευτικό Άρθρο 44ΙΕ στο οποίο ορίζεται ο όρος επίδοση ως ακολούθως: «επίδοση» σηµαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας µε συστηµένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραµµένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισµένη σε µητρώο του Τµήµατος Κτηµατολογίου και Χωροµετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: ..............................................................................................................................» Καθήκον και υποχρέωση του Δικαστηρίου είναι να ερμηνεύσει την πιο πάνω διάταξη και μόνο και όχι να την συμπλήρωση ή να την διευρύνει (βλ. Εταιρεία Γύψου & Γυψοσανιδών Λτδ v. Κυπριακής Δημοκρατίας

(2006)3 Α.Α.Δ. 46). Στην FAROOQ v. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. Αρ. 165/2019 κ.α., Ημερ. 07/09/2020) γίνεται αναφορά, με ανασκόπηση στην νομολογία, στην γραμματική ερμηνεία των νομοθετημάτων με σκοπό να διαπιστωθεί η βούληση του νομοθέτη. Στην Southfields Industries Ltd v. Δήμου Λευκωσίας

(1995)3 Α.Α.Δ 59 λέχθηκε ότι «Σκοπός της ερμηνείας του νόμου είναι η ανεύρεση της πρόθεσης του νομοθέτη. Όπου το λεκτικό της διάταξης είναι σαφές, το Δικαστήριο την ερμηνεύει με βάση τη φυσική και συνήθη έννοια των λέξεων. Οι λέξεις σ' ένα νομοθέτημα γενικά ερμηνεύονται με τη συνήθη τους σημασία, αλλά και με βάση τα συνφραζόμενα, έχοντας δε υπόψη το αντικείμενο και το σκοπό του νόμου. (Βλ. Δημοκρατία ν. Ματθαίου, Αναθεωρητική Έφεση 832, ημερ. 12.7.1990. Βλ. επίσης Halsbury's Laws of England, Τετάρτη Έκδοση, Τόμος 44, παραγρ. 863 - 873). Η ερμηνεία πρέπει να είναι τέτοια που να μην οδηγεί σε παράλογα αποτελέσματα, αλλά στη λειτουργικότητα των νόμων. (Βλ. Δημοκρατία ν. Αντωνίου και Άλλων). Στην FAROOQ v. Δημοκρατίας (ανωτέρω) επίσης λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η γραμματική ερμηνεία δεν συνιστά οτιδήποτε άλλο παρά μέθοδο με την οποία διαπιστώνεται η βούληση του νομοθέτη, που επέλεξε τις συγκεκριμένες λέξεις για να την εκφράσει, με την απόδοση της απλής γραμματικής και κατά κυριολεξία σημασίας στις λέξεις που χρησιμοποιούνται (Τ. Γεωργιάδης & Υιός Λτδ v. Δημοκρατίας

(1991)4(Β) Α.Α.Δ. 1142, 1149-1150). Όταν λοιπόν η φρασεολογία του νόµου είναι σαφής, αποδίδεται στις λέξεις η φυσική και συνήθης έννοιά τους (Δ. Γαλατάκης Λτδ ν. Δηµοκρατίας

(2008)3 Α.Α.Δ. 78, 80-81 και πιο πρόσφατα ΧΧΧ Σέπου ν. Πανεπιστημίου Κύπρου, Αναθεωρητική Έφεση 94/2013, ημερ. 26.6.2019, ECLI:CY:AD:2019:C262 και Φυσεντζίδη ν. K & C Snooker & Pool Entertainment, Πολιτική Έφεση Αρ.30/2019, ημερ.1.6.2020, ECLI:CY:AD:2020:A171). Στην xxx Χρίστου κ.ά. ν. xxx xxx Πιερίδου Διαχειρίστριας της Περιουσίας του Αποβιώσαντα Κώστα Μαραγκού, Πολιτική Έφεση Αρ. 311/2011, αναφέρθηκε ότι: «η τελεολογική μέθοδος ερμηνείας των νόμων δεν καθιστά εφικτή, ούτε επιτρέπει απόκλιση από ρητές νομοθετικές διατάξεις. Όπου οι πρόνοιες του νόμου είναι σαφείς, το κείμενό του αποτελεί το μόνο αυθεντικό οδηγό για τους συγκεκριμένους σκοπούς του νόμου (ΚΟΤ ν. Παπαδόπουλου

(1990)2 ΑΑΔ 86, Τροκκούδη ν. Πέτρου κ.α.

(1998)1 ΑΑΔ 683).» Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω, κρίνω ότι το λεκτικό του ορισμού της έννοιας της επίδοσης για σκοπούς του παρόντος Νόμου και του Μέρους VIA είναι σαφέστατο και ξεκάθαρο. Ο Νομοθέτης, για τους δικούς του λόγους, επέλεξε ως μέθοδο και τρόπο επίδοσης των Ειδοποιήσεων του εν λόγω Μέρους του Νόμου την παράδοση αυτών με συστημένη επιστολή στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας του προσώπου στο οποίο απευθύνεται η ειδοποίηση και όταν αυτό δεν είναι εφικτό τότε να επιστρατευθούν οι άλλοι μέθοδοι επίδοσης, μεταξύ αυτών, και η προσωπική επίδοση ως προνοείται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Δεν προκύπτει να παρέχεται άλλη ερμηνεία της πιο πάνω διάταξης αφού το λεκτικό της και τα συμφραζόμενα είναι ξεκάθαρα. Ούτε προκύπτει να παρέχεται δικαίωμα επιλογής επίδοσης των ειδοποιήσεων, είτε με την παράδοση συστημένης επιστολής είτε με ιδιωτική επίδοση. Το ότι η πρόθεση του Νομοθέτη να καταστήσει ως τρόπο επίδοσης την παράδοση συστημένης επιστολής και να μην αφήνεται άλλη επιλογή στους δανειστές από το να ακολουθήσουν αυτήν την μέθοδο, και μόνο όταν τούτο δεν είναι εφικτό να ακολουθείται άλλη οδός επίδοσης, προκύπτει και από το γεγονός ότι η εν λόγω ερμηνεία εισήχθηκε στο Νόμο με τον τροποποιητικό Νόμο 87(Ι)/2018 σε αντίθεση με ότι ίσχυε προηγουμένως, που διδόταν επιλογή στον δανειστή, είτε να επιλέξει την παράδοση συστημένης επιστολής είτε την ιδιωτική επίδοση. Δεν θα πρέπει επίσης να παραγνωρίζεται ότι όταν ο ενυπόθηκος οφειλέτης στην βάση του Άρθρου 44Γ

(3)επιχειρεί να παραμερίσει την ειδοποίηση Τύπου ΙΑ, μπορεί να επιτύχει, αν καταφέρει να αποδείξει, μεταξύ άλλων και ότι αυτή δεν επιδόθηκε δεόντως, καθιστώντας έτσι τη δέουσα επίδοση μιας τέτοιας ειδοποίησης καταλυτικής σημασίας για την πορεία της σκοπούμενης πώλησης. Το Μέρος VIA έδωσε το δικαίωμα στους ενυπόθηκους δανειστές να προχωρούν με ιδιωτική πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων αφού όμως προηγουμένως ακολουθήσουν πιστά τη διαδικασία που προνοείται σε αυτό. Μέρος της διαδικασίας αυτής είναι και ο τρόπος επίδοσης των Ειδοποιήσεων. Εξ' ου και δίνεται συγκεκριμένη και ειδική ερμηνεία του όρου επίδοσης καθώς επίσης αναγνωρίζεται και σχετικός ειδικός λόγος για τον οποίο θα μπορούσε αυτή να παραμεριστεί και δικαίωμα στον ενυπόθηκο οφειλέτη να σταματήσει την σκοπούμενη πώληση προβάλλοντας ως λόγο τη μη δέουσα επίδοσης της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ, ως αναφέρθηκε ανωτέρω. Το ζητούμενο δηλαδή, είναι να τηρηθεί η διαδικασία αυτή περί του τρόπου λήψης γνώσης της σκοπούμενης πώλησης και όχι η λήψη γνώσης της με οποιοδήποτε τρόπο και σύμφωνα με τις νομολογιακά καθιερωμένες αρχές όταν η επίδοση διενεργείται με βάση τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, στις οποίες παραπέμπει η συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση στην αγόρευση της. Κατά συνέπεια, επίδοση των επίδικων ειδοποιήσεων με επιδότη είναι σύννομη, μόνο εφόσον αποδείχθει ότι είναι ανέφικτη - με τους Καθ' ων η Αίτηση να φέρουν το σχετικό βάρος απόδειξης - η παράδοση της ειδοποίησης με συστημένη επιστολή η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας των Αιτητών. Ερχόμενος στην υπό εξέταση περίπτωση αποτελεί κοινό τόπο ότι οι Καθ' ων η Αίτηση ουδέποτε επιδίωξαν την επίδοση των επίδικων Ειδοποιήσεων με συστημένη επιστολή. Αναγνωρίζοντας προφανώς ότι το σχετικό βάρος απόδειξης για να αποδείξουν το άνεφικτο της επίδοσης με συστημένη επιστολή το φέρουν οι ίδιοι, ισχυρίστηκαν ότι δεν επιδίωξαν μια τέτοια επίδοση καθότι «σύμφωνα με πληροφόρηση που έλαβαν από τον ιδιώτη δικαστικό επιδότη κ. Χ. Α. δεν ήταν εφικτή η αποστολή μέσω συστημένου ταχυδρομείου.» (βλ. παράγραφο 31 της ένορκης δήλωσης της κας Χ.). Είναι στη βάση αυτού του ισχυρισμού, που προβάλλουν τη θέση ότι η μετέπειτα, δια ιδιώτη επιδότη επίδοση των εν λόγω ειδοποιήσεων στους Αιτητές έγινε σε συμμόρφωση με τις πρόνοιες του 44ΙΕ. Στην αντίπερα όχθη ο συνήγορος των Αιτητών στην αγόρευση του, υπερτονίζει ότι δεν έγινε οποιαδήποτε προσπάθεια επίδοσης των επίδικων ειδοποιήσεων με συστημένη επιστολή. Προχωρεί δε και εισηγείται ότι οι Καθ' ών η Αίτηση θα μπορούσαν να το προσπαθήσουν και εφόσον επιστρεφόταν η ειδοποίηση ως ανεπίδοτη, τότε ΜΟΝΟ να προχωρήσουν με ιδιωτική επίδοση. Θέτουν δηλαδή ως προϋπόθεση την αποστολή μιας τέτοιας επιστολής. Προς υποστήριξη του ισχυρισμού τους, παραπέμπουν στην απόφαση της έντιμης Προέδρου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου κας Ρέας Λιμαντίτου στην Αρ. Αίτησης Έφεσης 233/20, Ημερ. 18/12/

1. Το ζήτημα αυτό καθεαυτό δεν φαίνεται να έχει απασχολήσει σε επίπεδο έφεσης αλλά μόνο πρωτόδικα. Δηλαδή, κατά πόσο θα πρέπει πρώτα ο ενυπόθηκος δανειστής να επιχειρήσει προσπάθεια αποστολής συστημένης επιστολής και η αποτυχία παράδοσης της να καταδεικνύει το ανέφικτο. Έχω μελετήσει με προσοχή το όλο ζήτημα. Είναι λογικό το ανέφικτο της παράδοσης συστημένης επιστολής να προκύπτει στην περίπτωση που επιχειρείται κάτι τέτοιο και αυτή η προσπάθεια να αποτυγχάνει. Χωρίς καν να επιχειρήσει κάποιος την αποστολή συστημένης επιστολής καθίσταται ιδιαίτερα δύσκολο να καταδειχθεί το ανέφικτο της παράδοσης της με τον τρόπο αυτό. Θα μπορούσε να λεχθεί επίσης ότι από το λεκτικό του Νόμου απαιτείται μια τέτοια προσπάθεια ως προϋπόθεση. Αν αυτή είναι η θέσης και η ερμηνεία της συγκεκριμένης διάταξης για το ζήτημα αυτό και οι Καθ' ων η Αίτηση δεν κατείχαν άλλη πλήρη διεύθυνση των Αιτητών - αφού αναφέρουν ότι εκεί που διαμένουν τώρα δεν υπάρχει οδός και αριθμός και συνεπεία τούτου δεν αποτελεί την τελευταία γνωστή διεύθυνση των Αιτητών, τότε θα μπορούσε κάλλιστα να λεχθεί ότι οι Καθ' ων η Αίτηση όφειλαν να αποστείλουν τις Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ με συστημένη επιστολή στην προηγούμενη πλήρη διεύθυνση των Αιτητών που κατείχαν και μόνο με την επιστροφή τους, θα καταδεικνυόταν το ανέφικτο της παράδοσης τους με τον τρόπο αυτό, για να νομιμοποιούνταν να προχωρήσουν με ιδιωτική επίδοση. Κάτι που δεν έχουν πράξει. Παρά ταύτα δεν είναι αυτό το οποίο επικαλούνται. Αναφέρουν ότι γνωρίζουν τον τόπο διαμονής και την κατοικία των Αιτητών, γνωρίζουν την περιοχή που διαμένουν - πλησίον του χωριού Αρμίνου εντός δασώδους περιοχής - αλλά επειδή δεν υπάρχει συγκεκριμένη οδός και αριθμός, δεν ήταν εφικτή η παράδοση συστημένης επιστολής. Κατά συνέπεια εκείνο το οποίο θα πρέπει να απαντηθεί πρώτα στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης είναι κατά πόσο όντως στον τόπο κατοικίας των Αιτητών στη συγκεκριμένη περιοχή δεν ήταν εφικτή η παράδοση συστημένης επιστολής λόγω ανυπαρξίας συγκεκριμένης οδού και αριθμού. Τότε και μόνο τότε θα προέκυπτε ζήτημα κρίσης επί των πιο πάνω ζητημάτων. Δηλαδή, κατά πόσο αποτελεί προϋπόθεση η προσπάθεια αποστολής συστημένης επιστολής και μετά να ακολουθήσει η ιδιωτική επίδοση, αφού αποτύχει η παράδοση της στην τελευταία γνωστή διεύθυνση. Στη βάση λοιπόν των πιο πάνω δεδομένων της παρούσας υπόθεσης, γεννιέται το εξής ερώτημα: ΄Εχουν πείσει οι Καθ' ων η αίτηση στον απαραίτητο βαθμό για το ανέφικτο της επίδοσης μέσω συστημένης επιστολής, ώστε να είναι νομικά επιτρεπτή η παράδοση της με ιδιώτη επιδότη ή όχι; Εξ' αρχής σημειώνω ότι εδώ συμβαίνει το δεύτερο. Και αυτό γιατί η σχετική με το ζητούμενο μαρτυρία των Καθ' ων η Αίτηση δεν είναι πλήρως τεκμηριωμένη και δεν υποστηρίζεται από ειδική μαρτυρία αρμόδιων προσώπων που μπορούσαν να διαφωτίσουν το Δικαστήριο σχετικά. Επίσης, το ίδιο το ανέφικτο προβάλεται με τρόπο συμπερασματικό, δηλαδή ως άποψη της ενόρκως δηλούσας κας Χ. Κατά αρχάς θα πρέπει να αναφερθεί ότι σύμφωνα με τη μαρτυρία που οι Καθ' ων η Αίτηση προσκόμισαν και η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη, οι Αιτητές πράγματι διαμένουν σε κατοικία η οποία βρίσκεται σε δασώδη περιοχή πλησίον του χωρίου Αρμίνου. Παραπέμω στην ίδια την ΄Ενορκη Δήλωση του Σ. Π. ο οποίος ορκίζεται ότι επέδοσε τις επίδικες ειδοποιήσεις στην Αιτήτρια 2 προσωπικά και για λογαριασμό του Αιτητή 1 «στο σπίτι τους, εντός δασώσης περιοχής πλησίον του χωριού Αρμίνου». Πέραν τούτου, την πληροφόρηση αυτή οι Καθ' ων η Αίτηση την είχαν πριν καν αρχίσουν τη διαδικασία πλειστηριασμού και πριν καν επιδώσουν την ειδοποίηση Τύπου Ι. Αυτό προκύπτει από την ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη κ. Χ. Α. Οι θέσεις των Αιτητών περί διαμονής τους στην προηγούμενη δοθείσα διεύθυνση στην Πέγεια, όπως αναφέρεται στην αγόρευση του συνηγόρου τους, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί των Καθ' ων η Αίτηση δεν αντικρούστηκαν κατά τον ενδεδειγμένο τρόπο και παραμένουν αναντίλεκτοι και δεν είναι δυνατή η προσκόμιση μαρτυρίας μέσω της αγόρευσης. Ενώ λοιπόν οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν βρει και γνωρίζουν την κατοικία των Αιτητών καθώς επίσης και την περιοχή που διαμένουν, ισχυρίζονται ότι αυτή δεν βρίσκεται σε προσδιορίσημη διεύθυνση. ΄Εχοντας αυτό ως δεδομένο, οι Καθ' ων η Αίτηση προχωρούν και ισχυρίζονται ότι η αποστολή συστημένων επιστολών μέσω ταχυδρομείου δεν ήταν εφικτή, ενόψει της μη ύπαρξης προσδιορίσημης διεύθυνσης, εννοώντας προφανώς την απουσία οδού και αριθμού τα οποία θα συνέθεταν την πλήρη διεύθυνση τους, η οποία θα καταστούσε επιτυχή την αποστολή τους. Σχετικές είναι οι εξής αναφορές από το ενώπιον μου μαρτυρικό υλικό:
2. «Οι επίδικες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» όσο και αυτές που προηγήθηκαν επιδόθηκαν δεόντως και σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και τους δικονομικούς περί επιδόσεως κανόνων ως αυτοί προβλέπονται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας ενώ σύμφωνα με πληροφόρηση που έλαβα από τον ιδιώτη δικαστικό επιδότη κ. Χ. Α. δεν ήταν εφικτή η αποστολή μέσω συστημένου ταχυδρομείου. Συγκεκριμένα ο κ. Α. ο οποίος επέδωσε την Αγωγή Αρ. 651/2020 του Ε/Δ Πάφου δεν εντόπισε τους Αιτητές στις δοθείσες διευθύνσεις δηλαδή στην Πέγεια αλλά πλησίον του χωριού Αρμίνου σε δασώδη περιοχή στην οποία δεν υπάρχουν διευθύνσεις. Συνεπώς η αποστολή συστημένων επιστολών μέσω ταχυδρομείου για τις υπό εξέταση Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ», και γενικά όλων των Ειδοποιήσεων, δεν ήταν εφικτή ενόψει της μη ύπαρξης προσδιορίσιμης διεύθυνσης η οποία θα καθιστούσε επιτυχή την αποστολή τους. (βλ. παράγραφο 31 της ένορκης δήλωσης της κας Χ.).
3. «Μετά από έρευνα στην οποία προέβηκα διαπίστωσα ότι διαμένουν πλησίον του χωριού Αρμίνου σε δασώδη περιοχή όπου δεν υπάρχουν διευθύνσεις. (βλ. παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης του ιδιώτη επιδότη κ. Χ. Α.).
4. «Τις ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και ΙΒ (τεκμήρια Ι, Κ, Μ, Ν στην ένορκη δήλωση της Α. Χ. που συνοδεύει την παρούσα ένσταση) τα επέδωσα στην αιτήτρια αρ. 2 προσωπικά και για λογαριασμό του αιτητή - εφεσείοντα αρ. 1 στο σπίτι τους, εντός δασώδης περιοχής πλησίον του χωριού Αρμίνου.» (βλ. παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης του ιδιώτη επιδότη κ. Σ. Π.). Το τι αποτελεί τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας των Αιτητών, αλλά και το ανέφικτο ή μη της παράδοσης της ειδοποίησης με συστημένη επιστολή όμως δεν είναι ζήτημα που εξετάζεται στη βάση συμπεράσματος ή γνώμης, αλλά ζήτημα πραγματικό. Η συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση αναφέρει ότι ο πιο πάνω τόπος διαμονής των Αιτητών αποτελεί για αυτούς - τους Καθ' ών η Αίτηση - την τελευταία γνωστή τους «διεύθυνση». Είναι δεδομένο από τη μαρτυρία που προσκομίστηκε από τους Αιτητές ότι η κατοικία και τόπος διαμονής των Αιτητών βρίσκεται στο πιο πάνω αναφερόμενο σημείο. Δηλαδή, σε δασώδη περιοχή πλησίον του χωριού Αρμίνου. Κατά συνέπεια θεωρούν ότι εκεί έπρεπε να αποστείλουν συστημένη επιστολή αλλά επειδή δεν υπήρχε προσδιορίσιμη διεύθυνση αυτό δεν ήταν εφικτό. Κατ' αρχάς το μη προσδιορισμό της διεύθυνσης που αναφέρουν οι Καθ' ων η Αίτηση βασίζεται στη μαρτυρία επιδοτών, οι οποίοι δεν είναι αρμόδιοι επί του ζητήματος. Δηλαδή, κατά πόσο στη συγκεκριμένη περιοχή όπου κατοικούν οι Αιτητές, δεν υπάρχει συγκεκριμένος αριθμός και οδό. Κατά δεύτερο όμως και που είναι το σημαντικότερο, ακόμη και να δεχθώ τη πιο πάνω θέση, γεννιέται το εξής ερώτημα: η μη προσδιορίσιμη «διεύθυνση» της κατοικίας των Αιτητών, υπό τις περιστάσεις, καθιστά αυτόματα την παράδοση ειδοποίησης με συστημένη επιστολή ανέφικτη; Σημειώνεται ότι στην παρούσα είναι γνωστός ο τόπος και η περιοχή διαμονής των Αιτητών και απλώς υπάρχει ο ισχυρισμός περί ανυπαρξίας οδού και αριθμού. Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα δεν μπορεί να δοθεί στην παρούσα στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας. Η παράδοση ειδοποίησης με συστημένη επιστολή αποτελεί αρμοδιότητα των ταχυδρομικών υπηρεσιών του κράτους. Δεν παρουσιάστηκε από μέρους των Καθ' ων η Αίτηση οποιαδήποτε μαρτυρία από την εν λόγω αρμόδια αρχή προς υποστήριξη της θέσης περί του ανέφικτου μιας τέτοιας παράδοσης, λόγω μη προσδιορίσιμης «διεύθυνσης» αλλά ούτε καν επίκληση τέτοιας πληροφόρησης γίνεται από τους ομνυόντες των ενόρκων δηλώσεων των οποίων γίνονται οι πιο πάνω αναφορές. Είναι γι αυτό το λόγο που σημείωσα ανωτέρω ότι πρόκειται για αναφορές υπό την μορφή συμπεράσματος ή γνώμης και όχι ως αποτέλεσμα γνώσης. Περαιτέρω, αν το γεγονός ότι οι Αιτητές διαμένουν σε δασώδη περιοχή πλησίον ενός χωριού αποτελεί από μόνο του λόγο για να μην είνια δυνατή η παράδοση εγγράφου δια συστημένης επιστολής τότε γεννιέται το εξής το ερώτημα: Δεν μπορεί να επιτευχθεί παράδοση εγγράφου με συστημένη επιστολή σε οποιοδήποτε συμπολίτη μας διαμένει σε χωριό στο οποίο δεν υπάρχουν διευθύνσεις; Δεν αποτελεί θέση του Δικαστηρίου ότι μπορεί να επιτευχθεί μια τέτοια παράδοση, απλά υποδεικνύεται το αδύνατο να απαντηθεί το ερώτημα στη βάση των όσων τέθηκαν ενώπιον μου από τους Καθ' ων η Αίτηση που έφεραν το σχετικό βάρος απόδειξης. Εκείνο το οποίο προκύπτει στην παρούσα, είναι ότι ενώ οι Καθ' ων η Αίτηση θεωρούν ως τελευταία γνωστή διεύθυνση των Αιτητών τον πιο πάνω τόπο διαμονής τους, ουδεμία ενέργεια έκαναν και/ή ουδέποτε επιχείρησαν να παραδώσουν συστημένη επιστολή ή να αποταθούν στις αρμόδιες υπηρεσίες του κράτους για να τους ενημερώσουν και/ή να λάβουν ενημέρωση για το εφικτό ή μη τέτοιας παράδοσης με σκοπό να ακολουθήσουν και να συμμορφωθούν με τις πρόνοιες του Νόμου. Αντιθέτως, εκείνο το οποίο ξεκάθαρα προκύπτει από όλη την ενώπιον μου μαρτυρία είναι ότι ενώ οι Καθ' ών η Αίτηση γνώριζαν πριν από τη έναρξη της διαδικασίας τον τόπο και περιοχή διαμονής των Αιτητών, ως ανωτέρω περιγράφεται από τους ίδιους, προχωρούν και εκδίδουν τόσο την Ειδοποίηση Τύπου Ι, αλλά ιδιαίτερα την Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ στην προηγούμενη γνωστή και πλήρη διεύθυνση των Αιτητών, χωρίς καν (όπως ενδεχομένως να είχαν υποχρέωση με βάση το Νόμο) να επιχειρήσουν την παράδοση τους με συστημένη επιστολή σε εκείνη την πλήρη διεύθυνση. Κατά συνέπεια οι καθ' ων η αίτηση δεν έπεισαν, στον απαραίτητο βαθμό, ότι όντως ήταν ανέφικτη η παράδοση των επίδικων ειδοποιήσεων με συστημένη επιστολή στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας των Αιτητών ώστε να νομιμοποιούντο να προχωρήσουν με προσωπική επίδοση δια ιδιώτη επιδότη. Διευκρινίζω ότι δεν είναι ζήτημα αντίκρουσης των ισχυρισμών των Καθ' ων η Αίτηση περί του ανέφικτου της παράδοσης συστημένης επιστολής στην κατοικία των Αιτητών αλλά ζήτημα επάρκειας αυτών για να αποσείσουν το σχετικό βάρος απόδειξης. Στην βάση των πιο πάνω, η κατάληξη είναι ότι δεν έχει καταδειχθεί το σύννομο της επίδοσης των επίδικων ειδοποιήσεων και ο λόγος έφεσης αρ. 5 πετυχαίνει και κατά συνέπεια θα πρέπει να παραμεριστούν οι επίδικες ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ της σκοπούμενης πώλησης και κατ' επέκταση η ακύρωση του ορισμένου πλειστηριασμού που θα λάμβανε χώρα στις 11/01/
5. Εν όψει την πιο πάνω κατάληξης μου η οποία σφραγίζει την τύχη της Αίτησης, εκτός του ότι παρέλκει η εξέταση των υπόλοιπων λόγων έφεσης, τούτο, κρίνω, ότι δεν θα ήταν και ορθό. Με δεδομένο το παραμερισμό της σκοπούμενης πώλησης και των ειδοποιήσεων Τύπου ΙΑ, η κρίση επί των λοιπών προβαλλόμενων λόγων ένστασης, οι οποίοι, στην ουσία, βάλλουν κατά του δικαιώματος γενικότερα των Καθ' ων η αίτηση να προωθούν τη διαδικασία εκποίησης στη βάση του Μέρους VIA του Νόμου, ζητήματα που ενδεχομένως θα απασχολήσουν το Δικαστήριο στην περίπτωση που παραδοθεί εκ νέου ειδοποίηση Τύπου ΙΑ και/ή αρχίσει νέα διαδικασία για νέο πλειστηριασμό των επίδικων ακινήτων, δεν θα ήταν ορθό να εκφραστεί κρίση στην παρούσα. Καταληκτικά και εν όψει όλων των πιο πάνω, εκδίδεται διάταγμα παραμερισμού των Ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» ημερομηνίας 28/09/2021 και ο σκοπούμενος πλειστηριασμός ημερομηνίας 11/01/2022 ακυρώνεται. Τα έξοδα της αίτησης, δεν διακρίνω οποιοδήποτε λόγο για να παρεκκλίνω από τον κανόνα που τα θέλουν να ακολουθούν το αποτέλεσμα, και επιδικάζονται υπερ των Αιτητών αρ. 1 και 2 και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.)............. Πρωτοκολλητής Χρ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο