Μ. Μ. ν. THEMIS PORTOFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LTD, Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 225/2021, 11/1/2022

(1)το δικαίωμα αυτό προκύπτει στην περίπτωση υπερημερίας κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 27, ως αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των εκατόν είκοσι

(120)ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο, δυνάμει των όρων της σύμβασης ή των διατάξεων του παρόντος Νόμου. Η οποιαδήποτε ειδοποίηση υπερημερίας ή απαίτηση για πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους, η οποία αποστέλλεται από τον ενυπόθηκο δανειστή όταν αυτός είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα δυνάμει των διατάξεων του περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή προς οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, συνοδεύεται από την ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο «Θ» του Δεύτερου Παραρτήματος. Δεν απαιτείται η αποστολή τέτοιας ειδοποίησης στην περίπτωση που ο ενυπόθηκος δανειστής έχει εξασφαλίσει δικαστική απόφαση εναντίον του ενυπόθηκου οφειλέτη ή εάν υπάρχει κατατεθειμένη αίτηση πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VI (βλ. Άρθρο 44Β

(2)). Η έναρξη της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου που προβλέπεται από το Μέρος αυτό του Νόμου, διενεργείται με την επίδοση στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «I» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των σαράντα πέντε

(45)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού (βλ. Άρθρο 44Γ

(1)). Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «ΙΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. (βλ. Άρθρο 44Γ

(2)). Το Άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου περιλαμβάνει το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη να αποταθεί στο Δικαστήριο εντός 45 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της πιο πάνω ειδοποίησης για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης. Οι λόγοι που μπορεί να προβάλει καθορίζονται εξαντλητικά από το Νόμο και είναι οι ακόλουθοι: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις· (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί· (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή· (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου· (ε) ο ενυπόθηκος δανειστής στην περίπτωση που είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα ή αγοραστής κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τις διατάξεις του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου, εφεξής καλούμενος «αγοραστής», αρνήθηκε να προσέλθει και/ή δεν προσήλθε ως όφειλε, σε διαδικασία αναδιάρθρωσης πιστωτικών διευκολύνσεων κατά τα οριζόμενα από τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Σύστασης και Λειτουργίας του Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου ή τέτοια διαδικασία εκκρεμεί κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Νόμου του 2019: (στ) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου ή εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγματος. (ζ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο ή εκκρεμεί σχετική αίτηση. Περαιτέρω και σύμφωνα με το Άρθρο 44Δ

(1)διενεργείται ο διορισμός δύο εκτιμητών για τον υπολογισμό της αγοραίας αξίας του ακινήτου, ένας από τον ενυπόθηκο δανειστή και ένας από τον ενυπόθηκο οφειλέτη. Σύμφωνα με το Άρθρο 44Δ

(2)του Νόμου και τηρουμένων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει ειδοποίηση στον ενυπόθηκο οφειλέτη, κατά τον Τύπο «ΙΒ» του Δεύτερου Παραρτήματος, η οποία δύναται να επιδίδεται είτε πριν από είτε μετά από είτε ταυτόχρονα με την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», αναφέροντας σε αυτήν ότι εντός δέκα

(10)ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης θα προχωρήσει στο διορισμό εκτιμητή. Σε περίπτωση που για οποιοδήποτε λόγο ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν έχει προβεί στο διορισμό εκτιμητή εντός της καθορισμένης προθεσμίας, ο ενυπόθηκος δανειστής προχωρεί στο διορισμό δύο

(2)εκτιμητών για τον καθορισμό της αγοραίας αξίας του ενυπόθηκου ακινήτου. Έχοντας υπόψη μου τις πιο πάνω πρόνοιες του Νόμου σε σχέση με την ακολουθητέα διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου και τους λόγους για τους οποίους δύναται η ειδοποίηση πώλησης τύπου ΙΑ και η διενέργεια της πώλησης να ακυρωθεί, θα προχωρήσω να εξετάσω τους λόγους έφεσης που προβάλλονται στην παρούσα. Κρίνω ορθό να ξεκινήσω πρώτα από το λόγο έφεσης αρ. 5 ο οποίος αφορά στο δικαίωμα της Εφεσίβλητης - Καθ' ης η Αίτηση να προωθεί την παρούσα διαδικασία αφού, σύμφωνα με αυτόν, η επίδικη υποθήκη παραχωρήθηκε στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ και όχι στην Εφεσίβλητη - Καθ' ής η Αίτηση. Πουθένα, αναφέρει ο συνήγορος του Εφεσείοντα - Αιτητή, στα τεκμήρια που επισυνάφθηκαν φαίνεται ότι η επίδικη υποθήκη μεταβιβάστηκε στην Εφεσίβλητη - Καθ' ής η Αίτηση. Η πιο πάνω θέση όμως, προκύπτει να μην ευσταθεί. Η ενόρκως δηλούσα της ένστασης, η οποία είναι η αρμόδια υπάλληλος της Εφεσίβλητης - Καθ' ης η Αίτηση, αναφέρει στην παράγραφο 6 αυτής ρητά ότι η παρούσα Αίτηση / Έφεσης αφορά πιστωτικές διευκολύνσεις, εγγυητήρια και εμπράγματη εξασφάλιση που έχουν μεταβιβαστεί από την Τράπεζα Κύπρου στην Καθ' ής η Αίτηση, εγγεγραμμένη και αδειούχα εταιρεία εξαγοράς (βλ. τεκμήριο 1) κατ' εφαρμογή των προνοιών του Άρθρου 18 του Νόμου 169(Ι)/2015 και δυνάμει των προνοιών του Σχεδίου Διακανονισμού το οποίο επικυρώθηκε στις 04/06/2021 στα πλαίσια της Αίτησης Αρ. 320/2021 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Επισυνάπτεται στην ένορκη της δήλωση το σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 04/06/2021 ως τεκμήριο 2 μαζί με το Σχέδιο Διακανονισμού το οποίο επικυρώθηκε. Πέραν των πιο πάνω, η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι οι πιστωτικές διευκολύνσεις που παραχωρήθηκαν έφεραν αρ. λογαριασμού 068422019247 και 068422019239 οι οποίες εξασφαλίζονταν μεταξύ άλλων από την επίδικη υποθήκη. Για αυτές τις πιστωτικές διευκολύνσεις κινήθηκαν οι Αγ. Αρ. 2061/05 και 2063/05 Ε.Δ. Πάφου στις οποίες εκδόθηκαν στις 16/02/2006 και 19/05/2006 αντίστοιχα δικαστικές αποφάσεις, οι οποίες μεταξύ άλλων διέτασσαν την εκποίηση και της επίδικης υποθήκης. Στο σχέδιο διακανονισμού, το οποίο επικυρώθηκε με το διάταγμα του Δικαστηρίου (βλ. τεκμήριο 2) προκύπτει να περιλαμβάνονται και οι πιο πάνω αγωγές στις οποίες εμπεριέχεται και η επίδικη υποθήκη, σύμφωνα με τις αναφορές της ενόρκως δηλούσα και τα τεκμήρια 4 και

1. Όλες οι πιο πάνω αναφορές της ενόρκως δηλούσας της ένστασης και τα σχετικά τεκμήρια δεν έτυχαν αμφισβήτησης από τον Εφεσείοντα - Αιτητή, αφού η μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Ούτε παρατέθηκε οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι η επίδικη υποθήκη δεν έχει μεταβιβαστεί επ' ονόματι της Εφεσίβλητης - Καθ' ής η Αίτηση ή ότι είναι δικαιούχος αυτής. Σημειώνεται ότι με το τεκμήριο 3 ενημερώθηκε ο Εφεσείοντας - Αιτητής δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 19 του Νόμου 169(Ι)/2015 για την μεταβίβαση των συγκεκριμένων πιστωτικών διευκολύνσεων καθώς επίσης της επίδικης υποθήκης. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω προκύπτει ότι οι συγκεκριμένες πιστωτικές διευκολύνσεις που παραχωρήθηκαν από τον Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ προς τον Εφεσείοντα - Αιτητή και η επίδικη υποθήκη η οποία τις εξασφάλιζε μεταβιβάστηκαν στην Εφεσίβλητη - Καθ' ης η Αίτηση δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 18 του Νόμου 169(Ι)/2015 και η εν λόγω μεταβίβαση επικυρώθηκε με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 04/06/
2. Το εν λόγω διάταγμα είναι δεσμευτικό για το παρόν Δικαστήριο και δεν έχει εξουσία αναθεώρησης ή διαφοροποίησης του (βλ. Αναφορικά με την Αίτηση των Λοϊζίδη κ.α. v. Περατικού, Πολ. Αίτηση Αρ. 32/19, ημερ. 17/04/2019, ECLI:CY:AD:2019:D149). Κατά συνέπεια ο λόγος έφεσης αρ. 5 δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Θα προχωρήσω να εξετάσω το ζήτημα του νομότυπου της επίδοσης της ειδοποίησης τύπου ΙΑ. Ο τρόπος και η διαδικασία επίδοσης της εν λόγω ειδοποίησης περιλαμβάνεται στο ερμηνευτικό Άρθρο 44ΙΕ του Νόμου. Σύμφωνα με το εν λόγω Άρθρο «επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης: Στην παρούσα περίπτωση είναι κοινό έδαφος ότι η ειδοποίηση τύπου ΙΑ καθώς και η προηγούμενη ειδοποίηση τύπου Ι ημερομηνίας 01/09/2020 επιδόθηκαν προς τον Αιτητή με ιδιώτη επιδότη μέσω θυροκόλλησης στην οικία του Εφεσείοντα - Αιτητή, σύμφωνα με διάταγμα του Δικαστηρίου για υποκατάστατο επίδοση ημερομηνίας 12/02/2021 το οποίο εκδόθηκε στην Γενική Αίτηση Αρ. 15/2021 Ε.Δ. Πάφου. Το εν λόγω διάταγμα δεν αμφισβητήθηκε από τον Αιτητή, ούτε και ακυρώθηκε καθοιονδήποτε τρόπο. Ο Αιτητής είχε κάθε δικαίωμα να προβεί σε δικονομικά μέτρα ακύρωσης του εν λόγω διατάγματος αν θεωρούσε ότι κακώς εκδόθηκε. Επομένως, το εν λόγω διάταγμα παραμένει έγκυρο και η επίδοση που έγινε σύμφωνα με αυτό καλή. Εκείνο το οποίο προβάλλει ως επιχείρημα ο συνήγορος του Εφεσείοντα - Αιτητή και επικαλείται τη μη ορθή επίδοση τόσο της ειδοποίησης τύπου Ι όσο και της ειδοποίησης τύπου ΙΑ είναι ότι στην ουσία δεν έγινε προσπάθεια επίδοσης τους με τον προβλεπόμενο στο Νόμο τρόπο προτού επιδοθούν με τον τρόπο που επιδόθηκαν. Το δε διάταγμα για υποκατάστατο επίδοση αναφέρει εκδόθηκε κατόπιν αναφορών και ισχυρισμών ότι δεν ήταν εφικτή η επίδοση της ειδοποίηση τύπου Ι ημερομηνίας 14/02/2020 και όχι της ειδοποίησης τύπου Ι ημερομηνίας 01/09/2020 που τελικά επιδόθηκε με τον πιο πάνω τρόπο. Η διαδικασία πλειστηριασμού, συνεχίζει, αρχίζει με την ειδοποίηση τύπου Ι και εδώ άρχισε με την ειδοποίηση τύπου Ι ημερομηνίας 01/09/2020 χωρίς να προηγηθεί προσπάθεια επίδοσης της με συστημένη επιστολή ως ο Νόμος αναφέρει και όχι με την ειδοποίηση τύπου Ι ημερομηνίας 14/02/2020 που αρχικά εκδόθηκε και στη βάση της αδυναμίας επίδοσης της εκδόθηκε το διάταγμα για υποκατάστατο επίδοσης. Περαιτέρω, αναφέρει ότι σύμφωνα με το Νόμο, ο ενυπόθηκος δανειστής οφείλει σε κάθε περίπτωση που χρειάζεται να επιδοθεί μια ειδοποίηση να προχωρά πρώτα με την επίδοση της με συστημένη επιστολή και όταν δεν είναι εφικτό τότε να προχωρεί με ιδιωτική επίδοση. Έχω λάβει σοβαρά υπόψη μου τις πιο πάνω θέσεις και αναφορές του συνηγόρου του Εφεσείοντα - Αιτητή και τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Κατ' αρχάς συμφωνώ με τη θέση ότι ο τρόπος επίδοσης της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και των άλλων ειδοποιήσεων που απαιτούνται από τον συγκεκριμένο Νόμο καθορίζεται ρητά από την ερμηνεία του όρου επίδοσης. Και αυτός είναι δια της παράδοσης με συστημένη επιστολή στην τελευταία γνωστή διεύθυνση του οφειλέτη. Μόνο όταν αυτό δεν είναι εφικτό επιτρέπεται να επιστρατευθούν οι άλλοι τρόποι επίδοσης που επίσης καθορίζονται στο Άρθρο 44ΙΕ. Το λεκτικό του εν λόγω Άρθρου είναι σαφέστατο και ξεκάθαρο και δεν χωρεί άλλη ερμηνεία του (βλ. FAROOQ v. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. Αρ. 165/2019 κ.α., Ημερ. 07/09/2020, Southfields Industries Ltd v. Δήμου Λευκωσίας

(1995)3 Α.Α.Δ 59, Τ. Γεωργιάδης & Υιός Λτδ v. Δημοκρατίας

(1991)4(Β) Α.Α.Δ. 1142, ΚΟΤ ν. Παπαδόπουλου

(1990)2 ΑΑΔ 86, Τροκκούδη ν. Πέτρου κ.α.

(1998)1 ΑΑΔ 683 σε σχέση με την γραμματική μέθοδο ερμηνείας νομοθετημάτων και την ανεύρεση της βούλησης του νομοθέτη). Ο Νομοθέτης, για τους δικούς του λόγους, επέλεξε ως μέθοδο και τρόπο επίδοσης των Ειδοποιήσεων του εν λόγω Μέρους του Νόμου την παράδοση αυτών με συστημένη επιστολή στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας του προσώπου στο οποίο απευθύνεται η ειδοποίηση και όταν αυτό δεν είναι εφικτό τότε να επιστρατευθούν οι άλλοι μέθοδοι επίδοσης. Δεν προκύπτει να παρέχεται άλλη ερμηνεία της πιο πάνω διάταξης αφού το λεκτικό της και τα συμφραζόμενα είναι ξεκάθαρα. Ούτε προκύπτει να παρέχεται δικαίωμα επιλογής επίδοσης των ειδοποιήσεων, είτε με την παράδοση συστημένης επιστολής είτε με ιδιωτική επίδοση. Το ότι η πρόθεση του Νομοθέτη να καταστήσει ως τρόπο επίδοσης την παράδοση συστημένης επιστολής και να μην αφήνεται άλλη επιλογή στους δανειστές από το να ακολουθήσουν αυτήν την μέθοδο, και μόνο όταν τούτο δεν είναι εφικτό να ακολουθείται άλλη οδός επίδοσης, προκύπτει και από το γεγονός ότι η εν λόγω ερμηνεία εισήχθηκε στο Νόμο με τον τροποποιητικό Νόμο 87(Ι)/2018 σε αντίθεση με ότι ίσχυε προηγουμένως, που διδόταν επιλογή στον δανειστή, είτε να επιλέξει την παράδοση συστημένης επιστολής είτε την ιδιωτική επίδοση. Δεν θα πρέπει επίσης να παραγνωρίζεται ότι όταν ο ενυπόθηκος οφειλέτης στην βάση του Άρθρου 44Γ

(3)επιχειρεί να παραμερίσει την ειδοποίηση Τύπου ΙΑ, μπορεί να επιτύχει, αν καταφέρει να αποδείξει, μεταξύ άλλων και ότι αυτή δεν επιδόθηκε δεόντως, καθιστώντας έτσι τη δέουσα επίδοση μιας τέτοιας ειδοποίησης καταλυτικής σημασίας για την πορεία της σκοπούμενης πώλησης. Το Μέρος VIA έδωσε το δικαίωμα στους ενυπόθηκους δανειστές να προχωρούν με ιδιωτική πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων αφού όμως προηγουμένως ακολουθήσουν πιστά τη διαδικασία που προνοείται σε αυτό. Μέρος της διαδικασίας αυτής είναι και ο τρόπος επίδοσης των Ειδοποιήσεων. Εξ' ου και δίνεται συγκεκριμένη και ειδική ερμηνεία του όρου επίδοσης καθώς επίσης αναγνωρίζεται και σχετικός ειδικός λόγος για τον οποίο θα μπορούσε αυτή να παραμεριστεί και δικαίωμα στον ενυπόθηκο οφειλέτη να σταματήσει την σκοπούμενη πώληση προβάλλοντας ως λόγο τη μη δέουσα επίδοσης της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ, ως αναφέρθηκε ανωτέρω. Το ζητούμενο δηλαδή, είναι να τηρηθεί η διαδικασία αυτή περί του τρόπου λήψης γνώσης της σκοπούμενης πώλησης και όχι η λήψη γνώσης της με οποιοδήποτε τρόπο και σύμφωνα με τις νομολογιακά καθιερωμένες αρχές όταν η επίδοση διενεργείται με βάση τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Στην παρούσα περίπτωση στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης Αρ. 15/21, η οποία υποβλήθηκε από τους ενυπόθηκους δανειστές δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 44ΙΕ εκδόθηκε το διάταγμα ημερομηνίας 12/02/2021 με το οποίο επιτρεπόταν η υποκατάστατη επίδοση όλων των ειδοποιήσεων Τύπος «Ι», «ΙΑ», «ΙΒ», «ΙΓ» και «Δελτίο» στον Εφεσείοντα - Αιτητή δια της θυροκολλήσεως αυτών στη θύρα της οικίας του στην οδό Δημητρίου Γεωργίου 22, 8201 Γεροσκήπου, Πάφος, με ιδιώτη δικαστικό επιδότη. Τούτο όπως προκύπτει εκδόθηκε με σκοπό την έναρξη της διαδικασίας εκποίησης της Υποθήκης Υ 109/1998, η οποία είναι η επίδικη στην παρούσα αίτηση. Το εν λόγω διάταγμα δεν καθορίζει ποια ειδοποίηση Ι θα μπορούσε να επιδοθεί με αυτό τον τρόπο, παρά τα γεγονότα που υποστήριζαν την αίτηση εκείνη και επικαλείται ο συνήγορος του Εφεσείοντα - Αιτητή. Είναι ξεκάθαρο από το λεκτικό του εν λόγω διατάγματος ότι επιτρεπόταν στον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με την επίδοση των πιο πάνω αναφερόμενων ειδοποιήσεων με τον τρόπο που προνοείται σε αυτό. Εκδίδοντας το εν λόγω διάταγμα του το Δικαστήριο, είχε ικανοποιηθεί για το ανέφικτο της επίδοσης των αναγκαίων ειδοποιήσεων για να αρχίσει η διαδικασία πλειστηριασμού του επίδικου ακινήτου με τους τρόπους που έπρεπε προηγουμένως να χρησιμοποιηθούν όπως τάσσει το Άρθρο 44ΙΕ, τόσο για την ειδοποίηση τύπου Ι όσο και των άλλων ειδοποιήσεων που θα ακολουθούσαν. Κατά συνέπεια το ανέφικτο της επίδοσης τόσο της ειδοποίησης τύπου Ι που επιδόθηκε στον Εφεσείοντα - Αιτητή, όσο και της ειδοποίησης τύπου ΙΑ που επίσης επιδόθηκε στον Εφεσείοντα - Αιτητή, κρίθηκε από το Δικαστήριο που εξέδωσε το διάταγμα για υποκατάστατο επίδοση, το οποίο παρέμεινε αλώβητο και είναι δεσμευτικό για το παρόν Δικαστήριο. Πέραν των πιο πάνω, δεν προκύπτει από τα ενώπιον μου δεδομένα ότι το εν λόγω διάταγμα αφορούσε άλλη διαδικασία εκποίησης της επίδικης υποθήκης η οποία να άρχισε και να ολοκληρώθηκε. Το διάταγμα αυτό εκδόθηκε στις 15/02/2021 και δυνάμει αυτών ακολούθησαν οι επιδόσεις των ειδοποιήσεων τύπου Ι και ΙΑ. Δεν παραγνωρίζω ότι είχε αρχικά εκδοθεί η ειδοποίηση τύπου Ι ημερομηνίας 14/02/2020 όμως δεν προωθήθηκε, αφού δεν επιδόθηκε στον Εφεσείοντα - Αιτητή ενώ στη συνέχεια εκδόθηκε η ειδοποίηση τύπου Ι ημερομηνίας 01/09/2020, η οποία ήταν αυτή που του επιδόθηκε. Το διάταγμα του Δικαστηρίου για υποκατάστατο επίδοση δεν καθόριζε ποια ειδοποίηση τύπου Ι έπρεπε να επιδοθεί με τον τρόπο που επιτράπηκε. Επιτρεπόταν γενικά η έναρξη της διαδικασίας εκποίησης της επίδικης υποθήκης δια της επίδοσης όλων των ειδοποιήσεων με τον τρόπο που αναφέρεται σε αυτό. Δεν είναι επιτρεπτό για το παρόν Δικαστήριο να υπεισέλθει στα γεγονότα που υποστήριζαν το αίτημα για υποκατάστατο επίδοση καθότι τούτο θα αποτελούσε συγκεκαλυμμένη εξέταση της ορθότητας του στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Κατά συνέπεια κρίνω καλή την επίδοση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ η οποία διενεργήθηκε σύμφωνα με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 15/02/2021 στις 06/09/2021 και σύννομη. Αν και δεν επιτρέπεται ο έλεγχος της επίδοσης της ειδοποίησης τύπου Ι με βάση το Νόμο και δεν υπάρχει τέτοιο δικαίωμα έφεσης, εντούτοις για σκοπούς ορθότητας της διαδικασίας που ακολουθήθηκε και μόνο, αναφέρω ότι αυτή επιδόθηκε στις 08/03/2021 και κατά συνέπεια μέχρι τις 06/09/2021 που είχε επιδοθεί η ειδοποίηση τύπου ΙΑ είχε παρέλθει το χρονικό διάστημα που έτασσε ο Νόμος για επίδοση της τελευταίας αναφερόμενης ειδοποίησης. Σημειώνεται ότι η Εφεσίβλητη - Καθ' ης η Αίτηση, με βάση το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 04/06/2021, είχε το δικαίωμα της συνέχισης νομικών διαδικασιών που είχαν αρχίσει από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ από την οποία εξαγόρασε τις επίδικες πιστωτικές διευκολύνσεις και Υποθήκη. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω, ούτε οι λόγοι έφεσης αρ. 1,2,3,4 και 6 έχουν περιθώριο επιτυχίας και απορρίπτονται. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι δεν πληρείται κανένας από τους λόγους έφεσης που ο Αιτητής προώθησε στο Δικαστήριο και έχει αποτύχει να αποδείξει ότι δικαιούται στις θεραπείες που αξιώνει. Κατά συνέπεια η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και είναι αχρείαστο για το Δικαστήριο να ασχοληθεί με άλλους παρεπόμενους λόγους της ένστασης. Επομένως, η Αίτηση - Έφεση απορρίπτεται. Τα έξοδα, δεν βλέπω κάποιο λόγο γιατί να μην ακολουθήσουν τον κανόνα και το αποτέλεσμα, γι αυτό επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.)........... Πρωτοκολλητής Χρ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο