← Κύπρος

Σ. Ε. Δ. κ.α. ν. Α. Κ. Ζ. κ.α., Αρ. Γενικής Αίτησης: 283/2011, 7/10/2022

Σ. Ε. Δ. κ.α. ν. Α. Κ. Ζ. κ.α., Αρ. Γενικής Αίτησης: 283/2011, 7/10/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:A124 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Α.Ε.Δ. Αρ. Γενικής Αίτησης: 283/2011 Μεταξύ: Σ. Ε. Δ. Π. Σ., εκ Λευκωσίας Αιτήτριας και

  1. Α. Κ. Ζ., από την Κολώνη
  2. Χ. Κ. Ζ., από την Κολώνη
  3. Μ. Κ. Ζ., από την Κολώνη Καθ' ων η αίτηση και Επί τοις αφορώσι τον Περί Παρεμποδίσεως Δόλιων Μεταβιβάσεων Νόμον Κεφ.62 και των άρθρων 91(Α) - (Δ) του Κεφ.6 Επί τοις αφορώσι την αίτησιν της Σ. Ε. Δ. Π. Σ., εκ Λευκωσίας Αιτήτριας και
  4. Χ. Κ. Ζ., από την Κολώνη
  5. Κ. Π., από την Λευκωσία
  6. Α. Π., από την Λευκωσία Καθ' ων η αίτηση ΩΣ ΕΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΆΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡ. 22/12/2021 Μεταξύ: Σ. Ε. Δ. Π. Σ. ΛΤΔ, εκ Λευκωσίας Αιτήτριας και
  7. Α. Κ. Ζ., από την Κολώνη
  8. Χ. Κ. Ζ., από την Κολώνη
  9. Μ. Κ. Ζ., από την Κολώνη Καθ' ων η αίτηση και Επί τοις αφορώσι τον Περί Παρεμποδίσεως Δόλιων Μεταβιβάσεων Νόμον Κεφ.62 και των άρθρων 91(Α) - (Δ) του Κεφ.6 Επί τοις αφορώσι την αίτησιν της Σ. Ε. Δ. Π. Σ., εκ Λευκωσίας Αιτήτριας και
  10. Χ. Κ. Ζ., από την Κολώνη
  11. Κ. Π., από την Λευκωσία
  12. Α. Π., από την Λευκωσία Καθ' ων η αίτηση Ημερομηνία: 07.10.22 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: κα Μ. Κωνσταντινίδου για κ.κ. Ε&Μ Κωνσταντινίδου Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ης η αίτηση 2 - κος Λ. Γεωργίου για κ.κ. Ηρακλής Ν. Ενδιαφερόμενα Μέρη 2 & 3: Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αίτηση - Εκδοχή της Αιτήτριας: Με την παρούσα αίτηση που καταχωρίστηκε στις 05.12.19 και τροποποιήθηκε στις 20.12.21 δυνάμει δικαστικού διατάγματος η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η Χ. Κ. Ζ. (στο εξής η «Καθ' ης η αίτηση 2» ή ΚΑ2) δόλια και εικονικά μεταβίβασε μερίδια της σε ακίνητη περιουσία που είναι εγγεγραμμένα εις το όνομα της στους Κ. Π. και Α. Π. με σκοπό την καταδολίευση της Αιτήτριας και την αποφυγή ικανοποίησης του εξ' αποφάσεως χρέους της. Η κατ' ισχυρισμό καταδολιευτική μεταβίβαση της ακίνητης περιουσίας αφορά την πιο κάτω ακίνητη περιουσία της ΚΑ2 και έγινε ως εξής: στο όνομα του ενδιαφερομένου μέρους Κ. Π. (στο εξής «ΕΜ1»): (α) ακίνητο με αρ. εγγραφής [ ], φ/σχ. [ ], τεμ. αρ. [ ], Στρόβολος, Λευκωσία, ½ μερίδιο (β) ακίνητο με αρ. εγγραφής [ ], φ/σχ. [ ], τεμ. αρ. [ ], Λυσός, Πάφος, ¼ μερίδιο, στο όνομα του ενδιαφερομένου μέρους Α. Π. (στο εξής «ΕΜ2»): (α) ακίνητο με αρ. εγγραφής [ ], φ/σχ. [ ], τεμ. αρ. [ ], Παραλίμνι, 71/4208 μερίδια (β) ακίνητο με αρ. εγγραφής [] , φ/σχ. [ ], τεμ. αρ. [ ], Γεροσκήπου, Πάφος, ¼ μερίδιο, (γ) ακίνητο με αρ. εγγραφής [ ], φ/σχ. [ ], τεμ. αρ. [ ], Λυσός, Πάφος, 1/8 μερίδιο. Γι' αυτό η Αιτήτρια με την υπό κρίση αίτηση επιδιώκει τις ακόλουθες θεραπείες:
  13. Διάταγμα ακύρωσης της εγγραφής και μεταβίβασης της πιο πάνω ακίνητης περιουσίας από την ΚΑ2 στα ΕΜ1 &
  15. Διάταγμα επανεγγραφής της πιο πάνω ακίνητης περιουσίας στο όνομα της ΚΑ
  17. Διάταγμα εγγραφής της διαιτητικής απόφασης ημερ. 26.02.10, για την οποίαν εκδόθηκε διάταγμα εγγραφής στα πλαίσια εκδίκασης της παρούσας γενικής αίτησης, επί των μεριδίων της ακίνητης ιδιοκτησίας (Memo) που θα επανεγγραφεί στο όνομα της.
  18. Διάταγμα φυλάκισης της ΚΑ
  19. Νομική βάση της αίτησης είναι τα άρθρα 2-5 του περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου (Κεφ.62), τα άρθρα 91Α-91Δ του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ.6), το άρθρο 42 του Ν.14/60 και η Δ.39, Δ.48 Θ.1-4 & 9 και η Δ.64 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση και συμπληρωματική ένορκη δήλωση, μετά από σχετική άδεια που δόθηκε από το Δικαστήριο στις 22.12.21 στα πλαίσια αίτησης ημερ. 30.11.21, της κυρίας Α. Χ., λειτουργού στο αρμόδιο τμήμα της εταιρείας A. A. M. (Cyprus) Ltd που χειρίζεται τις δικαστικές υποθέσεις της Αιτήτριας, στην οποίαν επισυνάπτονται έγγραφα προς τεκμηρίωση του περιεχομένου τους (στο εξής «ΕΔ Χ.» & «ΣΕΔ Χ.»). Συνοψίζω το περιεχόμενο των δύο ενόρκων δηλώσεων Χ. ώστε να γίνει αντιληπτή η εκδοχή της Αιτήτριας στο σύνολο της. Στις 26.02.10 εκδόθηκε διαιτητική απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση (περιλαμβανομένης της ΚΑ2) όπου επιδικάστηκε συγκεκριμένο ποσό πλέον τόκοι, έξοδα και Φ.Π.Α. (Τεκμήριο 9). Την 01.06.10 η εν λόγω διαιτητική απόφαση επιδόθηκε στους ΚΑ1 & ΚΑ3 ενώ στις 10.06.10 επιδόθηκε στην ΚΑ
  20. Αντίγραφο γνωστοποίησης λήψης της διαιτητικής απόφασης στους ΚΑ1, ΚΑ2 και ΚΑ3 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 11 στην ΕΔ Χ.. Ακολούθησε η καταχώρηση της υπό τον άνω αριθμό γενικής αίτησης, στα πλαίσια εκδίκασης της οποίας στις 27.01.12 το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου έδωσε άδεια στην Αιτήτρια για εγγραφή της εν λόγω διαιτητικής απόφασης στο Πρωτοκολλητείο για σκοπούς εκτέλεσης της. Οι ΚΑ εφεσίβαλαν την πιο πάνω απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, ως ήταν δικαίωμα τους. Με απόφαση του ημερομηνίας 06.06.18 στην Πολιτική Έφεση Αρ. 96/12 το Εφετείο επικύρωσε το μέρος της απόφασης του πρωτόδικου δικαστηρίου που αφορούσε τη χορήγηση άδειας για εγγραφή της εν λόγω διαιτητικής απόφασης (Τεκμήρια 'Α' και 'Β' ΣΕΔ Χ.). Στις 20.05.19 η Αιτήτρια προέβηκε σε έρευνα της ακίνητης περιουσίας της ΚΑ2 στο Κτηματολόγιο και μέσα από αυτή διαπίστωσε ότι στις 28.09.10 η ΚΑ2 μεταβίβασε δια δωρεάς τα μερίδια της επί των προαναφερομένων ακινήτων εις τα ονόματα των δύο ενδιαφερομένων μερών που αμφότεροι είναι υιοί της, ως έχει σημειωθεί προηγουμένως. Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα, η μεταβίβαση της εν λόγω ακίνητης περιουσίας ήταν δόλια, έγινε κακόπιστα και χωρίς αντάλλαγμα επειδή σκοπό έχει να παρεμποδίσει και καθυστερήσει την Αιτήτρια να εισπράξει από την ΚΑ2 το εξ' αποφάσεως χρέος της. Όπως ακόμη σημείωσε η ομνύουσα, μέχρι σήμερα παραμένει οφειλόμενο ποσό. Σχετική κατάσταση λογαριασμού του εξ' αποφάσεως χρέους επισυνάπτεται στην ΕΔ Χ. ως Τεκμήριο
  21. Η ομνύουσα επίσης αναφέρει ότι η μόνη ακίνητη περιουσία που παρέμεινε εγγεγραμμένη στο όνομα της ΚΑ2 είναι υποθηκευμένη και επιβαρυμένη προς εξασφάλιση υποχρεώσεων της απέναντι στην Αιτήτρια και σε τρίτα πρόσωπα για διάφορες οφειλές της. Ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης - Εκδοχή της ΚΑ2, ΕΜ1 και ΕΜ2: Απορρίπτοντας τον ισχυρισμό της Αιτήτριας περί δόλιας και εικονικής μεταβίβασης των μεριδίων επί των πιο πάνω ακινήτων, η ΚΑ2 μαζί με τους ΕΜ1 και ΕΜ2 ισχυρίζονται ότι η Σ. Π. Ε. δεν ήταν κατά το χρόνο μεταβίβασης της επίμαχης ακίνητης περιουσίας στο μυαλό της ΚΑ2 ως πρόσωπο που της οφείλει και παράλληλα αρνιούνται ότι σκοπό τους ήταν να παρεμποδίσουν ή να καθυστερήσουν την Αιτήτρια να λάβει το όποιο εξ' αποφάσεως ποσό που ενδεχομένως να της οφείλεται. Οι αντίθετες θέσεις τους προβάλλονται με την ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης που καταχώρησαν στις 14.09.20 επί δέκα λόγων και καταγράφονται στο σώμα της. Οι λόγοι αυτοί είναι πολυσύνθετοι αφού μέσα από τον ίδιο λόγο εγείρονται πολλαπλές θέσεις. Ορισμένοι δε από αυτούς επαναλαμβάνονται με κάποιους άλλους, ενώ άλλοι συμπλέκονται μεταξύ τους. Ταξινομώντας τους σε ομάδες ουσιαστικά πρόκειται για τους εξής:

(1)Η υπό κρίση αίτηση είναι παράτυπη και/ή νόμω και/ή ουσία αβάσιμη και/ή αντικανονική και/ή εκπρόθεσμη και/ή στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση.
(2)Η ενόρκως δηλούσα δεν νομιμοποιείται να προβαίνει στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση και/ή δεν είναι εξουσιοδοτημένη να προβαίνει σε αυτή και/ή δεν γνωρίζει τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης.
(3)Οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 ουδέποτε έλαβαν γνώση για την κατ' ισχυρισμό της Αιτήτριας διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 26.02.10 και/ή ουδέποτε πληροφορήθηκαν για τη διεξαγωγή διαιτησίας και/ή την έκδοση απόφασης στα πλαίσια αυτής και/ή ουδεμία γνώση είχαν για την ύπαρξη χρέους της ΚΑ1 προς την Αιτήτρια και/ή την Σ.Π.Ε. Γ. & Α. Π..
(4)Η Αιτήτρια είναι πλήρως εξασφαλισμένη για το όποιο τυχόν υπόλοιπο του εξ' αποφάσεως χρέους και/ή υπάρχει διαθέσιμη ακίνητη περιουσία επ' ονόματι των Καθ' ων η αίτηση ικανή να καλύψει οποιοδήποτε τυχόν τέτοιο υπόλοιπο και/ή η Αιτήτρια απέτυχε να αποδείξει την ύπαρξη οποιουδήποτε υπολοίπου σε σχέση με το επίδικο εξ' αποφάσεως χρέος.
(5)Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που απαιτούνται από τη νομοθεσία για έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων και η Αιτήτρια δεν θεωρείται πιστωτής εν τη εννοία της σχετικής νομοθεσίας.
(6)Η αίτηση προωθείται κακόπιστα και/ή καταχρηστικά και/ή κακόβουλα και/ή εκβιαστικά και/ή καταπιεστικά και/ή ως μοχλός πίεσης.
(7)Η αίτηση καταχωρίστηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση τέτοιας έκτασης που αποτελεί κώλυμα στην προώθηση της και ως αποτέλεσμα της αδράνειας της Αιτήτριας επηρεάζονται δυσμενώς τα δικαιώματα και/ή συμφέροντα τρίτων προσώπων.
(8)Η Αιτήτρια δεν έλαβε όλα τα ενδεδειγμένα μέτρα και/ή μέτρα εκτέλεσης της απόφασης εναντίον όλων των εξ' αποφάσεως οφειλετών πριν την προώθηση της υπό κρίση αίτησης και/ή υφίσταται εγγεγραμμένη ακίνητη περιουσία εις το όνομα των Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 ικανή για την εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους και/ή συνδυαστικά με τις επ' ονόματι και/ή προς όφελος της εγγεγραμμένες επιβαρύνσεις επί της ακίνητης περιουσίας όλων των εξ' αποφάσεως οφειλετών προς ικανοποίηση του όποιου εξ' αποφάσεως χρέους και/ή τυχόν υπολοίπου του.
(9)Η έκδοση διατάγματος φυλάκισης της ΚΑ2, των ΕΜ1 και ΕΜ2 δεν δικαιολογείται και/ή το σχετικό αιτητικό πάσχει και/ή δεν πληροί τις εκ του νόμου απαιτούμενες προϋποθέσεις έκδοσης του.
(10)Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της απόρριψης της υπό κρίση αίτησης. Η ένσταση εδράζεται, ανάμεσα σ' άλλα, στα άρθρα 2-5 του Κεφ.62, στα άρθρα 2, 4, 5, 7, 10, 12, 14, 19, 53-83, 91Α-91Δ & 96 του Κεφ.6, άρθρα 29-33, 42 & 44 του Ν.14/60, στη Δ.48 Θ.1 & Θ.12 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, στο δίκαιο της επιείκειας, στις συμφυείς εξουσίες και στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ΕΜ1, στην οποίαν επισυνάπτονται έγγραφα προς στοιχειοθέτηση της. Θα αναφερθώ περιληπτικά στο περιεχόμενο της προκειμένου να γίνει αντιληπτή η κοινή εκδοχή της ΚΑ2, του ΕΜ1 και ΕΜ2 στην ολοκληρωμένη της μορφή. Ο ομνύοντας (ΕΜ1) αναφέρει ότι η Σ. Π. Ε. δεν ήταν στη σκέψη της μητέρας του (ΚΑ2), κατά το χρόνο μεταβίβασης της ακίνητης περιουσίας της εις το όνομα του ιδίου και του αδελφού του (ΕΜ2), ως πρόσωπο που της οφείλει, πράγμα που, όπως λέει, φαίνεται από το ότι η ΚΑ2 ήταν βέβαιη ότι η Αιτήτρια ήταν εξασφαλισμένη λαμβάνοντας το οφειλόμενο εξ' αποφάσεως χρέος μέσω της υποθηκευμένης προς όφελος της ακίνητης περιουσίας των Καθ' ων η αίτηση αλλά και από το διάταγμα εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου που εκδόθηκε προς όφελος της από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, η αξία του οποίου ξεπερνούσε το οφειλόμενο δυνάμει της απόφασης χρέος (Τεκμήρια 1 & 2). Επίσης αυτό, σύμφωνα με τον ενόρκως δηλών, φαίνεται από το ότι η ΚΑ2 αποδέχτηκε τη μεταβίβαση του μεριδίου επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/7832 εις το όνομα της από τον πατέρα της περί το έτος 2008 και δεν είχε μεταβιβαστεί απευθείας σ' ένα από τα ενδιαφερόμενα μέρη. Είναι η θέση του ομνύοντα ότι στο επίμαχο ακίνητο με αρ. εγγραφής 13/3904 βρίσκεται η πατρική οικία των ενδιαφερομένων προσώπων, την αποκλειστική κατοχή της οποίας απέκτησε ο ΕΜ1 το έτος
  1. Το έτος 2006 ο ίδιος προχώρησε σε ανακαίνιση της με δικά του έξοδα, αυξάνοντας έτσι την αξία του εν λόγω ακινήτου. Το δε Αύγουστο του έτους 2010 που αρραβωνιάστηκε ο αδελφός του, αποφασίστηκε η διανομή της περιουσίας εις τα ονόματα τους, ανάμεσα στην οποίαν ήταν και η μεταβίβαση του ¼ μεριδίου του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/9436 εις το όνομα του ενόρκως δηλών παράλληλα με τη μεταβίβαση αντίστοιχης αξίας ακίνητης ιδιοκτησίας στο όνομα του ΕΜ
  2. Περί τα τέλη του έτους 2010 οι ΕΜ1 και ΕΜ2 ανέλαβαν τον έλεγχο, διαχείριση και λειτουργία της οικογενειακής τους επιχείρησης. Προέβηκαν σε αναβάθμιση της με δανειοδότηση που έλαβαν, προς εξασφάλιση της οποίας υποθηκεύτηκε ολόκληρο το ακίνητο της πατρικής οικίας με αρ. υποθήκης [ ]/2010 (Τεκμήριο 3) αντικαθιστώντας άλλες υποθήκες που υπήρχαν μέχρι τότε (Τεκμήριο 4). Επίσης για την κάλυψη των πιστωτικών διευκολύνσεων που έλαβε η οικογενειακή επιχείρηση τους, υποθηκεύτηκε το ¼ μερίδιο του ακινήτου με αρ. εγγραφής [ ]. Με την μεταβίβαση του εν λόγω μεριδίου στον ΕΜ2 συμφωνήθηκε η παραμονή της εν λόγω υποθήκης. Ωστόσο το έτος 2013 που εξασφαλίστηκε νέα δανειοδότηση για την οικογενειακή επιχείρηση, εγγράφηκε η υποθήκη με αρ. [ ]/13 (Τεκμήριο 5) αντικαθιστώντας άλλες προγενέστερες υποθήκες. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλών το χρέος της οικογενειακής επιχείρησης προς την πρώην Λ. Τ. και την πρώην Σ.Π.Ε. Σ. εξακολουθούν να υπάρχουν και οι προαναφερόμενες υποθήκες που δόθηκαν ως εξασφάλιση συνεχίζουν να δεσμεύουν τα εν λόγω ακίνητα. Είναι η θέση του ομνύοντα ότι από τα πιο πάνω φαίνεται ότι τα ακίνητα με αρ. εγγραφής [ ] και [ ] δεν θα ήταν ποτέ ελεύθερα από εμπράγματα βάρη ώστε να ικανοποιήσουν την απαίτηση της Αιτήτριας. Σε σχέση με τα μερίδια των υπολοίπων τριών επίμαχων ακινήτων, ο ομνύοντας αναφέρει ότι είναι πολύ χαμηλής αξίας. Σχετικές εκτιμήσεις της αξίας τους επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  3. Πέραν αυτού όμως δηλώνεται ότι σ' αυτά υπάρχουν άλλοι συνιδιοκτήτες ως εξ' αδιαιρέτου μεριδιούχοι καθιστώντας έτσι δύσκολη έως αδύνατη την προώθηση μέτρων εκποίησης τους προς ικανοποίηση του εξ' αποφάσεως χρέους της Αιτήτριας. Επιπλέον ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι τόσο ο ίδιος όσο και ο ΕΜ2 δεν είχαν γνώση τόσο για τη διαδικασία διαιτησίας όσο και για τη διαιτητική απόφαση που εκδόθηκε. Ούτε είχαν οποιαδήποτε εμπλοκή στο εν λόγω δάνειο. Παράλληλα ο ενόρκως δηλών προβάλλει τον ισχυρισμό ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρίστηκε δόλια, καταχρηστικά και κακόπιστα προκειμένου να ασκηθεί πίεση στα ΕΜ1 και ΕΜ2, τα οποία ουδεμία σχέση έχουν με το εξ' αποφάσεως χρέος. Σύμφωνα ακόμη με τον ομνύοντα, παρήλθε χρονικό διάστημα 10 ετών πράγμα που κατά τον ίδιο δημιουργεί κώλυμα στην προώθηση της υπό κρίση αίτησης επειδή: (α) δείχνει αδράνεια από μέρους της Αιτήτριας, (β) αν η Αιτήτρια μεριμνούσε για την εκποίηση του ακινήτου το έτος 2010 που είχε εκδοθεί η διαιτητική απόφαση και η έκδοση διατάγματος, δεν θα υπήρχε σήμερα οποιοδήποτε οφειλόμενο ποσό, (γ) δημιουργήθηκαν έννομα συμφέροντα τρίτων προσώπων. Καταλήγοντας ο ομνύοντας διατυπώνει τη θέση του ότι το όποιο τυχόν οφειλόμενο υπόλοιπο είναι πλήρως εξασφαλισμένο, αν όχι εξοφλημένο. Επί του σημείου αυτού δηλώνει πως η αξία του προς όφελος της Αιτήτριας υποθηκευμένου ακινήτου προς εξασφάλιση του εξ' αποφάσεως χρέους, για το οποίο έχει προωθηθεί διαδικασία εκποίησης, είναι επαρκής για την ικανοποίηση του όποιου τυχόν χρεωστικού υπολοίπου. Ακροαματική διαδικασία: Στα πλαίσια εκδίκασης της υπό κρίση αίτησης οι διάδικοι παρουσίασαν ένορκες δηλώσεις προς απόδειξη των εκδοχών τους. Ουδείς από τα μέρη παρουσίασε ένορκη (προφορική) μαρτυρία και κανένας εξέφρασε την επιθυμία να αντεξετάσει οποιοδήποτε ομνύοντα. Με κοινές ρητές αναφορές των συνηγόρων των μερών ενώπιον του Δικαστηρίου δηλώθηκαν τα εξής: (α) Δεν θα υπάρξει αντεξέταση οποιουδήποτε προσώπου. (β) Δεν θα προσφερθεί προφορική μαρτυρία. (γ) Το μαρτυρικό υλικό της υπό κρίση αίτησης θα περιοριστεί στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα. Συνεπώς το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων καθώς και τα επισυνημμένα σ' αυτές τεκμήρια αποτελούν το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που προσκομίστηκε στο Δικαστήριο. Στις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις τους αμφότεροι συνήγοροι, με παραπομπή σε νομολογία και νομοθεσίες, υποστήριξαν τις εκατέρωθεν και παράλληλα εκ διαμέτρου αντίθετες νομικές θέσεις και ισχυρισμούς τους. Πλήρης ανάλυση της νομικής επιχειρηματολογίας των συνηγόρων είναι καταγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό. Εκεί και όπου κρίνεται ότι χρειάζεται θα γίνεται ειδική αναφορά σε νομικά επιχειρήματα των συνηγόρων. Μη αμφισβητούμενα γεγονότα: Στο σημείο αυτό θεωρώ χρήσιμο προτού ασχοληθώ με την αξιολόγηση του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον μου, να αναφέρω επιγραμματικά γεγονότα που είτε αποτελούν κοινό έδαφος των διαδίκων είτε δεν έχουν αμφισβητηθεί, όπως αυτά εξόφθαλμα προκύπτουν από το περιεχόμενο του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον μου. Αυτά είναι:
(1)Οι ΕΜ1 και ΕΜ2 είναι μεταξύ τους αδέλφια και η ΚΑ2 είναι η μητέρα τους.
(2)Η ΚΑ2 ήταν πρωτοφειλέτης σε δάνειο που δόθηκε από πρώην Συνεργατική.
(3)Επειδή προέκυψαν καθυστερήσεις στην αποπληρωμή του δανείου, στις 26.02.10 εκδόθηκε διαιτητική απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των ΚΑ1, ΚΑ2 και ΚΑ3 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα για το ποσό των €242.274,04 πλέον τόκο προς 11% ετησίως από 01.01.10 μέχρι εξόφλησης πλέον έξοδα διαιτησίας ύψους €120.
(4)Η διαιτητική απόφαση επιδόθηκε στους ΚΑ1 & ΚΑ3 την 01.06.10 και στην ΚΑ2 στις 10.06.10.
(5)Η διαιτητική απόφαση δεν εφεσιβλήθηκε από οποιονδήποτε Καθ' ου η αίτηση.
(6)Την περίοδο εκείνη η ΚΑ2 ήταν εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια της ακόλουθης ακίνητης περιουσίας: (α) ακίνητο με αρ. εγγραφής [ ], φ/σχ. [ ], τεμ. αρ. [ ], Στρόβολος, Λευκωσία, ½ μερίδιο (β) ακίνητο με αρ. εγγραφής [ ], φ/σχ. [ ], τεμ. αρ. [ ], Λυσός, Πάφος, ¼ μερίδιο, (γ) ακίνητο με αρ. εγγραφής [ ], φ/σχ. [ ], τεμ. αρ. [ ], Παραλίμνι, 71/4208 μερίδια (δ) ακίνητο με αρ. εγγραφής [ ], φ/σχ. [ ], τεμ. αρ. [ ], Γεροσκήπου, Πάφος, ¼ μερίδιο, (ε) ακίνητο με αρ. εγγραφής [ ], φ/σχ. [ ], τεμ. αρ. [ ], Λυσός, Πάφος, 1/8 μερίδιο.
(7)Στα πλαίσια εκδίκασης της υπό τον άνω αριθμό γενικής αίτησης που καταχωρίστηκε, στις 27.01.12 το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου έδωσε άδεια στην Αιτήτρια για εγγραφή της εν λόγω διαιτητικής απόφασης στο Πρωτοκολλητείο για σκοπούς εκτέλεσης της καθώς επίσης εξέδωσε διάταγμα εκποίησης υποθήκης που είχε δοθεί ως ασφάλεια για το χρέος.
(8)Επίσης στα πλαίσια εκδίκασης της υπό τον άνω αριθμό γενικής αίτησης επιδικάστηκαν προς όφελος της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση δικηγορικά έξοδα ύψους €1.972 πλέον τόκο προς 5,5% ετησίως από 13.05.11 μέχρι εξόφλησης πλέον Φ.Π.Α. επί ποσού €1.873.
(9)Οι ΚΑ εφεσίβαλαν την πιο πάνω απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου και κατόπιν απόφασης του ημερομηνίας 06.06.18 στην Πολιτική Έφεση Αρ. 96/12 το Εφετείο επικύρωσε το μέρος της απόφασης του πρωτόδικου δικαστηρίου που αφορούσε τη χορήγηση άδειας για εγγραφή της εν λόγω διαιτητικής απόφασης.
(10)Στις 20.05.19 η Αιτήτρια προέβηκε σε έρευνα της ακίνητης περιουσίας της ΚΑ2 στο Κτηματολόγιο.
(11)Μέσα από την πιο πάνω έρευνα διαπιστώθηκε ότι στις 28.09.10 η ΚΑ2 μεταβίβασε δια δωρεάς τα μερίδια της επί των προαναφερομένων ακινήτων εις τα ονόματα των ΕΜ1 και ΕΜ2.
(12)Συγκεκριμένα την περίοδο 28.09.10 η ΚΑ1 μεταβίβασε δια δωρεάς στο όνομα του ΕΜ1: (α) ακίνητο με αρ. εγγραφής [ ], φ/σχ. [ ], τεμ. αρ. [ ], Στρόβολος, Λευκωσία, ½ μερίδιο (β) ακίνητο με αρ. εγγραφής [ ], φ/σχ. [ ], τεμ. αρ. [ ], Λυσός, Πάφος, ¼ μερίδιο,
(13)Επίσης την περίοδο 28.09.10 η ΚΑ1 μεταβίβασε δια δωρεάς στο όνομα του ΕΜ2: (α) ακίνητο με αρ. εγγραφής [ ], φ/σχ. [ ], τεμ. αρ. [ ], Παραλίμνι, 71/4208 μερίδια (β) ακίνητο με αρ. εγγραφής [ ], φ/σχ. [ ], τεμ. αρ. [ ], Γεροσκήπου, Πάφος, ¼ μερίδιο, (γ) ακίνητο με αρ. εγγραφής [ ], φ/σχ. [ ], τεμ. αρ. [ ], Λυσός, Πάφος, 1/8 μερίδιο. Τα πιο πάνω γεγονότα αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Εξέταση εκδοχών - Αξιολόγηση μαρτυρίας - Ευρήματα - Συμπεράσματα: Στρέφομαι ευθύς να εξετάσω τις εκδοχές των μερών υπό το φως των λόγων ένστασης και στη βάση των θέσεων και επιχειρημάτων αμφοτέρων πλευρών, καταλήγοντας σε σχετικά ευρήματα και συμπεράσματα. Προς το σκοπό αυτό έχω θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο των αγορεύσεων των συνηγόρων, το οποίο και μελέτησα με προσοχή. Έχω ακόμη μελετήσει ενδελεχώς όλο το μαρτυρικό υλικό που μου έχει παρουσιαστεί, το οποίο και αξιολόγησα. Θα ξεκινήσω την ενασχόληση μου από τον πρώτο λόγο ένστασης, ο οποίος ουσιαστικά περιλαμβάνει τρεις πτυχές. Πρώτη πτυχή είναι ότι η υπό κρίση αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη. Με κάθε σεβασμό στην ΚΑ2 και στα ΕΜ1 & ΕΜ2 η εν λόγω τοποθέτηση τους συνιστά συμπέρασμα και όχι λόγο ένστασης με συγκεκριμένο και σαφή νόημα που χρήζει εξέτασης στα πλαίσια του αντικειμένου εκδίκασης της παρούσας διαδικασίας. Ως εκ τούτου το μέρος αυτό του λόγου ένστασης δεν έχει έρεισμα. Δεύτερη πτυχή είναι ο ισχυρισμός ότι η υπό κρίση αίτηση είναι παράτυπη και/ή στηρίζεται σε λανθασμένη βάση. Εξετάζοντας τη θέση αυτή θα πρέπει να λεχθεί ότι ουδεμία εξήγηση δίδεται μέσα από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση και κανένας σχολιασμός γίνεται μέσα από τη νομική επιχειρηματολογία του συνηγόρου της ΚΑ2 και των ΕΜ1 & ΕΜ2 που να τη στοιχειοθετεί. Ουδεμία αναφορά υπάρχει στην οποίαν να υποδεικνύεται που έγκειται η κατ' ισχυρισμό παρατυπία που σύμφωνα με την ΚΑ2 και τα ΕΜ1 & ΕΜ2 χαρακτηρίζει την υπό κρίση αίτηση. Περαιτέρω δεν αναφέρεται ποιο είναι το σφάλμα και/ή την έλλειψη που εντοπίζουν στη νομική βάση της υπό κρίση αίτησης ώστε να τη θεωρούν λανθασμένη και/ή ότι υστερεί σε περιεχόμενο. Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για μία θέση που παρέμεινε στο επίπεδο του ισχυρισμού που τελικά δεν προωθήθηκε μέσα από την εκδίκαση της αίτησης και συνεπώς στερείται θεμελίωσης. Εκλαμβάνω ότι η θέση αυτή έχει εγκαταλειφθεί. Πέραν και ανεξαρτήτως των πιο πάνω, παρατηρώ ότι στον τίτλο της υπόθεσης και τη νομική βάση της γίνεται επίκληση του Κεφ.62 και των άρθρων 91Α-91Δ του Κεφ.
  1. Ωστόσο στη γραπτή αγόρευση της η ευπαίδευτη συνήγορος της Αιτήτριας περιορίζει το αίτημα για ακύρωση κατ' ισχυρισμό καταδολιευτικών μεταβιβάσεων αποκλειστικά στις πρόνοιες του Κεφ.62 (βλέπε σελίδα 4 γραπτής αγόρευσης συνηγόρου Αιτήτριας υπό τον τίτλο «Νομική Πτυχή»). Ακολούθως προχωρεί και επιχειρηματολογεί με βάση τις διατάξεις του Κεφ.
  2. Στο ίδιο επίπεδο κινήθηκε και η γραπτή αγόρευση του συνηγόρου της ΚΑ2 και των ΕΜ1 & ΕΜ2, τα ουσιαστικά επιχειρήματα της οποίας βασίστηκαν σε ανάλυση των προνοιών του Κεφ.
  3. Αυτό ενισχύει το σκεπτικό του Δικαστηρίου ότι η ΚΑ2 και τα ΕΜ1 και ΕΜ2 δεν επιμένουν στην προώθηση της θέσης τους. Το Κεφ.62 παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να ακυρώσει τη μεταβίβαση ακίνητης περιουσίας όταν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που η εν λόγω νομοθεσία απαιτεί. Η διαδικασία δυνάμει του Κεφ.62 προνοεί την προώθηση πρωτογενούς αίτησης που μπορεί να καταχωριστεί εντός της αγωγής (Γ.Ο. κ.α. v. Landmark Securities Πολιτική Έφεση Αρ. Ε7/2013 ημερ. 22.01.21). Πρόκειται για αυτοτελή διαδικασία που ενεργεί αυτόνομα και στοχεύει σε διαφορετική μορφή θεραπείας (χχχ Gron v. Χαραλαμπίδη Πολιτική Έφεση Αρ. 328/2013 ημερ. 16.04.19). Όπως λέχθηκε στην υπόθεση ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ. Λτδ (σε εκκαθάριση) ΗΕ 106855 κ.α. v. Lakis Georgiou Construction Ltd Πολιτική Έφεση Αρ. 214/2012 ημερ. 28.09.18, είναι λογικό και συνάμα ορθό τέτοια αίτηση με πρωτογενή χαρακτήρα να καταχωρείται εντός της αγωγής ώστε να υπάρχει συσχετισμός μεταξύ της κυρίως αγωγής ή άλλης εναρκτήριας διαδικασίας, όπως είναι η παρούσα Γενική Αίτηση για εγγραφή και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης, με την αίτηση ακύρωσης της μεταβίβασης του περιουσιακού στοιχείου που είναι η υπό κρίση περίπτωση. Η ενιαία και σφαιρική προσέγγιση και επίλυση θεμάτων που αναδύονται από το ίδιο υπόβαθρο γεγονότων ή έχουν κοινή θεματολογία δικαιολογεί κάτι τέτοιο. Συνεπώς η ονομασία του τίτλου καθιστά σαφές ότι η προκειμένη περίπτωση είναι πρωτογενής αίτησης που προωθείται με βάση τις διατάξεις του Κεφ.
  4. Τρίτη πτυχή είναι η νομική θέση που προωθήθηκε μέσα από τη γραπτή νομική επιχειρηματολογία του ευπαιδεύτου συνηγόρου της ΚΑ2 και των ΕΜ1 & ΕΜ
  5. Ειδικότερα λέχθηκε ότι η υπό κρίση αίτηση δεν έχει επιδοθεί σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη - τράπεζες όπου τα επίδικα ακίνητα υπ' αρ. [ ] και [ ] έχουν δοθεί ως εξασφαλίσεις για πιστωτικές διευκολύνσεις που έλαβε η οικογενειακή επιχείρηση τους. Από το ενώπιον μου μαρτυρικό υλικό παρατηρώ ότι στις 27.12.10 το μερίδιο επί του επίμαχου ακινήτου με αρ. εγγραφής [ ], το οποίο τότε είχε μεταβιβαστεί στον ΕΜ1, επιβαρύνθηκε με την υποθήκη αρ. [ ]/2010 προς όφελος της πρώην Λ. Τ. ως εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων που δόθηκαν στην οικογενειακή επιχείρηση (Τεκμήριο 3 ΕΔ ΕΜ1). Με βάση αυτό το δεδομένο η παρούσα αίτηση θα έπρεπε να είχε επιδοθεί στη διάδοχη κατάσταση της πρώην Λ. Τ. ώστε να ενημερωθεί για την ύπαρξη της παρούσας αίτησης και ως επηρεαζόμενο τρίτο πρόσωπο εάν επιθυμούσε να συμμετέχει στην παρούσα διαδικασία προβάλλοντας τις δικές της απόψεις ενώπιον του Δικαστηρίου. Επειδή όμως η υπό κρίση αίτηση αφορά πέντε επίμαχα ακίνητα και η πρώην Λ. Τ. εμπλέκεται μόνο στο ένα από αυτά, η παράλειψη αυτή δεν διαγράφει την ολόκληρη την αίτηση αλλά επηρεάζει μόνο το κομμάτι, δηλαδή το επίμαχο ακίνητο, που την αφορά με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται. Περαιτέρω διαπιστώνω ότι στις 25.06.13 το μερίδιο επί του άλλου επίμαχου ακινήτου με αρ. εγγραφής [ ], το οποίο τότε είχε μεταβιβαστεί στον ΕΜ2, επιβαρύνθηκε με υποθήκη προς όφελος της πρώην Σ.Π.Ε. Σ. ως εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων που επίσης δόθηκαν στην οικογενειακή επιχείρηση (Τεκμήριο 5 ΕΔ ΕΜ1). Επειδή όμως η Αιτήτρια προκύπτει μέσα από αλυσιδωτές συγχωνεύσεις συνεργατικών πιστωτικών εταιρειών και μετονομασίες διαφόρων επωνυμιών τους, στο νομικό πλαίσιο των οποίων συμπεριλαμβάνεται και η πρώην Σ.Π.Ε. Σ., δεν υφίσταται το ζήτημα που επικαλέστηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος της ΚΑ2 και των ΕΜ1 & ΕΜ
  6. Έπεται ότι οι δύο πρώτες πτυχές του λόγου ένστασης, εκτός από το ότι εγκαταλείφθηκαν, απορρίπτονται ως ατεκμηρίωτοι. Σε ότι αφορά την τρίτη πτυχή του, για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί, το δεύτερο μέρος αυτής δεν έχει έρεισμα και ως εκ τούτου απορρίπτεται ενώ το πρώτο μέρος της υποστηρίζει τη θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου της ΚΑ2 και των ΕΜ1 & ΕΜ
  7. Προχωρώ στην εξέταση του δεύτερου λόγου ένστασης, ο οποίος αφορά ευθέως το πρόσωπο της ομνύουσας στην αίτηση. Με κάθε σεβασμό στην ΚΑ2 και στα ΕΜ1 & ΕΜ2 δεν συμφωνώ με καμία από τις προβαλλόμενες θέσεις τους. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ρητά ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη τόσο από την Αιτήτρια όσο και από την A. A. M. (Cyprus) Ltd στην οποίαν εργάζεται για να τους εκπροσωπεί, να δίδει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου σχετικά με την υπόθεση αυτή και στο να προβεί στην επίμαχη ένορκη δήλωση. Επίσης αναφέρει ότι η A. A. M. (Cyprus) Ltd διαχειρίζεται και ενεργεί για την ανάκτηση μη εξυπηρετουμένων δανείων καθώς επίσης ότι διαχειρίζεται αριθμό πιστωτικών διευκολύνσεων της Αιτήτριας, μία εκ των οποίων είναι το δάνειο της παρούσας υπόθεσης, δυνάμει σχετικής σύμβασης με την Αιτήτρια. Στις δε πρώτες τέσσερις παραγράφους της ένορκης δήλωσης της εξηγεί γιατί είναι κατάλληλη και αρμόδια να θέσει τα γεγονότα της υπόθεσης. Όπως υποδεικνύει, η ίδια ασχολείται με την παρακολούθηση προβληματικών λογαριασμών, ανάμεσα στους οποίους είναι και αυτός που αφορά την προκειμένη περίπτωση. Έχει στην κατοχή της όλα τα έγγραφα που αφορούν τον λογαριασμό αυτό αφού το συγκεκριμένο δάνειο με το οποίο ο εν λόγω λογαριασμός σχετίζεται αποτελεί μέρος του χαρτοφυλακίου που ανέλαβε να διαχειρίζεται πλέον ο οργανισμός στον οποίον εργάζεται η ομνύουσα. Είναι σε θέση να παρουσιάσει τα γεγονότα κατόπιν μελέτης του υπηρεσιακού φακέλου της υπόθεσης και των εγγράφων που βρίσκονται στην κατοχή της αλλά και μετά από ενημέρωση που έτυχε από το ηλεκτρονικό αρχείο της Αιτήτριας. Παράλληλα αποκαλύπτει την πηγή της γνώσης της σε ότι αφορά πληροφορίες που αναφέρει, οι οποίες δεν εμπίπτουν στο πεδίο γνώσης και αρμοδιότητας της λέγοντας πως εξασφαλίστηκαν από τους δικηγόρους της Αιτήτριας. Κάτω από αυτά τα δεδομένα δεν διαπιστώνω λόγο που να στερεί νομιμοποίηση της ενόρκως δηλούσας να προβεί στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση. Ούτε και έχει λεχθεί ενώπιον μου οτιδήποτε που να υποστηρίζει τη θέση αυτή της ΚΑ2 και των ΕΜ1 & ΕΜ
  8. Συνεπώς ο λόγος ένστασης αυτός δεν ευσταθεί και απορρίπτεται στην ολότητα του. Με τον τρίτο λόγο ένστασης προβάλλεται η θέση ότι τα ΕΜ1 και ΕΜ2 δεν γνώριζαν για την ύπαρξη χρέους της ΚΑ2 προς την Αιτήτρια, ότι ουδέποτε πληροφορήθηκαν για τη διεξαγωγή διαιτησίας και ότι ουδέποτε έλαβαν γνώση για τη διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 26.02.
  9. Θα πρέπει να λεχθεί ότι η Αιτήτρια δεν είχε υποχρέωση να ενημερώσει τα ΕΜ1 και ΕΜ2 αναφορικά με το χρέος, τη διεξαγωγή διαιτησίας και την έκδοση απόφασης σ' αυτήν επειδή δεν σχετίζονται μ' αυτά. Ωστόσο στην ένορκη δήλωση του ο ΕΜ1 φαίνεται να είναι πλήρως ενήμερος για τα θέματα αυτά. Επικαλείται αρκετά γεγονότα με χρονολογική σειρά που σύμφωνα με τον ίδιο έχουν συμβεί, καλύπτοντας πολύ μεγάλη περίοδο και συγκεκριμένα από το έτος 2002 μέχρι το
  10. Παραθέτει διάφορες λεπτομέρειες που αφορούν τη συνομολόγηση της συμφωνίας δανείου, την δημιουργία χρέους, το ρόλο που διαδραμάτισε η ΚΑ2, το πως η Αιτήτρια αντέδρασε, τη διαδικασία διαιτησίας και την έκδοση διαιτητικής απόφασης. Ακόμη αναφέρεται στις επιβαρύνσεις που δέσμευαν την ακίνητη περιουσία της οικογένειας του καθώς επίσης προβάλλει τους λόγους και τις συνθήκες έγιναν οι επίμαχες μεταβιβάσεις. Είναι κατηγορηματικός στις δηλώσεις του και εμφανίζεται θετικός και σίγουρος για τις αναφορές του, οι οποίες όπως ήδη λέχθηκε καλύπτουν ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Από ότι μπορεί να γίνει αντιληπτό για το μεγαλύτερο μέρος των γεγονότων που περιέχονται στην ένορκη δήλωση του δηλώνει ότι έχει προσωπική γνώση των γεγονότων που επικαλείται. Σε ότι δε αφορά ενώ το υπόλοιπο μικρότερο κομμάτι αναφέρει ότι έλαβε πληροφόρηση από τη μητέρα του, χωρίς όμως να προσδιορίζει πότε ο ίδιος έτυχε αυτής της ενδελεχούς ενημέρωσης δεδομένης της βεβαρημένης κατάστασης της υγείας της ΚΑ
  11. Από τα ενώπιον μου στοιχεία προκύπτει ότι ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης δεν προσθέτει οτιδήποτε το σημαντικό για εκτίμηση ή που να χρήζει να ληφθεί υπόψη για σκοπούς εκδίκασης του αντικείμενου της παρούσας διαδικασίας. Προχωρώ αναφέροντας ότι η μόνη ακίνητη περιουσία που παρέμεινε εγγεγραμμένη στο όνομα της ΚΑ2 είναι υποθηκευμένη και επιβαρυμένη προς εξασφάλιση υποχρεώσεων της απέναντι στην Αιτήτρια και σε τρίτα πρόσωπα για διάφορες οφειλές της, άλλες από το εξ' αποφάσεως χρέος, χωρίς έτσι αυτό εξασφαλίζεται. Αντίθετη είναι η εκδοχή της ΚΑ2 και των ΕΜ1 & ΕΜ2 επί του ζητήματος αυτού, την οποίαν προβάλλουν με τον τέταρτο λόγο ένστασης τους. Ειδικότερα θεωρούν ότι υπάρχει υποθηκευμένο ακίνητο για το οποίο η Αιτήτρια εξασφάλισε διάταγμα εκποίησης του στα πλαίσια της διαιτητικής απόφασης που εκδόθηκε, η αξία του οποίου καλύπτει το εξ' αποφάσεως χρέος. Είναι η θέση τους ότι αν προχωρούσε η εκποίηση το έτος 2013 το εξ' αποφάσεως χρέος θα εξοφλείτο από την πώληση του υποθηκευμένου ακινήτου. Δεν συμμερίζομαι τη θέση της ΚΑ2 και των ΕΜ1 & ΕΜ
  12. Η διαιτητική απόφαση εκδόθηκε στις 26.02.
  13. Το εξ' αποφάσεως χρέος ανέρχεται στο ποσό των €242.274,04 πλέον τόκο προς 11% ετησίως από 01.01.10 μέχρι εξόφλησης πλέον έξοδα διαιτησίας ύψους €120, γεγονός που δεν αμφισβητείται από τους διαδίκους. Το διάταγμα εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου που εκδόθηκε στα πλαίσια της διαιτητικής απόφασης δεν ήταν νομικά ορθό. Ο διαιτητής δεν είχε εξουσία να το πράξει και εκδίδοντας το ενέργησε κατά παράβαση των προνοιών του άρθρου 6 του Κεφ.4 και καθ' υπέρβαση των εξουσιών και της δικαιοδοσίας του που πηγάζουν μέσα από την εν λόγω νομοθεσία. Εξ' ου και το διάταγμα αυτό ακυρώθηκε και παραμερίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στα πλαίσια εκδίκασης της Πολιτικής Έφεσης Αρ. 96/
  14. Με βάση το πιο πάνω δεδομένο δεν θα ήταν νομικά δυνατή η εκποίηση του εν λόγω ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει διατάγματος πώλησης στα πλαίσια της διαιτητικής διαδικασίας. Αν γινόταν κάτι τέτοιο η ακύρωση και ο παραμερισμός του θα ήταν προδιαγραφόμενο γεγονός στα πλαίσια έφεσης κατά της διαιτητικής απόφασης. Στοιχεία και λεπτομέρειες άλλης συγκεκριμένης ς ακίνητης περιουσίας που να είναι υποθηκευμένη για το σκοπό αυτό και θα μπορούσε να εκποιηθεί και να καλύψει το εξ' αποφάσεως χρέος δεν μου έχει υποδειχτεί. Ούτε έχουν τεθεί ενώπιον μου στοιχεία και λεπτομέρειες οποιασδήποτε διαθέσιμης ελεύθερης από εμπράγματα βάρη και επιβαρύνσεις ακίνητης περιουσίας που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς ικανοποίησης του εξ' αποφάσεως χρέους. Το ενδεχόμενο το εξ' αποφάσεως χρέος να έχει σήμερα εξοφληθεί δεν φαίνεται να ισχύει. Η ΚΑ2 μαζί με τα ΕΜ1 και ΕΜ2 δεν έχουν παρουσιάσει στοιχεία που να υποστηρίζουν μία τέτοια πιθανότητα. Από την άλλη η Αιτήτρια προσκόμισε αναλυτική κατάσταση λογαριασμού για την περίοδο από 09.08.07 μέχρι 28.0619 μέσα από την οποίαν σημειώνονται οι χρεώσεις, οι πιστώσεις (πληρωμές κ.λ.π.) και επιβαρύνσεις που έχουν γίνει, το αποτέλεσμα των οποίων δημιουργεί χρεωστικό υπόλοιπο οφειλόμενο στην Αιτήτρια. Το ύψος αυτού καταγράφεται στην εν λόγω επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού (Τεκμήριο 13 ΕΔ Χ.). Η πλευρά της ΚΑ2 και των ΕΜ1 & ΕΜ2 δεν έχει αμφισβητήσει συγκεκριμένα το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 13 και ούτε το έχει αντικρούσει με άλλη μαρτυρία. Περαιτέρω έχοντας υπόψη μου ότι οι διατάξεις του Μέρους VIA του Ν.9/1965, οι οποίες αφορούν την δυνατότητα πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή στη βάση της ξεχωριστής διαδικασίας και των προϋποθέσεων που προνοούνται, θεσπίστηκαν με τον τροποποιητικό νόμο 142(Ι)/2014 και τέθηκαν σε ισχύ στις 09.09.14, δηλαδή σε χρόνο μεταγενέστερο της μεταβίβασης των επίμαχων μεριδίων της ΚΑ1 στα ΕΜ1 και ΕΜ2 (υπενθυμίζω ότι η μεταβίβαση έγινε στις 28.09.10), καθίσταται σαφές ότι η εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου που εισηγούνται η ΚΑ2 μαζί με τα ΕΜ1 και ΕΜ2 ήταν, υπό τις περιστάσεις νομικά και πραγματικά αδύνατη. Συνεπώς ο λόγος ένστασης αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος. Ένας άλλος λόγος που η ΚΑ2 και τα ΕΜ1 & ΕΜ2 πιστεύουν ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί είναι επειδή θεωρούν ότι ισχύει το δόγμα της ολιγωρίας (doctrine of laches), το οποίο εγείρουν με τον έβδομο λόγο ένστασης τους. Είναι η θέση τους ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρίστηκε με υπέρμετρη και κατ' επέκταση αδικαιολόγητη καθυστέρηση τέτοιας έκτασης που αποτελεί κώλυμα στην προώθηση της. Όπως ισχυρίζονται, αν η Αιτήτρια ελάμβανε μέτρα εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης εντός εύλογου χρονικού διαστήματος από την έκδοση της δεν θα υπήρχε ανάγκη της παρούσας διαδικασίας. Καταλήγουν ότι η ουσιαστική καθυστέρηση στην άσκηση δικαιωμάτων συνοδευόμενη από συνθήκες που καθιστούν άδικη τη διεκδίκηση τους και σε συνδυασμό με τον δυσμενή επηρεασμό δικαιωμάτων και/ή συμφερόντων τρίτων προσώπων ένεκα αυτής της αδράνειας, παρεμβάλουν εμπόδιο στην επιδίωξη της Αιτήτριας. Η Αιτήτρια απορρίπτει την πιο πάνω θέση λέγοντας ότι δεν προκύπτει καθυστέρηση από την προσπάθεια της αυτή λαμβάνοντας υπόψη ότι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Πολιτική Έφεση Αρ. 96/12 που επικύρωσε το μέρος της απόφασης του πρωτόδικου δικαστηρίου που αφορούσε τη χορήγηση άδειας για εγγραφή της εν λόγω διαιτητικής απόφασης εκδόθηκε στις 06.06.18 και η έρευνα στο Κτηματολόγιο πραγματοποιήθηκε στις 20.05.
  15. Είναι ακόμη η θέση της Αιτήτριας ότι η καταχώρηση και προώθηση της υπό κρίση αίτησης δεν υπόκειται σε χρονικό περιορισμό δυνάμει νομοθεσίας ή νομολογίας. Το δόγμα της ολιγωρίας (doctrine of laches) αποτελεί αρχή του δικαίου της επιείκειας. Σύμφωνα με την αρχή αυτή καθυστέρηση στην επιδίωξη θεραπείας, η οποία προβλέπεται από το δίκαιο της επιείκειας, μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο στη χορήγηση της επιδιωκόμενης θεραπείας (Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου v. Κλεάνθους
(2013)1 Α.Α.Δ. 158). Στρεφόμενος στην παρούσα αίτηση παρατηρώ ότι η Αιτήτρια δεν αξιώνει θεραπεία με βάση το δίκαιο της επιείκειας έτσι ώστε να εγείρεται θέμα εφαρμογής της αρχής της ολιγωρίας (laches) με την έννοια που το δίκαιο της επιείκειας αποδίδει στον εν λόγω όρο. Συνεπώς οι αρχές επιείκειας δεν τυγχάνουν εδώ εφαρμογής. Επίσης δεν πρέπει να λησμονούμε ότι η παρούσα αίτηση δεν αφορά μέτρα εκτέλεσης της εκδοθείσας απόφασης. Εκείνο που η Αιτήτρια ζητεί είναι επιστροφή σε προηγούμενη κατάσταση πραγμάτων με την ακύρωση μεταβίβασης μεριδίων επί των επίμαχων ακινήτων που θεωρεί ότι έγινε δόλια από την ΚΑ2 στα ΕΜ1 & ΕΜ2 και δεν θα έπρεπε να είχε γίνει ευθύς εξ' αρχής. Η επιδίωξη της εδράζεται σε συγκεκριμένη νομοθεσία και ειδικότερα στις πρόνοιες του Κεφ.62. Συμφωνώ με τη θέση της συνηγόρου της Αιτήτριας ότι η καταχώρηση και προώθηση της υπό κρίση αίτησης δεν υπόκειται σε χρονικό περιορισμό είτε δυνάμει εν ισχύ νόμου είτε με βάση τη νομολογία. Όντως αν η προώθηση τέτοιας αίτησης είχε χρονική διάρκεια, ο νομοθέτης θα το έθετε με ρητή πρόνοια στο Κεφ.62 μέσα από την οποίαν θα καθόριζε συγκεκριμένη νομοθετική πρόνοια, η οποία θα ερμηνευόταν και θα τύγχανε αναγνώρισης μέσα από τη σχετική νομολογία. Μελετώντας τις διατάξεις του Κεφ.62 παρατηρώ ότι δεν υφίσταται νομοθετικός χρονικός περιορισμός. Σε κάθε περίπτωση αποτελεί διαρκή υποχρέωση της ΚΑ2 έναντι του νόμου να συμμορφωθεί εμπράκτως με την απόφαση που εκδόθηκε εναντίον της ικανοποιώντας το εξ' αποφάσεως ποσό που οφείλει, χωρίς κατ' ανάγκη να αναμένει τη λήψη μέτρων εκτέλεσης από την Αιτήτρια για να το πράξει. Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην υπόθεση Γεωργιάδου v. Alpha Bank Ltd Πολιτική Έφεση Αρ. 127/2011 ημερ. 23.03.17 που η συνήγορος της Αιτήτριας παρέπεμψε το Δικαστήριο: «Τέτοια εισήγηση παραβλέπει τη δεδομένη υποχρέωση του εξ αποφάσεως οφειλέτη να εξοφλήσει το χρέος, υποχρέωση που υφίσταται όχι μόνο έναντι του εξ αποφάσεως πιστωτή, αλλά και έναντι της έννομης τάξης, βεβαιωμένη με δικαστική απόφαση η οποία, κατά το άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου, είναι δεσμευτική για όλους τους διαδίκους ευθύς ως εκδοθεί. Είναι λόγω της μη συμμόρφωσης του εξ αποφάσεως οφειλέτη, εν προκειμένω της εφεσείουσας, στη δικαστική απόφαση που δημιουργείται το όλο πρόβλημα και καθίσταται αναγκαία η εγγραφή της απόφασης και η δέσμευση της περιουσίας ως μέτρο εκτέλεσης (Afroditi N. Vasiliadou v. Charilaos Eracli Harikli
(1964)CLR 274). Η εκτέλεση δε των δικαστικών αποφάσεων δεν είναι ζήτημα που εμπίπτει στην ιδιωτική σφαίρα των σχέσεων μεταξύ δύο διαδίκων, αλλά εγείρει ύψιστο ζήτημα δημοσίου συμφέροντος που αφορά καίρια την απονομή της δικαιοσύνης εφόσον άπτεται του κύρους και της αποτελεσματικότητας των δικαστικών διαδικασιών (Χριστόφορος Χριστοφόρου ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Ακακίου
(2008)1 ΑΑΔ 708, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ΑΕ ν. Μαρίας Κωνσταντίνου
(2000)1 ΑΑΔ 1034).» Παράλληλα δεν έχω διαπιστώσει δυσμενή επηρεασμό δικαιωμάτων και/ή συμφερόντων τρίτων προσώπων ένεκα του χρόνου που παρήλθε. Η θέση τους παρέμεινε στη σφαίρα της θεωρίας χωρίς να θεμελιώνεται από τη συνοδεία υποστηρικτικού υποβάθρου. Κάτω από αυτά τα δεδομένα, ο λόγος αυτός ένστασης απορρίπτεται ως αβάσιμος. Την υποχρέωση ότι η Αιτήτρια έπρεπε να είχε λάβει όλα τα ενδεδειγμένα μέτρα εκτέλεσης εναντίον όλων των εξ' αποφάσεως οφειλετών πριν την προώθηση της παρούσας αίτησης επικαλούνται η ΚΑ2 μαζί με τα ΕΜ1 και ΕΜ2 μέσα από τον όγδοο λόγο ένστασης. Σύμφωνα μ' αυτούς υπάρχει εγγεγραμμένη ακίνητη περιουσία εις τα ονόματα όλων των εξ' αποφάσεως οφειλετών προς ικανοποίηση του εξ' αποφάσεως χρέους. Με κάθε σεβασμό στην ΚΑ2 και στα ΕΜ1 & ΕΜ2 η πιο πάνω θέση τους δεν έχει έρεισμα. Πρόκειται για μία θέση που εκτός από το ότι δεν εδράζεται σε πραγματικό υπόβαθρο δεν σχετίζεται με τον σκοπό της παρούσας διαδικασίας. Όπως έχει ήδη λεχθεί, η παρούσα αίτηση δεν αφορά μέτρα εκτέλεσης της εκδοθείσας διαιτητικής απόφασης. Η Αιτήτρια άσκησε το δικαίωμα που της παρέχουν οι πρόνοιες του Κεφ.62 που είναι η νομοθεσία που ασχολείται με καταδολιευτικές μεταβιβάσεις ακίνητης περιουσίας που ανήκουν σε εξ' αποφάσεως οφειλέτη προς άλλο πρόσωπο. Η Αιτήτρια επιδιώκει ακύρωση των επίμαχων μεταβιβάσεων που θεωρεί ότι είναι καταδολιευτικές προκειμένου να δημιουργηθεί η προηγούμενη κατάσταση πραγμάτων όπου τα επίμαχα μερίδια ακινήτων ήταν εγγεγραμμένα στο όνομα της ΚΑ
  1. Η προσπάθεια αυτή δεν αφορά τη διαδικασία λήψης μέτρων εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης και δεν επηρεάζει την διαρκή υποχρέωση του εξ' αποφάσεως οφειλέτη να ικανοποιήσει το εξ' αποφάσεως ποσό που επιδικάστηκε εναντίον του χωρίς να αναμένει να ληφθούν μέτρα εκτέλεσης για να συμμορφωθεί με τη δικαστική / διαιτητική απόφαση. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω ο λόγος ένστασης αυτός δεν ευσταθεί και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Ο έκτος λόγος ένστασης είναι ένας άλλος πολυσύνθετος λόγος, στον οποίον εγείρονται διάφορα σημεία, για τα οποία προβάλλονται αρκετοί ισχυρισμοί. Θα έλεγα περιληπτικά ότι παρουσιάζεται η θέση πως η υπό κρίση αίτηση είναι κακόπιστη, καταχρηστική, κακόβουλη, καταπιεστική, προωθείται δε εκβιαστικά και ως μοχλός πίεσης και η τυχόν ικανοποίηση της θα οδηγήσει «στην έκδοση διαταγμάτων επί ματαίω». Η ΚΑ2 και τα ΕΜ1 & ΕΜ2 δεν έχουν δίκαιο να παραπονιούνται. Ως η πλευρά που επικαλέστηκε κακοπιστία και κατάχρηση για τους λόγους που αναφέρουν, όφειλαν να παρουσιάσουν επαρκή και πειστικά στοιχεία που να τεκμηριώνουν τους ισχυρισμούς τους. Ενώπιον μου δεν έχουν τεθεί τέτοια στοιχεία. Τα επιχειρήματα τους δεν είναι ούτε ικανοποιητικά αλλά ούτε και πειστικά. Πέραν των πιο πάνω πρέπει να λεχθεί ότι η Αιτήτρια προέκυψε από την μετονομασία της Σ. Κ. Τ. Λτδ, ενός αδειοδοτημένου πιστωτικού ιδρύματος (Τεκμήριο 6 ΕΔ Χριστοδούλου - άδεια λειτουργίας ως αδειοδοτημένου πιστωτικού ιδρύματος), κατόπιν απόφασης της Ειδικής Γενικής Συνέλευσης των μετόχων της ημερ. 03.09.18 με ισχύ τις 30.09.
  2. Ως αποτέλεσμα της μετονομασίας αυτής, η Αιτήτρια συνέχισε να διαχειρίζεται περιουσιακά στοιχεία, μη εξυπηρετούμενες χορηγήσεις και άλλες συναφείς εργασίες της Σ. Κ. Τ. Λτδ. Ένα από αυτά τα προβληματικά δάνεια είναι και η παρούσα περίπτωση. Κάτω από αυτό το νομικό καθεστώς η Αιτήτρια νομιμοποιείται να ασκεί τέτοιου είδους εργασίες. Επιβεβαίωση τέτοιας νομιμοποίησης αποτελούν τα Τεκμήρια 7 και 8 στην ΕΔ Χ. που είναι η γνωστοποίηση αλλαγής ονομασίας και το πιστοποιητικό εγγραφής και μετονομασίας της Αιτήτριας. Εφόσον πρόκειται για μετονομασία, επίσημη γνωστοποίηση ειδικά απευθυνόμενη στην ΚΑ2, υπό την έννοια που ο ΕΜ1 και ο ευπαίδευτος συνήγορος επικαλούνται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση και στη γραπτή αγόρευση αντίστοιχα, δεν απαιτείται. Η ΚΑ2 παραγνωρίζει τη δεδομένη υποχρέωση της να συμμορφωθεί με την απόφαση εξοφλώντας το εξ' αποφάσεως χρέος. Όπως ήδη λέχθηκε, η ικανοποίηση της απόφασης αποτελεί δέσμευση της ΚΑ2 ευθύς μόλις αυτή εκδοθεί όχι μόνο απέναντι στην Αιτήτρια αλλά και έναντι του νόμου και γενικότερα του συστήματος απονομής της δικαιοσύνης. Σε τελευταία ανάλυση είναι λόγω της μη συμμόρφωσης της ΚΑ2, ως εξ' αποφάσεως οφειλέτιδα που είναι, στην απόφαση που εκδόθηκε εναντίον της που τα πράγματα οδηγήθηκαν στην καταχώρηση και προώθηση της υπό κρίση αίτησης. Αυτό που παραμένει είναι ότι η Αιτήτρια καταχώρησε και προωθεί την παρούσα αίτηση δυνάμει των προνοιών του Κεφ.62, νομοθεσία που της το επιτρέπει. Είναι άνευ σημασίας αν τα επίδικα ακίνητα έχουν μεγάλη ή μικρή αξία. Δεν παύουν από το να είναι μέρος της ακίνητης περιουσίας της ΚΑ2 επί της οποίας η Αιτήτρια δύναται να επιβαρύνει με την εγγραφή της απόφασης με βάση τις πρόνοιες του Κεφ.
  3. Την ίδια στιγμή ο επικαλούμενος χειρισμός από μέρους της Αιτήτριας δεν ακυρώνει ή διαγράφει τη νομοθετική υποχρέωση της ΚΑ2 να μην προχωρήσει στη διενέργεια δόλιας μεταβίβασης και/ή αποξένωσης ακίνητης περιουσίας του, όπως αυτή καθορίζεται από τις πρόνοιες του Κεφ.62, η οποία υφίσταται. Απώτερος στόχος με την υπό κρίση αίτηση είναι να καταστεί δυνατή η εγγραφή της απόφασης επί των μεριδίων των επίμαχων ακινήτων που ανήκει στην ΚΑ2 και μεταβιβάστηκαν στα ΕΜ1 και ΕΜ2 ώστε να ληφθούν στη συνέχεια μέτρα εκτέλεσης της απόφασης (Γεωργιάδου v. Alpha Bank Ltd (πιο πάνω)). Αυτό είναι απόλυτα θεμιτό και συνάδει με τις πρόνοιες του Συντάγματος. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω, όλες οι πτυχές που συνθέτουν τον λόγο ένστασης αυτό στερούνται θεμελίωσης και ως εκ τούτου είναι έκθετος σε απόρριψη στην ολότητα του. Συνεχίζω με τον πέμπτο λόγο ένστασης, ο οποίος άπτεται της ουσίας της παρούσας αίτησης. Το ερώτημα που τίθεται μέσα από αυτούς τους λόγους είναι κατά πόσο δικαιολογείται ή όχι η αξίωση της Αιτήτριας για ακύρωση της μεταβίβασης των υπ' αναφορά μεριδίων της ΚΑ1 επί των επίμαχων ακινήτων στους δύο υιούς της (ΕΜ1 και ΕΜ2). Το Δικαστήριο με βάση τις διατάξεις του άρθρου 3 του Κεφ.62 έχει εξουσία να ακυρώσει, μεταξύ άλλων, οποιαδήποτε μεταβίβαση ή διάθεση ακίνητης περιουσίας που θεωρείται δόλια. Σχετικά είναι τα εδάφια
(2)και
(3)του πιο πάνω άρθρου, τα οποία προνοούν ότι: «
(2)Σε οποιαδήποτε αίτηση, βάσει των διατάξεων του Νόμου αυτού για ακύρωση μεταβίβασης ή εκχώρησης οποιασδήποτε περιουσίας που έγινε σε οποιοδήποτε γονιό, σύζυγο, παιδί, αδελφό ή αδελφή του δικαιοπάροχου ή εκχωρητή, όχι με χρηματικό αντάλλαγμα ή με αντάλλαγμα άλλη περιουσία ισοδύναμης αξίας ή με καλή αντιπαροχή, το βάρος απόδειξης ότι αυτή η μεταβίβαση ή εκχώρηση έγινε καλή τη πίστει και δεν έγινε με πρόθεση να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει τους πιστωτές του θα έχει ο δικαιοπάροχος ή εκχωρητής και το πρόσωπο στο οποίο έγινε η εν λόγω μεταβίβαση ή εκχώρηση.
(3)Καμιά πώληση, υποθήκη, μεταβίβαση ή εκχώρηση που γίνεται με αντάλλαγμα χρημάτων ή άλλης περιουσίας ισοδύναμης αξίας δεν θα είναι ακυρώσιμη βάσει των διατάξεων του Νόμου αυτού, εκτός αν ο αγοραστής, ο ενυπόθηκος δανειστής, ο δικαιοδόχος ή εκδοχέας φανεί ότι έχει αποδεχτεί αυτή εν γνώσει του ότι η πώληση αυτή, υποθήκη, μεταβίβαση ή εκχώρηση έγινε από τον πωλητή, ενυπόθηκο οφειλέτη, δικαιοπάροχο ή εκχωρητή με πρόθεση να καθυστερήσει ή καταδολιεύσει τους πιστωτές του.» Ερμηνεία του εδαφίου
(2)καθιστά σαφές ότι όταν η μεταβίβαση ακινήτου γίνει από γονιό σε παιδί, όπως συνέβηκε εδώ με την ΚΑ1 και τους ΕΜ1 & ΕΜ2, χωρίς χρηματικό αντάλλαγμα ή καλή αντιπαροχή δημιουργείται μαχητό τεκμήριο ότι η εν λόγω μεταβίβαση ήταν δόλια και το βάρος απόδειξης ότι αυτή έγινε καλή τη πίστει βρίσκεται στους ώμους του δικαιοπάροχου και του προσώπου στο οποίο έγινε η εν λόγω μεταβίβαση (δικαιοδόχος). Αυτό το μαχητό τεκμήριο μπορεί να ανατραπεί στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων με την προσκόμιση αξιόπιστης μαρτυρίας (Φ. Ζίττη κ.α. v. Φθαρτεμπορική Α/φοί Α. Κατσαρής Π. Λτδ Πολιτική Έφεση Αρ. Ε92/2016 ημερ. 16.07.19). Το δε εδάφιο
(3)πραγματεύεται την περίπτωση που η μεταβίβαση γίνεται έναντι ανταλλάγματος, η οποία είναι ακυρώσιμη μόνο αν παρατηρηθεί ότι ο αγοραστής ή ο δικαιοδόχος την έχει αποδεχτεί γνωρίζοντας ότι η πώληση αυτή έγινε από τον πωλητή ή δικαιοπάροχο με πρόθεση να καθυστερήσει ή καταδολιεύσει τους πιστωτές του. Η έννοια της «δόλιας μεταβίβασης» εξηγείται στο εδάφιο
(1)του Κεφ.62. Πρόκειται για την πώληση ή μεταβίβαση ή διάθεση ακίνητης περιουσίας που γίνεται από πρόσωπο με πρόθεση να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει πιστωτές του να ανακτήσουν χρέη από αυτόν. Το κρίσιμο στοιχείο για να χαρακτηριστεί μια μεταβίβαση δόλια είναι η πρόθεση του μεταβιβάζοντος κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήτοι ότι τότε ήταν στη σκέψη του πωλητή ή δικαιοπάροχου ότι ο αιτητής ήταν πιστωτής και ότι η μεταβίβαση ή διάθεση της περιουσίας έγινε με σκοπό να αποξενωθεί ώστε να μην μπορέσει ο πιστωτής να εισπράξει το οφειλόμενο ποσό. Ένας πιστωτής που δεν βρισκόταν στη σκέψη του χρεώστη κατά το χρόνο της μεταβίβασης (μεταγενέστερος πιστωτής), δεν καλύπτεται από τη χορηγούμενη από το Κεφ.62 θεραπεία (Lymperopoulou v. Christodoulou and Others
(1957)Vol.22 C.L.R. 184, Pampos Zenios Trading Ltd a.o v. Χατζηπαύλου & Υιός Λτδ κ.α.
(2011)1)Γ) Α.Α.Δ. 2322). Μελετώντας με προσοχή το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου, παρατηρώ ότι οι αναφορές της ομνύουσας Χ. που περιέχονται στην ένορκη δήλωση της η οποία υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση μπορούν να διαχωριστούν σε τρεις πτυχές. Η πρώτη πτυχή αφορά προσωπικές εκτιμήσεις και συμπεράσματα της, τα οποία βεβαίως δεν λαμβάνονται υπόψη. Η δεύτερη όμως πτυχή παραπέμπει σε γεγονότα, τα οποία αποτελούν κοινό έδαφος των μερών. Αυτά χωρίς δεύτερη σκέψη γίνονται αποδεκτά από το Δικαστήριο ως ορθά, αληθή και αξιόπιστα. Έχουν ήδη καταγραφεί προηγουμένως όταν είχε γίνει αναφορά σ' αυτά. Αποτελούν ήδη ευρήματα του Δικαστηρίου χωρίς να χρειάζεται να επαναδιατυπωθούν. Η δε τρίτη πτυχή αφορά αναφορά γεγονότων που επιβεβαιώνονται από έγγραφα. Πρόκειται για το ιστορικό των συγχωνεύσεων και μετονομασιών των διαφόρων συνεργατικών πιστωτικών εταιρειών, πιστοποιητικό εγγραφής και άδεια λειτουργίας ως αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, τα οποία επαληθεύονται από τα Τεκμήρια 1-
  1. Καταγράφονται με σαφήνεια στις παραγράφους 5-18 της ΕΔ Χ.. Παραπέμπω στο περιεχόμενο τους χωρίς να χρειάζεται να το επαναδιατυπώσω. Τα αποδέχομαι ως ορθά, αληθή και αξιόπιστα. Αποτελούν και αυτά ευρήματα του Δικαστηρίου. Η μαρτυρία του ΕΜ1 αποτελείται επίσης από τρεις πυλώνες. Πρώτος πυλώνας είναι προσωπικές απόψεις του, οι οποίες αγνοούνται αφού δεν έχουν καμία σημασία για το αντικείμενο που εκδικάζεται. Σαφώς και αγνοούνται. Ο δεύτερος πυλώνας περιέχει γεγονότα που αποτελούν κοινό έδαφος των μερών, τα οποία γίνονται αποδεκτά και αποτελούν ευρήματα του δικαστηρίου. Δεν χρειάζεται να τα επαναλάβω επειδή έχω αναφερθεί σ' αυτά προηγουμένως. Τρίτος πυλώνας της μαρτυρίας του είναι η προβολή διαφόρων εκτεταμένων αναφορών που δεν σχετίζονται με τον σκοπό της παρούσας διαδικασίας. Ούτε αυτές λαμβάνονται υπόψη. Ενδεικτικά αναφέρω τις παραγράφους 13, 14, 15, 16, 23, 24 και 25 της ΕΔ ΕΜ
  2. Από τη μαρτυρία του ΕΜ1 αποδέχομαι μόνο ότι στις 27.12.10 το μερίδιο ½ επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής [ ], το οποίο τότε είχε μεταβιβαστεί στον ΕΜ1, επιβαρύνθηκε με την υποθήκη αρ. [ ]/2010 προς όφελος της πρώην Λ. Τ. ως εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων που δόθηκαν στην οικογενειακή επιχείρηση, γεγονός που επιβεβαιώνεται από το Τεκμήριο 3 στην ΕΔ ΕΜ
  3. Κατ' ανάλογο τρόπο από την ίδια μαρτυρία αποδέχομαι ότι στις 25.06.13 το μερίδιο ¼ επί του άλλου επίμαχου ακινήτου με αρ. εγγραφής [ ], το οποίο τότε είχε μεταβιβαστεί στον ΕΜ2, επιβαρύνθηκε με υποθήκη προς όφελος της πρώην Σ.Π.Ε. Σ. ως εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων που επίσης δόθηκαν στην οικογενειακή επιχείρηση, γεγονός που επιβεβαιώνεται από το Τεκμήριο 5 στην ΕΔ ΕΜ
  4. Τα εν λόγω γεγονότα αποτελούν μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Εφόσον αποτελεί κοινό έδαφος των μερών ότι οι επίμαχες μεταβιβάσεις μεριδίων επί ακίνητης περιουσίας έγιναν από μητέρα σε υιούς άνευ χρηματικού ανταλλάγματος ή με αντάλλαγμα άλλης περιουσίας ισοδύναμης αξίας ή με καλή αντιπαροχή αφού έγιναν δια δωρεάς, ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης εξετάζεται στη βάση των προνοιών του άρθρου 3
(2)του Κεφ.62 όπου δημιουργείται μαχητό τεκμήριο ότι οι εν λόγω μεταβιβάσεις ήταν δόλιες. Στα πλαίσια εξέτασης δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 3
(2)του Κεφ.62 λαμβάνονται υπόψη και τα εξής δεδομένα που αποτελούν συμπεράσματα του Δικαστηρίου: (α) Η ΚΑ2 γνώριζε ότι ήταν πρωτοφειλέτης στο δάνειο της συγκεκριμένης υπόθεσης. (β) Η ΚΑ2 γνώριζε ότι εναντίον της είχε εκδοθεί διαιτητική απόφαση επειδή το περιεχόμενο της γνωστοποιήθηκε στην ίδια στις 10.06.10, πράγμα που καταδεικνύει ότι με βάση την εν λόγω διαιτητική απόφαση η ΚΑ2 ήταν οφειλέτης και η Σ. Π. Ε. Γ. & Α. Π. ήταν πιστωτής. (γ) Η ΚΑ2 γνώριζε ότι όφειλε στην πιο πάνω συνεργατική πιστωτική εταιρεία το ποσό που είχε επιδικάσει ο διαιτητής. (δ) Η ΚΑ2 αντιλαμβανόταν ότι το ποσό που όφειλε στην πιο πάνω συνεργατική πιστωτική εταιρεία ήταν πολύ μεγάλο. (ε) Η ΚΑ2 γνώριζε ή μπορούσε να γνώριζε ότι η διαιτητική απόφαση δεν είχε εφεσιβληθεί. (στ) Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, ήτοι σε μικρότερο χρόνο των 4 μηνών μετά που της γνωστοποιήθηκε το αποτέλεσμα της διαιτητικής διαδικασίας και το περιεχόμενο της διαιτητικής απόφασης, η ΚΑ2 προχώρησε στη μεταβίβαση των μεριδίων επί των επίμαχων ακινήτων που ήταν εγγεγραμμένα εις το όνομα της στους δύο υιούς της χωρίς χρηματικού ανταλλάγματος ή με αντάλλαγμα άλλης περιουσίας ισοδύναμης αξίας ή με καλή αντιπαροχή αφού έγιναν δια δωρεάς. (ζ) Για τις επίμαχες μεταβιβάσεις, η Αιτήτρια η πιο πάνω συνεργατική πιστωτική εταιρεία και κατ' επέκταση η Αιτήτρια δεν είχε καμία ενημέρωση από οποιονδήποτε μέχρι που το διαπίστωσε η ίδια όταν στις 20.05.19 προέβηκε σε έρευνα στο Κτηματολόγιο επί της ακίνητης περιουσίας της ΚΑ
  1. (η) Παρόλο ότι ο ΕΜ1, όπως ο ίδιος ισχυρίστηκε, είχε την κατοχή της πατρικής του οικίας που βρίσκεται στο επίμαχο ακίνητο με αρ. εγγραφής 13/3904 από το έτος 2004, εντούτοις ο ίδιος επέλεξε να αποδεχτεί την πραγματοποίηση της εν λόγω μεταβίβασης εις το όνομα του σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα που γνωστοποιήθηκε στη μητέρα του το το αποτέλεσμα της διαιτητικής διαδικασίας και το περιεχόμενο της διαιτητικής απόφασης. (θ) Αμφότεροι ΕΜ1 και ΕΜ2 αποδέχτηκαν να μεταβιβαστούν εις τα ονόματα τους τα εγγεγραμμένα μερίδια της μητέρας τους επί των επίμαχων ακινήτων σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα που γνωστοποιήθηκαν στη μητέρα τους (ΚΑ2) το αποτέλεσμα της διαιτητικής διαδικασίας και το περιεχόμενο της διαιτητικής απόφασης. (ι) Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα από τη μεταβίβαση, ήτοι σε μικρότερο χρόνο από 3 μήνες, ο ΕΜ1 φρόντισε να επιβαρύνει με υποθήκη το μερίδιο του επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής [ ] ως εξασφάλιση για τη χορήγηση από άλλο τρίτο πρόσωπο πιστωτικών διευκολύνσεων προς όφελος της οικογενειακής τους επιχείρησης που μαζί με τον αδελφό του (ΕΜ2) ανέλαβαν τον έλεγχο και τη διαχείριση των εργασιών της την ίδια περίοδο περίπου που έγινε η επίμαχη μεταβίβαση. (κ) Ο ΕΜ2 μερίμνησε και αυτός να επιβαρύνει με υποθήκη το μερίδιο του επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής [ ] ως εξασφάλιση για τη χορήγηση από άλλο τρίτο πρόσωπο πιστωτικών διευκολύνσεων προς όφελος της οικογενειακής τους επιχείρησης. (λ) Αμφότεροι ΕΜ1 και ΕΜ2 γνώριζαν ότι η υπόλοιπη ακίνητη περιουσία που μεταβιβάστηκε εις το όνομα τους ήταν ελεύθερη από εμπράγματα βάρη και επιβαρύνσεις. Μπροστά στο μαχητό τεκμήριο που έχει δημιουργηθεί, οι ΚΑ2, ΕΜ1 και ΕΜ2 δεν έχουν παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία για να το ανατρέψουν στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Αντίθετα τα πιο πάνω δεδομένα το ισχυροποιούν. Για τους λόγους που έχω εξηγήσει οι οι ΚΑ2, ΕΜ1 και ΕΜ2 απέτυχαν να αποδείξουν ότι η επίμαχη μεταβίβαση έγινε καλή τη πίστει. Υπό τις περιστάσεις, καταλήγω ότι η εν λόγω μεταβίβαση έγινε από την ΚΑ2 με πρόθεση να παρεμποδίσει ή έστω καθυστερήσει την Αιτήτρια από του να εισπράξει το εξ' αποφάσεως ποσό που της οφείλει. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι ο πέμπτος λόγος ένστασης απορρίπτεται ως αβάσιμος. Στη βάση του σκεπτικού του Δικαστηρίου οι επίμαχες μεταβιβάσεις κρίνονται ότι είναι δόλιες. Ολοκληρώνω την εξέταση μου με τον δέκατο λόγο ένστασης όπου η ΚΑ2 και τα ΕΜ1 & ΕΜ2 ισχυρίζονται ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της απόρριψης των αιτουμένων διαταγμάτων. Με τη θέση αυτή βέβαια διαφωνεί η Αιτήτρια. Θα πρέπει να λεχθεί ότι ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης δεν αποδείχτηκε από την ΚΑ2 και τα ΕΜ1 & ΕΜ2 μέσα από την εκδίκαση της παρούσας αίτησης. Ενώπιον μου δεν έχουν τεθεί οποιαδήποτε συγκεκριμένα στοιχεία που να τον δικαιολογούν. Προς ενίσχυση του σκεπτικού του Δικαστηρίου παραπέμπω στα όσα έχουν αναφερθεί προηγουμένως στους άλλους λόγους ένστασης. Συνεπώς ο λόγος αυτός ένστασης παρέμεινε ατεκμηρίωτος και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Στα πλαίσια της παρούσας αίτησης η Αιτήτρια ζητεί επίσης τη φυλάκιση της ΚΑ2 και των ΕΜ1 & ΕΜ2 (σημείο (Ε) της υπό κρίση αίτησης). Προφανώς στηρίζει το αίτημα της στο άρθρο 42 του Ν.14/60, το οποίο συμπεριλαμβάνεται στη νομική βάση της αίτησης. Θα πρέπει να λεχθεί ότι η παρούσα αίτηση εκδικάζεται, όπως εξάλλου αναγνώρισε και η ευπαίδευτη συνήγορος της Αιτήτριας στη γραπτή της αγόρευση, στη βάση των προνοιών του Κεφ.
  2. αντικείμενο εκδίκασης Αντικείμενο εκδίκασης της παρούσας διαδικασίας είναι κατά πόσο οι επίμαχες μεταβιβάσεις χαρακτηρίζονται από στοιχείο δόλου, οπότε σε τέτοια περίπτωση εκδίδεται διάταγμα ακύρωσης της. Δυνάμει του άρθρου 5 του Κεφ.62 και αφού του παραδοθεί σχετικό διάταγμα ακύρωσης, ο αρμόδιος λειτουργός του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου μεριμνά ώστε να γίνουν οι ανάλογες διορθώσεις στο μητρώο της υπηρεσίας του, οι οποίες είναι αναγκαίες συνεπεία του διατάγματος αυτού. Δεν βλέπω πως στην προκειμένη περίπτωση θα μπορούσαν να εφαρμοστούν οι διατάξεις του άρθρου 42 του Ν.14/
  3. Έχω την άποψη ότι μπορεί να υπάρξει συμμόρφωση στο δικαστικό διάταγμα που διατάζει την ακύρωση καταδολιευτικής μεταβίβασης ακίνητης περιουσίας από το Κτηματολόγιο μέσω του αρμοδίου λειτουργού, χωρίς έτσι να χρειάζεται οποιαδήποτε ενέργεια είτε από την ΚΑ2 είτε από το ΕΜ1 ή το ΕΜ
  4. Κατ' ακρίβεια το Κτηματολόγιο είναι η υπηρεσία η οποία ενδείκνυται να εφαρμόσει το διάταγμα και γι' αυτό ο νομοθέτης θέσπισε ειδική πρόνοια γι' αυτό. Ως εκ τούτου, δεν δικαιολογείται ο εξαναγκασμός τους σε υπακοή του εκδοθέντος διατάγματος με την επιβολή χρηματικής ποινής ή την φυλάκιση τους ή την μεσεγγύηση πραγμάτων ή ακόμη την επιδίκαση αποζημίωσης. Το βάσιμο του ένατου λόγου ένστασης της ΚΑ2 και των ΕΜ1 & ΕΜ2 δεν επηρεάζει την επιτυχία του ουσιαστικού μέρους της υπό κρίση αίτησης της Αιτήτριας, το οποίο είναι αυτό που αποτέλεσε το αντικείμενο εκδίκασης. Στη βάση του σκεπτικού του Δικαστηρίου οι επίμαχες μεταβιβάσεις κρίνονται ότι είναι δόλιες και γι' αυτό πρέπει να ακυρωθούν. Ως εκ τούτου η παρούσα αίτηση εγκρίνεται αφού ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις των προνοιών του άρθρου 3
(2)του Κεφ.
  1. Επιπλέον στην ίδια αίτηση η Αιτήτρια ζητεί διάταγμα εγγραφής της διαιτητικής απόφασης επί των μεριδίων που θα επανεγγραφούν στο όνομα της ΚΑ2 (memo). Ένα από τα μέτρα εκτέλεσης που η Αιτήτρια έχει στη διάθεση της, με βάση το άρθρο 14 του Κεφ.6, είναι η επιβάρυνση της ακίνητης περιουσίας της ΚΑ2, ως εξ' αποφάσεως οφειλέτιδα που είναι, με την εγγραφή της εν λόγω απόφασης που εκδόθηκε υπέρ της (εδάφιο (β)). Η επιβάρυνση της ακίνητης περιουσίας του εξ' αποφάσεως οφειλέτη με την εγγραφή δικαστικής / διαιτητικής απόφασης (memo) αποτελεί δικαίωμα του εξ' αποφάσεως πιστωτή που κατοχυρώνεται νομοθετικά από τις πρόνοιες του Κεφ.
  2. Το δικαίωμα αυτό δημιουργείται με την εξασφάλιση δικαστικής απόφασης στην οποίαν υπάρχει διαταγή για πληρωμή χρημάτων από την ΚΑ
  3. Το δικαίωμα της Αιτήτριας, ως εξ' αποφάσεως πιστωτής που είναι, για εγγραφή της απόφασης που εξασφάλισε προς όφελος της επεκτείνεται σε οποιαδήποτε ακίνητη ιδιοκτησία επί της οποίας η ΚΑ2, ως εξ αποφάσεως οφειλέτης χρέους που είναι, έχει συμφέρον (is beneficially interested) και η οποία είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου. Τέτοια εγγραφή επενεργεί ως εγγύηση για την πληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους (άρθρο 53 Κεφ.6). Η Αιτήτρια μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα της αυτό χωρίς την έκδοση δικαστικού διατάγματος. Η παρούσα αίτηση περιορίστηκε στις πρόνοιες του Κεφ.62 έχοντας συγκεκριμένο αντικείμενο για εκδίκαση. Προς την επίτευξη του σκοπού αυτού επικεντρώθηκε η προσκόμιση μαρτυρικού υλικού αλλά και οι νομικές επιχειρηματολογίες των συνηγόρων των μερών. Υπό αυτές τις περιστάσεις το αιτούμενο διάταγμα στο σημείο (Δ) της υπό κρίση αίτησης δεν εκδίδεται. Κατάληξη: Υπό το φως των πιο πάνω, καταλήγω ότι σε σχέση με το μερίδιο επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής [ ] που είχε μεταβιβαστεί στον ΕΜ1 από την μητέρα του (ΚΑ1) και στις 27.12.10 είχε υποθηκευτεί προς όφελος της πρώην Λ. Τ. με την υποθήκη αρ. [ ]/2010 για πιστωτικές διευκολύνσεις που δόθηκαν σε οικογενειακή τους επιχείρηση, προκύπτει δυσμενής επηρεασμός των δικαιωμάτων και/ή συμφερόντων του εν λόγω πρώην τραπεζικού οργανισμού τα οποία μεταφέρθηκαν και/ή εκχωρήθηκαν στη διάδοχη κατάσταση. Συνεπώς, υπό τις περιστάσεις, δεν θα μπορούσε να εκδοθεί διάταγμα ακύρωσης της μεταβίβασης του από την ΚΑ1 στον ΕΜ1 και επανεγγραφής του στο όνομα της ΚΑ
  4. Αντίθετα το ίδιο δεν συμβαίνει με τα υπόλοιπα μερίδια επί των άλλων ακινήτων, η μεταβίβαση των οποίων έχει κριθεί ότι είναι καταδολιευτική χωρίς παράλληλα να επηρεάζονται τα δικαιώματα και/ή συμφέροντα τρίτων προσώπων. Γι' αυτό η ακύρωση της δικαιολογείται. Ως εκ τούτου η παρούσα αίτηση εγκρίνεται στο βαθμό και την έκταση που έχει εξηγηθεί αφού ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις των προνοιών του άρθρου 3
(2)του Κεφ.
  1. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος (Α) με εξαίρεση όμως το σημείο (i) της εν λόγω παραγράφου που δεν εκδίδεται για το λόγο που έχει εξηγηθεί. Επιπλέον εκδίδονται διατάγματα ως οι παράγραφοι (Β) και (Γ) της παρούσας αίτησης. Πιστό αντίγραφο των πιο πάνω διαταγμάτων να επιδοθεί στον αρμόδιο λειτουργό του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου ώστε να προβεί ή να μεριμνήσει να γίνουν όλες οι εγγραφές στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου, οι οποίες δυνατό να είναι αναγκαίες συνεπεία των διαταγμάτων αυτών. Σε ότι αφορά τα έξοδα δεν βλέπω λόγο να παρεκκλίνω από τον γενικό κανόνα που διέπει την επιδίκαση τους. Κατά συνέπεια, τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της ΚΑ2, του ΕΜ1 και του ΕΜ
  2. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.