Αίτηση από: Σ. Ε. Δ. Π. Σ. Λτδ ν. Επί της αφορώσι την Θ. Ν. Μ., Αρ. Αίτησης: 387/2020, 19/10/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:A125 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Δικαιοδοσία Διαχείρισης Κληρονομιών και Επικύρωσης Διαθηκών Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 387/2020 Επί της αφορώσι την Θ. Ν. Μ., Α.Δ.Τ. xxxxxx, τέως εκ Κάτω Πάφου Αποβιώσασα και Επί τοις αφορώσι την αίτηση δια περιορισμένη παραχώρηση εγγράφων διαχειρίσεως (limited grant of letters of administration) της περιουσίας της αποβιώσασας Θ. Ν. Μ., Α.Δ.Τ. xxxxxx, τέως εκ Κάτω Πάφου Αίτηση από: Σ. Ε. Δ. Π. Σ. Λτδ, Αιτήτρια Αίτηση ημερ. 04.12.20 για περιορισμένη παραχώρηση εγγράφων διαχειρίσεως (limited grant of letters of administration) Ημερομηνία: 19.10.22 Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κος Δ. Καλλής για κ.κ. Καλλής & Καλλής Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ης η αίτηση (Νόμιμη Κληρονόμο): κα Κ. Μενοίκου για κ. Αλ. Χρ. Αλεξάνδρου ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 02.03.08 απεβίωσε η Θ. Ν. Μ. από την Πάφο (στο εξής η 'αποβιώσασα'). Με την παρούσα αίτηση ζητείται η περιορισμένη παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης (limited grant of letters of administration) της περιουσίας της πιο πάνω αποβιώσασας είτε στην Α. Φ. Ν., νόμιμη κληρονόμο της περιουσίας της αποβιώσασας, είτε στον Κ. Έ., οικονομικό σύμβουλο και αδειοδοτημένο σύμβουλο αφερεγγυότητας, είτε σε οποιοδήποτε πρόσωπο που το Δικαστήριο θεωρήσει κατάλληλο, σε σχέση με την εκπροσώπηση της αποβιώσασας σε δικαστικές διαδικασίες που προτίθεται να προωθήσει εναντίον της η Αιτήτρια στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου για οφειλόμενο δάνειο και/ή για πιστωτικές διευκολύνσεις. Επίσης μέσα από την ίδια αίτηση ζητείται η περιορισμένη παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης της περιουσίας της εν λόγω αποβιώσασας για την εκπροσώπηση της σε διαδικασία εκποίησης, δυνάμει των προνοιών του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν.9/1965), της ιδιοκτησίας της οικίας με αρ. εγγραφής [ ], φ/σχ. [ ], τεμάχιο [ ] στην Κάτω Πάφο της επαρχίας Πάφου (στο εξής το «ακίνητο») που επιβαρύνεται προς όφελος της Αιτήτριας με την υποθήκη αρ. [ ]/1998 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου, με στόχο την εξόφληση του υπ' αναφορά δανείου. Στην πορεία η αξίωση της αίτησης περιορίστηκε στον σκοπό της εκπροσώπησης της αποβιώσασας στη διαδικασία εκποίησης του πιο πάνω ακινήτου. Αυτό, μεταξύ άλλων, διαφαίνεται στην τελευταία παράγραφο της σελίδας 5 στη γραπτή αγόρευση του συνηγόρου της Αιτήτριας όπου λέχθηκαν τα εξής που καταγράφονται αυτούσια: «Το ζητούμενο στην επίδικη Αίτηση είναι ο διορισμός διαχειριστή με περιορισμένη Παραχώρηση Εγγράφων διαχειρίσεως (limited grant of letters of administration) της περιουσίας της Αποβιώσασας Θ. Ν. Μ., για την εκπροσώπηση της αποθανούσας σε όλα τα στάδια της διαδικασίας πώλησης του Ενυπόθηκου Κτήματος με υπ. Αρ. Υποθήκης [ ]/1998 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου, που εξασφάλιζε το πιο πάνω αναφερόμενο δάνειο, δυνάμει του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νομός του 1965 (Ν. 9/1965) για την εξόφληση του πιο πάνω αναφερομένου λογαριασμού / δανείου.» Στα πλαίσια εξυπηρέτησης του πιο πάνω σκοπού της υπό κρίση αίτησης ζητείται η έκδοση διατάγματος περιορισμένης διαχείρισης της περιουσίας της αποβιώσασας με το οποίο να διατάσσεται το πρόσωπο που θα διοριστεί να υπογράψει όλα τα αναγκαία έγγραφα που εκ του νόμου και/ή των συναφών κανονισμών απαιτούνται για την παραχώρηση τους. Ακόμη ζητείται η έκδοση οποιουδήποτε άλλου διατάγματος που το Δικαστήριο θεωρήσει ότι χρειάζεται υπό τις περιστάσεις. Νομική βάση της αίτησης είναι τα άρθρα 17, 19, 20 & 58 του περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμου (Κεφ.189), οι κανονισμοί 9, 21, 28, 31 & 33 των περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Αποβιωσάντων Διαδικαστικών Κανονισμών του 1955 (1/1955), η Δ.48 Θ.1 & Θ.2 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν.9/1965) και οι γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα, πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή και που σύμφωνα με την Αιτήτρια δικαιολογούν την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων, περιέχονται σε ένορκη δήλωση της κυρίας Α. Χ., λειτουργού στο αρμόδιο τμήμα της εταιρείας A. A. M. (Cyprus) Ltd που χειρίζεται διάφορες υποθέσεις δανείων περιλαμβανομένου της προκειμένης περίπτωσης, στην οποίαν επισυνάπτονται έγγραφα προς υποστήριξη της. Συνοψίζω το περιεχόμενο της ώστε να γίνει αντιληπτή η εκδοχή της Αιτήτριας στο σύνολο της. Όπως δηλώνεται, δυνάμει γραπτής συμφωνίας δανείου ημερ. 10.11.98 (Τεκμήριο 1) η Αιτήτρια παραχώρησε δάνειο στην αποβιώσασα και σε δύο άλλα άτομα ύψους Λ.Κ.23.000 (ισότιμο σε €39.297,83), ως εξασφάλιση του οποίου υποθηκεύτηκε προς όφελος της το προαναφερόμενο ακίνητο, η ιδιοκτησία του οποίου βρίσκεται στο όνομα της αποβιώσασας. Επειδή η πληρωμή του δανείου παρουσίασε καθυστερήσεις, η υπόθεση παραπέμφθηκε σε διαιτησία στην οποίαν περί τις 28.01.11 εκδόθηκε απόφαση εναντίον των δύο συνοφειλετών της αποβιώσασας, μία εκ των οποίων είναι η Καθ' ης η αίτηση, για το ποσό των €86.104,11 πλέον τόκο προς 9% ετησίως από 30.06.10 μέχρι εξόφλησης (Τεκμήριο 2). Στις 07.11.11 και 10.01.12 εκδόθηκαν διατάγματα εγγραφής της εν λόγω διαιτητικής απόφασης στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου ώστε να καταχωριστεί και να εκτελεστεί ως δικαστική απόφαση (Τεκμήριο 3). Εναντίον της αποβιώσασας δεν είχαν τότε ληφθεί οποιαδήποτε δικαστικά μέτρα εναντίον της επειδή είχε ήδη αποβιώσει (Τεκμήριο 4). Σε σχέση με το εξ' αποφάσεως ποσό, δηλώνεται ότι κανένα ποσό έχει πληρωθεί μέχρι σήμερα με αποτέλεσμα να υπάρχει χρεωστικό υπόλοιπο ύψους €191.999,72. Κατάσταση λογαριασμού επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 5. Σύμφωνα με την ομνύουσα, κατόπιν έρευνας που πραγματοποιήθηκε από τους δικηγόρους της Αιτήτριας, μέχρι σήμερα οι κληρονόμοι της περιουσίας της αποβιώσασας δεν επέδειξαν ενδιαφέρον για διορισμό οποιουδήποτε προσώπου ως διαχειριστή της περιουσίας της. Ουδείς δε έχει υποβάλει μέχρι σήμερα αίτηση για παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης. Όπως η ομνύουσα εξηγεί, η έκδοση του αιτουμένου διατάγματος είναι αναγκαία ώστε να προωθηθεί η διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτους της αποβιώσασας δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA του Ν.9/1965. Θεωρεί τα κατονομαζόμενα πρόσωπα που εισηγείται στο σώμα της υπό κρίση αίτησης ως κατάλληλα για τη συγκεκριμένη περίπτωση, δηλώνοντας την ίδια στιγμή ετοιμότητα να αποδεχτεί άλλο πρόσωπο που προταθεί εφόσον εγκριθεί από το Δικαστήριο. Σε ότι αφορά τον Κύπρο Έλληνα, ένα από τα δύο άτομα που η Αιτήτρια εισηγήθηκε, ο ίδιος στις 27.10.20 εξέφρασε γραπτώς τη συγκατάθεση του να ενεργήσει ως διαχειριστής για το σκοπό που ζητείται η περιορισμένη παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης (Τεκμήριο 6). Είναι η θέση της Αιτήτριας, η οποία διατυπώθηκε μέσω της ενόρκως δηλούσας, ότι εάν το αιτούμενο διάταγμα δεν εκδοθεί η ίδια θα υποστεί ζημιά αφού δεν θα μπορεί να ασκήσει το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της να προσφύγει στο Δικαστήριο για την διασφάλιση των αξιώσεων της. Η Καθ' ης η αίτηση αντέδρασε στις 09.03.22 με την καταχώρηση ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης επί οκτώ λόγους ένστασης. Ορισμένοι από αυτούς επαναλαμβάνονται με κάποιους άλλους, ενώ άλλοι καλύπτονται μεταξύ τους. Συνοψίζοντας τους πρόκειται για τους εξής:
(1)Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη.
(2)Η αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή εσφαλμένη.
(3)Η αίτηση προωθείται με υπέρμετρη καθυστέρηση χωρίς να παρέχεται επαρκή αιτιολογία.
(4)Η ολιγωρία που παρατηρείται στην προώθηση της αίτησης από την Αιτήτρια παραβιάζει τα δικαιώματα της Καθ' ης η αίτησης.
(5)Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης εδράζεται νομικά στα άρθρα 17, 19, 20 & 58 του Κεφ. 189, στους κανονισμούς 9, 21, 28, 31 & 33 των περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Αποβιωσάντων Διαδικαστικών Κανονισμών του 1955 (1/1955), στη Δ.12 & στη Δ.48 Θ.1-12 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 27, 31 & στο Μέρος VIA του Ν.9/1965, στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Καθ' ης η αίτησης, στην οποίαν περιέχονται γεγονότα που κατά τη γνώμη της τεκμηριώνουν τους λόγους ένστασης και κατ' επέκταση δικαιολογούν απόρριψη της παρούσας αίτησης. Θα αναφερθώ περιληπτικά στο περιεχόμενο της προκειμένου να γίνει αντιληπτή η εκδοχή της Καθ' ης η αίτησης στην ολοκληρωμένη της μορφή. Η Καθ' ης η αίτηση αναφέρει ότι είναι μία εκ των νόμιμων κληρονόμων της αποβιώσασας αλλά δεν επιθυμεί να διοριστεί διαχειριστής της περιουσίας της για περιορισμένο σκοπό. Επαναλαμβάνοντας τους λόγους ένστασης, η Καθ' ης η αίτηση δηλώνει ότι η προώθηση της υπό κρίση αίτησης συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας στην οποίαν παραβιάζονται «συθέμελα όλα τα δικαιώματα» της, όπως χαρακτηριστικά σημειώνεται. Η ακρόαση της υπό κρίση αίτησης περιορίστηκε σε γραπτές αγορεύσεις. Το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων καθώς και τα επισυνημμένα τεκμήρια αποτελούν το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που προσκομίστηκε στο Δικαστήριο. Στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους αμφότεροι συνήγοροι, με αναφορά σε νομικά συγγράμματα και με παραπομπή σε νομολογία και νομοθεσίες, υποστήριξαν τις εκατέρωθεν και παράλληλα εκ διαμέτρου αντίθετες νομικές θέσεις και ισχυρισμούς τους. Πλήρης ανάλυση της νομικής επιχειρηματολογίας των συνηγόρων είναι καταγραμμένη στα πρακτικά του δικαστηρίου και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό. Εκεί και όπου κρίνεται ότι χρειάζεται θα γίνεται ειδική αναφορά σε νομικά επιχειρήματα των συνηγόρων. Στρέφομαι ευθύς να εξετάσω την υπό κρίση αίτηση υπό το φως των λόγων ένστασης και στη βάση των θέσεων και επιχειρημάτων αμφοτέρων πλευρών. Προς το σκοπό αυτό έχω θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο των αγορεύσεων των συνηγόρων, το οποίο και μελέτησα με προσοχή. Έχω ακόμη μελετήσει ενδελεχώς τις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα. Πρώτος λόγος ένστασης είναι ότι η παρούσα αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη. Με κάθε σεβασμό στην Καθ' ης η αίτηση η εν λόγω τοποθέτηση συνιστά συμπέρασμα στο οποίο το Δικαστήριο θα καταλήξει αφού πρώτα εκτιμήσει όλα τα ενώπιον του στοιχεία και δεδομένα. Δεν πρόκειται για λόγο ένστασης με συγκεκριμένο και σαφή νόημα που χρήζει εξέτασης στα πλαίσια του αντικειμένου εκδίκασης της παρούσας διαδικασίας. Ως εκ τούτου, ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης δεν έχει έρεισμα. Με τον δεύτερο λόγο ένστασης η Καθ' ης η αίτηση παραπονιέται ότι η υπό κρίση αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή εσφαλμένη. Εξετάζοντας τη θέση αυτή θα πρέπει να λεχθεί ότι ουδεμία εξήγηση δίδεται μέσα από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση και κανένας σχολιασμός γίνεται μέσα από τη νομική επιχειρηματολογία της συνηγόρου της Καθ' ης η αίτησης προς στοιχειοθέτηση της τοποθέτησης γιατί η υπό κρίση αίτηση θεωρείται παράτυπη, πως η παρούσα αίτηση πάσχει νομικά ή έστω που αυτή υστερεί νομικά καθώς επίσης το λόγο ή το λάθος που εκτιμούν ότι υπάρχει και καθιστά την αίτηση αυτή είναι εσφαλμένη. Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για μία θέση που παρέμεινε στο επίπεδο του ισχυρισμού που τελικά δεν προωθήθηκε μέσα από την εκδίκαση της αίτησης και συνεπώς στερείται θεμελίωσης. Εκλαμβάνω ότι οι Εναγόμενοι έχουν εγκαταλείψει τη θέση τους αυτή, η οποία, ως ατεκμηρίωτη που είναι, απορρίπτεται. Θα σχολιάσω τώρα την αναφορά της Καθ' ης η αίτησης στην ένορκη δήλωση της, ότι η προώθηση της υπό κρίση αίτησης αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. Η πιο πάνω αναφορά καθιστά αντιληπτό ότι η Καθ' ης η αίτηση θεωρεί ότι υπάρχει κατάχρηση της διαδικασίας που δικαιολογεί απόρριψη της παρούσας αίτησης. Αυτό που κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί είναι ότι η επικαλούμενη «κατάχρηση της διαδικασίας» δεν περιλαμβάνεται στο σώμα της ένστασης σαν ξεχωριστός και επιπλέον λόγος, όπως θα έπρεπε. Παρατηρώ ότι τέτοια αναφορά γίνεται μόνο στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση (§5), σκοπός του περιεχομένου της οποίας θα έπρεπε να είναι η θεμελίωση των λόγων που καταγράφονται στο σώμα της ένστασης και σύμφωνα με την Καθ' ης η αίτηση δικαιολογούν απόρριψη της παρούσας αίτησης. Σκοπός της συμπερίληψης της επίμαχης αναφοράς ως ξεχωριστού λόγου στο σώμα της ένστασης είναι για να πληροφορηθεί η Αιτήτρια τους ακριβείς λόγους επί των οποίων εγείρεται η ένσταση. Πολύ δε περισσότερο αναδύεται τέτοια ανάγκη όταν η συμπερίληψη της Δ.48 στη νομική βάση τόσο της αίτησης όσο και της ένστασης, σε συνδυασμό με την απουσία προσκόμισης προφορικής μαρτυρίας, έχουν καθορίσει ως νομικό πλαίσιο διεξαγωγής της εκδίκασης της παρούσας αίτησης τη δικονομική μέθοδο συνοπτικής φύσεως που εφαρμόζεται σε ενδιάμεσες αιτήσεις όπου ο προσδιορισμός τέτοιων λόγων πρέπει να γίνεται με ακρίβεια επειδή η ουσία της αίτησης εξετάζεται υπό το φως των εξειδικευμένων λόγων που καταγράφονται στο σώμα της ένστασης στη βάση του μαρτυρικού υλικού, το οποίο είναι το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων και των επισυνημμένων εγγράφων (Σοφοκλέους κ.α. v. Ταβελούδη κ.α.
(2002)1Α Α.Α.Δ. 92). Στην προκειμένη περίπτωση εφόσον δεν υπάρχει τέτοιος εξειδικευμένος λόγος στο σώμα της ένστασης, δεν υφίσταται αλλά ούτε και προκύπτει ανάγκη εξέτασης του. Ανεξάρτητα του πιο πάνω, η αναφορά σε «κατάχρηση της διαδικασίας» παρέμεινε σε λεκτικό επίπεδο χωρίς να τεκμηριώνεται μέσα από το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου, ως είχε υποχρέωση η Καθ' ης η αίτηση που το ισχυρίστηκε να πράξει (Fashion Box S.R.L. v. Ferro Fashions Ltd
(1999)1Γ Α.Α.Δ. 1858, Iacovou Brothers (Constructions) Ltd v. Fashionwise Ltd
(2000)1 Α.Α.Δ. 1377). Τόσο η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση όσο και η νομική επιχειρηματολογία της συνηγόρου της Καθ' ης η αίτησης δεν εξηγούν ποιο είναι το στοιχείο της κατάχρησης που θεωρούν ότι διαπνέει την υπό κρίση αίτηση. Ουδεμία αναφορά υπάρχει ενώπιον μου που να προσδιορίζει το υπόβαθρο της κατάχρησης που η Καθ' ης η αίτηση επικαλείται. Συνεπώς απουσιάζει το υποστηρικτικό υπόβαθρο που θα θεμελίωνε τέτοιο ισχυρισμό. Παράλληλα θα έλεγα ότι η καταχώρηση της παρούσας αίτησης είναι αποτέλεσμα άσκησης του νομοθετικού δικαιώματος της Αιτήτριας, το οποίο πηγάζει από τις πρόνοιες του άρθρου 19 του Κεφ. 189 και από τον κανονισμό 28 των περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Αποβιωσάντων Διαδικαστικών Κανονισμών του
- Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω, ο ισχυρισμός περί «κατάχρησης της- διαδικασίας» δεν ευσταθεί και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Περαιτέρω η Καθ' ης η αίτηση επικαλείται υπέρμετρη καθυστέρηση για την οποίαν, όπως λέει, δεν παρέχεται επαρκής αιτιολογία (τρίτος λόγος ένστασης). Με κάθε σεβασμό στην Καθ' ης η αίτηση, δεν συμμερίζομαι τη θέση τους αυτή. Όπως λέχθηκε προηγουμένως, η Αιτήτρια επιδιώκει περιορισμένη παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης της περιουσίας της αποβιώσασας για την εκπροσώπηση της σε διαδικασία εκποίησης, δυνάμει των ενυπόθηκου ακινήτου που αποτελεί μέρος των περιουσιακών στοιχείων της δυνάμει προνοιών του Μέρους VIA του Ν.9/
- Η θέσπιση των διατάξεων του μέρους αυτού διαμορφώθηκε μόλις το έτος 2018 οπότε δεν υφίσταται το μεγάλο χρονικό διάστημα που η πλευρά της Καθ' ης η αίτησης επικαλείται στα πλαίσια προώθησης του πιο πάνω ισχυρισμού της. Την ίδια στιγμή δεν έχω διαπιστώσει να έχουν επηρεαστεί δυσμενώς οποιαδήποτε δικαιώματα και/ή συμφέροντα της Καθ' ης η αίτησης ένεκα του χρόνου που παρήλθε. Ούτε μου έχει λεχθεί οτιδήποτε επ' αυτού από τη συνήγορο της Καθ' ης η αίτησης. Ούτε και προβάλλονται συγκεκριμένα στοιχεία μέσα από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, τα οποία να τεκμηριώνουν τον εν λόγω ισχυρισμό. Εν πάση όμως περιπτώσει, συμφωνώ με τη θέση του συνηγόρου της Αιτήτριας ότι η καταχώρηση και προώθηση της υπό κρίση αίτησης δεν υπόκειται σε χρονικό περιορισμό είτε δυνάμει εν ισχύ νόμου είτε με βάση τη νομολογία. Αν η προώθηση τέτοιας αίτησης είχε χρονική διάρκεια, ο νομοθέτης θα το έθετε με ρητή πρόνοια στο Κεφ.189 μέσα από την οποίαν θα καθόριζε συγκεκριμένη νομοθετική πρόνοια, η οποία θα ερμηνευόταν και θα τύγχανε αναγνώρισης μέσα από τη σχετική νομολογία. Μελετώντας τις διατάξεις του Κεφ.189 παρατηρώ ότι δεν υφίσταται νομοθετικός χρονικός περιορισμός. Συνεπώς ο λόγος αυτός ένστασης απορρίπτεται ως αβάσιμος. Επίσης η Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι παρατηρείται ολιγωρία από μέρους της Αιτήτριας στην προώθηση της υπό κρίση αίτησης, η οποία παραβιάζει τα δικαιώματα της Καθ' ης η αίτησης. Πρόκειται για τον τέταρτο λόγο ένστασης. Διαφωνώ με την πιο πάνω θέση της Καθ' ης η αίτησης. Δεν έχω διαπιστώσει ολιγωρία από μέρους της Αιτήτριας στην προώθηση της υπό κρίση αίτησης και ούτε έχει παρουσιαστεί οποιοδήποτε στοιχείο ή δεδομένο που να καταδεικνύει συμπεριφορά αδράνειας από την Αιτήτρια. Ούτε, επαναλαμβάνω, μου έχει αναφερθεί συγκεκριμένα ποιο δικαίωμα της Καθ' ης η αίτησης έχει παραβιαστεί από την κατ' ισχυρισμό ολιγωρία της Αιτήτριας και με ποιο τρόπο τέτοια παραβίαση οδήγησε την Καθ' ης η αίτηση σε δυσμενή θέση. Αυτό που παρέμεινε είναι η παρουσίαση ενός ισχυρισμού από μέρους της Καθ' ης η αίτησης, ο οποίος στερείται τεκμηρίωσης. Αντίθετα ανατρέχοντας τον δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης παρατηρώ ότι μετά την καταχώρηση της παρούσας αίτησης υπήρξε αδυναμία επίδοσης της στην Καθ' ης η αίτηση επειδή η τελευταία απέφευγε να έλθει σε επαφή με τον ιδιώτη επιδότη προκειμένου να παραλάβει το εν λόγω έγγραφο. Γι' αυτό στις 27.09.21, στα πλαίσια σχετικής αίτησης ημερ. 15.07.21, εξασφαλίστηκε διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης δια θυροκόλλησης στη θύρα εισόδου της οικίας της Καθ' ης η αίτησης και/ή τοποθέτηση του εν λόγω εγγράφου κάτω από αυτή. Μόλις υπήρξε υποκατάστατη επίδοση, η Καθ' ης η αίτηση διόρισε δικηγόρο, ο οποίος στις 26.11.21 ζήτησε χρόνο για να καταχωρήσει ένσταση και στη συνέχεια ζήτησε σε δύο περιπτώσεις περισσότερο χρόνο για να το πράξει. Τελικά η ένσταση της Καθ' ης η αίτηση καταχωρίστηκε στις 09.03.
- Με γνώμονα ότι η ακρόαση της αίτησης πραγματοποιήθηκε στις 13.05.22, ουδεμία μορφή ολιγωρίας έχω εντοπίσει στην προώθηση της παρούσας αίτησης από την Αιτήτρια και κανένα δικαίωμα της Καθ' ης η αίτησης έχει παραβιαστεί συνεπεία αδράνειας της Αιτήτριας. Στη βάση των πιο πάνω δεδομένων, ο λόγος αυτός ένστασης κρίνεται ανυπόστατος και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Ολοκληρώνω την εξέταση μου με τον πέμπτο λόγο ένστασης, ο οποίος άπτεται της ουσίας της υπό κρίση αίτησης αφού ασχολείται με το αντικείμενο εκδίκασης της. Η Καθ' ης η αίτησης επικαλείται ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων, θέση με την οποία διαφωνεί κάθετα η Αιτήτρια. Όπως λέχθηκε προηγουμένως, η παρούσα υπόθεση αφορά αίτημα για περιορισμένη παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης της περιουσίας της αποβιώσασας για σκοπούς εκπροσώπησης της αποβιώσασας σε διαδικασία εκποίησης υποθηκευμένου ακινήτου της προς όφελος της Αιτήτριας δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA του Ν.9/
- Το Δικαστήριο έχει εξουσία να χορηγεί παραχωρητήρια που περιέχουν χρονικούς περιορισμούς στη διάρκεια ισχύος που να σχετίζονται με περιουσία ή με μέρος αυτής ή να αφορούν ειδικό σκοπό, όπως είναι η προκειμένη περίπτωση. Τέτοια εξουσία παρέχεται από το άρθρο 19 του περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμου (Κεφ. 189) και προς τούτο ο Πρωτοκολλητής, με βάση τον κανονισμό 28 των περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Κανονισμών 1955, θα λαμβάνει οδηγίες από το Δικαστήριο. Η ύπαρξη τέτοιας εξουσίας αναγνωρίστηκε στην Nadan Terzian και Δημήτρης Μιχαηλίδης v. Haig Terzian και άλλης
(2003)1Β Α.Α.Δ.
- Το άρθρο 58 του Κεφ.189 προβλέπει ότι για οποιονδήποτε θέμα πρακτικής ή διαδικασίας για το οποίο δεν υπάρχει πρόνοια στο δικό μας Νόμο ή τους Κανονισμούς εφαρμόζεται η εκάστοτε πρακτική και διαδικασία της Αγγλίας. Η εξουσία χορήγησης περιορισμένου παραχωρητηρίου προβλέπεται και στην αγγλική νομοθεσία (Ανδρομάχη Μηνά υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστριας της περιουσίας του αποβιώσαντος Ανδρέα Μηνά v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ και άλλης Πολιτική Έφεση Αρ. 376/2011 ημερ. 17.11.17). Επί τους σημείου που μας αφορά παραπέμπω στο αγγλικό νομικό σύγγραμμα Williams, Mortimer and Sunnucks on Executors, Administrators and Probate 20η έκδοση όπου στην παράγραφο 24-01 της σελίδας 383 σημειώνονται τα εξής: «It is often expedient for grants to be limited either in duration, in property or for special purposes. The limitations discussed below relate to: grants limited as to property grants limited as to time or place.» Ακολούθως στην παράγραφο 24-35 της σελίδας 396 του ιδίου συγγράμματος αναφέρονται τα εξής: «A grant may be made limited to the deceased's real estate or to a part thereof or for real estate separately from, or together with his personal estate.» Περαιτέρω στο αγγλικό νομικό σύγγραμμα Tristram and Coote's Probate Practice 12η έκδοση στ σελίδα 347 καταγράφονται τα εξής σχετικά: «Where necessary, a grant will be limited in duration in respect of property, or to any special purpose. . a grant limited so as to include or exclude any part of estate may be made.» Ενόψει των πιο πάνω είναι φανερό ότι η εξουσία του διαχειριστή με περιορισμένο παραχωρητήριο, ο διορισμός του οποίου προκύπτει από την εφαρμογή του άρθρου 19 του Κεφ.189, περιορίζεται στο συγκεκριμένο σκοπό για τον οποίο χορηγήθηκαν τα έγγραφα διαχείρισης. Όταν πρόκειται για διορισμό διαχειριστή με βάση το πιο πάνω άρθρο η συγκατάθεση του προσώπου που διορίζεται ως αντιπρόσωπος της περιουσίας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για το διορισμό του. Αυτό λέχθηκε στην υπόθεση Αρέστη v. Αναφορικά με την αίτηση της Marfin Popular Bank Public Co Ltd για περιορισμένη διαχείριση (limited grant) της περιουσίας του αποθανόντα Στέλιου Αρέστη, τέως από την Πάφο Πολιτική Έφεση Αρ. 178/2011 ημερ. 25.10.16 στην οποίαν μνημονεύτηκε η αγγλική υπόθεση Pratt v. London Passenger Transport Board; Green v. Vandekar [1937] 1 All ER 473, CA. Στην προκειμένη περίπτωση παρατηρώ ότι ενώ παρήλθαν 14 χρόνια από τότε που η Θ. Ν. Μ. απεβίωσε, ουδείς έχει διοριστεί διαχειριστής της περιουσίας της. Παράλληλα δεν έχει λεχθεί ενώπιον μου οτιδήποτε που να δημιουργεί την εντύπωση ότι υπάρχει πρόθεση ή έστω σκέψη για διορισμό ενός υπαρκτού προσώπου, δηλαδή να κατονομάζεται συγκεκριμένο άτομο, ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιώσασας είτε στον παρόν στάδιο είτε στο εγγύς μέλλον. Η Καθ' ης η αίτηση, η οποία δηλώνει πως είναι μία εκ των νομίμων κληρονόμων της περιουσίας της αποβιώσασας, ανέφερε ρητά στην ένορκη δήλωση της ότι δεν επιθυμεί να διοριστεί διαχειριστής της περιουσίας της αποβιώσασας για περιορισμένο σκοπό (παράγραφος 4(στ)). Την ίδια στιγμή δεν κατονομάζει άλλους τυχόν εν ζωή νόμιμους κληρονόμους και ούτε αναφέρει συγκεκριμένα αν οποιοσδήποτε από αυτούς ενδιαφέρεται να διοριστεί διαχειριστής της περιουσίας της αποβιώσασας για περιορισμένο σκοπό. Ούτε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο που είναι νόμιμος κληρονόμος της περιουσίας της αποβιώσασας εξέφρασε τέτοια επιθυμία. Η Αιτήτρια επιδιώκει τη διεξαγωγή διαδικασίας με σκοπό την εκποίηση συγκεκριμένου ακινήτου που είναι υποθηκευμένου προς όφελος της. Ωστόσο δεν μπορεί να το πράξει ένεκα του μη διορισμού μέχρι σήμερα οποιουδήποτε ατόμου ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιώσασας. Παράλληλα η Καθ' ης η αίτηση απέκλεισε την πιθανότητα η ίδια να διοριστεί διαχειρίστρια για περιορισμένο σκοπό. Ούτε υπάρχει συγκατάθεση οποιουδήποτε άλλου νόμιμου κληρονόμου δυνάμει του άρθρου 19 του Κεφ.
- Τα πιο πάνω δεδομένα καθιστούν την παρούσα περίπτωση ως μία από αυτές που θα μπορούσε να εκδοθεί διάταγμα περιορισμένης διαχείρισης για περιορισμένο σκοπό στη βάση του άρθρου 19 του Κεφ.
- Στην ένορκη δήλωση της υπό κρίση αίτησης η Αιτήτρια εισηγείται, εκτός από την Καθ' ης η αίτηση που αρνείται ως είναι βέβαια δικαίωμα της, το διορισμό του Κ. Έ., ο οποίος είναι οικονομικός σύμβουλος και αδειοδοτημένος σύμβουλος αφερεγγυότητας. Το εν λόγω άτομο αποδέχεται τέτοιο διορισμό και προς τούτο έδωσε γραπτή συγκατάθεση (Τεκμήριο ΕΔ Χ.). Η Καθ' ης η αίτηση ενίσταται στο διορισμό αυτό χωρίς να προβάλλει συγκεκριμένο λόγο που να τεκμηριώνεται στη βάση στοιχείων και δίχως να προτείνει οτιδήποτε. Την ΄δια στιγμή δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι η Αιτήτρια δεν περιορίζεται στα δύο πιο πάνω άτομα αλλά εισηγείται οποιοδήποτε πρόσωπο που το Δικαστήριο θεωρήσει κατάλληλο. Μπροστά στην ευέλικτη αυτή προσέγγιση της Αιτήτριας, η Καθ' ης η αίτηση δεν προτείνει οτιδήποτε παρά μόνο προβάλλει τη γενική τοποθέτηση ότι δεν δικαιολογείται η έγκριση της υπό κρίση αίτησης. Θεωρώ ότι η ένσταση της Καθ' ης η αίτηση είναι, υπό τις περιστάσεις, αδικαιολόγητη. Παράλληλα συντρέχουν όλες οι απαιτούμενες προϋποθέσεις που συνηγορούν υπέρ της έκδοσης διατάγματος περιορισμένης διαχείρισης για συγκεκριμένο σκοπό δυνάμει του άρθρου 19 του Κεφ.
- Σε περίπτωση που δεν εκδοθεί τέτοιο διάταγμα, θα παραβιαστεί το νομοθετικό δικαίωμα της Αιτήτριας για εκποίηση υποθηκευμένου προς όφελος της ακινήτου, το οποίο κατοχυρώνεται μέσα από τις πρόνοιες του Μέρους VIA του Ν.9/
- Υπό το φως των πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα παραχώρησης παραχωρητηρίου για περιορισμένη διαχείριση της περιουσίας της αποβιώσασας Θ. Ν. Μ. από την Πάφο (limited grant) στον Κ. Έ. Το παραχωρητήριο περιορισμένης διαχείρισης θα αφορά μόνο την παραλαβή από τον Κ. Έ. οποιουδήποτε εγγράφου που σχετίζεται με την διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου, ήτοι της οικίας με αρ. εγγραφής [ ], φ/σχ. [ ], τεμάχιο [ ] στην Κάτω Πάφο της επαρχίας Πάφου, το οποίο επιβαρύνεται προς όφελος της Αιτήτριας με την υποθήκη αρ. [ ]/1998 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου, δυνάμει των προνοιών του Μέρους VIA του Ν.9/1965, καθώς επίσης μόνο την εκπροσώπηση της αποβιώσασας σε όλα τα στάδια τέτοιας διαδικασίας πώλησης του συγκεκριμένου υποθηκευμένου ακινήτου. Περαιτέρω προς υλοποίηση του πιο πάνω περιορισμένου σκοπού, εκδίδεται διάταγμα το οποίο διατάζει τον Κ. Έ. να υπογράψει όλα τα αναγκαία έγγραφα που απαιτούνται για τον πιο πάνω διορισμό του. Τυχόν έξοδα του εν λόγω διαχειριστή να καλυφθούν από την περιουσία της αποβιώσασας. Σε ότι αφορά τα έξοδα της παρούσας αίτησης, έχοντος υπόψη μου την υπόθεση Nadan Terzian και Δημήτρης Μιχαηλίδης v. Haig Terzian και άλλης (πιο πάνω) στο θέμα αυτό κρίνω ότι αυτά, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και θα βαρύνουν την περιουσία της αποβιώσασας. (Υπ.) ............................. Γ. Κ. Βλάμης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο