B. O. C. P. C. L. ν. Α. Σ. Η. Ε. Λ. κ.α., Αρ. Γενικής Αίτησης: 258/2020, 5/12/2022

(1)(e) των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 44ΙΕ του Ν.9/1965, στα άρθρα 23, 26, 28 & 30.2 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στους κανόνες επιείκειας, στην πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα, πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή και που σύμφωνα με τους Καθ' ων η αίτηση δικαιολογούν την επιτυχία της αίτησης, περιέχονται σε ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση 2, στην οποίαν επισυνάπτονται έγγραφα προς ενίσχυση της. Συνοψίζω το περιεχόμενο της ώστε να γίνει αντιληπτή η εκδοχή των Καθ' ων η αίτηση στο σύνολο της. Με βάση την ένορκη δήλωση, οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι το επίμαχο διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης είναι άκυρο εξ' υπαρχής επειδή: (α) είναι ασαφές και παραπλανητικό αφού η διάρκεια ισχύς του είναι απεριόριστη (δεν αναγράφει ημερομηνία λήξης), δεν αναφέρει σε ποιον από τους Καθ' ων η αίτηση απευθύνεται και ότι δεν τους διατάζει, με τη θέση τους να είναι ότι δεν είχε διαταχθεί υποκατάστατη επίδοση προς τους Καθ' ων η αίτηση, (β) πάσχει ο τίτλος του επίμαχου διατάγματος, (γ) η έκδοση του βασίστηκε σε ισχυριζόμενα γεγονότα συγκεκριμένης περιόδου με τα οποία οι ίδιοι διαφωνούν, (δ) η έκδοση του στηρίχτηκε σε προγενέστερες Ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι» και άλλα έγγραφα, τα οποία επιδόθηκαν λανθασμένα, (ε) η υποκατάστατη επίδοση προς τους ιδίους πραγματοποιήθηκε χωρίς οι Αιτητές να ελέγξουν εάν αυτοί, δηλαδή οι Καθ' ων η αίτηση, διέμεναν στη διεύθυνση που αναφέρονται στο επίμαχο διάταγμα προκειμένου τα έγγραφα να τους επιδοθούν προσωπικά, (στ) δεν τους έχει δοθεί η ευκαιρία να ακουστούν και να αμφισβητήσουν το εν λόγω διάταγμα, (ζ) επηρεάζονται δυσμενώς συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα τους. Οι Αιτητές αντέδρασαν στις 09.09.22 με την καταχώρηση ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης επί 5 λόγους. Αυτό που ουσιαστικά προβάλλεται είναι ότι δεν υπάρχει οποιοδήποτε στοιχείο που να δικαιολογεί την έγκριση της υπό κρίση αίτησης. Αυτό συνιστά την εκδοχή των Αιτητών. Η νομική βάση της ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης είναι πανομοιότυπη μ' αυτήν της αίτησης. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της κυρίας Ά. Κ., υπαλλήλου της εταιρείας T. P. M. H. L. που συνεργάζεται άμεσα με τους Αιτητές, στην οποίαν ουσιαστικά επεξηγούνται οι λόγοι ένστασης που κατά τη γνώμη της δικαιολογούν απόρριψη της παρούσας αίτησης. Η ακρόαση της υπό κρίση αίτησης περιορίστηκε σε γραπτές αγορεύσεις. Το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων καθώς και τα επισυνημμένα σ' αυτές τεκμήρια αποτελούν το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που προσκομίστηκε στο Δικαστήριο. Στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους οι συνήγοροι, με παραπομπή σε νομολογία, νομοθεσίες και δικονομικές διατάξεις, υποστήριξαν τις εκατέρωθεν και παράλληλα εκ διαμέτρου αντίθετες νομικές θέσεις και ισχυρισμούς τους. Πλήρης ανάλυση της νομικής επιχειρηματολογίας των συνηγόρων είναι καταγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό. Εκεί και όπου κρίνεται ότι χρειάζεται θα γίνεται ειδική αναφορά σε νομικά επιχειρήματα των συνηγόρων. Στρέφομαι ευθύς να εξετάσω την υπό κρίση αίτηση υπό το φως των λόγων ένστασης και στη βάση των θέσεων και επιχειρημάτων αμφοτέρων πλευρών. Προς το σκοπό αυτό έχω θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο των αγορεύσεων των συνηγόρων, το οποίο και μελέτησα με προσοχή. Έχω ακόμη μελετήσει ενδελεχώς όλο το μαρτυρικό υλικό που μου έχει παρουσιαστεί. Για τους λόγους που έχουν επικαλεστεί και έχουν καταγραφεί προηγουμένως, οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι το επίμαχο διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης είναι άκυρο και/ή παραπλανητικό. Ένα από τα παράπονα των Καθ' ων η αίτηση είναι ότι δεν είχαν την ευκαιρία να ακουστούν και να αμφισβητήσουν το εν λόγω διάταγμα όταν εκδιδόταν από το Ε.Δ. Πάφου. Κατ' αρχάς θα πρέπει να λεχθεί ότι η υπόθεση στην οποίαν εκδόθηκε το επίμαχο διάταγμα παραπέμπει στις πρόνοιες του Μέρους VIA του Ν.9/1965 που ρυθμίζουν τη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή. Οι Αιτητές είναι ενυπόθηκοι δανειστές και προσπαθούν να ενεργοποιήσουν τη διαδικασία πώλησης των υποθηκευμένων ακινήτων στην υποθήκη αρ. Υxxxx/02 με την επίδοση των σχετικών ειδοποιήσεων. Το άρθρο 44ΙΕ του Ν.9/1965 προνοεί τη δυνατότητα υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης. Στο θέμα της επίδοσης μπορούν να εφαρμοστούν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, όπως επίσης σημειώνεται στο συγκεκριμένο άρθρο. Με βάση τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς, η αίτηση για υποκατάστατη επίδοση δύναται να γίνει μονομερώς (Δ.48

(1)(e)). Σε περίπτωση που εκδοθεί διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης, οποιοσδήποτε επηρεάζεται δυσμενώς από την μονομερή έκδοση του μπορεί να κάνει χρήση της θεραπείας που παρέχεται δυνάμει της Δ.48

(4)καταφεύγοντας στο Δικαστήριο με δια κλήσεως αίτηση ζητώντας τον παραμερισμό του εκδοθέντος διατάγματος. Ουσιαστικά με τον τρόπο αυτό ο επηρεαζόμενος διάδικος παρεμβαίνει στη δικαστική διαδικασία και ζητεί τη θεραπεία της ακύρωσης του διατάγματος που τον επηρεάζει δυσμενώς εκθέτοντας τις θέσεις του στο Δικαστήριο (Κουή v. Χριστοδούλου

(2010)1Α Α.Α.Δ. 401, Αναφορικά με την αίτηση για έκδοση εντάλματος της φύσης certiorari και/ή prohibition Πολιτική Αίτηση Αρ. 74/2017 ημερ. 20.06.17). Αυτό φαίνεται να έπραξαν οι Καθ' ων η αίτηση. Η υπόθεση που εδώ καταχωρίστηκε από τους Αιτητές είναι γενική αίτηση και προωθήθηκε μονομερώς. Εκδόθηκε το επίμαχο διάταγμα, το οποίο στη συνέχεια επιδόθηκε στους Καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι έλαβαν γνώση του περιεχομένου του. Με την παρούσα δια κλήσεως αίτηση που αυτοί καταχώρισαν, άσκησαν το δικαίωμα που τους παρέχεται παρεμβαίνοντας στη διαδικασία, μέσα από την οποίαν ζητούν ακύρωση του διατάγματος. Συνεπώς με την παρούσα διαδικασία εκθέτουν τις απόψεις τους ενώπιον του Δικαστηρίου και ζητούν τη θεραπεία που επιθυμούν, γεγονός που οι Καθ' ων η αίτηση, μέσα από τη γραπτή αγόρευση της συνηγόρου τους, αναγνωρίζουν ότι έπραξαν ασκώντας το δικαίωμα πους παρέχεται από τη προαναφερόμενη δικονομική διάταξη (§2 σελίδα 6 γραπτής αγόρευσης συνηγόρου Καθ' ων η αίτηση). Κάτω από αυτά τα δεδομένα το παράπονο των Καθ' ων η αίτηση δεν έχει έρεισμα και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Ένα άλλο παράπονο που οι Καθ' ων η αίτηση επικαλούνται για να δικαιολογήσουν ακύρωση του επίμαχου διατάγματος είναι ότι το εν λόγω διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης είναι ασαφές και παραπλανητικό. Όπως ο Καθ' ου η αίτηση 2 αναφέρει στην ένορκη δήλωση του, η διάρκεια ισχύς του διατάγματος είναι απεριόριστη αφού σ' αυτό δεν αναγράφεται ημερομηνία λήξης. Με κάθε σεβασμό δεν συμμερίζομαι τη θέση αυτή. Το επίμαχο διάταγμα έχει συγκεκριμένο σκοπό, με την επίτευξη του οποίου παύει να ισχύει. Προς υλοποίηση του διατάζεται η εκτέλεση καθορισμένων ενεργειών, με την πραγματοποίηση των οποίων η ισχύς του εν λόγω διατάγματος λήγει. Συγκεκριμένα το διάταγμα αυτό ρυθμίζει τον τρόπο επίδοσης των εγγράφων που προσδιορίζει στην Καθ' ης η αίτηση 3 αναφορικά με την εκποίηση του υποθηκευμένου ακινήτου στην υποθήκη αρ. Υxxxx/

1. Η ρύθμιση αυτή του διατάγματος, τόσο σε σχέση με το αντικείμενο επίδοσης όσο και σε σχέση με τη διάρκεια που βρίσκεται σε ισχύ, συνάδει με τις πρόνοιες του άρθρου 44ΙΕ του Ν.9/1965, οι οποίες ερμηνεύουν την έννοια και σημασία των ειδοποιήσεων που καθορίζονται στις διατάξεις του Μέρους VIA της κείμενης νομοθεσίας. Επομένως το εν λόγω διάταγμα αφορά μόνο τη συγκεκριμένη υποθήκη. Με την ολοκλήρωση της εκποίησης της, το διάταγμα αυτό παύει να ισχύει. Οι Καθ' ων η αίτηση επίσης θεωρούν ότι το επίμαχο διάταγμα είναι ασαφές και παραπλανητικό επειδή, όπως επικαλούνται, σ' αυτό δεν αναφέρεται σε ποιον από τους Καθ' ων η αίτηση απευθύνεται, ότι δεν τους διατάζει και ότι δεν έχει διαταχθεί υποκατάστατη επίδοση σ' αυτούς. Διαφωνώ με την πιο πάνω θέση. Αν κάποιος αναγνώσει με προσοχή το επίμαχο διάταγμα θα διαπιστώσει ότι το έγγραφο αυτό με σαφήνεια πραγματεύεται την επίδοση των Ειδοποιήσεων Τύπου «Θ» και «Ι» προς την Καθ' ης η αίτηση 3 υπό τη μορφή θυροκόλλησης τους στην οικία που περιγράφεται μέσα από το κείμενο του. Σο εν λόγω διάταγμα καθορίζεται ειδική μέθοδος επίδοσης προσδιορισμένων εγγράφων στην Καθ' ης η αίτηση 3 συγκεκριμένα και όχι σε όλους τους Καθ' ων η αίτηση. Όπως έκδηλα προκύπτει από την ανάγνωση του περιεχομένου του, το επίμαχο διάταγμα ρυθμίζει το ζήτημα της επίδοσης με θυροκόλληση των πιο πάνω εγγράφων στην οικία που προσδιορίζεται ρητά μέσα από το κείμενο του, η οποία θα θεωρείται επίδοση τους προς την Καθ' ης η αίτηση
2. Η επίδοση αυτή είναι υποκατάστατη αυτής που απαιτούν οι πρόνοιες του άρθρου 44ΙΕ του Ν.9/1965 και αποτελεί την πρώτη επιλογή του νομοθέτη. Επειδή δεν πρόκειται για διάταγμα που εκδόθηκε εναντίον οποιουδήποτε Καθ' ου η αίτηση, σαφώς και το λεκτικό του δεν είναι προστακτικό γι' αυτούς. Εξ' ου και δεν υπάρχει σχετική οπισθογράφηση στο διάταγμα. Κατά συνέπεια ούτε αυτό το παράπονο των Καθ' ων η αίτηση ευσταθεί και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Επίσης προβάλλεται ο λόγος ότι το επίμαχο διάταγμα είναι άκυρο επειδή η έκδοση του στηρίχτηκε σε προγενέστερες Ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι» και άλλα έγγραφα, τα οποία επιδόθηκαν λανθασμένα. Θα πρέπει να λεχθεί ότι ο ισχυρισμός αυτός δεν σχετίζεται με το αντικείμενο εκδίκασης της υπό κρίση αίτησης. Εάν οι Καθ' ων η αίτηση αμφισβητούν την ορθότητα του τρόπου επίδοσης ειδοποιήσεων και θεωρούν ότι αυτό εμπίπτει στους λόγους που δικαιολογούν παραμερισμό επίδοσης της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», τότε έχουν κάθε δικαίωμα να προσβάλουν τη διαδικασία εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων που εκκρεμεί εγείροντας ζήτημα μη δέουσας επίδοσης μέσω του κατάλληλου ένδικου μέσου στη βάση των προνοιών του άρθρου 44Γ

(3)του Ν.9/

1. Συνεπώς ο λόγος αυτός κρίνεται αβάσιμος και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Οι Καθ' ων η αίτηση επιπλέον στη γραπτή αγόρευση της συνηγόρου τους ισχυρίζονται ότι το επίμαχο διάταγμα είναι άκυρο επειδή η υποκατάστατη επίδοση προς τους ιδίους πραγματοποιήθηκε χωρίς οι Αιτητές να ελέγξουν εάν αυτοί, δηλαδή οι Καθ' ων η αίτηση, διέμεναν στη διεύθυνση που αναφέρονται στο επίμαχο διάταγμα προκειμένου τα έγγραφα να τους επιδοθούν προσωπικά. Κατ' αρχάς θα πρέπει να λεχθεί ότι το επίμαχο διάταγμα αφορά μόνο την Καθ' ης η αίτηση. Εκεί θα εστιαστεί ο σχολιασμός του Δικαστηρίου, χωρίς έτσι να επεκτείνεται στους υπόλοιπους Καθ' ων η αίτηση. Ανατρέχοντας στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση βάση της οποίας εκδόθηκε το επίμαχο διάταγμα, παρατηρώ ότι προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι η Καθ' ης η αίτηση 3 απέφευγε την επίδοση. Επ' αυτού δόθηκαν συγκεκριμένες πληροφορίες. Ειδικότερα αναφέρθηκε ότι η επιστολή που της είχε αποσταλεί με το ταχυδρομείο, επιστράφηκε ως μη παραληφθείσα. Παράλληλα η προσπάθεια να της επιδοθούν τα έγγραφα με ιδιώτη επιδότη απέτυχε επειδή, ως σημειώνεται, η Καθ' ης η αίτηση 3 απέφευγε τον ιδιώτη επιδότη που θα της επέδιδε προσωπικά τα σχετικά έγγραφα. Προς υποστήριξη των αναφορών κατατέθηκε η απόδειξη αποστολής των εγγράφων μέσω του ταχυδρομείου καθώς επίσης έντυπο μη επίδοσης τους από ιδιώτη επιδότη. Αυτές αξιολογήθηκαν και κρίθηκαν ότι αποδείκνυαν την εκδοχή των Αιτητών και δικαιολογούσαν το αιτούμενο διάταγμα. Στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας ωστόσο ουδεμία μαρτυρία παρουσιάστηκε από μέρους της Καθ' ης η αίτησης 3 ή από τους Καθ' ων η αίτηση που να υποστηρίζει τη δική τους εκδοχή. Με κάθε σεβασμό η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση προέβαλε μία θέση που παρέμεινε στη σφαίρα της θεωρίας και σε επίπεδο λεκτικής διατύπωσης. Η απουσία οποιονδήποτε στοιχείων που να θεμελιώνουν τον προβαλλόμενο ισχυρισμό, τον καθιστούν μετέωρο και κατ' επέκταση έκθετο σε απόρριψη. Με την εκτέλεση του επίμαχου διατάγματος η Καθ' ης η αίτηση 3 έλαβε γνώση επί του περιεχομένου των εγγράφων και της διαδικασίας εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων. Συνεπώς ο σκοπός η Καθ' ης η αίτηση να ενημερωθεί για τη διαδικασία που είχε ξεκινήσει και βρισκόταν σε εξέλιξη έχει επιτευχθεί. Η λήψη γνώσης επί του περιεχομένου των εγγράφων καταδεικνύεται από την §5 της Ε/Δ του Καθ' ου η αίτηση 2 στην οποίαν αναγνωρίζεται η παραλαβή των ειδοποιήσεων που προσδιορίζονται στο επίμαχο διάταγμα μαζί με άλλα συνοδευτικά έγγραφα, αλλά και έμπρακτα από τη συμμετοχή της Καθ' ης η αίτησης 3 στην καταχώρηση και προώθηση της παρούσας αίτησης. Να σημειωθεί ότι ο Καθ' ου η αίτηση 2 είναι ο σύζυγος της Καθ' ης η αίτησης
2. Επιπροσθέτως οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι το επίμαχο διάταγμα είναι άκυρο επειδή πάσχει ο τίτλος του. Εξετάζοντας τη θέση αυτή θα πρέπει να λεχθεί ότι ουδεμία εξήγηση δίδεται μέσα από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση 2 και κανένας σχολιασμός γίνεται μέσα από τη νομική επιχειρηματολογία της συνηγόρου των Καθ' ων η αίτηση προς στοιχειοθέτηση της τοποθέτησης πως πάσχει νομικά ο τίτλος του επίμαχου διατάγματος ή έστω που αυτός υστερεί νομικά. Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για μία θέση που παρέμεινε στο επίπεδο του ισχυρισμού, ο οποίος τελικά δεν προωθήθηκε μέσα από την εκδίκαση της αίτησης και συνεπώς στερείται θεμελίωσης. Εκλαμβάνω ότι οι Καθ' ων η αίτηση έχουν εγκαταλείψει τη θέση τους αυτή, η οποία, ως ατεκμηρίωτη που έμεινε, απορρίπτεται στην ολότητα της. Στη βάση αυτών των δεδομένων ούτε αυτός ο λόγος ευσταθεί και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Περαιτέρω οι Καθ' ων η αίτηση επικαλούνται ακύρωση του επίμαχου διατάγματος επειδή, όπως λένε, επηρεάζονται δυσμενώς συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα τους. Πρόκειται για ένα ισχυρισμό, ο οποίος παρέμεινε γενικός και αόριστος. Ειδικότερα ουδεμία αναφορά υπάρχει τόσο μέσα από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση 2 όσο και μέσα από τη γραπτή νομική επιχειρηματολογία της συνηγόρου των Καθ' ων η αίτηση που να επισημαίνει ποιο συγκεκριμένα είναι το συνταγματικό δικαίωμα των Καθ' ων η αίτηση που παραβιάζεται και πως ακριβώς αυτό επηρεάζεται δυσμενώς από την έκδοση του εν λόγω διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης. Κανένας ειδικός σχολιασμός και καμία νομική επιχειρηματολογία υφίσταται συγκεκριμένα επί του θέματος, παρά μόνο γενικόλογη λεκτική διατύπωση περί δυσμενούς επηρεασμού δικαιωμάτων των Καθ' ων η αίτηση αλλά τίποτα περισσότερο. Σε κάθε περίπτωση δεν μπορώ να αντιληφθώ πως μπορεί αυτό να συμβαίνει για σκοπούς της διαδικασίας αυτής έχοντας υπόψη μου ότι οι Καθ' ων η αίτηση έγκαιρα έλαβαν γνώση του περιεχομένου όλων των σχετικών εγγράφων που αφορούν εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων και άσκησαν το δικαίωμα που τους παρέχεται παρεμβαίνοντας και συμμετέχοντας στην παρούσα διαδικασία. Συνεπώς ο λόγος αυτό στερείται θεμελίωσης και ως εκ τούτου απορρίπτεται ως ατεκμηρίωτος. Επιπλέον οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι το επίμαχο διάταγμα πρέπει να ακυρωθεί επειδή η έκδοση του βασίστηκε σε ισχυριζόμενα γεγονότα συγκεκριμένης περιόδου με τα οποία οι ίδιοι διαφωνούν. Θα πρέπει να λεχθεί ότι ουδεμία αναφορά υπάρχει που να εξειδικεύει ποια είναι τα συγκεκριμένα γεγονότα με τα οποία οι Καθ' ων η αίτηση διαφωνούν ώστε να πάσχει η έκδοση του διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης των ειδοποιήσεων που αυτό καθορίζει με τον τρόπο που προνοεί. Εάν η διαφωνία των Καθ' ων η αίτηση με τα γεγονότα αφορούν ζήτημα επίδοσης προγενέστερων ειδοποιήσεων και θεωρούν ότι αυτό εμπίπτει στους λόγους που δικαιολογούν παραμερισμό επίδοσης της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», επαναλαμβάνω αυτό που σημειώθηκε προηγουμένως. Οι Καθ' ων η αίτηση έχουν κάθε δικαίωμα να προσβάλουν τη διαδικασία εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων που εκκρεμεί εγείροντας ζήτημα μη δέουσας επίδοσης μέσω του κατάλληλου ένδικου μέσου στη βάση των προνοιών του άρθρου 44Γ

(3)του Ν.9/

1. Σε κάθε περίπτωση, για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, οι Καθ' ων η αίτηση έλαβαν γνώση του περιεχομένου των εγγράφων για σκοπούς εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων στα πλαίσια της διαδικασίας που εκκρεμεί, πράγμα που οι ίδιοι δεν αμφισβητούν. Εξ' ου και οι Καθ' ων η αίτηση συμμετέχουν σ' αμφότερες διαδικασίες. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω, ο πιο πάνω λόγος επίσης απορρίπτεται ως ατεκμηρίωτος. Εν κατακλείδι, στην παρούσα περίπτωση δεν υπάρχει οτιδήποτε που να συνηγορεί υπέρ της έκδοσης του αιτουμένου διατάγματος. Χωρίς καθ' οιονδήποτε τρόπο το παρόν Δικαστήριο να λειτουργεί ως Εφετείο είτε του εαυτού του είτε του Δικαστηρίου υπό διαφορετική σύνθεση που εξέδωσε το επίμαχο διάταγμα, καμία ουσιαστική εξήγηση έχει προβληθεί που να καθιστά, υπό τις περιστάσεις, αδικαιολόγητη ή νομικά εσφαλμένη ή ελαττωματική την έκδοση του επίμαχου διατάγματος για να χρήζει ακύρωσης ή παραμερισμού. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω δεν παρέχεται δυνατότητα έγκρισης της υπό κρίση αίτησης. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται ως αβάσιμη. Σε ότι αφορά τα έξοδα, δεν βλέπω λόγο να παρεκκλίνω από τον γενικό κανόνα που διέπει την επιδίκαση τους. Κατά συνέπεια, τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1, 2 &
2. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other/Application for revoking a court order/Interim (Αναφορά: Πολιτική Δικονομία/Αίτηση για ακύρωση διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης / Ενδιάμεση Απόφαση) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο