Αίτηση της BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LIMITED ν. Αναφορικά με τον ΑΝΔΡΕΑ ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗ, Αίτηση αρ. 98/2020, 9/11/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:A132 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΕΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αίτηση αρ. 98/2020 Αναφορικά με τον ΑΝΔΡΕΑ ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗ, τέως από την Πάφο Αίτηση της BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LIMITED για περιορισμένη παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης (limited grant of letter of administration), ως υποκαταστάθηκε από την THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED με βάση ειδοποίηση ημερομηνίας 08.10.2021 Ημερομηνία: 9 Νοεμβρίου 2022 Εμφανίσεις: Για την αιτήτρια: Α. Κορακίδου-Μακρίδου (κα) και Ρ. Χαντίντ (κα) για Aristi Korakidou-Makridou LLC Για ενδιαφερόμενα μέρη Γ. Μ. και Μ. Μ.: Π. Οδυσσέως (κα) για Ηλίας Ν. Κυριακίδης ΔΕΠΕ Για ενδιαφερόμενα μέρη Ιωάννη Μαυρομμάτη και Γεώργιο Χ. Σιαηλή: Χ. Γ. Σιαηλής Για ενδιαφερόμενο μέρος Ιερά Μονή Σαλαμιώτισσας: Ι. Ιωσηφάκη (κα) για Ευθύμιος Κ. Ιωσήφ και Συνεργάτες (JLAW) ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Η αιτήτρια ζητά από το Δικαστήριο την παραχώρηση περιορισμένων εγγράφων διαχείρισης (limited grant) της περιουσίας του Ανδρέα Μαυρομμάτη, τέως από την Πάφο, στην υπάλληλό της, A. Κ., ή σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ήθελε καθορίσει το Δικαστήριο, για περιορισμένο σκοπό: να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα με βάση το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/65 για την εκποίηση ενυπόθηκης περιουσίας που είχε παραχωρήσει ο αποβιώσας προς όφελός της, προς ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 13.01.2011 στην αγωγή 3611/2009 του Ε.Δ. Πάφου. Ζητά και οποιοδήποτε άλλο διάταγμα ήθελε κρίνει πρέπον το Δικαστήριο. Βασίζει την αίτησή της, μεταξύ άλλων, στα άρθρα 17, 19 και 20 του περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Νόμου Κεφ.
- Μέσα από τη μαρτυρία που προσκομίζει η αιτήτρια, της A. Κ., εξηγεί την ιδιότητά της ως πιστωτής και τον σκοπό για τον οποίον χρειάζεται την παραχώρηση περιορισμένων εγγράφων διαχείρισης. Η φιλονικία των κληρονόμων του αποβιώσαντος, εν ολίγοις, εμποδίζουν τους πιστωτές της περιουσίας του αποβιώσαντος να ασκήσουν τα δικαιώματά τους. Πρόκειται για ένα διάβημα που συνάντησε τις ενστάσεις των ενδιαφερόμενων μερών, για λόγους που αναφέρονται σε αυτές, και σχετίζονται ιδίως με τη νομική δυνατότητα παραχώρησης περιορισμένων εγγράφων διαχείρισης υπό τις περιστάσεις. Συνοψίζοντας όλους τους λόγους που έχουν προβληθεί δια των ενστάσεων, οι ενιστάμενοι θεωρούν το διάβημα της αιτήτριας αντικανονικό, ασαφές και αόριστο, καταχρηστικό, κακόπιστο και αχρείαστο, που καταχωρίστηκε με καθυστέρηση τη δεδομένη χρονική στιγμή που αναμένεται η απόφαση στην αγωγή 438/2014, και προκαλεί δυσμενείς επιπτώσεις στα δικαιώματα των ενδιαφερόμενων μερών, δημιουργώντας πολλαπλότητα. Δεν ικανοποιούνται, όπως είναι η θέση τους, οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν για την έκδοση τέτοιου είδους διαταγμάτων, και δεν στοιχειοθετείται εξαιρετική ή ειδική περίσταση ή επείγων λόγος να παραχωρηθούν έγγραφα διαχείρισης για περιορισμένο σκοπό, εφόσον δεν υπήρξε αδράνεια για γενική διαχείριση, και ενώ αναμένεται απόφαση στην αγωγή 438/
- Το δε προτεινόμενο πρόσωπο δεν είναι, κατά τη θέση των ενιστάμενων, κατάλληλο, καθότι δεν είναι αμερόληπτο και αντικειμενικό, ενώ δεν έχει προτεραιότητα έναντι των υπολοίπων. Εξάλλου, όπως αναφέρουν, ο σκοπός για τον οποίον ζητείται η περιορισμένη διαχείριση δεν είναι πράγματι χρονικά περιορισμένος γιατί δεν είναι σαφές πόσο θα διαρκέσει μια διαδικασία πλειστηριασμού, και αντίκειται και στη δημοσία τάξη, εφόσον αποστερεί από τα πρόσωπα που μπορεί να είναι δικαιούχοι με βάση τη δικαστική απόφαση που αναμένεται στην αγωγή 438/2014 τη δυνατότητα να διαπραγματευτούν με τον συγκεκριμένο πιστωτή. Είναι σε γνώση του Δικαστηρίου το σύνολο όσων τέθηκαν ενώπιον του, δια της αίτησης, των ενστάσεων, της μαρτυρίας που συνοδεύει την κάθε μία, στη βάση της οποίας διεξήχθη και η ακρόαση, της επιχειρηματολογίας των συνηγόρων της αιτήτριας και όλων των ενδιαφερόμενων μερών· ακόμα κι αν δεν γίνεται ειδική ή λεπτομερής μνεία. Δεν υπάρχει αμφισβήτηση ως προς τα γεγονότα που ενδιαφέρουν: Η αιτήτρια είναι ενυπόθηκη πιστώτρια της περιουσίας του Ανδρέα Μαυρομμάτη, και κατέχει προς όφελός της τις υποθήκες [] ΕΚΓ Πάφου και [] ΕΚΓ Πάφου, που της είχε παραχωρήσει ο Ανδρέας Μαυρομμάτης. Ο Ανδρέας Μαυρομμάτης απεβίωσε την 11.11.
- Καταχωρίστηκε η αίτηση 279/2013 για επικύρωση συνημμένης διαθήκης και για παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης στον κατονομαζόμενο σε αυτήν ως εκτελεστή, Γεώργιο Χ. Σιαηλή. Με τη διαθήκη που φέρονταν να συνήψε ο αποβιώσας, άφησε την περιουσία του στον Ι. Μ. και στην Ιερά Μονή Σαλαμιώτισσας. Ασκήθηκε ανακοπή (caveat) από τα τέκνα του αποβιώσαντος, Γ. Μ. και Μ. Μ., και έπειτα καταχωρίστηκε από μέρους τους η αγωγή 438/2014 με την οποία ζητούν την ακύρωση της διαθήκης και του παραχωρητηρίου επικύρωσης της διαθήκης και χορήγησης εγγράφων διαχείρισης στον Γεώργιο Χ. Σιαηλή και την αναγνώριση ότι είναι οι νόμιμοι κληρονόμοι της περιουσίας του πατέρα τους, καθώς και διάταγμα που να τους επιτρέπει να διορίσουν διαχειριστή της περιουσίας του πρόσωπο της επιλογής τους. Η αγωγή 438/2014 εκδικάστηκε και αναμένεται η έκδοση απόφασης. Την 01.12.2017, καταχωρίστηκε από τα τέκνα του αποβιώσαντος η αίτηση 329/2017 για διορισμό διαχειριστή εν εκκρεμοδικία, η οποία απορρίφθηκε από το Δικαστήριο την 10.01.
- Σύμφωνα με το άρθρο 17 του Κεφ. 189, κατά τη χoρήγηση διαχείρισης, τo Δικαστήριo λαμβάvει υπόψη τα δικαιώματα κάθε πρoσώπoυ πoυ έχει συμφέρov στηv κληρovoμιά τoυ απoθαvόvτoς ή στo πρoϊόv της πώλησης αυτής. Διαχείριση με επισυvημμέvη διαθήκη δύvαται vα χoρηγηθεί σε κληρoδόχo, και oπoιαδήπoτε τέτoια διαχείριση δύvαται vα περιoρίζεται με oπoιoνδήπoτε τρόπo ως τo Δικαστήριo ήθελε κρίvει σκόπιμo. Όταv o απoθαvώv κληρovoμείται καθ' oλoκληρία εξ αδιαθέτoυ, η διαχείριση χoρηγείται σε έvα ή περισσότερα πρόσωπα πoυ έχoυv συμφέρov στo εvαπoμείvαv μέρoς της κληρovoμιάς (residuary estate) τoυ απoθαvόvτoς, αv υπoβάλoυv αίτηση για τoν σκoπό αυτό. Εάν λόγω της αφερεγγυότητας της κληρovoμιάς τoυ απoθαvόvτoς ή λόγω oπoιωvδήπoτε άλλωv ειδικώv περιστάσεωv, φαίvεται στo Δικαστήριo αvαγκαίo ή πρόσφoρo vα διoρίσει ως διαχειριστή πρόσωπo άλλo από τo πρόσωπo τo oπoίo, ελλείψει της διάταξης αυτής, θα δικαιoύτo κατά vόμo στη χoρήγηση της διαχείρισης, τo Δικαστήριo δύvαται, κατά τη διακριτική τoυ εξoυσία, αvεξάρτητα από oπoιαδήπoτε διάταξη τoυ Κεφ.189, vα διoρίσει ως διαχειριστή πρόσωπo τo oπoίo κρίvει κατάλληλo, και oπoιαδήπoτε διαχείριση πoυ χoρηγήθηκε δυvάμει της διάταξης αυτής δύvαται vα περιoρίζεται με oπoιoδήπoτε τρόπo ως τo Δικαστήριo ήθελε κρίvει σκόπιμo. Σύμφωνα με το άρθρο 19 του Κεφ. 189, παραχωρητήρια δυvατό vα περιέχoυv χρovικoύς περιoρισμoύς σχετικά με περιoυσία, ή vα αφoρoύv ειδικό σκoπό, και τηρoυμέvωv τωv διατάξεωv τoυ Κεφ. 189 και τωv Καvovισμώv, τo Δικαστήριo ή oι πρωτoκoλλητές, κατά τηv έκδoση τωv εv λόγω παραχωρητηρίωv, ακoλoυθoύv τηv πρακτική επικύρωσης διαθηκώv πoυ επικρατεί εκάστoτε στηv Αγγλία. Σύμφωνα με το άρθρο 20 του Κεφ. 189, όταv εκκρεμεί oπoιoδήπoτε δικαστικό μέτρo πoυ αφoρά τo κύρoς της διαθήκης απoθαvόvτoς πρoσώπoυ ή πoυ αφoρά τηv εξασφάλιση, ακύρωση ή αvάκληση παραχωρητηρίoυ, τo Δικαστήριo δύvαται vα χoρηγεί διαχείριση της κληρovoμιάς τoυ απoθαvόvτoς σε διαχειριστή, o oπoίoς θα έχει όλα τα δικαιώματα και τις εξoυσίες γεvικoύ διαχειριστή, εκτός από τo δικαίωμα διαvoμής τoυ εvαπoμείvαvτoς μέρoυς της κληρovoμιάς (residue of the estate), και o εv λόγω διαχειριστής υπόκειται στov άμεσo έλεγχo τoυ Δικαστηρίoυ και εvεργεί υπό τις oδηγίες τoυ. Τo Δικαστήριo δύvαται vα εκχωρεί, από τηv κληρovoμιά τoυ απoθαvόvτoς, στo διαχειριστή πoυ διoρίζεται δυvάμει τoυ άρθρoυ αυτoύ τέτoια εύλoγη αμoιβή ως τo Δικαστήριo ήθελε κρίvει σκόπιμo. Γενικά, υπάρχουν διάφορα είδη παραχωρητηρίων περιορισμένης διαχείρισης (limited grants), είτε ως προς τον σκοπό, είτε ως προς την περιουσία, είτε ως προς τον χρόνο. Μπορούν να υπάρχουν περισσότεροι από έναν περιορισμούς. Το άρθρο 19 του Κεφ. 189, καλύπτει αυτά, περιλαμβανομένων των παραχωρητηρίων για συγκεκριμένη αγωγή ή διαδικασία (ad litem) κατά της περιουσίας του αποβιώσαντος, όταν δεν υπάρχει διορισμένος διαχειριστής γενικής διαχείρισης, όπως το συγκεκριμένο που ζητά η αιτήτρια, με πρόσθετο περιορισμό ως προς την περιουσία (την ενυπόθηκη περιουσία[1]) και τον χρόνο (μέχρι την εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου). Δεν θεωρώ πως υπάρχει ασάφεια ως προς το τι ακριβώς ζητά η αιτήτρια, ακόμα κι αν η διατύπωση του παρακλητικού της μπορεί να μην είναι αυτή που τελικά θα επιλέξει το Δικαστήριο, εάν ικανοποιηθεί ότι θα πρέπει να προβεί σε διορισμό διαχειριστή ad litem, υπό τις περιστάσεις. Η αιτήτρια χρειάζεται ένα πρόσωπο στο οποίο να επιδώσει τις αναγκαίες ειδοποιήσεις στο πλαίσιο του Μέρους VIA του Νόμου 9/65, για τη χρήση του εμπράγματου δικαιώματός της, και το οποίο να μπορεί να εκπροσωπήσει την περιουσία του αποβιώσαντος στις διαδικασίες στο πλαίσιο του ίδιου νομικού κεφαλαίου. Το άρθρο 20 του Κεφ. 189 αναφέρεται ειδικά στα παραχωρητήρια περιορισμένης διαχείρισης εκ εκκρεμοδικία (pendente lite). Στην τελευταία περίπτωση, ο διαχειριστικής pendente lite είναι ως ένας παραλήπτης (receiver), και πράττει ό,τι και ο διαχειριστής της γενικής διαχείρισης, χωρίς όμως να μπορεί να διανέμει την περιουσία του αποβιώσαντος (εκτός κατόπιν προηγούμενης άδειας του Δικαστηρίου), μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής με την οποία αμφισβητείται το κύρος της διαθήκης ή ζητείται η ανάκληση παραχωρητηρίου (probate action) (κληρονομική αγωγή). Είναι δηλαδή χρονικά περιορισμένος ο διορισμός του και παύει με την περάτωση της αγωγής, περιλαμβανομένης της έφεσης. Ως παραλήπτης της περιουσίας του αποβιώσαντος, ο διαχειριστής pendente lite, είναι λειτουργός του δικαστηρίου (officer of the court), υπάγεται στον έλεγχό του, και ενεργεί σύμφωνα με τις οδηγίες του. Αίτηση για διορισμό διαχειριστή pendente lite, στην Αγγλική πρακτική, γίνεται στο πλαίσιο της αγωγής διαχείρισης, αν και στην Terzian v. Terxian
(2003)1 ΑΑΔ 1252, αναγνωρίστηκε δυνατότητα απόκλισης από την πρακτική αυτή. Το Δικαστήριο, συνήθως, δεν διορίζει ως διαχειριστές pendente lite πρόσωπα που εμπλέκονται στη διαφορά, εκτός κατόπιν αναμεταξύ τους συμφωνίας. Είθισται να επιλέγεται ανεξάρτητο και ουδέτερο πρόσωπο, χωρίς αυτός να είναι, και πάλι, ένας απόλυτος κανόνας. Ο μη διορισμός διαχειριστή pendente lite, που ενδεχομένως να ήταν μια καταλληλότερη λύση, υπό τις περιστάσεις (εξ ου και είναι κατανοητές οι θέσεις των τέκνων του αποβιώσαντος και η επίκληση του επιχειρήματος ότι προσπάθησαν τον διορισμό τους εν εκκρεμοδικία), δεν επηρεάζει τον διορισμό διαχειριστή ad litem. Αυτόν που ζητά η αιτήτρια. Δεν υφίσταται κατ' ανάγκη πολλαπλότητα, με την αρνητική έννοια που τέθηκε από τους ενιστάμενους, εάν υπάρχουν περισσότεροι διαχειριστές ad litem. Ο διαχειριστής ad litem απλώς εκπροσωπεί την περιουσία του αποβιώσαντος για τους σκοπούς της συγκεκριμένης διαδικασίας. Μπορεί να τη δεσμεύσει, αλλά δεν έχει την ευθύνη για τη διαχείριση της περιουσίας και δεν παρέχει εγγύηση, το παραχωρητήριο του δίδεται για μηδέν περιουσία[2]. Θα πρέπει απλώς να εξασφαλίζεται ως προς τα έξοδά του[3]. Δεν αποκλείεται ο επικείμενος διορισμός διαχειριστή γενικής διαχείρισης (που όμως κατά τον χρόνο εξέτασης του αιτήματος για περιορισμένη διαχείριση δεν μπορεί να υπάρξει), περίπτωση στην οποία πιθανόν να είναι αναγκαίο μέρος στη διαδικασία. Εάν ένα παραχωρητήριο περιορισμένου σκοπού δοθεί για την εκποίηση ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τη διαδικασία του Μέρους VIA του Νόμου 9/65, θα ισχύει μέχρι την εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου, που είναι το αντικείμενό της. Δεν αποκλείεται η χορήγηση παραχωρητηρίου περιορισμένης διαχείρισης σε πιστωτή[4]. Έχοντας υπόψη πως οι αιτήτρια είναι πιστώτρια και κατέχει προς όφελός της τις υποθήκες [] ΕΚΓ Πάφου και [] ΕΚΓ Πάφου, που δεν εξαλείφθηκαν, και δείχνει να υφίσταται το ενυπόθηκο χρέος, δεν φαίνεται στο Δικαστήριο να καταχώρισε καταχρηστικά την αίτησή της. Την καταχώρισε προκειμένου να διοριστεί αντιπρόσωπος και να μπορέσει να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου 9/65, για την εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου των [] ΕΚΓ Πάφου και [] ΕΚΓ Πάφου. Ο σκοπός είναι ειδικός και σαφής, αφορά σε συγκεκριμένη περιουσία, την ενυπόθηκη περιουσία, και έχει χρονικό όριο μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Με δεδομένη την ύπαρξη ειδικού σκοπού, το ζητούμενο είναι εάν είναι ορθό και δίκαιο και εάν συντρέχουν ειδικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Ζητούμενο ως προς το οποίο ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Έχοντας υπόψη το νομικό πλαίσιο και τους εκατέρωθεν λόγους της αίτησης και των ενστάσεων, κρίνω πως δικαιολογείται ο διορισμός διαχειριστή ad litem στην προκειμένη περίπτωση. Δεν έχει καταλυτική σημασία το ότι δεν τίθεται θέμα απραξίας ή έλλειψης ενδιαφέροντος γενικής διαχείρισης και είχε γίνει και προσπάθεια διορισμού διαχειριστή pendente lite, που δεν είχε επιτυχία. Δεν εμποδίζεται ο διορισμός διαχειριστή ad litem γι' αυτούς τους λόγους, εφόσον μέχρι στιγμής δεν κατέστη εφικτό, για τον έναν ή για τον άλλο λόγο, να διοριστεί διαχειριστής της περιουσίας του, με αποτέλεσμα η περιουσία του αποβιώσαντος να παραμένει χωρίς εκπροσώπηση. Δεν είναι εις γνώσιν του Δικαστηρίου να εκκρεμεί επί του παρόντος κάποια άλλη αίτηση για διορισμό διαχειριστή pendente lite, που θα μπορούσε να καλύψει και τις ανάγκες του ειδικού σκοπού της αιτήτριας. Σε αυτή τη διαδικασία, η αιτήτρια δεν ζητά διορισμό διαχειριστή pendente lite. Το γεγονός ότι η αγωγή μεταξύ των κληρονόμων και κληροδόχων εκδικάστηκε και αναμένεται απόφαση, δεν ερμηνεύεται πως σε σύντομο χρονικό διάστημα θα υπάρχει δυνατότητα εκπροσώπησης της περιουσίας του αποβιώσαντος, για να εξυπηρετήσει τον σκοπό της αιτήτριας. Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι θα εκδοθεί σύντομα η απόφαση ή ότι δεν θα ακολουθήσει έφεση από οποιονδήποτε ή άλλα μέτρα προς παρεμπόδιση διορισμού του προσώπου που θα αποφασίσει το Δικαστήριο να είναι ο διαχειριστής. Η αιτήτρια, που δικαιούται να κάνει χρήση των εμπράγματων εξασφαλίσεών της, δεν είναι υποχρεωμένη να αναμένει μέχρι να τελεσιδικήσει και να περατωθεί η διένεξη μεταξύ των κληρονόμων και των κληροδόχων του αποβιώσαντος. Το γεγονός ότι δεν υπάρχει αντιπρόσωπος της περιουσίας του αποβιώσαντος, και δεν υπήρχε για αρκετό καιρό, προφανώς την εμποδίζει να ασκήσει τα δικαιώματά της· δυσανάλογα, υπό τις περιστάσεις. Σε κάθε περίπτωση, η οφειλή του αποβιώσαντος θα πρέπει να εξοφληθεί κατά προτεραιότητα, ασχέτως της όποιας διεκδίκησης των κληρονόμων ή των κληροδόχων επί της περιουσίας του αποβιώσαντος. Δεν εμποδίζεται οποιοσδήποτε έχει ή θεωρεί πως έχει συμφέρον στην περιουσία του αποβιώσαντος να διαπραγματευτεί με τον ενυπόθηκο πιστωτή· τον τελευταίο ενδιαφέρει να εισπράξει το λαβείν του. Δεν προκύπτει, μέσα από τα ενώπιον του Δικαστηρίου δεδομένα, κάποιο άλλο κίνητρο ή σκοπός. Ο χρόνος καταχώρισης της αίτησης, από μόνος του, δεν δηλοί κατάχρηση. Κρίνω πως ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 19 του Κεφ.189. Η διαφωνία ως προς το πρόσωπο που πρέπει να διοριστεί διαχειριστής ad litem, δεν αναιρεί την ανάγκη διορισμού του, που επιβάλλει ο ειδικός σκοπός. Ο διαχειριστής ad litem, όπως προλέχθηκε, δεν έχει δικαίωμα να διαχειριστεί ή να διανέμει την περιουσία του αποβιώσαντος. Εκείνο που χρειάζεται η αιτήτρια είναι να έχει έναν αντιπρόσωπο της περιουσίας του αποβιώσαντος για να επιδώσει τις ειδοποιήσεις που προβλέπει το Μέρος VIA του Νόμου 9/65 πως πρέπει να εκδοθούν και να επιδοθούν, θεωρώντας ότι δι' αυτών ειδοποιεί δεόντως την περιουσία του αποβιώσαντος, ως θα ειδοποιούσε τον αποβιώσαντα. Ο εν λόγω νόμος, όμως, δίδει δικαιώματα στους επηρεαζόμενους να εφεσιβάλουν ορισμένες ειδοποιήσεις του πιστωτή. Δεν είναι ότι το δικαίωμα έφεσης, που είναι περιορισμένο στον νόμο εκείνο, θα πρέπει να συγχέεται με καθαυτή τη δυνατότητα της αιτήτριας να επιδώσει τις ειδοποιήσεις σε πρόσωπο που φέρεται ως αντιπρόσωπος της περιουσίας του αποβιώσαντος για να ασκήσει το δικαίωμά της, αλλά και τα ενδιαφερόμενα (στην εδώ διαδικασία) πρόσωπα χρειάζονται να διασφαλίσουν, αφενός, πως θα λάβουν και οι ίδιοι γνώση μιας τέτοιας διαδικασίας, αφετέρου, το έννομο του ενδιαφέροντος τους (που απορρέει από το συμφέρον που έχουν ή θεωρούν πως έχουν στην περιουσία του αποβιώσαντος) να ανακόψουν τυχόν πλειστηριασμό ή να μετέχουν άλλως πώς στη διαδικασία εκποίησης· εάν όχι όλοι, κάποιοι εξ αυτών που έχουν συμφέρον στην περιουσία του αποβιώσαντος. Εάν επιδοθούν οι ειδοποιήσεις στην A. Κ., δεν θα λάβουν γνώση οι κληρονόμοι ή κληροδόχοι του αποβιώσαντος, και η A. Κ., ως υπάλληλος του πιστωτή, δεν αναμένεται να ασκήσει οποιαδήποτε δικαιώματα της περιουσίας του αποβιώσαντος έναντι στον εργοδότη της. Το πρόσωπο που προτείνει η αιτήτρια, ως λειτουργός υπάλληλος της αιτήτριας, ακόμα κι αν δεν θα ασκήσει διαχείριση, δεν θα μπορούσε να ενεργήσει αμερόληπτα, ως προς τη δέσμευση της περιουσίας του αποβιώσαντος με τις ειδοποιήσεις που θα παραλάβει, που συμπλέκονται με τη δυνατότητα της περιουσίας να εφεσιβάλει κάποιαν ειδοποίηση της αιτήτριας. Αν και πρέπει να αποφεύγεται ο διορισμός προσώπων που είναι διάδικοι στην κληρονομική αγωγή, ο κανόνας, όπως αναφέρθηκε, δεν είναι άκαμπτος. Ο σκοπός της διαδικασίας που θέλει να κινήσει η αιτήτρια εξυπηρετείται, όπως και το συμφέρον της περιουσίας του αποβιώσαντος, και της δικαιοσύνης, όπως και τα ενδεχόμενα συμφέροντα όλων όσων διεκδικούν από την περιουσία του αποβιώσαντος, με το να διοριστούν διαχειριστές ad litem, για τη λήψη των ειδοποιήσεων που θα εκδοθούν σχετικά με τη διαδικασία εκποίησης στο πλαίσιο του Μέρους VIA του Νόμου 9/65 και την εκπροσώπηση της περιουσίας του αποβιώσαντος, οι: Μ. Μ. και Γεώργιος Σιαηλής. Ο Μ. Μ. είναι το ένα εκ των τέκνων του αποβιώσαντος που διεκδικεί μαζί με τον αδελφό του κληρονομικό μερίδιο με κοινά διαβήματα, και ο Γεώργιος Σιαηλής φέρεται ως το πρόσωπο που επέλεξε ο αποβιώσας για εκτέλεση της αμφισβητούμενης, ως προς το κύρος της, διαθήκης του. Ο περιορισμένος διορισμός του Γεώργιου Σιαηλή δεν έρχεται σε αντίθεση με οποιαδήποτε απαγόρευσή του να ενεργεί ως γενικός διαχειριστής χωρίς περιορισμούς σε πλήρη διαχείριση. Ο διορισμός δύο διαχειριστών δεν απαγορεύεται, ούτε προϋποτίθεται συνεργασία τους για τον συγκεκριμένο σκοπό. Ειδοποιήσεις στο πλαίσιο του Μέρους VIA του Νόμου 9/65 να σταλούν από τον ενυπόθηκο πιστωτή στα πρόσωπα αυτά ξεχωριστά, που θα θεωρούνται πως ο καθένας εκπροσωπεί την περιουσία του αποβιώσαντος ξεχωριστά για τον περιορισμένο σκοπό. Ως εκ των ανωτέρω, εκδίδεται διάταγμα χορήγησης περιορισμένου παραχωρητηρίου εγγράφων διαχείρισης (limited grant of letters of administration) της περιουσίας του αποβιώσαντος Ανδρέα Μαυρομμάτη, τέως από την Πάφο, στους: Μ. Μ. και Γεώργιο Σιαηλή, για τον ίδιο περιορισμένο σκοπό της ξεχωριστής από τον καθένα εκπροσώπησης του αποβιώσαντος και/ή της περιουσίας του σε όλα τα στάδια της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις υποθήκες [] ΕΚΓ Πάφου και [] τα οποία θα ληφθούν δυνάμει του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/65 για την εξόφληση ή έναντι της οφειλής του αποβιώσαντος προς την αιτήτρια. Οποιαδήποτε έξοδα στα οποία θα προβούν οι διαχειριστές ad litem για τον περιορισμένο σκοπό, να πληρωθούν από την περιουσία του αποβιώσαντος. Η διαδικασία αυτή δεν είναι αντιπαραθετική. Είχε επιτυχία η αίτηση της αιτήτριας, αλλά και μερική επιτυχία οι ενστάσεις ως προς το προτεινόμενο πρόσωπο. Κάθε πλευρά να επωμιστεί τα έξοδά της, δηλαδή η αίτητρια να πληρώσει τους δικηγόρους της, και τα ενδιαφερόμενα μέρη τους δικούς τους δικηγόρους. (Υπ.) ............ Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Re Lowe
(1898)78 LT 566, Re Kingwell
(1899)81 LT 461. [2] Βλ. και Μηνά υπό την ιδιότητά της ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος Μηνά ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ, Πολιτική Έφεση 376/2011, ημερ. 17.11.2017, με παραπομπές σε περαιτέρω νομολογία. [3] Pratt v London Passenger Transport Board
(1937)1 All ER. 473. [4] Re Atherton
(1892)p. 104. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο