Αναφορικά με την Αίτηση της της εταιρείας M. PAVLIS (LANDOS) LIMITED ν. Ezeville Holdings Limited, Γεν. Αιτ. 30/2020, 21/2/2022

(1)/2011, άρθρα 1 -18 και ιδιαίτερα στο άρθρο 12, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στη γενική πρακτική του Δικαστηρίου (General practice of the Court) στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου (Inherent powers of the Court), στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και στη Νομολογία, υποστηρίζεται δε από ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Λάντου, Διευθυντή της εταιρείας Pavlis. Στην ένορκη του δήλωση ο ομνύοντας αναφέρει ότι η Pavlis είναι η αγοράστρια του Διαμερίσματος με αριθμό 5Α που ανεγέρθη επί του τεμαχίου με αρ. 446, Φ/Σχ 33/64W1, με νέα στοιχεία: αρ. εγγραφής 0/16065, αρ. τεμ. 123, Φ/Σχ 2-294-378, Τμ. 15 τοποθεσία Δήμμα του Σκάρου στο Παραλίμνι, δυνάμει Πωλητηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 2.1.1989, για το ποσό των ΛΚ16.300,00 (€27.850,20) - Πωλητήριο 'Εγγραφο ημερ.2.1.1989 - Τεκμήριο Α). Πωλητής ήταν η εταιρεία Ezeville Holdings Limited, με αρ. εγγραφής 24990, από τη Λευκωσία. Το τίμημα πώλησης εξοφλήθηκε δεόντως, όμως λόγω του χρόνου που έχει διαρρεύσει από την υπογραφή του Πωλητηρίου Εγγράφου ο εντοπισμός της απόδειξης εξόφλησης του εν λόγω τιμήματος δεν κατέστη δυνατό να ανευρεθεί. Παρ' όλο που η Pavlis, υπέγραψε μέσω του κ. Λάντου το Πωλητήριο Έγγραφο, καταβάλλοντας πλήρως το τίμημα πώλησης, εν τούτοις εκ παραδρομής παρέλειψε να το καταθέσει εντός της προβλεπόμενης εκ του Νόμου περιόδου των δύο μηνών - (ως ήταν τότε η περίοδος που προνοείτο από τον Περί Ειδικής Εκτέλεσης Νόμο Κεφ. 232). Λόγω της παράλειψης της, η Pavlis είναι απροστάτευτη ουσιαστικά, μη έχοντας δικαίωμα όπως ζητήσει την ειδική εκτέλεση του Πωλητηρίου, παρ' όλο που εξόφλησε πλήρως το τίμημα αγοράς. Επισυνάπτει ως Τεκμήριο Β Πιστοποιητικό Έρευνας Ακίνητης Ιδιοκτησίας ημερ. 1.7.2020 στο οποίο φαίνεται ότι στο ακίνητο εντός του οποίου ευρίσκεται το Διαμέρισμα της αιτήτριας δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα εμπράγματα δικαιώματα άλλων προσώπων και ως εκ τούτου, κανένα τρίτο πρόσωπο δεν επηρεάζεται από τυχόν έγκριση του παρόντος αιτήματος. Ο ομνύοντας αναφέρει ότι ο ίδιος αγόρασε το Διαμέρισμα με αρ. 1Β στο 2ο όροφο του κτιρίου, αλλά και τα Καταστήματα με αρ. 10A και 11A με τα εν λόγω Πωλητήρια Έγγραφα να έχουν καταχωρηθεί δεόντως στο Κτηματολόγιο, με το παρόν πωλητήριο εκ παραδρομής να μην έχει κατατεθεί στα μητρώα του Κτηματολογίου, με αποτέλεσμα η αιτήτρια εταιρεία να παραμένει απροστάτευτη ως η αγοράστρια του Διαμερίσματος. Η Ένσταση: Με 14 λόγους η εταιρεία Ezeville Holdings Ltd (εφεξής η Ezeville), ενίσταται στην έκδοση των Διαταγμάτων. Αποδιδόμενοι συνοπτικά, αυτοί αφορούν στην μη ισχύ του Πωλητηρίου Εγγράφου, στην κατάχρηση στην καταχώρηση και προώθηση της παρούσας αίτησης, στην αδικαιολόγητη καθυστέρηση των 31 ετών που παρατηρείται στην κατάθεση του πωλητηρίου, στην ελλιπή χαρτοσήμανση του στην μη πλήρωση των υπό του Νόμου προϋποθέσεων, στην παραμονή οφειλής εκ μέρους των αιτητών και στην απόκρυψη εκ μέρους των αιτητών ουσιαστικών γεγονότων. Οι λόγοι ένστασης αναλύονται στην ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Κλεοβούλου, Διευθυντή και Μετόχου της Ezeville, ο οποίος έχει προσωπική γνώση των γεγονότων που αφορούν την παρούσα. Σημειώνεται ότι δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση ότι το έτος συνομολόγησης της συμφωνίας δεν είναι άλλο από το 1989, ότι τα στοιχεία ακινήτου είναι αυτά που καταγράφουν οι αιτητές, όμως, κατά τον ομνύοντα, το Τεκμήριο Α δεν είναι χαρτοσημασμένο, δεν είναι υπογεγραμμένο, ενώ οι παράγραφοι 15-17 στο Παράρτημα Β αυτού, υπό τον τίτλο «Συμπληρωματικαί Προβλέψεις Πωλητηρίου Εγγράφου Γενική Συμφωνία», δεν εντοπίζονται. Επιπλέον, καμία ένδειξη εγγραφής του στο μητρώο του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου δεν υπάρχει. Ο ισχυρισμός ότι έχουν απωλεσθεί οι όποιες αποδείξεις πληρωμής και εξόφλησης του τιμήματος αγοράς στερείται σοβαρότητας κατά τους καθ'ων η αίτηση, αφού, η αιτήτρια έχει λογιστές οι οποίοι όφειλαν όπως τις διατηρούν ή τις εντοπίσουν. Ακόμη και αν ήθελε το Δικαστήριο αποφασίσει ότι το Πωλητήριο Έγγραφο είναι έγκυρο, η επισυναπτόμενη στην ένορκη δήλωση κατάσταση Λογαριασμού, Τεκμήριο 1, δείχνει του λόγου του αληθές, ήτοι ότι παραμένει μέχρι και σήμερα οφειλόμενο υπόλοιπο προς τους καθ'ων η αίτηση. Το τίμημα όχι μόνο δεν έχει εξοφληθεί, τουναντίον παραμένει υπόλοιπο, αφού οφείλονται φόροι και άλλες υποχρεώσεις προς τον Δήμο και την Κυβέρνηση. Επιπλέον, καμία λογική και/ή πειστική αιτιολογία δεν έχουν προσφέρει οι αιτητές για την εξ' αντικειμένου καθυστέρηση 31 ετών στην υποβολή του αιτήματος τους. Συμπληρώνει λέγοντας ότι η αίτησή πάσχει μεταξύ άλλων και στην ουσία της αφού, δεν έχει συμπεριλάβει στον τίτλο και στο σώμα της Αίτησής τον Επαρχιακό (Διευθυντή) Κτηματολογικό Λειτουργό, αφού, από την όποια απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου, ανάμειξη θα έχει και ο οικείος Κτηματολογικός Λειτουργός. Αποτελεί περαιτέρω θέση του ομνύοντα ότι η μη χαρτοσήμανση της συμφωνίας καθιστά την παρούσα αίτηση απορριπτέα αφού σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου 81

(1)του 2011, που αντικατέστησε το κεφάλαιο 232, είναι σαφές ότι η παράλειψη αυτή, δεν αφήνει άλλη επιλογή. Πέραν των ως άνω, η ομολογία της αιτήτριας ότι εξ΄υπαιτιότητας της δεν έχει συμμορφωθεί με τις πρόνοιες και Νόμου 81

(1)/2011, δεν αφήνει άλλη επιλογή στο Δικαστήριο από την απόρριψη της παρούσας. Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Αιτήτριας: Με Συμπληρωματική του ένορκη δήλωση, στην κατάθεση της οποίας δεν υπήρξε ένσταση, ο κ. Λάντος επισυνάπτει εκ νέου ως Τεκμήριο Α το Πωλητήριο Έγγραφο με τις παραγράφους 15-17 του Παραρτήματος Β να συμπεριλαμβάνονται σε αυτό, αναφέροντας ότι εκ παραδρομής και κατά την φωτοτύπηση του εγγράφου έγινε λάθος, με την συγκεκριμένη σελίδα να απουσιάζει από το ενώπιον του Δικαστηρίου αντίγραφο του Τεκμηρίου. Επιπλέον, αποτελεί θέση του ότι το εν λόγω έγγραφο έχει δεόντως χαρτοσημανθεί την 22.7.20, ενώ είναι, πιστό αντίγραφο του πρωτότυπου, με τις υπογραφές των μερών να φαίνονται σε αυτό. Το Πρωτότυπο έγγραφο υπάρχει δηλώνει ο ομνύοντας, το οποίο οφείλει, αν επιτραπεί το αίτημα, να καταθέσει στο Κτηματολόγιο. Η ύπαρξη του πρωτοτύπου είναι φανερή δηλώνει, αν κανείς δει την 5η σελίδα του Πωλητηρίου, υπό το σημείο «Σφραγίδα Εφόρου Τελών Χαρτοσήμου,» όπου αναφέρεται ότι: «Το πρωτότυπο έχει χαρτοσημανθεί δεόντως». Το γεγονός ότι στο Πωλητήριο έγγραφο υπάρχουν οι υπογραφές των μαρτύρων, ελλείπουν όμως τα στοιχεία αυτών, ουδόλως επηρεάζει την ισχύ του Πωλητηρίου Εγγράφου. Σε απάντηση των ισχυρισμών των καθ'ων η αίτηση ότι υπάρχει δυνάμει της επισυναπτόμενης κατάστασης Τεκμήριο 1, οφειλόμενο υπόλοιπο, δηλώνει ότι, στην εν λόγω κατάσταση καμία αναφορά δεν γίνεται σε ύπαρξη υπολοίπου σε σχέση με το τίμημα πώλησης αλλά σε διάφορες κατ' ισχυρισμόν χρεώσεις των καθ'ων η αίτηση προς την αιτήτρια σε σχέση με την ασφάλεια, το κοινό ταμείο, τις φορολογίες και τους τόκους. Αυτό το οποίο όμως είναι ιδιαιτέρως σημαντικό και το οποίο παραλείπει να αναφέρει με την ένορκη του δήλωση ο κ. Κλεοβούλου, επισημαίνει ο κ. Λάντος, είναι το γεγονός ότι σε σχέση με τις πιο πάνω χρεώσεις και κατ' ισχυρισμόν οφειλές οι καθ'ων η αίτηση καταχώρησαν την αγωγή με Αρ. XXXXX/11 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου διεκδικώντας ποσό εκ €10.851.77 ως δαπάνες που έγιναν μέχρι την 31.12.10, αναφορικά με το Διαμέρισμα με αρ. 5A, απαίτηση η οποία απορρίφθηκε μετά από ακρόαση και σχετική απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 18.03.2015, επισυνάπτοντας αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος της προαναφερθείσας αγωγής ως Τεκμήριο Β και ως Τεκμήριο Γ την Απόφαση του Δικαστηρίου. Ανάγνωση του κλητηρίου της αγωγής 354/11 φανερώνει ότι η όποια απαίτηση υπήρξε εναντίον της αιτήτριας στα πλαίσια της αγωγής ουδόλως αφορούσε το τίμημα πώλησης, αλλά κοινόχρηστα και άλλα έξοδα, με τον κ. Κλεοβούλου εντέχνως να χρησιμοποιεί την αδυναμία της αιτήτριας για εξεύρεση των αποδείξεων εξόφλησης για να ισχυριστεί ότι υπάρχει κατ΄ισχυρισμόν οφειλόμενο υπόλοιπο. Όσον αφορά τον ισχυρισμό περί μη λογικής και/ή πειστικής δικαιολογίας για την μη εμπρόθεσμη καταχώρηση του Πωλητηρίου Εγγράφου σημειώνει ότι, ως προκύπτει από το Τεκμήριο Β - Πιστοποιητικό 'Ερευνας, τα πωλητήρια έγγραφα αναφορικά καταστήματα 10A και 11A που βρίσκονται στο ίδιο κτιριακό συγκρότημα και τα οποία αγόρασε ο ίδιος προσωπικά, επίσης από τους καθ'ων η αίτηση, κατέθεσε εμπρόθεσμα, το παρόν δε, πίστευε ότι είχε καταθέσει ταυτόχρονα με τα προαναφερόμενα. Απορρίπτει περαιτέρω το περιεχόμενο της θέσης Κλεοβούλου ότι το Διαμέρισμα ανήκει στους καθ'ων η αίτηση, ενώ σκοπός του παρόντος αιτήματος είναι η διασφάλιση των ιδιοκτησιακών συμφερόντων της αιτήτριας. Το επιχείρημα δε περί καθυστέρησης στην κατάθεση του πωλητηρίου αντιστρέφει ο ομνύοντας διερωτώμενος γιατί εδώ και 31 χρόνια η Καθ' ης η Αίτηση δεν εξέδωσε χωριστούς τίτλους ιδιοκτησίας και δε μεταβίβασε το Διαμέρισμα στην αιτήτρια εταιρεία. Τέλος, εντός της περιόδου που έχει διαρρεύσει, τίποτα κατά τον κ. Λάντο δεν έχει αλλάξει, ούτε επί του ακινήτου, ούτε υπάρχουν οποιαδήποτε δικαιώματα τρίτων προσώπων που να επηρεάζονται καθ' οιονδήποτε τρόπο από την κατάθεση του Πωλητηρίου. Με παραπομπή στο Τεκμήριο Β, αναφέρει ότι δεν υπάρχουν ούτε Υποθήκες, ούτε άλλα εμπράγματα βάρη επί του ακινήτου, σημειώνοντας παράλληλα ότι η αίτηση δεόντως επιδόθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Αμμοχώστου την 23.7.20, με αυτό να επιλέγει όπως μην εμφανιστεί στην διαδικασία. Υπαγωγή Γεγονότων στην παρούσα περίπτωση: Νομική βάση της αίτησης αποτελούν οι πρόνοιες του άρθρου 12 του Περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου 81

(1)/2011, με το Δικαστήριο να κρίνει απαραίτητο να γίνει μια σύντομη αναφορά στις διάφορες τροποποιήσεις. Κατά τον χρόνο σύναψης του επίδικου Πωλητηρίου Εγγράφου, ήτοι το 1989, γεγονός παραδεκτό, ίσχυε ο Περί Πώλησης Γης (Ειδική Εκτέλεση) Νόμος, Κεφ.

1. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του εν λόγω Νόμου, μια σύμβαση για πώληση ακινήτου, για να ήταν δεκτική ειδικής εκτέλεσης έπρεπε μεταξύ άλλων να είναι γραπτή, έγκυρη και το αντίγραφο αυτής όφειλε όπως κατατεθεί εντός δύο μηνών από την ημερομηνία σύναψης της, στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο της επαρχίας εντός της οποίας βρισκόταν το υπό αναφορά ακίνητο. Σύμφωνα δε με την επιφύλαξη της παραγράφου (β) του άρθρου, η κατάθεση γινόταν αποδεκτή μόνο αν υπήρχε εγγραφή στο μητρώο του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου στο όνομα του πωλητή για την ακίνητη ιδιοκτησία που πωλείτο με τη σύμβαση. Το Κεφάλαιο 232 καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε από τον Περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμο Ν.81(Ι)/2011 ο οποίος τέθηκε σε ισχύ την 29.7.2011 (βλ.Αναφορικά με την Αίτηση της Bank of Cyprus Public Company Limited Πολ. Εφ. 68/2019, ημερομηνίας 8.5.2020). Οι αμφιβολίες, ως αυτές προέκυψαν στην πορεία εφαρμογής των μεταβατικών διατάξεων του Νόμου (Άρθρα 16 και 16Α) οι οποίες προνοούσαν για κατάθεση συμβάσεων εντός 6 μηνών, ασχέτως αν είχε παρέλθει η προβλεπόμενη προθεσμία κατάθεσης των, νοουμένου ότι αυτές ήταν σε ισχύ και είχαν συνομολογηθεί προ της 6.4.12 ή εντός 6 μηνών από την ημερομηνία ισχύος του Τροποποιητικού Νόμου αρ. 32(Ι)/2012, (βλ. Αναφορικά με την Αίτηση της Αικατερίνας (Κατερίνας) Θεοδώρου Πολιτική Αίτηση 170/14 ημερ. 7.11.14), οδήγησαν τον Νομοθέτη στην θέσπιση του Τροποποιητικού Νόμου 48(Ι)/2017, το άρθρο 12 του οποίου μέχρι και σήμερα προνοεί ως ακολούθως: «
2. Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του παρόντος Νόμου, το Δικαστήριο δύναται, κατόπιν σχετικής αίτησης, να επιτρέψει την κατάθεση σύμβασης ή την έγερση αγωγής για ειδική εκτέλεση για συμβάσεις οι οποίες παραμένουν σε ισχύ και συνομολογήθηκαν σε οποιοδήποτε χρόνο, έστω και αν έχει παρέλθει η προβλεπόμενη για το σκοπό αυτό χρονική περίοδος, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Νόμου ή η προθεσμία κατάθεσης τους σύμφωνα με τις διατάξεις του καταργηθέντα με του παρόντα Νόμο περί Πώλησης Γης (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου, ανάλογα με την περίπτωση, όταν κρίνει τούτο δίκαιο και εύλογο για την προστασία του αγοραστή». Είναι αυταπόδεικτο συνεπώς ότι δυνάμει των προνοιών του πιο πάνω άρθρου, παρέχεται στο Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια όπως επιτρέψει την κατάθεση συμβάσεων που παραμένουν σε ισχύ και συνομολογήθηκαν σε οποιοδήποτε χρόνο, έστω και αν έχουν παρέλθει οι προθεσμίες που έθετε προηγουμένως το Κεφ. 232 και/ή εν συνεχεία ο Νόμος. Για να μπορέσει φυσικά ένα Δικαστήριο να προχωρήσει στην άσκηση της όποιας διακριτικής του ευχέρειας, αποτελεί προαπαιτούμενο όπως εξακριβωθεί πρωτίστως, κατά πόσον η σύμβαση είναι ακόμη σε ισχύ και όπως αυτή πληρεί τις εκ του Νόμου προϋποθέσεις. Προσεκτική μελέτη των ενόρκων δηλώσεων φανερώνει το παραδεκτό μεταξύ των διαδίκων γεγονός ότι το εν λόγω Πωλητήριο έγγραφο, είναι σε ισχύ μέχρι και σήμερα. Ουδεμία αμφισβήτηση περί τούτου εγείρεται. Οι δε προβαλλόμενες στην ένσταση θέσεις ότι αυτό είναι νομικά ανίσχυρο καθότι δεν είναι χαρτοσημασμένο απορρίπτοναι όταν κανείς μελετήσει τα Τεκμήρια Α ως αυτά επισυνάφθηκαν αντιστοίχως στην αίτηση και Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει το αίτημα. Όπως φαίνεται από το σώμα του Πωλητηρίου Εγγράφου, αυτό, φέρει τις υπογραφές των μερών, αποτελεί δε πιστό αντίγραφο του πρωτοτύπου το οποίο χαρτοσημάνθηκε δεόντως στις 22.7.20, ενώ από αυτό, καμία παράγραφος ή σελίδα δεν λείπει. Η ύπαρξη του πρωτότυπου πωλητηρίου εγγράφου προκύπτει και από τα όσα αναγράφονται κάτω από την σφραγίδα του Εφόρου Τελών Χαρτοσήμου στη 5η σελίδα του Πωλητηρίου όπου γίνεται αναφορά ότι: «Το πρωτότυπο έχει χαρτοσημανθεί δεόντως». Το γεγονός δε της μη ύπαρξης ένδειξης εγγραφής του στο οικείο Επαρχιακό Κτηματολόγιο είναι και ο λόγος που καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση. Από τη στιγμή που δεν καταχωρήθηκε εντός του χρονικού ορίου των 2 μηνών που προνοείτο με βάση το καθεστώς που ίσχυε το 1989 που καταρτίστηκε το Πωλητήριο, (άρθρο 2 του Κεφ.232), είναι επόμενο όπως μην ανευρίσκεται οποιαδήποτε ένδειξη εγγραφής του Πωλητηρίου στο Κτηματολόγιο. Οι πρόνοιες του άρθρου 3

(1)του περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου 81

(1)/2011, ως τροποποιήθηκε, δίδουν και την απάντηση στις θέσεις των καθ'ων η αίτηση ότι το πωλητήριο είναι άκυρο αφού σε αυτό δεν φαίνονται τα ονόματα, τα επίθετα και οι αριθμοί ταυτοτήτων των μαρτύρων υπογραφής. Οι πρόνοιες έχουν ως εξής: «3.

(1)Η κατάθεση της σύμβασης από οποιοδήποτε των συμβαλλομένων μερών γίνεται αποδεκτή, μόνο αν - (α) (ii) (β) η σύμβαση είναι γραπτή, περιλαμβάνει επαρκή στοιχεία της ταυτότητας των συμβαλλομένου μερών, περιγράφει επαρκώς την ακίνητη ιδιοκτησία που είναι το αντικείμενο της σύμβασης, αναφέρει το αντάλλαγμα και είναι υπογεγραμμένη από όλα τα συμβαλλόμενα μέρη». Ανάγνωση των προνοιών του εν λόγω εδαφίου βεβαιώνει ότι τα στοιχεία των μαρτύρων δεν αποτελούν προϋπόθεση εγκυρότητας και/ή δεν είναι αναγκαία για σκοπούς αποδοχής του Πωλητηρίου προς κατάθεση από το Κτηματολόγιο. Από το Τεκμήριο Α προκύπτει ότι η σύμβαση είναι γραπτή, ότι σε αυτήν περιλαμβάνονται τα στοιχεία των συμβαλλομένων μερών, ήτοι του πωλητή (Ezeville HoZdings Limited) και του αγοραστή (Μ. Παυλής (Λάντος) Λίμιτεδ), οι διευθύνσεις τους, (Κάστορος 8, 5283, Λευκωσία & T.K. 208, Παραλίμνι αντίστοιχα), η περιγραφή της ακίνητης ιδιοκτησίας που είναι το αντικείμενο της σύμβασης (παράγραφοι Α και Γ του Προοιμίου του Πωλητηρίου Εγγράφου) ήτοι, το Διαμέρισμα 5Α, στο Κτιριακό Συγκρότημα «Protaras Seaview» επί του τεμαχίου γης υπό στοιχεία 33/64 W. 1, τεμ. 446, τοποθεσία Περνέρα — Παραλίμνι, το τίμημα πωλήσεως (ΛΚ16.300) και ο τρόπος πληρωμής αυτού. Τέλος, η εν λόγω συμφωνία είναι υπογραμμένη και από τα δύο συμβαλλόμενα μέρη και από τους μάρτυρες υπογραφής, κάτι το οποίο εν πάση περιπτώσει δεν αμφισβητείται από την Καθ' ης η Αίτηση. Των ως άνω λεχθέντων, προχωρώ στην εξέταση του επόμενου στην σειρά σημαντικότερου λόγου ένστασης στην έγκριση του παρόντος αιτήματος, ήτοι αυτού της μη εξόφλησης αγοράς του τιμήματος πώλησης. Δεν διαλάθει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι η αιτήτρια δεν έχει προσκομίσει έγγραφο υλικό προς επίρρωση των θέσεων της περί εξόφλησης. Έχοντας με την δέουσα προσοχή μελετήσει το βάσιμο του συγκεκριμένου λόγου σε συνάρτηση και με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση (Κατάσταση Λογαριασμού), φρονώ, ότι ο συγκεκριμένος λόγος δεν ένστασης δεν μπορεί να επιτύχει. Ως ορθώς αναφέρεται στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση Λάντου, αλλά και ως επιμαρτυρείται και από το ίδιο το Τεκμήριο, οι όποιες αναφορές σε ποσά αφορούν κατ' ισχυρισμόν χρεώσεις των πρώτων σε σχέση με ποσά για ασφάλειες, κοινόχρηστα, και φορολογίες. Οι πιο πάνω θέσεις Λάντου επιβεβαιώνονται μέσω της κατάθεσης των Τεκμηρίων Β και Γ αφού όντως, η αγωγή με αριθμό XXXXX/2011 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου αφορούσε την διεκδίκηση ποσού ύψους €10.851.77 εκ μέρους των καθ'ων η αίτηση, ποσό το οποίο αντανακλάται ως καταχώρηση στην κατάσταση Λογαριασμού Τεκμήριο 1 ως οφειλόμενα για κοινόχρηστα, ποσά ασφάλειας και φόρους κατά την 31.12.10. Ανάγνωση δε του Τεκμηρίου Β φανερώνει ότι κανένας ισχυρισμός δεν περιλαμβάνεται εκεί περί ύπαρξης υπολοίπου από το τίμημα πώλησης, ούτε ότι αυτό τερματίστηκε. Εν πάση περιπτώσει δε, και αναφορικά με το τίμημα πώλησης, είναι σημαντικό να λεχθεί ότι η εξ΄ολοκλήρου καταβολή του ή εξόφληση του δεν συνιστά εκ του Νόμου προϋπόθεση για την κατάθεση του όποιου πωλητηρίου εγγράφου, για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης, στο Κτηματολόγιο. Προβάλλεται επίσης στους λόγους ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση 2 ότι η Αίτηση δεν έχει επιδοθεί σε όλα τα ενδιαφερόμενα και/ή επηρεαζόμενα πρόσωπα, με αποτέλεσμα να μην βρίσκονται όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι των οποίων τα δικαιώματα επηρεάζονται από την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ενώπιον του Δικαστηρίου. Ούτε αυτός ο λόγος μπορεί να επιτύχει. Είναι αυταπόδεικτο από τον φάκελο του Δικαστηρίου ότι η αίτηση επιδόθηκε δεόντως στο Κτηματολόγιο την 24.7.20, με αυτό να επιλέγει όπως μην εμφανιστεί στην διαδικασία. Σημειώνεται βεβαίως ότι ο ρόλος του Κτηματολογίου σε αιτήσεις τέτοιας φύσεως δεν μπορεί να χαρακτηριστεί παρά σημαντικός, αφού στην τελική, το Κτηματολόγιο «.ως ο δημόσιος φορέας που θα κληθεί να αποδεχθεί την κατάθεση του πωλητηρίου εγγράφου ενδεχομένως να είχε εισηγηθεί στο Δικαστήριο ότι τέτοια κατάθεση δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή για διάφορους λόγους». (βλ. Αίτηση Αικατερίνης Θεοδώρου- ante). Στην παρούσα περίπτωση, οι αιτητές καθήκοντως επέδωσαν στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο την αίτηση, ως αναγκαίο διάδικο ή ενδιαφερόμενο πρόσωπο συμφώνως των Νομολογιακών επί του ζητήματος αρχών (βλ. Hadjipetrou v Petsoloukas

(1965)1 CLR 83 και Κωνσταντίνου κ.α ν Διευθυντή του Κτηματολογίου

(2012)1 Α.Α.Δ. 1990). Από την επιλογή συνεπώς του Κτηματολογίου όπως μην εμφανιστεί στην διαδικασία, συνάγεται ότι δεν είχε οτιδήποτε ουσιώδες να μεταφέρει στο Δικαστήριο ως λόγο για την μη έγκριση του παρόντος αιτήματος. Οφείλεται εδώ όπως υπογραμμιστεί το αναντίλεκτο, ως προκύπτει από τις ένορκες δηλώσεις γεγονός (Βλ. Τεκμήριο Β στην Συμπληρωματική ένορκη δήλωση Λάντου), ότι επί της ακίνητης περιουσίας των καθ' ων η Αίτηση ήτοι, επί του επίδικου τεμαχίου με αρ. εγγραφής 0/16065, τεμ. 123, Σχ 2-294-378, Τμ. 15 στο Παραλίμνι, δεν υπάρχουν οποιαδήποτε εμπράγματα βάρη ή απαγορεύσεις. Όσο δε αφορά τα δικαιώματα οποιονδήποτε φυσικών ή νομικών προσώπων που να έχουν ενδεχομένως ήδη καταχωρήσει τα όποια πωλητήρια έγγραφα τους στο Κτηματολόγιο, αυτά ουδόλως επηρεάζονται αφού η κατάθεση του επίδικου Πωλητηρίου αφορά το ακίνητο στο οποίο υπάρχει εγγραφή επ' ονόματι των καθ'ων η αίτηση, ως πωλητές επί του επίδικου πωλητηρίου. Σε κάθε όμως περίπτωση το άρθρο 5 του Ν.81(Ι)/11 αναφέρει ότι τα εμπράγματα δικαιώματα που αποκτά ένας αγοραστής με τη κατάθεση μιας σύμβασης πώλησης, θα ισχύουν από την ημέρα κατάθεσης της σύμβασης και όχι της κατάρτισης της. Με δεδομένο λοιπόν ότι οι εκ του Νόμου προϋποθέσεις πληρούνται στην παρούσα περίπτωση, και με γνώμονα το εύρημα του Δικαστηρίου ότι το Πωλητήριο έγγραφο βρίσκεται ακόμη σε ισχύ, προχωρώ στην εξέταση του κατά πόσον είναι δίκαιο ή εύλογο όπως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκηθεί υπέρ της έγκρισης του αιτήματος. Ως προς την ερμηνεία του πιο πάνω όρου (βλ. άρθρο 12 του Νομοθετήματος), διαφωτιστική είναι η απόφαση στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της Bank Of Cyprus Public Company Limited Π.Α 25/19, ημερομηνίας 26/2/2019, όπου λέχθηκε ότι η εξουσία του Δικαστηρίου υπό το άρθρο 12 του Νόμου είναι διακριτική και ασκείται υπέρ της έγκρισης του αιτήματος, εφόσον διαφανεί ότι κάτι τέτοιο είναι εύλογο και δίκαιο για την προστασία του αγοραστή. Το ζήτημα συνεπώς της καθυστέρησης που παρατηρείται από πλευράς πωλητή ή αγοραστή, ανάλογα με την περίπτωση, να προβεί σε κατάθεση της σύμβασης δύναται να εξεταστεί ως ένας εκ των παραγόντων ως προς το αν: «είναι δίκαιο και εύλογο» να επιτραπεί η κατάθεση, χωρίς το εκπρόθεσμο αυτής να αποτελεί τροχοπέδη στην υποβολή τέτοιου αιτήματος ενώπιον Δικαστηρίου. Ο παράγοντας χρόνος ή καθυστέρησης καλύτερα στην υποβολή του αιτήματος, δεν φαίνεται μέσω των προνοιών του Νομοθετήματος να διαδραματίζει καταλυτικό ρόλο στην δυνατότητα κατάθεσης του πωλητηρίου εγγράφου. Αντίθετα, αυτό που έχει μέσω της Νομολογίας διαφανεί, (βλ. Αικατερίνη Θεοδώρου και Π.Ε. 68/19 ημερ.8.5.2020), είναι ότι, ο παράγοντας καθυστέρηση φέρει κάποια βαρύτητα αν στο μεσοδιάστημα, δηλαδή από την ημερομηνία σύναψης της σύμβασης και της κατάθεσης της σύμβασης μεσολάβησαν γεγονότα τέτοια, η ύπαρξη των οποίων άλλαξε το ρου σε σχέση είτε με το ακίνητο, είτε με τον πωλητή, ή σε ότι αφορά τρίτα πρόσωπά, σε τέτοιο βαθμό ούτως ώστε να μην είναι δίκαιο ή εύλογο να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισής του αιτήματος. Οι καθ'ων η αίτηση, δεν προέβαλαν οτιδήποτε συγκεκριμένο ως προς το πώς άλλαξε, αν άλλαξε, η κατάσταση πραγμάτων συνεπεία της καθυστέρησης αυτής και ειδικότερα εάν άλλαξε κατά τέτοιο τρόπο που τα δικαιώματα τους να επηρεάζονται άρδην ή σε τέτοιο βαθμό που να μην είναι «δίκαιο και εύλογο» να εγκριθεί το αίτημα. Οι όποιες δε αναφορές στην ένορκη δήλωση Κλεοβούλου περί «βάναυσης καταπάτησης αρχών» ή ότι «παγιώθηκαν καταστάσεις, άλλαξαν δεδομένα, πραγματικά και νομικά», παρέμειναν μετέωρες και ανυποστήρικτες από οποιανδήποτε μαρτυρία, αντικρούονται δε από το Τεκμήριο Β στην ένορκη δήλωση Λάντου. Αναδιπλώνω περαιτέρω το σκεπτικό του Δικαστηρίου λέγοντας ότι δεν βλέπω κανένα λόγο όπως η εξ' αντικειμένου καθυστέρηση της αιτήτριας αποτελέσει λόγο όπως, μη θεωρηθεί εύλογο ή δίκαιο να δοθεί σε έναν συμμορφούμενο πλήρως με τις υποχρεώσεις του αγοραστή η ευκαιρία να επωφεληθεί των δικαιωμάτων του, ως αυτά προκύπτουν από μια σύμβαση η οποία είναι ακόμη, ισχυρή. Των ως άνω λεχθέντων, δεν θεωρώ ότι η ως άνω καθυστέρηση υποδηλώνει εγκατάλειψη από την αιτήτρια του δικαιώματος της να αξιώσει την ειδική εκτέλεση του επίδικου εγγράφου μέσω της εκπρόθεσμης καταχώρησης του στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Αμμοχώστου. Τίποτα από τα ενώπιον μου γεγονότα δεν φανερώνει συμπεριφορά τέτοια εκ μέρους της αιτήτριας που να τεκμηριώνει αδιαμφησβήτητα απεμπόληση του δικαιώματος της (βλ. Κλεάνθη κ.α. ν. Σιάνιου κ.α.

(2009)1 Α.Α.Δ. 180), ασχέτως αν η καθυστέρηση δεν δικαιολογήθηκε επαρκώς. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται Διάταγμα ως το (Α) και (Β) της αίτησης. Ως προς τα έξοδα της διαδικασίας αναφέρω τα εξής. Ναι μεν η αιτήτρια είναι ο επιτυχών διάδικος στην διαδικασία, όμως, δεν μπορεί να παραγνωριστεί ότι ο μοναδικός λόγος της καταχώρησης της παρούσας αίτησης και η δημιουργία ουσιαστικά Δικαστικών διαδικασιών είναι η μη έγκαιρη κατάθεση του Πωλητηρίου εγγράφου εκ μέρους της αιτήτριας, τα τελευταία τουλάχιστον 10 χρόνια (ήτοι από την θέσπιση του Νόμου του 2011), αν όχι 31, για λόγους που αφορούν μόνο την ίδια. Ο παράγοντας χρόνος μπορεί να μην φέρει, νομολογιακά, τέτοια βαρύτητα που να αποκλείει εκ προοιμίου την εξέταση τέτοιου αιτήματος από το Δικαστήριο, όμως για σκοπούς εξόδων δεν μπορεί να παραγνωριστεί. Υπό το φώς των πιο πάνω, θεωρώ δίκαιο όπως κάθε πλευρά επωμιστεί τα έξοδα της και εκδίδω αντίστοιχη διαταγή. (Υπ.) .................................... Μ .Ναθαναήλ, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο