← Κύπρος

Α.Κουφού & Υιος Λτδ ν. Βιολάρη κ.α., Αρ. Αγωγής? 691/14, 28/2/2022

Α.Κουφού & Υιος Λτδ ν. Βιολάρη κ.α., Αρ. Αγωγής? 691/14, 28/2/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2022:A17 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιονː Μ. Ναθαναήλ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγήςː 691/14 Μεταξύː Α.Κουφού & Υιος Λτδ Ενάγοντες -και-

  1. XXXXX Βιολάρη
  2. XXXXX Στυλιανού Εναγόμενοι Ημερομηνία: 28.2.2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Ν.Γ. Νικολάου Για Εναγόμενους 1 και 2: κ. Α. Δημητρίου για Α. Θ. Μαθηκολώνη A Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καταχωρήθηκε την 16.5.14 και αφορά αξίωση των εναγόντων για ποσό €7.016,17 αναφορικά με τις εκ μέρους των παράδοση αγαθών για τα οποία εκδόθηκαν σχετικά προς τούτο, τιμολόγια. Πέραν του πιο πάνω ποσού, οι ενάγοντες αξιώνουν την υπέρ τους επιδίκαση νόμιμου τόκου, έξοδα και Φ.Π.Α. Οι ενάγοντες βάση του δικογράφου τους αποτελούν εταιρεία, νομίμως εγγεγραμμένη στον Έφορο Εταιρειών, με έδρα το Αυγόρου, στην Επαρχία Αμμοχώστου, ασχολούμενη μεταξύ άλλων με την πώληση ειδών υγιεινής, κεραμικών, πατωμάτων, πλακιδίων τοίχου, προϊόντων ηλιακής θέρμανσης και άλλων συναφών ειδών. Οι εναγόμενοι, σύζυγοι μεταξύ τους. υπήρξαν πελάτες των πρώτων. Κατά τα έτη 2012-2013, οι εναγόμενοι επισκέφθηκαν προσωπικά και/ή δια των αντιπροσώπων τους τα γραφεία των εναγόντων ζητώντας την αγορά προϊόντων επί πιστώσει, τα οποία οι ίδιοι και/ή οι αντιπρόσωποι τους παρέλαβαν, με τους ενάγοντες να εκδίδουν σχετικά τιμολόγια. Διατηρούσαν δε οι ενάγοντες και σχετικό λογαριασμό σε σχέση με τις εν λόγω αγοραπωλησίες. Υπήρξε όρος μεταξύ της συμφωνίας των διαδίκων, ως αυτός αναγραφόταν επί των τιμολογίων, ότι έκαστο ποσό επί των τιμολόγιών θα έφερε τον εκάστοτε νόμιμο τόκο αν αυτό δεν εξοφλείτο εντός 30 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης του. Κατά ή περί την 27.5.13 το οφειλόμενο υπό τους εναγόμενους ποσό ανήλθε στο προαναφερθέν ποσό των €7.016,17 το οποίο οι εναγόμενοι παρά τις οχλήσεις των εναγόντων αμέλησαν και/ή αρνούνται όπως πληρώσουν. Οι εναγόμενοι στην Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, ισχυρίζονται προδικαστικώς ότι οι ενάγοντες είναι ανύπαρκτο νομικό πρόσωπο, με τους ίδιους να έχουν συμβληθεί με την Εταιρεία Ανδρέας Κουφού & Υιός Λτδ με αριθμό εγγραφής ΗΕ
  3. Πέραν της πιο πάνω προδικαστικής ένστασης, προβάλλουν ως ουσιαστική υπεράσπιση ότι τα μέρη εισήλθαν σε συμφωνία δυνάμει σχετικής προσφοράς που τους είχε δοθεί για το συνολικό ποσό €24.271,16 πλέον ΦΠΑ, πληρώνοντας μάλιστα προκαταβολικά ποσό πέραν του 75% της αξίας των εμπορευμάτων. Σκοπός αγοράς ήταν η τοποθέτηση των προϊόντων στην οικία τους, ενώ μετά την καταβολή της προκαταβολής, οι εναγόμενοι προέβαιναν σε πληρωμές με την παράδοση έκαστου προϊόντος, με αποτέλεσμα να μην οφείλουν άλλα ποσά. Δηλώνουν άγνοια αναφορικά με την διατήρηση εκ μέρους των εναγόντων οποιασδήποτε μερίδας λογαριασμού επ' ονόματι τους, με τους ίδιους να μην συγκατατίθενται ποτέ στο άνοιγμα ή τη διατήρηση τέτοιου, ενώ γνώση για την ύπαρξη και τήρηση του έλαβαν 7 μήνες μετά την σύναψη της συμφωνίας. Οι οποιεσδήποτε χρεώσεις επί του λογαριασμού έγιναν αυθαίρετα και/ή λανθασμένα, με αυτόν να μην έχει μέχρι σήμερα τερματιστεί. Πέραν των ως άνω, αποτελεί θέση των ότι οι ενάγοντες τους προμήθευσαν με κεραμικά ή γόμα ή αρμό ακατάλληλης ή μη αποδεκτής ποιότητας, υλικά τα οποία ως φάνηκε μετά την τοποθέτηση τους δεν είχαν το αναμενόμενο αποτέλεσμα, αφού αποκολλήθηκαν προκαλώντας ζημιές στο πάτωμα του ισογείου της οικίας τους. Δικογραφούν οι εναγόμενοι ότι οι ενάγοντες παρά την επίσκεψη τους στην οικία των, όπου και παραδέχθηκαν την ακαταλληλότητα των υλικών, ουδέποτε, ως υποσχέθηκαν, προέβησαν σε οποιεσδήποτε διορθωτικές προς τούτο κινήσεις, με αποτέλεσμα οι εν λόγω ζημιές να υφίστανται μέχρι και σήμερα

(2014). Πέραν των ως άνω, οι ενάγοντες παρέδωσαν μεταξύ άλλων και ελλαττωματικά ή μη αποδεκτής ποιότητας κεραμικά τα οποία αφού έλεγξαν, αντικατέστησαν με νέα, για τα οποία λανθασμένα χρέωσαν τον λογαριασμό των εναγομένων με το ποσό των €485,
  1. Καμία οφειλή δεν υπάρχει εκ μέρους των, με τους ενάγοντες να μην τους έχουν ποτέ κοινοποιήσει οποιοδήποτε παράπονο τους, ενώ ανταπαιτούν την υπέρ τους επιδίκαση ποσού ύψους €11.500 το οποίο αναλύεται στην παράγραφο 8.1 του δικογράφου τους ως ακολούθως, ποσό το οποίο προκύπτει συνεπεία της ακαταλληλότητας των κεραμικών και/ή της γόμας και/ή του αρμού και/ή των συναφών υλικών που τους προμήθευσαν οι ενάγοντες: Λεπτομέρειες Ζημιών και απωλειών που υπέστησαν οι εναγόμενοι συνεπεία της ακαταλληλότητας των κεραμικών και/ή του αρμού και/ή της γόμας Α) Αγορά καινούργιων κεραμικών 190 τ.μ €6.150 Β) Αγορά καινούργιας γόμας €500 Γ) Αφαίρεση των ακατάλληλων κεραμικών €5 ανά τετραγωνικό μέτρο ήτοι 190 τ.μ €950 Δ)Τοποθέτηση καινούργιών κεραμικών €20 ανά τετραγωνικό μέτρο ήτοι 190 τ.μ €3.800 Ε) Αγορά νέου αρμού €100 ΣΥΝΟΛΟ €11.500 Στο δικόγραφο της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση, οι ενάγοντες απορρίπτουν την προδικαστική ένσταση δηλώνοντας ότι οι ίδιοι είναι η μόνη εταιρεία εμπορευόμενη στον τομέα τους με το όνομα Ανδρέας Κουφού & Υιος Λτδ, με αριθμό Εγγραφής ΗΕ
  2. Οι εναγόμενοι γνώριζαν πολύ καλά ότι το «Α» στην καταγραφή του ονόματος τους αναφέρεται στο όνομα XXXXX, ενώ επί των τιμολογίων που αποστέλλονταν και υπογράφονταν από τους ίδιους ήταν πάντοτε καταγεγραμμένη η εταιρεία ως Α.Κουφού & Υιος Λτδ για σκοπούς συντομίας. Οι ενάγοντες αρνούνται την ακαταλληλότητα οποιωνδήποτε προϊόντων των, αντίθετα δε, αυτά ήταν όχι μόνο άριστης ποιότητας, αλλά και της αρεσκείας των εναγομένων, ενώ οι ισχυρισμοί περί αντικατάστασης κεραμικών ή άλλων προϊόντων δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια. Οι όποιες δε χρεώσεις των επί των αγαθών ήταν δίκαιες, ενώ είχαν συμφωνηθεί και μεταξύ των μερών. Ουδεμία γνώση περί των κατ΄ισχυρισμον ζημιών δεν είχαν οι ενάγοντες προ της καταχώρησης της αγωγής, εν πάση δε περιπτώσει, αν αυτές ήθελαν καταδειχθούν, δεν οφείλονται στα προϊόντα και/ή ποιότητα των υλικών και/ή εργασιών των εναγόντων. Μαρτυρία και Αξιολόγηση: Κατέθεσαν κατά την ακροαματική διαδικασία 5 συνολικά μάρτυρες, δύο εκ μέρους των εναγόντων και τρείς εκ μέρους της υπεράσπισης. Στην διαδικασία κατατέθηκαν 12 συνολικά, τεκμήρια. Πρώτος, κατέθεσε ο κ. XXXXX Κουφού (ΜΕ1), διευθυντής των εναγόντων καταθέτοντας γραπτή δήλωση, Έγγραφο Α, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Δυνάμει των καθηκόντων του, λαμβάνει ενεργά μέρος στις συμφωνίες και συνεργασίες που υπάρχουν με τους πελάτες, ενώ διαχειρίζεται και τα οικονομικά της εταιρείας, με τον ίδιο να τηρεί τα λογιστικά βιβλία, έχοντας γνώση περί των δοσοληψιών που λαμβάνουν χώρα στο πλαίσιο των εμπορικών δραστηριοτήτων της. Δηλώνει ο μάρτυρας ότι, τόσο επί των τιμολογίων, αλλά και επί των καταστάσεων λογαριασμού που εκδίδονται εκ μέρους της εταιρείας γίνεται καταγραφή του ονόματος Α. Κουφού & Υιός Λτδ, αναφορά η οποία παραπέμπει στην εταιρεία Ανδρέας Κουφού & Υιός Λτδ, ενώ, πέραν από την συγκεκριμένη εταιρεία δεν υπάρχει άλλη με την οποίαν να δραστηριοποιούνται, επισυνάπτοντας ως Τεκμήριο 1 σχετικά επί του προκείμενου έγγραφα ως αυτά εκτυπώθηκαν από την ιστοσελίδα του Εφόρου εταιρειών. Γνωρίζει τους εναγόμενους οι οποίοι υπήρξαν πελάτες της εταιρείας, με πρώτη επίσκεψη τους στον χώρο το
  3. Ο ΜΕ1 εξήγησε τον τρόπο λειτουργίας της εταιρείας, το άνοιγμα μερίδας/λογαριασμού για έκαστο πελάτη και την έκδοση τιμολογίων για εκάστη αγορά. Τα τιμολόγια υπογράφονταν με την παράδοση των προϊόντων από αμφότερους τους διαδίκους ή από αντιπροσώπους των εναγομένων που ήταν στο εργοτάξιο. Στην αρχή η συνεργασία κυλούσε ομαλά, με τους εναγόμενους να καταβάλλουν διάφορα ποσά αναφορικά με τα προϊόντα που λάμβαναν, με αυτήν να τερματίζεται περί τα μέσα του
  4. Η συνεργασία των μερών ολοκληρώθηκε με αγορές συνολικού ποσού €32.301,71 με τους εναγόμενους να καταβάλλουν έναντι το ποσό των €25.285,
  5. Το τέλος του έτους 2013 έκλεισε λογιστικά με τους εναγόμενους να οφείλουν το αξιούμενο στην αγωγή ποσό. Ως Τεκμήριο 2 κατέθεσε δέσμη 50 τιμολογίων που αφορούν τις εν λόγω αγορές, ενώ ως Τεκμήριο 3 κατάσταση λογαριασμού για την περίοδο 1.1.12 μέχρι και 28.3.
  6. Την 27.5.13 το υπόλοιπο του λογαριασμού των εναγομένων ανήλθε στο αξιούμενο ποσό. Στην γραπτή του δήλωση γίνεται μια πλήρης επεξήγηση ως προς το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 3, στο οποίο, οι χρεώσεις για την έκδοση των τιμολογίων φαίνονται με την ένδειξη «Credit Invoice», οι πιστώσεις με την ένδειξη «Payment of Account» chq», ενώ οι πιστώσεις που γίνονταν λόγω επιστροφής προϊόντων με την ένδειξη «Credit Note». Οι εναγόμενοι πίστωσαν τον λογαριασμό με ποσά €12.000, €6.000 και €7.000 αντίστοιχα, ενώ έγινε επιστροφή ή πίστωση του ποσού των €285,45 αναφορικά με προϊόντα τα οποία δεν χρησιμοποιήθηκαν τελικώς από τους εναγόμενους και επιστράφηκαν. Από την εν λόγω ημερομηνία οι εναγόμενοι δεν επισκέφθηκαν ξανά το κατάστημα, με τους ενάγοντες να αποστέλλουν σχετική επιστολή απαίτησης του ποσού (Τεκμήριο 4 ημερ. 4.4.14), χωρίς να λάβουν απάντηση. Οι δε θέσεις των εναγομένων ότι ουδέποτε συμβλήθηκαν με τους ενάγοντες, αλλά με την εταιρεία Ανδρέας Κουφού &Υιός Λτδ, αναιρείται από την παραλαβή και πληρωμή των εκδοθέντων υπό των εναγόντων τιμολογίων από τους εναγόμενους. Όσον δε αφορά τον ισχυρισμό περί ελλαττωματικών προϊόντων, ή προϊόντων κακής ποιότητας, αυτοί απορρίπτονται με δεδομένο ότι οι εναγόμενοι ουδέποτε είχαν, προ της καταχώρησης της αγωγής παραπονεθεί, το δε γεγονός ότι αγόρασαν προϊόντα συνολικής αξίας €32.201,71 καταδεικνύει ακριβώς την ευχαρίστηση τους. Οι πελάτες ξόφλησαν ουσιαστικά την προσφορά (€25.285,54). Το αξιούμενο ποσό αφορά τις μετέπειτα αγορές τους μέχρι το
  7. Αναφορικά με την κατ΄ισχυρισμόν λανθασμένη χρέωση του ποσού των €485,52 που αναφέρουν οι εναγόμενοι, αυτό δεν χρεώθηκε ποτέ στον λογαριασμό τους, αντίθετα, το εν λόγω ποσό πιστώθηκε πίσω στον λογαριασμό τους, αφού επρόκειτο για επιστροφή προϊόντων, παραπέμποντας προς τούτο στο τιμολόγιο με αριθμό 63030616 - (μέρος του Τεκμηρίου 2). Αναφορικά με την ανταπαίτηση, δήλωσε ο ομνύοντας, ουδέποτε, και/ή εντός του χρόνου συνεργασίας των μερών, είχαν προκύψει τα οποιαδήποτε ζητήματα, ζητήματα τα οποία τώρα επικαλούνται οι εναγόμενοι. Συνέχισε αναφέροντας ότι, αν ευσταθούσε ο ισχυρισμός τους θα ανέμενε κανείς όπως με την λήψη της επιστολής του δικηγόρου τους, Τεκμήριο 4 θα αντιδρούσαν, με κάποιο τρόπο. Αντεξεταζόμενος, ο μάρτυρας συμφώνησε με την θέση του κ. Δημητρίου ότι η συνεργασία των διαδίκων διήρκησε περίπου ένα χρόνο, ως αποδεικνύεται και από την κατάσταση λογαριασμού, αρνούμενος κατηγορηματικά ότι η εταιρεία του ή ο ίδιος επισκέφθηκαν την οικία των εναγόμενων μετά το τέλος αυτής για εξέταση των κατ΄ισχυρισμόν κακοτεχνιών. Απάντησε ως προς τα καταβληθέντα εκ μέρους των εναγομένων χρηματικά ποσά, ότι, αφού οι εναγόμενοι είχαν λάβει την προσφορά, και γνώριζαν το ύψος της παραγγελίας τους, είχαν κάθε δικαίωμα να προπληρώσουν ή να καταβάλουν ποσά, ως οι ίδιοι ήθελαν, γεγονός το οποίο και έπραξαν. Επεξήγησε ερωτώμενος αναφορικά με τις καταγραφές επί των τιμολογίων με αύξοντες αριθμούς 831 και 892 (μέρος του Τεκμηρίου 2), ότι στο δεξιά πάνω μέρος εκάστου τιμολογίου καταγράφεται το μέχρι τότε υπόλοιπο του λογαριασμού, ενώ αναφορικά με το ποσό των €485,52, επέμενε ο μάρτυρας ότι αυτό δεν αφορούσε πίστωση στο λογαριασμό των εναγομένων για λόγω απόσυρσης κατ΄ισχυρισμόν ελλαττωματικών κεραμικών, αλλά πίστωση για επιστροφή επιπλέον μέτρων σε κεραμικά τα όποια δεν χρειάστηκαν τελικά οι εναγόμενοι. Ερωτηθείς, απάντησε ότι ως Διευθυντής της εταιρείας είχε άμεση εμπλοκή στην διαμόρφωση της προσφοράς, εκδίδοντας μάλιστα ο ίδιος πλείστα εκ των τιμολογίων. Ο πατέρας του ανάφερε, XXXXX Κουφού είναι επίσης διευθυντής στην εταιρεία, και κουμπάρος με τον πατέρα της εναγόμενης
  8. Ο ΜΕ1 αντεξετάστηκε και επί των υπογραφών που έφεραν πλείστα αν όχι όλα τα τιμολόγια, με τον μάρτυρα να αναγνωρίζει τις υπογραφές των εναγομένων επί αυτών, καθώς και του κ. XXXXX Κυριάκου, οικοδόμου, και του υιού του XXXXX Κυριάκου. Δύο εκ των τιμολογίων ανέφερε δεν φέρουν υπογραφή γιατί υπήρξαν φορές που τα εμπορεύματα μεταφέρθηκαν στην οικοδομή χωρίς να είναι κάποιος παρών την δεδομένη στιγμή. Συμφώνησε με τον κ. Δημητρίου ότι για όλα τα προϊόντα που θα αγόραζαν οι εναγόμενοι θα υπήρχε σχετική έκπτωση, αναγνωρίζοντας το Τεκμήριο 6 (Έγγραφο Προσφοράς), ως αυτό του υποδείχθηκε από τον κ. Δημητρίου, διευκρινίζοντας ότι το εν λόγω έγγραφο είναι ανυπόγραφο, με τα τιμολόγια να αποτελούν ουσιαστικά το μέσο απόδειξης της μεταξύ των μερών συμφωνίας, και πορείας παραγγελιών των εναγομένων. Ανέφερε χαρακτηριστικά ότι ένα οποιοδήποτε κατάστημα μπορεί να εκδώσει αριθμό προσφορών, όμως ο πελάτης στο τέλος να αγοράσει ένα μόνο αντικείμενο. Υπήρξε θέση του κ. Δημητρίου ότι η εναγόμενη 2 είχε ρωτήσει προτού αγοράσει μια συγκεκριμένη παρτίδα κεραμικών αν αυτά μπορούσαν να τοποθετηθούν με ένα συγκεκριμένο τρόπο, με τον ΜΕ1 να εμμένει ότι όλα τα πλακάκια μπορούν να τοποθετηθούν κατά τρόπο που επιθυμεί ο πελάτης, όμως η δική τους εργασία τελειώνει στην παράδοση. Τα προϊόντα τους είναι άριστης ποιότητας, ευρωπαϊκής προέλευσης, ενώ σε υποβολή ότι προμήθευσαν τους εναγόμενους με ληγμένο αρμό, ο ΜΕ1 απάντησε ότι έκαστη συσκευασία φέρει ημερομηνία κατασκευής και παραλαβής, αποκλείοντας το ενδεχόμενο αυτό. Υποβλήθηκε στον ΜΕ1 ότι υπήρξε λανθασμένος τρόπος φύλαξης του προϊόντος στις εγκαταστάσεις των, με τον κ. Κουφού να απαντά ότι η εταιρεία του είναι πλήρως συμμορφούμενη με τους εκάστοτε κανόνες φύλαξης των προϊόντων τους, οι οποίοι καθορίζονται από τα εργοστάσια, σύμφωνα με την χώρα προέλευσης αυτών. Πρόσθεσε τέλος ο μάρτυρας ότι προς της αποστολής του Τεκμηρίου 4, οι εναγόμενοι είχαν προτείνει την καταβολή ποσού €6.000, πρόταση όμως την οποία δεν υλοποίησαν ποτέ, με τον ίδιο να μην επισκέπτεται ποτέ την οικία των εναγομένων. Η κα. XXXXX Παπανικόλα, υπάλληλος των εναγόντων για 17 συναπτά έτη, κατέθεσε ως ΜΕ
  9. Τα καθήκοντα της αφορούν στην εξυπηρέτηση πελατών, την έκδοση τιμολογίων, την ετοιμασία προσφορών και διατήρηση λογιστικών βιβλίων. Οι εναγόμενοι υπήρξαν πελάτες των εναγόντων, έχοντας αρχικά επισκεφθεί το 2011 το κατάστημα, ζητώντας ενδεικτικές τιμές για είδη υγιεινής. Η προσφορά που δόθηκε το 2011 δεν μετουσιώθηκε σε τοποθέτηση παραγγελίας. Περί τις αρχές του 2012 ζητήθηκε εκ νέου προσφορά, την οποία αποδέχθηκαν οι εναγόμενοι, καταβάλλοντας μάλιστα ως προκαταβολή το 50% αυτής. Κατέθεσε ως Τεκμήρια 7 και 8 στην διαδικασία τις Παραγγελίες με αριθμούς 05074 και 05073, αναγνωρίζοντας τον γραφικό της χαρακτήρα επι αυτών. Το περιεχόμενο της προσφοράς δεν τηρήθηκε κατά γράμμα αφού στην πορεία και ενώ η κατοικία προχωρούσε, κάποια προϊόντα που είχαν παραγγείλει αφαιρέθηκαν, κάποια άλλαξαν, ενώ ορισμένες ποσότητες διαφοροποιήθηκαν, με αποτέλεσμα το συνολικό κόστος των αγορασθέντων προϊόντων να ανέρχεται στο ποσό των €32.301,
  10. Για σκοπούς κατάθεσης της, προχώρησε σε ετοιμασία συνοπτικής κατάστασης ανά τιμολόγιο όπου φαίνονται τα επιπλέον προϊόντα που οι εναγόμενοι παρήγγειλαν κατά το στάδιο ανέγερσης της κατοικίας τους, τα οποία δεν εντοπίζονται στην προσφορά. Την εν λόγω κατάσταση κατέθεσε ως Τεκμήριο 9, ενώ το οφειλόμενο δυνάμει αυτής, ποσό είναι €6.774,85, πλέον τόκο. Ουδέποτε επισκέφθηκαν οι εναγόμενοι το κατάστημα εκφράζοντας το οποιοδήποτε παράπονο για την ποιότητα των προϊόντων. Αντεξεταζόμενη επανέλαβε ότι η ίδια ήταν αυτή που συνάντησε τους εναγόμενους και τις δύο φορές στο κατάστημα, εξυπηρετώντας τους σχετικά, ενώ αφού έδειξε τα προϊόντα στην εναγόμενη 2, τα κατέγραψε στην προσφορά. Αν θυμάται καλά, αυτή δεν υπογράφηκε την ίδια ώρα, αλλά μετά από κάποιες μέρες, με τους εναγόμενους να επιθυμούν να το σκεφτούν. Κατά την επάνοδο τους στο κατάστημα υπέγραψαν την προσφορά, καταβάλλοντας το ποσό των €12.000 ως προκαταβολή. Συμφώνησε η ΜΕ2 ότι καταβλήθηκε στην εταιρεία συνολικό ποσό περί των €25.285,
  11. Το Τεκμήριο 9 ερωτηθείσα, ετοίμασε η ίδια με σκοπό την παρουσίαση του στο Δικαστήριο, για να δείξει ακριβώς την απαίτηση των εναγόντων, ήτοι τα επιπλέον προϊόντα που παραγγέλθηκαν, η αξία των οποίων διεκδικείται με την παρούσα αγωγή, ενώ αποτελεί αντιγραφή ένα προς ένα των τιμολογίων του Τεκμηρίου 2, αφαιρουμένου του ποσού των «Credit Notes»- Τεκμήριο
  12. Τα ποσά των Credit Notes, αφορούν σε περίσσευμα κεραμικών. Οι όποιες μετρήσεις στον χώρο μίας υπό ανέγερση κατοικίας γίνονται από τον εργολάβο και όχι από τους ίδιους. Απάντησε η μάρτυρας ότι πολλές φορές, οι εργολάβοι ζητούν περισσότερη ποσότητα κεραμικών εκ του ασφαλούς, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι μετρήσεις ήταν λάθος. Η μάρτυρας δήλωσε άγνοια ως προς τους θέσεις του συνηγόρου υπεράσπισης ότι ο αρμός που πωλήθηκε ήταν ελλαττωματικός ή ληγμένος, προσθέτοντας ότι, αν ήταν έτσι η κατάσταση, τότε οι εναγόμενοι θα επικοινωνούσαν με το κατάστημα, αρνούμενη ότι οι ενάγοντες μετέβηκαν στην οικία των εναγομένων, επί του προκείμενου. Ερωτηθείσα η ΜΕ2 ως προς το ποια η διαδικασία παράδοσης των προϊόντων σε συνάρτηση με τις υπογραφές επί του Τεκμηρίου 2, η μάρτυρας απάντησε ότι μετά την έκδοση των τιμολογίων ενημερώνονται οι πελάτες ως προς το πότε θα μπορούν να παραδοθούν τα προϊόντα, και έτσι διευθετείται σχετικό ραντεβού προς τον σκοπό αυτό. Μάλιστα, με την παράδοση υπέγραφε πάντα ο πελάτης ή αντιπρόσωπος του, εξ΄ου και στην παρούσα περίπτωση, φαίνονται οι υπογραφές των κ.κ. Ζαχαρίου, εργολάβοι του έργου. ΜΥ1 εκ μέρους της υπεράσπισης, η εναγόμενη 2, κα. XXXXX Στυλιανού. Δηλώνει πτυχιούχος λογιστικής, ενώ εργάζεται στο Τμήμα Δανειοδοτήσεων της Ελληνικής Τράπεζας τα τελευταία 8 έτη. Σε ερώτηση του συνηγόρου της αν γνωρίζει την εταιρεία Ανδρέας Κουφού & Υιος Λιμιτεδ, η ΜΥ1 απάντησε καταφατικά. Επιβεβαίωσε τις θέσεις των μαρτύρων των εναγόντων ότι κατά την δεύτερη επίσκεψη της στο κατάστημα ετοιμάστηκε η προσφορά- Τεκμήριο 8, για την οποία κατέβαλε €12.
  13. Κατά την πρώτη της επίσκεψη στο κατάστημα είχε καταρτιστεί το Τεκμήριο 6, το οποίο δεν υλοποιήθηκε. Αναγνώρισε και το Τεκμήριο 2 ως τα τιμολόγια που εξέδιδαν οι ενάγοντες και υπέγραφαν οι εναγόμενοι ή οι αντιπρόσωποι τους κατά την παραλαβή των προϊόντων. Σε μερικά, δήλωσε, δεν υπάρχει υπογραφή και συνεπώς δεν μπορεί να ξέρει αν αυτά παραλήφθηκαν ή παραδόθηκαν στην οικία της. Χαρακτηριστική δε, η απάντηση της ΜΥ1 σε ερώτηση του συνηγόρου της αν τελικώς, οφείλεται από τους εναγόμενους οιοδήποτε ποσό: A. «Μάλιστα. Οφείλω ένα υπόλοιπο το οποίο είχα εξηγήσει ότι από την στιγμή που υπήρχε ένα πρόβλημα στην οικία μου, όφειλαν, και το πρόβλημα υπήρξε εξαιτίας των προϊόντων που μου έδωσαν, όφειλαν, αφού ήρθαν και συμφωνήσαμε να το αντικαταστήσουν και πολύ ευχαρίστως να έδινα και το τελευταίο σεντ. Δεν έχω να κρύψω ότι οφείλω ένα ποσό, αλλά από την στιγμή που υπήρχε κάποιο πρόβλημα, έπρεπε, όπως είχαμε συμφωνήσει, να το αντικαταστήσουν». Ανέφερε η ΜΥ1 ότι υπήρξε αρχικά πρόβλημα με την τοποθέτηση συγκεκριμένων κεραμικών, (τιμολόγια με αριθμούς 63030616 και 6303522- Τεκμήριο 2) τα οποία ως την είχαν διαβεβαιώσει οι εναγόμενοι μπορούσαν να τοποθετηθούν με συγκεκριμένο τρόπο. Κατά την εγκατάσταση τους, φάνηκε ότι αυτά δεν μπορούσαν τελικώς να τοποθετηθούν με την φορά που επιθυμούσε, με αποτέλεσμα αυτά να αντικατασταθούν με νέα τα οποία: « δεν μου χρέωσαν για γατί ήρθαν και παρέλαβαν τα κεραμικά που αφορούν το 522 και μου χρέωσαν μόνο τα έξτρα κομμάτια που παραγγείλαμε» (σελ.5 πρακτικών ημερ. 15.11.21). Ο μοναδικός λόγος που δεν πληρώνουν οι εναγόμενοι το όποιο υπόλοιπο είναι, γιατί υπάρχει θέμα με τον αρμό, ο οποίος αποκολλήθηκε από αυτά, αφήνοντας κενό. Ενώ είχε αρχικώς συμφωνηθεί με τον κ. XXXXX Κουφού, παρουσία της ίδιας, του συζύγου της και του εργολάβου, η αφαίρεση του αρμού και η επανατοποθέτηση του, με ό,τι αυτό συνεπαγόταν, τίποτα δεν έγινε, με αποτέλεσμα το ισόγειο της μέχρι σήμερα να είναι στην ίδια κατάσταση. Ως Τεκμήριο 10 κατέθεσε τρία αντίγραφα επιταγών για το καταβληθέν συνολικό ποσό των €25.285,
  14. Προς επίρρωση των θέσεων της ότι έχει την οικονομική ευρωστία να καταβάλει το όποιο κατ΄ισχυρισμόν οφειλόμενο ποσό κατέθεσε ως Τεκμήριο 11 πρωτότυπα βιβλιάρια επιταγών επ' ονόματι των εναγόμενων τα οποία αφορούσαν σε πληρωμές που έγιναν σε σχέση με την οικία. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι: «Είναι φανερό ότι δεν αρνήθηκα ότι οφείλω στην εταιρία, οφείλω όμως για έναν συγκεκριμένο λόγο. Λόγω του προβλήματος στον αρμό και δεν είχα καμία απαίτηση για τα κεραμικά που τη στιγμή που έγινε η αντικατάσταση. Το ποσό που οφείλω, το οφείλω γιατί υπήρξε πρόβλημα και υπάρχει ακόμη πρόβλημα στο σπίτι, λόγω των προβληματικών προϊόντων που έχω λάβει» (βλ. σελ. 9 και 10 πρακτικών ημερ. 15.11.21). Τα ακόλουθα σημαντικά ακούστηκαν κατά την δια ζώσα μαρτυρία της ΜΥ1, ως προς την απαίτηση των εναγόντων. Παραδέχθηκε δε ότι κατά την 29.3.13, και σύμφωνα με το περιεχόμενο του τιμολογίου με αριθμό 711, το οφειλόμενο προς τους ενάγοντες ποσό ανερχόταν σε €5.795,92, σύμφωνα με την υπογραφή της επί αυτού. Πρόσθεσε επίσης ότι μετά τον Μάρτιο του 2013 κανένα ποσό δεν πλήρωσε, συμφωνώντας με τον κ. Νικολάου ότι η τελευταία πληρωμή είχε γίνει τον Νοέμβριο του 2012, σύμφωνα με το Τεκμήριο
  15. Αντεξεταζόμενη επί του περιεχομένου του Τεκμηρίου 9, και κατά πόσο τα εκεί καταγεγραμμένα αντανακλούν τα επιπλέον προϊόντα που παρήγγειλαν, η αξία των οποίων είναι σήμερα οφειλόμενη, η ΜΥ 1 απάντησε: «Δεν είμαι εδώ για να αμφισβητήσω ούτε το ποσό που οφείλω, ούτε εάν έχω πάρει πράγματα από τον κ. Κουφού. Ο λόγος που είμαι εδώ είναι για να πω ότι ο λόγος που δεν έχω πληρώσει είναι για το συγκεκριμένο πρόβλημα που υπάρχει των ελλαττωματικών προϊόντων που έχω λάβει». Σε υποβολή του κ. Νικολάου περί οφειλής εκ μέρους των εναγομένων, η ΜΥ1 απάντησε ότι: «δεν ήρθα εδώ για να αρνηθώ ότι οφείλω», με τον κ. Νικολάου να επανέρχεται ρωτώντας την μάρτυρα γιατί τότε στην δικογραφία της ισχυρίζεται ότι δεν οφείλει κανένα ποσό. Η ΜΥ1 απάντησε ότι δυνάμει των όσων της είχε αναφέρει ο εργολάβος, τόσο περίπου θα στοίχιζε η αντικατάσταση του αρμού, συνεπώς θα μπορούσε να γίνει μια εξισορρόπηση των δύο ποσών. Δήλωσε μάλιστα ότι: «Τζιαμέ δεν μπορώ να ξέρω ακριβώς το ποσό αλλά θα κόστιζε περίπου τόσα. Με βάση τούτο δεν χρωστώ, αλλά αν δεν θα μου τα αντικαταστήσει, τότε ναι με βάση τα τιμολόγια ναι, οφείλω ένα ποσό. Δεν το αρνήθηκα αλλά αν θα γίνει αφαίρεση του ποσού από την ζημιά με βάση τον εργολάβο ή τον επιμετρητή τόσο είναι και μπορούν να φέρουν και κάποιο δικό τους». Σε ερώτηση του κ. Νικολάου ότι δυνάμει των τιμολογίων με αριθμούς, 478,490,576,700,730,738,848,969,296,373,419,632,824 (Τεκμήριο 2), η συνολική αξία αγοράς του αρμού ήταν €301,67 η μάρτυρας απάντησε ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα στον όροφο, παρά μόνον στο ισόγειο του σπιτιού, με τον συνήγορο κατά την ίδια, λανθασμένα, να μην λαμβάνει υπόψη για σκοπούς ανταπαίτησης ότι, για να αφαιρεθεί ο αρμός οφείλουν όπως υπάρξουν ανθρωποώρες, ανθρώπινο δυναμικό, αφαίρεση, επανεγκατάσταση και ενδεχομένως φθορά και στα υφιστάμενα κεραμικά. Ερωτηθείσα αν προχώρησε όλα αυτά τα χρόνια σε επιδιόρθωση της όποιας κατ΄ισχυρισμόν βλάβης, η ΜΥ1 απάντησε αρνητικά, συμφωνώντας με την θέση του κ. Νικολάου ότι δεν ήταν παρά μόνο όταν ήρθε το 2020 που αποφάσισε να διορίσει επιμετρητή, συμπληρώνοντας ότι ήλπιζε ότι θα γινόταν ένας διακανονισμός αναφορικά με το ζήτημα. Σε ερώτηση του κ. Νικολάου πώς τότε, είναι δυνατόν να γνώριζε τα καταγεγραμμένα το 2014 στην ανταπαίτηση της ποσά, η ΜΥ 1 απάντησε ότι αυτά είχε υπολογίσει μιλώντας με τον κ. Ανδρέα Κουφού και τον εργολάβο, διευκρινίζοντας ότι η ανταπαίτηση της υπό το σημείο (α) που αφορά σε «Αγορά Κεραμικών» είναι στην περίπτωση που αυτά υποστούν ζημιά κατά την αφαίρεση του αρμού. Η ίδια δήλωσε: «...δεν θα γίνει αντικατάσταση κεραμικών αν δεν σπάσουν..Αν αφαιρεθεί ο αρμός και σπάσουν, γιατί ο αρμός πρέπει να αφαιρεθεί...και δεν είναι αρκετό το στοκ που έχω, θα πρέπει να αφαιρεθούν όλα και να αγοραστούν καινούργια. Γι΄αυτό γίνεται αυτό το σενάριο εδώ» (βλ. σελ. 30 και 31 πρακτικών ημερ. 15.11.21). Υπέβαλε ο κ. Νικολάου ότι η ανταπαίτηση της βασίζεται επί ενός υποθετικού σεναρίου, με την μάρτυρα να απαντά χαρακτηριστικά ότι: «Eίναι σενάριο όσον αφορά τα κεραμικά, ο αρμός πρέπει να αντικατασταθεί και να γίνει η αντικατάσταση». Δεύτερος μάρτυρας για την Υπεράσπιση, ο κ. XXXXX Γεωργίου, οικοδόμος. Ο ΜΥ2 τελεί το εν λόγω επάγγελμα τα τελευταία 24 χρόνια, με εμπειρία στην τοποθέτηση κεραμικών. Γνωρίζει την ΜΥ1 αφού ο ίδιος έκτισε το σπίτι της, τοποθετώντας τα κεραμικά και τον αρμό, ενώ ο ίδιος τοποθέτησε τα κεραμικά στο ισόγειο. Κατά το στάδιο τοποθέτησης των δεύτερων στην σειρά κεραμικών στο ισόγειο, μετά την αντικατάσταση τους, παρατηρήθηκε πρόβλημα με τον αρμό αφού, ως ανέφερε: «Τελειώσαμε με τα κεραμικά, τα τοποθετήσαμε τα κεραμικά το ένα δίπλα που το άλλο όπως ήθελε η XXXXX, τα ποτίσαμε τα κεραμικά, και όταν ξεκίνησε η ΜΥ1 να σφουγγαρίζει ο αρμός έφευγε». Ο ΜΥ2 αφού επισκέφθηκε την οικία κατόπιν παράκλησης της ΜΥ1 επικοινώνησε με τον κ. XXXXX Κουφού, ο οποίος επίσης επισκέφθηκε την οικία, παραδεχόμενος την προβληματικότητα του αρμού. Έκτοτε, κανείς δεν του έδωσε οδηγίες για αφαίρεση ή επανατοποθέτηση του. Η λύση στο πρόβλημα είναι η αφαίρεση του αρμού, η αφαίρεση των κεραμικών και η επανατοποθέτηση νέου, με τον κίνδυνο όπως μερικά κεραμικά ή καλύτερα, οι άκριες αυτών να σπάζουν, χρήζοντας αντικατάστασης. Σε ερώτηση ποιο θα ήταν το ποσό για την εν λόγω εργασία, ο ΜΥ2 απάντησε ότι ο ίδιος δεν θα χρέωνε το μεροκάματο του, όπως ούτε και θα μπορούσε να υπολογίσει τις μέρες που θα χρειαζόταν προς επισκευή. Το όποιο κόστος δήλωσε, θα καθοριστεί από τα πόσα κομμάτια κεραμικών μπορεί να σπάσουν. Αντεξεταζόμενος αναφορικά με την διαδικασία τοποθέτησης του αρμού ανέφερε ότι: «Το δάπεδο πρέπει να είναι καθαρό από κάτω, να σκουπιστεί, να ραντιστεί, να βάλουμε γόμα, να τοποθετήσουμε το κεραμικά, μετά να καθαριστούν οι αρμοί και να έρθει να ποτιστεί»(σελ. 6 πρακτικών ημερ. 26.11.21). Συμφώνησε με τον κ. Νικολάου ότι ίδιος ήταν το πρόσωπο που παρέλαβε τον αρμό όταν έφτασε στην οικοδομή, προετοιμάζοντας τον για τοποθέτηση αφού, ήταν σε σκόνη και έπρεπε να γίνει ανάμειξη. Κανένα πρόβλημα δεν διαπιστώθηκε κατά την ετοιμασία του αρμού, όμως μετά την τοποθέτηση του έδειξε ότι αυτός δεν «έσφιγγε» δηλαδή δεν έπιανε την δύναμη που χρειάζεται για να κρατά σταθερά τα κεραμικά μεταξύ τους. Η διαπίστωση αυτή ήταν περίπου δύο εβδομάδες μετά την αποχώρηση του από το έργο, όταν η εναγόμενη 2 κατά το σφουγγάρισμα του χώρου, για υποδοχή των επίπλων το διαπίστωσε. Στην τοποθέτηση του συνηγόρου των εναγόντων ότι ο αρμός χρειάζεται μόνο κάποιες ώρες για να σφίξει, ο μάρτυρας τοποθετήθηκε αρνητικά, δηλώνοντας ότι η πάροδος κάποιων ημέρων είναι αναγκαία, όπως επίσης αρνήθηκε την όποια ενδεχόμενη δική του απροσεξία κατά την ανάμειξη του υλικού, προ της εφαρμογής του. Στην θέση του κ. Νικολάου ότι «όταν ο αρμός είναι κομμένος/ληγμένος, γίνεται κομμάτια πέτρας» ο μάρτυρας απάντησε ότι αυτό συμβαίνει στις περιπτώσεις όπου αυτός έχει βραχεί, ενώ στην περίπτωση όπου έχει έρθει σε επαφή με υγρασία, το μείγμα παραμένει μεν το ίδιο, αλλά δεν έχει την δυναμική, προσθέτοντας ότι, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο είτε αυτό να έγινε στις εγκαταστάσεις των εναγόντων, ή το πρόβλημα να ήταν του εργοστασίου/ παραγωγού. Τέλος, παραδέχθηκε αντεξεταζόμενος ο ΜΥ2 ότι ούτε τα έτη 2013-2014 κατείχε είτε ο ίδιος είτε ο πατέρας του άδεια εργολάβου, αλλά ούτε και σήμερα. Στα χαρτιά, εργολάβος του έργου ήταν κάποιος κ. Πρόδρομος, το επίθετο του οποίου δεν θυμάται. Ο Επιμετρητής Ποσοτήτων κ. XXXXX Κυπρίδημος, κατέθεσε ως ΜΥ3 στην διαδικασία. Κατέθεσε Τεκμήριο 12, την έκθεση του αποτελούμενη από 3 σύντομες παραγράφους με επισυναπτόμενες σε αυτήν 3 φωτογραφίες, των κεραμικών, ως αυτές τράβηξε από το κινητό του τηλέφωνο. Την οικία επισκέφθηκε 2 φορές, περί τον Οκτώβριο του
  16. Το ποσό των €5.400 που αναγράφει στην έκθεση του αφορά το κόστος για την αγορά και τοποθέτηση του νέου αρμού για 600τ.μ, ενώ σε αυτό δεν περιλαμβάνεται η όποια τιμή για αγορά κεραμικών αφού δεν μπορεί να γνωρίζει εκ των προτέρων, πόσα ενδεχομένως κεραμικά θα χρειαστούν αντικατάσταση. Σε αντίθεση με τα κεραμικά διευκρίνισε, που η τοποθέτηση τους υπολογίζεται με το τετραγωνικό μέτρο, η τοποθέτηση του αρμού υπολογίζεται με το τρεχάμενο μέτρο γιατί αυτός τοποθετείται περιμετρικά του κεραμικού. Στην έκθεση του αναφέρει ουσιαστικά ότι: « Αναφορικά με το πιο πάνω θέμα, σημειώνεται μετά από επίσκεψη στην οικία είναι εμφανής η ανάγκη επιδιόρθωσης των αρμών (βλ. επισυναπτόμενες φωτογραφίες) για να καταστεί εφικτή η χρήση της ενδοδαπέδιας θέρμανσης στην οικία. Η υφιστάμενη κατάσταση οφείλεται στην μη καλή ποιότητα των υλικών που προμηθεύτηκαν για την συγκεκριμένη εργασία. Εκτιμάται ότι η προσεκτική αφαίρεση του υφιστάμενου αρμού, με μικρά ηλεκτρικά εργαλεία, απομάκρυνση άχρηστων υλικών, αγορά και τοποθέτηση νέου αρμού για την συνολική ποσότητα των 600μ περίπου, αναμένεται να ανέλθει στο ποσό των €5.400 μη περιλαμβανομένου του ΦΠΑ». Αντεξεταζόμενος παραδέχθηκε ότι η ανάληψη των καθηκόντων του έγινε ιδιωτικά και όχι μέσω του ΕΤΕΚ, ενώ δεν γνωρίζει για πόσα χρόνια, πριν την ετοιμασία της έκθεσης του κατοικείτο το σπίτι. Ερωτηθείς περί της ακαταλληλότητας του υλικού, ως η αναφορά του στο Τεκμήριο 12, ο μάρτυρας δήλωσε ότι το πρόβλημα ήταν στο υλικό και όχι στην τοποθέτηση, αφού από την εμφάνιση του, και όταν το «έτριβες», έσπαζε πολύ εύκολα και δεν είχε σωστή δομή, συνεπώς αυτό οφειλόταν στην κακή ποιότητα του υλικού. Ως προς τον υπολογισμό ή την μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε για να καταλήξει στο προαναφερθέν ποσό, ο ΜΥ3 ανέφερε ότι ο υπολογισμός μπορεί να γίνει με χρέωση επί ημερήσιων εργατικών για την τιμή των €3.00 την ώρα για αφαίρεση, €1.00 την ώρα για την απομάκρυνση και €5.00 για την αγορά και τοποθέτηση, πλην όμως τον εν λόγω συλλογισμό του δεν κατέγραψε στην έκθεση του. Ούτε έγραψε ως παραδέκτηκε, είτε ποια μάρκα αρμού επέλεξε ούτε και την τιμή της στους υπολογισμούς του, αφού ως συμφώνησε υπάρχουν διάφορου τύπου αρμοί στην αγορά, ενώ δεν μπορούσε να τοποθετηθεί στην θέση του κ. Νικολάου ότι η αξία αγοράς του αρμού το 2012 για ολόκληρο το σπίτι ήταν €300, τιμή πολύ διαφορετική από τα €600 που υπολόγισε ο ίδιος. Συμφώνησε επίσης ότι ουδέποτε ρωτήθηκε για τα καταγεγραμμένα στην ανταπαίτηση ποσά , όπως επίσης δεν είχε γνώση για την κατ΄ισχυρισμόν ζημιά ως αυτή ήταν στην αρχική της μορφή το
  17. Τέλος, συμφωνώντας με τον κ. Νικολάου ότι υπάρχουν 6 στάδια αναφορικά με την προετοιμασία και τοποθέτηση του αρμού, απάντησε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει αν ο εργολάβος είχε κατά τον ουσιώδη χρόνο τηρήσει τις προδιαγραφές ως προβλέπονται από την κατασκευάστρια εταιρεία. Το Δικαστήριο έχει παραθέσει συνοπτικά την προσκομισθείσα ενώπιον του μαρτυρία. Είχα την ευκαιρία μέσω της ζωντανής ατμόσφαιρας της ακροαματικής διαδικασίας να παρακολουθήσω με περισσή προσοχή και τους πέντε
(5)μάρτυρες που προσήλθαν στο δικαστήριο προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας από το Δικαστήριο είναι επιβεβλημένη για την εξαγωγή συμπερασμάτων (βλ. P. & Chr. Seafood Express Ltd κ.α ν Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου Π.Ε. 277/09 ημερ. 10.9.14). Έχω ως γνώμονα μου την ευρεία νομολογία επί του ζητήματος που άπτεται την αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα, συμπεριλαμβανομένης και της εν γένει συμπεριφοράς του στο ειδώλιο του μάρτυρα. Δεν παραγνωρίζονται φυσικά, ως προτάσσει η Νομολογία, τα λεγόμενα ενός μάρτυρα, η εκφορά του λόγου του, οι αντιδράσεις του, η αμεσότητα στις απαντήσεις του, η σαφήνεια ή μη των απαντήσεων του, η αληθοφάνεια αυτών δυνάμει των παρατιθέμενων ενώπιον του Δικαστηρίου δικογράφων, και η ειλικρίνεια του, μεταξύ άλλων (βλ. Ζαβρού ν Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ 447, C & A Pelekanos Associates Limited v Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ 1273, Λάρκου ν Παναγή
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ 80, Χριστοφή ν Ζαχαριάδη
(2002)1 Α.Α.Δ. 401). Εξίσου σημαντικό είναι να τονισθεί ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται πάντοτε με γνώμονα τις δικογραφημένες θέσεις των μερών, οι οποίες αποτελούν και την μόνη πυξίδα που πρέπει να καθοδηγεί το Δικαστήριο. Περαιτέρω, το Δικαστήριο δεν πρέπει να περιοριστεί σε απόλυτη αποτίμηση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα χωριστά, αλλά πρέπει να συσχετίσει, να αντιπαραβάλει και να διερευνήσει την μαρτυρία μέσα από την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056). Προτού χρησιμοποιηθεί η όποια μαρτυρία έχει προσφερθεί, αυτή θα πρέπει να αξιολογηθεί ώστε να μπορέσει το Δικαστήριο να προβεί σε διαπιστώσεις πάνω σε αμφισβητούμενα γεγονότα, (βλ. Κώστας Ιωάννου ν. Όλγας Παλάζη
(2004)1 Α.Α.Δ. 576) η δε αποτίμηση της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα δεν πρέπει να συγχέεται με το βάρος απόδειξης που φέρει έκαστος διάδικος (Barry Wynne v. David Costakis Mavronicola κ.α.
(2009)1(β) Α.Α.Δ. 1138). Με γνώμονα τα ως άνω, προχωρώ στην αξιολόγηση της ενώπιον μου προσαχθείσας μαρτυρίας. Το Δικαστήριο κρίνει ως πλήρως αξιόπιστη την μαρτυρία του ΜΕ
  1. Παρά την αντεξέταση του επί πληθώρας γεγονότων, ήτοι επί γεγονότων που άπτονταν της αρχικής συνάντησης των μερών, της ετοιμασίας και παράδοσης των προσφορών, της εξόφλησης ουσιαστικά του τιμήματος των προσφορών εκ μέρους των εναγομένων, αλλά και των υποβολών που του τέθηκαν περί ακαταλληλότητας των προϊόντων των, ο μάρτυρας εξήλθε αλώβητος από αυτήν. Τα γεγονότα που περιέγραψε, αλλά και τα διεκδικούμενα ποσά ως αυτά επεξηγήθηκαν και αναλύθηκαν μέσω του Τεκμηρίου 2 και της παραγράφου 8 της γραπτής του δήλωσης, ανταποκρίνονται πλήρως με την ενώπιον του Δικαστηρίου δικογραφία και παρατεθειμένα τεκμήρια. Δεν μπορεί εδώ να μην σημειωθεί ότι η θέση του ΜΕ1, αλλά και αργότερα της ΜΕ2, ως αυτή θα αξιολογηθεί κατωτέρω περί οφειλής, έτυχε παραδοχής από την ΜΥ
  2. Το Δικαστήριο αποδέχεται πλήρως τις θέσεις του μάρτυρα ότι οι εναγόμενοι επισκέφθηκαν πέραν της μίας φοράς το κατάστημα τους, λαμβάνοντας προσφορές, προσφορές το τίμημα των οποίων ξόφλησαν, πλην των προϊόντων που παρήγγειλαν εκτός του πλαισίου αυτών. Ανταποκρινόμενη στην αλήθεια είναι και η θέση του ότι τηρείτο κατάσταση/ μερίδα λογαριασμού επ' ονόματι των εναγομένων, όπως και ότι με την παράδοση προϊόντων υπογράφονταν σχετικά τιμολόγια, θέσεις οι οποίες έτυχαν επίρρωσης από την ΜΕ2, αλλά και αποδοχής και από την ΜΥ
  3. Το ζήτημα περί μη συνεργασίας των εναγομένων με τους ενάγοντες, ως αυτό είχε αρχικά τεθεί από τον συνήγορο των εναγομένων, πέραν του αυταπόδεικτου περί του αντιθέτου μέσω του κατατεθειμένο του Τεκμηρίου 1, καταρρίφθηκε από την άμεση παραδοχή της εναγόμενης ότι συνεργαζόταν με τους ενάγοντες για δύο έτη. Ως προς την πώληση των υλικών και του ακατάλληλου αυτών, το Δικαστήριο κρίνει ότι οι θέσεις του ΜΕ1 ήταν ειλικρινείς με την αντεξέταση επί του σημείου να είναι πενιχρή, με τον μάρτυρα να απαντά άμεσα στις υποβληθείσες ερωτήσεις, χωρίς περιστροφές, εμμένοντας ότι οι εναγόμενοι ουδέποτε είχαν υποβάλει το οποιοδήποτε παράπονο αναφορικά με τον αρμό, ενώ αξιόπιστη κρίνεται και η θέση του ότι ο ίδιος ουδέποτε επισκέφθηκε την οικία των εναγομένων, αποδεχόμενος ότι αυτός είναι προβληματικός ή χρίζει αντικατάστασης. Πλήρως ανταποκρινόμενη στην αλήθεια βρίσκω και την μαρτυρία της ΜΕ2, ως το πρόσωπο που συνάντησε τους πελάτες και τις δύο φορές, ετοιμάζοντας τα Τεκμήρια 6 και 8, ως επίσης και το Τεκμήριο 9, ως το έγγραφο στο οποίο υπάρχουν οι καταγραφές των περαιτέρω προϊόντων που παραγγέλθηκαν, αντικατοπτρίζοντας την απαίτηση των εναγόντων. Η μάρτυρας σε καμία αντίφαση δεν υπέπεσε κατά την αντεξέταση της, ενώ η αξιοπιστία της σε κανένα σημείο δεν κλονίστηκε. Στρεφόμενη τώρα στην αξιολόγηση της μαρτυρίας της ΜΥ1 είναι σημαντικό όπως λεχθεί ότι οι δικογραφημένες θέσεις των περί εξόφλησης, καταρρίφθηκαν μέσω των διάσπαρτων παραδοχών της ίδιας 1 επί του προκείμενου κατά την ζώσα μαρτυρίας της, ως αυτές παρατέθηκαν ανωτέρω. Οι παραδοχές της περί οφειλής, παρά το αντιφατικό με την υπερασπιστική γραμμή που ακολουθήθηκε κατά την αντεξέταση του ΜΕ1, γίνονται αποδεκτές από το Δικαστήριο ως η αλήθεια. Ανταποκρινόμενη στην αλήθεια βρίσκω και τις παραδοχές της ότι οι εναγόμενοι συναλλάχθηκαν με τους ενάγοντες, ότι συμβλήθηκαν δυνάμει του Τεκμηρίου 8, ότι καταβλήθηκε συνολικό ποσό €25.285,54 εκ μέρους των καθώς και ότι υπήρξε παραγγελία και παράδοση προϊόντων αξίας ισόποσης με το αξιούμενο στην αγωγή ποσό, ποσό το οποίο αποδέχθηκε ότι οι εναγόμενοι οφείλουν. Το Δικαστήριο σημειώνει ως επιλογή που ξενίζει την απόφαση των εναγομένων όπως μέσω του συνηγόρου τους, αντεξετάζουν τους μάρτυρες των εναγόντων περί κατ΄ισχυρισμόν εξόφλησης των οφειλόμενων ποσών, θέσεις σύμφωνες με την δικογράφηση τους μεν, για να έρθουν μετά, και αφού είχαν ήδη αναλωθεί 2 δικάσιμοι, για να παραδεχθούν στο ειδώλιο του μάρτυρα δια στόματος της ΜΥ1 κατά το στάδιο της κυρίως εξέτασης της, την παραδοχή περί οφειλής. Τα πιο πάνω λέγονται μόνο ως υπενθύμιση όχι μόνο για το μονοσήμαντο του χρόνου του Δικαστηρίου, αλλά και των ίδιων των συλλείτουργών της δικαιοσύνης, χρόνος ο οποίος οφείλεται να αναλώνεται ορθά, με σκοπό την τάχιστη δυνατή απονομή της δικαιοσύνης στους διαδίκους που έρχονται ενώπιον του. Η μαρτυρία της αναφορικά με την ανταπαίτηση και των αξιούμενων εκεί κονδυλίων δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο. Πρώτον, δεν έχει καταδειχθεί ως είναι η θέση της εναγόμενης, ότι της πωλήθηκε αρμός ακατάλληλης ποιότητας ή ληγμένος ή τουλάχιστον δεν έχει καταδειχθεί με την δέουσα βεβαιότητα η σύνδεση μεταξύ της πώλησης του προϊόντος και της ακαταλληλότητας του, με όλους τους μάρτυρες που παρουσιάστηκαν εκ μέρους της Υπεράσπισης, ως θα αναλυθεί κατωτέρω, συμπεριλαμβανομένου και του ΜΥ3, εμπειρογνώμονα να μην μπορούν με βεβαιότητα να τοποθετηθούν επί του σημείου. Ακόμη δε και αν ήθελε, για σκοπούς συζήτησης και μόνο, όπως γίνει αποδεκτή η εν λόγω μαρτυρία, δεν μπορεί να σταθεί στην κοινή λογική η θέση της μάρτυρος ότι εδώ και 8 περίπου χρόνια, ζει με αυτήν την κατάσταση στο σπίτι της, με την ίδια μέχρι και σήμερα να μην έχει λάβει καμία διορθωτική κίνηση προς αυτήν την κατεύθυνση, με στόχο πάντα, όπως παραθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου απτά στοιχεία και έξοδα που έχει υποστεί, συνεπεία αυτής της κατάστασης, τα οποία να μπορεί να αποδείξει. Το γεγονός ότι στον διαρρεύσαντα χρόνο των 8 ετών δεν έχει γίνει καμία προσπάθεια για διόρθωση του προβλήματος, ακόμη και μέσω ενός τρίτου προσώπου, ξενίζει, δημιουργώντας προβληματισμό στο Δικαστήριο, πρώτον, γιατί η εναγόμενη, ως ανέφερε (βλ. Τεκμήριο 11), έχει την οικονομική επιφάνεια για να πράξει τούτο, αλλά κυρίως όπως πράξει αυτό σε μια προσπάθεια όπως αφαιρέσει τον μανδύα του υποθετικού σεναρίου επί των ποσών που διεκδικεί και καταστήσει αυτό σαφές μέσω της ανταπαίτησής της. Δεν μπορεί να λησμονηθεί η παραδοχή της σε ερώτηση του κ. Νικολάου ότι δεν μπορεί να γνωρίζει αν θα σπάσουν όλα τα πλακάκια κατά την αποκατάσταση του προβλήματος ή κανένα, ενώ δυνάμει των όσων της είχε αναφέρει ο εργολάβος της, αξιώνει ποσό αγοράς κεραμικών για όλο το ισόγειο σε περίπτωση που αυτά, σπάσουν, γεγονός απομακρυσμένο και υποθετικό. Ούτε το γεγονός ότι αποφάσισε όπως μόλις πρόσφατα και δη το 2020 διορίσει εκτιμητή επεξήγησε επαρκώς στο Δικαστήριο, περιοριζόμενη μόνο σε μια γενική αναφορά ότι «τώρα αποφάσισε να τα επιδιορθώσει». Σημειώνεται ότι καμία μαρτυρία δεν προσέφερε γραπτή ή προφορική προς επίρρωση των θέσεων της ως προς την κατάσταση του αρμού και των κεραμικών κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήτοι το 2013, σε μια προσπάθεια υποβοήθησης και απόδειξης της υπόθεσης της ως προς το ποια σε τετραγωνικά μέτρα ήταν η ζημία της τότε. Το γεγονός ότι επέλεξε όπως 8 χρόνια μετά συνεχίσει να ζει με τις εν λόγω ζημιές, οι οποίες ειρήσθω εν παρόδω, μπορεί και να χειροτέρεψαν μέσω της καθημερινής, άλλωστε χρήσης, ενός δαπέδου, δεν μπορεί να λησμονηθεί. Σημειώνεται και το εξής: Εάν με σοβαρότητα ήθελε η εναγόμενη όπως προωθήσει την θέση της περί παραδοχής των εναγόντων μέσω του κ. Ανδρέα Κουφού επί του συγκεκριμένου προβλήματος, θα μπορούσαν να κλητεύσουν ν τον κ. XXXXX Κουφού, ως μάρτυρα με σκοπό την αντεξέταση του επί του σημείου, πρόσωπο το οποίο ήταν παρών στο Δικαστήριο σχεδόν σε κάθε δικάσιμο, παρακολουθώντας την διαδικασία. Δυνάμει των πιο πάνω, το Δικαστήριο καταλήγει ότι η μαρτυρία της εναγόμενης ως προς την ανταπαίτηση της παρέμεινε απογυμνωμένη, αφήνοντας αυτήν όντως να παραμένει ένα υποθετικό σενάριο ως προς την διεκδίκηση της. Αναφορικά με την μαρτυρία του ΜΥ2, αυτήν κρίνω αξιόπιστη μέχρι του σημείου αναφοράς του επί του αρμού. Και εξηγώ. Αποδέχομαι τις θέσεις του ότι ο ίδιος ήταν το άτομο που έκτισε το σπίτι των εναγομένων, όπως και την αναφορά του ότι ο ίδιος προέβη στην ανάμειξη του μείγματος του αρμού, το οποίο αργότερα τοποθέτησε. Αποδέχομαι την αναφορά του περί 24 ετών εμπειρίας, ως επίσης τον ισχυρισμό του ότι ουδέποτε μετά τον εντοπισμό του προβλήματος έλαβε οδηγίες για επιδιόρθωση του. Αυτών λεχθέντων όμως, ο μάρτυρας δεν μπορούσε, ως και η ΜΥ1, να απαντήσει με σαφήνεια πόσα τετραγωνικά στο χώρο παρουσίαζαν πρόβλημα, ως αυτός είδε, ιδίοις όμμασι το 2013, μη αποκλείοντας το ενδεχόμενο όπως το προϊόν να ήταν ελλαττωματικό από την κατασκευάστρια εταιρία, ενώ δεν μπορούσε καν να κοστολογήσει την δική του εργασία, αν αυτή ήθελε προκύψει, έστω και ενδεικτικά. Αυτή του η θέση, δηλαδή η αδυναμία του όπως παραθέσει μία ενδεικτική τιμή, δυνάμει της εμπειρίας του, όχι επί της αξίας των υλικών, αλλά επί της δικής του χειρωνακτικής εργασίας, έρχεται σε πλήρη αντίφαση με την θέση της εναγόμενης ότι τον συμβουλεύτηκε για τα ποσά που κατέγραψε στην παράγραφο 8 της ανταπαίτησης. Επιπλέον, η μαρτυρία του ως προς την ακαταλληλότητα του υλικού, και ότι το προϊόν ήταν εξ' αρχής ελλαττωματικό όταν παραδόθηκε, ως η δική του αντίληψη, αναιρέθηκε από την εκ των υστερών θέση του αντεξεταζόμενος ότι δεν σημαίνει ότι οι ενάγοντες διατηρούσαν σε κακή κατάσταση ή σε χώρους με υγρασία το εν λόγω υλικό, θέση την οποία επίσης υπέθετε αλλά, έσπευσε να προσθέσει, ότι μπορεί να ήταν και πρόβλημα του εργοστασίου, αποκλείοντας κάθε πιθανή δική του ευθύνη στην ανάμειξη ή ετοιμασία του προϊόντος βασιζόμενος στην πείρα του, αποδεχόμενος όμως, την ίδια ώρα ότι ο ίδιος ασκεί το επάγγελμα χωρίς σχετική άδεια. Η μαρτυρία του συνεπώς σε συνάρτηση με την ακαταλληλότητα του προϊόντος δεν βοήθησε την θέση της υπεράσπισης, με το Δικαστήριο να μην μπορεί να βασιστεί πάνω της για την εξαγωγή στέρεων συμπερασμάτων. Την μαρτυρία του ΜΥ3 το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποδεχθεί, ούτε να δώσει βαρύτητα σε αυτήν. Παρά το ότι δεν υπήρξε αμφισβήτηση ως προς τα προσόντα του εν λόγω μάρτυρα, είναι γνωστό νομολογιακά (βλ. Αυγουστή κ.ά. v. Ιωάννου
(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1498), ότι η όποια παρουσιασθείσα εκ μέρους πραγματογνώμονα μαρτυρία θα πρέπει να αιτιολογείται και να τεκμηριώνεται με απόλυτη επάρκεια και πειστικότητα. Η μαρτυρία του δεν άφησε καλές εντυπώσεις στο Δικαστήριο, με τον ίδιο, όπως και τον ΜΥ2, να αφήνει ανοιχτό μέσω της μαρτυρίας του το ενδεχόμενο λανθασμένης τοποθέτησης του υλικού από τον εργολάβο, ή μη τήρησης των προδιαγραφών του σκευάσματος, θέση άκρως αντίθετη με την αρχική του τοποθέτηση ότι υπήρχε πρόβλημα με το ίδιο το υλικό. Ούτε καν αναφορά έγινε στον αριθμό των τετραγωνικών μέτρων που παρουσίαζαν πρόβλημα, ως κατ΄ισχυρισμόν διαπίστωσε τον Οκτώβριο του 2020. Καμία εικόνα συνεπώς δεν δόθηκε στο Δικαστήριο αν τα επηρεαζόμενα τετραγωνικά ήταν μερικών μέτρων ή επί ολόκληρου του δαπέδου του ισογείου. Όταν ένας εμπειρογνώμονας δεν μπορεί μέσω της εμπειρογνωμοσύνης του ς με βεβαιότητα να μαρτυρήσει επί των θέσεων του ή όπως εξηγήσει τις καταγραφές επί της έκθεσης του, όπως για παράδειγμα τους υπολογισμούς του ή ποια τιμή χρησιμοποίησε στον υπολογισμό είτε των ανθρωποωρών είτε επί του υλικού για να καταλήξει στα όποια ευρήματα και ποσά που γενικώς παραθέτει, περιορίζοντας τις απαντήσεις του στο ότι «απλά δεν τα κατέγραψε στην έκθεση του», τότε, θα ήταν λάθος το Δικαστήριο να βάσιζε τα όποια ευρήματα του επί αυτών των γενικών θέσεων. Νομική Πτυχή: Είναι καλά γνωστό ότι στις πολιτικές υποθέσεις το βάρος απόδειξης της υπόθεσης του φέρει ο ενάγοντας στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Το κριτήριο δεν είναι εάν η θέση του διαδίκου που φέρει το βάρος απόδειξης είναι πιο πιθανή από εκείνη του αντιδίκου του, αλλά κατά πόσον ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του ικανοποίησε το Δικαστήριο ότι η δική του θέση ή εκδοχή είναι πιο πιθανή παρά όχι. (δέστε Μαρσέλ και Άλλων ν Λαϊκής Τράπεζας Κύπρου Λτδ 2001 1 Α.Α.Δ. 1858, Σοφοκλέους ν Κυριάκου
(2010)1 Α.Α.Δ. 6650, Κουκουλή κ.α ν Παπαδημήτρη Π.Ε. 378/10 ημερ. 29.1.16). Mε γνώμονα την δικογραφία των διαδίκων, αλλά και την προσαχθείσα μαρτυρία, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι οι διάδικοι εισήλθαν σε συμφωνία δυνάμει του Τεκμηρίου
  1. Αποτελεί επίσης εύρημα του Δικαστηρίου, ως η από κοινά αποδεκτή θέση μεταξύ των διαδίκων ότι η εν λόγω προσφορά ξοφλήθηκε από τους εναγόμενους, μέσω της καταβολής ποσών ύψους €6.000, €7.000 και €12.000, αντίστοιχα (βλ. Τεκμήριο 10). Μετά την εξόφληση του ποσού της προσφοράς, οι εναγόμενοι προχώρησαν σε αγορά περαιτέρω αγαθών ως αυτά εμφαίνονται στο Τεκμήριο 9, το οποίο ετοίμασε η ΜΕ2, το περιεχόμενο του οποίου παρέμεινε ουσιαστικά όχι μόνο αναντίλεκτο, αλλά έγινε και αποδεκτό από την εναγόμενη 2 κατά την μαρτυρία της. Μελέτη και αντιπαραβολή του περιεχομένου των Τεκμηρίων 2 και 9, φανερώνει την αλήθεια των ισχυρισμών των εναγόντων ως προς την πώληση εκ μέρους των και αγορά από τους εναγόμενους, αγαθών αξίας ισόποσης με την απαίτηση, ποσό το οποίο η ίδια η εναγόμενη δεν αμφισβήτησε ότι οφείλει ενώ, ως πρόβαλε μοναδικός λόγος για τον οποίο δεν το πλήρωνε μέχρι σήμερα ήταν γιατί ήλπιζε ότι οι ενάγοντες θα προέβαιναν σε επιδιορθώσεις και συμψηφισμό του όποιου ποσού. Πέραν της παραδοχής της εναγόμενης περί οφειλής, οι ενάγοντες έχουν καταφέρει μέσω της προσκομισθείσας προφορικής και έγγραφης μαρτυρίας όπως αποδείξουν στον απαιτούμενο νομολογιακό βαθμό την απαίτηση τους. Η θέση των εναγόντων ότι η συνεργασία μεταξύ των διαδίκων χρονολογείτο από το 2012, επιβεβαιώνεται μέσω της κατάθεσης του Τεκμηρίου 3, το οποίο αποτελεί την κατάσταση λογαριασμού της εταιρείας των εναγομένων και καλύπτει την περίοδο 2012 μέχρι και 27.5.
  2. μέχρι και το τέλος της συνεργασίας των μερών. Περαιτέρω, το Τεκμήριο 2 το οποίο αποτελείται από 50 τιμολόγια, καλύπτει την περίοδο, επιβεβαιώνοντας το περιεχόμενο του Τεκμηρίου
  3. Η επίδικη απαίτηση των εναγόντων, ως καταγράφεται και αναλύεται εκτενώς ανωτέρω, βασίζεται επί σχετικών τιμολογίων και καταστάσεων λογαριασμού (Τεκμήρια 2 και 3), που διατηρούσαν οι ενάγοντες αναφορικά με τις συναλλαγές που είχαν με τους εναγόμενους, ενώ στην βάση της μεταξύ τους συμφωνίας, και ως αυτή διαμορφώνόταν αναλόγως με την πρόοδο εργασιών του σπιτιού, ήταν που οι ενάγοντες προχωρούσαν στην έκδοση των σχετικών τιμολογίων, τιμολόγια και καταστάσεις τις οποίες, υπενθυμίζεται οι εναγόμενοι παραδέχθηκαν όχι μόνο ότι παρέλαβαν, αλλά και ότι υπέγραφαν επί αυτών, είτε οι ίδιοι, είτε ο εργολάβος της οικοδομή. Στην απόφαση Γεώργιος & Σπύρος Τσαππής Λτδ και Παναγιώτης Πολυβίου
(2009)1 Α.Α.Δ. 339, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Εφόσον η αγωγή βασιζόταν σε τιμολόγια, αυτά έπρεπε να θεωρηθούν σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στον Halsbury's Laws of England, 3η Έκδ. Τόμος 34, σελ. 171, ως ο έγγραφος λογαριασμός μεταξύ των διαδίκων σε σχέση με προϊόντα παραδοθέντα στον αγοραστή με αναφορά στην τιμή ή τη χρέωση». (βλ.επίσης HALEKO HANSEATISCHES LEBENSMITTELKONTOR GMBH & CO OHG, και L.S.E. LIFE STYLE ENTERPRISES LTD
(2011)1 Α.Α.Δ 1055). Αναφορικά δε την προσκομισθείσα κατάσταση λογαριασμού εκ μέρους των εναγόντων, είναι αρκετό να λεχθεί, ως αναφέρθηκε και στην Κλεάνθης Κλεάνθους και άλλοι εναντίον Λευκόνοικο Χρηματιστηριακή Λτδ,
(2012)1 Α.Α.Δ. 1344 ότι: «.. Οι δύο καταστάσεις λογαριασμών δεν ήταν περίπλοκα έγγραφα και με τις εξηγήσεις που έδωσε ο Μ.Ε.1, επεξηγείται το υπόλοιπο του λογαριασμού. Βασικά οι ίδιοι οι λογαριασμοί παρέχουν ικανοποιητική πληροφόρηση..., ...Εναπόκειτο πλέον στους Εφεσείοντες να αντικρούσουν τα στοιχεία που αποτελούσαν το λογαριασμό, ώστε να πείσουν το δικαστήριο ότι οι Εφεσίβλητοι δεν απέδειξαν () την υπόθεση τους επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Όμως, η μαρτυρία που προσκόμισαν, όχι μόνο δεν ήταν αρκετή να αμφισβητήσει συγκεκριμένα στοιχεία του λογαριασμού, αλλά εν πάση περιπτώσει, δεν έγινε αποδεχτή.» Έχοντας κατά νου την σχετική επί του ζητήματος νομολογία, διαπιστώνεται ότι τα τεκμήρια που προσκομίστηκαν στο Δικαστήριο είναι πέραν του δεόντος ξεκάθαρα και κατανοητά ως προς την οφειλή των εναγόμενων, με τους εναγόμενους να μην προσφέρουν καμία ουσιαστική μαρτυρία προς αντίκρουση των τεκμηριωμένων ισχυρισμών των εναγόντων. Ας σημειωθεί για σκοπούς πληρότητας, το αυταπόδεικτο, επί των τιμολογίων καταγεγραμμένο ότι έκαστο τιμολόγιο σε περίπτωση μη εξόφλησης του εντός 30 ημερών θα έφερε το εκάστοτε ισχύον επιτόκιο. Κρίνω συνεπώς ότι η απαίτηση των εναγόντων είναι ξεκάθαρη, ως αυτή διαφαίνεται και υποστηρίζεται από το σύνολο των επισυναπτόμενων στην μαρτυρία των ΜΕ 1 και 2, με τους ενάγοντες να έχουν αποδείξει την υπόθεση τους στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, αποσείοντας από τους ώμους τους το βάρος απόδειξης που τους αναλογούσε. Έχοντας καταλήξει επί της απαίτησης, στρέφομαι τώρα στην εξέταση της ανταπαίτησης. Είναι βεβαίως νομολογιακά γνωστό ότι η όποια ανταπαίτηση υπέχει την θέση απαίτησης, με τους εναγόμενους να φέρουν αντίστοιχα το βάρος απόδειξης της δικής τους υπόθεση. Η αξίωση των εναγομένων εδράζεται επί της κακής ή ακατάλληλης ποιότητας αρμού με την οποία τους προμήθευσαν οι ενάγοντες. Διερωτάται κανείς από το δικόγραφο των εναγομένων αν η ανταπαίτηση τους, που υπέχει θέση απαίτηση στηρίζεται σε κατ΄ισχυρισμόν αμέλεια των εναγόντων, ή σε παράβαση των εκ του Νόμου Νόμιμων Καθηκόντων των και αν ναι, επί ποιου νόμου και ποιου άρθρου, αφού καμία τέτοια ρητή αναφορά δεν γίνεται ούτε στην δικογραφία ή στις αγορεύσεις των, ενώ καμία εξειδίκευση ή αναφορά δεν γίνεται σε παράβαση εξ' υπακουόμενων όρων. Αν δε οι εναγόμενοι στήριζαν την απαίτηση τους και στις δύο νομικές αρχές, όφειλαν όπως στο δικόγραφο τους τα διαχωρίσουν ορθά. Στο Σύγγραμμα Bullen & Leake -Precedents of Pleadings 12η εκ. σελ. 59-60, αναγράφονται τα ακόλουθα: «A claim for damages for breach of statutory duty if a specific common law right, which is not to be confused in essence, with a claim for negligence. The same damages may be caused by conduct, which might equally be characterized as ordinary negligence at common law, or as a breach of statutory duty; or may be due to either cause. The correct pleading should allege each cause of action separately». Σύμφωνα με τους Clerk & Lindsell on Torts, 17th έκδο. Σελ. 562, παρ. 11-06, για την θεμελίωση αγώγιμου δικαιώματος για νομοθετική παράβαση ο ενάγοντας πρέπει να δείξει ότι συντρέχουν τα ακόλουθα τέσσερα στοιχεία: « (
  1. a)The injury he has suffered is within the ambit of the statute; (
  2. b)the statutory duty imposes a liability to civil action; (
  3. c)the statutory duty was not fulfilled, and (
  4. d)the breach of duty has caused his injury.» Σε τέτοιου είδους υποθέσεις, η κατάταξη της ζημίας σε ένα νομοθετικό πλαίσιο είναι αναγκαία, ούτως ώστε οι ενάγοντες, να γνωρίζουν, ανταπαιτηιτικώς, τι τους καταλογίζεται. Εν πάση περιπτώσει, το πιο πάνω ζήτημα, ήτοι κατά πόσο ο αρμός που πωλήθηκε ήταν κατάλληλης ή μη, ποιότητας, πρέπει να αποφασισθεί σε συνάρτηση με την προσκομισθείσα μαρτυρία που δόθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Από όλη την ενώπιον προσκομισθείσα ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία εκ μέρους των εναγομένων, ως αυτή έχει ανωτέρω παρατεθεί, δεν μπορεί να προκύψει το στέρεο συμπέρασμα ότι ο αρμός που πωλήθηκε ήταν ακατάλληλης κατά το στάδιο πώλησης του, ποιότητας. Καμία μαρτυρία δεν τέθηκε επί τούτου είτε από την εναγόμενη, είτε από τους ΜΥ2 και 3. Αντίθετα, ο μάρτυρας υπεράσπισης 2 άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο όπως το πρόβλημα ξεκινούσε ενδεχομένως από την κατασκευάστρια εταιρεία, αποκλείοντας κάθε δική του υπαιτιότητα, ενώ ο κ. Κυπρίδημος ανέφερε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει αν ο εργολάβος, ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω δεν είχε άδεια, τήρησε όλες τις υπό της κατασκευάστριας εταιρείας προδιαγραφές, είτε κατά την ανάμειξη του υλικού, είτε κατά την τοποθέτηση του. Ακόμη όμως, και αν γινόταν δεκτή η θέση των εναγομένων, ότι ο αρμός ήταν ακατάλληλης ποιότητας, και υπήρχε απόδειξη της άρρηκτης σύνδεσης μεταξύ του κατ΄ισχυρισμόν ακατάλληλου υλικού και του προβλήματος, που εδώ δεν υπάρχει, η ανταπαίτηση και πάλι δεν θα μπορούσε να επιτύχει. Η ανταπαίτηση των εναγομένων, ως αυτή μαθηματικως αποτυπώνεται στην παράγραφο 8 του δικογράφου τους, παραμένει ως μια άσκηση επί χάρτου, επί γεγονότων που δεν έχουν αποδειχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Μέχρι και το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας, καμία στέρεα μαρτυρία δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ως προς το πόσα πραγματικά είναι τα τετραγωνικά επί του ισογείου στα οποία εντοπίζεται το πρόβλημα, όπως επίσης καμία μαρτυρία δεν τέθηκε αντίστοιχα, ότι, για παράδειγμα, το πρόβλημα εκτείνεται σε όλο το ισόγειο, ούτως ώστε να αιτιολογούνται τα εκεί καταγεγραμμένα ποσά. Πρόκειται όντως, ως το έθεσε ο κ. Νικολάου, επί ενός σεναρίου, δυνάμει του οποίου, το Δικαστηρίου δεν μπορεί να επιδικάσει το οποιοδήποτε ποσό, αφού όποιο ποσό τυχόν αποφάσιζε το Δικαστήριο όπως αποδώσει θα ήταν επί αυθαίρετων και θεωρητικών συμπερασμάτων. Πέραν τούτου, η απραξία των εναγομένων για μια μεγάλη περίοδο χρόνου, και η παράλειψη λήψης οποιασδήποτε προς επιδιόρθωση του προβλήματος πράξη, ουδόλως βοηθά την υπόθεση τους, αφού αφήνει την απαίτηση τους απογυμνωμένη από οποιαδήποτε απτά στοιχεία ή ποσό εξόδων που επωμίστηκαν προς επίλυση του όποιου κατ΄ισχυρισμόν προβλήματος. Αντίθετα, κανένας μάρτυρας των δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο όπως το πρόβλημα, όσο μικρό ή μεγάλο και αν αυτό ήταν το 2014, δεν μεγεθύνθηκε με την πάροδο των ετών, ούτως ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να αποδώσει τουλάχιστον, αποδιδόμενη σε χρήμα, την όποια πραγματική, υπήρξε ζημιά κατά τον ουσιώδη πάντα, προς την παρούσα αγωγή, χρόνο. Αυτή η μεγάλη παρέλευση χρόνου, συνηγορεί, ως αναφέρθηκε στην υπόθεση Λαμπρίας ν Χρυσός & Σια
(1992)1 Α.Α.Δ 281, ότι, ο αγοραστής θεωρείται ότι αποδέχθηκε τα αγαθά όταν μετά από την παρέλευση εύλογου χρόνου (στην παρούσα περίπτωση 8 χρόνια), διατήρησε αυτά στην κατοχή του. Θα ήταν λογικό, ορθό και αναμενόμενο από τον μέσο λογικό άνθρωπο όπως, αφού το πρόβλημα εντοπίστηκε εντός 2 εβδομάδων από την παράδοση της οικίας, όπως έπραττε άμεσα κάτι περί τούτου (βλ. Super Sound Trading Ltd v Στέλιου Παυλίδη
(2007)1Β ΑΑΔ 1337). Ακόμη δε και η μαρτυρία των εναγομένων, ως αυτή παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο περί παραδοχής των εναγόντων επί του προκείμενου, μέσω του κ. Ανδρέα Κουφού, παρέμεινε μετέωρη ενώπιον του Δικαστηρίου, με δεδομένο ότι οι μεταγενέστερες τους πράξεις ή καλύτερα η απραξία τους σε όλο το διαρρεύσαντα χρόνο, ή ακόμη και μετά την παραλαβή της επιστολής απαίτησης, Τεκμηρίου 4, συνηγορούν υπέρ της θέσης ότι καμία τέτοια παραδοχή δεν έλαβε χώρα. Δυνάμει όλων των πιο πάνω, το Δικαστήριο βρίσκει ότι οι ενάγοντες έχουν αποδείξει στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων την υπόθεση τους. Εκδίδεται απόφαση συνεπώς προς όφελος των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 1 και 2 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα για το ποσό των €7.016,17 πλέον νόμιμο τόκο από την ημέρα καταχώρησης της αγωγής, πλέον ΦΠΑ και έξοδα της παρούσας αγωγής, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Αντίστοιχα, η ανταπαίτηση απορρίπτεται χωρίς ιδιαίτερα έξοδα, καθότι αυτή συνεκδικάστηκε με την αγωγή. (Υπ.) ............ Μ. Ναθαναήλ, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.