AL.PES.S STEFOS LIMITED κ.α. ν. ΔΗΜΟΥ ΠΑΡΑΛΙΜΝΙΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 234/2021, 28/1/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2022:A21 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Α. ΛΟΥΚΑ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 234/2021 Mεταξύ:
- AL.PES.S STEFOS LIMITED
- FIG TREE BAY (WATER SPORTS) LIMITED
- ΣΤΑΥΡΟΣ Κ. ΡΩΣΣΟΣ ΛΙΜΙΤΕΔ
- X & ΣS WATERSPORTS LIMITED
- ΜΑMBA J.G.S. COMPANY LIMITED Ενάγοντων -και-
- ΔΗΜΟΥ ΠΑΡΑΛΙΜΝΙΟΥ
- XXXXX ΠΥΡΙΛΛΗ
- XXXXX ΙΩΑΚΕΙΜ
- XXXXX ΒΛΙΤΤΗ
- XXXXX ΣΤΑΥΡΟΥ
- XXXXX ΛΟΪΖΟΥ
- XXXXX ΚΑΡΑ ΕναγόμενΩΝ Αίτηση ημ. 19/1/2022 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων Ημερομηνία: 28/1/2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες- Αιτητές: κ. Γεωργιάδης Για Εναγόμενους - Kαθ' ων η αιτηση 1,3,4 και 5: κα. Χρίστου Για Εναγόμενο - Καθ' ου η αίτηση 2 και 6: κ. Πιττάτζης με κα. Χατζηκωνσταντή Για Εναγόμενο - Καθ' ου η αίτηση 7: κα. Καρά ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες Αιτητές (στο εξής «οι Αιτητές») με γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα εξαιτούνται γενικές, ειδικές και τιμωρητικές αποζημιώσες για παράνομες πράξεις, αμέλεια, δόλο και την προώθηση αθέμιτου ανταγωνισμού, με πράξεις και παραλείψεις των Εναγόμενων - Καθ' ων η Αίτηση (στο εξής «οι Καθ' ων η αίτηση») κατά παράβαση του περί της Ρύθμισης των Διαδικασιών Σύναψης Δημοσίων Συμβάσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου του 2016 (Ν. 73(I)/2016). Επιδιώκουν επίσης δήλωση ότι οι πράξεις των Εναγομένων είναι αντίθετες με τον Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμο Κεφ. 59,Νόμο 73 (Ι)/2016, τον περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο και ευρωπαϊκές οδηγίες και κανονισμούς. Το εν λόγω κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε την 9/7/
- Μέχρι σήμερα δεν έχει τεθεί στον φάκελο του Δικαστηρίου Έκθεση Απαίτησης. Αξίζει να αναφερθεί ότι είχε καταχωρηθεί ανάλογη αίτηση σε προγενέστερο στάδιο και αποσύρθηκε. Με την βοήθεια των συνηγόρων των μερών καταχωρήθηκαν σύντομα ενστάσεις και αγορεύσεις με αποτέλεσμα η έκδοση της απόφασης να λαμβάνει χώρα πριν την 31/1/2022, τελευταία ημερομηνία υποβολής των προσφορών. Με την υπό εξέταση αίτηση τους οι Αιτητές πέτυχαν έκδοση διατάγματος με το οποίο να απαγορεύεται στους Καθ' ων η αίτηση να συνεχίσουν την διαδικασία προσφορών κατά παράβαση του άρθρου 5 (Ι) του Κεφαλαίου
- Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Κυριάκου Αλεξάνδρου, διευθυντή της Αιτήτριας
- Το ότι αναφέρει ουσιαστικά αφορά μια σειρά από παραβάσεις νόμων και κανονισμών στην διαδικασία προσφορών για παροχή διευκολύνσεων σε παραλίες. Συγκεκριμένα αναφέρεται σε παράβαση του Κανονισμού 11
(1)της ΚΔΠ 243/12 που απαιτεί πλειοψηφία του συνόλου των μελών της Επιτροπής Προσφορών για έγκυρη διεξαγωγή συνεδρίας, συμμετοχή ατόμου που δεν του επιτρεπόταν στην βάση της ίδιας ΚΔΠ Κανονισμός 19 (του Καθ' ου η αίτηση 2) και διαφοροποίηση των εντύπων συμμετοχής από αυτά που είχαν εγκριθεί από την Κεντρική Επιτροπή Προσφορών. Κορωνίδα όμως των επιχειρημάτων των Αιτητών είναι η παραβίαση του άρθρου 5 (Ι) του περί Παραλίας Νόμου Κεφάλαιο 59, αφού ενώ καταχωρήθηκε εκ μέρους τους Ιεραρχική Προσφυγή την 14/1/2022 (Τεκμήριο 5), συνεχίστηκε η διαδικασία προσφορών γεγονός που αποτελεί, κατά την θέση τους παραβίαση του άρθρου 5 (Ι)
(3)του Νόμου. Η διαδικασία καταχώρησης προσφορών λήγει στις 31/1/2022. Έλαβε χώρα και σχετική καταγγελία ως προς τα ως άνω στην Αστυνομία. Όλοι οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση, με κύριο επιχείρημα ότι το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία εκδίκασης της εν λόγω αίτησης αφού αφορά ζητήματα δημοσίου δικαίου και όχι ιδιωτικού. Αυτό το ζήτημα θα εξεταστεί κατά προτεραιότητα και θα αναφερθούν τα όσα το αφορούν στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν τις ειδοποιήσεις περί προθέσεως ένστασης. Εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση 1, 3, 4 και 5 τίθεται ο σχετικός λόγος ένστασης με την προσθήκη ότι αρμόδιο προς εκδίκαση είναι το Διοικητικό Δικαστήριο. Στην ένορκη δήλωση προβαίνει η κα. XXXXX Π. Χρίστου, δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Καθ' ων η αίτηση, αφού η ένορκη της δήλωση αφορά αμιγώς νομικά θέματα, όπως αναφέρει. Αναφέρεται στο ιστορικό της υπόθεσης. Ως προς το κύριο επίδικο ζήτημα της δικαιοδοσίας, προσθέτει ότι όσα ακουμπά αυτή η υπόθεση είναι θέμα δημοσίων συμβάσεων. Σε περίπτωση που οι Καθ' ων η αίτηση επιθυμούσαν να αναστείλουν την παρούσα διαδικασία όφειλαν να αποταθούν με ανάλογη διαδικασία στο Διοικητικό Δικαστήριο. Ανάλογα επιχειρήματα ήγειρε και ο Καθ' ου η αίτηση 2, αναφέροντας στην παράγραφο 2 της ένορκης του δήλωσης ότι η επίδικη διαφορά υπάγεται στην σφαίρα του διοικητικού, δημόσιου δικαίου, για την οποία δικαιοδοσία έχει το Διοικητικό Δικαστήριο και όχι το Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου. Ο Καθ' ου η αίτηση 7 αναφέρει στην ένορκη του δήλωση, ότι το παρόν Δικαστήριο εκδικάζει ιδιωτικές διαφορές και όχι όσες εμπίπτουν στην σφαίρα της διοίκησης. Προχώρησε ένα βήμα παραπέρα αναφέροντας ότι οι Αιτητές ελλείψει δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου προβαίνουν στην υπό εξέταση αίτηση καταχρηστικά. Οι δικηγόροι των μερών σήμερα με γραπτές και προφορικές τους αγορεύσεις ανάπτυξαν εμπεριστατωμένα τα επιχειρήματα τους. Θα γίνεται αναφορά στις χρήσιμες αναφορές τους, κατωτέρω κατά την ανάλυση των νομικών σημείων της αιτήσεως, Ακόμα και σε αυτό το στάδιο, μετά δηλαδή την έκδοση μονομερώς διατάγματος, το Δικαστήριο οφείλει να επανεξετάσει τις προϋποθέσεις έκδοσης (βλ. Union General Armenienne de Bienfaisance και Άλλοι ν. Της Α.Π. του Mesrob Mutafyan, Πατριάρχου Προϊσταμένου του Αρμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως
(2006)1 ΑΑΔ 1376 και Alexander Nikitin ν. Grigorey Alexander
(2013)1 ΑΑΔ 1093). Εν προκειμένω προέχει η εξέταση του ζητήματος της δικαιοδοσίας. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι θέματα δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου είναι πρωταρχικής και καίριας σημασίας και το Δικαστήριο κέκτηται εξουσίας να τα εξετάσει αυτεπάγγελτα (ex proprio motu). Ακόμα στο θέμα της δικαιοδοσίας το κατώτερο Δικαστήριο έχει, όχι μόνο εξουσία, αλλά και καθήκον να το εξετάσει (Γεωργίου ν. Γεωργίου
(2001)1 Α.Α.Δ. 1592). Μάλιστα ενδείκνυται το ζήτημα της έλλειψης κατά τόπο ή καθ΄ ύλην δικαιοδοσίας να εγείρεται και να εξετάζεται το συντομότερο δυνατόν ώστε να μην προχωρά η διαδικασία χωρίς αρμοδιότητα (Ελευθέριος Κούρος ν Αντωνία Ξενή Κόνου, ECLI:CY:AD:2014:A764, Πολιτική Έφεση 325/2009, ημερομηνίας 10.10.2014), ECLI:CY:AD:2014:A764. Το Δικαστήριο άλλωστε έχει εξουσία σε κάθε στάδιο της διαδικασίας να εξετάσει θέμα δικαιοδοσίας (Θωμά Αιμίλιος και Άλλοι
(2003)1 ΑΑΔ 1839). Επομένως η έκδοση μονομερώς προσωρινού διατάγματος δεν σημαίνει αυτομάτως την επίλυση του ζητήματος της δικαιοδοσίας, ειδικά από την στιγμή που αυτό τέθηκε από τους συνήγορους των Καθ' ων η αίτηση με την ένσταση τους. Δεν διαφεύγει στο δικαστήριο ότι εναπόκειται στον ενάγοντα να διατυπώσει τη βάση της απαίτησης του, όπως εκείνος την αντιλαμβάνεται. Ανάλογα με το περιεχόμενο της εκθέσεως απαιτήσεως που θα καταχωριστεί, θα κρίνουν οι εναγόμενοι ή ακόμα και το Δικαστήριο αυτεπάγγελτα, κατά πόσο δημιουργείται ζήτημα ως προς τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. (Μούρτζινος ν. Global Cruises S.A.
(1992)1 Α.Α.Δ. 1160). Παρά ταύτα περιπτώσεις όπως στην παρούσα, όπου υπάρχουν διατυπωμένες οι θέσεις των Εναγόντων σε ένορκη δήλωση είναι δεκτικές εξέτασης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Επιπλέον υπάρχουν στη νομολογία υποθέσεις όπου το ζήτημα της δικαιοδοσίας εξετάστηκε στην βάση ενόρκων δηλώσεων και τούτο θα πράξω και εγώ. (ECLI:CY:AD:2020:A188, VTB BANK (OPEN JOINT-STOCK COMPANY) v. ALEKSEYEVICH κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 206/2014, 12/6/2020, ECLI:CY:AD:2020:A188, POWERTOOLS ELECTRO SRL ν. BLACK & DECKER (ΕΛΛΑΣ) Α.Ε., Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 320/2009, 23/10/2013) Μάλιστα επιδιώκεται να εκδοθεί προσωρινό διάταγμα, άρα μέσω αυτού να καταδειχθεί συζητήσιμο θέμα προς εκδίκαση και πιθανότητα επιτυχίας, συνεπώς θα ήταν ανακόλουθο από το Δικαστήριο εξετάζοντας τις εν λόγω προϋποθέσεις να μην εξετάση το ζήτημα της δικαιοδοσίας του ως προς τα επίδικα θέματα. Θα ήταν παράλογο, φρονώ, η βάση αγωγής και η πιθανότητα επιτυχίας της να έγκεινται θεμάτων εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και να μην ελέγχεται αυτή, αναλαμβάνοντας παράνομα δικαιοδοσία και ασκώντας έλεγχο άλλου αρμόδιου Δικαστηρίου. Αναλόγως αποφάσισε και το Ανώτατο Δικαστήριο στην Powertools, ως άνω, αναφέροντας ότι: «Νοουμένου ότι δεν είχε ακόμη λογικά καταχωριστεί έκθεση απαιτήσεως, τα γεγονότα της υπόθεσης θεμελιώνονταν από την ένορκη δήλωση που συνόδευε τη Γενική Αίτηση.» Συναφώς και με δεδομένο ότι με την αίτηση τους για προσωρινό διάταγμα οι Αιτητές ισχυρίζονται συζητήσιμη υπόθεση και πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής τους και υποστήριξαν αυτή την θέση τους μέσω ενόρκου δηλώσεως επισυνάπτοντας και τεκμήρια, ως μαρτυρία, κρίνεται ότι μπορεί σε αυτό το στάδιο να εξεταστεί το ζήτημα της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Η νομολογία ως προς το ζήτημα της δικαιοδοσίας όταν το υπό εξέταση θέμα άπτεται διοικητικού δικαίου είναι ξεκάθαρη. Στην Στυλιανού Κατερίνα ν. Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και Άλλης
(2010)1 ΑΑΔ 1860 λέχθηκε ότι: «Είναι αρκετό να υπομνήσουμε την πάγια θέση της νομολογίας μας ότι αποκλειστική δικαιοδοσία για τον έλεγχο νομιμότητας του συνόλου των πράξεων οργάνων της Δημοκρατίας που ασκούν εκτελεστική ή διοικητική λειτουργία, έχει, δυνάμει του Αρθρου 146 του Συντάγματος, μόνο το Ανώτατο Δικαστήριο, το οποίο είναι και το μόνο αρμόδιο να προβαίνει στην αναθεώρηση των εν λόγω πράξεων.» Ανάλογη πρόβλεψη ισχύει πλέον σε σχέση με το Διοικητικό Δικαστήριο Ακόμα στην Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ, κ.ά. ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1991)1 ΑΑΔ 225, αναφέρεται ότι: «Όπως είναι πρόδηλο από το κείμενο του άρθρ. 146, παρέχεται στο Ανώτατο Δικαστήριο αποκλειστική δικαιοδοσία για την αναθεώρηση κάθε πράξης διοικητικής Αρχής ή οργάνου το οποίο ασκεί εκτελεστική ή διοικητική λειτουργία. Το άρθρο 146.1 καλύπτει την ολότητα του φάσματος διοικητικών πράξεων, αποφάσεων και παραλείψεων της Διοίκησης στον τομέα του δημόσιου δικαίου.» Με τα ως άνω κατά νου, θα πρέπει να εξεταστεί με ποια κριτήρια κρίνεται τα επίδικα θέματα είναι ιδιωτικού ή δημοσίου δικαίου. Άξονας της διοικητικής λειτουργίας στο δημόσιο τομέα είναι η προαγωγή των σκοπών του δικαίου για τους οποίους παρέχεται η εξουσία σε κρατική αρχή η όργανο. (Βλ. μεταξύ άλλων Αntoniou and Others v. Republic
(1984)3 C.L.R. 623. Μachlouzarides v. Republic
(1985)3 C.L.R. 2342.) Στην Takis P Markides Ltd ν. Γενικού Eισαγγελέα της Δημοκρατίας
(1997)1 ΑΑΔ 1424, τέθηκε η αρχή ότι: «Η διοικητική λειτουργία περιλαμβάνει το σύνολο των πράξεων που σχετίζονται με την άσκησή της και η οποία απολήγει στην έκδοση εκτελεστής διοικητικής πράξης ή απόφασης· περιλαμβανόμενης και κάθε προπαρασκευαστικής πράξης και ενέργειας σχετιζόμενης προς την άσκησή της.» Εκείνο λοιπόν που θα εξεταστεί εν προκειμένω είναι αν οι αξιώσεις των Αιτητών αφορούν πράξη δημόσιου ή ιδιωτικού δικαίου ( Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων
(1992)1 ΑΑΔ 882). Τα όσα οι Αιτητές επικαλούνται άπτονται πράξεων ή παραλείψεων των Καθ' ων η αίτηση κατά τον χειρισμό της διαδικασίας συγκεκριμένου διαγωνισμού για παροχή διευκολύνσεων σε παραλίες. Προς επίρρωση των επιχειρημάτων τους επικαλούνται παραβίαση Κανονισμών, που αφορούν την συγκέντρωση πλειοψηφίας για την διεξαγωγή συνεδριών της Επιτροπής Προσφορών (βλ. παρ. 6 της ενόρκου δηλώσεως Αλεξάνδρου), την συμμετοχή προσώπων που δεν δικαιούνταν να συμμετέχουν στο ανάλογο όργανο (παρ. 7) και την μη παγοποίηση του διαγωνισμού ως το αίτημα τους με επιστολή ημ. 14/1/2022 , λόγω καταχώρησης Ιεραρχικής Προσφυγής από μέρους τους κατά παράβαση του Κεφ. 59 (Τεκμήριο 7 και παρ. 14 και 15). Οφείλω να συμφωνήσω με τους Καθ' ων η αίτηση, ότι εκείνο που επιδιώκεται είναι ουσιαστικά η αναστολή της διαδικασίας του διαγωνισμού. Αυτό άλλωστε απαίτησαν με τις επιστολή τους (Τεκμήριο 7), αλλά και στην παράγραφο 15 της ένορκης δήλωσης Αλεξάνδρου, αυτός ξεκάθαρα αναφέρεται σε παγοποίηση του διαγωνισμού. Από τα ως άνω προκύπτει ξεκάθαρα ότι η διαφορά των μερών έγκειται στο πως έκαστο εξ' αυτών αντιμετωπίζουν, νομικά και πραγματικά, μια διαδικασία δημόσιας σύμβασης. Σκοπός της διαδικασίας προσφορών είναι η παροχή διευκολύνσεων σε σχέση με θαλάσσια σπορ και ψυχαγωγία στην παραλία. Τα επιχειρήματα των Αιτητών, όπως με λεπτομέρεια αναλύονται στην ένορκη δήλωση Αλεξάνδρου, η οποία συνοδεύει την αίτηση, έγκεινται σε παραβίαση νόμων ή κανονισμών κατά την διαδικασία ανάθεσης των προσφορών. Σύμφωνα με τη Νομολογία οι εν λόγω πράξεις αποτελούν σύνθετη διοικητική ενέργεια. Η αμφισβήτηση των πράξεων της διοίκησης των Καθ' ων η αίτηση 1 προκάλεσε διαφορά που δεν έχει ιδιωτική υφή, αλλά είναι ακυρωτική διαφορά που υπάγεται στην αρμοδιότητα του Διοικητικού Δικαστηρίου (Εφ. Ελλ. Εκπ. Στροβόλου ν. Χ'' Παύλου κ.ά.
(1993)1 ΑΑΔ 267). Οι προαναφερόμενες πράξεις είναι ξεκάθαρα διοικητικές, έλαβαν χώρα σε ένα πλαίσιο δημόσιας σύμβασης και εκφεύγουν, κατά παρά σάγγας σημειώνω, της ιδιωτικής σφαίρας και σαφώς ανήκουν στην δημόσια. Οι Αιτητές αναφέρονται στο Συντάγματος και ότι στην βάση αυτού δύνανται να διεκδικήσουν ζημιές από πράξεις ή παραλείψεις οργάνων του Κράτους. Εν πρώτοις αξίζει να αναφερθεί ότι αυτό δεν έχει τεθεί στη νομικής βάση της αιτήσεως τους. Δεν έχουν δηλαδή δικογραφήσει το άρθρο στο οποίο στηρίζουν το αγώγιμο τους δικαίωμα. Περαιτέρω, η αναφορά τους στην Georghiou v. Attorney General
(1982)1Α C.L.R. 938, έτυχε σχετικής με τα επίδικα θέματα διευκρίνισης στην πολύ πρόσφατη ECLI:CY:AD:2021:A458, Πελαγία κ.α. V. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 166/2012, 15/10/2021, ECLI:CY:AD:2021:A458, ως εξής: «Ζήτημα δημιουργείται στο πότε εφαρμόζεται το ΄Αρθρο 172 και πότε το ΄Αρθρο 146. Όταν οι ζημιογόνες άδικες πράξεις του Κράτους ή των Λειτουργών του ενέχουν χαρακτήρα εκτελεστής διοικητικής πράξης ή παράλειψης εκτέλεσης δημοσίου καθήκοντος, η απαίτηση εμπίπτει στη σφαίρα του ΄Αρθρου 146.1 και δεν νοείται παράλληλη θεραπεία κάτω από το ΄Αρθρο 172 (βλ. xxx Solomou a.o. 1 R.S.C.C. 96, xxx Hapeshis a.o.
(1979)3 C.L.R. 550, xxx Pouros a.a. v. The Attorney General
(1980)1 C.L.R. 411).. Eίναι ξεκάθαρο από τα πιο πάνω ότι και η παράλειψη διοικητικής αρχής στην εκπλήρωση νομίμων υποχρεώσεων της εμπίπτει στην εμβέλεια του ΄Αρθρου 146.» Αναλόγως και στην παρούσα οι όσες, ακόμα και αν υποθέσουμε επιλήψιμες, πράξεις των Καθ' ων η αίτηση, ενέχουν χαρακτήρα, έστω σύνθετης, διοικητικής πράξης, όπως τέθηκε και πιο πάνω. Επομένως δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής του Συντάγματος. Τέλος ο κ. Γεωργιάδης ανάφερε ότι το αγώγιμο του δικαίωμα στηρίζεται στα αστικά αδικήματα του δόλου, της απάτης και της αμέλειας. Αυτός όμως είναι αδιάφορο. Στην Takis P Markides Ltd, πιο πάνω, αναφέρθηκε ότι: «Είναι ορθό ότι η αγωγή βασίζεται σε παράβαση καθήκοντος επιμέλειας. Αυτό δεν εξουδετερώνει την προέλευση του δικαιώματος ούτε αλλοιώνει το γεγονός ότι η πράξη ή παράλειψη η οποία στοιχειοθετεί το δικαίωμα αποτελεί αναπόσπαστη πτυχή της διοικητικής λειτουργίας συνυφασμένη με την έκδοση εκτελεστής απόφασης στο πεδίο του δημοσίου δικαίου.» Ακριβώς όπως και στην υπό εξέταση περίπτωση. Οι όσες πράξεις ή παραλείψεις αποδίδονται στους Καθ' ων η αίτηση έγκεινται στην δημόσια λειτουργία τους, ήτοι στην διαχείριση της διαδικασίας προσφορών. Μιας κατ' εξοχή διοικητικής πράξης, η οποία αδιαμφισβήτητα θα μπορεί με την κατάληξη της να τεθεί και να προσβληθεί με τα ανάλογα διαβήματα στο αρμόδιο Δικαστήριο. Συμπερασματικά, το παράπονο των Αιτητών, αφορά πράξεις της διοίκησης εμπίπτουσες στην σφαίρα του Δημόσιου Δικαίου. Αφορούν τον χειρισμό διαδικασίας διαγωνισμού, την κατ' ισχυρισμό παράβαση νόμου κατά τον χειρισμό αυτό και άλλα διαδικαστικά ζητήματα, τα οποία οι ίδιοι έθεσαν. Αυτά είναι ζητήματα, τα οποία όπως προεκτέθηκε αρμόδιο για να τα εξετάσει είναι το Διοικητικό Δικαστήριο και όχι το παρόν. Με την κρίση μου αυτή σφραγίζεται η τύχη της αιτήσεως, η οποία απορρίπτεται. Ανευρίσκοντας ότι δεν έλκει δικαιοδοσία το παρόν Δικαστήριο, δεν μπορεί συναφώς να υπεισέλθει εξετάζοντας τις σχετικές προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων. Επομένως η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των Αιτητών και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση ύψους €1100 καταβλητέα αμέσως. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο