← Κύπρος

ANDROTELS LTD ν. MTS SUMMERTIMES TRAVEL LIMITED, Αρ. Αγωγής: 1532/14, 18/1/2022

ANDROTELS LTD ν. MTS SUMMERTIMES TRAVEL LIMITED, Αρ. Αγωγής: 1532/14, 18/1/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2022:A23 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΛΟΥΚΑ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1532/14 Μεταξύ: ANDROTELS LTD Ενάγοντες και MTS SUMMERTIMES TRAVEL LIMITED Εναγόμενοι Ημερομηνία:18/1/2022 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κ. Μαρκουλλής Για τους Εναγόμενους: κ. Πλατής ΑΠΟΦΑΣΗ Τα δικόγραφα Οι Ενάγοντες με Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα αξιώνουν εναντίον των Εναγόμενων καταβολή €29 538,51 ως υπόλοιπο για τις υπηρεσίες που προσέφεραν στους Εναγόμενους πλέον νόμιμο τόκο. Αποτελούν Εταιρεία και κατά τον επίδικο χρόνο διαχειριζόταν το Harry' s Hotel (στο εξής «το Ξενοδοχείο»). Οι Εναγόμενοι, πάντα ως αναφέρεται στο Κλητήριο, ασχολούνται με την παροχή διαμονής ή και διατροφής ή και ψυχαγωγίας σε παραθεριστές πελάτες τους σε ξενοδοχεία. Κατά τον Μάιο του 2014 τα μέρη συμφώνησαν όπως οι Ενάγοντες παρέχουν υπηρεσίες διαμονή, διατροφής και ψυχαγωγίας στο Ξενοδοχείο σε πελάτες των Εναγόμενων έναντι συμφωνημένης και/ή λογικής τιμής. Οι Εναγόμενοι έκαναν κρατήσεις πελατών στο Ξενοδοχείο, ενώ τους πελάτες σύστηνε αλλοδαπή εταιρεία με την επωνυμία Labirint ή Labiri ή Lapiri ή Labiri spo (στο εξής «η Αλλοδαπή Εταιρεία»). Οι Εναγόμενοι κατέβαλαν την 24/7/2014 €2383,23, παρέμεινε το απαιτούμενο υπόλοιπο, το οποίο ουδέποτε εξοφλήθηκε παρά το ότι αξιώθηκε πολλές φορές. Οι Εναγόμενοι δεν προώθησαν τις προδικαστικές τους ενστάσεις και συνεπώς δεν τίθενται προς εξέταση. Πέραν αυτών στην Υπεράσπιση τους αναφέρουν ότι αποτελούν αδειοδοτημένο τουριστικό γραφείο, δεν κάνουν οι ίδιοι συμφωνίες με ξενοδόχους και όποια συμφωνία έκαναν οι Ενάγοντες την έκαναν με την Αλλοδαπή Εταιρεία, χωρίς οι ίδιοι να αναλάβουν την όποια ευθύνη. Είναι με την Αλλοδαπή Εταιρεία που συναλλάσσονταν οι Ενάγοντες και εφόσον η πρώτη πτώχευσε ζήτησαν, αδικαιολόγητα, να πληρωθούν από τους Εναγόμενους. Με το δικόγραφο της Απάντησης οι Ενάγοντες αντιτείνουν ότι το οφειλόμενο υπόλοιπο προέκυψε από υπηρεσίες διαμονής που προσέφεραν οι Ενάγοντες σε πελάτες των Εναγομένων στο ξενοδοχείο τους στον Πρωταρά. Με τους Εναγόμενους συναλλάσσονταν πάντοτε και προσθέτουν ότι οι Εναγόμενοι παραβίασαν το Νόμο και τους Κανονισμούς, χωρίς να διευκρινίζουν τον τίτλο ή αριθμό αυτών.

  1. Η μαρτυρία Κάθε πλευρά παρουσίασε από ένα μάρτυρα. Για τους Ενάγοντες κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ο διευθυντής τους κ. XXXXX Ανδρονίκου (ΜΕ). Στην γραπτή του δήλωση Έγγραφο 1, πέραν των όσων αναφέρονται στα δικόγραφα, ανάφερε ότι περί τον Απρίλιο του 2014 επισκέφθηκε το Ξενοδοχείο ο διευθυντής των Εναγομένων, κ. XXXXX Άσπρου, τον οποίο γνώριζε προσωπικά από το
  2. Είχε μαζί του κάποιους συνεργάτες του και του ανάφερε ότι συνεργαζόταν εκείνη την σεζόν με την Αλλοδαπή Εταιρεία. Ο Ενάγοντας του έδωσε προσφορές για την περίοδο 1/5/2014 μέχρι 31/10/2014 και συμφώνησαν να παρέχουν υπηρεσίες στους πελάτες των Εναγομένων και οι τελευταίοι θα τους πλήρωναν αμέσως. Την 28/4/2014 απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα στους Εναγόμενους με ειδικές τιμές. Το Μάιο άρχισαν να καταφθάνουν οι πρώτες κρατήσεις, είχε συνεχή επικοινωνία με τους Εναγόμενους και απέστελλε σχετικά τιμολόγια σε αυτούς (Τεκμήριο 4). Του ζητήθηκε, υποστηρίζει, να διατηρεί ξεχωριστή κατάσταση λογαριασμού για τους πελάτες που σύστηνε η Αλλοδαπή Εταιρεία για λογιστικούς σκοπούς. Καμία συμφωνία δεν είχε με την Αλλοδαπή Εταιρεία, παρά μόνο με τους Εναγόμενους. Όταν παρά τις επικοινωνίες του με τους Εναγόμενους τον Ιούλιο του 2014 δεν του καταβλήθηκε κανένα ποσό τους προειδοποίησε ότι δεν θα δεχθεί άλλες κρατήσεις. Τους καταβλήθηκε ποσό €2383,23, μέσω επιταγής των Εναγομένων (Τεκμήριο 5 Α). Διαμαρτυρήθηκε έντονα για την μη εξόφληση του υπολοίπου και του υποσχέθηκαν ότι θα το εξοφλούσαν εντός των επόμενων ημερών. Την 2/8/2014 τους ενημέρωσαν ότι η Αλλοδαπή Εταιρεία ακύρωσε όλες τις μελλοντικές κρατήσεις. Αντεξεταζόμενος ανάφερε ότι δεν ενοικιάζει πλέον το Ξενοδοχείο. Γνωρίζει ότι οι Εναγόμενοι λειτουργούν ως πράκτορες. Διαφώνησε ότι οι Εναγόμενοι δεν προβαίνουν, οι ίδιοι, σε συμφωνίες με ξενοδοχεία. Ξεκαθάρισε ότι: «Υπάρχουν διαφόρων ειδών συμφωνίες μεταξύ τουριστικών γραφείων. Υπάρχουν τα tour operator rates, τα οποία κάποιος σου ζητά και τα δίνεις... Στη συγκεκριμένη περίπτωση, επειδή ήρθαν και ήταν βιαστικοί, μας ζήτησαν τα tour operator rates, τα υποδείξαμε, συμφωνήσαμε και δόθηκαν προς την εταιρεία για να προχωρήσουν αυτοί με τους πελάτες τους, οι οποίοι τώρα, εάν είχαν ξεχωριστές τιμές, δεν μπορώ να το γνωρίζω. Αναφέρω όμως ότι παίρνουν τιμές από εμάς και μετά μεταπηδούν στο επόμενο στάδιο, που συμφωνούν με την εταιρεία που είναι οι πελάτες του». Δεν είχε παρόλα αυτά, για να υποδείξει, γραπτή συμφωνία με τους Εναγόμενους παρά την πολυετή συνεργασία τους. Γνωρίζει ρωσικά αλλά όχι σε πολύ καλή μορφή. Παρά την διαφωνία ως προς το αν τον κάλεσε ο κ. Άσπρου ή αν κλήθηκε από αυτόν συμφώνησε ότι την 28/4/2014 επισκέφθηκαν το ξενοδοχείο ο κ. Άσπρου, ο κ. Κορνηλίου, υπάλληλος των Εναγομένων και ακόμα μια κοπέλα. Αρνήθηκε ότι μίλησαν στα ρωσικά και την ξενάγησε στο ξενοδοχείο και απάντησε ότι ξενάγησε και τα τρία ως άνω πρόσωπα. Επανέλαβε μετά από υποβολή ότι όποια συμφωνία έκανε ήταν με τους Εναγόμενους και όχι με την Αλλοδαπή Εταιρεία. Είπε ότι τον κάλεσε ο κ. Κορνηλίου για να του αναφέρει ότι αποδέχεται τις προσφορές που τους έγιναν. Μέσω τηλεομοιότυπου γίνονταν οι κρατήσεις. Σχετικά αντίγραφα κατατέθηκαν ως Τεκμήριο
  3. Του υποβλήθηκε ότι στην Κατάσταση Λογαριασμού τεκμήριο 4, αλλά και τιμολόγια Τεκμήριο 10, αναφέρεται το όνομα της Αλλοδαπής Εταιρείας γιατί με αυτήν συναλλάσσονταν οι Ενάγοντες και όχι με τους Εναγόμενους. Διαφώνησε και ανάφερε ότι γινόταν για λογιστικούς σκοπούς της τελευταίας η αναφορά στην Αλλοδαπή Εταιρεία. Του υποβλήθηκε ότι μια φορά την 19/8/2014 στάλθηκε η κατάσταση λογαριασμού και απάντησε ότι αποστελνόταν συνεχώς. Του υποβλήθηκε ότι η επιταγή Τεκμήριο 5 Α του παραδόθηκε από τους Εναγόμενους μέχρι να πληρώσει η Αλλοδαπή Εταιρεία για να μην πραγματοποιήσει την προειδοποίηση του ο ΜΕ και να μην εξυπηρετήσει τους τουρίστες που θα έρχονταν. Γνώριζε την ύπαρξη της αλλοδαπής εταιρείας και την συνεργασία της με άλλο τουριστικό πράκτορα. Του υποβλήθηκε ότι επινόησε συμφωνία με τους Εναγόμενους γιατί πτώχευσε η αλλοδαπή εταιρεία για να γλιτώσει την ζημιά και διαφώνησε. Εκ μέρους της υπεράσπισης κατέθεσε ο διευθυντής των Εναγομένων κ. XXXXX Άσπρου (ΜΥ). Στην γραπτή του δήλωση Έγγραφο 2 αναφέρει ότι οι Εναγόμενοι λειτουργούν ως πράκτορες και εξηγεί την διαδικασία λειτουργίας τους. Ο ίδιος είναι Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Τουριστικών Πρακτόρων Κύπρου (ACTA) και Πρόεδρος της Επιτροπής Εισερχόμενου Τουρισμού. Ήταν απλώς πράκτορες της Αλλοδαπής Εταιρείας και παρουσίασε ως Τεκμήριο 11 σχετική μεταξύ τους συμφωνία, στην οποία αναφέρονται ως αντιπρόσωποι της.. Η XXXXX Korovina , υπεύθυνη προϊόντων της αλλοδαπής εταιρείας είχε επισκεφθεί την Κύπρο τον Απρίλιο του
  4. Το είχε μάθει ο ΜΕ και τον κάλεσε για να δει το Ξενοδοχείο. Ο ίδιος και ο κ. Κορνηλίου παρέμειναν στον χώρο υποδοχής του Ξενοδοχείου, ενώ ο ΜΕ ξενάγησε την Natalia στο ξενοδοχείο, μιλώντας της στα ρωσικά. Αργότερα την ίδια μέρα ο ΜΕ τους έστειλε με ηλεκτρονικό μήνυμα τις τιμές που είχε συμφωνήσει με τη Natalia. Αυτές τις τιμές τις προώθησαν στην Αλλοδαπή Εταιρεία. Αφού ξεκίνησε η συνεργασία των Εναγόντων με την Αλλοδαπή Εταιρεία, οι Εναγόμενοι προωθούσαν τις κρατήσεις της τελευταίας στο ξενοδοχείο με σαφή αναφορά ότι η κράτηση γινόταν για την Αλλοδαπή Εταιρεία. Εκδίδονταν τιμολόγια για την Αλλοδαπή Εταιρεία και σχετική κατάσταση λογαριασμού (Τεκμήρια 10 και 14). Τους ζητήθηκε να μεσολαβήσουν τον Ιούλιο του 2014 για να πληρωθεί το υπόλοιπο από την Αλλοδαπή Εταιρεία. Μέσα του Ιουλίου αναφέρθηκε από τον ΜΕ ότι δεν θα δεχθεί άλλους πελάτες αν δεν καταβαλλόταν το υπόλοιπο που οφείλετο. Για να μην γίνουν ρεζίλι ως γραφείο, αλλά και ως χώρα από την μη εξυπηρέτηση τουριστών κατέβαλε το ποσό των κρατήσεων του Μαΐου και θα ανέμενε να το πληρωθεί όταν θα καταβάλλονταν τα οφιελόμενα ποσά από την Αλλοδαπή Εταιρεία. Ουδέποτε υποσχέθηκε εξόφληση του υπολοίπου στους Ενάγοντες. Την 2/8/2014 ενημερώθηκαν ότι η Αλλοδαπή Εταιρεία τέθηκε υπό εκκαθάριση. Ζημιώθηκαν και άλλα ξενοδοχεία, αλλά και οι Εναγόμενοι από αυτή την εξέλιξη. Γι΄ αυτό οι Ενάγοντες επινόησαν συμφωνία με τους Εναγόμενους για να εισπράξουν τα σπασμένα που δημιούργησε η Αλλοδαπή Εταιρεία, εκμεταλλευόμενοι την επιταγή, Τεκμήριο 5 Α, η οποία δόθηκε για καταβολή μέρους των οφειλόμενων της. Κανένας πράκτορας δεν καλύπτει τους όσους εκπροσωπεί και το γνωρίζουν οι Ενάγοντες. Κατά την αντεξέταση του ανάφερε ότι οι Εναγόμενοι ασχολούνται με τον εισερχόμενο τουρισμό. Είναι αδειούχοι από το
  5. Δεν κοινοποιήθηκε στον ΚΟΤ η συμφωνία με την Αλλοδαπή Εταιρεία Τεκμήριο
  6. Οι πιο πολλές συμφωνίες της Αλλοδαπής Εταιρείας στην Κύπρο ήταν γραπτές. Παρά ταύτα υπήρξαν και προφορικές συμφωνίες, οι οποίες έλαβαν χώρα την τελευταία στιγμή, όπως και αυτή με τους Ενάγοντες. Παραδέχτηκε ότι συνυπογράφουν τις γραπτές συμφωνίες μεταξύ ξενοδοχείων και οργανωτών ταξιδιών του εξωτερικού, τους οποίους εκπροσωπούν και ότι αν δεν το πράξουν οι συμφωνίες αυτές είναι άκυρες. Εκείνο που πράττουν σε αυτού του τύπου τις συνεργασίες είναι να διευκολύνουν τον αλλοδαπό οργανωτή ταξιδιών διπλοελέγχοντας τα τιμολόγια που αποστέλλονται και να διεκπεραιώνουν την διακίνηση των τουριστών. Λάμβαναν οι ίδιοι τα χρήματα από την Αλλοδαπή Εταιρεία και τα έστελναν στα ξενοδοχεία αφού ελέγχονταν τα τιμολόγια. Η Αλλοδαπή Εταιρεία είχε παρουσία στην Κύπρο και το 2013, αλλά με τους Εναγόμενους συνεργάστηκαν το 2014, αφού γνώρισε το γενικό διευθυντή και το διευθύνων σύμβουλο της. Διασφάλισαν ότι δεν θα φέρουν ευθύνη από τυχόν μη πληρωμές ή άλλες οφειλές της, μέσω της συμφωνίας τους Τεκμήριο
  7. Πρώτη φορά γνώρισε τη XXXXX όταν ήρθε στην Κύπρο. Ήταν πιεσμένο το πρόγραμμα της επίσκεψης της γιατί θα επισκέπτονταν πολλά ξενοδοχεία, αλλά διευθέτησε να περάσουν από το ξενοδοχείο των Εναγόντων λόγω της φιλίας του με τον ΜΕ. Εν τη απουσία του ΜΥ όμως, συμφώνησε ο ΜΕ με τη XXXXX. Διαφώνησε με την υποβολή ότι ο ίδιος ζήτησε καλύτερες τιμές για τον Μάιο και για το ότι έλαβε τις προσφορές Τεκμήριο
  8. Διαφώνησε ότι ήταν για σκοπούς τάξης που αναφερόταν το όνομα της Αλλοδαπής Εταιρείας στα τιμολόγια και αντέτεινε ότι για έλεγχο των λογαριασμών και μόνο στέλνονταν τα τιμολόγια στους Εναγόμενους. Αποτελεί κοινή πρακτική η διευκόλυνση πελατών των Εναγομένων με δικά τους χρήματα, ειδικά όταν είναι μικρά τα ποσά όπως στην παρούσα περίπτωση. Ανάφερε ότι είναι ξεκάθαρο από τα ηλεκτρονικά μηνύματα Τεκμήρια 8 και 9 ότι συμβατική σχέση οι Ενάγοντες είχαν με την Αλλοδαπή Εταιρεία.
  9. Ανάλυση μαρτυρίας Μέσω των δικογράφων και της μαρτυρίας των μερών προκύπτει το εξής επίδικο: Αν οι Ενάγοντες συμβλήθηκαν με τους Εναγόμενους ή με την Αλλοδαπή Εταιρεία και οι Εναγόμενοι αποτελούσαν απλώς τους αντιπροσώπους αυτής. Για την απόφανση ως προς τούτο θα πρέπει να επιλυθούν μια σειρά από άλλα, περιφερειακά πραγματικά επίδικα ζητήματα. Όπως το περιεχόμενο της συζήτησης της XXXXX και του ΜΕ, κατά την επίσκεψη στο Ξενοδοχείο, ο λόγος της έκδοσης της επιταγής Τεκμήριο 5 Α, αλλά και η ερμηνεία των Τεκμηρίων που κατατέθηκαν και ρίχνουν, σε μεγάλο βαθμό, φως στην επίλυση των επίδικων. Παραδεκτά, δε, οι Ενάγοντες γνώριζαν για την ύπαρξη της Αλλοδαπής Εταιρείας, γνώριζαν ότι είναι στην βάση της συνεργασίας των Εναγόμενων με αυτή που θα προσέρχονταν τουρίστες στο Ξενοδοχείο, η Αλλοδαπή Εταιρεία στη συνέχεια πτώχευσε, οι Ενάγοντες παρείχαν υπηρεσίες σε τουρίστες που αποστέλλονταν από την Αλλοδαπή Εταιρεία και δεν πληρώθηκε το οφειλόμενο σε αυτούς ποσό.
  10. Αξιολόγηση μαρτυρίας Οι αρχές της νομολογίας δεικνύουν ότι η εντύπωση που αφήνει ένας μάρτυρας είναι παράγοντας εξαιρετικής σημασίας για την κρίση της αξιοπιστίας (C & A Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου

(1999)1(Β) ΑΑΔ 1273). Παρά ταύτα το Δικαστήριο έχει ευθύνη να αξιολογήσει έκαστη μαρτυρία με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα, πειστικότητα και της σύγκρισης της με την υπόλοιπη μαρτυρία (Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 506). Θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη ότι, δυνατόν ο αλαζόνας να είναι φιλαλήθης και ο ταπεινόφρων να ψεύδεται (Α. Ι. κ.α. ν. Π. Φ. κ.α., Πολιτική Έφεση αρ. 283/12, 27/9/2019), ECLI:CY:AD:2019:D402. Ο τρόπος που καταθέτει ένας μάρτυς συνιστά και εκδήλωση της προσωπικότητας του. Οι πνευματικές και άλλες αρετές που εξωτερικεύονται, μαζί με το αφηγηματικό μέρος της μαρτυρίας, προσδίδουν κατά κανόνα αξιοπιστία στη μαρτυρία. Χρειάζεται όμως προσοχή από το δικαστή γιατί συμβαίνει αναξιόπιστος μάρτυς να προκαλεί ευμενή εντύπωση και αντίστροφα (Χριστοφή Φώτης ν. Κώστα Γιάγκου Ζαχαριάδη
(2002)1 ΑΑΔ 401). Ο ΜΕ κρίνεται ότι υπέπεσε σε μια σειρά αντιφάσεων, τόσο μέσω της αντιπαραβολής της μαρτυρίας του με τα Τεκμήρια που κατατέθηκαν όσο και μέσω της γενικότερης στάσης του στο Δικαστήριο. Συγκεκριμένα παρά την επιμονή του ότι είχε συμφωνία με τους Εναγόμενους τα Τεκμήρια 8 και 9 τον διαψεύδουν. Στο μεν Τεκμήριο 8, ηλεκτρονικό μήνυμα του ίδιου προς τους Εναγόμενους, αναφέρει ότι δεν είχαν απάντηση ή πληροφόρηση ως προς το πότε θα τους πληρώσουν (when they pay as), εννοώντας την Αλλοδαπή Εταιρεία. Ενώ δηλαδή συνομιλεί με τους Εναγόμενους χρησιμοποιεί το τρίτο πληθυντικό, για να καθορίσει τον υπεύθυνο για πληρωμή του οφειλόμενου ποσού. Και αν ακόμα όμως δεχόμουν την θέση του κ. Μαρκουλή ότι αυτό αποτελεί ορθογραφικό λάθος, δεν θα ήταν λογικό ένα τέτοιο, καίριο λάθος να επαναλαμβανόταν με το λεκτικό του Τεκμήριου
  1. Εκεί πάλι ο ΜΕ απευθυνόμενος στους Εναγόμενους αναφέρεται σε πληρωμή από την Αλλοδαπή Εταιρεία, χωρίς να απαιτεί το όποιο ποσό από τους Εναγόμενους (if we do not receive a payment from LABIRI). Ακόμα η τιμολόγηση, ως το Τεκμήριο 10 δεικνύει, γινόταν επ' ονόματι της Αλλοδαπής Εταιρείας. Δηλαδή για όλους τους σκοπούς και τις νομικές συνέπειες που ένα τιμολόγιο φέρει, αντισυμβαλλόμενος των Εναγόντων φαινόταν να είναι η Αλλοδαπή Εταιρεία. Πουθενά, δε, στα εν λόγω τιμολόγια δεν φαίνονται οι Εναγόμενοι. Το ίδιο και στην κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο
  2. Θα ανέμενε κάποιος ότι αν ήταν πράγματι αντισυμβαλλόμενοι των Εναγόντων οι Εναγόμενοι, να τύγχαναν, έστω παρενθετικής αναφοράς, στα όποια τιμολόγια ή καταστάσεις λογαριασμού. Ακόμα όμως και η στάση των Εναγομένων ήταν τέτοια που δεν αφήνει περιθώριο να κριθεί ότι είχαν συμβατική σχέση με τους Ενάγοντες. Ότι ηλεκτρονικό μήνυμα λάμβαναν, το προωθούσαν στην Αλλοδαπή Εταιρεία (βλ. Τεκμήρια 9 Α, 12 και 13). Η πληρωμή μέρους του οφειλόμενου ποσού από τους ίδιους ξεκαθαρίστηκε με λεπτομέρεια, όπως θα τεθεί και κατωτέρω. Ο ΜΕ, δε, φαίνεται να αποκάλυψε στο Δικαστήριο μόνο μέρος της μαρτυρίας και όχι το σύνολο της. Συγκεκριμένα, παρέδωσε ηλεκτρονικά μηνύματα, αλλά παρέλειψε να παραδώσει τα Τεκμήρια 8 και 9, τα οποία δεικνύουν ότι συμβλήθηκε με την αλλοδαπή εταιρεία και όχι τους Εναγόμενους. Δεν κατέθεσε συγκεκριμένα τιμολόγια προς την αλλοδαπή εταιρεία (Τεκμήριο 10), ενώ δεν είχε αναφερθεί στο Έγγραφο 1, στην απεσταλμένη της αλλοδαπής εταιρεία που επισκέφθηκε το ξενοδοχείο. Ο ΜΥ υπήρξε σταθερός στις θέσεις του, όπως αυτές είχαν δικογραφηθεί, τις οποίες υποστήριξε με τεκμήρια και σαφή επιχειρήματα. Απαντούσε με σαφήνεια και δεν υπέπεσε σε καμία αντίφαση σε σχέση με όσα ανάφερε. Συγκεκριμένα δικαιολόγησε με λεπτομέρεια γιατί αναγκάστηκε να καταβάλει μέρος των οφειλόμενων της αλλοδαπής εταιρείας. Επιδίωξε με αυτό τον τρόπο να περισώσει τόσο την αξιοπιστία της εταιρείας του, αλλά και λόγω της θέσης του ως πρόεδρος της επιτροπής εισερχόμενου τουρισμού δεν θα μπορούσε να αφήσει τουρίστες που θα έρχονταν να μείνουν άστεγοι, στον δρόμο, όπως χαρακτηριστικά ανάφερε. Συνεπώς κατέβαλε, ένα μικρό σχετικά ποσό, το οποίο θα λάμβανε πίσω όταν θα πλήρωνε η Αλλοδαπή Εταιρεία και με αυτό τον τρόπο εξασφάλισε τόσο την πληρωμή μέρους των οφειλόμενων στους Ενάγοντες, όσο και την εξυπηρέτηση των τουριστών. Η μη κοινοποίηση της συμφωνίας των Εναγομένων με την αλλοδαπή εταιρεία στον ΚΟΤ, δεν σημαίνει ταυτόχρονα και μη ενημέρωση του Οργανισμού, ως ήταν τότε, για την εν λόγω συμφωνία. Αυτήν την ενημέρωση απαιτεί ο Νόμος και όχι την κοινοποίηση αυτής κάθε αυτής της συμφωνίας. Ήταν κάθετος ότι ουδέποτε προβαίνουν σε απευθείας συμφωνίες με τους ξενοδόχους και ουδέποτε αυτή η θέση του δεν πλήχθηκε ή καταρρίφθηκε. Τουναντίον ενώ ζητήθηκε από τον ΜΕ να παρουσιάσει την όποια συμφωνία έκαναν οι Εναγόμενοι με ξενοδόχους δεν μπορούσε ούτε να αναφέρει κάποια, έστω και αν συνεργαζόταν μαζί τους για περίπου 20 έτη. Ο ΜΥ υποστήριξε τις θέσεις του και μέσω της κατάδειξης του όλου προβλήματος που δημιουργεί η εκκαθάριση μιας εταιρείας με την οποία συνεργάζονται στην αγορά. Μέσω προηγούμενων παραδειγμάτων αλλά και έκθεσης των ζημιών και συνεπειών που προκλήθηκαν από την Αλλοδαπή Εταιρεία, έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου την πλήρη εικόνα της τότε κατάστασης. Παρουσιάστηκε, λοιπόν, στο Δικαστήριο ως ένας σοβαρός επαγγελματίας με θέσεις αρχής, τις οποίες εφάρμοσε εν προκειμένω. Στην βάση των ως άνω γίνονται τα κάτωθι ευρήματα. Οι Ενάγοντες συνήψαν συμφωνία με την Αλλοδαπή Εταιρεία. Αντιπρόσωποι της τελευταίας στην Κύπρο ήταν οι Εναγόμενοι, υπεύθυνοι, κυρίως, για διπλοέλεγχο των τιμολογίων που θα στέλνονταν και για την διακίνηση των τουριστών. Η Αλλοδαπή Εταιρεία έστειλε τουρίστες και τους εξυπηρέτησε το ξενοδοχείο των Εναγόντων από τον Μάιο μέχρι τον Αύγουστο του
  3. Εκδίδονταν τιμολόγια και καταστάσεις λογαριασμού στο όνομα της Αλλοδαπής Εταιρείας. Ουδέποτε καταβλήθηκε στους Ενάγοντες το οφειλόμενο ποσό για τις υπηρεσίες τους. Μέσω των Εναγόμενων επιχείρησαν να λάβουν τα όσα τους οφείλονταν από την Αλλοδαπή Εταιρεία και τον Ιούλιο προειδοποίησαν ότι δεν θα δεχθούν άλλους τουρίστες αν δεν τους καταβληθεί το οφειλόμενο ποσό (Τεκμήρια 8 και 9). Οι Ενάγοντες κάλυψαν το οφειλόμενο του Μαΐου, με σκοπό να εξυπηρετηθούν οι όσοι τουρίστες θα έρχονταν και να λάβουν πίσω το ποσό που κατέβαλαν όταν θα πλήρωνε τελικά η Αλλοδαπή Εταιρεία. Τελικά η Αλλοδαπή Εταιρεία τέθηκε υπό εκκαθάριση και το οφειλόμενο ποσό παρέμεινε απλήρωτο.
  4. Νομική Βάση Εκ της πιο πάνω αποδεκτής μαρτυρίας προκύπτει ότι οι Ενάγοντες συμβλήθηκαν με την Αλλοδαπή Εταιρεία. Οι Εναγόμενοι ήταν αντιπρόσωποι της Αλλοδαπής Εταιρείας. Σχετικά με την αντιπροσώπευση είναι τα όσα αναφέρονται στο όγδοο Μέρος του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφαλαίου
  5. Σχέση αντιπροσώπευσης μπορεί να εγκαθιδρυθεί και συμβατικά. Παραπέμπω στα όσα αναφέρθηκαν από τον Lord Pearson στην Garnac Grain Co Inc v H.M.F. Faure & Fairclough Ltd [1968] AC 1130, και υιοθετήθηκαν στην UBS AG (London Branch) v Kommunale Wasserwerke Leipzig GmbH, 2014 WL 5483661 ως κάτωθι: «The relationship of principal and agent can only be established by the consent of the principal and the agent. They will be held to have consented if they have agreed to what amounts in law to such a relationship, even if they do not recognise it themselves and even if they have professed to disclaim it . But the consent must have been given by each of them, either expressly or by implication from their words and conduct. Primarily one looks to what they said and did at the time of the alleged creation of the agency. Earlier words and conduct may afford evidence of a course of dealing in existence at that time and may be taken into account more generally as historical background. .» Οι Εναγόμενοι παρουσίασαν το Τεκμήριο 11, το οποίο αποτελεί συμφωνία συνεργασίας με την Αλλοδαπή Εταιρεία. Αυτή υπογράφεται από τον ΜΥ και περιγράφει λεπτομερώς την σχέση Εναγόμενων και Αλλοδαπής Εταιρείας. Διορίζονται οι Εναγόμενοι ως αντιπρόσωποι της αλλοδαπής εταιρείας και καθορίζονται οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα των μερών μέσω αυτής της συμφωνίας. Σε σχέση με την ευθύνη αντιπροσώπων το άρθρο 190 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφάλαιο 149 ορίζει ότι «Ελλείψει συμβατικού όρου γι αυτό, ο αντιπρόσωπος δεν δύναται να εκτελέσει προσωπικά σύμβαση που συνάφθηκε από αυτόν για λογαριασμό του αντιπροσωπευόμενου, ούτε δεσμεύεται προσωπικά από αυτή.» Μία από τις επιφυλάξεις του άρθρου 190
(2)ορίζει ότι Τέτοιος συμβατικός όρος τεκμαίρεται ότι υπάρχει στις ακόλουθες περιπτώσεις- (α) όταν η σύμβαση καταρτίζεται από αντιπρόσωπο για την πώληση ή την αγορά αγαθών, για λογαριασμό εμπόρου που διαμένει στην αλλοδαπή~. Ακόμα στην Teheran-Europe Co Ltd v ST Belton (Tractors) Ltd, [1968] 2 Q.B. 545, αποφασίστηκε ότι αν ο αντιπροσωπευόμενος είναι αλλοδαπός, αυτό λαμβάνεται υπόψη ώστε να κριθεί αν η σύμβαση χρίζει εκτέλεσης εναντίον του αντιπρόσωπου ή του αντιπροσωπευόμενου, ως εξής: «On the second I agree that in determining whether the exclusion can be established the courts ought to take into account, as part of the totality of the circumstances, the fact that the principal was a foreign one, but that no presumption of exclusion can be founded on that fact alone.» Στην υπό εξέταση περίπτωση όμως στο Τεκμήριο 11 όχι μόνο δεν υπάρχει συμβατικός όρος που να δεσμεύει τους Εναγόμενους για συμβατικές ή άλλες αστικές υποχρεώσεις της Αλλοδαπής Εταιρείας, αλλά οι Εναγόμενοι απεκδύονται τέτοιων ευθυνών μέσω του όρου 1 (b). Υπάρχει, λοιπόν, σαφής όρος ο οποίος δεικνύει ότι ο αντιπρόσωπος ουδεμία ευθύνη φέρει ως προς τις υποχρεώσεις της Αλλοδαπής Εταιρείας. Έτσι η ιδιότητα της Αλλοδαπής Εταιρείας, η εθνικότητα της και ο όποιος άλλος παράγοντας, δεν θα μπορούσαν να επηρεάσουν ή να αντιστρέψουν τον ξεκάθαρο και σαφή όρος περί μη ευθύνης των Εναγόμενων - αντιπροσώπων τους, καταδεικνύοντας έτσι την βούληση των μερών στο Τεκμήριο 11. Καμία, δε, υπέρβαση της σύμβασης αντιπροσωπείας δεν καταδείχθηκε, ώστε να κριθούν υπεύθυνοι οι Εναγόμενοι, ως τα άρθρα 187 και 188 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφάλαιο 149 ορίζουν. Όπως αναφέρθηκε και στην Παύλος Ευαγγελίδης ν Νίκου Κοσμά κ. α.
(1998)1 Α.Α.Δ. 932 «Με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 190 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149 ελλείψει συμβατικού όρου προς το σκοπό αυτό, ο αντιπρόσωπος δεν δεσμεύεται προσωπικά από σύμβαση. Μεταξύ άλλων όμως τέτοιος συμβατικός όρος τεκμαίρεται ότι υπάρχει όταν ο αντιπρόσωπος δεν αποκαλύπτει το όνομα του αντιπροσωπευόμενου και σε τέτοια περίπτωση καθίσταται και ο ίδιος υπεύθυνος.» Εν προκειμένω σαφώς και αποκαλύφθηκε ο αντιπροσωπευόμενος. Οι Ενάγοντες προέβησαν σε απευθείας επαφή μαζί του, συμφώνησαν προφορικά και απαίτησαν, μέσω των Εναγόμενων, τα οφειλόμενα ποσά από αυτόν. Ακόμα και ο ΜΕ παραδέχτηκε ότι ο ΜΥ του είχε αναφέρει για την συνεργασία του με την Αλλοδαπή Εταιρεία. Δεν είναι δηλαδή μια περίπτωση η παρούσα όπου οι Εναγόμενοι δεν είχαν αποκαλύψει την ταυτότητα της Αλλοδαπής Εταιρείας ή συμβάλλονταν ωσάν να είναι οι ίδιοι οι αντισυμβαλλόμενοι των Εναγόντων. Κάθε άλλο. Γνώρισαν στους Ενάγοντες την εκπρόσωπο της Αλλοδαπής Εταιρείας, ακόμα και οι ίδιοι οι Ενάγοντες ζητούσαν πληρωμή των οφειλόμενων από την Αλλοδαπή Εταιρεία (βλ. Τεκμήριο 8 και τη φράση when they pay as) αναφέρονταν στην Αλλοδαπή Εταιρεία ως την υπεύθυνη προς πληρωμή (βλ. Τεκμήριο 9 και την φράση if we do not receive a payment from LABIRI) και τιμολογούσαν και χρέωναν την Αλλοδαπή Εταιρεία (βλ. Τεκμήρια 10 και 14). Συνεπώς γνώριζαν τον αντισυμβαλλόμενο τους και περαιτέρω την σχέση του με τους Εναγόμενους, αλλά παρόλα αυτά κινήθηκαν εναντίον των δεύτερων και όχι εναντίον της αντισυμβαλλόμενης τους Αλλοδαπής Εταιρείας. Επιπλέον οι πρόνοιες του άρθρου 6
(3)του του περί Γραφείων Τουρισμού και Ταξιδίων και Ξεναγών Νόμου του 1995 (41(I)/1995), δεν οδηγούν σε ευθύνη των Εναγόμενων ως προς τα επίδικα. Το εν λόγω άρθρο αναφέρεται σε παράβαση τωv διατάξεωv τoυ ως άνω Νόμoυ και τωv Καvovισμώv. Στην παρούσα περίπτωση εκείνο που εξετάζεται είναι η κατ' ισχυρισμό συμβατική σχέση των μερών και όχι η όποια παράβαση Νόμου, ζημίωσε τους Ενάγοντες. Καμία, δε, τέτοια παράβαση, η οποία να ζημιώνει τους τελευταίους δεν καταδείχθηκε. Οι Ενάγοντες εισηγούνται ότι τυγχάνει εφαρμογής το δόγμα ex turpi causa. Με εφαλτήριο το άρθρο 6
(1)του Νόμου 41(I)/1995, αναφέρουν ότι από την στιγμή που η όποια σύμβαση με την αλλοδαπή εταιρεία ήταν προφορική, δεν προσυπογράφηκε από τους Εναγόμενους αντιπρόσωπους τους και είναι άκυρη. Στην βάση όμως της αποδεκτής μαρτυρίας στο Δικαστήριο, η συμφωνία έλαβε χώρα μεταξύ Εναγόντων και αλλοδαπής εταιρείας και ήταν προφορική, με συνέπεια να μην προσυπογραφεί από ημεδαπό Γραφείo. Επομένως ήταν άκυρη ως το άρθρο 6
(1)προβλέπει. Αυτή η ακυρότητα δεν επενεργεί στην υπόθεση των Εναγόμενων, αλλά σε αυτή των Εναγόντων. Συγκεκριμένα όπως τέθηκε και στην πρόσφατη Ανδρονίκου κ.α. ν. Μαυροπούλου, Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 14/2014 και 89/2014, 30/9/2021, ECLI:CY:AD:2021:A415, με αναφορά στην Χριστοδούλου ν. Antonius H.F.M. Vraets
(2009)1 ΑΑΔ 802, στην βάση της αρχής του ex turpi causa δεν επιτρέπεται επανάκτηση μεταβιβασθέντων ωφελημάτων που προέρχονται από παράνομα συμβόλαια. Στην Ανδρονίκου, η εν γνώση της εφεσίβλητης κολάσιμη συμπεριφορά όπως προέκυπτε από την σύμβαση δεν επέτρεπε επανάκτηση του πληρωθέντος ποσού. Σχετικά είναι και τα όσα αναφέρονται στο στο σύγγραμμα του Π. Πολυβίου «Το Δίκαιο των Συμβάσεων», Τόμος Β΄, σελ. 595 και επόμενες, με αναφορά σε βρετανική και κυπριακή νομολογία. Ότι δηλαδή εάν μια σύμβαση είναι παράνομη, τότε θεωρείται άκυρη και δεν μπορεί να προκύπτει οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα από αυτή. Η εν λόγω αρχή εφαρμόζεται, βεβαίως, και σε περιπτώσεις όπου η σύμβαση απαγορεύεται ή καθίσταται άκυρη δυνάμει νόμου. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Alam El Joseph ν. Xριστόφορου Tουμαζίδη
(1998)1 ΑΑΔ 968, Γρηγορίου Σπύρος και Άλλη ν. Οικοσυνθέσεις Λτδ
(2010)1 ΑΑΔ 1932 κ.α. Αναλόγως και στην παρούσα οι Ενάγοντες συμβλήθηκαν με την Αλλοδαπή Εταιρεία χωρίς την προσυπογραφή ημεδαπού γραφείου κατά παράβαση του άρθρου 6
(1)του Νόμου 41(I)/
  1. Αυτή η παράβαση νόμου καθιστά παράνομη την σύμβαση Εναγόντων και Αλλοδαπής Εταιρείας, με συνέπεια οι πρώτοι να μην μπορούν να διεκδικήσουν ποσά που οφείλονται δυνάμει αυτής της παράνομης σύμβασης.
  2. Κατάληξη Η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των Εναγόντων και υπέρ των Εναγομένων, όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.