Μανώλη ν. Γενικό Εισαγγελέα κ.α., Αρ. Αγωγής:1880/2014, 7/1/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2022:A22 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΛΟΥΚΑ Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:1880/2014 Μεταξύ: XXXXX XXXXX Μανώλη Ενάγοντα ν. Γενικό Εισαγγελέα Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου Λαϊκής Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία ΛΤΔ δια μέσω της Εκκαθάρισης XXXXX Αντωνιάδου Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγόμενων Αίτηση των Εναγομένων 3 ημερ. 23.11.2021 για αναστολή της διαδικασίας Ημερομηνία: 7/1/2022 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Εναγόμενους 3 Αιτητές: κα. Καλλένου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, σκοπό έχει την ακύρωση συμφωνιών για την αγορά αξιογράφων από τους Εναγόμενους 3 μέσω σχετικών δηλώσεων και την απόδοση αποζημιώσεων. Ενώ η υπόθεση είχε οριστεί για ακρόαση καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση από τους Εναγόμενους 3 Αιτητές (στο εξής «οι Αιτητές»). Με αυτήν ζητείται η αναστολή της εκδίκασης της παρούσας μέχρι την εκδίκαση της Αίτησης Εκκαθάρισης με αριθμό 1/21. Αυτή καταχωρήθηκε από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου και σκοπό έχει την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης υπό ειδική διαχείριση της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd και τον σχετικό διορισμό εκκαθαριστή. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της κας. XXXXX Καλλένου. Η τελευταία είναι δικηγόρος, στην δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί τους Αιτητές. Αναφέρεται στο ιστορικό του πως το εν λόγω δικηγορικό γραφείο ανέλαβε την εκπροσώπηση των αιτητών και στα γεγονότα που οδήγησαν τελικά στον διορισμό ειδικής διαχειρίστριας προς αποτελεσματική εκτέλεση των μέτρων εξυγίανσης. Γίνεται αναφορά στην αίτηση 1/21 του ΕΔ Λευκωσίας την οποία καταχώρησε η Εναγόμενη 2 στην παρούσα. Πεμπτουσία της ένορκης δήλωσης Καλλένου αποτελεί η αναφορά της στην παράγραφο 27 και επόμενες. Εκεί υποστηρίζει ότι η διαδικασία μπορεί να ανασταλεί αφού θα εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Θα διασφαλιστούν τα περιουσιακά στοιχεία της Εναγόμενης 3 και ο δίκαιος διαμοιρασμός τους και θα αποφευχθεί η λήψη πλεονεκτήματος από πιστωτές. Θα διασφαλιστεί χρόνος, όπως υποστηρίζει καθώς αν διοριστεί τελικά εκκαθαριστής, θα προκύψει η ανάγκη λήψης άδειας για συνέχιση της διαδικασίας. Οι συνήγοροι των υπόλοιπων μερών δεν έφεραν ένσταση. Αυτό όμως ούτε αναγκάζει το Δικαστήριο να την αποδεχτεί ούτε αφαιρεί από το καθήκον του να εξετάσει την εν λόγω αίτηση. Η αίτηση βασίζεται στο άρθρο 215 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «Οποτεδήποτε μετά την υποβολή αίτησης για εκκαθάριση, και πριν από την έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης, η εταιρεία ή οποιοσδήποτε πιστωτής ή συνεισφορές δύναται - (α) όταν οποιαδήποτε αγωγή ή διαδικασία εναντίον της εταιρείας εκκρεμεί σε οποιοδήποτε Επαρχιακό Δικαστήριο ή στο Ανώτατο Δικαστήριο, να κάνει αίτηση στο Δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί η αγωγή ή διαδικασία για αναστολή αυτής της διαδικασίας, και (β) όταν οποιαδήποτε άλλη αγωγή ή διαδικασία εναντίον της εταιρείας εκκρεμεί, να κάνει αίτηση στο Δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία εκκαθάρισης της εταιρείας για παρεμπόδιση της λήψης περαιτέρω επιπρόσθετης διαδικασίας στην αγωγή ή διαδικασία, και το Δικαστήριο στο οποίο υποβάλλεται αίτηση δύναται, ανάλογα με την περίπτωση, να αναστείλει ή περιορίσει τη διαδικασία με τέτοιους όρους που ήθελε θεωρήσει σωστό.» Στην Stefanos & Andreas Cold Stores Trading Limited ν. ΚΕΑΝ Λίμιτεδ
(1998)1 ΑΑΔ 1806 όπου λέχθηκαν τα εξής. «Σκοπός των προνοιών αυτών για αναστολή, είναι η παροχή προστασίας στους πιστωτές και στην περιουσία της υπό διάλυση εταιρείας με στόχο την ίση πληρωμή των πιστωτών της ίδιας τάξης και την αποτροπή προώθησης διαδικασιών από ορισμένους πιστωτές προς απόκτηση ωφελημάτων. (Βλ. Bowkett v. Fullers United Electric Works Ltd [1923] 1 K.B. 160, In re Dynamics Corpn. (Ch. D.), [1973] 1 W.L.R. 63). Τα πιο πάνω άρθρα του δικού μας Νόμου, είναι παρόμοια με τα άρθρα 231 και 226 του αγγλικού Companies Act 1948. Παρόμοιες πρόνοιες που αφήνουν ανεπηρέαστες τις αρχές που διέπουν τα ερωτήματα ενώπιον μας έγιναν και με τα άρθρα 126, 128 και 130
(3)του Insolvency Act 1986. Κατά συνέπεια, αγγλικά συγγράμματα και δικαστικές αποφάσεις μπορούν να είναι καθοδηγητικές πάνω στα θέματα που μας απασχολούν.» Οι ως άνω αναφερόμενες στην ΚΕΑΝ αρχές είχαν τεθεί από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα στην Αγγλία. Συγκεκριμένα στην Bowkett v Fullers United Electric Works Ltd, [1923] 1 K.B. 160 είχαν αναφερθεί τα ακόλουθα: «Furthermore when a petition has been presented power is given by s. 140 to the High Court to stay proceedings pending in that Court so as to prevent a scramble by the creditors while the Court is considering whether it will wind up the company or not, and to insure that all creditors of the same class shall obtain equal terms.» Από τα ως άνω προκύπτει εν πρώτοις ότι το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να εξετάσει την υπό κρίση αίτηση. Δεν είναι δηλαδή περίπτωση κατά την οποία είναι υποχρεωμένο, έχει δέσμια αρμοδιότητα να πράξει ως η αίτηση. Η διακριτική αυτή ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται ακριβώς προς τον σκοπό της προστασίας στους πιστωτές και στην διαφύλαξη της περιουσίας της εταιρείας, με στόχο την ίση πληρωμή των πιστωτών της ίδιας τάξης και την αποτροπή προώθησης διαδικασιών από ορισμένους πιστωτές προς απόκτηση ωφελημάτων. Στην παρούσα δεν προκύπτει απειλή ως προς τους υφιστάμενους πιστωτές, γιατί με την ενώπιον μου αγωγή ο Ενάγοντας δεν αποκτά ούτε καν την ιδιότητα του πιστωτή. Στην Έφη M. Σπανού ν. GIP Constructions Limited,
(1999)1 Α.Α.Δ. 315 το Ανώτατο Δικαστήριο ξεκαθάρισε ότι δεν εμπίπτει στην έννοια του πιστωτή στα πλαίσια των άρθρων 213
(1)και 243
(1), πρόσωπο του οποίου η οφειλή τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση ακόμα και αν η εταιρεία είναι στην πραγματικότητα αφερέγγυα. Δεν περιλαμβάνει, συνέχισε, πρόσωπο του οποίου αμφισβητείται αυτή τούτη η ιδιότητα του πιστωτή. Δεν περιλαμβάνει, επίσης, πρόσωπο το οποίο έχει βέβαιη απαίτηση για αποζημιώσεις οι οποίες όμως δεν είναι εκκαθαρισμένες. Αναλόγως και στην παρούσα. Οι Αιτητές αμφισβητούν σφοδρά με την Υπεράσπιση τους τις απαιτήσεις του Ενάγοντα και συνακόλουθα την ιδιότητα του ως πιστωτή. Τα όσα αξιώνει ο Ενάγοντας αφορούν κυρίως δηλωτικές αποφάσεις και αποζημιώσεις ελέω τούτων. Επ' ουδενί δεν προκύπτει εκκαθαρισμένη απαίτηση του, αλλά ακόμα και η αξίωση για αποζημιώσεις αμφισβητείται από τους ίδιους τους Αιτητές. Δεν καθίσταται δηλαδή ο Ενάγοντας πιστωτής και δη πιστωτής ο οποίος θα κληθεί να λάβει πλεονέκτημα ως οι Αιτητές εισηγούνται. Ακόμα όμως και σε περίπτωση που ο Ενάγοντας κρίνετο ως πιστωτής, το Δικαστήριο θα είχε το χρέος να αξιολογήσει την αίτηση. Να αξιολογήσει τις περιστάσεις ενώπιον του ώστε να αποφασίσει αν εξυπηρετείται ο σκοπός της αίτησης. Σχετικά είναι τα όσα επιμέτρησε το Δικαστήριο στην Buchanan v Metamorphosis Management Ltd, 2016 WL 06157711, ως ακολούθως: «There then remains the question of the application by the liquidators for a stay. The effect of section 112 of the Insolvency Act 1986 is that the court has a discretion to order a stay of proceedings. It is not automatic as in the case of a company which is in compulsory winding up. The court has power to exercise all or any of the powers which the court might exercise if the company were being wound up by the court. This of course includes the power to order a stay of proceedings, and the court will do that if it is just and beneficial, and the court can do it on such terms as it thinks fit or just.» Συνυπολογίζοντας όλους τους ενώπιον μου παράγοντες δεν κρίνεται ορθό και δίκαιο να επιτύχει η αίτηση. Εν πρώτοις ο Ενάγοντας δεν είναι πιστωτής. Καμίας προστασίας δηλαδή δεν χρήζουν οι υφιστάμενοι πιστωτές από άλλο πιστωτή αν επιτύχει η αίτηση. Κατά δεύτερον δεν υπάρχει στην παρούσα εκκαθαρισμένο χρέος το οποίο πιθανή εξέλιξη της αγωγής θα επηρεάσει την τάξη του. Τέλος η παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε το 2014 και έκτοτε εκκρεμεί η εκδίκαση της. Η όποια περαιτέρω καθυστέρηση στην εκδίκαση της, φρονώ ότι θα προσδώσει στην καθυστέρηση που μαστίζει την δικαιοσύνη μας, ειδικά σε μια υπόθεση όπως η παρούσα με συμπληρωμένη δικογραφία έτοιμη προς ακρόαση. Στην βάση όλων των ως άνω η αίτηση απορρίπτεται χωρίς έξοδα. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο