ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ κ.α. ν. Φλουρή κ.α., Αρ. Αγωγής: 1065/2014, 22/2/2022

(31)στο σύνολο, του Καθ΄ ου η αίτηση 1 επ΄ ονόματι των Καθ΄ων η αίτηση 2, 3 και 4 ως γενόμενη με πρόθεση την παρεμπόδιση της Ενάγουσας - Αιτήτριας 2 στην εκτέλεση της δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε στις 12/11/

1. Επιπρόσθετα ζητείται διάταγμα με το οποίο να διατάζεται η επανεγγραφή της συγκεκριμένης περιουσίας επ΄ ονόματι του Καθ΄ ου η αίτηση 1 - Εναγόμενου
2. Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 2 - 5 του περί Ακυρώσεως Δόλιων Μεταβιβάσεων Νόμου, στα άρθρα 2, 5, 91Α - Δ του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, στην Δ.48 θ.θ.1 - 9 και στη Δ.55 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στην ευρύτερη νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου. Όσον αφορά τα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση παρατίθενται με ένορκη δήλωση του XXXXX Δημητρίου, εξουσιοδοτημένου υπαλλήλου της Αιτήτριας 2 και γνώστη των γεγονότων. Σύμφωνα με τον Ομνύοντα η Τράπεζα Κύπρου καταχώρισε αγωγή εναντίον του Εναγόμενου 1 - Καθ΄ου η αίτηση 1 στην οποία εκδόθηκε απόφαση υπέρ των Εναγόντων - Αιτητών, στις 12/11/2014, για τα ποσά (α) των €335.647,78 και (β) €70.489,04 με τόκο 12% επί των δυο ποσών από 01/07/2014 μέχρι εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση του τόκου ανά εξάμηνο πλέον τα δικηγορικά έξοδα. Το μέρος των δικαιωμάτων της απόφασης που αφορά το ποσό των €335.647,78 πλέον τόκος 12% έχει μεταβιβαστεί από την Τράπεζα Κύπρου στην Gordian Holdings Ltd δυνάμει των προνοιών Σχεδίου Διακανονισμού, το οποίο επικυρώθηκε με διάταγμα του Ε. Δ. Λευκωσίας ημερ. 23/05/
3. Το μέρος της απόφασης που αφορά το ποσό των €70.489,04 πλέον τόκος 12% παρέμεινε στην Τράπεζα Κύπρου. Σε σχέση με τον Εναγόμενο 2 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση στις 30/06/
4. Σύμφωνα με τον Ομνύοντα η συγκεκριμένη αγωγή αφορούσε δύο πιστωτικές διευκολύνσεις, τρεχούμενο λογαριασμό με αρ. XXXXX4796 παραχωρηθέν στις 18/09/2009 και δάνειο με αριθμό XXXXX1107 παραχωρηθέν 06/05/2008, στις οποίες οι Εναγόμενοι 1 και 2 ήταν πρωτοφειλέτες. Τον Ιούλιο 2011 ξεπεράστηκε κατά πολύ το όριο του τρεχούμενου λογαριασμού και στα μέσα του 2012 σταμάτησαν να καταβάλλονταν οι δόσεις του δανείου και για αυτό στάλθηκε η προειδοποιητική επιστολή ημερομηνίας 31/08/2012 με την οποία οι Εναγόμενοι 1 και 2 καλούνταν να εξοφλήσουν τα οφειλόμενα υπόλοιπα. Λόγω του ότι παρέλειψαν να συμμορφωθούν οι Ενάγοντες τερμάτισαν, με επιστολή ημερομηνίας 21/09/2012, τα προαναφερόμενα δάνεια και απαίτησαν άμεση πληρωμή των οφειλόμενων υπολοίπων. Ακολούθησε στις 22/08/2014 η καταχώριση της παρούσας αγωγής. Είναι ο ισχυρισμός του Ομνύοντα ότι ο Καθ΄ου η αίτηση 1 στις 10/06/2013, 26/06/2013 και 28/06/2013 μεταβίβασε αριθμό ακινήτων, ήτοι είκοσι - ένα

(21), που ήταν εγγεγραμμένα επ ονόματί του στον υιό του, Καθ΄ου η αίτηση 2, εννέα

(9)ακίνητα στην θυγατέρα του, Καθ΄ης η αίτηση 3 και ένα

(1)ακίνητο στην αδελφή του, Καθ΄ης η αίτηση 4 δυνάμει δωρεάς χωρίς οποιοδήποτε αντάλλαγμα. Οι μεταβιβάσεις έγιναν μετά τον τερματισμό των αναφερόμενων δανείων, το 2013 και ενώ ο Καθ΄ου η αίτηση 1 γνώριζε την πρόθεση των Εναγόντων - Αιτητών να λάβουν δικαστικά μέτρα αφού του είχαν σταλεί προειδοποιητικές επιστολές από τον Αύγουστο 2012 καθώς και τον Σεπτέμβριο 2012. Υποστηρίζει, ο Ομνύοντας, ότι οι συγκεκριμένες μεταβιβάσεις έγιναν παράνομα και με πρόθεση να εμποδιστούν οι Ενάγοντες - Αιτητές από του να ασκήσουν τα δικαιώματά τους ως νόμιμοι χρεώστες αφού έγιναν δυνάμει δωρεάς και χωρίς οποιονδήποτε αντάλλαγμα. Οι Καθ΄ ων η αίτηση 1, 2, 3 και 4 αντιμετώπισαν την αίτηση με την καταχώριση ένστασης στην οποία κατέγραψαν δεκατέσσερεις

(14)λόγους ενστάσεως οι οποίοι μπορούν να συνοψιστούν σε συντομία ως ακολούθως: Ότι οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται στην καταχώριση της υπό κρίση αίτησης γιατί είναι αντικανονική και παράτυπη, ότι η αίτηση είναι καταχρηστική αφού οι Αιτητές είναι πλήρως εξασφαλισμένοι με τις ενυπόθηκες εξασφαλίσεις τις οποίες καθυστέρησαν να εκποιήσουν με αποτέλεσμα να εξογκώνονται τα υπόλοιπα των εξ αποφάσεως δανείων, ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, ότι οι μεταβιβάσεις έγιναν με σκοπό τη συμμόρφωση με συμφωνία διευθέτησης περιουσιακών διαφορών του Εναγόμενου 1 - Καθ΄ου η αίτηση 1 με την εν διαστάσει σύζυγό του πριν την καταχώριση της αγωγής, ότι τυχόν έκδοση του διατάγματος επηρεάζει το συνταγματικό δικαίωμα των Καθ΄ων η αίτηση να τύχουν δίκαιης δίκης εντός εύλογου χρόνου, ότι οι Αιτητές δεν ήταν πιστωτές εν τη εννοία του Νόμου όταν έγιναν οι επίδικες μεταβιβάσεις στους Καθ΄ων η αίτηση 2, 3 και 4, ότι δεν υπήρχε πρόθεση καθυστέρησης ή παρεμπόδισης των Εναγόντων - Αιτητών στην ανάκτηση του χρέους, ότι η αίτηση καταχωρίστηκε καθυστερημένα, ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν σχετίζεται με την αίτηση γιατί ο Ομνύοντας δεν αναφέρει όλη την αλήθεια στο Δικαστήριο, ότι η μεταβίβαση των ακινήτων έγινε πριν ο Εναγόμενος 1 - Καθ΄ου η αίτηση 1 λάβει οποιαδήποτε επιστολή από τους Αιτητές και πριν την καταχώριση της αγωγής, ότι οι Αιτητές μπορούσαν να εκποιήσουν τα ενυπόθηκα ακίνητα τα οποία εξασφάλιζαν τα επίδικα χρέη του Εναγόμενου 1 - Καθ΄ου η αίτηση 1, ότι το επίδικο χρέος έχει εξοφληθεί από τον Εναγόμενο 2, ότι στην πώληση των περιουσιακών στοιχείων της Λαϊκής Τράπεζας προς την Τράπεζα Κύπρου δεν συμπεριλαμβάνονταν οποιαδήποτε κατ΄ ισχυρισμό ποινικά ή αστικά αδικήματα όπως αυτό της δόλιας μεταβίβασης και ότι υπάρχει παράνομη και κακή εκπροσώπηση των Αιτητών. Η ένσταση βασίζεται στα άρθρα 1 - 5 του περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου, στη Δ.2, Δ.9, Δ.16, Δ.34, Δ.40, Δ.42Α, Δ.48 θ.θ.1 - 4, 8 και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στα άρθρα 91Α - Δ του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, στα άρθρα 27, 36 - 44 του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, στον περί Εταιρειών Νόμο, στο Άρθρο 30.2 του Συντάγματος, στην ΕΣΔΑ και στις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου. Υποστηρίχθηκε, σε σχέση με τα γεγονότα, με ένορκη δήλωση του ίδιου του Εναγόμενου - Καθ΄ ου η αίτηση 1 ο οποίος γνωρίζει τα γεγονότα από προσωπική του εμπλοκή. Σύμφωνα με τον Ομνύοντα το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την αίτηση γιατί το ποσό ξεπερνά τις €500.000 με την προσθήκη των τόκων, που είναι το όριο της καθ΄ ύλη αρμοδιότητάς του. Υποστηρίζει ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και ότι κατά τη δική του άποψη δεν είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα γιατί κατά τον χρόνο των επίδικων μεταβιβάσεων δεν υπήρχαν οι Αιτητές - Gordian Holdings Limited για να καταδολιευτούν και ούτε είχαν μεταβιβαστεί οποιαδήποτε αγώγιμα δικαιώματα, τα οποία να σχετίζονται με δόλο ή κατ΄ ισχυρισμό δόλιες αποξενώσεις αφού δεν μεταβιβάστηκαν τέτοια δικαιώματα με την Κ.Δ.Π.104/2013 όταν πωλήθηκαν τα δάνεια της Λαϊκής Τράπεζας αρχικά στην Ενάγουσα, την Τράπεζα Κύπρου. Υποστηρίζει ότι οι μεταβιβάσεις έγιναν προς συμμόρφωση με τη συμφωνία διευθέτησης περιουσιακών διαφορών με την πρώην σύζυγό του, ημερομηνίας 22/07/2011 και προς συμμόρφωση με τη συμφωνία ανταλλαγής ακινήτων με την αδελφή του. Είναι η δική του θέση ότι υπάρχει περιουσία επ ονόματί του, στην οποία οι Αιτητές έχουν καταχωρίσει μέμο. Όπως τυγχάνει νομικής συμβουλής από το δικηγόρο του οι Αιτητές δεν είναι πιστωτές εν τη εννοία του Νόμου. Προωθεί τη θέση ότι το επίδικο χρέος έχει εξοφληθεί από τον Εναγόμενο 2, αφού στις 27/11/2019 απαλλάχθηκε από το εκ δικαστικής αποφάσεως χρέος γιατί είχε καταβάλει στους Ενάγοντες - Αιτητές ένα ποσό, γεγονός το οποίο απέκρυψαν. Προωθεί τη θέση ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση δεν αναφέρει την αξία της περιουσίας που οι Αιτητές επιθυμούν όπως επαναμεταβιβαστεί στον ίδιο και λόγω του γεγονότος αυτού δεν μπορεί να διαπιστωθεί η ύπαρξη δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου αφού κατά την δική του άποψη η αξία της περιουσίας ξεπερνά κατά πολύ την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, σύμφωνα με τις αξίες των ακινήτων όπως αυτές εντοπίζονται στην επίσημη ιστοσελίδα του Κτηματολογίου Κύπρου. Υποστηρίζει ότι η μεταβίβαση των συγκεκριμένων ακινήτων στο όνομα των παιδιών του είχε γίνει προγενέστερα της καταχώρισης οποιασδήποτε αγωγής και πριν την αποστολή οποιασδήποτε επιστολής από τους Ενάγοντες - Αιτητές. Ο ίδιος ουδέποτε παρέλαβε οποιαδήποτε ισχυριζόμενη επιστολή αφού διέμενε και διαμένει στην οδό XXXXX 101, XXXXX στο Παραλίμνι, γεγονός το οποίο ήταν γνωστό στην Λαϊκή Τράπεζα καθώς και στην Τράπεζα Κύπρου. Ο ίδιος δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με τη διεύθυνση XXXXX 68Β στην Αγία Νάπα, στην οποία διεύθυνση διαμένει ο Εναγόμενος

1. Ο ίδιος είχε αιτηθεί στο Δικαστήριο για ακύρωση της απόφασης που εκδόθηκε στην απουσία του πλην όμως το Δικαστήριο απέρριψε το αίτημά του και καταχώρισε έφεση η οποία εκκρεμεί προς εκδίκαση. Όσο αφορά την μεταβίβαση ενός ακινήτου στην αδελφή του, Καθ΄ης η αίτηση 4, είναι ο ισχυρισμός του ότι έγινε σε αντάλλαγμα άλλου ακινήτου στο Παραλίμνι. Καταλήγει, ότι ο ίδιος ουδέποτε παρέλαβε τις επιστολές, λόγω του ότι είχαν σταλεί στην οικία του Εναγόμενου 2 ενώ ο ίδιος τότε διέμενε στη συζυγική κατοικία στην οποία εξακολουθεί να διαμένει μέχρι σήμερα. Καταλήγει, ότι σε περίπτωση που εγκριθεί η αίτηση θα προκληθεί μεγάλη αδικία στους Καθ΄ων η αίτηση και θα υποστούν ανεπανόρθωτη βλάβη και ζητά απόρριψη της αίτησης. Καταχωρίστηκε, από τους Ενάγοντες - Αιτητές, μετά από άδεια του Δικαστηρίου συμπληρωματική ένορκη δήλωση του κ. Παύλου Δημητρίου στην οποία δηλώνεται ότι το επίδικο δάνειο ουδέποτε έχει εξοφληθεί από τον Εναγόμενο 2, ως ισχυρίζεται ο Εναγόμενος 1 - Καθ΄ου η αίτηση
2. Υποστηρίζει ότι η απαλλαγή του Εναγόμενου 2 από τις υποχρεώσεις του, που προκύπταν από την υπό τον ως άνω αριθμό αγωγή, έγινε στα πλαίσια διακανονισμού και συνολικής διευθέτησης όλων των υποχρεώσεών του προς τους Αιτητές, στην Αγωγή Αρ. 1066/2014 και όχι γιατί εξοφλήθηκε το συγκεκριμένο χρέος. Συμφωνήθηκε μεταξύ των Εναγόντων - Αιτητών και του Εναγόμενου 2, λόγω του διακανονισμού, όπως απαλλαγεί από τις υποχρεώσεις που προκύπταν από την απόφαση ημερ. 03/06/
3. Ο συγκεκριμένος διακανονισμός δεν επηρέασε με οποιονδήποτε τρόπο τις υποχρεώσεις του Εναγόμενου 1 - Καθ΄ ου η αίτηση που αφορούν την υπό κρίση αγωγή. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι στα πλαίσια της αγωγής έγινε εκποίηση της υποθήκης με αριθμό XXXXX/08 σε σχέση με το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX και εισπράχθηκε το ποσό των €57.936,01, το οποίο κατατέθηκε στο λογαριασμό δανείου XXXXX1107 στις 29/12/
4. Καταλήγει ότι ο Εναγόμενος 1 - Καθ΄ου η αίτηση 1 εξακολουθεί να οφείλει στους Ενάγοντες - Αιτητές το ποσό των €653.640,56 για το εν λόγω δάνειο, αφού το μόνο ποσό που κατατέθηκε στο λογαριασμό είναι το ποσό των €57.936,
5. Συμπληρωματική ένορκη δήλωση καταχωρίστηκε, με άδεια του Δικαστηρίου και από τους Καθ΄ων η αίτηση. Ο κ. Φλουρή, Εναγόμενος 1 - Καθ΄ ου η αίτηση 1, ισχυρίζεται ότι δεν είχε οποιαδήποτε γνώση αναφορικά με τα όσα δηλώνει ο κ. Παύλου σε σχέση με την Αγ. Αρ. 1066/2014 του Ε. Δ. Αμμοχώστου γιατί δεν ήταν διάδικος. Ο ίδιος είχε εις γνώση του το περιεχόμενο της βεβαίωσης που δόθηκε στον Εναγόμενο 2 από τους Ενάγοντες - Αιτητές. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 11 βεβαίωση σε σχέση με τη μόνιμη κατοικία του, στην οδό XXXXX 101, XXXXX στο Παραλίμνι. Προς υποστήριξη των θέσεων τους και οι δυο πλευρές καταχώρισαν εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις υποβοηθητικές για το Δικαστήριο. Το Δικαστήριο θα αναφερθεί στο περιεχόμενό τους όπου τούτο κριθεί απαραίτητο. Δεν αντεξετάστηκε οποιοσδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες. ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ Αρχίζοντας από τον λόγο ενστάσεως που αφορά τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου και συγκεκριμένα τον ισχυρισμό ότι το ποσό της δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε εναντίον του Εναγόμενου 1 - Καθ΄ου η αίτηση 1 μαζί με τους τόκους ξεπερνά την καθ΄ ύλη αρμοδιότητα του παρόντος Δικαστηρίου ο οποίος λόγος είναι καθοριστικός για την πορεία της αίτησης. Απάντηση στον συγκεκριμένο ισχυρισμό δίδουν οι πρόνοιες του άρθρου 22 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Το άρθρο 22, εδάφιο 5 προνοεί τα ακόλουθα: «
6. Τηρoυμέvoυ τoυ διαδικαστικoύ καvovισμoύ τo αμφισβητoύμεvov πoσόv ή η αξία της επιδίκoυ διαφoράς, ως αvωτέρω αvαφέρεται, θα είvαι τo πoσόv ή η αξία η πραγματικώς εv αμφισβητήσει μεταξύ τωv διαδίκωv ως απoκαλύπτεται αύτη εις τας εγγράφoυς πρoτάσεις, ή είvαι παραδεκτή υπό τωv διαδίκωv καθ' oιαvδήπoτε στάσιv της διαδικασίας, ή επί αιτήσει έχει απoφασισθή υπό τoυ δικαστηρίoυ, παρά τo ότι τo αξιoύμεvov πoσόv ή η εv τη αγωγή πρoβαλλoμέvη αξία της επιδίκoυ διαφoράς υπερβαίvει τo πoσόv τoύτo ή τηv αξίαv ταύτηv: Νοείται ότι στον καθορισμό του ποσού που αμφισβητείται ή στην αξία της επίδικης διαφοράς δε λαμβάνεται υπόψη οποιοδήποτε ποσό τόκου που είναι πληρωτέο επί του αμφισβητούμενου ποσού ή της αξίας της διαφοράς.». Οπόταν με βάση τις πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου, δεν τίθεται θέμα αρμοδιότητας του Δικαστηρίου αφού η απόφαση που εκδόθηκε εναντίον του Εναγόμενου - Καθ΄ου η αίτηση 1, στις 12/11/2014, αφορούσε το ποσό των (α) €70.489,04 και (β) €335.647,48, ποσά τα οποία εμπίμπτουν εντός της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου. Επιπρόσθετα η ευπαίδευτη συνήγορος των Εναγόντων - Αιτητών έχει παραπέμψει το Δικαστήριο στο άρθρο 4 του περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «
7. Οπoιαδήπoτε δωρεά, πώληση, εvέχυρo, υπoθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση oπoιασδήπoτε κιvητής ή ακίvητης περιoυσίας πoυ θεωρείται ως δόλια βάσει τωv διατάξεωv τoυ άρθρoυ 3 τoυ Νόμoυ αυτoύ η oπoία έγιvε πριv από ή μετά τηv έvαρξη αγωγής ή άλλης διαδικασίας στηv oπoία τo δικαίωμα για αvάκτηση τoυ χρέoυς έχει απoδειχτεί, δύvαται vα ακυρωθεί με διάταγμα τoυ Δικαστηρίoυ πoυ εξασφαλίζεται με αίτηση oπoιoυδήπoτε εξ απoφάσεως πιστωτή πoυ γίvεται στηv εv λόγω αγωγή ή άλλη διαδικασία, και στo Δικαστήριo εvώπιov τoυ oπoίoυ η αγωγή ή άλλη διαδικασία έχει ακoυστεί ή εκκρεμεί.». (η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου) Οι συγκεκριμένες διατάξεις προσδίδουν στο Δικαστήριο δικαιοδοσία να εκδικάσει την υπό κρίση αίτηση και ο συγκεκριμένος λόγος ενστάσεως κρίνεται ανεδαφικός. Σε σχέση με τον ισχυρισμό περί εξόφλησης του συγκεκριμένου δανείου από τον Εναγόμενο 2 το περιεχόμενο του ίδιου του Τεκμηρίου 5 που συνοδεύει την Ένσταση, τον καταρρίπτει. Η συγκεκριμένη βεβαίωση ρητά καταγράφει ότι ο Ανδρέας Αεροπόρος, Εναγόμενος 2, έχει απαλλαγεί από τις υποχρεώσεις του που προκύπταν από την απόφαση ημερ. 03/06/2019 και η Αιτήτρια ρητά επιφυλάσσει το δικαίωμά της να απαιτήσει εναντίον του άλλου εναγόμενου οποιοδήποτε υπόλοιπο. Οπόταν το λεκτικό της συγκεκριμένης βεβαίωσης δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως εισηγείται ο Εναγόμενος 1 - Καθ΄ ου η Αίτηση
8. Αυτός που απαλλάχθηκε είναι ο Εναγόμενος 2 χωρίς να επηρεάζονται οι υποχρεώσεις του Εναγόμενου 1 - Καθ΄ ου η αίτηση 1 προς τους Ενάγοντες - Αιτητές. Θα πρέπει να σημειωθεί βέβαια ότι η συγκεκριμένη βεβαίωση φέρει ημερομηνία 27/11/2019, ήτοι απέχει κατά πολύ από τις ημερομηνίες των μεταβιβάσεων οπόταν οι ισχυρισμοί του Εναγόμενου 1 - Καθ΄ου η αίτηση με κανένα τρόπο δεν βρίσκουν έρεισμα στη λογική. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Νομική βάση της υπό εξέταση αίτησης είναι ο Περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμος Κεφ. 62, οι πρόνοιες του οποίου δίνουν στο Δικαστήριο, την εξουσία να ακυρώσει οποιαδήποτε δωρεά ή άλλη μεταβίβαση εφόσον κριθεί ότι διενεργήθηκε δόλια, δηλαδή, με πρόθεση ο μεταβιβάζων χρεώστης να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει τους πιστωτές του ή οποιοδήποτε από αυτούς να ανακτήσουν τα οφειλόμενα σ' αυτούς χρέη του. Το άρθρο 3

(1)του περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου Κεφ. 62 προνοεί, μεταξύ άλλων, ότι κάθε δωρεά, πώληση ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας που γίνεται από οποιοδήποτε πρόσωπο με πρόθεση να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει τους πιστωτές του να ανακτήσουν από αυτόν τα χρέη του, θα θεωρείται ότι είναι δόλια και θα είναι άκυρη εναντίον του εν λόγω πιστωτή. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Adamou v. Kitchiou

(1978)1 J.S.C 12, σκοπός του Κεφ. 62 είναι να καταστήσει κάποια περιουσία, η οποία υπό διαφορετικές συνθήκες θα ήταν διαθέσιμη, διαθέσιμη προς εκτέλεση με σκοπό την ικανοποίηση του εξ΄ αποφάσεως χρέους. Το άρθρο 4 του Κεφ.62 περιγράφει τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται όταν γίνεται επίκληση του εν λόγω νομοθετήματος. Προνοείται ότι οποιαδήποτε δωρεά ή άλλη μεταβίβαση οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας που θεωρείται δόλια βάσει των διατάξεων του Νόμου και η οποία έγινε πριν από ή μετά την έναρξη αγωγής ή άλλης διαδικασίας στην οποία το δικαίωμα για ανάκτηση του χρέους έχει αποδειχθεί, δύναται να ακυρωθεί με διάταγμα του Δικαστηρίου που εξασφαλίζεται με αίτηση οποιουδήποτε εξ αποφάσεως πιστωτή που γίνεται στην εν λόγω ή άλλη αγωγή διαδικασία και στο Δικαστήριο ενώπιον του οποίου η αγωγή ή άλλη διαδικασία έχει ακουστεί η εκκρεμεί. Ακύρωση τέτοιας πράξης διατάσσεται από το Δικαστήριο κατόπιν αίτησης οποιουδήποτε εξ αποφάσεως πιστωτή που γίνεται είτε στην εν λόγω αγωγή είτε στην άλλη διαδικασία. Επισημαίνεται εν πρώτοις ότι τέτοιες αιτήσεις όπως η υπό κρίση έχουν πρωτογενή χαρακτήρα, παρόλο που δικονομικά είναι ενταγμένες στο πλαίσιο της αγωγής. Πρόκειται για αυτόνομη διαδικασία, που στοχεύει σε άλλης μορφής θεραπεία αφού με αυτήν επιδιώκεται πλέον η ακύρωση, με δικαστικό διάταγμα, μεταβίβασης ως δόλιας, βλ. Ιωακείμ κ.α. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (Αρ.1)

(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 198 και Gron v. Χαραλαμπίδη, Πολ. Έφ. 328/2013, ημερ. 16/04/19. Για να μπορεί να χαρακτηριστεί η διάθεση περιουσίας ως δόλια μεταβίβαση είναι απαραίτητο να διαπιστωθεί ότι αυτή έγινε με πρόθεση παρεμπόδισης ή καθυστέρησης του πιστωτή. Το ουσιώδες στοιχείο είναι η πρόθεση αυτού που διενεργεί τη διάθεση. Σχετική είναι η ακόλουθη περικοπή από την υπόθεση Vasiliades v. A.N. Vasiliades and another XVIII (part 1) C.L.R. 10 στις σελ. 19-20: « The law of Cyprus as stated in the sections cited above makes the intent of the transferor the crucial test for deciding whether the transfer or disposal is to be deemed to be "fraudulent". The fraud contemplated is not what has been called "moral" fraud; but consists in the intention of the transferor to "hinder" or "delay" (that is something less than "prevent") his creditors. Whether or not that intention exists, must be decided as an inference of fact from considering all the circumstances of the case. ». Ουσιώδης δε χρόνος για την διαπίστωση της πρόθεσης αυτής είναι ο χρόνος της μεταβίβασης. Δόλια μεταβίβαση μπορεί να ακυρωθεί μόνο εάν ο πιστωτής, που υποβάλλει την αίτηση, συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που ο μεταβιβάζων (χρεώστης), κατά το χρόνο της μεταβίβασης, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει, στην ανάκτηση του οφειλόμενου, προς αυτόν, χρέους του. Ο Νόμος δεν παρέχει θεραπεία για «μεταγενέστερο πιστωτή», δηλαδή πιστωτή ο οποίος δεν βρισκόταν στη σκέψη του χρεώστη κατά το χρόνο της δόλιας μεταβίβασης. Στην απόφαση Pambos Zenios Trading Ltd κ.α. v. Μιχάλης Χατζηπαύλου & Υιός Λτδ

(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 2322, το Δικαστήριο ανέφερε τα ακόλουθα με παραπομπή στην υπόθεση Lymperopoulou v. Christodoulou a.ο. [1957] Vol. 22 C.L.R. 184: «Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά πράγματα. Το ζήτημα αποφασίστηκε στην υπόθεση Lymperopoulou (ανωτέρω), τη δεκαετία του 1950, όμως κρίνουμε ότι το σκεπτικό της απόφασης εκείνης είναι απόλυτα ορθό και δεν υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος παρέκκλισης από αυτό. Ούτε, άλλωστε, μας ζητήθηκε να παρεκκλίνουμε ή να ανατρέψουμε την υπόθεση Lymperopoulou. Η υπόθεση εκείνη είναι απόλυτα σχετική με την παρούσα και είναι δεσμευτική απόφαση του Εφετείου που δόθηκε από τον Δικαστή Ζεκιά (όπως ήταν τότε). Στην προαναφερόμενη υπόθεση υπογραμμίστηκε ότι μια δόλια μεταβίβαση είναι άκυρη εναντίον πιστωτή ή πιστωτών τους οποίους, ο μεταβιβάζων και ο δεχόμενος τη μεταβίβαση είχαν πρόθεση να παρεμποδίσουν ή να καθυστερήσουν να ανακτήσουν τα χρέη τους. Δόλια μεταβίβαση μπορεί να ακυρωθεί μόνο δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 3

(1)του περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου, Κεφ. 62, όπως ήταν αρχικά και Κεφ. 95 όπως έγινε αργότερα, και μόνον εάν ο πιστωτής, που υποβάλλει την αίτηση ακύρωσης, συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που ο μεταβιβάζων (χρεώστης), κατά το χρόνο της μεταβίβασης, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει, στην ανάκτηση του οφειλόμενου, προς αυτόν, χρέους του. Ο Νόμος δεν παρέχει θεραπεία για «μεταγενέστερο πιστωτή», δηλαδή πιστωτή ο οποίος δεν βρισκόταν στη σκέψη του χρεώστη κατά το χρόνο της δόλιας μεταβίβασης.» Επιπρόσθετα, στην υπόθεση Τζιέπρα v. Σάββα

(2013)1 Α.Α.Δ. 2410, το Ανώτατο Δικαστήριο, παραπέμποντας και πάλι στην απόφαση Lymperopoulou (ανωτέρω) σημείωσε τα πιο κάτω στην κατάληξή του: «Το Κεφ. 62, και ειδικά το Άρθρο 4, παρέχει εξουσία στο δικαστήριο να ακυρώσει, μεταξύ άλλων, οποιαδήποτε μεταβίβαση ή διάθεση ακίνητης περιουσίας που θεωρείται ως «δόλια» βάσει των διατάξεων του Άρθρου 3 του Νόμου. Το Άρθρο 3

(1)του Κεφ. 62 προνοεί, μεταξύ άλλων, ότι κάθε μεταβίβαση ή διάθεση ακίνητης περιουσίας, που γίνεται από οποιοδήποτε πρόσωπο, με πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει τους πιστωτές του ή οποιοδήποτε απ' αυτούς να ανακτήσουν απ' αυτόν τα χρέη τους, θα θεωρείται ότι είναι δόλια και θα είναι άκυρη εναντίον του εν λόγω πιστωτή ή πιστωτών. Στην παλιά, αλλά καθοδηγητική απόφαση, Lymperopoulou v. Christodoulou a.ο.

(1957)Vol. 22 C.L.R., 184 αποφασίστηκε ότι μια δόλια μεταβίβαση είναι άκυρη εναντίον πιστωτή ή πιστωτών τους οποίους, ο μεταβιβάζων και ο δεχόμενος τη μεταβίβαση είχαν πρόθεση να παρεμποδίσουν ή να καθυστερήσουν να ανακτήσουν τα χρέη τους. Δόλια μεταβίβαση δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 3

(1)του περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου, Κεφ. 62 μπορεί ν' ακυρωθεί μόνον εάν ο πιστωτής, που υποβάλλει την αίτηση ακύρωσης, συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που ο μεταβιβάζων (χρεώστης), κατά το χρόνο της μεταβίβασης, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει, στην ανάκτηση του οφειλόμενου, προς αυτόν, χρέους του. Ο Νόμος δεν παρέχει θεραπεία για «μεταγενέστερο πιστωτή», δηλαδή πιστωτή ο οποίος δεν βρισκόταν στη σκέψη του χρεώστη κατά το χρόνο της δόλιας μεταβίβασης.». Το ποιος μπορεί να θεωρηθεί πιστωτής που δικαιούται θεραπείας δυνάμει του Κεφ. 62 είναι θέμα πραγματικό και το Δικαστήριο θα πρέπει να το αποφασίσει αφού ληφθούν υπόψη όλα τα δεδομένα της υπόθεσης με κύριο κριτήριο το χρόνο μεταβίβασης. Θα πρέπει να αποδειχθεί ότι πρόκειται για πιστωτή, τον οποίο ο οφειλέτης, κατά το χρόνο εκείνο, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει στην ανάκτηση του οφειλόμενου προς αυτόν χρέους βλ. Ζίττη κ.α. ν. Φθαρτεμπορική Α/φοι Α. Κατσαρής Π. Λτδ, Πολ. Έφ. Ε92/2014, ημερ. 16/7/

1. Προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η Ενάγουσα 2 - Αιτήτρια δεν είναι πιστωτής με την έννοια του Κεφ.
2. Αναφορά μπορεί να γίνει στο άρθρο 2 του Κεφ.62 το οποίο επιτρέπει και σε οντότητες επιτετραμμένες για την εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων να ενεργούν για την εκτέλεση οποιασδήποτε δικαστικής απόφασης. Όπως έχει δηλωθεί μέρος της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον του Εναγόμενου 1 - Καθ΄ου η αίτηση, ήτοι σε σχέση με το ποσό των €335.647,78 μεταβιβάστηκε από την Τράπεζα Κύπρου στην Gordian Holdings Ltd, δυνάμει των προνοιών του Ν.169(Ι)/2015 και επικυρώθηκε με διάταγμα του Ε.Δ. Λευκωσίας στις 23/05/
3. Το συγκεκριμένο διάταγμα δεν προσβλήθηκε από οποιονδήποτε οπότε οι πρόνοιες του είναι δεσμευτικές και δεν χωρούν αμφισβήτησης. Οπόταν η Αιτήρια θεωρείται ως πιστωτής εν τη εννοία του Νόμου. Η μεταβίβαση μπορεί να κριθεί δόλια είτε έγινε πριν, είτε μετά την έναρξη της αγωγής. Θα πρέπει, όμως, κατά τον χρόνο υποβολής της αίτησης για ακύρωση να υπάρχει απόφαση υπέρ του αιτητή . Όπως συγκεκριμένα έχει λεχθεί στην πρόσφατη υπόθεση Φ. Ζίττη κ.α. v. Αναφορικά με την αίτηση της εταιρείας Φθαρτεμπορική Α/φοί Α. Κατσαρής Π. ΛΤΔ, (ανωτέρω): «Το ποιος μπορεί να θεωρηθεί πιστωτής είναι θέμα πραγματικό και το δικαστήριο θα πρέπει να το αποφασίσει με κριτήριο το χρόνο μεταβίβασης. Θα πρέπει να αποδειχθεί ότι πρόκειται για πιστωτή, τον οποίο ο οφειλέτης, κατά το χρόνο της μεταβίβασης, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει στην ανάκτηση του οφειλόμενου προς αυτόν χρέους. Από παλαιότερα η νομολογία καθόρισε το ζητούμενο. Σύμφωνα με την υπόθεση Lymperopoulou v. Christodoulou and others

(1957)Vol. 22 CLR 184, δόλια μεταβίβαση μπορεί να ακυρωθεί μόνο εάν ο πιστωτής που υποβάλλει την αίτηση ακύρωσης, συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που ο οφειλέτης κατά το χρόνο της μεταβίβασης, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει στην ανάκτηση του οφειλόμενου προς αυτόν χρέους του.» Το άρθρο 3

(2)του Κεφ. 62 σχετίζεται με το βάρος απόδειξης ότι η μεταβίβαση ή εκχώρηση έγινε καλή τη πίστει το οποίο σε συγκεκριμένες, ρητά καθοριζόμενες περιπτώσεις, εναποτίθεται στο δικαιοπάροχο ή εκχωρητή και το πρόσωπο στο οποίο έγινε η μεταβίβαση ή εκχώρηση. Πρόκειται για τις περιπτώσεις όπου η μεταβίβαση ή εκχώρηση οποιασδήποτε περιουσίας έγινε σε οποιοδήποτε γονιό, σύζυγο, παιδί, αδελφό ή αδελφή του δικαιοπαρόχου ή εκχωρητή όχι με χρηματικό αντάλλαγμα ή με αντάλλαγμα άλλης περιουσίας ισοδύναμης αξίας ή με καλή αντιπαροχή. Ως αναφέρθηκε στην Ζίττη κ.α. (ανωτέρω), στην βάση του άρθρου 3

(2)δημιουργείται μαχητό τεκμήριο ότι η μεταβίβαση ήταν δόλια και το βάρος απόδειξης, ότι αυτή έγινε καλή τη πίστει, είναι στους ώμους του δικαιοπάροχου. Το εν λόγω μαχητό τεκμήριο μπορεί να ανατραπεί στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων με την προσκόμιση αξιόπιστης μαρτυρίας. Ως επίσης λέχθηκε στα πλαίσια ίδιας υπόθεσης οι εφεσείοντες έπρεπε να αποδείξουν ότι κατά το χρόνο της μεταβίβασης δεν ήταν στη σκέψη της εφεσείουσας 1, ότι η εφεσίβλητη ήταν πιστωτής και ότι η μεταβίβαση δεν έγινε με σκοπό να αποξενώσουν περιουσία για να μην μπορέσει η εφεσίβλητη να εισπράξει το οφειλόμενο ποσό. Μη Αμφισβητούμενα Γεγονότα Με βάση τη μαρτυρία, η οποία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, στη μορφή Ενόρκων Δηλώσεων, συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων καθώς και Τεκμηρίων που επισυνάπτονται σε αυτές τα πιο κάτω γεγονότα παρέμειναν αδιαμφισβήτητα και, συνεπώς, αποτελούν κοινό έδαφος: Στις 22/08/2014 καταχωρήθηκε από την Ενάγουσα 1 - Αιτήτρια η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2 για το ποσό των €335.647,48 πλέον τόκο προς 12% από 01/07/2014 σε σχέση με το παραχωρηθέν δάνειο και για το ποσό των €70.489,04 για πιστωτικές διευκολύνσεις που παραχωρήθηκαν από την Ενάγουσα 1 δυνάμει γραπτών συμφωνιών στους Εναγόμενους 1 και 2. Στις 12/11/2014 εκδόθηκε απόφαση εναντίον του Εναγόμενου 1 - Καθ΄ου η αίτηση 1 στην απουσία του για το ποσό των €335.647,48 πλέον τόκο προς 12% από 01/07/2014 για το δάνειο και για το ποσό των €70.489,04 πλέον τόκο προς 12% από 01/07/2014 μέχρι εξοφλήσεως, Τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση του κ. Δημητρίου. Είχε προηγηθεί η αποστολή σχετικών επιστολών για τις καθυστερήσεις στους λογαριασμούς στις 31/08/2012, ενώ στις 21/09/2012 στάληκαν επιστολές τερματισμού των λογαριασμών, Τεκμήρια Δ και Ε στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση στην διεύθυνση Τεύκρου Ανθία 68Β, 5330 Αγία Νάπα. Ο Εναγόμενος 1 - Καθ΄ου η αίτηση 1 είχε μεταβιβάσει στον υιό του είκοσι - ένα

(21)ακίνητα στις 10/06/2013, εννέα

(9)ακίνητα στην κόρη του στις 26/06/2013 και ένα

(1)ακίνητο στην αδελφή του στις 28/06/

1. Δηλαδή μετά την αποστολή των συγκεκριμένων επιστολών. Ο λόγος που σύμφωνα με τον Καθ' ου η αίτηση 1 αυτός αποφάσισε να μεταβιβάσει τα ακίνητα δωρεάν και προς όφελος των παιδιών του και προς την αδελφή του κατά το συγκεκριμένο χρόνο ήταν γιατί υπήρχε συμφωνία επίλυσης των οικονομικών διαφορών με τη σύζυγό του ημερομηνίας 22/07/2011, Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Αν όντως αυτός ήταν ο λόγος γιατί από το 2011 ανέμενε μετά τη λήψη των επιστολών για να μεταβιβάσει τα ακίνητα. Εν πάση περιπτώσει η θέση του με δεδομένο το ύψος των υποχρεώσεών του προς την Αιτήτρια δεν βρίσκει έρεισμα στη λογική. Το ερώτημα που χρήζει να απαντηθεί είναι κατά πόσο ο Εναγόμενος 1 - Καθ΄ου η αίτηση έλαβε γνώση των επιστολών που είχαν σταλεί από την Τράπεζα, Ενάγουσα
2. Ισχυρίζεται ότι πάντοτε διέμενε στην οδό XXXXX 101, στο Παραλίμνι από το 1993 και ότι ουδέποτε διέμενε στην οδό XXXXX 68Β, στην Αγία Νάπα. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως αυτή διαφαίνεται στο σκεπτικό της απόφασης Γεωργίου ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου

(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ.1938 μπορούν να αντληθούν πληροφορίες και από το φάκελο της υπόθεσης. Συγκεκριμένα λέχθηκε ότι το Δικαστήριο μπορεί να αντλήσει πληροφορίες και άλλα στοιχεία από έγγραφα που αποτελούν μέρος του φακέλου του Δικαστηρίου. Προκύπτει από τα έγγραφα που κατατέθηκαν κατά την έκδοση της απόφασης εναντίον του Εναγόμενου 1 - Καθ΄ου η αίτηση 1 ότι τόσο στην αίτηση για άνοιγμα τρεχούμενου λογαριασμού καθώς και στη σύμβαση δανείου αλλά και σε άλλα έγγραφα που φέρουν την υπογραφή του Εναγόμενου 1 - Καθ΄ου η αίτηση η διεύθυνση που ο ίδιος ο Εναγόμενος 1 - Καθ΄ου η αίτηση 1 είχε δηλώσει ήταν XXXXX 68Β, XXXXX Αγία Νάπα, Τεκμήρια Β, Γ, Ε, Η στην ένορκη δήλωση της XXXXX Δημητρίου ημερ. 22/10/2014. Όλα τα έγγραφα φέρουν ημερομηνίες μεταγενέστερες του 1993, που ο ίδιος δηλώνει ότι διαμένει στην οδό XXXXX 101, XXXXX Παραλίμνι, σύμφωνα με το Τεκμήριο 11 που συνοδεύει την συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Εναγόμενου - Καθ΄ου η αίτηση 1. Επιπρόσθετα κατά τεκμήριο, στη βάση της νομολογίας, επιστολές που δεν επιστρέφονται στον αποστολέα, θεωρούνται ότι παραδόθηκαν σύμφωνα με το σκεπτικό των αποφάσεων Πιττάκα ν. Γ. και Β. Χατζηδημοσθένους Λτδ

(2004)1 Α.Α.Δ. 1895, Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν. Λάμπρος Χαριλάου Λτδ

(2009)1 Α.Α.Δ. 479, Latifundia Properties Ltd v. Ψακή κ.ά.

(2002)1 Α.Α.Δ. 397 και Χριστοδούλου ν. Τράπεζας Κύπρου Πολ. Εφ. 294/2012 ημερ. 18/06/2019, ECLI:CY:AD:2019:A

1. Από τα πιο πάνω παρατεθέντα καθίσταται σαφές κατά την κρίση μου ότι ο Εναγόμενος 1 - Καθ΄ου η αίτηση 1 είχε δώσει τη διεύθυνση XXXXX 68Β, Αγία Νάπα ως τη διεύθυνση αλληλογραφίας του με την Ενάγουσα - Αιτήτρια και δεν είχε δηλώσει οποιαδήποτε άλλη διεύθυνση. Το γεγονός ότι οι επιστολές στάλησαν στην δηλωθείσα από τον ίδιο τον Εναγόμενο 1 - Καθ΄ου η αίτηση καταδεικνύουν και αποδεικνύουν ότι έλαβε γνώση του περιεχομένου τους. Συνεπακόλουθα, γνώριζε από τις 21/09/2012 ότι είχε τερματιστεί η λειτουργία των λογαριασμών του. Οπόταν, από τις 21/09/2012 ήταν στην σκέψη του Εναγόμενου 1 - Καθ΄ου η αίτηση ότι ενδεχόμενα να καταχωρείτο αγωγή εναντίον του. Ο χρόνος που επέλεξε ο Εναγόμενος 1 - Καθ' ου η αίτηση 1 να προβεί σε αυτή την κατά τ' άλλα εύλογη πατρική ενέργεια, ήτοι μετά που του αποστάληκε η επιστολή τερματισμού των δυο λογαριασμών του και «επισημοποιήθηκε» πλέον η απαίτηση των Εναγόντων - Αιτητών δεν μπορεί παρά να δημιουργεί ερωτηματικά ως προς το αν ήταν όντως γνήσιες οι προθέσεις του Εναγόμενου 1 - Καθ' ου η αίτηση
2. Υπενθυμίζω βέβαια ότι το κριτήριο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διάδικου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι "πιο πιθανή παρά ή αντίθετη", εκείνης δηλαδή, του αντιδίκου του, αλλά κατά πόσο καταδείχθηκε με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή εκδοχή του, είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Ενόψει των ανωτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 91Α

(2)του Κεφ. 6, τεκμαίρεται ότι η δωρεά και μεταβίβαση των επίδικων ακινήτων έγινε με σκοπό την καταδολίευση του εξ αποφάσεως πιστωτή δηλαδή των Εναγόντων - Αιτητών. Το τεκμήριο αυτό, ως έχει προαναφερθεί, είναι μαχητό. Δηλαδή, μπορεί να ανατραπεί με σχετική μαρτυρία περί του αντιθέτου. Ως έχει όμως προαναφερθεί η μαρτυρία του Εναγόμενου 1 - Καθ' ου η αίτηση 1 και ιδιαίτερα το μέρος αυτής που υποστήριζε ότι οι δωρεές δεν έγιναν με σκοπό την καταδολίευση της Αιτήτριας αλλά προς συμμόρφωση με μια συμφωνία που καταρτίστηκε το 2011 αλλά παρέμεινε ανεκπλήρωτη μέχρι το 2013 για τους λόγους που εξηγήθηκαν ανωτέρω, δεν γίνεται δεκτή. Περαιτέρω από το σύνολο της υπόλοιπης μαρτυρίας δεν συνάγεται ότι η εν λόγω δωρεές και μεταβιβάσεις δεν έγιναν με σκοπό την καταδολίευσης των Εναγόντων - Αιτητών. Ως εκ των άνω το προαναφερόμενο τεκμήριο δεν έχει ανατραπεί. Συνεπώς έχει αποδειχθεί ότι οι δωρεές και μεταβιβάσεις των επίδικων ακινήτων από τον Εναγόμενο - Καθ΄ου η αίτηση 1 στους Καθ' ων η αίτηση 2, 3 και 4 έγιναν με σκοπό την καταδολίευση των Εναγόντων - Αιτητών, εξ αποφάσεως πιστωτών και την παρεμπόδιση αυτών από του να ικανοποιήσουν την έκδοση απόφασης. Ως εκ των άνω κρίνω ότι η αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα µε το οποίο κηρύσσονται άκυρες οι δωρεές και μεταβιβάσεις, των ακινήτων που καταγράφονται στην υπό κρίση αίτηση και έγιναν προς όφελος του υιού, της κόρης και της αδελφής του Εναγόμενου 1 - Καθ΄ου η αίτηση. Εκδίδεται διάταγμα µε το οποίο διατάσσεται η επανεγγραφή των συγκεκριμένων ακινήτων επ' ονόματι του Εναγόμενου 1 - Καθ΄ου η αίτηση 1. Τέλος τα έξοδα της αίτησης όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων - Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1, 2, 3 και 4. (Υπ.): ........... Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο