Παπανδρέου ν. Παπανδρέου κ.α., Αρ. Αγωγής: 425/20, 28/2/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2022:A30 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 425/20 Μεταξύ: XXXXX Ανδρέα Παπανδρέου Ενάγουσας v. XXXXX Παπανδρέου, XXXXX Ιωάννου Παπανδρέου, PORKY'S FAST FOOD Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Εναγόμενων --------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 01/09/2021 για απαγορευτικό διάταγμα ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 28 Φεβρουαρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγουσα-Αιτήτρια: κα Μ. Παρασκευά για Αδάμος Λάντος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για Εναγόμενη 4 - Καθ΄ ης η Αίτηση: κα Μ. Παρπούνα για Α. Ζαχαρίου & Σια ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα - Αιτήτρια καταχώρισε αίτηση με την οποία επιζητεί την έκδοση διατάγματος που να απαγορεύει ή/και εμποδίζει τον Εναγόμενο 4 - Καθ΄ου η αίτηση 4 από το να προχωρήσει και/ή να λάβει περαιτέρω διαβήματα για την εκποίηση και/ή πώληση και/ή πλειστηριασμό των ακινήτων που βαρύνονται με τις υποθήκες XXXXX/2005 και XXXXX/2005 ενεργοποιώντας τη διαδικασία που προβλέπεται από το Μέρος VΙΑ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου μέχρι αποπεράτωσης της υπό κρίση αγωγής. Ως νομική βάση για την Αίτηση καταγράφονται τα άρθρα 2, 29 - 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, το άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, η Δ.39, η Δ.48 θ.θ. 1, 2, 7 και 8 και η Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, το Μέρος VΙΑ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, το Άρθρο 23 του Συντάγματος, οι αρχές της επιείκειας, η πρακτική και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την Αίτηση παρατίθενται στην ένορκη δήλωση της XXXXX Ανδρέα Παπανδρέου, Ενάγουσας - Αιτήτριας. Είναι η θέση της ότι η συγκεκριμένη αγωγή αφορά παραβίαση Συμφωνίας Πώλησης Μετοχών από τον Εναγόμενο 1, αδελφό της και εναντίον της Εναγόμενης 4 - Καθ΄ης η αίτηση για πράξεις και παραλήψεις των λειτουργών της Εναγόμενης 4 να διασφαλίσουν την είσπραξη των δανείων από τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 με αποτέλεσμα να προωθούν την διαδικασία εκποίησης των ακινήτων, τα οποία βαρύνονται με τις υποθήκες XXXXX/2005 και XXXXX/2005 Επαρχιακού Κτηματολογίου Αμμοχώστου. Σύμφωνα με την Ομνύουσα το 1988 ήταν μέτοχος στην Εναγόμενη 3 μαζί με τον αδελφό της, Εναγόμενο 1 και στα πλαίσια λειτουργίας της Εναγόμενης 3 και εξασφάλιση των οικονομικών υποχρεώσεων του Εναγόμενο 1 υποθήκευσε τα κτήματά της με αριθμούς εγγραφής 0/XXXXX και 0/XXXXX στο Παραλίμνι και ο Εναγόμενος 1 υποθήκευσε τα κτήματά του με αριθμούς εγγραφής 0/XXXXX στη Δερύνεια και το κτήμα 0/XXXXX στο Παραλίμνι. Παρά την πώληση των μετοχών της, το 2011 με την προϋπόθεση εξάλειψης των υποθηκών από τα κτήματά της είναι η θέση της ότι η Εναγόμενης 4 - Καθ΄ης η αίτηση κατά την αναδιάρθρωση των δανείων των Εναγόμενων 1 και 3 ανανέωσαν και τις υποθήκες επί των δικών της κτημάτων χωρίς να ερωτηθεί. Ισχυρίζεται ότι υπέγραψε τα έγγραφα λόγω της πίεσης που της ασκούσε ο αδελφός της και οι λειτουργοί της Εναγόμενης
- Όμως λόγω του ότι τα δάνεια των Εναγόμενων 1, 2 και 3 δεν εξυπηρετούνταν η Εναγόμενη 4 - Καθ΄ης η αίτηση ξεκίνησε τις διαδικασίες εκποίησης των δικών της ακινήτων. Κάποιες από τις ενέργειες της Εναγόμενης 4 - Καθ΄ης η αίτηση ουδέποτε περιήλθαν στην αντίληψή της γιατί τα οποιαδήποτε έγγραφα τα παραλάμβανε ο αδελφός της χωρίς να την ενημερώνει. Ισχυρίζεται ότι το 2018 περιήλθαν στην κατοχή της έγγραφα της Εναγόμενης 4 - Καθ΄ης η αίτηση από τα οποία προέκυπτε ότι οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3, μέσω του Διαμεσολαβητή, είχαν φθάσει σε διακανονισμό με την Εναγόμενη 4 - Καθ΄ης η αίτηση ο οποίος περιλάμβανε και τα δικά της ακίνητα. Όμως το 2009 και το 2010 είχαν πωληθεί δυο ακίνητα του Εναγόμενου 1 για το συνολικό ποσό των €93.500 οπόταν με την κατάθεση του συνολικού ποσού στο λογαριασμό της Εναγόμενης 3 δεν έπρεπε να υπάρχει άλλο χρέος που θα έπρεπε να εξοφληθεί με εκποίηση υποθήκης. Είναι η θέση της Ομνύουσας ότι η Εναγόμενη 4 - Καθ΄ης η αίτηση αποφεύγει να τοποθετηθεί επί αριθμό θεμάτων για τα οποία της έχουν ζητηθεί λεπτομέρειες από το δικηγόρο της όπως το ποσό με το οποίο επιβαρύνονται οι υποθήκες, γιατί δεν αφαιρέθηκαν τα ποσά που εισπράχθηκαν, γιατί δεν ενεργοποιήθηκαν τα Ομόλογα Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης και γιατί επέτρεψαν στους Εναγόμενους 1, 2 και 3 να αποξενώσουν κατά εικονικό τρόπο περιουσιακά τους στοιχεία. Υποστηρίζει ότι η Εναγόμενη 4 - Καθ' ης η αίτηση, με παραλήψεις της, εσκεμμένα βοήθησε τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 να πωλήσουν όλα τα περιουσιακά στοιχεία και το εστιατόριο PORKY'S σε άλλη οικογενειακή εταιρεία με μέτοχο τον υιό του Εναγόμενου 1 χωρίς ποτέ να διαμαρτυρηθεί λόγω της ύπαρξης του Ομολόγου Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης. Είναι η θέση της ότι η Εναγόμενη 4 - Καθ΄ ης αίτηση συνεχίζει τις διαδικασίες που προβλέπονται από το Μέρος VIA του Ν.9/1965 σε σχέση με την πώληση των δικών της ακινήτων. Ο πλειστηριασμός ο οποίος ήταν ορισμένος στις 28/06/2021 αναστάλθηκε λόγω της εφαρμογής της νομοθεσίας περί αναστολής των πλειστηριασμών. Όμως ακολούθησε η επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» στις 04/08/2021 με την οποία ενημερωνόταν ότι στις 07/10/2021 θα πωλούνταν τα κτήματά της που καλύπτονταν με την υποθήκη XXXXX/
- Καταχωρίστηκε από την ίδια η Αίτηση / Έφεση. Καταλήγει ότι είναι δίκαιο όπως ανασταλεί η διαδικασία εκποίησης, αφού αυτό δεν θα προκαλέσει οποιαδήποτε ζημιά στην Εναγόμενη 4 λόγω του ότι τα κτήματα θα συνεχίσουν να είναι υποθηκευμένα και μπορεί να μην χρειαστεί να εκποιηθούν αν ο πρωτοφειλέτης προχωρήσει στην εξόφληση του χρέους. Η Εναγόμενη 4 - Καθ΄ης η Αίτηση αντιμετώπισε την Αίτηση με την καταχώρηση Ένστασης, στην οποία καταγράφονται τριάντα
(30)λόγοι ένστασης, οι οποίοι σε συντομία είναι οι ακόλουθοι: Ότι είναι άνευ αντικειμένου, ότι είναι νομικά, δικονομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, ότι η Αιτήτρια δεν δικαιούται τα αιτούμενα διατάγματα, ότι είναι κακόπιστη και καταχρηστική, ότι είναι παράτυπη και αντικανονική, ότι είναι γενική, αόριστη και αστήριχτη, ότι προβάλλονται ψευδείς και ανυπόστατοι ισχυρισμοί, ότι δεν δικαιολογείται η έκδοση των διαταγμάτων, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των διαταγμάτων, ότι είναι κακόπιστη, καταχρηστική και αδικαιολόγητα καθυστερημένη, ότι η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, ότι απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα, ότι δεν υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση ή σοβαρό ενδεχόμενο επιτυχίας της αγωγής και της αίτησης, ότι δεν θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθούν τα διατάγματα, ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της Καθ΄ης η αίτηση, ότι δεν θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας είναι υπέρ της Καθ΄ης η αίτηση και ότι δεν είναι δίκαιο και/ή εύλογο να εκδοθούν τα διατάγματα. Η Ένσταση βασίζεται στα άρθρα
- 4, 5, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, στα άρθρα 2, 29 - 32, 42 και 48 του περί Δικαστηρίων Νόμου, στη Δ.39, Δ.48 θ.θ. 1 - 13, Δ.55, Δ.57 και Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στα άρθρα 2, 27, 44Α - 44ΙΑ του Μέρους VΙΑ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, στα άρθρα 80 και 81 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή και Εκτίμηση) Νόμου, στους Κανονισμούς 1 - 18 των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή και Εκτίμηση) Κανονισμών, στα Συντάγματος, στον περί Συμβάσεως Νόμο, στις αρχές της επιείκειας και της νομολογίας, στον περί Ερμηνείας Νόμο, στον περί Αποδείξεως Νόμο, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίχθηκε η Ένσταση καταγράφονται στην ένορκη δήλωση του XXXXX Φλωρή ο οποίος τα γνωρίζει λόγω της άμεσης εμπλοκής του κατά τη διάρκεια της εργοδότησής του στην Καθ΄ης η αίτηση και από πληροφορίες που έλαβε από την APS Debt Servicing Cyprus και έχει εξουσιοδοτηθεί δεόντως στην κατάρτιση της συγκεκριμένης. Είναι η θέση του Ομνύοντα ότι στις 25/11/2009 παραχωρήθηκε δάνειο στην εταιρεία Porky΄s Fast Food Ltd ύψους €94.
- Το συγκεκριμένο δάνειο έφερε τόκο και θα αποπληρωνόταν με εποχιακές δόσεις, ύψους €2.715 από Μάϊο μέχρι Οκτώβριο τα έτη 2010 μέχρι
- Προς εξασφάλιση του δανείου ο Εναγόμενος 1 υποθήκευσε το ακίνητο με αριθμό εγγραφής XXXXX, Φ./Σχ.2-289-376 και ενεγράφη η υποθήκη XXXXX/04 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Αμμοχώστου. Η Αιτήτρια υποθήκευσε, προς αντικατάσταση της υποθήκης XXXXX/00, τα ακίνητα με αριθμούς εγγραφής XXXXX, Φ./Σχ. 2- 290-377, τεμάχιο XXXXX, μερίδιο ½ και XXXXX, Φ./Σχ. 2- 289-377, τεμάχιο XXXXX, μερίδιο 1/6, με την υποθήκη XXXXX/
- Παράλληλα υπέγραψε γραμμάτιο συνήθους τύπου, στις 24/11/2005, όπως καταβάλει στην Καθ΄ης η αίτηση το ποσό των £30,000 (€51.258,04) με τόκο. Δεν καταβλήθηκε οποιοδήποτε ποσό έναντι του δανείου. Ως εκ τούτου δυνάμει των συμφωνιών η Καθ' ης η αίτηση δικαιούται να πωλήσει τα ενυπόθηκα κτήματα προς ικανοποίηση του επίδικου χρέους. Είναι η θέση του Ομνύοντα ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 στις 26/11/2009 εκτός από την προσωπική εγγύηση παραχώρησαν προς όφελος της Καθ΄ης η αίτηση επιβάρυνση σε ολόκληρη την επιχείρηση. Παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες της Καθ΄ης η αίτηση, για συμμόρφωση των Εναγόμενων 1, 2 και 3, με τις υποχρεώσεις τους προς την Καθ΄ης η αίτηση λόγω του ότι δεν υπήρχε συμμόρφωση, η συμφωνία δανείου τερματίστηκε στις 18/10/2012 και ενώ το υπόλοιπο ανερχόταν στις €220.085,50 πλέον τόκος. Οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 είχαν συμφωνήσει στις 13/09/2011 την τροποποίηση της συμφωνίας δανείου με την αλλαγή στον τρόπο αποπληρωμής και η Αιτήτρια και ο Εναγόμενος 1 προσέφεραν άλλες υποθήκες συγκεκριμένα το ακίνητο με αριθμό εγγραφής XXXXX, Φ./ΣΧ. 2-290-377, Τεμάχιο XXXXX, μερίδιο ½ και ακίνητο με αριθμό εγγραφής XXXXX, Φ./ΣΧ. 2- 289-377, Τεμάχιο XXXXX, μερίδιο 1/6 τα οποία επιβαρύνθηκαν με την υποθήκη XXXXX/05 για το ποσό των £11.000 (€18.794,62). Η Αιτήτρια μαζί με την υποθήκη XXXXX/05 υπέγραψε και γραμμάτιο συνήθους τύπου με το οποίο ανέλαβε υποχρέωση να καταβάλει στην Καθ΄ ης η αίτηση το ποσό των £11.000 (€18.794,62). Οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις της Καθ΄ης η αίτηση για αποπληρωμή των υποχρεώσεών τους δεν το έπραξαν. Είναι ο ισχυρισμός του Ομνύοντα ότι λόγω μη συμμόρφωσης των Οφειλετών και παρόχων της εξασφάλισης, μεταξύ των οποίων και η Αιτήτρια, η Καθ΄ης η αίτηση άσκησε τα νόμιμα δικαιώματά της. Η επίδικη υποθήκη της Αιτήτριας καταρτίστηκε καλόπιστα και νόμιμα και με την ελεύθερη βούλησή της. Η διαδικασία εκποίησης που ακολουθήθηκε ήταν καθόλα νόμιμη και ορθή αφού στάληκε προς την ενυπόθηκη - οφειλέτιδα, Porky΄s Fast Food Ltd, ως πρωτοφειλέτιδα και τους εγγυητές ειδοποίηση Τύπου «Θ». Δεν υπήρχε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο για να σταλεί Ειδοποίηση. Ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια έλαβε τη συγκεκριμένη Ειδοποίηση γιατί την επισυνάπτει ως Τεκμήριο. Απεστάλησαν Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» στις 23/09/2020 με συστημένο ταχυδρομείο και ακολούθως λόγω μη παραλαβής τους επιδόθηκαν. Στις 21/01/2021 στάλθηκαν οι Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΒ» στον πρωτοφειλέτη και στην Αιτήτρια, οι οποίες λόγω του ότι δεν παραλήφθηκαν εκδόθηκαν εκ νέου στις 08/02/2021 και επιδόθηκαν με ιδιώτη επιδότη. Ο πλειστηριασμός είχε καθοριστεί για τις 28/06/2021 αλλά λόγω του διατάγματος αναστολής των εκποιήσεων ακυρώθηκε. Επαναορίστηκε στις 07/10/2021 και εκδόθηκαν νέες επιστολές Τύπου «ΙΑ» καθώς και Δελτίο Πλειστηριασμού, τα οποία επιδόθηκαν. Είναι οι δική του θέση ότι ο Εναγόμενος 1 προέβει σε προσπάθειες και εισηγήσεις για διευθέτηση οι οποίες όμως προσπάθειες δεν τελεσφόρισαν. Το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX ανακτήθηκε σε διαδικασία εκποίησης η οποία εξασφάλιζε άλλες υποχρεώσεις άλλης εταιρείας της N. A. Papandreou Enterprises Ltd και το ποσό που εισπράχθηκε, €74.018,14 πιστώθηκε στο λογαριασμό της συγκεκριμένης εταιρείας. Όσο αφορά το δεύτερο ακίνητο πωλήθηκε σε πλειστηριασμό και το ποσό των €12.173,71 πιστώθηκε στο λογαριασμό της πρωτοφειλέτιδας εταιρείας. Ισχυρίζεται, ο Ομνύοντας ότι τα οποιαδήποτε προβλήματα μεταξύ της Αιτήτριας και του Εναγόμενου 1 δεν αφορούν την Καθ΄ης η αίτηση η οποία νόμιμα μπορεί να προχωρήσει στην εκποίηση ενυπόθηκων ακινήτων. Δεν υπήρξε καμιά παρατυπία, αποφυγή ή άρνηση αλλά ούτε και προσπάθεια βοήθειας, από την Καθ΄ης η αίτηση, σε οποιονδήποτε για αποξένωση της περιουσίας. Παραδέχεται ότι η Αιτήτρια προώθησε την Αίτηση - Έφεση 19/2021 καταχρηστικά αφού με δυο ένδικα μέσα επιδίωξε τον ίδιο σκοπό. Καταλήγει ότι καμιά από τις αιτούμενες θεραπείες δεν μπορούν να αποδοθούν αφού δεν πληρείται καμιά από τις απαιτήσεις της νομοθεσίας ιδιαίτερα ενόψει του γεγονότος ότι όλη η διαδικασία που ακολουθήθηκε είναι νόμιμη. Τυχόν επιτυχία της αίτησης θα καταστρατηγήσει το νομικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της Καθ΄ης η αίτηση να εκποιήσει ακίνητο που υποθηκεύτηκε με τη σύμφωνη γνώμη της Αιτήτριας, η οποία δεν θα υποστεί άλλη ζημιά από οικονομική. Η Καθ΄ης η αίτηση είναι φερέγγυο Τραπεζικό ίδρυμα το οποίο έχει την δυνατότητα παροχής αποζημίωσης στην Αιτήτρια στην περίπτωση που υποστεί οποιανδήποτε ζημιά. Κατά την δική του άποψη η Αιτήτρια δεν έχει συζητήσιμη υπόθεση, δεν υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο επιτυχίας της αγωγής και δεν είναι ούτε δίκαιο, ούτε εύλογο αλλά ούτε και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Και οι δυο πλευρές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, το περιεχόμενο των οποίων το Δικαστήριο έχει κατά νου και θα αναφερθεί σ' αυτό όπου το κρίνει απαραίτητο. Δεν αντεξετάστηκε οποιοσδήποτε εκ των ενόρκως δηλούντων. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Προτού προχωρήσω να εξετάσω τα ζητήματα που έχουν εγερθεί θεωρώ κατάλληλο στάδιο να συνοψίσω τη νομική πτυχή που διέπει αιτήσεις για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων παρέχεται στο άρθρο 32 του Ν.14/60, ενώ η δικονομία για τέτοια διατάγματα προσδιορίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο και Κανονισμούς. Το άρθρο 32 παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που το άρθρο αυτό καθορίζει ότι πρέπει να συντρέχουν για να έχει το Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα που θα έκρινε δίκαια ή πρόσφορα είναι οι εξής: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία, (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Επομένως, το Δικαστήριο περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Με την υπό κρίση Αίτηση ουσιαστικά ζητήθηκε η έκδοση απαγορευτικού διατάγματος. H έκδοση παρεμπίπτον απαγορευτικού διατάγματος αποτελεί θεραπεία του δικαίου της επιείκειας. Στην υπόθεση Γιαβρή κ.ά. ν. Πάσιου
(2004)1(Α) Α.Α.Δ. 125, στη σελίδα 134 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η διακριτική ευχέρεια η οποία παρέχεται για την έκδοση ή μη απαγορευτικού διατάγματος, ασκείται δικαστικά με κύριο έρεισμα το σκοπό για τον οποίο επιζητείται η θεραπεία. Εφόσον αντικείμενο του διατάγματος είναι η προστασία έναντι συνεχιζόμενης παραβίασης των δικαιωμάτων του ενάγοντος, η έκδοση απαγορευτικού διατάγματος αποτελεί το φυσικό επακόλουθο. Μπορεί το δικαστήριο να αρνηθεί την έκδοση διατάγματος, εφόσον άλλης μορφής προστασία γνωστή στο δίκαιο, ως οι αποζημιώσεις, μπορεί να αποκαταστήσει τον ενάγοντα.» Θα εξεταστούν στην συνέχεια οι προϋποθέσεις για την έκδοση ενός απαγορευτικού διατάγματος. Οι αποφάσεις των Κυπριακών Δικαστηρίων που έχουν αναλύσει τις προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων βάσει του άρθρου 32 του Ν.14/60, είναι πολλές. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρω τις υποθέσεις Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, A.B.P. Holdings Ltd ν. Κιταλίδη κ.ά. (Αρ. 2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 694. Στην τελευταία απόφαση τονίζεται ότι το άρθρο 32 του Ν.14/60 παρέχει στα Δικαστήρια ευρύτατες εξουσίες για έκδοση οποιωνδήποτε διαταγμάτων, όταν κάτι τέτοιο κρίνεται δίκαιο ή πρόσφορο χωρίς να τίθεται κανένας περιορισμός. Τα ίδια επαναλήφθηκαν και στην υπόθεση Παντελίδη ν. Πιερή
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2111. Επιπρόσθετα με τις πιο πάνω παραταθείσες προϋποθέσεις, το Δικαστήριο έχει καθήκον να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει το διάταγμα (βλ. Bacardi v. Vinco
(1996)1(B) A.A.Δ. 788, Mitsingas v. Timberland
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791 και Akis Express v. Aris Express
(1998)1(A) A.A.Δ. 149). Σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεση Recnex Trading Limited, Ιωάννη Μιχαηλίδη ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λίμιτεδ Πολ. Εφ. 71/2011 ημερ. 16/04/2014, ECLI:CY:AD:2014:A269: «Βρίσκουμε ότι τα γεγονότα της υπόθεσης είναι τέτοια ώστε δεν κρίνουμε σκόπιμο να προσθέσουμε οτιδήποτε άλλο παρά μόνο να παραπέμψουμε στις ΑΒΡ Holdings v. Κιταλίδη
(1994)1 Α.Α.Δ. 694, 699, C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 785 και στην Πολιτική Έφεση 52/10 Aspis Liberty Life Insurance Public Co Ltd v. E. Σιακατίδου, ημερ. 19.3.2014. Αποδίδεται ευρύτατη εξουσία στο Δικαστήριο να εκδώσει οποιοδήποτε παρεμπίπτον απαγορευτικό, προστακτικό διάταγμα όταν κρίνει ότι αυτό είναι δίκαιο ή πρόσφορο υπό τις περιστάσεις χωρίς οποιοδήποτε περιορισμό..». Στην υπόθεση T. A. Micrologic Consultants Ltd ν. Microsoft Corporation
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 1802 ο έντιμος Δικαστής κ. Νικολάου διατύπωσε το θέμα ως εξής: «Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα των επί του θέματος αποφάσεων μας: βλ. ενδεικτικά τις υποθέσεις Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 C.L.R. 585, Odysseos v. Pieris Estates & Others
(1982)1 C.L.R. 557 και Κυτάλα v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253. Αυτό συχνά παραγνωρίζεται στα Επαρχιακά Δικαστήρια τόσο από δικηγόρους όσο και από Δικαστές με αποτέλεσμα η διαδικασία να γίνεται απαραδέκτως πολύπλοκη και μακρά». (Βλ επίσης Hazelwood Investment & Finance Ltd v. XXX Manuel κ.α. Πολ. Εφ. Ε14/17 και Ε209/17 ημερ. 16/07/19). Ο αιτητής είναι αυτός που πρέπει να πείσει το Δικαστήριο ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, ως επίσης και για το δίκαιο και εύλογο της έκδοσής του ή/και της διατήρησης του σε ισχύ. Το πραγματικό υπόβαθρο των γεγονότων στα πλαίσια των οποίων εξετάζεται η αίτηση τίθεται με τις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα, δεδομένης πάντα της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από την Δ.39 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Στο σύγγραμμα των Γ. Ερωτοκρίτου και Π. Αρτέμη, «Διατάγματα», έκδοση 2016, στη σελίδα 123 του συγγράμματος, κάτω από το τίτλο «Σοβαρό Ζήτημα προς εκδίκαση - η πρώτη προϋπόθεση» αναφέρονται τα ακόλουθα: «Το πρώτο ζήτημα στο οποίο το Δικαστήριο θα στρέψει την προσοχή του, είναι αναφορικά με την νομική πτυχή της υπόθεσης. Αναμένεται να εξετάσει κατά πόσο ο ενάγων έδειξε ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. Στα πλαίσια της εξέτασης του, θα ερευνήσει το αγώγιμο δικαίωμα του ενάγοντα. Θα πρέπει να βεβαιωθεί ότι το κατ' ισχυρισμό αγώγιμο δικαίωμα του δεν είναι "επιπόλαιο και ενοχλητικό" και ότι θα μπορούσε να θέσει υπό αμφισβήτηση τη νομιμότητα των πράξεων του εναγομένου». Σχετική είναι και η πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Α. Χατζηπιερής Λίμιτεδ ν. Γενικού Εισαγγελέα Πολ. Εφ. Ε.1/2015 ημερ. 05/04/2021 στην οποία διαβάζονται τα ακόλουθα σχετικά: «Θεωρούμε χρήσιμο εδώ να υπομνήσουμε ότι το Δικαστήριο σε τέτοιες διαδικασίες, πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, ζήτημα το οποίο εμπίπτει στην κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης. Η αρχή, όπως επαναλήφθηκε και σε πιο πρόσφατη νομολογία (βλ. Trafalgar Developments Limited κ.ά. ν. Uralchem Holdings P.L.G. κ.α, Πολ. Εφ. 331/2017 ημερ. 21 Φεβρουαρίου, 2019) είναι ότι δεν απαιτείται διατύπωση κρίσης ως προς την ύπαρξη ουσιαστικών δικαιωμάτων, παρά μόνο σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης τους, (βλ. T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1Γ ΑΑΔ 1802 και Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita-Aluminium Co Ltd κ.ά.
(2002)1 ΑΑΔ 2015). ». Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί σε σχέση με τις πρώτες δυο προϋποθέσεις, των οποίων η αλληλουχία επιτρέπει την από κοινού εξέταση, είναι αν έχουν καταδειχθεί τέτοιες σοβαρές ενδείξεις δικαιωμάτων εκ μέρους της Αιτήτριας ώστε σε συσχετισμό με τη δικογραφία της αίτησης και το αγώγιμο της δικαίωμα να οδηγούν στη διαπίστωση σοβαρού ζητήματος με ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Εξετάζοντας την πρώτη προϋπόθεση υπενθυμίζεται ότι, με βάση τη νομολογία, η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος αποκαλύπτεται στη βάση του καταχωρημένου δικογράφου και αφορά τη νομική θεμελίωση της αξίωσης της Ενάγουσας - Αιτήτριας. Συγκεκριμένα με βάση το περιεχόμενο του Ειδικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος που καταχωρήθηκε και έχοντας υπόψη τις θεραπείες που επιζητούνται στην παρούσα υπόθεση, διαπιστώνω ότι οι ισχυριζόμενες βάσεις αγωγής αφορούν την αναγνώριση ότι υπάλληλοι της Καθ΄ης η αίτηση παρέλειψαν να ασκήσουν με επιμέλεια τα καθήκοντά τους σε σχέση με τα δάνεια των Εναγομένων 1, 2 και
- Παράλληλα ζητούνται προστακτικά διατάγματα σε σχέση με τις υποθήκες XXXXX/2005 και XXXXX/
- Επομένως στη βάση των πιο πάνω το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να υπεισέρθει σε εξέταση της αγωγής επί της ουσίας της, αλλά ως καθίσταται προφανές από τις ένορκες θέσεις που έχουν προβληθεί ότι η Αιτήτρια βασίζει την απαίτησή της εναντίον της Εναγόμενης 4 - Καθ΄ης η αίτηση σε πράξεις τις οποίες η ίδια παραθέτει στην ένορκη δήλωσή της χωρίς να επεκτείνεται σε λεπτομέρειες και επομένως, με αυτά που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η μόνη κατάληξη στην οποία μπορεί να αχθεί το Δικαστήριο είναι ότι δεν μπορεί να αποτελέσει βάση αγώγιμου δικαιώματος. Εν πάση περιπτώσει τα Τεκμήρια που κατατέθηκαν από την Αιτήτρια αντικρούουν τους ισχυρισμούς της, παραπομπή μπορεί να γίνει στο Τεκμήριο 1 στην Ένορκη Δήλωσή της στο οποίο θα γίνει αναφορά στη συνέχεια. Οπόταν δεν με βρίσκει σύμφωνη η θέση της πλευράς της Αιτήτριας ότι εν προκειμένω το αγώγιμο δικαίωμά της είναι αποκρυσταλλωμένο, ως έχουν εκτεθεί τα γεγονότα στην παρούσα αίτηση. Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει από τις θέσεις της ίδιας της Αιτήτριας αλλά λόγω του ότι σε κάποιο βαθμό οι θέσεις αυτές επιβεβαιώνονται και από τις θέσεις της Καθ΄ ης η Αίτηση, κάτι για το οποίο θα δοθεί η ανάλογη εξήγηση στη συνέχεια της ανάλυσης μου. Τα ακόλουθα γεγονότα ουσιαστικά παρέμειναν αναμφισβήτητα: Ότι η Αιτήτρια είναι αδελφή του Εναγόμενου 1 και αρχικά είχε υπογράψει προς όφελος του αδελφού της, Εναγόμενου 1 και της επιχείρησής του, Εναγόμενης 3, εξασφαλίσεις που αφορούσαν την υποθήκευση δυο κτημάτων της με τις υποθήκες XXXXX/2005 κα XXXXX/
- Στη βάση των πιο πάνω έκδηλα καθίσταται φανερό ότι η Αιτήτρια δεν έχει αποδείξει στο βαθμό που απαιτείται, στα πλαίσια εξέτασης αυτής της φύσης των αιτήσεων, ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση με βάση το δικόγραφό της καθώς και τα έγγραφα που έχει επισυνάψει στην Αίτησή της, κυρίως το Τεκμήριο 1, που να δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου απαγορευτικού διατάγματος και επομένως τίθεται εν αμφιβόλω η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, συνεπώς δεν πληρείται η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32, ανωτέρω. Σε σχέση με τη δεύτερη προϋπόθεση είναι αρκετό ο ενάγοντας να πείσει το Δικαστήριο ότι έχει κάποια σοβαρή πιθανότητα επιτυχίας. Ο ενάγοντας πρέπει να αναφέρεται σε γεγονότα που θα πείθουν το Δικαστήριο ότι έχει πραγματική προοπτική επιτυχίας, η δε ικανοποίηση του εξαρτάται από τη συσχέτιση της νομικής θεμελίωσης της αξίωσης με την προσφερόμενη μαρτυρία, όπως αυτή εξάγεται, σ΄ αυτό το στάδιο, από τις ένορκες δηλώσεις και από τυχόν προφορική μαρτυρία σε περίπτωση αντεξέτασης, κάτι που στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει ζητηθεί από οποιαδήποτε από τις αντίδικες πλευρές. Η προοπτική επιτυχίας εξετάζεται σε συνάρτηση και με την αντίθετη εκδοχή. Το επίπεδο του αποδεικτικού εμποδίου το οποίο απαιτείται να υπερπηδήσει ο ενάγοντας συνίσταται στην τεκμηρίωση «μιας πιθανότητας» επιτυχίας. Κάτι δηλαδή περισσότερο από μια απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, το επίπεδο δηλαδή απόδειξης που απαιτείται για πολιτική αγωγή. Υπό το πρίσμα αυτό, δεν είναι επιθυμητό το Δικαστήριο να υπεισέρχεται σε βάθος στα επίδικα θέματα σε αυτό το πρόωρο στάδιο. Όπως υπεδείχθη στην Κωνσταντίνος Λόρδος κ.ά ν. Πέτρου Σιακόλα κ.ά., Πολ. Έφ. Ε143/2015, ημερ. 23/03/17 «τηρουμένης της αρχής ότι το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία, οφείλει πάντως να προβεί σε κάποια αξιολόγηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης εκείνου του διαδίκου ο οποίος ζητά ενδιάμεση θεραπεία.». Στην υπόθεση Σεβαστού v. Σεβαστού
(2002)1 ΑΑΔ 1980, ελέχθη συναφώς ότι, «κάποια πρωταρχική, έστω, αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι αναγκαία για να μπορεί το δικαστήριο να συνεκτιμήσει την αποδεικτική δύναμη της κάθε πλευράς. Έστω στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σε αυτό το στάδιο.». Διαπιστώνεται ότι παραχωρήθηκε αριθμός δανείων στους Εναγόμενους 1, 2 και
- Σε σχέση με το πότε ξεκίνησε η συνεργασία - σχέση των Εναγόμενων 1, 2 και 3 με την Εναγόμενη 4 - Καθ΄ης η αίτηση δεν είναι ξεκάθαρο από τις δυο ένορκες δηλώσεις. Προκύπτει ότι η Ενάγουσα παραχώρησε δυο ακίνητα προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων της Εναγόμενης 3, ενέγραψε προς όφελος της Εναγόμενης 4 - Καθ΄ης η αίτηση τις υποθήκες XXXXX/05 και XXXXX/
- Αυτό που αμφισβητείται είναι ο ισχυρισμός της Αιτήτριας ότι της ασκήθηκε πίεση από την Καθ΄ης η αίτηση - Εναγόμενη 4 στο να υποθηκεύσει τα συγκεκριμένα ακίνητα. Είναι παραδεκτό ότι τα υποθήκευσε. Όμως ενώ η Αιτήτρια επικαλείται άγνοια της διαφοροποίησης της αποπληρωμής των πιστωτικών διευκολύνσεων των Εναγόμενων 1, 2 και 3 το 2011 φαίνεται να έχει υπογράψει τη συμφωνία, Τεκμήριο 1 στην δική της ένορκη δήλωση. Όσο αφορά τον ισχυρισμό για εξάλειψη της υποθήκης η παράγραφος (β) του Τεκμηρίου 1 μιλά από μόνη της. Το ίδιο ισχύει και για την καταληκτική παράγραφο του συγκεκριμένου Τεκμηρίου
- Προκύπτει επίσης ότι η Εναγόμενη Τράπεζα - Καθ΄ης η αίτηση τερμάτισε τις συμφωνίες δανείων και απέστειλε, στους Ενάγοντες 1, 2 και 3 καθώς και στην Αιτήτρια, την Ειδοποίηση Τύπου «Θ», στις 17/02/2017 για καθυστερήσεις ύψους €135.112,37, Τεκμήριο Β στην Ένσταση. Στις 23/09/2020 αποστάληκε η Ειδοποίηση Τύπου «Ι», η οποία αποστάληκε ταχυδρομικώς και στην Αιτήτρια, την οποία όμως η Αιτήτρια ουδέποτε παρέλαβε για να της επιδοθεί προσωπικά στις 16/10/2020, Τεκμήριο Ζ στην Ένσταση. Οπόταν η Αιτήτρια γνώριζε από το 2017 ότι υπήρχε πρόβλημα στην αποπληρωμή των υποχρεώσεων των Εναγόμενων 1, 2 και
- Συνάγεται από την τεθείσα μαρτυρία, όπως συμπληρώνεται από τα Τεκμήρια που έχουν επισυναφθεί και από τις δυο πλευρές, ότι δεν υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής εναντίον της Καθ΄ης η αίτηση - Εναγόμενης 4 ιδιαίτερα λόγω του ότι η Αιτήτρια υπέγραψε το Τεκμήριο 1, στην Αίτησή της, στο οποίο δηλώνει αυτολεξεί « Περαιτέρω αναγνωρίζω ότι τα έγγραφα εγγύησης / εξασφάλισης που υπέγραψα κατά τις ημερομηνίες που αναφέρονται πιο πάνω θα καλύπτουν και/ή συνεχίσουν να καλύπτουν την πιο πάνω αναφερόμενη πιστωτική διευκόλυνση προς τον πρωτοφειλέτη χωρίς επηρεασμό της ευθύνης μου ως εγγυητής/ παροχέας εξασφάλισης.». Οπόταν η δεύτερη προϋπόθεση δεν πληρείται. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, δηλαδή ότι χωρίς την έκδοση των διαταγμάτων θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αυτή εξετάζεται κάτω από το ερώτημα κατά πόσο η επιδίκαση αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Δηλαδή, αν η επιδίκαση των αποζημιώσεων υπέρ της Ενάγουσας - Αιτήτριας στο τελικό στάδιο της υπόθεσης είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων της, τότε η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Οι νομολογιακές αρχές επαναβεβαιώνονται στην πολύ πρόσφατη υπόθεση Loucas Panayiotou Estates Ltd κ.ά. ν. Hellenic Bank Public Company Ltd, Πολ. Εφ. Ε203/2013, ημερ. 11/09/2019, από την οποία και το ακόλουθο απόσπασμα: «Η τρίτη προϋπόθεση που πρέπει να πληρείται, σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, για να δικαιολογείται η έκδοση ενός ενδιάμεσου διατάγματος, αφορά στο κατά πόσο, χωρίς την έκδοση του, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη, στον αιτητή, σε μεταγενέστερο στάδιο, στην περίπτωση όπου αυτή, επιτύχει στις αξιώσεις του. Στην Κυρίσαββα κ.ά. ν. Κύζη
(2001)1 ΑΑΔ 1245 αναφέρθηκε ότι «η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη». (Βλ. επίσης Παπαστράτης ν. Πιερίδης
(1979)1 C.L.R. 231). Η πιο πάνω αντίκριση επαναλήφθηκε και στην υπόθεση Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd
(2011)1 A.A.Δ. 1848. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Highgate Primary School Ltd κ.ά. v. Στέλιου Φυλακτίδη κ.ά.
(2009)1(Α) Α.Α.Δ. 317, «η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ' αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των Αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι οι Εφεσείοντες μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που τους επιτρέπει να αποζημιώσουν τους Εφεσίβλητους σε περίπτωση επιτυχίας των Εφεσιβλήτων στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στους Εφεσίβλητους-Ενάγοντες, υπό την ευρύτερη έννοια». Η πιο πάνω νομολογία σαφώς προσδιορίζει ότι η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την υποκατάσταση της υλικής ζημιάς. Θα πρέπει, συνεπώς, να λαμβάνονται υπόψη και άλλα στοιχεία, περιλαμβανομένης της προστασίας των δικαιωμάτων των αιτητών. Το θέμα αυτό, βεβαίως, δεν εξετάζεται αορίστως, αλλά είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το περιεχόμενο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου και συμπεριλαμβάνονται μέσα στην ένορκη δήλωση, επί του προκειμένου, των εφεσειόντων.». Απαιτείται να διαφανεί ότι, χωρίς την έκδοση του διατάγματος, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα στο πλαίσιο της προϋπόθεσης αυτής. Όσο απομακρύνεται η πιθανότητα να συνιστά η θεραπεία των αποζημιώσεων επαρκή θεραπεία, τόσο ενισχύεται η πιθανότητα να πληρείται η προϋπόθεση αυτή. Με δεδομένο ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ΄ εξοχή στο δίκαιο της Επιείκειας, αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύκολα, τότε η έκδοση του αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν δικαιολογεί κατ΄ ανάγκη την έκδοση προσωρινού διατάγματος. Όπως έχει νομολογηθεί, η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της χρηματικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία. Στη παρούσα υπόθεση η ίδια Ενάγουσα - Αιτήτρια επιζητεί την έκδοση των συγκεκριμένων διαταγμάτων για να προστατεύσει ακίνητα τα οποία η ίδια υποθήκευσε προς όφελος των Εναγόμενων 1, 2 και 3 την πρώτη φορά, το 2005, σύμφωνα με τον ισχυρισμό της οικειοθελώς αλλά το 2011 χωρίς να ερωτηθεί. Το γεγονός όμως ότι έχει υπογράψει το Τεκμήριο 1 επιμαρτυρεί το αντίθετο. Δεν παραγνωρίζεται ο ισχυρισμός της ότι της ασκήθηκε πίεση από τον Εναγόμενο 1 και από λειτουργούς της Εναγόμενης 4 - Καθ΄ης η αίτηση στην αρχική υπογραφή των συμφωνιών, παράγραφοι 7 και 8 της Έκθεσης Απαίτησης. Όμως δεν προβάλλεται οποιοσδήποτε παρόμοιος ισχυρισμός σε σχέση με την τροποποίηση της αποπληρωμής των πιστωτικών διευκολύνσεων, Τεκμήριο 1 στην Αίτηση η οποία φέρει την υπογραφή της. Από το πιο πάνω καταδεικνύεται ότι οι οποιεσδήποτε αποζημιώσεις σε χρήμα συνιστούν ικανοποιητική θεραπεία, δηλαδή η όποια ζημιά της Αιτήτριας αποτιμάται σε χρήμα αφού η ίδια υποθήκευσε τα κτήματά της και ακολούθως από το 2017 γνώριζε για τις καθυστερήσεις των Εναγόμενων 1, 2 και 3 στην αποπληρωμή των υποχρεώσεών τους και δεν έπραξε οτιδήποτε αλλά περίμενε μέχρι το 2020. Στην πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Α. Χατζηπιερής Λίμιτεδ ν. Γενικού Εισαγγελέα (ανωτέρω) διαβάζονται τα ακόλουθα σε σχέση με το υπό συζήτηση θέμα: «Ορθά παρατήρησε το Δικαστήριο, ότι οι αποζημιώσεις δεν αποτελούν την μοναδική παράμετρο του υπό εξέταση θέματος. Κατά πάγια νομολογία, «Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου την θεραπεία.» (Mitsingas Trading Ltd v The Timberland Co of USA
(1997)1 ΑΑΔ 1791). Λέχθηκε, περαιτέρω στην Όξυνος κ.ά. ν. Λού
(2011)1 ΑΑΔ 1066: «Υπόψη λαμβάνονται και άλλα στοιχεία και μεταβλητά κριτήρια και σε τελική ανάλυση η αδυναμία ή η δυσκολία απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, εξαρτάται από το σύνολο των γεγονότων που περιβάλλουν το αίτημα . Ας μη μας διαφεύγει ότι η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται, όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση M. And Ch. Mitsingas Trading Ltd. κ.ά. v. The Timberland Co.
(1977)1Γ ΑΑΔ 1791, με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς, αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του διαδίκου που επιδιώκει τη θεραπεία.». Η Ενάγουσα - Αιτήτρια προωθεί τη θέση ότι τα επίδικα ακίνητα της έχουν δοθεί από τον πατέρα της και πως αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα η ζημιά της θα είναι ανεπανόρθωτη. Η θέση της αυτή αντικρούστηκε από την Εναγόμενη Τράπεζα. Η διαδικασία εκποίησης όπως έχει διαμορφωθεί από το Μέρος VIA του Ν.9/1965, ως έχει τροποποιηθεί, συνιστά μια γρήγορη πλέον διαδικασία και από τη στιγμή που αποστέλλεται η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» σε διάστημα περίπου 60 ημερών το ακίνητο εκποιείται. Έχει ήδη σταλεί η ειδοποίηση Τύπου «Θ», σύμφωνα με το άρθρο 44Β
(2)του Ν.9/65 η οποία ακολουθείται από την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» που σηματοδοτεί την έναρξη της διαδικασίας πώλησης του ακινήτου. Η Αιτήτρια προφανώς σκοπεί στο να αποτρέψει την Καθ΄ης η αίτηση - Εναγόμενη 4, από του να προχωρήσει στην πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων τα οποία της ανήκουν προς αποπληρωμή των χρεών των Εναγόμενων 1, 2 και 3. Όμως, έλαβε αντίγραφο του Τεκμηρίου 1 στην Αίτηση, στο οποίο καταγράφονται στην παράγραφο Β οι εξασφαλίσεις. Θεωρώ ότι η παρούσα είναι από τις περιπτώσεις που δεν ικανοποιείται η τρίτη προϋπόθεση. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω και την κατάληξη μου ότι η Αιτήτρια απέτυχε να αποδείξει ότι συντρέχουν στην παρούσα υπόθεση οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων δεν θα με απασχολήσει το άλλο ζήτημα που εξετάζεται, όταν ασφαλώς συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, αυτό της στάθμισης του κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Ούτε και το ζήτημα του επείγοντος είναι ζήτημα το οποίο ενόψει της πιο πάνω κατάληξής μου θα πρέπει να απασχολήσει περαιτέρω. Συνεπακόλουθα η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος απόκλισης από τον γενικό κανόνα ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Καθ΄ης η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ............... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Α. Ε. Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο