← Κύπρος

MAREMONTE INVESTMENTS LIMITED ν. ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΣ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΟΥ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΟΜΕΤΡΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩ

MAREMONTE INVESTMENTS LIMITED ν. ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΣ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΟΥ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΟΜΕΤΡΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ κ.α., Αρ. ΑΙΤΗΣΗΣ / ΕΦΕΣΗΣ 37/2019, 20/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2022:A46 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Μαθηκολώνη, Α.Ε.Δ. Αρ. ΑΙΤΗΣΗΣ / ΕΦΕΣΗΣ 37/2019 Αναφορικά με τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65, ως έχει τροποποιηθεί, άρθρα 50 και 51 ΚΑΙ Αναφορικά με τον Περί Ακινήτου Περιουσίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ. 224 ως έχει τροποποιηθεί, άρθρα 61, 80 και 81 ΜΕΤΑΞΥ: MAREMONTE INVESTMENTS LIMITED, από Λάρνακα Αιτήτρια - Εφεσείουσα ΚΑΙ

  1. ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΣ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΟΥ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΟΜΕΤΡΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, από Παραλίμνι
  2. XXXXX MOHAMED AL NWILI, από Λιβύη Καθ' ων η Αίτηση - Εφεσίβλητων Ημερομηνία 20/5/22 Εμφανίσεις: Για τους αιτήτρια/εφεσείουσα: κ. Γιάννης Αργυρίδης, για Γ. Αργυρίδη & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τον καθ' ου η αίτηση 1: Τώνια Μενοίκου για Γενικό Εισαγγελέα. Για τον καθ' ου η αίτηση 2: κ. Χριστοφή, για Αντωνάκης Σωτηρίου Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή Με την υπό εξετάση αίτηση η αιτήτρια/εφεσείουσα αιτείται ως ακολούθως: Α. Διάταγμα και/ή απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο η απόφαση και/ή διαταγή και/ή γνωστοποίηση του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Αμμοχώστου αναφορικά με το πωλητήριο έγγραφο με αρ. ΠΩΕ 786/2010, η οποία περιέχεται στην ειδοποίηση του ημερομηνίας 03/10/2019, ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α, και η οποία παρελήφθη την 14/10/2019, να κηρύσσεται άκυρη και/ή παράνομη και/ή στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος. Β. Διάταγμα και/ή απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή παραμερίζεται η απόφαση και/ή διαταγή και/ή γνωστοποίηση του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Αμμοχώστου, η οποία περιέχεται στην ειδοποίηση του ημερομηνίας 03/10/2019, ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α, και η οποία παρελήφθη την 14/10/2019, με την οποία ειδοποιεί ότι θα επαναφέρει το Πωλητήριο Έγγραφο με αρ. ΠΩΕ 786/2010 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Αμμοχώστου στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση Mukhtar Mohamed Al Nwili, και κατ' επέκταση θεωρώντας από την αρχή σαν μη γενόμενη αποδεκτή την ακύρωση του Πωλητήριου Έγγραφου με αρ. ΠΩΕ 786/
  3. Οι λόγοι για τους οποίους η αιτήτρια αιτείται ην ακύρωση ή/και τον παραμερισμό της ως άνω απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου είναι οι ακόλουθοι:
  4. Το άρθρο 5

(4)του περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου, Ν. 81(I)/2011, δεν έχει εφαρμογή στην παρούσα περίπτωση αφού το πωλητήριο έγγραφο κατατέθηκε και/ή εγγράφηκε ως εμπράγματο βάρος το έτος 2010, ήτοι πριν την θέσπιση του Νόμου 81(I)/2011 και την κατάργηση του Κεφαλαίου
  2. Η ακύρωση του Πωλητηρίου Εγγράφου με αρ. ΠΩΕ 786/2010 επρόκειτο περί απόφασης του Διευθυντή η οποία δεν μπορεί να ανακληθεί υπό του ιδίου σε μεταγενέστερο στάδιο αλλά για την οποία θα έπρεπε να ασκηθεί έφεση και/ή να λαμβάνονταν άλλα Δικαστικά διαβήματα από τον Καθ' ου η Αίτηση 2 στην παρούσα.
  3. Η ακύρωση του πωλητηρίου εγγράφου με αρ. ΠΩΕ 786/2010 δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως λάθος ή παράλειψη που δύναται να διορθωθεί δυνάμει του άρθρου 61
(1)του Κεφαλαίου 224 και/ή του άρθρου 50 του Νόμου 9/
  2. Δεν παρέχεται η εξουσία και/ή δυνατότητα και/ή ευχέρεια στον Διευθυντή δυνάμει του άρθρου 61
(1)του Κεφαλαίου 224 και/ή του άρθρου 50 του Νόμου 9/1965 να επαναφέρει και/ή να προβεί σε εγγραφή και/ή επανεγγραφή εμπράγματου βάρους, παρά μόνο δύναται να προβαίνει σε τροποποιήσεις, διορθώσεις ή ακυρώσεις σε ότι αφορά τυχόν λάθη ή παραλείψεις.
  1. Ο Διευθυντής δεν είχε αρμοδιότητα, σύμφωνα με την εξουσία που του παραχωρείται με το άρθρο 61 του Κεφ. 224, να λάβει τη σχετική απόφαση επαναφοράς του πωλητηρίου εγγράφου αφού με την αρχική ακύρωση αυτού ο Διευθυντής ουσιαστικά, και στην πράξη, το ακύρωσε προς εκτέλεση της δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 15/11/2017 στην αγωγή αρ. 766/2016 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου.
  2. Έχουν παραβιασθεί οι πρόνοιες του άρθρου 61
(3)του Κεφ. 224 αφού δεν είχε δοθεί στην Αιτήτρια, ως το "πρόσωπο το οποίο δυνατό να επηρεάζεται» από την διόρθωση, γνωστοποίηση 30 ημερών περί της πρόθεσης του Διευθυντή να προβεί στην επαναφορά του Πωλητήριου Εγγράφου. Τέτοια ενημέρωση είχε απλά δοθεί στους δικηγόρους που αντιπροσώπευαν την Αιτήτρια στα πλαίσια της αγωγής αρ. 766/2016 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου. Κατ' επέκταση δεν έχουν ακολουθηθεί οι επιτακτικές πρόνοιες του άρθρου 61
(3)με αποτέλεσμα η απόφαση του Διευθυντή να είναι άκυρη. Τα γεγονότα Τα ουσιώδη και απαραίτητα γεγονότα για την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης είναι στην ουσία τους παραδεκτά και έχουν ως ακολούθως
  1. Στις 23/11/2010, κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Αμμοχώστου, το Πωλητήριο Έγγραφο, με αριθμό ΠΩΕ 786/2010, με ημερομηνία συμφωνίας 14/10/2011, από το δικηγορικό γραφείο Μάμας Χατζηχριστοφής & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε., δια τον πελάτη του /αγοραστή Mr XXXXX Mohamed Al Nwili, για το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 21/XXXXX, τεμάχιο XXXXX, κτηματικό σχέδιο 2-297-374, τμήμα 21, στον Δήμο Παραλιμνίου, την διώροφη κατοικία αριθμός
  2. Το πωλητήριο έγγραφο, επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Β στην Ε/Δ που συνοδεύει την ένσταση του καθ' ου η αίτηση
  3. Με τον φάκελο ΑΧ762/2015, ημερομηνία κατάθεσης 24/11/2015, ημερομηνία εγγραφής 04/10/2019, που αφορά αναγκαστικό εκσυγχρονισμό, οριζόντιο διαχωρισμό, έχει εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος εγγραφής, για το εν λόγω πωλητήριο έγγραφο, που φέρει αριθμό εγγραφής XXXXX, τεμάχιο XXXXX, κτηματικό σχέδιο 2-297-374, τμήμα 21, στον Δήμο Παραλιμνίου. Έκθεση ακινήτου επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Γ στην Ε/Δ που συνοδεύει την ένσταση του καθ' ου η αίτηση
  5. Η Αιτήτρια είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στην Κυπριακή Δημοκρατία και στις 15/11/20117 εξασφάλισε, ως Ενάγουσα, κατά του Καθ' ου η Αίτηση 2 - Εφεσίβλητου 2, ως Εναγόμενου, απόφαση στα πλαίσια της αγωγής αρ. 766/2016 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου (βλ. Τεκμήριο 1 στην βεβαίωση που συνοδεύει την αίτηση).
  6. Με την Δικαστική Απόφαση αναγνωριζόταν ο νόμιμος τερματισμός υπό της Αιτήτριας της συμφωνίας ημερομηνίας 14/11/2010 (το «Πωλητήριο Έγγραφο») δια της οποίας ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είχε αγοράσει από την Αιτήτρια μια κατοικία αρ. 9 με αριθμό εγγραφής XXXXX (προηγουμένως 21/XXXXX), τεμάχιο XXXXX (προηγουμένως XXXXX), Φύλλο/Σχέδιο 2-297-374, Τμήμα 21, τοποθεσία Περνέρα στον Δήμο Παραλιμνίου. Το Πωλητήριο Έγγραφο ήταν κατατεθειμένο στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Αμμοχώστου με αρ. ΠΩΕ 786/2010 και με την Δικαστική Απόφαση διαταζόταν η διαγραφή του από το κτηματολογικό μητρώο.
  7. Στις 21/11/2017 οι δικηγόροι της Αιτήτριας επέδωσαν στον Καθ' ου η Αίτηση 1 επιστολή τους ιδίας ημερομηνίας η οποία συνοδευόταν από την Δικαστική Απόφαση (βλ. Τεκμήριο 2 στην βεβαίωση που συνοδεύει την αίτηση ). Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 την ίδια ημέρα ακύρωσε την εγγραφή του Πωλητηρίου Εγγράφου από το κτηματολογικό μητρώο (βλ. Τεκμήριο Ε.στην Ε/Δ που συνοδεύει την ένσταση του καθ' ου η αίτηση 1)
  8. Στις 2/5/2018, ο καθ' ου η αίτηση 1, παρέλαβε επιστολή, ημερομηνίας 30/4/2018, από το δικηγορικό γραφείο ΑΝΤΩΝΑΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΟΥ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε., εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση 2, οι οποίοι πλέον τον εκπροσωπούσαν, με την οποία ζητούσε την επαναφορά του εν λόγω πωλητηρίου εγγράφου, το οποίο διαγράφηκε από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Αμμοχώστου στις 21/11/2017, ήτοι πριν την παρέλευση των 14 ημερών, που προβλέπεται από τους θεσμούς για καταχώρηση έφεσης και με την οποία επιστολή περαιτέρω επεσήμανε ότι στις 29/11/2017, ο πελάτης του εφεσίβαλε την απόφαση του δικαστηρίου, ημερομηνίας 15-11-2017 (βλ. Τεκμήριο ΣΤ στην Ε/Δ που συνοδεύει την ένσταση του καθ' ου η αίτηση 1)
  9. Ο καθ' ου η αίτηση 1 έχοντας λάβει γνώση του ότι υπεβλήθη έφεση, εμπόδισε το εν λόγω ακίνητο, με το μέμο ΕΒ 365/2018, ημερομηνίας 7/5/2018, έτσι ώστε να μην γίνει καμιά δικαιοπραξία, μέχρι την εκδίκαση της έφεσης και ακολούθως άνοιξε φάκελο διόρθωσης λάθους, που φέρει αριθμό ΑΔΛ 7/2018, ημερομηνίας 14/9/2018 και στις 26/9/2018, και ενημέρωσε με επιστολή τους δικηγόρους ΑΝΤΩΝΑΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΟΥ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε., για τον καθ' ου η αίτηση 2 και ΧΑΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ Δ.Ε.Π.Ε., εκ μέρους της αιτήτριας εταιρείας MAREMONTE INVESTNENTS LIMITED. (βλ. Τεκμήριο Ζ στην Ε/Δ που συνοδεύει την ένσταση του καθ' ου η αίτηση 1)
  10. Στις 8/10/2018, με τηλεομοιότυπο το δικηγορικό γραφείο ΧΑΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ Δ.Ε.Π.Ε., ο οποίος εκπροσωπεί την εταιρεία MAREMONTE INVESTNENTS LIMITED, πωλητής, απέστειλε επιστολή στον καθ' ου η αίτηση 1 αναφέροντας ότι δεν προτίθενται να συγκατατεθούν στην επανεγγραφή του Πωλητηρίου Εγγράφου. (βλ. Τεκμήριο 4 στην βεβαίωση που συνοδεύει την αίτηση και Τεκμήριο Η στην Ε/Δ που συνοδεύει την ένσταση του καθ' ου η αίτηση 1)
  11. Στις 16/1/2019, με συστημένη επιστολή, προς το δικηγορικό γραφείο ΑΝΤΩΝΑΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΟΥ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε., ο οποίος εκπροσωπεί τον αγοραστή XXXXX MOHAMED AL NWILI και προς το δικηγορικό γραφείο ΧΑΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ Δ.Ε.Π.Ε., το οποίο εκπροσωπεί την εταιρεία MAREMONTE INVESTNENTS LIMITED, πωλητή, ο καθ' ου η αίτηση 1 έδωσε ειδοποίηση στη βάση του άρθρου 61
(3)περί πρόθεσης διόρθωσης λάθους. Η Απόφαση του Διευθυντή βασιζόταν στο άρθρο 5
(4)του περί Πωλήσεως Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου, Ν. 81
(1)/2011, αφού όπως ανάφερε, ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είχε ασκήσει έφεση κατά της Δικαστικής Απόφασης εντός 14 ημερών από της έκδοσης της. Με την προαναφερόμενη ειδοποίηση διδόταν η ευχέρεια κατάθεσης ένστασης κατά της εν λόγω απόφασης εντός 30 ημερών από την ημερομηνία ταχυδρόμησης της ειδοποίησης (βλ. Τεκμηριο Μ και Ν στην Ε/Δ του καθ' ου η αίτηση 1 και Τεκμήριο 5 στη βεβαίωση που συνοδεύει την αίτηση)
  1. Την 01/02/2019 καταχωρήθηκε ένσταση στην επαναφορά του Πωλητηρίου Εγγράφου, από την δικηγορική εταιρεία Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ (βλ. Τεκμήριο 6 στην Ε/Δ που συνοδεύει την αίτηση και Τεκμήριο Ξ στην Ε/Δ που συνοδεύει την ένσταση του καθ' ου η αίτηση 1).
  2. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 απέστειλε επιστολή στις 03/10/2019 (Τεκμήριο 7 - Παράρτημα Α), τόσο στην δικηγορική εταιρεία Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ, όσο και στην Αιτήτρια απευθείας. Η Αιτήτρια παρέλαβε την επιστολή / απόφαση στις 14/10/
  3. Με την ρηθείσα ειδοποίηση ο Καθ' ου η Αίτηση 1 ενημέρωνε ότι η ένσταση της δικηγορικής εταιρείας Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ ημερομηνίας 01/02/2019 δεν γινόταν αποδεκτή και ότι αποφάσισε να προβεί στη διόρθωση λάθους σύμφωνα με την ειδοποίηση 16/1/
  4. Η Ένσταση του καθ' ου η αίτηση 1 Ο καθ' ου η αίτηση 1 καταχώρησε ένσταση στην αίτηση με την οποία προέβαλε προδικαστική ένσταση με την οποία ισχυρίζεται ότι τα διατάγματα, τα οποία ζητεί η αιτήτρια είναι γενικού και/ή αόριστου περιεχομένου και/ή το Δικαστήριο δεν κέκτηται δικαιοδοσίας στο πλαίσιο της παρούσας αίτησης - έφεσης όπως εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Περαιτέρω προβάλλει τους κάτωθι λόγους ένστασης:
  5. Ο Διευθυντής δεν ενήργησε καθ' υπέρβαση των εξουσιών του, αλλά σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Νόμου, Κεφάλαιο 224, και ορθά προτίθεται να διορθώσει το λάθος του και επανάφερε το πωλητήριο έγγραφο ΠΩΕ 786/2010 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Αμμοχώστου στο όνομα του Καθ΄ου η Αίτηση 2, αφού λανθασμένα το είχε αποσύρει.
  6. Ο Διευθυντής, ενεργεί εντός των πλαισίων του νόμου και των εξουσιών του, και προτίθεται να διορθώσει το λάθος του και επαναφέρει το πωλητήριο έγγραφο ΠΩΕ 786/
  8. Η προσβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή είναι ορθή, νόμιμη και δεόντως αιτιολογημένη, διότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα τα πραγματικά περιστατικά και γεγονότα και στοιχεία που σχετίζονται με την απόφαση αυτή που είναι προϊόν πλήρους, ενδελεχούς και ολοκληρωμένης έρευνας. Επιπλέον λήφθηκαν υπόψη όλοι οι σχετικοί παράγοντες όπως προβλέπεται από την νομοθεσία και/ή το άρθρο 61 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ.
  10. Η απόφαση του Διευθυντή Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, στηρίχθηκε στα πραγματικά γεγονότα και στις σχετικές πρόνοιες του Νόμου, δεν πάσχει από οποιοδήποτε νομικό ελάττωμα και επομένως δεν πρέπει ούτε να τροποποιηθεί ούτε να κηρυχθεί άκυρη και/ή παράνομη και/ή στερημένη οιουδήποτε αποτελέσματος. Πληρούνταν όλες οι προϋποθέσεις για την έκδοση της απόφασης του Καθ΄ου η Αίτηση 1 και/ή υπήρχαν όλα τα ικανοποιητικά στοιχεία.
  11. Ο Διευθυντής εξέτασε την υπό κρίση υπόθεση τηρώντας την ορθή και/ή νενομισμένη διαδικασία και/ή πρακτική και τήρησε τις αρχές της φυσικής επιείκειας.
  12. Η απόφαση του Διευθυντή δεν λήφθηκε υπό πλάνη περί τα πράγματα, αλλά αντίθετα, στηρίζεται σε όλα τα πραγματικά δεδομένα και στα ορθά νομικά κριτήρια.
  13. Ο Διευθυντής νομιμοποιείται, με βάση το άρθρο 61 του Κεφαλαίου 224, να διορθώσει αυτεπάγγελτα οποιοδήποτε λάθος σε πιστοποιητικό εγγραφής, αφού προηγουμένως ειδοποιήσει τα επηρεαζόμενα πρόσωπα.
  14. Δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες εκ του νόμου προϋποθέσεις και/ή δεν δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος.
  15. Δεν προβάλλονται βάσιμοι, εύλογοι και τεκμηριωμένοι λόγοι για την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος και/ή η χορήγηση των αιτούμενων θεραπειών δεν είναι δίκαιη και/ή λογική και/ή εύλογη υπό τις περιστάσεις και/ή δεν δικαιολογείται κάτω από τη σχετική νομοθεσία και/ή Κανονισμούς και/ή από τις αρχές της επιείκειας.
  16. Η Αίτηση/Έφεση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, αστήρικτη και μη τεκμηριωμένη.
  17. Ενόψει των πιο πάνω, η Αίτηση είναι απαράδεκτη, αδικαιολόγητη, καταχρηστική.
  18. Ο Καθ΄ου η Αίτηση/Εφεσίβλητος 1 επιφυλάσσει το δικαίωμά του όπως βασιστεί και σε άλλους λόγους ένστασης με συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις.
  19. Η απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας πάρθηκε με τον ορθό, νομικό και κανονικό τρόπο.
  20. Κατά την εξέταση λήφθηκαν τα όλα τα σωστά κριτήρια για την επίλυση και διόρθωση λάθους.
  21. Η Αίτηση/Έφεση του Αιτητή δεν αποκαλύπτει λόγους προσβολής της προσβαλλομένης Απόφασης διόρθωση λάθους , καταχωρίστηκε καταχρηστικά και όλα τα πιο πάνω είναι πραγματικά απορριπτέα, με έξοδα εις βάρος του». Η Ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση 2 Ο καθ' ου η αίτηση 2 επίσης καταχώρησε ένσταση με την οποία εγείρει τους κάτωθι λόγους ένστασης: Ο καθ' ου η αίτηση εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι η παρούσα διαδικασία δεν έχει αντικείμενο αφού στην ουσία το Δικαστήριο καλείται να εκδώσει διάταγμα κατά παράβαση της νομοθεσίας. Η απόφαση της διοίκησης να ενεργοποιήσει το άρθρο 61 του Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ. 224 δεν είναι εφέσιμη από τη στιγμή που με την απόφαση ημερ. 03/10/2019 η διοίκηση διορθώνει νομικό λάθος της, σε συμμόρφωσή με τη νομοθεσία, αντί κάποιου τεχνικού λάθους της. Η απόφαση ημερ. 03/10/2019 είναι ορθή και/ή νόμιμη και/ή καθίσταται αναγκαία και/ή επιβεβλημένη για σκοπούς τήρησης της νομοθεσίας Το άρθρο 5
(4)του περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου, Ν. 81(Ι)/2011 εφαρμόζεται και σε συμβάσεις που συνομολογήθηκαν πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του Νόμου και οι οποίες είναι ήδη κατατεθειμένες στο αρμόδιο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο. Οι λόγοι έφεσης που προβάλλονται από την αιτήτρια αποτελούν προϊόν δεύτερης σκέψης και/ή η αιτήτρια εμποδίζεται να τους προβάλει αφού δεν τους έθεσε κατά την ένστασή της και/ή προβάλλονται καταχρηστικά. H αιτήτρια δεν συνένωσε ως διάδικο το διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας κι ως εκ τούτου η διαδικασία είναι θνησιγενής και/ή άκυρη και/ή η συνένωση των καθ' ων η αίτηση 1 είναι λανθασμένη. Η αιτήτρια καταχρηστικά και/ή εμποδίζεται να προβάλει ότι δε της δόθηκε ειδοποίηση ημερ. 16/01/2019 αφού η ειδοποίηση λήφθηκε από τους δικηγόρους της οι οποίοι καταχώρισαν ένσταση εκ μέρους της. Η παρούσα αίτηση εγείρεται καταχρηστικά και/ή ως μοχλός πίεσης σε συνέχεια της προηγούμενης παράνομης συμπεριφοράς των αιτητών. 9. Οι αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Η Διαδικασία Η διαδικασία διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων με βάση τον Κανονισμό 10
(3)των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Διαδικαστικών Κανονισμών του 1956 ως αυτός τροποποιήθηκε στις 10/11/2006 σύμφωνα με το άρθρο 10
(3)του οποίου «... Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών.» Οι συνήγοροι των διαδίκων περιορίστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις με τις οποίες υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους χωρίς οιοσδήποτε εκ των ενόρκως δηλούντων να αντεξεταστεί. Τα όσα οι συνήγοροι των διαδίκων εισηγήθηκαν ευρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου χωρίς να κρίνεται σκόπιμη η παράθεση τους στο στάδιο αυτό. Αναφορά στις θέσεις και εισηγήσεις των διαδίκων θα γίνει κατωτέρω και στο βαθμό που κρίνεται αναγκαίο για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης. Νομική Πτυχή Ο Διευθυντής με βάση τα ενώπιον μου αδιαμφισβήτητα γεγονότα προέβη σε διόρθωση κατά την θέση του λάθους στηριζόμενος στο άρθρο 61 του Κεφ. 224 το οποίο προβλέπει τα εξής: «61.-
(1)Ο Διευθυντής δύναται να διορθώσει οποιοδήποτε λάθος ή παράλειψη στο Κτηματικό Μητρώο ή σε οποιοδήποτε βιβλίο ή σχέδιο του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου, ή σε οποιοδήποτε πιστοποιητικό εγγραφής, και κάθε τέτοιο Μητρώο, βιβλίο, σχέδιο ή πιστοποιητικό εγγραφής που διορθώθηκε με τον τρόπο αυτό έχει την ίδια εγκυρότητα και ισχύ όπως αν το λάθος αυτό ή η παράλειψη αυτή να μην είχε γίνει.
(2)Όταν λόγω λάθους, παράλειψης, ψευδούς βεβαίωσης ή ψευδούς παράστασης που έγινε καλή τη πίστει ή δόλια, διενεργηθεί οποιαδήποτε εγγραφή σε οποιοδήποτε βιβλίο Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου, ο Διευθυντής δύναται, μετά την διαπίστωση των αληθινών γεγονότων, να προβεί σε ακύρωση της εγγραφής αυτής καθώς και κάθε πιστοποιητικού που σχετίζεται με την εγγραφή αυτή.
(3)Καμιά τροποποίηση, διόρθωση ή ακύρωση δεν διενεργείται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(1)ή
(2)εκτός αν δοθεί από το Διευθυντή προηγούμενη ειδοποίηση τριάντα ημερών σε οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο δυνατό να επηρεάζεται από αυτή, και οποιοδήποτε πρόσωπο δύναται, εντός της περιόδου των τριάντα ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία δόθηκε η ειδοποίηση αυτή, να καταχωρήσει ένσταση στο Διευθυντή ο οποίος για τούτο εξετάζει αυτή και δίνει ειδοποίηση για την απόφαση του επί αυτής στον ενιστάμενο.» Με το άρθρο 80 του Κεφ. 224 δίδεται η δυνατότητα σε πρόσωπο το οποίο επηρεάζεται από την απόφαση του Διευθυντή να προσφύγει με έφεση στο Δικαστήριο, όπως έγινε στην παρούσα περίπτωση. Το εν λόγω άρθρο 80 του Κεφ. 224 επί του οποίου ουσιαστικά στηρίζεται η αίτηση προβλέπει τα εξής: «80. Κάθε πρόσωπο το οποίο έχει παράπονο κατά οποιασδήποτε διαταγής, ειδοποίησης ή απόφασης του ∆ιευθυντή, που διενεργήθηκε, δόθηκε ή λήφθηκε δυνάµει των διατάξεων του Νόµου αυτού δύναται, εντός τριάντα ηµερών από την ηµεροµηνία κοινοποίησης σε αυτόν της διαταγής αυτής, ειδοποίησης ή απόφασης να υποβάλει έφεση στο ∆ικαστήριο και το ∆ικαστήριο δύναται να εκδώσει επί αυτής τέτοιο διάταγµα ως ήθελε είναι δίκαιο αλλά, κανένα ∆ικαστήριο δεν επιλαµβάνεται οποιασδήποτε αγωγής ή διαδικασίας επί οποιουδήποτε ζητήµατος σε σχέση µε το οποίο ο ∆ιευθυντής έχει εξουσία να ενεργεί δυνάµει των διατάξεων του Νόµου αυτού, εκτός µε έφεση όπως προνοείται στο άρθρο αυτό: Νοείται ότι το ∆ικαστήριο δύναται, αν ικανοποιηθεί ότι λόγω απουσίας από τη ∆ηµοκρατία, ασθένειας ή άλλης εύλογης αιτίας το παραπονούµενο πρόσωπο εµποδίζετο από του να υποβάλει έφεση εντός της περιόδου των τριάντα ηµερών, να παρατείνει την προθεσµία εντός της οποίας δύναται να υποβληθεί έφεση υπό τέτοιους όρους όπως αυτό ήθελε θεωρήσει σκόπιµο». Όπως επεξηγείται με ευκρίνεια από την πλούσια, επί του προκειμένου, νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου[1], ο γενικός κανόνας είναι ότι στις υποθέσεις αυτού του είδους το πρωτόδικο Δικαστήριο λειτουργεί με βάση «δικαιοδοσία που αφορά την αναθεώρηση απόφασης διοικητικού οργάνου που επενεργεί στον τομέα του ιδιωτικού δικαίου»[2]. Το Δικαστήριο δύναται σε διαδικασίες αίτησης/έφεσης με βάση το Άρθρο 80 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ. 224, όπως έχει τροποποιηθεί, να προβεί σε αναψηλάφιση της απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου, ακολουθώντας συναφείς προς την αναθεωρητική διαδικασία του Ανωτάτου Δικαστηρίου αρχές, δικαιούμενο όμως ταυτόχρονα να υποκαταστήσει τη δική του απόφαση για αυτή της διοίκησης. (Καφιέρος ν. Θεοχάρους
(1978)1 Α.Α.Δ. 619). Περαιτέρω το Δικαστήριο ερευνά όχι μόνο αν η απόφαση του Κτηματολογίου ήταν εύλογη υπό τις περιστάσεις αλλά αν ήταν και ουσιαστικά ορθή. (Κουμή ν. Κούντουρου
(1992)1 Α.Α.Δ. 1312 και Σάββα ν. Κώστα
(2003)1 Α.Α.Δ. 1944). Με τα πιο πάνω υπόψη και έχοντας επίσης κατά νου ότι το Δικαστήριο δεν υποκαθιστά την απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου αβίαστα, παρά μόνο όταν υπάρχουν σοβαροί λόγοι αποδεικνυόμενοι με αποδεκτή μαρτυρία, προχωρώ να εξετάσω την αίτηση. Στην προκειμένη περίπτωση αμφισβητείται κατ' αρχάς ότι ο Διευθυντής ακολούθησε την προβλεπόμενη διαδικασία και ότι έδωσε την προβλεπόμενη από τον νόμο ειδοποίηση στη αιτήτρια, αφού όπως διατείνεται τέτοια ειδοποίηση δόθηκε στο συνήγορο της αντί στην ίδια (βλ. λόγο έφεσης 6). Δεν θα με απασχολήσει ιδιαίτερα το ζήτημα αυτό αφού είναι πέρα από προφανές ότι το raison d' etre της εν λόγω πρόνοιας του νόμου περί ειδοποίησης του επηρεαζόμενου προσώπου είναι προφανώς για να λάβει γνώση το εν λόγω επηρεαζόμενο πρόσωπο και να του δοθεί η ευχέρεια να προβάλει τις θέσεις του και εν γένει να ακουστεί. Υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης ο σκοπός αυτός κατά την κρίση μου επετεύχθη στο έπακρον, αφού η αιτήτρια, όχι μόνο φαίνεται ότι έλαβε γνώση της διαδικασίας που προωθείτο από το Διευθυντή για διόρθωση λάθους, αλλά καταχώρησε και ένσταση εντός της προθεσμίας (βλ. Τεκμήριο 6 στην Ε/Δ που συνοδεύει την αίτηση) με την οποία προέβαλε τις θέσεις της, οι οποίες εξετάστηκαν από το Διευθυντή και απορρίφθηκαν. Επομένως ο σχετικός λόγος ακύρωσης
(6)κρίνεται αβάσιμος και απορρίπτεται. Περαιτέρω βέβαια η αιτήτρια ισχυρίζεται πως ο Διευθυντής δεν είχε την ευχέρεια να προβεί στη συγκεκριμένη ενέργεια υπό το μανδύα της διόρθωσης λάθους στη βάση του άρθρου 61 του Κεφ. 224, αφού επρόκειτο περί απόφασης του Διευθυντή η οποία δεν μπορούσε μεταγενέστερα να ανακληθεί από τον ίδιο, αλλά για την οποία θα έπρεπε να ασκηθεί έφεση από τον καθ' ου η αίτηση
  1. Σχετικοί είναι οι λόγοι έφεσης 2-
  2. Ως προς την εμβέλεια του άρθρου 61 του Κεφ. 224 χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει στην υπόθεση Νικολάου v. Βλαδιμήρου Πολ. Έφεση 320/2013 ημερ. 24/6/2020 όπου επαναλήφθηκαν οι αρχές που τέθηκαν στην Διευθυντής Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ν. Σταύρου κ.ά., Πολ. Έφ. 156/2010, ημερομηνίας 24.3.2015: «Στην υπόθεση Papaloizou v. Themistokleous 22 CLR 177, κρίθηκε ότι το άρθρο 59 του παλαιού Νόμου, που αντιστοιχεί στο σημερινό άρθρο 61 του Κεφ. 224, προσφέρεται όπου υπάρχει ισχυρισμός για λάθη στα βιβλία ή σχέδια του Κτηματολογίου. Όπως εξηγήθηκε περαιτέρω στη Λοΐζου ν. Πολεμίτη
(1998)1Γ ΑΑΔ 1349, ένα τέτοιο θέμα εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Διευθυντή στον οποίο και θα πρέπει να παραπέμπεται και «μόνο αφού αυτός αποφασίσει μπορεί το θέμα να αχθεί ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου με Έφεση». Όμως σε αρκετές περιπτώσεις δεν είναι σαφείς οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ περιουσιακής διαφοράς και παράλειψης ή λάθους του Κτηματολογίου, με αποτέλεσμα να έχει δημιουργηθεί αρκετή νομολογία επί του θέματος. Στη Hassidoff v. Santi and others
(1970)1 CLR 220, η οποία αφορούσε διπλή εγγραφή, κρίθηκε ότι η περίπτωση ήταν προφανώς περίπτωση που τα δικαιώματα των διαδίκων θα έπρεπε να αποφασιστούν από δικαστήριο στα πλαίσια αγωγής. Θεωρήθηκε ότι δεν θα ήταν ασφαλές υπό τις συνθήκες της υπόθεσης εκείνης, που απαιτείτο η λήψη και αξιολόγηση μαρτυρίας και μάλιστα μη αποδεκτής κατά το δίκαιο της απόδειξης, να αφεθεί το θέμα για να αποφασιστεί από το Διευθυντή με απλή σύγκριση στοιχείων που υπήρχαν στους φακέλους του Κτηματολογίου. Τα νομολογηθέντα στη Hassidoff, επιβεβαιώθηκαν στη συνέχεια στη Socratous v. Mezou
(1975)1 CLR 62, στην οποία αναφέρθηκαν τα εξής, σε ελεύθερη μετάφραση: - «Έχοντας εξετάσει τις υποθέσεις εκείνες, έχουμε την εντύπωση ότι η τάση που προκύπτει από τις πρόσφατες αυθεντίες είναι ότι όταν χρειάζεται να ακουστεί μαρτυρία από το διευθυντή αναφορικά με νομικά δικαιώματα σε γη, για να είναι σε θέση να διορθώσει οποιοδήποτε λάθος ή παράλειψη στο Κτηματολογικό Μητρώο ή σε οποιοδήποτε πιστοποιητικό εγγραφής, ο μηχανισμός που προβλέπεται από το α.61 δεν πρέπει να ενεργοποιείται, γιατί η θεραπεία επαφίεται στα Πολιτικά Δικαστήρια με όλες τις ασφαλιστικές δικλείδες που αφορούν ένορκη μαρτυρία, αποδεκτότητα μαρτυρίας και γενικά τους βασικούς κανόνες απονομής της δικαιοσύνης. Το Δικαστήριο αυτό δεν έχει αμφιβολία ότι, τόσο ως θέμα αρχής και αυθεντίας, οι δηλώσεις που αναφέρονται από πρόσφατη νομολογία είναι ορθές, και τις υιοθετεί.» Στην Παναγιώτου ν. Χ΄΄Κυριάκου
(1991)1 ΑΑΔ 362, αναφέρθηκε ότι η διαδικασία του άρθρου 61 του Κεφ. 224 περιορίζεται στις περιπτώσεις εκείνες που το λάθος μπορεί εύκολα να βρεθεί και να διορθωθεί από στοιχεία εντός του Κτηματολογίου, χωρίς να παρίσταται ανάγκη για έρευνα εκτός του Κτηματολογίου και λήψη μαρτυρίας η οποία ενίοτε μπορεί να είναι και περίπλοκη (βλ. επίσης Φελλά κ.α. ν. Χ΄΄Σάββα
(2002)1Γ ΑΑΔ 2075). Είναι σαφές από τα πιο πάνω, ότι οι περιουσιακές διαφορές π.χ. διπλή εγγραφή, αμφισβήτηση ιδιοκτησίας, αμφισβήτηση έκτασης γης κ.α., ξεφεύγουν των σκοπών του άρθρου 61, εφόσον η αγωγή είναι το καλύτερο μέσο με το οποίο μπορούν να επιλυθούν τέτοιου είδους ιδιοκτησιακές αντεκδικήσεις.» Στην δε υπόθεση Φελλά κ.α. ν. Χ΄΄Σάββα
(2002)1Γ ΑΑΔ 2075 λέχθηκαν τα εξής: «Μια σειρά αποφάσεων, αρχίζοντας από την Hassidoff ν. Santi & others
(1970)1 C.L.R. 220, έχει διευκρινίσει τη φύση του λάθους ή παράλειψης, που ο διευθυντής έχει εξουσία να διορθώσει, καταφεύγοντας στο άρθρ. 61 και έχει συνάμα προσδιορίσει και το δικαιοδοτικό εύρος του άρθρ. 80. Θα μπορούσε να λεχθεί συνοπτικά ότι η χρήση της διαδικασίας αυτής είναι εφικτή όταν ενδοτμηματικά, από τα επίσημα στοιχεία στην κατοχή του, ο Διευθυντής εντοπίζει λάθος ή παράλειψη. Στις περιπτώσεις όμως στις οποίες επιβάλλεται η λήψη και αξιολόγηση μαρτυρίας, η υπόθεση ξεφεύγει από την αρμοδιότητα αυτή του διευθυντή. Το παρακάτω απόσπασμα από την πρόσφατη απόφαση του Πική, Π., στην Φανή ν. Διευθυντή Κτηματολογικού και Χωρομετρικού Τμήματος Λευκωσίας κ.ά.
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1760, ανασκοπεί τη βασική νομολογία και δίνει περιεκτικά τους βασικούς κανόνες: "Στη Φιλίππου ν. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 448, υποδείξαμε ότι η επίλυση κτηματικών διαφορών ουσίας κείται εκτός του πλαισίου του άρθρ. 61 του Κεφ. 224. Όπως και πρόσφατα εξηγήσαμε, στην Ιωάννου ν. Κωνσταντίνου κ.ά.
(1999)1 Α.Α.Δ. 749, η εξουσία του Διευθυντή του Κτηματολογίου, βάσει του άρθρου 61, περιορίζεται σε διορθώσεις "(α) λαθών και (β) παραλείψεων, οι οποίες διαπιστώνονται σε (ι) βιβλία ή (ιι) σχέδια του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου, και (ιιι) στο πιστοποιητικό εγγραφής ακινήτου (τίτλος ιδιοκτησίας). Ό,τι υπόκειται σε διόρθωση είναι το λάθος ή η παράλειψη. Η διόρθωση σκοπεί στην αποκατάσταση της αυθεντικότητας των κτηματολογικών σχεδίων βιβλίων και εγγραφών. Στην Abraham Hassidoff v. Paul Antoine-Aristide Santi and Others
(1970)1 C.L.R. 220 και σε σειρά μεταγενέστερων αποφάσεων, υπογραμμίζεται ότι η επίλυση διαφορών, αναγόμενων στην ιδιοκτησία ακινήτου ως εκ της φύσεώς τους, αποτελεί αρμοδιότητα των Δικαστικών Αρχών και υπάγονται στη δικαιοδοσία πολιτικού δικαστηρίου - (βλ., μεταξύ άλλων, Λιασίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 185, Φιλίππου ν. Στυλιανού (ανωτέρω), Χ"Ιωάννου ν. Κωνσταντίνου κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 844 και Νεοφύτου ν. Δ/ντή Κτηματολογίου
(1995)1 Α.Α.Δ. 842). Τα περιουσιακά δικαιώματα αποτελούν μέρος των αστικών δικαιωμάτων του ατόμου, η διάγνωση των οποίων ανάγεται αποκλειστικά στη δικαιοδοσία αρμόδιου δικαστηρίου - (βλ., άρθρ. 30.2 του Συντάγματος)."» Το ουσιώδες που προκύπτει από τα ανωτέρω είναι ότι η ενεργοποίηση της εξουσίας που παρέχεται στο Διευθυντή δυνάμει του άρθρου 61 του Κεφ. 224 είναι εφικτή όταν ενδοτμηματικά, από τα επίσημα στοιχεία στην κατοχή του, ο Διευθυντής εντοπίζει λάθος ή παράλειψη. Στις περιπτώσεις όμως στις οποίες επιβάλλεται η λήψη και αξιολόγηση μαρτυρίας, η υπόθεση ξεφεύγει από την αρμοδιότητα αυτή του διευθυντή. Η διαδικασία του άρθρου 61 του Κεφ. 224 δηλαδή, περιορίζεται στις περιπτώσεις εκείνες που το λάθος μπορεί εύκολα να βρεθεί και να διορθωθεί από στοιχεία εντός του Κτηματολογίου, χωρίς να παρίσταται ανάγκη για έρευνα εκτός του Κτηματολογίου και λήψη μαρτυρίας η οποία ενίοτε μπορεί να είναι και περίπλοκη (βλ. Φελλά κ.α. ν. Χ΄΄Σάββα και Παναγιώτου ν. Χ΄΄Κυριάκου - ανωτέρω). Στην προκειμένη περίπτωση φαίνεται ότι ο Διευθυντής έχοντας λάβει την απόφαση του Δικαστηρίου που απεστάλη από τον συνήγορο της αιτήτριας και χωρίς να αφήσει να διαρρεύσει η περίοδος των 14 ημερών που προβλέπεται για καταχώρηση έφεσης, διέγραψε το επίδικο πωλητήριο έγγραφο από το βιβλίο του Κτηματολογίου, παρά τις πρόνοιες του άρθρου 5
(4)του Νόμου 81(Ι)/11 το οποίο προβλέπει ρητώς ότι «
(4)Το εµπράγµατο βάρος ισχύει µέχρι την ακύρωση ή την απόσυρση της κατάθεσης της σύµβασης µε την οποία δηµιουργείται ή µέχρι την παρέλευση της προθεσµίας κατάθεσης έφεσης εναντίον δικαστικής απόφασης µε την οποία διατάσσεται η διαγραφή της κατάθεσης και σε περίπτωση καταχώρησης έφεσης µέχρι την έκδοση απόφασης στην έφεση». (η έμφαση είναι του Δικαστηρίου) Όταν στη συνέχεια έλαβε γνώση του γεγονότος της καταχώρησης έφεσης από την πλευρά του καθ' ου η αίτηση 2 και δεδομένων των πιο πάνω προνοιών έδωσε την προβλεπόμενη από το άρθρο 61 ειδοποίηση με σκοπό να προβεί, αφού ακούσει και την αιτήτρια ως επηρεαζόμενο πρόσωπο, σε διόρθωση του λάθους το οποίο εντοπίζετο στο σχετικό βιβλίο ή μητρώο που τηρείται στο Κτηματολόγιο. Δεδομένου του ότι η ύπαρξη του λάθους προέκυπτε χωρίς την ανάγκη για λήψη και αξιολόγηση οποιασδήποτε μαρτυρίας, αλλά από απλή και μόνο θεώρηση του σχετικού βιβλίου ή μητρώου του κτηματολογίου σε συνάρτηση με το νόμο (άρθρο 5
(4)του Ν. 81(Ι)/11) και τα αδιαμφισβήτητα δεδομένα που τέθηκαν ενώπιον του, ότι δηλαδή κατά το χρόνο της διαγραφής δεν είχε παρέλθει η προθεσμία για καταχώρηση έφεσης και στο μεταξύ είχε καταχωρηθεί και εκκρεμούσε προς εκδίκαση έφεση κατά της απόφασης στη βάση της οποίας ο ίδιος ο Διευθυντής στηρίχθηκε για να διαγράψει το εν λόγω πωλητήριο από το μητρώο του Κτηματολογίου, κρίνω ότι η ενέργεια του ήταν ενέργεια που μπορούσε να διενεργηθεί κατ' επίκληση του άρθρου
  1. Και τούτο ένεκα ακριβώς της φύσης της η οποία δεν απαιτούσε τη λήψη οποιασδήποτε περαιτέρω ή και αμφισβητούμενης μαρτυρίας για διαπίστωση του λάθους. Και για να το θέσω το αλλιώς το λάθος στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι τέτοιο που μπορούσε να διαπιστωθεί εύκολα από τα αδιαμφισβήτητα στοιχεία εντός του Κτηματολογίου, χωρίς να παρίσταται ανάγκη για έρευνα εκτός του Κτηματολογίου και λήψη οποιασδήποτε άλλης περίπλοκης μαρτυρίας (βλ. Φελλά κ.α. ν. Χ΄΄Σάββα και Παναγιώτου ν. Χ΄΄Κυριάκου - ανωτέρω). Ως προς τη θέση της αιτήτριας ότι η απόφαση του Διευθυντή να διαγράψει το πωλητήριο θα μπορούσε να διαφοροποιηθεί μόνο αν ο καθ' ου η αίτηση 2 λάμβανε οποιαδήποτε διαβήματα προς τούτο (βλ. λόγο έφεσης 2), αυτή πρέπει να πω ότι δεν με βρίσκει σύμφωνη. Και τούτο διότι το γεγονός ότι ο καθ' ου η αίτηση 2 ενδεχομένως να είχε τη δυνατότητα να λάβει κάποια διαβήματα κατά της εν λόγω απόφασης για διαγραφή του εν λόγω πωλητηρίου, δεν μεταβάλλει την ουσία του πράγματος και δη το γεγονός πως η συγκεκριμένη ενέργεια ένεκα της φύσης της ως επεξηγήθηκε ανωτέρω, είναι τέτοια που εμπίπτει εντός της εμβέλειας του άρθρου
  2. Το ένα δηλαδή δεν μπορεί και δεν αναιρεί το άλλο. Βέβαια είναι η θέση της αιτήτριας ότι η απόφαση είναι λανθασμένη και επί της ουσίας καθ' ότι το άρθρο 5
(4)του Νόμου 81(Ι)/2011 που επικαλέστηκε ο Διευθυντής δεν τυγχάνει εφαρμογής στην προκειμένη περίπτωση λόγω του ότι η σύμβαση είχε καταρτιστεί και το εν λόγω εμπράγματο βάρος είχε εγγραφεί το έτος 2010 και πριν ο εν λόγω νόμος 81(Ι)/2011 τεθεί σε εφαρμογή (βλ. λόγος έφεσης 1). Ούτε και αυτός ο λόγος ευσταθεί. Το άρθρο 16 του ίδιου Νόμου περιέχει «Μεταβατικές Διατάξεις» και με το εδάφιο 2 του εν λόγω άρθρο προβλέπονται τα εξής:
(2)Οι διατάξεις του παρόντος Νόµου εφαρµόζονται και σε σχέση µε συµβάσεις που συνοµολογήθηκαν πριν από την ηµεροµηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόµου και οι οποίες είναι ήδη κατατεθειµένες στο αρµόδιο Επαρχιακό Κτηµατολογικό Γραφείο πριν από την έναρξη της ισχύος αυτού ή οι οποίες θα κατατεθούν σύµφωνα µε τις διατάξεις του εδαφίου
(1)ή του άρθρου 16Α ανεξάρτητα αν σε σχέση µε αυτές εκκρεµεί κατά την εν λόγω ηµεροµηνία οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία. Τα πιο πάνω θεωρώ ότι απαντούν στο σχετικό επιχείρημα της αιτήτριας χωρίς να χρειάζεται να λεχθεί ο,τιδήποτε περαιτέρω. Επομένως και ο λόγος 1 κρίνεται αβάσιμος και συνεπώς απορριπτέος. Κατάληξη Στη βάση των ανωτέρω και για όλους τους λόγους που προσπάθησα να επεξηγήσω κρίνω ότι η αιτήτρια απέτυχε να αποσείσει το βάρος που φέρει για να καταδείξει το εσφαλμένο της απόφασης του Διευθυντή και συνεπώς η αίτηση δεν μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη. Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα δεν βλέπω λόγο γιατί να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και συνεπώς επιδικάζονται υπέρ των καθ' ων η αίτηση 1 και 2 και εναντίον της αιτήτριας ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. .................. Ν. Μαθηκολώνη, Α.Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] (βλ. μεταξύ άλλων Κουντουρίδη κ.α. v. Νικολάου
(2008)1Α Α.Α.Δ. 412, Μυριάνθη Προκοπίου v. Ryan
(2012)1Γ Α.Α.Δ
(1982)) [2] Κάκουλλου ν. Ποχουζούρη
(1992)1 Α.Α.Δ. 1503. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.