Α. Π. Μ. ν. G.F.T.Flouris Enterprises Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 382/2020, 14/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2022:A53 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΛΟΥΚΑ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 382/2020 ΜΕΤΑΞΥ: Α. Π. Μ. Ενάγοντα -και-
- G.F.T.Flouris Enterprises Limited
- Τ. Φ.
- Γ. Φ. Εναγομένων Αίτηση δια κλήσεως ημερομηνίας 8/2/2022 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων Ημερομηνία: 14/6/2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα Αιτητή: κ. Φλωρίδης Για Εναγόμενους Καθ' ων η αίτηση: κ. Νικολάου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή ο Ενάγων- Αιτητής (στο εξής «ο Αιτητής»), ως δικαιούμενος την εκμετάλλευση συγκεκριμένων ακινήτων (στο εξής «τα επίδικα ακίνητα»), συμφώνησε με τους Εναγόμενους Καθ' ων η αίτηση 1 να τους τα ενοικιάσει. Οι Εναγόμενοι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 υπέγραψαν ως εγγυητές των Εναγόμενων Καθ' ων η αίτηση 1 (οι Εναγόμενοι- Καθ' ων η αίτηση θα καλούνται στο εξής ως «οι Καθ' ων η αίτηση»). Οι Καθ' ων η αίτηση κατέβαλαν μόνο ποσό €20.000, από το συμφωνημένο ποσό των €24.952 για την περίοδο από 1/1/2019 μέχρι 31/12/2019, ενώ ουδέν ποσό κατέβαλαν για την περίοδο από 2/1/2020 μέχρι 30/9/
- Τα εν λόγω ενοίκια και το πιο πάνω υπόλοιπο ενοικίου αξιώνονται από τους Αιτητές. Με την υπό εξέταση αίτηση ο Αιτητής επιδιώκει την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να απαγορεύεται στην Καθ' ης η αίτηση 3 να αποξενώσει ή επιβαρύνει ακίνητο ιδιοκτησίας της (στο εξής «το Ακίνητο Α»), άσχετο με τα επίδικα θέματα. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή. Με αυτή αναφέρει ότι ιδιοκτήτες των ακινήτων που ενοικιάστηκαν στους Καθ' ων η αίτηση είναι τα εγγόνια του. Επισυνάπτει και σχετικό τίτλο ιδιοκτησίας ως Τεκμήριο
- Ο ίδιος έχει εφ όρου ζωής δικαίωμα επικαρπίας επί των εν λόγω ακινήτων, αναφέρει. Το εν λόγω δικαίωμα του έχει μεταβιβαστεί από τη σύζυγο του, ενώ επισυνάπτει και το ενοικιαστήριο έγγραφο, με το οποίο ενοικίασε τα επίδικα ακίνητα στους Εναγόμενους 1, όπως αυτό διαμορφώθηκε μετά από συμφωνία των μερών για μείωση του αρχικώς συμφωνημένου ενοικίου (Τεκμήριο 4). Eπαναλαμβανει τα αναφερόμενα στην Έκθεση Απαίτησης περί οφειλόμενων ενοικίων και προσθέτει ότι μετά την καταχώρηση της αγωγής, με επιστολή ημ. 11/5/21 τερμάτισε την ενοικίαση και στην συνέχεια καταχώρησε την αίτηση έξωσης Ε 8/21 στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Αμμοχώστου (στο εξής «η Ε 8/21») για τα οφειλόμενα ενοίκια, για την περίοδο μετά από την επίδικη. Αν και καταβλήθηκε κάποιο ποσό προς εξόφληση των ενοικίων που αφορά η Ε 8/21 ο Αιτητής υποστηρίζει ότι το υπόλοιπο σήμερα ανέρχεται στις €61.423 και οι Καθ' ων η αίτηση παραμένουν στα επίδικα ακίνητα. Οι Καθ' ων η αίτηση επιδιώκουν να πωλήσουν την επιχείρηση που στεγάζουν στα επίδικα ακίνητα. Η Καθ' ης η αίτηση 3 είναι ιδικτήτρια έξι ακινήτων, ανάμεσα σε αυτά και το Ακίνητο Α, του οποίου επιδιώκεται δέσμευση. Από έρευνα στον Έφορο Εταιρειών προκύπτει ότι οι Καθ' ων η αίτηση αποπλήρωσαν επιβαρύνσεις τους, ενώ δεν του καταβάλλουν τα οφειλόμενα ενοίκια, αναφέρει ο Αιτητής. Η Καθ' ης η αίτηση 3 εγείρει μια σειρά λόγων ένστασης με τους οποίους εν πολλοίς υποστηρίζεται ότι: δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, κανένα αγώγιμο δικαίωμα δεν έχει ο Αιτητής, ουδέν ποσό οφείλουν οι Καθ' ων η αίτηση, η αγωγή είναι καταχρηστική αφού προωθείται ταυτόχρονα η Ε8/21, το παρόν δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας και υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης. Προς επίρρωση των λόγων ένσταση η Καθ' ης η αίτηση 3 προέβη σε ένορκη δήλωση. Με αυτή πέραν της απόρριψης των ισχυρισμών του Αιτητή, αναφέρει ότι περί το 2019, τα μέρη συμφώνησαν να μειωθεί το συνολικό πόσο της συμφωνίας ενοικίασης των μερών στις €20.
- Αυτή η μείωση έγινε για να συγκατατεθούν οι Καθ' ων η αίτηση, ώστε να εκδοθεί άδεια και να ανεγερθεί υποστατικό δίπλα από τα επίδικα ακίνητα. Το 2020 υπήρξε εκ νέου μείωση στις €12000, λόγω της πανδημίας, ποσό που καταβλήθηκε στο πλαίσιο της Ε 8/
- Προωθούνται καταχρηστικά δύο διαφορετικές διαδικασίες για την ίδια συμφωνία ενοικίασης υποστηρίζει η Καθ' ης η αίτηση
- Είναι ιδιοκτήτρια έξι ακινήτων και κατά συνέπεια έχει οικονομική επιφάνεια που μπορεί να ικανοποιήσει έκδοση εναντίον της απόφασης. Τέλος τονίζει την καθυστέρηση στην καταχώρηση της αιτήσεως σε σχέση με την καταχώρηση της αγωγής. Οι δικηγόροι των μερών παρέδωσαν αγορεύσεις στις οποίες θα γίνεται αναφορά όταν κρίνεται αναγκαίο. Στην παρούσα τυγχάνουν εξέτασης οι πρόνοιες του άρθρου 5
(1)και
(2)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφάλαιο 6, στο οποίο προβλέπεται ότι: «
(1)Κάθε Δικαστήριο, στο οποίο εκκρεμεί αγωγή για χρέος ή αποζημίωση, δύναται, σε οποιοδήποτε χρόνο μετά την έγερση της αγωγής, να διατάξει όπως ο εναγόμενος παρεμποδιστεί να απαλλοτριώσει τόσο μέρος της ακίνητης ιδιοκτησίας που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του ή για την οποία δικαιούται κατά νόμο να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης, όσο, κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου, είναι επαρκές να ικανοποιήσει την απαίτηση του ενάγοντα μαζί με τα έξοδα της αγωγής.
(2)Το διάταγμα αυτό δεν εκδίδεται εκτός αν φαίνεται στο Δικαστήριο ότι ο ενάγων έχει καλή βάση αγωγής, και ότι με την πώληση ή τη μεταβίβαση της ιδιοκτησίας σε τρίτο είναι πιθανό να εμποδιστεί ο ενάγων στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του.» Ο τρόπος αξιολόγησης των προϋποθέσεων του εν λόγω άρθρου έχει καθοριστεί στην Τσιολάκκη και άλλη ν. Στυλιανίδη
(1992)1 Α.Α.Δ. 782, με το κάτωθι τρόπο. «Ο όρος "good cause of action", που προσδιορίζει, βάσει του άρθρου 5 του Κεφ. 6, το βάσιμο της αγωγής για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος αναφορικά με ακίνητη περιουσία που δεν αποτελεί επίδικο θέμα της αγωγής, έχει την ίδια έννοια με τον όρο "υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν" που τίθεται στην επιφύλαξη του άρθρου 32
(1)του Ν 14/60. Και στις δυο περιπτώσεις επιβάλλεται η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης (arguable case) ως προϋπόθεση για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος [βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd. - σελ. 569). Το άλλο στοιχείο που πρέπει να αποδειχθεί για την παρεμπόδιση αποξένωσης γης βάσει του άρθρου 5
(2)του Κεφ. 6, είναι η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος.» Ως προς την συζητήσιμη υπόθεση ή σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, αυτό είναι αλληλένδετο με την βάση της αγωγής. Δηλαδή αν μέσω των αναφερόμενων στην Έκθεση Απαίτησης υπάρχει, γεννάται βάση αγωγής. Σχετικά είναι και τα όσα αναφέρθηκαν στην πολύ πρόσφατη Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Cybarco Contracting LTD κ.α., Πολιτική Έφεση αρ. E53/21, 10/2/2022, όπου τονίστηκε πως η έννοια του «σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση» δεν αφορά στη «σοβαρότητα της υπόθεσης», αλλά στο κατά πόσον το δικόγραφο του ενάγοντα αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα. Εν προκειμένω σαφώς και αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα. Ο Αιτητής αναφέρει ότι είναι δικαιούμενος την εκμετάλλευση των επίδικων ακινήτων. Με αυτή του την ιδιότητα προέβη σε συμφωνία ενοικίασης με τους Καθ' ων η αίτηση 1. Οι τελευταίοι δεν την τήρησαν και ζητά τα όσα του οφείλονται δυνάμει της εν λόγω συμφωνίας. Αποκαλύπτεται δηλαδή αγώγιμο δικαίωμα του Αιτητή, ο οποίος ζητά να του καταβληθεί το χρέος που δημιουργήθηκε δυνάμει της μεταξύ των μερών συμφωνίας. Ακόμα όμως και αν είχε ισχύ το άρθρο 32 του Νόμου 14/1960, το οποίο ας σημειωθεί ότι αποτελεί τη νομική βάση της αίτησης, κρίνεται ότι εν προκειμένω ενυπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής, ως η δεύτερη προϋπόθεση του εν λόγω άρθρου. Ειδικότερα η έννοια της ορατής πιθανότητας έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις (Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557). Όπως ετέθη στις υποθέσεις T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 A.A.Δ. 1802 και Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka A.D.
(1999)1 A.A.Δ. 225, δεν χρειάζεται η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Στην παρούσα υπόθεση φαίνεται να αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι υπήρξε σχέση ενοικίασης μεταξύ των μερών τον επίδικο χρόνο. Ακόμα κατατέθηκε και το Τεκμήριο 4 το οποίο αποτελεί την γραπτή τους συμφωνία. Παρά τους ισχυρισμούς της Καθ' ης η αίτηση 3 για τροποποίηση της συμφωνίας Τεκμήριο 4 περί το 2019, κανένα τεκμήριο δεν κατατέθηκε που να δεικνύει τέτοια τροποποίηση. Ακόμα ουδέν κατατέθηκε που να αποδεικνύει τις περιστάσεις που οδήγησαν στην κατ' ισχυρισμό τροποποίηση, ήτοι την λειτουργία γειτονικού υποστατικού που επηρέαζε τα επίδικα ακίνητα. Εν πάση περιπτώσει ο εν λόγω ισχυρισμός των Καθ' ων η αίτηση απαντάται στην παράγραφο 12 της ένορκης δήλωσης του Αιτητή. Εκεί αναφέρεται ότι ο τελευταίος όχι μόνο δεν επέτρεψε ανάπτυξη του συνορεύοντος ακινήτου, αλλά προέβη και σε ιδιωτική ποινική υπόθεση εναντίον των ιδιοκτητών του, λόγω της κατεδάφισης του περιτοιχίσματος μεταξύ των ακινήτων. Μάλιστα είχε δηλώσει προθυμία να χαρίσει στους Εναγόμενους το υπόλοιπο ποσό ενοικίων για το 2019 αν ανοικοδομούσαν το περιτοίχισμα, πράγμα που δεν έπραξαν. Σε ότι αφορά το ζήτημα της δικαιοδοσίας, οι τελευταίες εξελίξεις στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου δεικνύουν ότι στην απουσία παραδεκτού πλαισίου δεν αποφασίζεται σε ενδιάμεσο στάδιο ζήτημα δικαιοδοσίας (βλ. Αerocandia Aviation Services Cy Ltd Κ.Α. ν. Γκιόκα κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε136/2020, 24/1/2022). Παρά ταύτα όπως προκύπτει από την Ε 8/21 και δεν αμφισβητείται από τα μέρη εκείνο που εκεί επιζητείται είναι η έξωση των Καθ΄ ων η αίτηση και ενοίκια άλλης περιόδου από την επίδικη, μετά δηλαδή από τον τερματισμό της ενοικίασης. Στην παρούσα αξιώνονται ενοίκια πριν από τον τερματισμό. Στην Iωάννης Kότσαπα & Yιοί ν. Φωτάκη Kυπριανού και Άλλων
(2001)1 ΑΑΔ 261 αναφέρθηκε ότι: «το κυρίαρχο στοιχείο το οποίο διέπει το θέμα της δικαιοδοσίας είναι η ιδιότητα ή υπόσταση του ενοικιαστή και η φύση της ενοικίασης. Εφόσον ο τελευταίος έχει καταστεί θέσμιος ενοικιαστής η οποιαδήποτε αξίωση που εγείρεται εναντίον του, μετά που έχει αποκτήσει την ιδιότητα του θέσμιου ενοικιαστή, υπάγεται στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων.» Στην υπό εξέταση περίπτωση οι Καθ' ων η αίτηση 1 δεν προκύπτει να είχαν καταστεί θέσμιοι ενοικιαστές και άρα να έλκει δικαιοδοσία το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων. Αναλόγως και η αξίωση τους στην Ε 8/21 θα έπρεπε να διεκδικηθεί στο τελευταίο Δικαστήριο, αφού είχε στο μεταξύ τερματιστεί η συμφωνία ενοικίασης των μερών. Έτσι δεν μπορεί να κριθεί καταχρηστική η συμπεριφορά του Αιτητή, αφού διεκδικεί μεν ενοίκια στην βάση της ίδιας σύμβασης σε δύο διαφορετικά Δικαστήρια, η νομική σχέση όμως των μερών είχε μεταβληθεί σε έκαστη περίοδο για την οποία αξιώνει καταβολή των οφειλόμενων. Στην παρούσα επιζητεί καταβολή ενοικίων ενώ ήταν σε ισχύ η συμφωνία ενοικίασης των μερών και στην Ε 8/21, ενώ αυτή η συμφωνία είχε τερματιστεί. Επομένως προκύπτει , πάντα στην βάση των όσων έχουν τεθεί ενώπιον μου σε αυτό το στάδιο, ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής. Τα ως άνω αναφέρονται χωρίς σε καμία περίπτωση να προβαίνω σε πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αποτελούν τα ευρήματα του Δικαστηρίου σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο, σύμφωνα πάντα με τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου μέσω των ενόρκων δηλώσεων των μερών. Άλλωστε στο πρώιμο αυτό στάδιο της διαδικασίας δεν αναμένεται ούτε και είναι ορθό να επιλύονται και να αποφασίζονται αντικρουόμενα πραγματικά ζητήματα ή δύσκολα νομικά σημεία, για τα οποία θα ακολουθήσει λεπτομερής επιχειρηματολογία και ώριμη εξέταση στα πλαίσια της ακρόασης της ουσίας της αγωγής (Κοζάκου κ.α. ν. Νικολάου, Πολιτική Εφεση Αρ. E127/2013, 13/6/2019). Σε σχέση με την προϋπόθεση της πιθανότητας να εμποδιστεί ο Αιτητής στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του, αξίζει να αναφερθεί ότι στην χώρα μας έχει αναπτυχθεί ευρέως η σχετική νομολογία. Η αρχή έγινε με την C. Phasarias (Automotive Center) Ltd v. Σκυροποιϊα «ΛΕΩΝΙΚ»
(2001)1 A.A.Δ. 785, ενώ ακολούθησε η υιοθέτηση των αρχών που τέθηκαν σε σειρά μεταγενέστερων αποφάσεων. Στην Χαραλαμπου Ανδρεα Κουππα ν. Πουλλας Τσαδιωτης Λιμιτεδ κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 312/10, 17/7/2014 αποσαφηνίστηκαν τα δύο στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη ως εξής: «Σύμφωνα με τη νομολογία (βλ. C. Phasarias (Automotive Center) Ltd v. Σκυροποιϊα «ΛΕΩΝΙΚ»
(2001)1 A.A.Δ. 785 που παραπέμπει στις Ζεμενίδης ν. Ζεμενίδου (Αρ. 1)
(1992)1 Α.Α.Δ. 54 και Τσολάκη κ.α. ν. Στυλιανίδη
(1992)1 Α.Α.Δ. 782, Αspis Liberty Life Insurance, ανωτέρω) εκείνο που πρωτίστως μετρά στην ικανοποίηση του κατεπείγοντος σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή επιβάρυνση - εφόσον γίνουν - στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδέχεται να εκδοθεί. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η ανεξήγητη καθυστέρηση στην προώθηση αιτήματος για χορήγηση θεραπείας παύει να αποτελεί εμπόδιο στη χορήγηση της (βλ. Baccardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 788). Σ΄ αυτά τα δύο σημεία έπρεπε, κατά την άποψή μας, να επικεντρώσει την προσοχή του το Δικαστήριο για να κρίνει κατά πόσο ικανοποιούνταν ή όχι το στοιχείο του κατεπείγοντος και εάν το έπραττε θα κατέληγε - όπως βέβαια κατέληξε, αλλά με λανθασμένο σκεπτικό και ετεροχρονισμένα - ότι ο εφεσείων απέτυχε να τεκμηριώσει το στοιχείο αυτό. Αφενός γιατί καμιά εξήγηση δεν έδωσε για την σχεδόν τρίχρονη καθυστέρηση του στη λήψη δικαστικών μέτρων, τη στιγμή που γνώριζε εξ υπαρχής ότι η έκταση του κτήματος δεν ανταποκρινόταν στα εν χρήσει σχέδια και, αφετέρου, όντως ο ισχυρισμός του για την επίδραση που θα είχε η αποξένωση ή επιβάρυνση του κτήματος στην ικανοποίηση πιθανής δικαστικής απόφασης προς όφελος του ήταν γενικός και αόριστος.» Όπως άλλωστε ετέθη σαφώς και στην C. Phasarias (Aut. Centre) Ltd. v. Σκυρ. "Λεωνίκ" Λτδ.
(2001)1 Α.Δ.Δ. 785: «Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί.» Στην παρούσα περίπτωση αν και η νομολογία ευθυγραμμίζεται με τις θέσεις του κ. Φλωρίδη, ότι δεν χρειάζεται απόδειξη αποξένωσης απαιτεί και ένα επιπλέον στοιχείο για να πληρείται η έσχατη προϋπόθεση για επιτυχία της αίτησης. Πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή επιβάρυνση, των αιτούμενων την δέσμευση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδέχεται να εκδοθεί. Τέτοια επίδραση δεν καταδείχθηκε. Τουναντίον στο Τεκμήριο 10 της ένορκης δήλωσης του Αιτητή, προκύπτει ότι η Καθ' ης η αίτηση 3 έχει περιουσία πέραν των 2 εκατομμυρίων. Αυτή η περιουσία είναι σχεδόν δεκαπλάσια του αξιούμενου ποσού, περιέχει ακίνητα χωρίς επιβαρύνσεις και άρα δεν γεννάται κίνδυνος να μην εκτελεστεί πιθανή απόφαση υπέρ του Αιτητή αν δεν δεσμευτεί το Ακίνητο Α. Υπάρχει δηλαδή τέτοιος όγκος περιουσίας στην ιδιοκτησία της Καθ' ης η αίτηση 3 που αφενός επαρκεί για την εκτέλεση τυχόν απόφασης εναντίον της και αφετέρου θα ήταν παράλογο να προβεί σε αποξένωση περιουσίας δεκαπλάσιας από το αξιούμενο ποσό, για να αποφύγει εξόφληση του Αιτητή. Εξετάζοντας, δε, το ισοζύγιο της ευχέρειας, παρατηρείται ότι το Ακίνητο Α έχει επιβαρύνσεις. Συγκεκριμένα είναι υποθηκευμένο σε Τράπεζα (βλ. δεύτερη σελίδα του Τεκμηρίου 10). Στην ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΙ ΦΟΥΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΙΩΑΝΝΙΔΗ, Πολιτική Εφεση Αρ. Ε44/2014, 16/7/2019, ECLI:CY:AD:2019:A312, αποφασίστηκαν ως προς το θέμα αυτό τα κάτωθι: «Συνακόλουθα, από τα ίδια τα παραδεκτά γεγονότα προέβαλλε ως αδιαμφισβήτητο γεγονός ο άμεσος, καταλυτικός, επηρεασμός των δικαιωμάτων τρίτων προσώπων από την έκδοση του επίδικου διατάγματος. Ηταν, υπό τις συνθήκες, απαρέγκλιτα επιτακτική η ανάγκη αλλά και η υποχρέωση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, να σταθμίσει το πιο πάνω στοιχείο, ούτως ώστε να ήταν σε θέση να απονείμει πλήρη δικαιοσύνη κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο και να εξαλειφθεί ο κίνδυνος αδικίας και μάλιστα σε σχέση με τρίτα πρόσωπα τα οποία δεν είχαν λάβει μέρος στην όλη διαδικασία. Το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε υποχρέωση, στα πλαίσια αιτιολογημένης απόφασής του, να επεξηγήσει για ποιο λόγο οδηγήθηκε στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας κατά τον συγκεκριμένο τρόπο και παρά τη βεβαιότητα, υπό τα δεδομένα, επηρεασμού υφιστάμενων δικαιωμάτων τρίτων προσώπων. Η παράλειψή του να το πράξει - ως αποτέλεσμα της εσφαλμένης προσέγγισής του σε σχέση με τον επηρεασμό των δικαιωμάτων των αγοραστών - οδηγεί στη διαπίστωση ότι η διακριτική του εξουσία ασκήθηκε, υπό το φως των ιδιαίτερων γεγονότων της υπόθεσης, εκτός πλαισίου αρχών που η νομολογία αναγνωρίζει και επιτάσσει. Εντέλει, το ισοζύγιο της ευχέρειας - ορθότερα των αναγκών της δικαιοσύνης ή ως πιο αρμόζουσα φράση «balance of justice»(Francome v. Mirror Group Newspapers Ltd
(1984)1 WLR 892), δεδομένου ότι το Δικαστήριο ασχολείται με τη δικαιοσύνη και όχι με την ευχέρεια των διαδίκων (Metaquotes Software Ltd κ.ά. ν. Dababou, ΠΕ Ε324/2016, ημερ. 14.11.2018, Εκδόσεις «Αρκτίνος Λτδ» (ανωτέρω)) - έκλινε, υπό το φως των πιο πάνω, αναμφίβολα υπέρ της άρνησης έκδοσης του συγκεκριμένου διατάγματος. Συνεπώς, η παρέμβαση του Εφετείου είναι επιβεβλημένη προς την κατεύθυνση αποδοχής του συγκεκριμένου, τέταρτου, λόγου έφεσης και, κατά προέκταση, προς ανατροπή της πρωτόδικης κρίσης.» Αναλόγως και στην υπό εξέταση περίπτωση. Ο Αιτητής από τα ακίνητα της Καθ' ης η αίτηση 2 επέλεξε να αιτηθεί την δέσμευση υποθηκευμένου σε τρίτο πρόσωπο ακινήτου. Αυτό προκύπτει από το Τεκμήριο 10 που ο ίδιος επισύναψε στην ένορκη του δήλωση. Το πρόσωπο υπέρ του οποίου είναι εγγεγραμμένη αυτή η επιβάρυνση δεν έχει κλητευθεί ή ειδοποιηθεί για να συμμετάσχει στην διαδικασία, ενώ σαφώς και τα δικαιώματα του επηρεάζονται. Αποτελεί άλλωστε επιταγή της νομολογίας σε διαδικασίες που έχουν ως αντικείμενο ακίνητη ιδιοκτησία να επιβάλλεται να συνενώνονται ως διάδικοι όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα (Bank of Cyprus, Πολ. ΄Εφ. 68/19, 8.5.2020, ECLI:CY:AD:2020:A144, ECLI:CY:AD:2020:A144). Συνεπώς με δεδομένα ότι επηρεάζεται τρίτο πρόσωπο από την πιθανή έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και ότι υπάρχει πέραν της επίδικης άλλη περιουσία η οποία μπορεί να δεσμευτεί για σκοπούς εκτέλεσης πιθανής απόφασης το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει υπέρ της Καθ' ης η αίτηση 3. Στην βάση των πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον του Αιτητή όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο