Κ.Φ. κ.α. ν. THEMIS PORTOFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED, Αρ. Αγωγής: 241/17, 27/12/2022

(1),

(2)και

(3)και 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου, στο άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, στις Αρχές της Επιείκειας, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος, στο Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, στη νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου, στο Κοινοδίκαιο, στους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης, στις συμφυείς εξουσίες και τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Υποστηρίχθηκε με την ένορκη δήλωση του Μ.Σ., Λειτουργού της Αιτήτριας- Εναγόμενης, ο οποίος έχει πολύ καλή γνώση των γεγονότων που αφορούν τη συγκεκριμένη υπόθεση και είναι εξουσιοδοτημένος στην κατάρτισή της. Σύμφωνα με τον Ομνύοντα, μεταξύ των πιστωτικών διευκολύνσεων που μεταφέρθηκαν στην Αιτήτρια-Εναγόμενη, κατ΄ εφαρμογή του Ν.169(Ι)/15, ήταν και η πιστωτική διευκόλυνση που παραχωρήθηκε στους Καθ΄ ων η αίτηση -Ενάγοντες 1 και

1. Μετά την καταχώριση της Υπεράσπισης, η Εναγόμενη ολοκλήρωσε την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου που βαρύνετο με την υποθήκη Υ617/1992, δυνάμει του Μέρους VΙA του Ν.9/1965, οπόταν και κατέστη αναγκαία η τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης, η οποία καταχωρίστηκε στις 07/02/
2. Λόγω της καταχώρισης τροποποιημένης Υπεράσπισης, κατέστη απαραίτητη η καταχώριση Συμπληρωματικού Καταλόγου Μαρτύρων και Σύνοψης Μαρτυρίας της Εναγόμενης έτσι ώστε να μπορεί να προσκομίσει τη συγκεκριμένη μαρτυρία και τα σχετικά έγγραφα κατά την ακροαματική διαδικασία. Κατά τη δική του άποψη, είναι ορθό και δίκαιο αλλά και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης όπως εγκριθεί το αίτημα. Τυχόν μη έγκριση του αιτήματος θα επηρεάσει το δικαίωμα της Εναγόμενης να παρουσιάσει την υπόθεσή της και θα της προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά. Αντιμετωπίστηκε με Ένσταση από τους Ενάγοντες 1 και 2-Καθ΄ων η αίτηση, στην οποία παρατέθηκαν δέκα

(10)λόγοι ενστάσεως. Συγκεκριμένα, ότι η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, ότι βασίζεται σε ελλιπή και λανθασμένη νομική βάση, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης του διατάγματος, ότι δεν προβάλλεται καλός ή ουσιαστικός λόγος προς έγκριση του αιτούμενου διατάγματος, ότι η αίτηση είναι καταχρηστική και παντελώς αδικαιολόγητη, ότι είναι αχρείαστη, ότι σκοπεί στην παρουσίαση μαρτύρων που η Αιτήτρια-Εναγόμενη είχε υπόψη της κατά τον χρόνο ετοιμασίας του Καταλόγου Μαρτύρων, ότι επιδιώκεται η τροποποίηση του υφιστάμενου Καταλόγου Μαρτύρων και όχι η συμπλήρωσή του, ότι συνιστά εκ των υστέρων σκέψη, ότι καταχωρίστηκε για σκοπούς επιβάρυνσης της αγωγής και ότι τυχόν έγκρισή της θα επηρεάσει δυσμενώς τα δικαιώματα των Εναγόντων-Καθ' ων η αίτηση. Η Ένσταση βασίζεται στη Δ.30 θ.θ. 1-10, Δ.36 θ.θ. 1-5, Δ.38 θ.θ.1-6, Δ.39 θ.θ. 1-5, Δ.48 θ.θ. 1-9, Δ.57 θ.θ. 1- 4 και Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στα άρθρα 31, 32 και 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου, στο άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, στις αρχές της Επιείκειας, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος, στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, στη νομολογία, στο Κοινοδίκαιο και στις συμφυείς εξουσίες και τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Υποστηρίχθηκε με ένορκη δήλωση του Κ.Φ., Ενάγοντα 1, ο οποίος γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα. Ο Ομνύοντας αρνείται τους ισχυρισμούς του Μ.Σ., όπως αυτοί προβάλλονται στη δική του ένορκη δήλωση, πλην όμως παραδέχεται ότι διενεργήθηκε η εκποίηση του ακινήτου που αφορούσε η υποθήκη Υ617/1992 και ότι καταχωρίστηκε τροποποιημένη Υπεράσπιση στις 07/02/

1. Υποστηρίζει ότι, ως τον συμβουλεύει ο δικηγόρος του, η συγκεκριμένη διαδικασία δεν προνοείται στους διαδικαστικούς θεσμούς και ότι η Εναγόμενη έχει δεσμευτεί να παρουσιάσει τους μάρτυρες που κατέγραψε στον Ονομαστικό Κατάλογο Μαρτύρων ημερομηνίας 17/02/
2. Προωθεί τη θέση ότι η συγκεκριμένη αίτηση σκοπεί στο να καθυστερήσει την εκδίκαση της αγωγής. Επιπρόσθετα, ισχυρίζεται ότι δεν προβάλλεται κανένας καλός ή ουσιαστικός λόγος που να δικαιολογεί την έγκριση του αιτήματος και ότι η τροποποίηση της Υπεράσπισης συνιστά πρόφαση για τη καταχώριση αχρείαστων αιτήσεων αφού, εν πάση περιπτώσει, η Εναγόμενη-Αιτήτρια έχει επιφυλάξει το δικαίωμά της να καλέσει πρόσθετους μάρτυρες. Υποστηρίζει ότι στον προτιθέμενο Συμπληρωματικό Κατάλογο Μαρτύρων καταγράφονται τα ονόματα μαρτύρων που καταγράφονται στον ήδη κατατεθειμένο κατάλογο και άτομα που είναι καταγραμμένα παραλείπονται. Κατά τη δική του άποψη, επιδιώκεται η ουσιώδης τροποποίηση του Καταλόγου Μαρτύρων και όχι η συμπλήρωσή του. Καταλήγει ότι δεν είναι ορθό και δίκαιο να εγκριθεί το συγκεκριμένο αίτημα, αφού συνιστά εκ των υστέρων σκέψη και ζητά την απόρριψη της Αίτησης. Και οι δύο πλευρές προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις με τη διαβίβαση, προς το Δικαστήριο, γραπτών αγορεύσεων το περιεχόμενο των οποίων είναι υπόψη του Δικαστηρίου. Δεν αντεξετάστηκε οποιοσδήποτε εκ των ενόρκως δηλούντων. Αναφορά στο περιεχόμενο των αγορεύσεων θα γίνει όπου αυτό κριθεί απαραίτητο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Καθοριστική για την έκβαση της αίτησης είναι η Δ.25 θ.3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών, η οποία εφαρμόζεται στην υπό κρίση Αίτηση, και προνοεί ως ακολούθως: «

(3)Μετά την έκδοση της Κλήσης για Οδηγίες ως προνοείται από τη Διαταγή 30, ουδεμία τροποποίηση επιτρέπεται με εξαίρεση το εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας, και τις περιπτώσεις εκείνες που έχουν, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής ή της καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος ή της δικογραφίας, αναλόγως της περίπτωσης.». Είναι εμφανές, από την παράθεση του αυτούσιου λεκτικού της τροποποιημένης Δ.25 θ.3, ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να επιτρέψει τροποποίηση σε οιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας ή για οποιονδήποτε λόγο πλην εκεί όπου αποκαλύπτεται εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας ή έχουν προκύψει νέα δεδομένα τα οποία δεν ήταν υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής ή της καταχώρισης του κλητηρίου εντάλματος ή της δικογραφίας. Σημειώνεται ότι η Αιτήτρια δεν προβάλλει οποιοδήποτε ισχυρισμό περί νέων δεδομένων ούτε ότι η μη συμπερίληψη των συγκεκριμένων μαρτύρων αφορά καλόπιστο λάθος. Ο ορισμός της έννοιας «καλόπιστο» δεν έχει συγκεκριμενοποιηθεί μέσα από τη νομολογία αλλά έχει αφεθεί αόριστος για να μπορεί να προσαρμόζεται και να ερμηνεύεται στα πλαίσια της κάθε περίπτωσης ξεχωριστά. Αυτό που έχει τεθεί σε παλαιά αγγλική νομολογία, στην υπόθεση Mogridge v. Clapp

(1892)3 Ch. 382 C.A. στη σελίδα 391, ως ερμηνεία του όρου, είναι τα ακόλουθα: «What does "good faith" mean? What is meant by those two English words which are the exact equivalent in every sense of the expression which is perhaps more commonly used, though not more correctly or properly bona fides? I think that the best way of defining the expression so far as it is necessary or safe to define it is by saying that it is the absence of bad faith of mala fides». Σε σχέση με τις αιτήσεις για τροποποίηση, η έννοια του καλόπιστου λάθους και της καλόπιστης αίτησης συνάδει με την ευρεία ερμηνεία του όρου θέτοντας πολύ υψηλά τον πήχη για την απόδειξη κακοπιστίας. Στη United Sea Transport Co. Ltd & Another v. Stavros Zakou

(1980)1 C.L.R. 510, στη σελ. 515, διαβάζονται τα εξής σχετικά: «The general principles as to when leave to amend should be given are stated by L.J. Bramwell in the case of Tildesley v. Harper, 10 Ch.D. 393 at page 396: "My practice has always been to give leave to amend unless I have been satisfied that the party applying was acting mala fide, or that, by his blunder he had done some injury to his opponent which could not be compensated for by costs or otherwise. » Μέσα από τη νομολογία, που αφορά τη Δ.25 πριν την τροποποίησή της, προκύπτει ότι για να αποδειχθεί κακοπιστία χρειάζεται επαρκής μαρτυρία από την οποία να εξάγεται αβίαστα το σχετικό συμπέρασμα (βλ. Κώστας Παφίτης & Υιοί Λτδ ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(2012)1 Α.Α.Δ. 745). Όμως, ο περιορισμός στην τροποποίηση δικογράφου μετά την κλήση για οδηγίες, κατέστη αναγκαίος ως επικουρικός προς την, τότε, νέα Δ.30 η οποία αποσκοπεί στη σωστή προδικασία και σύντομη προώθηση και εκδίκαση των πολιτικών αγωγών. Με την υπό κρίση Αίτηση επιδιώκεται η συμπλήρωση του Καταλόγου Μαρτύρων και της Σύνοψης Μαρτυρίας. Δηλαδή ζητείται, ουσιαστικά, μια δεύτερη ευκαιρία από την Αιτήτρια-Εναγόμενη για να διορθώσει τη μαρτυρία της σε σχέση με τους ισχυρισμούς της, οι οποίοι ισχυρισμοί όμως ήταν γνωστοί κατά τον χρόνο καταχώρισης του αρχικού Καταλόγου Μαρτύρων και Σύνοψης Μαρτυρίας. Δεν έχει προβληθεί οποιοσδήποτε λόγος που να δικαιολογεί την υποβολή του συγκεκριμένου αιτήματος και δεν αποκαλύπτεται οποιοσδήποτε λόγος γιατί δεν τέθηκαν στον αρχικό Κατάλογο Μαρτύρων, ο οποίος καταχωρίστηκε στις 17/12/2020, οι νέοι μάρτυρες. Διαπιστώνεται, από μια απλή ανάγνωση του προτιθέμενου Καταλόγου Μαρτύρων που έχει επισυναφθεί στην Αίτηση, ότι οι πλείστοι μάρτυρες είναι οι ίδιοι, ήτοι τραπεζικοί υπάλληλοι και κτηματολογικοί υπάλληλοι. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η προσκόμιση μαρτυρίας δεν μπορεί να είναι ανεξάρτητη και ασύνδετη με τα επίδικα θέματα τα οποία καθορίζονται με τα δικόγραφα των δύο πλευρών καθώς και ότι η τροποποίηση της Δ.30 σκοπούσε στη σύντομη προώθηση των υποθέσεων και στην αποφυγή καταχώρισης αχρείαστων αιτήσεων. Στο σημείο αυτό, δέον να τονιστεί ότι δεν επιτρέπεται η επιφύλαξη που καταγράφεται στον Κατάλογο Μαρτύρων και Σύνοψη Μαρτυρίας που καταχωρίστηκε από την Εναγόμενη, στις 17/12/2020, γιατί καταστρατηγεί και ακυρώνει τον σκοπό για τον οποίο θεσπίστηκε η νέα Δ.30, που είναι ακριβώς η αποφυγή της ατέρμονης κλήσης μαρτύρων και του καθορισμού της πορείας της υπόθεσης κατά τον χρόνο που καταχωρούνται οι κατάλογοι μαρτύρων και η σύνοψη της μαρτυρίας της κάθε πλευράς. Το Δικαστήριο, έχοντας προβεί στις πιο πάνω διαπιστώσεις, θεωρεί ότι το αίτημα, πρώτον, είναι αχρείαστο, δεύτερον, δεν έχει δικαιολογηθεί και τρίτον, αποδοχή του θα καταστρατηγούσε κατάφορα τον σκοπό για τον οποίο θεσπίστηκε η νέα Δ.30 που αποσκοπεί στην οριστικότητα των καταχωρηθέντων δικογράφων και εγγράφων κατά τον χρόνο καταχώρισής τους. Για όλους τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει πιο πάνω, η υπό κρίση Αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων η αίτηση-Εναγόντων, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα καταβληθούν στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ........................................... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο