ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΟΚΚΙΝΟΧΩΡΙΩΝ ΛΤΔ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΟΚΚΙΝΟΧΩΡΙΩΝ ΛΤΔ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Αρ. Αγωγής 1229/2015, 17/8/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2022:A72 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 1229/2015 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΟΚΚΙΝΟΧΩΡΙΩΝ ΛΤΔ, εκ Παραλιμνίου Εναγόντων -και- ΑΝΔΡΕΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Εναγόμενου Ημερομηνία: 17 Αυγούστου 2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κος Μουαΐμης Για Εναγόμενο: κος Ν. Γ. Νικολάου ΑΠΟΦΑΣΗ I. ΟΙ ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Μέσω του ειδικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος που καταχώρησαν οι Ενάγοντες, οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι δικαιούνται σε αποζημιώσεις από τον Εναγόμενο για το ποσό ύψους €10.872 ως υπόλοιπο «δυνάμει τιμολογίων και/ή αξίας πωληθέντων και παραδοθέντων επί πιστώσει εμπορευμάτων των Εναγόντων και/ή δυνάμει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή άλλως πως», πλέον νόμιμο τόκο επί του πιο πάνω ποσού.
Οι Ενάγοντες αρχικά αναφέρονται στις διάφορες μετονομασίες και συγχωνεύσεις που έλαβαν χώρα μέχρι την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής.
Ακολούθως, προβάλλουν ότι ο Εναγόμενος κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν πελάτης των Εναγόντων και προμηθευόταν από τους Ενάγοντες και/ή αγόραζε από τους Ενάγοντες επί πιστώσει εμπορεύματα και/ή διάφορα υλικά οικοδομής αντί συμφωνηθείσας και/ή λογικής τιμής, τα οποία οι Ενάγοντες πωλούσαν επί πιστώσει και παρέδιδαν σ' αυτόν με την υπόσχεση του Εναγόμενου ότι θα τα εξοφλούσε εντός σύντομου χρόνου.
Περαιτέρω αναφέρουν ότι οι Ενάγοντες κατόπιν εντολής και/ή προφορικής συμφωνίας και/ή παρακλήσεως του Εναγόμενου, σε διάφορες ημερομηνίες κατά το 2008 και 2009, πώλησαν επί πιστώσει και παρέδωσαν στον Εναγόμενο και/ή στους αντιπροσώπους του και/ή σε τόπο που υπεδείχθη από τον Εναγόμενο διάφορα προϊόντα τα οποία οι Ενάγοντες εμπορεύονταν, τα οποία ο Εναγόμενος και/ή οι αντιπρόσωποι του παρελάμβαναν. Οι Ενάγοντες εξέδωσαν περί τούτου σχετικά τιμολόγια τα οποία ανέρχονταν στο συνολικό ποσό των €12.445 («τα Τιμολόγια»). Ο Εναγόμενος κατέβαλε έναντι του χρέους του το ποσό των €1573 και ως εκ τούτου παραμένει υπόλοιπο το ποσό των €10.
Ισχυρίζονται επίσης ότι ο Εναγόμενος κλήθηκε επανειλημμένα από τους Ενάγοντες να πληρώσει το πιο πάνω χρέος του καθώς επίσης και από τους δικηγόρους τους με επιστολή τους ημερομηνίας 31/07/15, όμως ο Εναγόμενος μέχρι και σήμερα αρνείται και/ή παραλείπει και/ή αμελεί να εξοφλήσει το χρέος του προς τους Ενάγοντες. Περεταίρω οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι εξαιτίας της πιο πάνω αντισυμβατικής και/ή παράνομης συμπεριφοράς του Εναγομένου έχουν υποστεί ζημιά ίση με την αξία των πωληθέντων και παραδοθέντων επί πιστώσει εμπορευμάτων τους, για το ποσό των €10.872 πλέον νόμιμο τόκο από την ημέρα καταχώρησης της παρούσας αγωγής.
Μέσω της Έκθεσης Υπεράσπισης του ο Εναγόμενος αρνείται όλους τους ισχυρισμούς των Εναγόμενων και προβάλλει ότι ουδέποτε είχε οποιαδήποτε συνεργασία με τους Ενάγοντες, ποτέ δεν υπήρξε πελάτης τους και ότι ουδέποτε προμηθεύτηκε οτιδήποτε από αυτούς. Προβάλλει ότι ο ίδιος κατάγεται από το Λιοπέτρι και όλες οι συναλλαγές του γίνονταν με το κατάστημα της ΣΠΕ Λιοπετρίου καθώς και με άλλα καταστήματα οικοδομικών υλικών στην κοινότητα του. Προβάλλει επίσης ότι ουδέποτε εκδόθηκε οποιοδήποτε τιμολόγιο επ΄ ονόματι του και ουδέποτε ο ίδιος αποδέχθηκε ή υπέγραψε οποιοδήποτε τέτοιο τιμολόγιο. Περαιτέρω προβάλλει ότι δεν παρέλαβε την επιστολή των συνηγόρων των Εναγόντων ημερομηνίας 31/07/
ΙΙ. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ
Προς υποστήριξη της απαίτησης των Εναγόντων, ως μάρτυρες κατέθεσαν οι κα Χρυσούλα Κυριάκου (ΜΕ1), υπάλληλος των Εναγόντων, κα Νίκη Αρτέμη (ΜΕ2), διευθύντρια του Επαρχιακού Κέντρου Εξυπηρέτησης Πελατών της ΚΕΔΙΠΕΣ Λτδ στην Αμμόχωστο και ο κος Κώστας Χριστοφόρου (ΜΕ3) πρώην υπάλληλος της Σ.Π.Ε. Δερύνειας. Από την πλευρά του Εναγόμενου κατέθεσε ο ίδιος (ΜΥ1). i. Η μαρτυρία της κας Χρυσούλλας Κυριάκου - ΜΕ1
Η ΜΕ1 κατέθεσε γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο 'Α ως μέρος της κυρίως εξέτασης της δυνάμει του άρθρου 25 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.
Εκεί αναφέρει ότι είναι «λειτουργός εξυπηρέτησης του Επαρχιακού Κέντρου Εξυπηρέτησης Αμμοχώστου»,[1] «είναι εξουσιοδοτημένη»[2] να προβεί στην ως άνω γραπτή της δήλωση και ότι γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της υπόθεσης λόγω της πρόσβασης που η ίδια έχει στα «σχετικά» «έγγραφα» και «πληροφορίες.»[3] Για ζητήματα νομικά λαμβάνει συμβουλή από το δικηγορικό γραφείο «Μουαΐμης & Μουαΐμης».
Εκεί ανέφερε ότι οι Ενάγοντες ασχολούνται με την παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων με ανταλλαγή τόκων, παρέχοντας γενικότερα ένα ευρύ φάσμα χρηματοοικονομικών και ασφαλιστικών υπηρεσιών. Επιπροσθέτως, ότι οι Ενάγοντες πέραν από την παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων, κατά πάντα ουσιώδη ως προς την παρούσα αγωγή χρόνο δραστηριοποιούντο και στον εμπορικό τομέα, διατηρώντας και λειτουργώντας, μεταξύ άλλων καταστημάτων, κατάστημα πώλησης υλικών οικοδομής στη βιομηχανική περιοχή Δερύνειας («το Κατάστημα»), το οποίο από τις 20/06/2014 έπαυσε να υφίσταται και να λειτουργεί μετά από σχετική απόφαση της Συντονιστικής Επιτροπής των Εναγόντων σύμφωνα με σχετικές οδηγίες της Επιτροπής Ελέγχου.
Αρχικώς οι Ενάγοντες λειτουργούσαν το κατάστημα πώλησης υλικών οικοδομής στη βιομηχανική περιοχή Δερύνειας, ως η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Δερύνειας. Στις 03/01/2013 οι Ενάγοντες συγχωνεύτηκαν μαζί με την Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Φρενάρους — Αχερίτου, η οποία με απόφαση της Ειδικής Συνέλευσης των μελών της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Φρενάρου — Αχερίτου, στις 03/01/2013 μετονομάστηκε σε Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αμμοχώστου. Προς τούτο κατέθεσε ως Τεκμήριο 3 αντίγραφο της επιστολής Υπηρεσίας Εποπτείας και Ανάπτυξης Συνεργατικών Εταιρειών της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία υπογράφεται από τον Έφορο και επιβεβαιώνεται, μεταξύ άλλων, η ως άνω συγχώνευση.
Ακολούθως, στις 24/6/2013, έλαβε χώρα νέα μετονομασία των Εναγόντων από Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αμμοχώστου σε Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αμμοχώστου Λτδ, δυνάμει του άρθρου 12Δ του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/1985, όπως τροποποιήθηκε. Προς τούτο κατέθεσε ως Τεκμήριο 4 σχετικό απόσπασμα από την Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας.
Στη συνέχεια, ανέφερε ότι οι μέτοχοι της Περιφερειακής Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αμμοχώστου Λτδ και άλλων συνεργατικών εταιρειών, αποφάσισαν σε ειδικές συνελεύσεις τους τη συγχώνευση των εταιρειών τους, με τη Σ.Π.Ε. Παραλιμνίου Λτδ, σύμφωνα με τον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο του 1985 μέχρι 2015, ως έχει τροποποιηθεί. Αντίστοιχη απόφαση λήφθηκε και από την Σ.Π.Ε. Παραλιμνίου Λτδ. Καταρτίστηκε σχετική συμφωνία συγχώνευσης των ως άνω εταιρειών, με την Σ.Π.Ε. Παραλιμνίου να ορίζεται ως η αποδεχόμενη εταιρεία. Η εν λόγω συμφωνία ενεγράφη στις 10/1/2014 από τον Έφορο Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών. Επίσης, σύμφωνα με την ως άνω συμφωνία, η Σ.Π.Ε. Παραλιμνίου μετονομάστηκε από τις 11/1/2014 σε ΣΠΕ Κοκκινοχωρίων Λτδ, διαδεχόμενη τις μεταφερόμενες εταιρείες από τις 11/01/2014 εξ ολοκλήρου σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους με αποτέλεσμα όλες οι πράξεις, συμβόλαια και άλλα έγγραφα τους να συνεχίζουν να ισχύουν, και περαιτέρω να μεταφέρονται σε αυτή όλα τα στοιχεία του ενεργητικού και παθητικού των μεταφερόμενων εταιρειών, μεταξύ των οποίων ήταν και η Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αμμοχώστου Λτδ. Προς υποστήριξη των πιο πάνω κατέθεσε (α) ως Τεκμήριο 5 αντίγραφο πιστοποιητικού εγγραφής της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Κοκκινοχωρίων Λτδ, (β) ως Τεκμήριο 6 επιστολή της Υπηρεσίας Συνεργατικών Υπηρεσιών της Κυπριακής Δημοκρατίας προς την ΣΠΕ Κοκκινοχωρίων Λτδ και (γ) ως Τεκμήριο 7 αντίγραφο της Διαταγής Ακύρωσης Εγγραφής του Έφορου Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών με βάση το Άρθρο 49Δ

(4)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο όπου αναφέρονται τα πιο πάνω.

Ακολούθως επεξήγησε ότι εκκρεμούσης της παρούσας αγωγής, οι Ενάγοντες με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης και με έγγραφη συμφωνία, έχουν μεταφέρει στη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ όλα τα στοιχεία του ενεργητικού και του παθητικού τους. Η έγγραφη συμφωνία έχει εγγραφεί από τον Έφορο Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών, στις 21/7/17 με ημερομηνία ισχύος την 1/07/17 και συνεπώς, η αποδεχόμενη εταιρεία έχει διαδεχθεί τους Ενάγοντες εξ ολοκλήρου σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους. Πρόσθετα, η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ με απόφαση της Ειδικής Συνέλευσης των Μετόχων της μετονομάστηκε σε Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ. Προς τούτο παρέπεμψε στην ειδοποίηση μετονομασίας η οποία καταχωρήθηκε στο φάκελο του Δικαστηρίου στις 9/8/
Ακολούθως, στις 03/09/2018, οι Ενάγοντες έχουν αλλάξει ξανά όνομα σε Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ. Αναφέρει ότι σχετική ειδοποίηση μετονομασίας καταχωρήθηκε στο φάκελο του Σεβαστού Δικαστηρίου στις 09/01/2019 και πιστόν αντίγραφο αυτής στάλθηκε ταχυδρομικώς στον Εναγόμενο 1, την ίδια ημέρα. Με την εν λόγω ονομασία οι Ενάγοντες ασκούν εργασίες μέχρι και σήμερα.
Ανέφερε ότι όπως η ίδια γνωρίζει προσωπικά κατά τον επίδικο χρόνο ο Εναγόμενος, ο οποίος ήταν υπάλληλος των Εναγόντων και απασχολείτο στο εμπορικό κατάστημα υλικών οικοδομής που διατηρούσαν οι Ενάγοντες στη Βιομηχανική περιοχή Δερύνειας, πωλούσε επί πιστώσει και τοις μετρητοίς εμπορεύματα και προϊόντα στους εκάστοτε αγοραστές, για τα οποία εξέδιδε σχετικά τιμολόγια επ' ονόματι τους.
Ο Εναγόμενος κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, ήταν πελάτης των Εναγόντων. Αγόρασε και παρέλαβε από το κατάστημα υλικών οικοδομής, υλικά οικοδομής, ήτοι σίδηρο και βέργες τύπου «Υ10». Προς τούτο κατέθεσε ως Τεκμήριο 8 τιμολόγια που εκδόθηκαν επί πιστώσει από τους Ενάγοντες με αριθμό 18025 και 18632, αντίστοιχα, επ' ονόματι του Εναγόμενου. Συνέχισε ότι μέσα από την μελέτη των εν λόγω τιμολογίων διαφαίνεται, ανεξάρτητα από το όνομα του Εναγόμενου και ο αριθμός του κινητού τηλεφώνου. Ακολούθως, περιγράφονται αναλυτικά στοιχεία που σχετίζονται με τα προϊόντα επί πιστώσει, όπως η ποσότητα των προϊόντων, το είδος και η τιμή μονάδας, καθώς και το συνολικό οφειλόμενο ποσό των (€11545 και €900 αντίστοιχα) και η καταβολή του ποσού των €1573 που κατέβαλε ο Εναγόμενος έναντι του τιμολογίου με αρ. 18025, με αποτέλεσμα το οφειλόμενο ποσό του εν λόγω τιμολογίου να ανέρχεται στο ποσό των €
Ως εκ τούτου, προκύπτει ως συνολικό οφειλόμενο ποσό από τον Εναγόμενο προς τους Ενάγοντες το ποσό των €10.
Περαιτέρω, οι Ενάγοντες κάλεσαν τον Εναγόμενο επανειλημμένα να πληρώσει το επίδικο χρέος χωρίς να το πράξει μέχρι και σήμερα. Εν συνεχεία, οι Ενάγοντες απευθύνθηκαν στους δικηγόρους «Μουαΐμης & Μουαΐμης» για να αποστείλουν σχετική επιστολή στον Εναγόμενο σχετικά με το εν λόγω χρεωστικό υπόλοιπο. Η εν λόγω επιστολή αποστάλθηκε στις 31/7/15 και αντίγραφο αυτής κατατέθηκε ως Τεκμήριο
Εξ όσων πληροφορείται από τους δικηγόρους που χειρίζονται την υπόθεση, ο Εναγόμενος ουδέποτε απάντησε στην εν λόγω επιστολή και ουδέν ποσό κατέβαλε έναντι ή προς εξόφληση του ως άνω χρέους του προς τους Ενάγοντες.
Αντεξεταζόμενη η ΜΕ1 ανέφερε ότι η ΚΕΔΙΠΕΣ είναι 100% θυγατρική της ΣΕΔΙΠΕΣ και ότι η ίδια μεταφέρθηκε στην ΚΕΔΙΠΕΣ μετά τις 30.8.2018 ημερομηνία κατά την οποία έλαβε χώρα η συμφωνία εξαγοράς της από την Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Πριν το έτος 2018 ανέφερε ότι εργαζόταν στην ΣΠΕ Κοκκινοχωρίων η οποία υπάγεται στην Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα. Σε υποβολή του κου Νικολάου ότι δεν έγιναν αυτές οι τροποποιήσεις ανέφερε ότι δεν συμφωνεί με τη θέση αυτή.
Περαιτέρω ανέφερε ότι το έτος 2008 μέχρι 2009 η ίδια ήταν διορισμένη στην Σ.Π.Ε. Ξυλοφάγου και διευκρίνισε ότι η ίδια λαμβάνει γνώση για τα γεγονότα της υπόθεσης από το φάκελο της υπόθεσης αλλά και άλλα πρόσωπα. Επεξήγησε ότι ο φάκελος αυτός βρισκόταν στην Σ.Π.Ε. Κοκκινοχωρίων και μετά μεταφέρθηκε στο νομικό τμήμα της ΚΕΔΙΠΕΣ Λτδ. Ανέφερε ότι πέραν από το Τεκμήριο 8 δεν θυμάται αν υπήρχε οτιδήποτε άλλο εντός του φακέλου.
Σε υποβολή του κου Νικολάου ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο η ΣΠΕ Δερύνειας δεν δύνατο με βάση την άδεια λειτουργίας της να διεξαγάγει άλλου είδους δραστηριότητες εκτός από τραπεζικές απάντησε ότι δεν υιοθετεί τη θέση αυτή εφόσον δεν γνωρίζει κατά πόσο αυτό ευσταθεί.
Σε ερώτηση του κου Νικολάου κατά πόσο η ίδια γνωρίζει ποιος ήταν ο υπάλληλος της ΣΠΕ Δερύνειας που ήταν πωλητής στο κατάστημα ειδών οικοδομής απάντησε ότι γνωρίζει ότι είναι ο κος Κώστας Χριστοφόρου, τον οποίον όμως, δεν γνωρίζει προσωπικά. Δεν γνωρίζει όμως πού λειτουργούσε το κατάστημα αυτό αλλά γνωρίζει ότι ανήκε στην ΣΠΕ Δερύνειας και ότι ο κος Χριστοφόρου ήταν υπάλληλος των Εναγόντων. Επίσης διευκρίνισε ότι η ίδια δεν γνωρίζει ούτε είδε ποτέ τον Εναγόμενο.
Ανέφερε ότι επί του Τεκμηρίου 8 δεν υπάρχουν άλλες υπογραφές πέραν εκείνη του αποθηκάριου, του πωλητή την οποία όμως δεν αναγνωρίζει. Ανέφερε επίσης ότι δεν γνωρίζει ποιος έγγραψε τις χειρόγραφες σημειώσεις επί του Τεκμηρίου
Περαιτέρω, δεν γνωρίζει κατά πόσο εκδόθηκε οποιαδήποτε απόδειξη αναφορικά με την είσπραξη από την Σ.Π.Ε. Δερύνειας του ποσού των €
Ανέφερε ότι δεν της δημιουργήθηκε οποιαδήποτε απορία δια το ότι τα τιμολόγια αυτά είναι «ανυπόγραφα» καθότι αυτό «συνέβαινε πάρα πολλές φορές.» Σε υποβολή του κου Νικολάου ότι από το ίδιο το Τεκμήριο 8 προκύπτει ότι ο Εναγόμενος μετέβηκε στο κατάστημα πάνω από 10 φορές για αγορά επί πιστώσει και σε καμία από τις επισκέψεις του δεν του ζητήθηκε η υπογραφή του απάντησε ότι «δεν γνωρίζω». Σε περαιτέρω υποβολή του κου Νικολάου ότι δεν ζητήθηκε η υπογραφή του Εναγόμενου επειδή ουδέποτε ο εν λόγω υπάλληλος είδε τον Εναγόμενο απάντησε ότι «δεν το υιοθετώ αυτό που λέτε.». Σε ερώτηση του κου Νικολάου πώς είναι δυνατό να το λέει αυτό αφού δεν το γνωρίζει απάντησε «δεν απαντώ ούτε με ναι ούτε με όχι, είναι η άποψη μου.»
Σε υποβολή του κου Νικολάου ότι τα έγραφα αυτά είναι φτιαγμένα από τον κο Χριστοφόρου για να δικαιολογήσει προς την τότε Σ.Π.Ε. Δερύνειας τα οφειλόμενα υπόλοιπα του, τα ελλείμματα δηλαδή που είχε στο κατάστημα του απάντησε ότι «δεν περιήλθε κάτι τέτοιο στην αντίληψη μου.» Ανέφερε όμως ότι μίλησε για τα θέματα που αφορούν στην παρούσα υπόθεση με «τον Χριστόδουλο Παντελή» και τη «Νίκη Αρτέμη» που ήταν τότε προϊστάμενη.
Σε υποβολή του κου Νικολάου ότι ο λόγος που ο κος Χριστοφόρου δεν κλήθηκε να καταθέσει είναι ότι ο ίδιος αποχώρησε από την τράπεζα λόγω ατασθαλιών που φάνηκαν στο τμήμα του απάντησε ότι «τότε πολλοί επέλεξαν να φύγουν εθελοντικά». ii. Η μαρτυρία της κας Νίκης Αρτέμη - ΜΕ2
Η ΜΕ2 κατέθεσε γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο 'Β' ως μέρος της κυρίως εξέτασης της δυνάμει του άρθρου 25 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.
Εκεί αναφέρει ότι είναι διευθύντρια του Επαρχιακού Κέντρου Εξυπηρέτησης Πελατών της ΚΕΔΙΠΕΣ Λτδ στην Αμμόχωστο, η οποία είναι η κατά 100% θυγατρική εταιρεία των Εναγόντων. Η ΚΕΔΙΠΕΣ Λτδ λειτουργεί για εξυπηρέτηση των σκοπών των Εναγόντων και δραστηριοποιείται, μεταξύ άλλων εργασιών, στον έλεγχο και είσπραξη οφειλών που προέκυψαν από την πρώην δραστηριοποίηση των Εναγόντων στον Εμπορικό Τομέα. Επεξήγησε ότι λόγω της ιδιότητας της γνωρίζει καλά τα γεγονότα για τα οποία προσφέρει μαρτυρία. Περαιτέρω έχει μελετήσει το φάκελο της παρούσας υπόθεσης που διατηρούν οι δικηγόροι των Εναγόντων και έχει ανατρέξει στα σχετικά αρχεία που διατηρεί η ΚΕΔΙΠΕΣ Λτδ και αφορούν την παρούσα υπόθεση. Για νομικά θέματα έλαβε συμβουλή από τους δικηγόρους «Μουαΐμης & Μουαΐμης».
Υιοθέτησε τις δηλώσεις της ΜΕ1 σχετικά με το ιστορικό συγχωνεύσεων και μετονομασιών της ΣΠΕ Δερύνειας, διευκρινίζοντας ότι ο Εναγόμενος, όπως προκύπτει από την Έκθεση Απαίτησης, συμβλήθηκε με τους Ενάγοντες ως ήταν τότε η Σ.Π.Ε. Δερύνειας. Ανέφερε ότι η Σ.Π.Ε. Δερύνειας κατά το χρόνο που εκτυλίσσονταν τα γεγονότα της υπόθεσης δραστηριοποιούταν τόσο ως πιστωτικό ίδρυμα, όσο και στον εμπορικό τομέα διατηρώντας και λειτουργώντας κατάστημα πώλησης, μεταξύ άλλων, υλικών οικοδομής στην βιομηχανική περιοχή Δερύνειας.
Ακολούθως προέβη σε λεπτομερή εκ νέου επεξήγηση του ιστορικού των συγχωνεύσεων και μετονομασιών των Εναγόντων επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά τα όσα ανέφερε η ΜΕ
Αναφορικά με την συγχώνευση της Σ.Π.Ε. Κοκκινοχωρίων και άλλων συνεργατικών πιστωτικών ιδρυμάτων με την Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα και την μετονομασία της τελευταίας σε Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ, κατέθεσε ως Τεκμήριο 10 αποσπάσματα από την Επίσημη Εφημερίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας με αριθμό 6194, ημερομηνίας 24/07/2017 και με αριθμούς 6195 και 6197-6199, ημερομηνίας 21/07/
Αναφορικά με τη μετονομασία της Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας σε Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, κατέθεσε ως Τεκμήριο 11 Πιστοποιητικό Εγγραφής δυνάμει του άρθρου 11 των περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμων του 1923 και 1937 ημερομηνίας 3.9.2018 και (β) άδειες λειτουργίας της Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ.
Ανέφερε ότι, όταν κατά ή περί τις 02/05/2014 οι εργασίες των Εναγόντων σταμάτησαν να επεκτείνονται στον εμπορικό τομέα και συνεπακόλουθα σταμάτησε να λειτουργεί το σχετικό Τμήμα Υλικών Οικοδομής στη βιομηχανική περιοχή της Δερύνειας, οι Ενάγοντες περί ή κατά τις 05/08/2015 άνοιξαν και διατηρούν έκτοτε ένα καθολικό λογαριασμό επ' ονόματι του Εναγόμενου. Ο εν λόγω λογαριασμός δεν είναι τοκοφόρος και έχει ως αποκλειστικό σκοπό την παρακολούθηση του υπολοίπου του Εναγόμενου αφού πλέον καλείται να καταβάλει τις οφειλές του στην ΚΕΔΙΠΕΣ Λτδ ως διάδοχος της ΣΠΕ Δερύνειας στα συμβατικά και νομικά δικαιώματα της.
Στις 20/09/2021 η ΜΕ1 εκτύπωσε την κατάσταση του εν λόγω λογαριασμού του Εναγόμενου από ηλεκτρονικό υπολογιστή των Εναγόντων σε χρόνο που ο ηλεκτρονικός υπολογιστής, το λογισμικό του σύστημα και ο εκτυπωτής λειτουργούσαν κανονικά. Αντίγραφο της εν λόγω κατάστασης κατατέθηκε ως Τεκμήριο
Σε ερώτηση του κου Μουαΐμης ανέφερε ότι την ημερομηνία προσκόμισης της μαρτυρίας της «μπήκα στο κομπιούτερ μου, έλεγξα τον λογαριασμό από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή και παραμένει το υπόλοιπο το ίδιο.»[4]
Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι είναι διευθύντρια στην ΚΕΔΙΠΕΣ Λτδ από τον Απρίλιο του έτους
Το έτος 2015 βρισκόταν στο Τμήμα Αναδιαρθρώσεως στη Σ.Π.Ε. Κοκκινοχωρίων και το έτος 2014 ήταν λογίστρια στην Περιφερειακή Σ.Π.Ε. Αμμοχώστου ενώ το τέλος του έτους 2014 βρισκόταν στο Τμήμα Αναδιαρθρώσεων της Σ.Π.Ε. Κοκκινοχωρίων. Ανέφερε ότι το κατάστημα που εξέδωσε τα τιμολόγια επί του Τεκμηρίου 8 λειτουργούσε ως δραστηριότητα της Σ.Π.Ε. Δερύνειας. Σε υποβολή του κου Νικολάου ότι η Σ.Π.Ε. Δερύνειας δεν δικαιούτο ως πιστωτικό ίδρυμα να λειτουργεί καταστήματα στον εμπορικό τομέα απάντησε ότι δεν γνωρίζει ενώ σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι η ΣΠΕ Δερύνειας διατηρούσε αρκετά εμπορικά τμήματα όπως «υπεραγορά» «κατάστημα DIY» και «μύλους ζωοτροφών».[5]
Σε ερώτηση του κου Νικολάου αναφορικά με το πότε ανοίχθηκε ο λογαριασμός, Τεκμήριο 12, απάντησε ότι δεν γνωρίζει ακριβώς αλλά αυτό που γνωρίζει είναι ότι το έτος 2012 «όταν γίναμε ΣΠΕ Κοκκινοχωρίων πάρθηκε η απόφαση να κλείσουν οι εμπορικοί τομείς και στη συνέχεια έπρεπε να εξευρεθεί ένας τρόπος να γίνει ένας έλεγχος να δούμε τί έχουμε να παίρνουμε οφειλές από τον εμπορικό τομέα.»[6] Σε υποβολή του κου Νικολάου ότι ο λόγος που λήφθηκε η ως άνω απόφαση είναι διότι δεν δικαιούνταν να λειτουργούν εμπορικά καταστήματα απάντησε ότι δεν το γνωρίζει, γνωρίζει όμως ότι λειτουργούσαν.
Αντεξεταζόμενη επί του Τεκμηρίου 12 ανέφερε ότι ο εν λόγω λογαριασμός πρέπει να ανοίχθηκε στις 5.8.2015 ενώ δεν γνωρίζει από πού προκύπτει η χρέωση με ημερομηνία 31.8.2015 για το ποσό των €89,25, ούτε και για πιο λόγο το ποσό αυτό δεν περιλήφθηκε στην αγωγή. Αποδέχθηκε επίσης ότι ο λογαριασμός αυτός εκδόθηκε κατόπιν εσωτερικών διαδικασιών της τράπεζας και ότι δεν υπάρχει κάποιο συμβόλαιο ούτε ο Εναγόμενος υπέγραψε οτιδήποτε για το άνοιγμα του εν λόγω λογαριασμού, διευκρινίζοντας ότι το ποσό που εκεί αναγράφεται αντιπροσωπεύονται από τα τιμολόγια που υπέγραφαν οι παραλήπτες των εμπορευμάτων. Επεξήγησε ειδικότερα ότι «είναι λογαριασμός καθολικού, δεν είναι λογαριασμός τραπεζικού συστήματος που έχει να κάνει με τον πελάτη και πρέπει να πιάσω τη συγκατάθεση του. Τούτη τη συγκατάθεση του για αυτές τις 10.872 την πήραμε την ώρα που έπιασε το εμπόρευμα και υπέγραψε τα τιμολόγια».[7]
Υποδεικνύοντας της τα τιμολόγια ο κος Νικολάου, η ΜΕ2 αποδέχθηκε ότι δεν φαίνεται οπουδήποτε η υπογραφή του Εναγόμενου και διευκρίνισε όμως ότι εκεί φαίνεται η υπογραφή του «Κώστα» ο οποίος είναι ο αποθηκάριος. Ανέφερε επίσης ότι «τα τιμολόγια δεν φαίνονται υπογραμμένα αλλά έχω την εντύπωση ότι το σίδερο όταν το έφερναν με παραγγελία του πελάτη του το παρέδιδε απευθείας ο έμπορος. Δεν πήγαινε στην αποθήκη μας, αυτή την εντύπωση έχω. Δεν πήγαινε στην αποθήκη μας το προϊόν και να το πιάσουν που την αποθήκη μας και να πάει στον πελάτη.»[8] Ακολούθησε η εξής στιχομυθία επί του σημείου: «Ε. Τότε γιατί είναι υπογεγραμμένα τα τιμολόγια από τον αποθηκάριο σας; Α. Γιατί παρέδωσε τα. Ε. Ποιου; Α. Έγκρινε την παράδοση για αυτό το εμπόρευμα Ε. Κυρία τα τιμολόγια πού εκδόθηκαν; Α. Στον Ανδρέα Κωνσταντίνου. Ε. Σε ποιον τόπο εκδόθηκαν τα τιμολόγια; Α. Υπολογίζω στην αποθήκη Ε. Ωραία, εκδόθηκαν στην αποθήκη χωρίς να είναι παρών ο Ανδρέας Κωνσταντίνου; Α. Ίσως ο Ανδρέας Κωνσταντίνου να τηλεφώνησε και να είπε - Ε. Ίσως. Α. Αυτά φαντάζομαι τα ξέρει καλύτερα ο πωλητής. Ε. Άρα αυτά που λέτε φαντάζεστε τα; Α. Όχι δεν τα φαντάζομαι, τα υπολογίζω με τα όσα γνώριζα που τη θέση που είχε εκείνη την εποχή. Δεν ήμουν εκεί να παρακολουθώ πώς δούλευε το κατάστημα αλλά κάποια πράγματα έρχονταν στην αντίληψη μας.»
Σε υποβολή του κου Νικολάου ότι εκδόθηκαν δύο ανυπόγραφα από τον παραλήπτη τους τιμολόγια και ανοίχθηκε ένας λογαριασμός με μονομερείς διαδικασίες της τράπεζας και χρεώθηκε ο Εναγόμενος χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε δοσοληψία με το εμπορικό τμήμα της Σ.Π.Ε. Δερύνειας, απάντησε ότι διαφωνεί ότι δεν υπήρχε δοσοληψία, «ο Κώστας για να εκδώσει αυτά τα τιμολόγια σημαίνει δέχθηκε παραγγελία και παρέδωσε αυτό το εμπόρευμα.»[9]
Σε υποβολές του κου Νικολάου ότι το εμπορικό τμήμα της Σ.Π.Ε. Δερύνειας λειτουργούσε με πάρα πολλά ελλείμματα και ότι ο υπεύθυνος του τμήματος αυτού για να ισοσκελίσει τα ελλείμματα εξέδιδε τιμολόγια επί πιστώσει για να φαίνεται ότι υπήρχαν οφειλές προς το συγκεκριμένο τμήμα, απάντησε ότι «διαφωνώ μαζί σας για το λόγο ότι δεν είχαμε αμφιβολίες για τον Κώστα και αν αυτό που θυμάμαι εγώ ότι το σίδερο δεν πήγαινε στην αποθήκη, πήγαινε απευθείας στον πελάτη, δηλαδή βάλλαμε την παραγγελία στον προμηθευτή και που τον προμηθευτή έφτανε στον πελάτη, σημαίνει αυτό που σκεφτήκατε δεν μπορεί να σταθεί γιατί δεν θα μπορούσε να εκδώσει τιμολόγιο για σίδερο για να ικανοποιήσει αυτήν τη σκέψη σας.»[10]
Περαιτέρω, αποδέχθηκε τη θέση του κου Νικολάου ότι τα Τιμολόγια εκδόθηκαν σε σχέση με σειρά πράξεων και όχι σε σχέση με μια μόνο πράξη και ότι για τις ημερομηνίες που εκεί αναγράφονταν παραδιδόταν το εμπόρευμα κάθε φορά με αυτοκίνητο της εταιρείας σε τόπο που υποδείκνυε ο Εναγόμενος. Όπως επεξήγησε αυτό προκύπτει από το ίδιο το περιεχόμενο των τιμολογίων όπου για παράδειγμα, γράφει ότι στις 18/6/2008 παρέδωσε στο Adelais, στις 23/6/08 στο "Paschalia" και ούτω καθεξής. Ανέφερε δε ότι υπήρχε και έντυπο παράδοσης με το οποίο κάθε φορά ο παραλήπτης πιστοποιούσε ότι τα παρέλαβε αλλά δεν γνωρίζει για ποιον λόγο δεν δόθηκαν στους δικηγόρους που χειρίζονται την παρούσα υπόθεση.
Περαιτέρω, ανέφερε ότι δεν γνωρίζει κατά πόσο υπάρχει οποιαδήποτε απόδειξη σε σχέση με το ποσό που αναγράφεται ως καταβολή ποσού μετά από τόσο καιρό. Περαιτέρω ανέφερε ότι ενώ ήταν τακτική να αποστέλλονται οι λογαριασμοί στους πελάτες στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν γνωρίζει κατά πόσο αποστάλθηκε το Τεκμήριο 12 προς τον Εναγόμενο. iii. Η μαρτυρία του κου Κώστα Χριστοφρόρου - ΜΕ3
Κατά την κυρίως εξέταση του ο ΜΕ3 ανάφερε ότι είναι από τη Δερύνεια και ότι το έτος 2008 εργαζόταν στη ΣΠΕ Δερύνειας και ειδικότερα στο Κατάστημα ως υπεύθυνος καταστήματος. Τα καθήκοντα του αποτελούντο από τη διεκπεραίωση παραγγελιών για εμπορεύματα, την παράδοση των εμπορευμάτων στους πελάτες του Καταστήματος και την παραλαβή της είσπραξης από τους πελάτες. Στο Κατάστημα υπήρχαν και τέσσερις άλλοι υπάλληλοι οι οποίοι ήταν αχθοφόροι.
Αναγνώρισε τον Εναγόμενο ως το πρόσωπο που βρισκόταν εντός της αίθουσας και ανέφερε ότι τον γνώρισε στην εργασία του εφόσον ο Εναγόμενος ήταν πελάτης του Καταστήματος και παράγγελνε κυρίως σίδηρο καθότι ήταν κατασκευαστής πισίνων. Ανέφερε επίσης ότι όταν προσερχόταν στο Κατάστημα για να υποβάλει την παραγγελία, ο Εναγόμενος πλήρωνε τοις μετρητοίς. Όταν η παραγγελία ήταν τηλεφωνική γινόταν επί πιστώσει.
Ο ΜΕ3 αναγνώρισε τα Τιμολόγια και επεξήγησε ότι τα εξέδωσε ο ίδιος επ' ονόματι του Εναγόμενου. Επίσης επεξήγησε ότι οι παραγγελίες που εκεί εμφαίνοντα αφορούν σε αγορά σιδήρου και η αναφορά σε τοποθεσίες αφορά στο μέρος όπου πήγαινε η παραγγελία. Ακολούθησε η εξής στιχομυθία: «Ε. Μάλιστα. Τώρα μπορείς σε παρακαλώ να μας εξηγήσεις για το κάθε ένα που αναγράφεται και να πεις στο Δικαστήριο, τι εμπόρευμα ήταν; A. Ναι, στο τιμολόγιο 18025 στην πρώτη γραμμή υπάρχουν 400 βέργες σίδηρου 10mm και πήγε στο ξενοδοχείο Adelais, στη δεύτερη ήταν 550 βέργες στριφτός σίδηρος δεκάρι και πήγε στο Paschalia, στην τρίτη γραμμή πήγε από τον εισαγωγέα στην Αθηένου. Στην τέταρτη γραμμή 400 βέργες στριφτός σίδηρος δεκάρι πήγε στην Αγία Θέκλα. Υπάρχουν μετά 272 βέργες και 278 βέργες που πήγε στο ξενοδοχείο Paschalia. E. Στις ημερομηνίες που αναγράφονται στο τιμολόγιο; A. Βεβαίως. Στις ημερομηνίες που αναγράφονται στο τιμολόγιο. E. Πες μας και για το άλλο τιμολόγιο παρακαλώ. A. Στο τιμολόγιο 18432, στην πρώτη γραμμή 10mm πήγαν στο ξενοδοχείο Λουκιάνα, και στη δεύτερη 150 βέργες πήγαν στον Πρωταρά, σε άλλην οικοδομή.»
Σε σχέση με το περιεχόμενο των Τιμολογίων ανέφερε επίσης ότι η υπογραφή που εμφαίνεται επί των Τιμολογίων είναι του ΜΕ
Ο δε λόγος που δεν υπάρχει η υπογραφή του αγοραστή είναι διότι τα παραλάμβανε «στους τόπους δουλειάς» όπου οι αχθοφόροι υπάλληλοι της Σ.Π.Ε. Δερύνειας, που ήταν οι οδηγοί, του παρέδιδαν το σίδηρο.[11] Σε σχέση με το τιμολόγιο με αρ. 18025 έγινε πληρωμή για το ποσό των €1573 με αριθμό αποδείξεως «250.» Το ποσό αυτό το παρέδωσε στην Σ.Π.Ε. Δερύνειας.
Περαιτέρω ανέφερε ότι σε τακτά χρονικά διαστήματα έλεγχε η τράπεζα για τις πωλήσεις αυτές επί πιστώσει και στο τέλος του χρόνου γινόταν καταμέτρηση και καταρτιζόταν κατάλογος των χρεωστών ο οποίος παραδιδόταν στο λογιστήριο της Σ.Π.Ε. Δερύνειας. Ανέφερε ότι δεν υπήρχε άλλο συνεργατικό πιστωτικό ίδρυμα που να «φέρνει σίδηρο». Επίσης ανέφερε ότι πριν το έτος 2008 ο Εναγόμενος ήταν τακτικός πελάτης του Καταστήματος και πλήρωνε κανονικά χωρίς οποιοδήποτε πρόβλημα. Ακόμα και μετά το έτος 2009 ο Εναγόμενος αγόραζε από το Κατάστημα υλικά οικοδομής για τα οποία και πλήρωνε, ενώ διαβεβαίωνε τον ΜΕ3 ότι θα διευθετούσε το οφειλόμενο ποσό σε σχέση με τα Τιμολόγια. Ο ίδιος ο ΜΕ3 παρέμεινε στην τράπεζα μέχρι το έτος 2014 οπότε και έκλεισε η Σ.Π.Ε. Δερύνειας.
Αντεξεταζόμενος συμφώνησε με τη θέση του κου Νικολάου ότι οι πωλήσεις, χρεώσεις και εισπράξεις ήταν δική του ευθύνη. Ερωτώμενος τί θα γινόταν σε περίπτωση που ο ίδιος πωλούσε επί πιστώσει σε κάποιο πρόσωπο και δεν μπορούσε να εισπράξει το λαβείν της η τράπεζα απάντησε ότι η τράπεζα απέκοπτε το αντίστοιχο ποσό από το μισθό του. Το 2014 όταν το Κατάστημα έκλεισε και ο ίδιος έφυγε με σχέδιο αποχώρησης υπήρχε ποσό περίπου ύψους €250,000 οφειλόμενο από χρεώστες του Καταστήματος, ποσό το οποίο η τράπεζα απέκοψε από τα ωφελήματα του. Το δε επίδικο ποσό «είναι δεσμευμένο» από την τράπεζα και θα του αποκοπεί.
Ερωτηθείς σχετικά επί του περιεχομένου των Τιμολογίων, ανέφερε ότι ο λόγος που δεν υπάρχει υπογραφή σχετικά με την πράξη ημερομηνίας 25.7.08 είναι διότι η παραγγελία πήγε στην Αγία Θέκλα, όπως η αμέσως προηγούμενη παραγγελία. Σε ερώτηση του κου Νικολάου για ποιον λόγο δεν εκδίδονταν χωριστό τιμολόγιο για κάθε πράξη απάντησε ότι έτσι δούλευε το τμήμα.
Περαιτέρω, ερωτώμενος σχετικά ανέφερε ότι ο Εναγόμενος ήταν πελάτης του Καταστήματος από 5-6 χρόνια πριν από το έτος
Ανέφερε ότι ορισμένες φορές αγόραζε τοις μετρητοίς και επισκεπτόταν το Κατάστημα. Ερωτηθείς για ποιο λόγο δεν του ζητήθηκε να υπογράψει τα Τιμολόγια εφόσον επισκεπτόταν το Κατάστημα απάντησε ότι ουδέποτε είχε αμφισβητήσει την οφειλή του εξού και κατέβαλε ένα ποσό στις 10.3.
Ανέφερε ότι για την συγκεκριμένη καταβολή εκδόθηκε και απόδειξη η οποία βρίσκεται στην Σ.Π.Ε. Δερύνειας και δεν την κατέχει ο ίδιος.
Ανέφερε ότι είχε εμπιστοσύνη προς τον Εναγόμενο επειδή τα πρώτα χρόνια πλήρωνε, ήταν καλός πελάτης και υποσχόταν ότι θα έρθει να πληρώσει. Ανέφερε επίσης ότι ο ίδιος δεν κράτησε αντίγραφο του καταλόγου των χρεωστών που προανέφερε, αλλά ότι εκεί φαίνεται ότι ο Εναγόμενος ήταν χρεώστης της τράπεζας.
Περαιτέρω ανέφερε ότι πολλές φορές ειδοποίησε τον Εναγόμενο μέσω κάποιου υπάλληλου του Καταστήματος για τις οφειλές του, τον οποίο και κατονόμασε.
Σε υποβολή του κου Νικολάου ότι σίδηρο πωλούσε και το εμπορικό κατάστημα της ΣΠΕ Λιοπετρίου απάντησε ότι δεν το γνωρίζει. Σε υποβολή του του κου Νικολάου ότι ο Εναγόμενος ουδέποτε αγόρασε τα προϊόντα που αναγράφονται επί των Τιμολογίων απάντησε ότι είναι σίγουρος ότι αγόρασε. Σε υποβολή του κου Νικολάου ότι τα Τιμολόγια εκδόθηκαν για να καλύψουν ελλείμματα κατά την αποχώρηση του από την τράπεζα απάντησε ότι του έγιναν 35 έλεγχοι κατά τη διάρκεια της εργασίας του από το 1989 και δεν υπήρχε ούτε μία ατασθαλία.
Σε υποβολή του κου Νικολάου ότι «ο Εναγόμενος, που έχει αριθμό ταυτότητας, αυτό τον αριθμό που αναγράφεται στο κλητήριο που καταχώρησε η ΣΠΕ, το όνομά του δεν είναι Ανδρέας Κωνσταντίνου, αλλά είναι Ανδρέας Κώστα Αδάμου. Ανδρέας Κωνσταντίνου έτσι όπως το γράφετε δεν είναι το άτομο που έχει αυτόν τον αριθμό ταυτότητας.»[12] απάντησε ότι «(μ)α δεν ζήτησα την ταυτότητά του εγώ για να ξέρω ακριβώς το όνομα. Απλώς το τηλέφωνο ζήτησα.»[13]
Σε υποβολή του κου Νικολάου ότι «ο Κώστας Αδάμου που είναι ο κάτοχος αυτής της ταυτότητας που αναγράφεται στο κλητήριο αγόρασε από κάποιο κατάστημα στη Δερύνεια κάποιες φορές, πολύ λίγες φορές προϊόντα, όχι σίδηρο, μικρές ποσότητες προϊόντα όμως δύο τρία τσιμέντα, γόμα, σιλικόνη, σίκλες, τέτοια πράγματα μικρής αξίας και πάντοτε πλήρωνε τοις μετρητοίς» απάντησε ότι «όταν ήταν μικροποσά μπορεί να πλήρωνε τοις μετρητοίς (.).»[14]
Σε υποβολή του κου Νικολάου ότι ουδέποτε παράγγειλε σίδηρο από το Κατάστημα ενώ σίδηρο πάντοτε αγόραζε από τη ΣΠΕ Λιοπετρίου επανέλαβε τη θέση του ότι «έκανε παραγγελίες και τα παίρναμε με τα αυτοκίνητα της ΣΠΕ Δερύνειας που έκαμε τις πισίνες στους τόπους τζείνους»[15]
Σε υποβολή του κου Νικολάου ότι ο κος Ανδρέας Κώστα Αδάμου, που τον αναγνώρισε προηγουμένως ότι είναι ο κύριος προς βρίσκεται εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου, δεν ασχολείτο με αυτές τις δουλειές λόγω προβλήματος υγείας από τις αρχές του έτους 2008 και κατόπιν είχε κινητό περίπτερο απάντησε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει εάν είχε κινητό περίπτερο αλλά αυτό που γνωρίζει είναι ότι ασχολείτο με πισίνες. iv. Η μαρτυρία του Εναγόμενου - ΜΥ1
Ο ΜΥ1 κατέθεσε γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο 'Β' ως μέρος της κυρίως εξέτασης του δυνάμει του άρθρου 25 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.
Εκεί αναφέρει ότι «(ε)ίμαι ο Εναγόμενος στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό υπόθεση και προβαίνω στην παρούσα Γραπτή Δήλωση Μαρτυρίας ένεκα της γνώσης μου επί των γεγονότων της υπόθεσης.»[16]
Ανέφερε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο που αναφέρεται στην αγωγή, ο ίδιος δεν είχε οποιαδήποτε συνεργασία με τους Ενάγοντες. Μέχρι το έτος 2006 - 2007 που εργαζόταν ακόμα στις οικοδομικές εργασίες, είχε μερική συνεργασία με κάποιο κατάστημα στη Δερύνεια από το οποίο αγόραζε εκτάκτως μικρές ποσότητες υλικών που απαιτούνταν για την εργασία του του, επειδή εργαζόταν στην περιοχή Παραλιμνίου και δεν ήταν βολικό για τον ίδιο να μεταβαίνει στο εμπορικό κατάστημα της ΣΠΕ Λιοπετρίου, με το οποίο είχε την κυρίως συνεργασία. Όσες φορές αγόρασε κάποια υλικά από το συγκεκριμένο κατάστημα στην Δερύνεια πλήρωνε πάντοτε τοις μετρητοίς επειδή δεν τον γνώριζαν στο συγκεκριμένο κατάστημα και δικαιολογημένα δεν μπορούσαν να του δίνουν προϊόντα με πίστωση.
Προέβαλε ότι ουδέποτε συμβλήθηκε ούτε είχε οποιαδήποτε συνεργασία με την Σ.Π.Ε. Κοκκινοχωρίων και ειδικά με την Σ.Π.Ε. Δερύνειας. Δεν υπήρξε ποτέ πελάτης των Εναγόντων, δεν είχε οποιεσδήποτε συναλλαγές μαζί τους και δεν έλαβε ποτέ προϊόντα και υλικά οικοδομής με πίστωση. Περαιτέρω δεν εκδόθηκε ποτέ κάποιο τιμολόγιο στο όνομα του και ουδέποτε υπέγραψε οποιοδήποτε τιμολόγιο στο όνομα των Εναγόντων.
Περαιτέρω, από το έτος 2008 σταμάτησε να εργάζεται στις οικοδομικές εργασίες λόγω προβλημάτων υγείας που αντιμετώπισε και δούλευε μαζί με τον υιό του, ένα κινητό περίπτερο που δημιουργήσαν.
Επίσης ουδέποτε έλαβε την επιστολή των Εναγόντων, τεκμήριο 12, η οποία, όπως σημειώνει αποστάλθηκε 7 χρόνια μετά την ημερομηνία έκδοσης των Τιμολογίων.
Σε επιπρόσθετες σχετικές ερωτήσεις το συνηγόρου του απάντησε ότι τον κο Κώστα Χριστοφόρου τον είδε στο Δικαστήριο για πρώτη φορά. Κατά το χρόνο που εργαζόταν σε οικοδομικές εργασίες (μέχρι το 2006 - 2007 όπως ανέφερε επί της γραπτής του δήλωσης) πήγαινε σε κάποια καταστήματα και αγόραζε κάποια υλικά τοις μετρητοίς «αλλά τον κύριο δεν τον είδα ποτέ μου. Μου έδιναν μια αποδειξούλα άσπρη ο ταμίας και έφευγα. Ποτέ μου δεν έπιασα από κάποιο μαγαζί πίστωση, έπιανα πίστωση από το Λιοπέτρι το χωριό μου που είχα λογαριασμό.»[17]
Ανέφερε επίσης ότι σίδηρο ουδέποτε πήρε από το εν λόγω κατάστημα στη Δερύνεια αλλά έπαιρνε από το χωριό του καθότι ήταν πελάτης της τράπεζας εκεί και του είχαν και τρεχούμενο λογαριασμό. Στο εν λόγω κατάστημα τον εξυπηρετούσαν διαφορετικά άτομα κάθε φορά και δεν θυμάται συγκεκριμένα ονόματα. Ανέφερε επίσης ότι ουδέποτε έλαβε το Τεκμήριο
Αντεξεταζόμενος επανέλαβε ότι είναι κάτοικος Λιοπετρίου με διεύθυνση κατοικίας την Αυτοστέγαση Λιοπετρίου Γ52 την οποία και διατηρούσε κατά την περίοδο 2006 μέχρι 2009 αλλά και κατά το έτος
Ερωτώμενος σχετικά ανέφερε ότι δεν έχει στην κατοχή του οποιαδήποτε από τις αποδείξεις πώλησης των προϊόντων που, όπως είπε κατά την κυρίως εξέτασης του, αγόραζε τοις μετρητοίς από το κατάστημα στη Δερύνειας.
Αντεξεταζόμενος επίσης ανέφερε ότι γνωρίζει τον υπάλληλο του Καταστήματος τον οποίο ο ΜΕ3 κατονόμασε όμως όχι προσωπικά και ότι ουδέποτε ο ίδιος είχε μεσολαβήσει για να αγοράζει προϊόντα από τα υλικά οικοδομής στη ΣΠΕ Δερύνειας, όπως του υποβλήθηκε από τον κο Μουαΐμης.
Επίσης επανέλαβε ότι από το έτος 2008 και εντεύθεν διατηρούσε κινητό περίπτερο το οποίο πωλούσε σάντουιτς και αναψυκτικά αναφέροντας ότι ήταν σταθμευμένο σε συγκεκριμένο γήπεδο. Για τη λειτουργία του περιπτέρου έλαβε άδεια λειτουργίας καντίνας από το υγειονομείο, την οποία δεν είχε μαζί του. Σε υποβολή του κου Μουαΐμη ότι η αρμόδια αρχή για εξασφάλιση τέτοιας άδειας είναι το Κοινοτικό Συμβούλιο Λιοπετρίου απάντησε αρνητικά. Σε υποβολή του κου Μουαΐμης ότι η ΣΠΕ Λιοπετρίου δεν πουλούσε ούτε σχάρες ούτε σίδηρο απάντησε αρνητικά επαναλαμβάνοντας τη θέση του ότι με τη ΣΠΕ Δερύνειας ουδέποτε συνεργάστηκε για την αγορά σιδήρου. Αποδέχθηκε ότι το τηλέφωνο που αναγράφεται επί τον Τιμολογίων ήταν ένας παλαιότερος αριθμός τηλεφώνου που διατηρούσε. III. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ
Στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεταν ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, λαμβάνοντας υπόψη την αμεσότητα και σαφήνεια με την οποία απαντούσαν στις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, την λογικοφάνεια της εκδοχής τους, τις ύπαρξη ή έλλειψη υπερβολών η ουσιωδών αντιφάσεων (Ζερβού ν. Ζερβού

(2011)1 ΑΑΔ 2192) ή οποιουδήποτε προσωπικού συμφέροντος, τις αντιδράσεις τους και γενικά την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωσαν και την όλη στάση τους από το εδώλιο του μάρτυρα (C & A Pelecanos Associates Ltd v. Ανδρέα Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273) έχοντας κατά νου τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας και την δυνατότητα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί ή να απορρίψει είτε όλη είτε μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας (Φάρμα Ρένος Χ''Ιωάννου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Χίννη

(2012)1(Β) ΑΑΔ 1331, Αυξεντίου ν. Δίγκλη

(2007)1(Β) ΑΑΔ 1367). 67. Αντιφάσεις που εντοπίζονται στη μαρτυρία, για να καθιστούν αναξιόπιστο ένα μάρτυρα, πρέπει να είναι ουσιαστικής μορφής, δηλαδή να πλήττουν ουσιωδώς την αξιοπιστία ενός μάρτυρα ή να φανερώνουν τη διάθεση του να ψευσθεί και να μολύνουν τη μαρτυρία στο βαθμό που να καθίσταται επικίνδυνη η αποδοχή της από το δικαστήριο (Ομήρου ν. Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 98, R.K.B. LEATHERGOODS LIMITED v. Αγγελίδη

(2004)1 ΑΑΔ 1071 και Οράτη ν. Παστού

(2000)1 Α.Α.Δ. 1787). Λαμβάνω επίσης υπόψιν ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά (Rana και Άλλου ν Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 489), αλλά αντιπαραβάλλεται και διερευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές (Φώτσιου ν Ηροδότου

(2010)1(B) ΑΑΔ 1172) και συναρτάται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων (Βασιλείου ν Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 159/09, 4.5.12). i. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΕ1

Η ΜΕ1 παρέμεινε σταθερή στις θέσεις της αναφορικά με τις μετονομασίες και συγχωνεύσεις στις οποίες εμπλέκετο η Σ.Π.Ε. Δερύνειας από τις 3/1/13 μέχρι και σήμερα, παραθέτοντας πλήρεις λεπτομέρειες αναφορικά με το σχετικό ιστορικό των εν λόγω μετονομασιών και συγχωνεύσεων ούτως ώστε να επεξηγήσει τους λόγους για τους οποίους η αγωγή σήμερα προωθείται από την ΣΕΔΙΠΕΣ Λτδ.
Οι λεπτομέρειες που παρέθεσε στηρίζονται από τα Τεκμήρια 3 μέχρι 7, 10 και
Στηρίζεται επίσης, εν μέρει, και από το περιεχόμενο του δικαστηριακού φακέλου από τον οποίο προκύπτει ότι (α) στις 9/8/17 καταχωρήθηκε ειδοποίηση μετονομασίας της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Λτδ σε Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ, δυνάμει του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/1985, η οποία συνοδεύεται από σχετικά αποσπάσματα της Επίσημης Εφημερίδας της Κυπριακής Δημοκρατίας και (β) στις 9/1/19 καταχωρήθηκε ειδοποίησης μετονομασίας της Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ σε Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, δυνάμει του άρθρου 12

(4)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/1985 η οποία συνοδεύεται από σχετικό πιστοποιητικό εγγραφής του Έφορού Υπηρεσίας Συνεργατικών Υπηρεσιών ημερ. 3/9/

Οι θέσεις της ΜΕ1 ως προς τις πιο πάνω μετονομασίες και συγχωνεύσεις επιβεβαιώθηκαν και από την ΜΕ
Η δε υποβολή του κου Νικολάου κατά την αντεξέταση της ΜΕ2 ότι δεν έγιναν αυτές οι ως τροποποιήσεις δεν υποστηρίχθηκε με ικανή μαρτυρία και ως εκ τούτου παρέμεινε κενή περιεχομένου και απορρίπτεται. Υπό το φως των πιο πάνω, αποδέχομαι τα όσα ανέφερε στην μαρτυρία της ως αναφέρονται στις παραγράφους 9 - 13 ανωτέρω.
Επίσης αποδέχομαι ότι οι Ενάγοντες ασχολούνται με την παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων με ανταλλαγή τόκων, παρέχοντας γενικότερα ένα ευρύ φάσμα χρηματοοικονομικών και ασφαλιστικών υπηρεσιών, θέση η οποία δεν αποτέλεσε αντικείμενο αμφισβήτησης.
Αποδέχομαι επίσης τη θέση της ΜΕ2 ότι οι Ενάγοντες πέραν από την παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων, κατά πάντα ουσιώδη ως προς την παρούσα αγωγή χρόνο δραστηριοποιούντο και στον εμπορικό τομέα, διατηρώντας και λειτουργώντας, μεταξύ άλλων καταστημάτων, κατάστημα πώλησης υλικών οικοδομής στη βιομηχανική περιοχή Δερύνειας, το οποίο από τις 20/06/2014 έπαυσε να υφίσταται και να λειτουργεί μετά από σχετική απόφαση της Συντονιστικής Επιτροπής των Εναγόντων σύμφωνα με σχετικές οδηγίες της Επιτροπής Ελέγχου. Η πιο πάνω θέση της μάρτυρος δεν αντικρούσθηκε με μαρτυρία παρά την υποβολή του κου Νικολάου ότι με βάση την άδεια λειτουργείας της η ΣΠΕ Δερύνειας δεν δικαιούται να διεξαγάγει άλλους είδους δραστηριότητες εκτός από τραπεζικές.
Αποδέχομαι επίσης από τη μαρτυρία της ΜΕ2 ότι ο ΜΕ3 ήταν υπάλληλος των Εναγόντων και απασχολείτο στο εμπορικό κατάστημα υλικών οικοδομής που διατηρούσαν οι Ενάγοντες στη Βιομηχανική περιοχή Δερύνειας και ότι πωλούσε επί πιστώσει και τοις μετρητοίς εμπορεύματα και προϊόντα στους εκάστοτε αγοραστές, για τα οποία εξέδιδε σχετικά τιμολόγια επ' ονόματι τους, εφ' όσον οι πιο πάνω θέσεις της δεν αποτέλεσαν αντικείμενο αμφισβήτησης.
Το Δικαστήριο δεν αποδίδει οποιαδήποτε αξία στα όσα ανέφερε σχετικά με τις ισχυριζόμενες δοσοληψίες του Εναγόμενου οι οποίες καταλήγουν στο επίδικο ποσό καθότι, όπως η ίδια επεξήγησε κατά την αντεξέταση της, δεν έχει ιδίαν γνώση των γεγονότων που ανέφερε, δεν γνωρίζει τον Εναγόμενο, η γνώση της αντλείται από το φάκελο της υπόθεσης που, όμως, όπως ανέφερε, δεν θυμάται αν αποτελείται από οτιδήποτε άλλο από το Τεκμήριο
Το δε Τεκμήριο 8, ως τιμολόγιο, δεν φέρει αυτοδύναμη αποδεικτική αξία και τα όσα περιγράφει θα πρέπει να υποστηρίζονται και να αξιολογούνται υπό το φως της μαρτυρίας (βλ. Palantino Developments Ltd v. Telectronics Communication Ltd

(2002)1 ΑΑΔ 962, και Haleko Hanseatisches Lebensmittelkontor GMBH & CO OHG v L.S.E. LifeStyle Enterprises Ltd

(2011)1 ΑΑΔ 1055). Η μαρτυρία όμως της ΜΕ1 δεν υποστηρίζει ανεξάρτητα τα όσα καταγράφονται επί του Τεκμηρίου 8 εφόσον, όπως προκύπτει, η μαρτυρία της επί του σημείου αποτελεί απλή αναπαραγωγή του περιεχομένου του ίδιου του Τεκμήριου 8 και δεν απορρέει από οποιαδήποτε ανεξάρτητη πηγή γνώσης. Μάλιστα δε, δεν ήταν σε θέση να αναγνωρίσει την εκεί υπογραφή και ούτε γνωρίζει, όπως ανέφερε, ποιος κατέγραψε τις εκεί χειρόγραφες σημειώσεις.

Θα πρέπει όμως στο σημείο αυτό να αναφερθεί ότι η υποβολή του κου Νικολάου ότι το Τιμολόγιο 8 είναι, κατ' ουσίαν, κατασκευασμένο από τον Εναγόμενο για να δικαιολογήσει ατασθαλίες και οφειλόμενα ποσά του ιδίου προς την Σ.Π.Ε. Δερύνειας, αποδίδοντας δηλαδή στον ίδιο ποινικά αδικήματα, ουδόλως στηρίχθηκε από οποιαδήποτε μαρτυρία και συνεπώς απορρίπτεται ως παντελώς κενή περιεχομένου.
Αποδέχομαι τη θέση της ΜΕ1 ότι οι δικηγόροι Μουαΐμης & Μουαΐμης απέστειλαν επιστολή, το Τεκμήριο 9, προς τον Εναγόμενο στην διεύθυνση στην οποία αναγράφεται επί του Τεκμηρίου 9 δεδομένου του τεκμηρίου παράδοσης που δημιουργείται σε περιπτώσεις προσκόμισης μαρτυρίας περί ταχυδρόμησης εγγράφου, σύμφωνα με τα όσα λέχθηκαν στις Theodorou ν. The Abbot of Kykko Monastery

(1965)1 C.L.R., Χριστόδουλος Πιττάκα ν. Γ&Β Χατζηδημοσθένους Λτδ

(2003)1 ΑΑΔ 1895 και Θεμιστοκλέους κ.ά. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας Μέσω Υπουργικού Συμβουλίου κ.ά.

(2007)3 ΑΑΔ 415). ii. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΕ2

Η ΜΕ2 παρέμεινε εξίσου σταθερή στις απόψεις της σχετικά με το ιστορικό των συγχωνεύσεων και μετονομασιών της Σ.Π.Ε. Δερύνειας, θέσεις οι οποίες, ως προανέφερα στηρίζονται από το ενώπιον μου μαρτυρικό υλικό και από το περιεχόμενο του δικαστηριακού φακέλου (βλ. παρ. 69 ανωτέρω).
Όμως το Δικαστήριο δεν δύναται εύλογα να αποδώσει οποιαδήποτε αποδεικτική αξία στο Τεκμήριο 12 για το λόγο ότι, όπως αποδέχθηκε η ΜΕ2 κατά την αντεξέταση της, ο λογαριασμός αυτός εκδόθηκε κατόπιν εσωτερικών διαδικασιών της τράπεζας. Ειδικότερα, σε ερώτηση κατά πόσο υπάρχει κάποιο συμβόλαιο ή κατά πόσο ήρθε να υπογράψει οτιδήποτε ο Εναγόμενος για το άνοιγμα του εν λόγω τραπεζικού λογαριασμού απάντησε αρνητικά καθότι, όπως επεξήγησε, το περιεχόμενο τέτοιων λογαριασμών αντιπροσωπεύεται από τα τιμολόγια που υπέγραφαν οι παραλήπτες των εμπορευμάτων.[18] Επεξήγησε περαιτέρω ότι «είναι λογαριασμός καθολικού, δεν είναι λογαριασμός τραπεζικού συστήματος που έχει να κάνει με τον πελάτη και πρέπει να πιάσω τη συγκατάθεση του. Τούτη τη συγκατάθεση του για αυτές τις 10.872 την πήραμε την ώρα που έπιασε το εμπόρευμα και υπέγραψε τα τιμολόγια». Επομένως, όπως και η ίδια η μαρτυρία της επί των επίδικων γεγονότων έτσι και το Τεκμήριο 12, κατ' ουσίαν, αποτελεί αναπαραγωγή των όσων καταγράφονται επί του Τεκμηρίου 8 και δεν δύναται να εύλογα να κριθεί ότι φέρει η προσδίδει οποιαδήποτε ανεξάρτητη αποδεικτική αξία στην υπόθεση των Εναγόντων.
Δεν αποδέχομαι ούτε τις θέσεις της σχετικά με τις δοσοληψίες που καταγράφονται επί του Τεκμηρίου 8 καθότι, όπως η ίδια διευκρίνισε, οι εκεί θέσεις της προέρχονται από τα όσα υπολογίζει με βάση τα όσα γνωρίζει γενικώς από τη θέση που κατείχε και όχι από ιδίαν γνώση των γεγονότων. Η δε διάχυτη αβεβαιότητα που χαρακτηρίζει τις σχετικές απαντήσεις της εφόσον συνοδεύονται από φράσεις όπως «έχω την εντύπωση», «ίσως» και «υπολογίζω» δεν αποτελούν σταθερό υπόβαθρο επί του οποίου το Δικαστήριο εύλογα θα μπορούσε να εξαγάγει ασφαλή ευρήματα. iii. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΕ3
Δεδομένων των όσων ο ΜΕ3 ανέφερε σε σχέση με την επικείμενη αποκοπή του επίδικου ποσού από προσωπικά του ωφελήματα, στα πλαίσια αποχώρησης του από την τράπεζα (βλ. παρ. 45 πιο πάνω) τα οποία αποδέχομαι ως μη αμφισβητούμενα, το Δικαστήριο αναγνωρίζει το άμεσο συμφέρον του στην έκβαση της υπόθεσης και η μαρτυρία του προσεγγίζεται με την ανάλογη περίσκεψη και προσοχή.
Ο ΜΕ3 δεν άφησε στο Δικαστήριο θετική εντύπωση. Ήταν σαφής και διάχυτος ο δισταγμός του να απαντά σε ερωτήσεις, κοιτάζοντας πολλές φορές επίμονα το συνήγορο των Εναγόντων κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης του. Η μαρτυρία του ήταν σε κρίσιμα σημεία νεφελώδης και έβριθε από γενικές αναφορές ή θέσεις που δεν ήταν λογικοφανείς ή δεν είχαν ειρμό και συνοχή. Η δε εκδοχή που παρουσίασε δεν στηρίζεται από οποιαδήποτε άλλη αξιόπιστη μαρτυρία, ζήτημα το οποίο θα αναπτύξω κατωτέρω.
Για παράδειγμα, η επεξήγηση που ο ΜΕ3 παρείχε σε σχέση με τον λόγο που δεν υπήρχε η υπογραφή του Εναγόμενου επί των Τιμολογίων είναι ότι τα εμπορεύματα παραδίδονταν «στους τόπους δουλειάς» του Εναγόμενου από τους αχθοφόρους και οδηγούς του Καταστήματος. Η πιο πάνω θέση του δεν κρίνεται ικανοποιητική ούτε πειστική. Όπως ο ίδιος ανέφερε κατά την αντεξέταση του, ο ίδιος ο Εναγόμενος μετέβηκε πολλές φορές στο Κατάστημα και επομένως μπορούσε να υπογράψει τα Τιμολόγια επιτόπου τα οποία αφορούσαν μάλιστα σε οφειλές 2 ετών, όπως του υποβλήθηκε από τον κο Νικολάου. Περαιτέρω, η ως άνω επεξήγηση του δεν συνάδει με την θέση της ΜΕ2 ότι ο τρόπος λειτουργίας του Καταστήματος ήταν ότι κατά την παράδοση των εμπορευμάτων εκδιδόταν έντυπο παράδοσης εμπορευμάτων το οποίο κάθε φορά ο παραλήπτης πιστοποιούσε ότι παρέλαβε (βλ. παρ. 38 πιο πάνω). Τέτοια δελτία ουδόλως παρουσιάστηκαν σχετικά με την υπό κρίση περίπτωση.
Η περαιτέρω επεξήγηση που παραχώρησε για το λόγο που ουδέποτε ο ΜΕ3 ζήτησε από τον Εναγόμενο να υπογράψει τα Τιμολόγια όταν ο τελευταίος μετέβαινε επιτόπου στο Κατάστημα μετά το έτος 2009, ήταν ότι «η παραγγελία γινόταν και το σίδηρο μπορεί να το παίρναμε μετά που 1 - 2 μέρες ας πούμε.»[19] Η πιο πάνω απάντηση στερείται συνοχής και σχετικότητας και αποκαλύπτει προσπάθεια αποπροσανατολισμού, εφόσον η ερώτηση σαφώς αφορούσε στις οφειλές που προϋπήρχαν, με βάση τους δικούς του ισχυρισμούς, από το έτος
Δεν αποτέλεσε, έστω, τη θέση του ΜΕ3 ότι τα Τιμολόγια καθ΄ οιονδήποτε χρόνο επιθεωρήθηκαν από ή υπεδείχθησαν στον Εναγόμενο ούτως ώστε ο Εναγόμενος να έχει συμφωνήσει, έστω και προφορικά, με το περιεχόμενο τους. Συναφώς η θέση του περί αναγνώρισης χρέους των Τιμολογίων από τον Εναγόμενο στερείται επαρκούς πραγματικού υπόβαθρου αλλά και σαφήνειας.
Η δε επεξήγηση του ότι ΜΕ3 ότι βασιζόταν στην εμπιστοσύνη του πελάτη δεν κρίνεται πειστική εφόσον ο ίδιος είχε οφειλές δύο ετών με βάση τα λεγόμενα του ίδιου του ΜΕ3 με τη σχέση μεταξύ του ΜΕ3 και του Εναγόμενου να είναι αποκλειστικά πελατειακή. Περαιτέρω τίποτε δεν παρουσιάστηκε σχετικά με τις προηγούμενες αγορές σιδήρου από το τον Εναγόμενο ούτως ώστε να διαφανεί ότι ο ίδιος πριν το έτος 2008 ήταν πολύ καλός πελάτης του Καταστήματος και ότι πλήρωνε κανονικά όπως ο ΜΕ3 προέβαλε (βλ. επίσης παρ. 86(β) πιο κάτω).
Περαιτέρω, παρατηρείται αστάθεια σε σχέση με τη θέση του ΜΕ3 αναφορικά με το κατά πόσο ο Εναγόμενος υπέβαλλε παραγγελίες τηλεφωνικά ή επιτόπου στο Κατάστημα. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι ο Εναγόμενος δεν είχε αυτοκίνητο για να μεταφέρει το εμπόρευμα και επομένως «συνήθως» η παραγγελία γινόταν τηλεφωνικώς και αμέσως προηγουμένως ανέφερε ότι «κάποτε το περνάμε», προφανώς εννοώντας στους τόπους εργασίας του Εναγόμενου. Όμως δεν μπορούσε να τοποθετηθεί σχετικά με τις επιτόπου παραγγελίες του Εναγόμενου αναφέροντας ότι «δεν μπορώ να ξέρω γιατί έρχετουν» αναφερόμενος στην περίοδο μετά το έτος 2009,[20] παρά το ότι κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι όταν ο Εναγόμενος βρισκόταν στο Κατάστημα πωλούσε σε αυτόν τοις μετρητοίς.[21]
Δεν μπορεί να αγνοηθεί και το γεγονός ότι από τη μαρτυρία του ΜΕ3 προέκυψε σωρεία τρόπων με τους οποίους η εκδοχή του ως προς τις δοσοληψίες που καταγράφονται επί των Τιμολογίων, θα μπορούσε, ως ζήτημα κοινής λογικής, να τύχει ανεξάρτητης υποστήριξης από αξιόπιστη μαρτυρία, εάν ήταν αληθής, πράγμα που όμως ουδόλως έγινε. Η διαπίστωση μου αυτή δεν συναρτάται μόνο με το βάρος απόδειξης αλλά, δεδομένης της έκτασης των σχετικών αναφορών του ΜΕ3, και με το αληθοφανές της εκδοχής του. Για παράδειγμα: (α) Καμία απόδειξη πληρωμής παρουσιάστηκε για το ποσό των €1573 με αριθμό «250» όπως αναγράφεται επί των Τιμολογίων και σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ΜΕ3 αναφορικά με την πιο πάνω πληρωμή και την ύπαρξη τέτοιας απόδειξης.[22] (β) Δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε απόδειξη πληρωμής για αγορά σιδήρου πριν το έτος 2008 ούτως ώστε να διαφανεί ότι ο ΜΕ3 αγόραζε σίδηρο από το Κατάστημα και πριν το έτος 2008 όπως ο ΜΕ3 ανέφερε, παρά τη θέση που προωθήθηκε από την πλευρά του Εναγόμενου ότι ουδέποτε ο Εναγόμενος αγόρασε σίδηρο από το Κατάστημα. Περαιτέρω, τίποτε δεν παρουσιάστηκε δια το ότι ο Εναγόμενους αγόραζε και σε άλλες περιπτώσεις εμπορεύματα από το Κατάστημα επί πιστώσει τα οποία εξοφλούντο μεταγενέστερα, όπως ο ίδιος ανέφερε.[23] (γ) Πέραν των Τιμολογίων, καμία άλλη απόδειξη ή τιμολόγιο παρουσιάστηκε από άλλες αγορές της μετρητοίς στις οποίες ο Εναγόμενος προέβαινε κατά τον επίδικο χρόνο, ήτοι κατά το έτος 2008 - 2009, ούτως ώστε να διαφανεί η συνέχεια της πελατειακής σχέσης μεταξύ του Εναγόμενου και του Καταστήματος, παρά τη σαφή θέση του Εναγόμενου ότι από το 2008 άλλαξε εργασία και δεν αγόραζε πλέον υλικά οικοδομής. (δ) Δεν παρουσιάστηκε ο κατάλογος χρεωστών ο οποίος, ως ο ΜΕ3 ανέφερε, παραδιδόταν κάθε τέλος της χρονιάς από το Κατάστημα και παραδιδόταν στο λογιστήριο της ΣΠΕ Δερύνειας,[24] ώστε να διαφανεί ότι ο Εναγόμενος περιλαμβανόταν σε εκείνο τον κατάλογο, σύμφωνα με τη θέση του ΜΕ
(ε) Δεν παρουσιάστηκε οτιδήποτε σε σχέση με τις μεταγενέστερες του έτους 2009 παραγγελίες και πληρωμές του Εναγόμενου που, όπως ο ΜΕ3 ισχυρίστηκε, ο Εναγόμενος προέβαινε.[25]
Η θέση του ΜΕ3 περί της ύπαρξης των πιο πάνω εγγράφων αντικρούεται σαφώς από τη μαρτυρία των ΜΕ1 και ΜΕ2 από την οποία επιβεβαιώνεται ότι τίποτε άλλο δεν υπάρχει στο φάκελο που έχουν οι Ενάγοντες στην κατοχή τους. Ούτε και η παράλειψη προσκόμισης τέτοιων εγγράφων δύναται να αποδοθεί στο διαρρεύσαν χρονικό διάστημα εφόσον δεν υπήρξε σαφής μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου περί απώλειας από τους Ενάγοντες συγκεκριμένων εγγράφων συνοδευόμενη με σαφείς λεπτομέρειες και επεξηγήσεις, ούτως ώστε το Δικαστήριο να δύναται εύλογα να εξαγάγει σχετικό εύρημα. Περαιτέρω, ως ζήτημα κοινής λογικής δεν είναι αντιληπτό πώς είναι δυνατόν τα μόνα έγγραφα που έχουν «διασωθεί» να είναι μόνο τα Τιμολόγια και τίποτε άλλο, παρά το εύρος των εγγράφων στα οποία αναφέρθηκε ο ΜΕ
Υπό το φως των πιο πάνω το Δικαστήριο δεν αποδέχεται τη θέση του ΜΕ3 περί της ύπαρξης των πιο πάνω εγγράφων.
Στρεφόμενη στο περιεχόμενο των Τιμολογίων, σύμφωνα με την πάγια επί του ζητήματος νομολογία, αυτά δεν έχουν αυτοδύναμη αποδεικτική αξία και θα πρέπει να αξιολογούνται υπό το πρίσμα του συνόλου της μαρτυρίας (Palantino Developments Ltd v. Telectronics Communication Ltd

(2002)1 ΑΑΔ 962, Haleko Hanseatisches Lebensmittelkontor GMBH & CO OHG v L.S.E. Life Style Enterprises Ltd

(2011)1 ΑΑΔ 1055). Στην Θεόδωρος Θεοδώρου ν. Χριστάκη Χ. Αντωνίου Ξυλουργικές Εργασίες Λτδ

(2003)1 ΑΑΔ 1492 η οποία υιοθετήθηκε και στην Εμπορικά Ψυγεία Βόρειος Πόλος Λτδ ν. Φάρμα Σ. Ρένου Χ''Ιωάννου

(2012)1 ΑΑΔ 1358, λέχθηκε χαρακτηριστικά ότι: «Το τιμολόγιο δε συνιστά μαρτυρία για την εργασία η οποία έγινε αλλά σημείωση γι' αυτή, η οποία συναρτάται με τη γνώση του γράφοντος για αυτά που κατέγραψε».

Εν προκειμένω, υπό το φως των πιο πάνω, η μαρτυρία που προσκόμισε ο ΜΕ3, σχετικά με τις δοσοληψίες που περιγράφουν τα Τιμολόγια υπό την ιδιότητα ως του συντάκτη των Τιμολογίων δεν κρίνεται αξιόπιστη και κατ΄ επέκταση αποδίδεται σε αυτά, ως μάλιστα ανυπόγραφα τιμολόγια (βλ. CRS Pliroforiki Ltd v. Andros Market Ltd a.o., Πολ. Εφ. 271/2010, 11.5.15), μηδαμινή αξία.
Η πιο πάνω κατάληξη μου συμπαρασύρει και την αξιολόγηση του Τεκμηρίου 12 το οποίο, όπως η ΜΕ2 επιβεβαίωσε, βασίσθηκε αποκλειστικά στη βάση του Τεκμηρίου 8 (βλ. παρ. 77 πιο πάνω). Επομένως, δεν μπορεί να αποδοθεί οποιαδήποτε αξία ούτε επί του Τεκμηρίου 12 προς υποστήριξη των όσων ο ΜΕ3 κατέθεσε.
Κατ' επέκταση και στην απουσία άλλης αποδεκτής και αξιόπιστης μαρτυρίας το Δικαστήριο δεν αποδέχεται τις θέσεις του ΜΕ3 σχετικά με τις δοσοληψίες που περιγράφουν τα Τιμολόγια, την παράδοση των εκεί αναφερόμενων εμπορευμάτων προς και την παραλαβή τους από τον Εναγόμενο.
Το Δικαστήριο αποδέχεται από τη μαρτυρία του ΜΕ3 μόνο τις θέσεις του που δεν αποτέλεσαν αντικείμενο αμφισβήτησης, ήτοι, ως εξής: Ότι ο ΜΕ3 το έτος 2008 εργαζόταν στη ΣΠΕ Δερύνειας και ειδικότερα στο Τμήμα Υλικών ως υπεύθυνος καταστήματος. Τα καθήκοντα του αποτελούντο από τη διεκπεραίωση παραγγελιών για εμπορεύματα, την παράδοση των εμπορευμάτων στους πελάτες του Καταστήματος και την παραλαβή της είσπραξης από τους πελάτες. Στο Κατάστημα υπήρχαν και τέσσερις άλλοι υπάλληλοι οι οποίοι ήταν αχθοφόροι. Ο ΜΕ3 είναι ο συντάχτης του Τεκμηρίου 8 και η υπογραφή που εμφαίνεται στο κάτω μέρος των Τιμολογίων είναι η υπογραφή του ιδίου. Ο Εναγόμενος κάποιες φορές αγόρασε προϊόντα από το Κατάστημα της μετρητοίς. iv. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΥ1
Το Δικαστήριο αναγνωρίζει το άμεσο συμφέρον του Εναγόμενου στην έκβαση της υπόθεσης και η μαρτυρία του προσεγγίζεται με την ανάλογη περίσκεψη και προσοχή. Παρακολουθώντας τον όμως να καταθέτει από το εδώλιο του μάρτυρα, παρατήρησα ότι παρέμεινε σταθερός στις απόψεις του ενώ κατέθετε με απλότητα και χωρίς υπερβολές όταν η άλλη πλευρά του υπέβαλλε τις θέσεις της. Οι επεξηγήσεις που έδιδε είχαν ειρμό και συνοχή ενώ στα πλαίσια της αντεξέτασης του η ειλικρίνεια και αμεσότητα με την οποία απαντούσε τις ερωτήσεις του κου Μουαΐμης είχε ως αποτέλεσμα την ενίσχυση της αξιοπιστίας του.
Δεν με βρίσκει σύμφωνη η θέση του κου Μουαϊμη ότι δεν ήταν σαφής η θέση του ΜΥ1 σε σχέση με τη συνεργασία του με την ΣΠΕ Δερύνειας, εφόσον ο Εναγόμενος επεξήγησε ότι ουδέποτε εκδόθηκε οποιοδήποτε τιμολόγιο επ' ονόματι του και ότι αγόραζε κάποτε κάποια προϊόντα της μετρητοίς, λάμβανε σχετική απόδειξη, αλλά ότι ουδέποτε αγόρασε σίδηρο ή άλλο προϊόν επί πιστώσει από το Κατάστημα. Τούτο διευκρινίστηκε δεόντως κατά την αντεξέταση του, με τρόπο παντελώς ανεπιτήδευτο. Επομένως, η αντίφαση που προκύπτει μεταξύ της ως άνω θέσης του με την παράγραφο 3 της Έκθεσης Υπεράσπισης αντιμετωπίστηκε από τον ίδιο επαρκώς και από τις επεξηγήσεις που δόθησαν δεν δύναται να κριθεί ότι πλήττεται η αξιοπιστία του από την ως άνω αντίφαση. Η δε θέση του ότι αγόρασε κάποιες φορές υλικά της μετρητοίς από το Κατάστημα αποτελεί κοινώς αποδεκτό έδαφος.
Στα πλαίσια της γραπτής του αγόρευσης ο συνήγορος των Εναγόντων πρόβαλε ότι «εάν ο Εναγόμενος λειτουργούσε καντίνα / κινητό περίπτερο θα γνώριζε ότι οι υπηρεσίες που ανέφερε δεν έχουν καμία σχέση με την έκδοση άδειας λειτουργίας η οποία όπως του υποβλήθηκε εκδίδεται από το Κοινοτικό Συμβούλιο». Τέτοια μαρτυρία δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου και συναφώς η σχετική υποβολή δεν μπορεί να ληφθεί και δεν λαμβάνεται υπόψιν.
Ο κος Μουαΐμης επικαλέσθηκε την ύπαρξη «συμπτώσεων» οι οποίες, επιχειρηματολόγησε ότι, αποκαλύπτουν την επικοινωνία του Εναγόμενου με το Κατάστημα. Οι «συμπτώσεις» αυτές αφορούν στο ότι ο ΜΕ3 γνώριζε ότι ο Εναγόμενος ασχολείται με την κατασκευή πισίνων, ότι γνώριζε το κινητό του τηλέφωνο και τη διεύθυνση του. Όμως ο Εναγόμενος δεν αρνήθηκε ότι ενίοτε αγόραζε από το Κατάστημα κάποια προϊόντα της μετρητοίς, ισχυρισμός που, όπως προανέφερα, προωθήθηκε και από τον ίδιο τον ΜΕ
Το γεγονός και μόνο, όμως, της επικοινωνίας αυτής δεν αποτελεί επαρκές υπόβαθρο για την εξαγωγή ευρήματος περί της σύναψης των συγκεκριμένων δοσοληψιών που αναφέρονται επί του Τεκμηρίου
Ούτε και η υποβολή του κου Μουαΐμη ότι ο υπάλληλος του Καταστήματος τον οποίο ο ΜΕ3 κατονόμασε είχε μεσολαβήσει για να αγοράζει ο Εναγόμενος προϊόντα στηρίζεται από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία και επομένως δεν δύναται να ληφθεί υπόψιν.
Ως εκ των πιο πάνω, αποτελεί την κρίση του Δικαστηρίου ότι ο ΜΕ1 ήρθε στο δικαστήριο να πει την αλήθεια, με τη μαρτυρία του ουδόλως να μολύνεται από το εξ αντικειμένου συμφέρον του στην έκβαση της υπόθεσης. Με βάση όλα τα πιο πάνω αποδέχομαι το σύνολο της μαρτυρίας του. IV. ΕΥΡΗΜΑΤΑ
Τα πιο κάτω αποτελούν τα ευρήματα του Δικαστηρίου με βάση την ενώπιον μου μαρτυρία όπως αυτή έχει κριθεί ως αποδεκτή.
Οι Ενάγοντες ασχολούνται με την παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων με ανταλλαγή τόκων, παρέχοντας γενικότερα ένα ευρύ φάσμα χρηματοοικονομικών και ασφαλιστικών υπηρεσιών. Κατά πάντα ουσιώδη ως προς την παρούσα αγωγή χρόνο δραστηριοποιούντο και στον εμπορικό τομέα, διατηρώντας και λειτουργώντας, μεταξύ άλλων καταστημάτων, κατάστημα πώλησης υλικών οικοδομής στη βιομηχανική περιοχή Δερύνειας, το οποίο από τις 20/06/2014 έπαυσε να υφίσταται και να λειτουργεί μετά από σχετική απόφαση της Συντονιστικής Επιτροπής των Εναγόντων σύμφωνα με σχετικές οδηγίες της Επιτροπής Ελέγχου.
Αρχικώς οι Ενάγοντες λειτουργούσαν το κατάστημα πώλησης υλικών οικοδομής στη βιομηχανική περιοχή Δερύνειας, ως η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Δερύνειας. Στις 03/01/2013 οι Ενάγοντες συγχωνεύτηκαν μαζί με την Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Φρενάρους — Αχερίτου, η οποία με απόφαση της Ειδικής Συνέλευσης των μελών της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Φρενάρου — Αχερίτου, στις 03/01/2013 μετονομάστηκε σε Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αμμοχώστου.
Ακολούθως, στις 24/6/2013, έλαβε χώρα νέα μετονομασία των Εναγόντων από Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αμμοχώστου σε Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αμμοχώστου Λτδ, δυνάμει του άρθρου 12Δ του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/1985, όπως τροποποιήθηκε. Προς τούτο κατέθεσε ως Τεκμήριο 4 σχετικό απόσπασμα από την Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας.
Στη συνέχεια οι μέτοχοι της Περιφερειακής Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αμμοχώστου Λτδ και άλλων συνεργατικών εταιρειών, αποφάσισαν σε ειδικές συνελεύσεις τους τη συγχώνευση των εταιρειών τους, με τη Σ.Π.Ε. Παραλιμνίου Λτδ, σύμφωνα με τον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο του 1985 μέχρι 2015, ως έχει τροποποιηθεί. Αντίστοιχη απόφαση λήφθηκε και από την Σ.Π.Ε. Παραλιμνίου Λτδ. Καταρτίστηκε σχετική συμφωνία συγχώνευσης των ως άνω εταιρειών, με την Σ.Π.Ε. Παραλιμνίου να ορίζεται ως η αποδεχόμενη εταιρεία. Η εν λόγω συμφωνία ενεγράφη στις 10/1/2014 από τον Έφορο Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών. Επίσης, σύμφωνα με την ως άνω συμφωνία, η Σ.Π.Ε. Παραλιμνίου μετονομάστηκε από τις 11/1/2014 σε ΣΠΕ Κοκκινοχωρίων Λτδ, διαδεχόμενη τις μεταφερόμενες εταιρείες από τις 11/01/2014 εξ ολοκλήρου σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους με αποτέλεσμα όλες οι πράξεις, συμβόλαια και άλλα έγγραφα τους να συνεχίζουν να ισχύουν, και περαιτέρω να μεταφέρονται σε αυτή όλα τα στοιχεία του ενεργητικού και παθητικού των μεταφερόμενων εταιρειών, μεταξύ των οποίων ήταν και η Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αμμοχώστου Λτδ.
Ακολούθως εκκρεμούσης της παρούσας αγωγής, οι Ενάγοντες με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης και με έγγραφη συμφωνία, έχουν μεταφέρει στη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ όλα τα στοιχεία του ενεργητικού και του παθητικού τους. Η έγγραφη συμφωνία έχει εγγραφεί από τον Έφορο Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών, στις 21/7/17 με ημερομηνία ισχύος την 1/07/17 και συνεπώς, η αποδεχόμενη εταιρεία έχει διαδεχθεί τους Ενάγοντες εξ ολοκλήρου σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους. Πρόσθετα, η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ με απόφαση της Ειδικής Συνέλευσης των Μετόχων της μετονομάστηκε σε Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ.
Ακολούθως, στις 03/09/2018, οι Ενάγοντες έχουν αλλάξει ξανά όνομα σε Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ. Με την εν λόγω ονομασία οι Ενάγοντες ασκούν εργασίες μέχρι και σήμερα.
Ο ΜΕ3 το έτος 2008 εργαζόταν στη ΣΠΕ Δερύνειας και ειδικότερα στο Τμήμα Υλικών ως υπεύθυνος καταστήματος. Τα καθήκοντα του αποτελούντο από τη διεκπεραίωση παραγγελιών για εμπορεύματα, την παράδοση των εμπορευμάτων στους πελάτες του Καταστήματος και την παραλαβή της είσπραξης από τους πελάτες. Στο Κατάστημα υπήρχαν και τέσσερις άλλοι υπάλληλοι οι οποίοι ήταν αχθοφόροι. Ο ΜΕ3 είναι ο συντάχτης του Τεκμηρίου 8 και η υπογραφή που εμφαίνεται στο κάτω μέρος των Τιμολογίων είναι η υπογραφή του του ιδίου. Ο Εναγόμενος κάποιες φορές αγόρασε προϊόντα από το Κατάστημα της μετρητοίς, μέχρι το έτος 2006 -
Από το έτος 2008 ο Εναγόμενος σταμάτησε να εργάζεται στις οικοδομικές εργασίες λόγω προβλημάτων υγείας που αντιμετώπισε και δούλευε μαζί με τον γιό του, ένα κινητό περίπτερο που δημιουργήσαν. Η διεύθυνση του ήταν αυτή που αναγράφεται επί του Τεκμηρίου 9 η οποία ταχυδρομήθηκε στον ίδιο κατά την ημερομηνία που εκεί αναγράφεται. Το κινητό του τηλέφωνο αυτό που αναγράφεται επί του Τεκμηρίου
Το 2014 όταν το Κατάστημα έκλεισε και ο ΜΕ3 αποχώρησε από την τράπεζα με σχέδιο αποχώρησης. Υπήρχε ποσό περίπου ύψους €250,000 οφειλόμενο από χρεώστες του Καταστήματος, ποσό το οποίο η τράπεζα απέκοψε από τα ωφελήματα του ΜΕ
Το δε επίδικο ποσό «είναι δεσμευμένο» από την τράπεζα και θα του αποκοπεί. V. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Στα πλαίσια της γραπτής του αγόρευσης ο κος Νικολάου προέβαλε ότι ο ενάγοντας θα έπρεπε να είναι ο ΜΕ3 και όχι οι Ενάγοντες καθότι από τη μαρτυρία του προέκυψε ότι η τράπεζα δέσμευσε το συγκεκριμένο ποσό από τα δικαιώματα που έχει να λαμβάνει δυνάμει της αποχώρησης του από την τράπεζα το έτος
Δεν με βρίσκει σύμφωνη η θέση αυτή καθότι τα πιο πάνω παραπέμπουν σε συμφωνία μεταξύ των Εναγόντων και του ΜΕ3 υπό την αίρεση απόρριψης της αγωγής και δεν άπτεται στο ζήτημα ορθού διαδίκου.
Όσον αφορά την αξίωση των Εναγόντων, ανατρέχοντας στην Έκθεση Απαίτησης, παρατηρείται ότι το αξιούμενο ποσό των €10.872 περιγράφεται επί της αξίωσης τους στην παράγραφο 7(Α) ως «υπόλοιπο ποσό οφειλόμενο δυνάμει τιμολογίων και/ή αξίας πωληθέντων και παραδοθέντων επί πιστώσει εμπορευμάτων των Εναγόντων και/ή δυνάμει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή άλλως πως.»
Η έκδοση τιμολογίου δεν συνιστά αυτοτελή βάση αγωγής. Στην Νεοκλέους Ανδρέας Σία ν. Μάριος Αφάμης Γενικές Κατασκευές Λίμιτεδ

(2003)1 ΑΑΔ 1661 το Ανώτατο Δικαστήριο χαρακτήρισε ως απόλυτα ορθή την προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου όπου λέχθηκε ότι: «[η] έκδοση τιμολογίου [.] προς την εναγομένη εταιρεία, πράξη εν πάση περιπτώσει μονομερής των εναγόντων, δεν είναι βάση για διεκδίκηση του αναφερόμενου ποσού. Το τιμολόγιον δεν συνιστά βάση αγωγής, αλλά η τυχών προηγηθείσα συμφωνία στην βάση και κατ' ακολουθία της οποίας το τιμολόγιο εκδόθηκε.» 111. Επιπρόσθετα, στην Θεόδωρος Θεοδώρου ν. Χριστάκη Χ. Αντωντίου Ξυλουργικές Εργασίες Λτδ

(2003)1 ΑΑΔ 1492 το Ανώτατο Δικαστήριο παρατήρησε τα εξής: «Λέγει το Δικαστήριο ότι η απαίτηση είναι βασισμένη στο τιμολόγιο. Αυτό είναι σφάλμα. Βάση της αγωγής τους αποτελεί η εκτέλεση εργασίας προς όφελος του εφεσείοντος και η παράλειψη εκ μέρους του καταβολής του συμφωνηθέντος ποσού. [.] Ως φαίνεται, το Δικαστήριο εξίσωσε το τιμολόγιο με συμφωνία, από την οποία απορρέει η υποχρέωση για την οφειλή.» 112. Περαιτέρω, συνεκτιμημένα, με το σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με την περίπτωση, τα τιμολόγια δύνανται να θεωρηθούν ως ο έγγραφος λογαριασμός μεταξύ των διαδίκων (βλ. Γεώργιος Σπύρος Τσαππή Λτδ ν. Παναγιώτη Πολυβίου

(2009)1 ΑΑΔ 339 και HALEKO HANSEATISCHES LEBENSMITTELKONTOR GMBH & CO OHG ν. L.S.E. LIFE STYLE ENTERPRISES LTD

(2011)1 ΑΑΔ 1055.)

Εν προκειμένω η βάση αγωγής παραπέμπει σε παράβαση συμφωνίας η οποία συνήφθη μεταξύ της ΣΠΕ Δερύνειας και του Εναγόμενου, δυνάμει της οποίας εκδόθηκαν τα Τιμολόγια και παραδόθηκαν τα ισχυριζόμενα εμπορεύματα από την ΣΠΕ Δερύνειας προς τον Εναγόμενο. Είναι για αυτό άλλωστε που δικογραφείται ρητά ότι ο Εναγόμενος ήταν πελάτης των Εναγόντων, οι οποίοι κατόπιν προφορικής συμφωνίας σε διάφορες ημερομηνίες κατά το έτος 2008 και 2009 πώλησαν επί πιστώσει και παρέδωσαν στον Εναγόμενο διάφορα προϊόντα και εξέδωσαν τα Τιμολόγια (βλ. παρ. 4 της Έκθεσης Απαίτησης) και ότι συνεπεία της αντισυμβατικής συμπεριφοράς του Εναγόμενου, οι Ενάγοντες υπέστησαν ζημιά (βλ. παρ. 5 της Έκθεσης Απαίτησης).
Αυτό επομένως που θα έπρεπε να αποδειχθεί από τους Ενάγοντες, είναι η σύναψη συμφωνίας μεταξύ των Εναγόντων και του Εναγόμενου, η εκπλήρωση της από τους Ενάγοντες με την παράδοση των εμπορευμάτων, η παράβαση της από τον Εναγόμενο και η πρόκληση ζημιάς στους Ενάγοντες.
Για τους λόγους που ήδη επεξήγησα στα πλαίσια αξιολόγησης της μαρτυρίας των Εναγόντων η σύνταξη του τεκμηρίου 8 από τον ΜΕ3 και η έκδοση του τεκμηρίου 12 από τους Ενάγοντες δεν επαρκεί από μόνη της για την απόσειση του βάρους απόδειξης που βρίσκεται στους ώμους των Εναγόντων. Περαιτέρω, παρά το ότι ο ΜΕ3 ανέφερε ότι τα εμπορεύματα παραδίδονταν στον Εναγόμενο από τους τους αχθοφόρους και οδηγούς του Καταστήματος, εντούτοις ουδείς εξ αυτών κλητεύθηκε από τους Ενάγοντες για να καταθέσει ως προς την παράδοση των εν λόγω εμπορευμάτων.[26] Επίσης, δεν κλητεύθηκε ο εισαγωγέας ο οποίος, σύμφωνα με τη θέση του ΜΕ3,[27] παρέδωσε εμπορεύματα στην Αθηένου απευθείας στον Εναγόμενο. Ούτε και ο υπάλληλος του Καταστήματος τον οποίο ο ΜΕ3 κατονόμασε συγκεκριμένα κλητεύθηκε για να καταθέσει για την ισχυριζόμενη επικοινωνία που είχε ο ίδιος με τον Εναγόμενο, σύμφωνα με τα όσα προέβαλε το ΜΕ3.[28]
Με βάση λοιπόν τα ευρήματα του Δικαστηρίου, με δεδομένη την απόρριψη της εκδοχής του ΜΕ3 και ελλείψει προσκόμισης άλλης αποδεκτής και αξιόπιστης μαρτυρίας ως προς τα πιο πάνω ζητήματα (βλ. Χριστοφής Παυλή κ.ά. ν. Ανδρέα Αμβράμ

(2002)1 ΑΑΔ 220), οι Ενάγοντες δεν απέσεισαν το βάρος με το οποίο είναι επωμισμένοι στα πλαίσια απόδειξης της αξίωσης τους (Μαρσέλ κ.ά. ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ

(2001)1(Β) ΑΑΔ 1858). Ειδικότερα, δεν απέδειξαν ότι συνήφθη οποιαδήποτε συμφωνία για αγορά των προϊόντων που περιγράφονται επί του τεκμηρίου 8 μεταξύ των Εναγόντων και του Εναγόμενου, δεν απέδειξαν την παράδοση των εμπορευμάτων προς τον Εναγόμενο (βλ. κατ' αναλογίαν Παναγιώτης Μαστρής Λτδ ν. Επιπλώσεις Λάσκο Λτδ

(2006)1 ΑΑΔ 728) και, κατ' επέκταση, ούτε την πρόκληση ζημιάς σε βάρος των Εναγόντων κατά τον τρόπο που περιέγραψαν. V. ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Υπό το φως όλων των πιο πάνω η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Εναγόμενου και εναντίον των Εναγόντων, όπως αυτά υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .......... Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Βλ. παρ. 1 του Έγγραφου 'Α'. [2] Βλ. παρ. 1 του Έγγραφου 'Α'. [3] Βλ. παρ. 1 του Έγγραφου 'Α'. [4] Βλ. πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 30.11.2021, σελ.8, γρ. 17 -
[5] Βλ. πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 30.11.2021, σελ. 9, γρ. 18 -
[6] Βλ. πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 30.11.2021, σελ. 9, γρ. 1-
[7] Βλ. πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 30.11.2021, σελ. 12, γρ. 31 μέχρι σελ. 13 γρ.
[8] Βλ. πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 30.11.2021, σελ. 13, γρ. 11 -
[9] Βλ. πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 30.11.2021, σελ. 14, γρ. 3-
[10] Βλ. πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 30.11.2021, σελ. 15, γρ. 26-
[11] Βλ. πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 19.1.22, σελ.3, γρ. 19-
[12] Βλ. πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 19.1.22, σελ. 17, γρ. 30 μέχρι σελ. 18 γρ.
[13] Βλ. πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 19.1.22, σελ. 18, γρ. 2-
[14] Βλ. πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 19.1.22, σελ. 18, γρ. 26 -
[15] Βλ. πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 19.1.22, σελ. 19, γρ. 1 -
[16] Βλ. Έγγραφο 'Β' παρ.
[17] Βλ. πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 19.1.22, σελ.4, γρ. 17 -
[18] Βλ. πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 30.11.21, γρ. 21 -
[19] Βλ. πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 19.1.22, σελ. 13 γρ. 4 -
[20] Βλ. πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 19.1.22, σελ.9, γρ. 1 -
[21] Βλ. πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 19.1.22 σελ.2, γρ. 19-
[22] Βλ. πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 19.1.22, σελ. 4 γρ.
[23] Βλ. πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 19.1.22, σελ.11 γρ.
[24] Βλ. πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 19.1.22, σελ. 15 γρ. 9 -
[25] Βλ. πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 19.1.22, σελ.8, γρ. 15 -
[26] Βλ. πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 19.1.22, σελ.3 γρ.
[27] Βλ. πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 19.1.22, σελ.3, γρ. 23 -
[28] Βλ. πρακτικά Δικαστηρίου ημερ. 19.1.22, σελ.15, γρ. 15-
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.