MACANDA LTD ν. Α. Φ. ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα . Φ. κ.α., Αρ. Αγωγής: 1939/21, 19/1/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:A2 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Α. Ε. Δ Αρ. Αγωγής: 1939/21 Ημερομηνία: 19/01/2023 Μεταξύ: MACANDA LTD Ενάγουσα και
- Α. Φ. ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα . Φ. c/o Frederick University ([ ] 7, Παλλουριώτισσα)
- T. R. C., διαμ. 601, [ ] 4, Λευκωσία Εναγόμενες Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα/Αιτήτρια: κα Μ. Κυπριανίδου Για Εναγόμενους/Καθ' ων η Αίτηση: κα Ν. Κουκουμά Αίτηση ημερομηνίας 31/01/2022 ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Ενάγουσα καταχώρησε Αίτηση για την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο ζητούσε, όπως οι Καθ' ων η Αίτηση να μην παρεμβαίνουν με οποιονδήποτε τρόπο σε διαμέρισμα που βρίσκεται στην οδό [ ] στη Λευκωσία και προστακτικό διάταγμα να παραδώσουν την ελεύθερη κατοχή του διαμερίσματος. Διατάχθηκε η επίδοση της Αίτησης και οι Καθ' ων η Αίτηση εμφανίστηκαν στη διαδικασία και καταχώρησαν ένσταση στην Αίτηση την 14/10/
- Στις 03/01/2022, η Ενάγουσα καταχώρησε την παρούσα Αίτηση με την οποίαν ζητούσε από το Δικαστήριο, να καταχωρηθεί προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της Χ. Δ. Η Αίτηση βασίζεται στις διαταγές 25, 39 και 48 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Σε ένορκη δήλωση που έχει ετοιμάσει η Χ. Δ., αναφέρει ότι η καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, είναι αναγκαία για να δηλώσει ότι δεν συμφωνεί με τους ισχυρισμούς που παρατίθενται στην ένορκη δήλωση που έχει ετοιμάσει η Εναγόμενη 1 προς υποστήριξη της ένστασης και για να απαντήσει στους ισχυρισμούς που περιέχονται σε διάφορες παραγράφους της ένστασης, αναφορικά με το πληρεξούσιο που της παραχώρησε ο Μ. Φ. για αναλήψεις χρημάτων από την τράπεζα, για τις διαδικασίες μεταβιβάσεως των μετοχών των εταιρειών Macanda Ltd και Digfield Development Ltd, για την ισχυριζόμενη άνια του Μ. Φ., της κατοχής του επίδικου διαμερίσματος, της απόλυσης της από την εταιρεία Mesokeleas Ltd που είναι ιδιοκτήτες της σχολής Φρειδερίκου και για την καταγγελία που έγινε εναντίον της στην Αστυνομία. Οι Εναγόμενοι έχουν καταχωρήσει ένσταση και έχουν προβάλει 21 λόγους ένστασης ως ακολούθως:
- Η Αίτηση της Αιτήτριας ημερομηνίας 31/01/2022 είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και/ή ανυπόστατη και/ή αντικανονική και/ή παράτυπη και/ή λανθασμένη και/ή πάσχουσα ή/και είναι αντίθετη με τις σχετικές πρόνοιες και/ή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της σχετικής νομοθεσίας και καθοδηγητικής νομολογίας για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
- Η Αίτηση ημερομηνίας 31/01/2022 είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και γίνεται κατά παράβαση του Θεσμού 4 της Διαταγής 48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αφού δεν καταδεικνύεται και/ή δεν στοιχειοθετείται "καλός λόγος" και/ή δεν προβάλλονται τεκμηριωμένοι και/ή εύλογοι λόγοι ώστε να δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και εν πάση περιπτώσει δεν έχει τεθεί το κατάλληλο υπόβαθρο ώστε να μπορεί να γίνει αποδεκτό το αίτημα της Αιτήτριας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
- Η Αίτηση ημερομηνίας 31/01/2022 και η ένορκη δήλωση που την συνοδεύει είναι παράτυπη και/ή αντικανονική αφού δεν στοιχειοθετείται οποιαδήποτε εξαιρετική ή ειδική περίσταση, η οποία μέσα από τα γεγονότα της υπόθεσης και τις άμεσες ανάγκες της διαδικασίας, να καθιστά αναγκαία την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
- Η παρούσα Αίτηση γίνεται αντικανονικά και/ή καταχρηστικά και/ή αδικαιολόγητα και/ή κακόπιστα, αφού με αυτήν η Αιτήτρια επιδιώκει να προσθέσει ισχυρισμούς και/ή μαρτυρία με σκοπό να αρθούν οι συνέπειες ελλείψεων και/ή παραλείψεων εκ μέρους της στην Αίτηση για προσωρινά διατάγματα ημερομηνίας 05/08/2021 και να επικαλύψουν την ανεπάρκεια και/ή τα κενά της Αίτησης ημερομηνίας 05/08/2021 και της ένορκης δήλωσης που την συνοδεύει, πράγμα ανεπίτρεπτο και/ή κατά παράβαση του κανόνα ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί ή να αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο Δικαστήριο.
- Η Αίτηση ημερομηνίας 31/01/2022 καταχωρίστηκε κακόπιστα και/ή καταχρηστικά καθώς η Αιτήτρια είχε κάθε δυνατή ευκαιρία να παρουσιάσει και/ή να αναφέρει και/ή να θέσει όλα τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα στην ένορκη δήλωση η οποία υποστηρίζει την Αίτηση ημερομηνίας 05/08/2021 και να συμμορφωθεί με τις πρόνοιες της Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και δεν το έπραξε, χωρίς να δώσει οποιανδήποτε και/ή επαρκή και/ή τεκμηριωμένη δικαιολογία γιατί δεν το έπραξε, με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση και/ή να μην δύναται και/ή να μην μπορεί και/ή να εμποδίζεται να επικαλεστεί οποιανδήποτε σχετική νομοθετική πρόνοια η οποία δυνατόν να επιτρέπει τη χορήγηση της ζητούμενης θεραπείας.
- Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία επί του θέματος για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή η Αίτηση ημερομηνίας 31/01/2022 και η ένορκη δήλωση που την συνοδεύει δεν αποκαλύπτουν νέα γεγονότα και/ή οποιαδήποτε γεγονότα που να θεμελιώνουν την εν λόγω Αίτηση ως οι προϋποθέσεις του νόμου και της νομολογίας και/ή οποιαδήποτε νέα γεγονότα, ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να εγκρίνει το αίτημα της Αιτήτριας για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
- Η Αίτηση ημερομηνίας 31/01/2022 είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή καταχρηστική, αφού με αυτήν επιζητείται η λήψη άδειας για προσαγωγή πρόσθετης μαρτυρίας η οποία υπήρχε και/ή ήταν εις γνώση της Αιτήτριας και/ή μπορούσε η Αιτήτρια εύλογα και/ή με εύλογη επιμέλεια να την εντοπίσει και/ή να αποκαλύψει και/ή παρουσιάσει προ της καταχώρησης της Αίτησης ημερομηνίας 31/01/2022 και/ή γεγονότα τα οποία η Αιτήτρια όφειλε να καταγράψει στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση ημερομηνίας 05/08/2022, πράγμα το οποίο δεν έπραξε.
- Η διαδικασία εκδίκασης της Αίτησης ημερομηνίας 31/01/2022 θα πρέπει να περιοριστεί στο μαρτυρικό υλικό το οποίο ήδη υπάρχει ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου όπως είχε κριθεί ορθό από την Αιτήτρια, ως προνοούν οι νομοθετικές και νομολογιακές πρόνοιες και/ή με την Αίτηση ημερομηνίας 31/01/2022 επιχειρείται η μεταβολή και/ή η αλλαγή υποβάθρου γεγονότων της Αίτησης ημερομηνίας 31/01/2022 πράγμα το οποίο είναι ανεπίτρεπτο.
- Η Αίτηση ημερομηνίας 31/01/2022 αποτελεί προσπάθεια κωλυσιεργίας και/ή κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of process of the Court) εκ μέρους της Αιτήτριας καθότι μοναδικό σκοπό έχει την καθυστέρηση εκδίκασης της Αίτησης 05/08/2021 και/ή τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα προκαλέσει αδικία και θα επηρεάσει τα δικαιώματα των Καθ' ων η Αίτηση.
- Η Αίτηση ημερομηνίας 31/01/2022 και/ή η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση αποτελούν προϊόν μεταγενέστερης και δεύτερης σκέψης και/ή η Αίτηση ημερομηνίας 31/01/2022 είναι έκδηλα καταχρηστική, παντελώς ανυπόστατη τόσο νομικά όσο και πραγματικά και είναι άνευ αντικειμένου και/ή η Αίτηση της Αιτήτριας ημερομηνίας 31/01/2022 είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και/ή ανυπόστατη και/ή αντικανονική και/ή παράτυπη και/ή λανθασμένη και/ή δεν μπορεί να θεωρηθεί συμπληρωματική, της αρχικής της ένορκης δήλωσης ημερομηνίας 05/08/
- Η Αίτηση ημερομηνίας 31/01/2022 δεν εξυπηρετεί τις ανάγκες της διαδικασίας εκδίκασης της Αίτησης για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων ημερομηνίας 05/08/2022 και/ή με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ελλοχεύει ο κίνδυνος όπως η εκδίκαση της Αίτησης για έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, μετατραπεί σε δίκη επί της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων και να εξαχθούν αντικανονικά και πρόωρα, ουσιώδη συμπεράσματα και ευρήματα Δικαστηρίου σχετικά με αυτήν.
- Σε περίπτωση έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, οι Καθ' ων η Αίτηση αναγκαστικά θα πρέπει να καταχωρήσουν επίσης Αίτηση για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και/ή απαντητικής ένορκης δήλωσης επί του περιεχομένου της αιτούμενης και/ή προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας, με αποτέλεσμα η διαδικασία εκδίκασης της Αίτησης ημερομηνίας 05/08/2021 να υπεισέλθει σε μίαν ατέρμονη ανταλλαγή θέσεων και ισχυρισμών, πράγμα ανεπίτρεπτο στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας και ελλοχεύει ο κίνδυνος όπως η εκδίκαση της Αίτησης για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, να μετατραπεί σε δίκη επί της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων και να εξαχθούν αντικανονικά και πρόωρα, ουσιώδη συμπεράσματα και ευρήματα Δικαστηρίου σχετικά με αυτήν.
- Δεν δύναται σε μονομερή Αίτηση για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος να επιχειρείται η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης με το σκεπτικό, ότι θα πρέπει να δοθεί απάντηση στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση και/ή να δοθεί ολοκληρωμένη εικόνα των ισχυρισμών που αφορούν την Αίτηση.
- Με την υπό κρίση Αίτηση, η Αιτήτρια δεν προβάλλει οποιαδήποτε γεγονότα που να αποκαλύπτουν και/ή να καταδεικνύουν "καλό λόγο" στη βάση του οποίου το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
- Η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της Αιτήτριας αποτελεί επανάληψη ήδη δικογραφημένων γεγονότων, τα οποία έχουν αναφερθεί στην αρχική ένορκη δήλωση της Αιτήτριας ημερομηνίας 05/08/
- Έτσι δεν δύναται να εγκριθεί η καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αφού περιέχει απλή επανάληψη γεγονότων.
- Σε καμία περίπτωση δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος.
- Η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της Αιτήτριας για να ενεργοποιεί τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς την έγκριση της, θα έπρεπε να καταδείξει διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που θα βοηθούσαν το Δικαστήριο στην απόκτηση μίας πιο ολοκληρωμένης και σφαιρικής εικόνας των γεγονότων. Η απλή επανάληψη γεγονότων, δεν συμπίπτει με αυτό το πρόσχημα και γι' αυτό η έγκριση της δεν είναι δυνατή.
- Η Αίτηση ημερομηνίας 31/01/2022 επιδιώκει να καλύψει εκ των υστέρων τα κενά και/ή την ανεπάρκεια της αρχικής ένορκης δήλωσης.
- Τα γεγονότα τα οποία επιχειρεί να εισάγει η Αιτήτρια με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν δύναται να ενταχθούν και/ή δεν συνάδουν με καμία από τις θεραπείες αυτές προβάλλονται στο κλητήριο ένταλμα της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και/ή η μαρτυρία η οποία επιχειρείται να εισαχθεί με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν καλύπτεται από το κλητήριο ένταλμα και συνεπώς δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή.
- Με βάση τους λόγους που προβάλλονται στην Αίτηση ημερομηνίας 31/01/2022 και της ένορκης δήλωσης που την συνοδεύει δεν αναδεικνύεται "καλός λόγος" στη βάση των προϋποθέσεων τις οποίες θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/
- Τα γεγονότα τα οποία επιχειρεί η Αιτήτρια να εισάγει με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ανάγονται σε χρόνο προ της καταχώρησης της Αίτησης της ημερομηνίας 05/08/2022 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Η ένσταση στηρίζεται σε ένορκη δήλωση που έχει ετοιμάσει η Εναγόμενη
- Αναφέρει ότι όλους τους ισχυρισμούς που προτείνει η Αιτήτρια να τα συμπεριλάβει σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση, θα πρέπει να είχαν περιληφθεί στην αρχική ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της Αίτησης για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Θεωρεί ότι επιχειρείται να συμπεριληφθούν με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, άσχετα γεγονότα που να αφορούν την έκδοση προσωρινού διατάγματος. Σε κάθε περίπτωση, όλα τα γεγονότα που προτίθεται να τα αναφέρει με την καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, είχαν γίνει σε προγενέστερο χρόνο της καταχώρησης της αγωγής. Εάν αυτά τα γεγονότα ήταν σημαντικά, θα πρέπει να τα είχε αναφέρει η Αιτήτρια αρχικά για να δικαιούται ενδιάμεση θεραπεία. Θεωρεί ότι επιχειρείται η κατάθεση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για να καλύψει εκ των υστέρων ελλείψεις στην αρχική ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της Αίτησης. Η Αίτηση αντίκειται πλήρως της σχετικής νομοθεσίας και νομολογίας και έχει καταχωρηθεί εις βάρος και ενάντια στη φύση της διαδικασίας εκδίκασης της Αίτησης έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων. Συγκεκριμένα, τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα οδηγήσει σε μίαν ατέρμονη διαδικασία ανταλλαγής ισχυρισμών και θέσεων αφού αναγκαστικά θα πρέπει να καταχωριστεί Αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εις απάντηση των ισχυρισμών της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η οποία επιχειρείται να κατατεθεί με την παρούσα Αίτηση με το περιεχόμενο της διαφωνεί κάθετα. Ελλοχεύει ο κίνδυνος όπως αντικανονικά και πρόωρα διεξαχθεί δίκη επί της ουσίας της διαφοράς και εξαχθούν συμπεράσματα και ευρήματα από το Δικαστήριο τα οποία ενδεχομένως να οδηγήσουν στην τελεσίδικη κρίση επί θεμάτων που αφορούν την ουσία της διαφοράς. Η διαδικασία εκδίκασης της Αίτησης για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων θα πρέπει να περιοριστεί στις ένορκες δηλώσεις οι οποίες έχουν ήδη καταχωριστεί στο κατάλληλο στάδιο της διαδικασίας, όπως κρίθηκε ορθό από τα πρόσωπα που τις καταχώρησαν, με οποιαδήποτε μαρτυρία εισήγαγαν προς υποστήριξη των θέσεων τους. Τα πιο πάνω βασικά σημεία έχουν ήδη αποκρυσταλλωθεί μέσω της Αίτησης της Αιτήτριας και της ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση, συνεπώς δεν απαιτούνται αλλά ούτε χρειάζονται οποιαδήποτε δήθεν συμπληρωματικοί ισχυρισμοί. ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Έχω εξετάσει τους ισχυρισμούς και/ή γεγονότα που προβάλλονται με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Πρόκειται για υπόθεση στην οποίαν έχει προβληθεί πλειάδα αντικρουόμενων ισχυρισμών που αφορούν τη μετοχική σύνθεση της Αιτήτριας εταιρείας και τον έλεγχο της, τη μετοχική σύνθεση και τον έλεγχο μίας άλλης εταιρείας με το όνομα Digfield Developments Ltd στις οποίες δικαιούχος των μετοχών, ήταν ο αποβιώσαντας πατέρας της Εναγόμενης 1 και διαχειρίστρια της περιουσίας του, αναλήψεις μετρητών από τραπεζικούς λογαριασμούς του αποβιώσαντα και τη φύση της σχέσης του αποβιώσαντα με τη Χ. Δ. Η θέση της Χ. Δ., είναι ότι είχε εξωσυζυγικό δεσμό με τον αποβιώσαντα και ότι εξαιτίας αυτού είχαν αγοράσει το επίδικο διαμέρισμα μέσω της Ενάγουσας εταιρείας για να συζούν. Ισχυρίζεται ότι ήταν της εμπιστοσύνης του αποβιώσαντα και ότι οι μεταβιβάσεις μετοχών στο όνομα της και αναλήψεις χρημάτων που έγιναν από τραπεζικούς λογαριασμούς ώστε να επωφεληθεί, έγιναν με οδηγίες και εν γνώση του αποβιώσαντα. Στα πλαίσια της ένστασης σε σχέση με την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, η Εναγόμενη 1 που είναι διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα πατέρα της, αναφέρει ότι η Χ. Δ. που ήταν εργοδοτούμενη στο κολλέγιο που διεύθυνε ο αποβιώσαντας με την οικογένειά του, εκμεταλλεύτηκε την πνευματική ανικανότητα του αποβιώσαντα, τα χρόνια πριν τον θάνατο του για να σφετεριστεί τις μετοχές των εταιρειών. Όλα αυτά τα έκανε η Χ. Δ. με τη βοήθεια του αδελφού της και όταν απέκτησε τον έλεγχο των εν λόγω εταιρειών, επιχείρησε να σφετεριστεί και τη μεγάλης αξίας ακίνητη περιουσία ιδιοκτησίας των εν λόγω εταιρειών. Όλα τα γεγονότα που έχει ενσωματώσει η Αιτήτρια σε προτεινόμενη ένορκη δήλωση, έγιναν πριν την καταχώρηση της αγωγής. Περαιτέρω αυτά τα γεγονότα ήταν σημαντικά να τα είχε αναφέρει η Αιτήτρια αρχικά, ενόψει του ότι στα πλαίσια της αγωγής 1140/18 που την έχει καταχωρήσει η διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα, έχει εκδοθεί προσωρινό διάταγμα που να εμποδίζει τη Χ. Δ. και τον αδελφό της να αποξενώσουν οποιανδήποτε περιουσία κινητή ή ακίνητη της εταιρείας Digfield μέχρι την αποπεράτωση της αγωγής. Στην παράγραφο 17 της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της Αίτησης για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, η Χ. Δ. είχε ισχυριστεί ενόρκως ότι η Εναγόμενη 1 ως διαχειρίστρια του διανοητικού ασθενούς αποβιώσαντα, καταχώρησε την αγωγή 1140/2018 εναντίον της και εναντίον της Ενάγουσας και της εταιρείας Digfield με την οποίαν ζητούσε την ακύρωση των μεταβιβάσεων των μετοχών της Ενάγουσας εταιρείας και της άλλης εταιρείας επ' ονόματι της. Όλο το ιστορικό της υπόθεσης ήταν εις γνώση της ομνύουσας εξ' ου και είχε καταχωρήσει τη δική της αγωγή την 4628/2017 για να δικαιολογήσει τις μεταβιβάσεις μετοχών επ' ονόματι της, ενόψει όπως ανέφερε καταπιστεύματος ημερομηνίας 02/04/2015 που καταρτίστηκε εν ζωή του Θ. Φ., αδελφού του αποβιώσαντα. Η Χ. Δ. είχε καταστεί μέτοχος της Ενάγουσας εταιρείας που είναι ιδιοκτήτης του επίδικου διαμερίσματος. Οπότε εάν ήθελε η Χ. Δ. να είναι σωστή με το Δικαστήριο, θα έπρεπε ενόψει της ύπαρξης δύο προγενέστερων αγωγών με αντικείμενο τη διαμάχη της Χ. Δ. και του αδελφού της με την οικογένεια του αποβιώσαντα για την περιουσία του, να αναφερθεί στα ζητήματα που περιλαμβάνονται στην προτεινόμενη ένορκη δήλωση. Περαιτέρω, στα πλαίσια ενδιάμεσης διαδικασίας όπου δεν αναμένεται το Δικαστήριο να προβεί σε αναλυτικά ευρήματα γεγονότων, δεν ενδείκνυται η παράθεση συμπληρωματικών γεγονότων μετά το πέρας της δικογραφίας για να περιπλέξει ή να καθυστερήσει τη διαδικασία. Η παράθεση των ίδιων γεγονότων εκ νέου από άλλην όψη ή σκοπιά ώστε η Αιτήτρια να προβεί σε νέα επιχειρηματολογία πριν την καθορισμένη ημερομηνία ακρόασης της Αίτησης, είναι εξίσου καταχρηστική συμπεριφορά που απολήγει σε αδικαιολόγητη καθυστέρηση της διαδικασίας. Το ζήτημα της καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, διέπεται από τη Δ.48Κ.4
(2)των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Με βάση τον εν λόγω κανονισμό, προκύπτει ότι είναι στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να επιτρέψει στους Ενάγοντες/Αιτητές την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, εάν διαπιστωθεί ότι η καταχώρηση αυτής ζητείται για καλό λόγο. Ένας καλός λόγος να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, είναι η προσθήκη νέων λεπτομερειών που αφορούν ίδιους ισχυρισμούς εις απάντηση ισχυρισμών που προβάλλονται στην ένσταση, ώστε το Δικαστήριο να αποκτήσει σφαιρική αντίληψη των δεδομένων που αφορούν την ενδιάμεση διαδικασία. Στην υπόθεση A. Messios & Sons Ltd, ν. Ανδρέα A. Λεωνίδα 1 ΑΑΔ 195
(2010), το Εφετείο αποφάνθηκε ότι είναι ορθή η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας υπέρ της καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης που παρέχεται στο Δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, ώστε να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου νέες λεπτομέρειες που αφορούσαν ίδιες θέσεις και ισχυρισμούς που είχαν προβληθεί με την αρχική ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της Αίτησης επαναφοράς. Υπό τέτοιες περιστάσεις, η μαρτυρία κρίνεται ότι δεν είναι ανεπίτρεπτη η επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των Αιτητών, αλλά διευκρινίσεις και ισχυρισμοί που είναι επιθυμητό να επιτραπούν στους Αιτητές να προβάλουν, ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων. Όμως στην υπόθεση Κόκκινου ν. Κόκκινου Έφεση αρ. 29/2014 ημερομηνίας 03/11/2017, το Εφετείο επεσήμανε ότι στην περίπτωση που η ενδιάμεση διαδικασία αφορά προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς, προσοχή πρέπει να δοθεί ώστε να μην αλλοιωθούν τα δεδομένα που είχαν προβληθεί αρχικά με την πρώτη ένορκη δήλωση, βάσει της οποίας εκδόθηκε προς όφελος των Αιτητών μία θεραπεία που δίδεται μόνο κατ' εξαίρεση των κανόνων της φυσικής δικαιοσύνης, κατ' επείγον και με την προϋπόθεση ότι οι Αιτούντες υπήρξαν απόλυτα ειλικρινείς ως προς τα ουσιώδη γεγονότα που επέδρασαν στην κρίση του Δικαστηρίου. "Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάσαντος Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Η δυνατότητα άσκησης της εξουσίας αυτής υπέρ του αιτήματος, όπου ο επιδιωκόμενος σκοπός της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο πρόσφατα στην υπόθεση Χαράλαμπου Ανδρέα Κουππά ν. Πουλλας Τσαδιώτης Λιμιτεδ κ. ά., Π.Ε. 312/2010, ημερομηνίας 17.7.2014 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Σ' ό,τι δε αφορά τη δυνατότατα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4
(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης "καλού λόγου" και δεν βλέπουμε πώς η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς, θα μπορούσε να τεκμηριώσει "καλό λόγο"». Δεν υπάρχει βέβαια, άκαμπτος κανόνας. Σε διαδικασίες όμως, για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές, το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Στην προκειμένη περίπτωση, το πρωτόδικο Δικαστήριο, ορθά υπογράμμισε ότι η Αίτηση του εφεσίβλητου για προσωρινό διάταγμα, θα κρινόταν επί των γεγονότων που αναφέρονται στην αρχική ένορκη δήλωσή του. Εγκρίνοντας όμως το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, λησμόνησε αυτά που υπογράμμισε και ουσιαστικά, κατέστησε την απάντηση των ισχυρισμών της εφεσείουσας αυτοσκοπό. Παρ' όλο δε που ο ευπαίδευτος συνήγορος του εφεσίβλητου, στα πλαίσια της συζήτησης της επίδικης Αίτησης πρωτόδικα, αναφέρθηκε - όπως μνημονεύεται στην πρωτόδικη απόφαση - «στους ισχυρισμούς και στις ενότητες των ισχυρισμών από τις ένορκες δηλώσεις της Καθ' ης η Αίτηση, οι οποίοι κατά την άποψη του, χρήζουν απάντησης», το Δικαστήριο δεν συνάρτησε την κρίση του με ό, τι θα μπορούσε να ήταν αναγκαίο για σκοπούς επίλυσης των επίδικων θεμάτων. «Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Εν προκειμένω, δεν είχε καταδειχθεί τέτοια ανάγκη. Η έκδοση μονομερούς διατάγματος, είναι εξαιρετικό μέτρο εφόσον παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης χωρίς να δοθεί ευκαιρία στον αντίδικο να ακουστεί. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον ο διάδικος που επιζητεί την επιχορήγηση τέτοιας θεραπείας, οφείλει να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη όλων των γεγονότων τα οποία μπορεί να επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου. Στην απόφαση Global Cruise Lines v. Metro Shipping 1 ΑΑΔ 607
(1989), λέχθηκε ότι το καθήκον για αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων, συναρτάται προς την καλή πίστη που πρέπει να έχει ο διάδικος όταν ζητεί την έκδοση θεραπείας χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά. Το κριτήριο, για το ποια γεγονότα είναι ουσιώδη και που τείνουν να επηρεάζουν την κρίση του Δικαστηρίου αν δεν αποκαλυφθούν, είναι αντικειμενικό: «Ουσιώδες για τους σκοπούς αυτούς, είναι κάθε γεγονός το οποίο άπτεται και μπορεί εξ' αντικειμένου να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση ή όχι της αιτούμενης θεραπείας» Είναι σημαντικό ο Αιτητής να έχει αποκαλύψει στο Δικαστήριο όλα τα ουσιώδη γεγονότα που ενδεχομένως θα επιδρούσαν στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την έκδοση του μονομερούς προσωρινού διατάγματος. Το καθήκον αυτό, είναι συνυφασμένο με την καλή πίστη που πρέπει να επιδείξει η Ενάγουσα κατά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, κυρίως επειδή το διάταγμα εκδίδεται χωρίς να εισακουστεί η άλλη πλευρά. Οτιδήποτε επομένως που επιχειρεί ο Αιτητής να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου μεταγενέστερα της έκδοσης του διατάγματος που θα έχει ως αποτέλεσμα τη διόρθωση ή την αναδίπλωση των αρχικών ισχυρισμών βάσει των οποίων στηρίχθηκε το Δικαστήριο για να αποφασίσει υπέρ τους και μονομερώς, είναι ανεπίτρεπτο να εισαχθεί ως μαρτυρία διότι καταδεικνύει παράβαση αυτού του καθήκοντος. Περαιτέρω, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Κούππα ν. Πούλλας Τσαδιώτης Λτδ. Πολ. Έφεση 312/10 ημερομηνίας 17/07/2014, καλός λόγος δεν είναι η περίπτωση που επιτρέπεται επιπρόσθετο μαρτυρικό υλικό στο αρχικό αίτημα των Αιτητών ώστε να αντικρουστούν θέσεις και ισχυρισμοί των Καθ' ων η Αίτηση. Σ΄ ό, τι δε αφορά τη δυνατότητα που παρέχεται από τη Δ.48Θ.4
(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πώς η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο». Στην παρούσα περίπτωση, η Αιτήτρια αποτάθηκε και πέτυχε την έκδοση διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς διότι κατόρθωσε να αποδείξει: (α) το βάσιμο του δικαιώματός της, όπως διαγράφεται στο δικόγραφό του. (β) τη σοβαρότητα του ζητήματος που εγείρεται καθώς και (γ) την πιθανότητα της επιτυχίας. Το κατ' επείγον του αιτήματος, πρέπει να τεκμηριώνεται κατά την έκδοση του διατάγματος μονομερώς και η εικόνα που μεταδίδεται από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει τη μονομερή Αίτηση, δεν επιτρέπεται να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί μεταγενέστερα με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας, το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης, ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητουμένων γεγονότων. Ως προς τα γεγονότα που έχουν προβάλει οι Αιτητές σε σχέση με την επίδοση του διατάγματος και της υπόλοιπης δικογραφίας ώστε να καταδείξει τον κίνδυνο η όποια απόφαση ήθελε εκδοθεί, να παραμείνει ανικανοποίητο στο στάδιο της εκτέλεσης σύμφωνα με τη νομολογία (βλ. C. Phasarias (Automotive Center) Ltd v. Σκυροποιϊα «ΛΕΩΝΙΚ»
(2001)1 A.A.Δ. 785 , Ζεμενίδης ν. Ζεμενίδου (Αρ. 1)
(1992)1 Α.Α.Δ. 54 και Τσολάκη κ.α. ν. Στυλιανίδη
(1992)1 Α.Α.Δ. 782). Εκείνο που πρωτίστως μετρά στην ικανοποίηση του κατεπείγοντος σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή επιβάρυνση- εφόσον γίνουν- στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδέχεται να εκδοθεί, ότι η αξίωση αφορά χρήματα που εύκολα μπορεί να μεταφερθούν εκτός της δικαιοδοτικής εμβέλειας του Δικαστηρίου είναι αυτονόητο. Κατά συνέπεια οτιδήποτε που να επηρεάζει αυτήν την πτυχή της υπόθεσης, είναι ουσιώδης προς εξέταση της Αίτησης. Το πώς έγινε η Χ. Δ. μέτοχος της Αιτήτριας εταιρείας ώστε να αξιώνει το διαμέρισμα ενόψει της καταχώρησης δύο αγωγών και της έκδοσης προσωρινού διατάγματος, όφειλε να το αναφέρει αρχικά με την Αίτηση της για να έχει το Δικαστήριο καθαρή εικόνα των πραγμάτων. Οι δοσοληψίες που αφορούν τον τραπεζικό λογαριασμό του αποβιώσαντα, δεν είναι επί του παρόντος επειδή δεν είναι αντικείμενο των επιδιωκόμενων θεραπειών στα πλαίσια του προσωρινού διατάγματος. Σε κάθε περίπτωση, εάν η Ενάγουσα ήθελε να είναι σωστή και να περιγράψει με διαφάνεια όλην την εικόνα για τη σχέση της με τον αποβιώσαντα ώστε να πείσει ότι ενεργούσε πάντα νόμιμα και καλόπιστα, όφειλε να αναφερθεί στις εν λόγω τραπεζικές αναλήψεις αρχικά, όταν αποτάθηκε στο Δικαστήριο για ενδιάμεση θεραπεία. Το ίδιο ισχύει για τις συνθήκες απόλυσης της ως γραμματέας από το πανεπιστήμιο και την καταγγελία που έγινε εις βάρος της στην Αστυνομία. Δεν είναι επί του παρόντος το Δικαστήριο να προβεί σε αναλυτική αξιολόγηση λεπτομερών ισχυρισμών που έχουν προβληθεί μεταξύ των μερών και που δεν αφορούν την ουσία των αιτημάτων που ζητούνται. Στην περίπτωση που όλο αυτό το ιστορικό ήταν σημαντικό να αναφερθεί για να έχει το Δικαστήριο καθαρή εικόνα ως προς το βάσιμο του αιτήματος, έπρεπε να είχαν αναφερθεί εξ' αρχής κατά το στάδιο που η Ενάγουσα αποτάθηκε στο Δικαστήριο για θεραπεία. Η κατάσταση της πνευματικής υγείας του αποβιώσαντα, ήταν ουσιώδες γεγονός να το αποκαλύψει η Ενάγουσα στο Δικαστήριο. Αποδέχεται ότι η σχέση της με τον αποβιώσαντα υπήρξε εξωσυζυγική και ότι η οικογένεια του αντιστέκεται σθεναρά στις επιδιώξεις της Χ .Δ. και του αδελφού της αναφορικά με την περιουσία του. Το ότι ο αποβιώσαντας είχε κηρυχθεί πνευματικά ανίκανο πρόσωπο να διαχειρίζεται τις υποθέσεις του με διάταγμα Δικαστηρίου που εκδόθηκε την 24/11/2017, θα ήταν κάτι που θα έπρεπε να το είχε αναφέρει. Η όποια εξήγηση που θέτει τώρα για το ζήτημα με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν γίνεται καλόπιστα και συνιστά προσπάθεια που γίνεται εκ των υστέρων για να διορθωθεί λάθος στη δικογραφία της. Δεν είναι ορθό να δίδεται δεύτερη ευκαιρία στην Ενάγουσα να προβάλει συμπληρωματική ένορκη δήλωση που προβάλλει νέους εκτενείς ισχυρισμούς των γεγονότων, που σκοπό έχουν επαναοριοθέτηση του αιτήματός της, ούτε είναι ρόλος του Δικαστηρίου στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας που δεν δικάζεται η ουσία, να εμπλακεί στην αξιολόγηση αντικρουόμενων γεγονότων και ισχυρισμών ως αποτέλεσμα εισδοχής νέας μαρτυρίας που είχε η Αιτήτρια κάθε ευκαιρία να τα αναφέρει και να τα αναπτύξει για να είναι ορθή με το Δικαστήριο ως αιτούσα ενδιάμεση και επείγουσα θεραπεία. Η Αίτηση απορρίπτεται και τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, όπως αυτά υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)........ Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Α. Ε. Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο