Κ. Ν. Α. Δ. Τ. ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 2124/22, 19/1/2023

(1)/21, του περί Υποθηκεύσεως και Μεταβιβάσεως Νόμου και των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΡΩΝ Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την Αίτηση, περιέχονται σε ένορκη δήλωση που έχει ετοιμάσει ο Ενάγοντας που διαμένει στη Λευκωσία και είναι ενοικιαστής σε διαμέρισμα που βρίσκεται στην Αγλαντζιά. Είναι ιδιοκτήτης του ακινήτου με αρ. εγγραφής [ ] Φ/Σχ.[ ] τμήμα 1 τεμάχιο στο Γέρι Λευκωσίας. Πρόκειται σύμφωνα με τον τίτλο ιδιοκτησίας, ισόγειος κατοικία με λάκκο όμως το κτήριο αυτό έχει κατεδαφιστεί σύμφωνα με άδεια από την αρμόδια αρχή. Είναι επίσης ιδιοκτήτης ακινήτου με αρ. εγγραφής [ ] Φ/Σχ.30/ΧΧΧ τμήμα [ ] τεμάχιο στο Γέρι που είναι οικόπεδο που το απέκτησε κατόπιν δωρεάς ως κληρονομικό ακίνητο με συναισθηματική αξία. Ασκεί επάγγελμα ως λειτουργός υγείας. Ενεργώντας υπό την ιδιότητα του ως καταναλωτής κατά την 06/02/2010 συνήψε συμφωνία παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων και/ή παρατραβήγματος σε τρεχούμενο λογαριασμό με ανώτατο ποσό το ποσό ύψους €6.000 με τη Νέα Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Γερίου, η οποία ήταν συνεργατικό πιστωτικό ίδρυμα, εγγεγραμμένη σύμφωνα με τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμος του 1985 (Ν.22/1985) ως έχει τροποποιηθεί σήμερα. Για την πιο πάνω σύμβαση ανοίχτηκε στο όνομα του Ενάγοντα ο λογαριασμός με αρ. [ ]. Ο αριθμός της εν λόγω συμφωνίας παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων και/ή παρατραβήγματος σε τρεχούμενο λογαριασμό ήταν [ ]. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 5, αντίγραφο της κατάστασης λογαριασμού για την εν λόγω σύμβαση παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων και/ή παρατραβήγματος σε τρεχούμενο λογαριασμό από την 06/11/2015 μέχρι και την 31/12/2020. Η εν λόγω κατάσταση αρχίζει παράνομα με χρεωστικό υπόλοιπο άνω των €6.000, ήτοι €9.641,56, καθώς το συνεργατικό πιστωτικό ίδρυμα προχώρησε σε χρέωση παρατραβήγματος από λογαριασμό του σε ποσό άνω των €6.000 που δικαιούτο με βάση τη συμφωνία, ήτοι σε παρατράβηγμα ύψους €3.000 χωρίς να υπάρχει συμβατικός όρος γι' αυτό». Σύμφωνα με τον όρο 4 της πιο πάνω συμφωνίας, το συνεργατικό πιστωτικό ίδρυμα για τυχόν χρεωστικό υπόλοιπο πέραν του συμφωνημένου ορίου, ήτοι του ποσού των €6.000, είχε δικαίωμα να χρεώνει τόκο υπερημερίας, ο οποίος αποτελείτο από το συνολικό επιτόκιο προσαυξημένο κατά 2%. Σύμφωνα με τον όρο 2(α) της πιο πάνω συμφωνίας, το συνολικό επιτόκιο αποτελείτο από το βασικό επιτόκιο ύψους 5% και το περιθώριο το οποίο ήταν 3%, δηλαδή το συνολικό επιτόκιο ανερχόταν στο 8% και ο τόκος υπερημερίας έφτανε στο 10%. Ο όρος αυτός είναι παράνομος και δεν εφαρμόζεται καθώς αντίκειται στο άρθρο 3(1Α) (1Β) του περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμος του 1999 (160(Ι)/1999) ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και οι Εναγόμενοι δεν είχαν δικαίωμα να χρεώνουν τόκο υπερημερίας πέραν των 2 εκατοστιαίων μονάδων. Σύμφωνα με τον όρο 5 της συμφωνίας ως η παράγραφος 7 της ένορκης δήλωσης, το συνεργατικό πιστωτικό ίδρυμα είχε το δικαίωμα να απαιτήσει οποτεδήποτε την πιστωτική διευκόλυνση και κάθε οφειλόμενο χρεωστικό υπόλοιπο καθίστατο άμεσα απαιτητό. Ο πιο πάνω όρος συνιστά καταχρηστική ρήτρα κατά παράβαση του άρθρου 50 του περί Προστασίας του Καταναλωτή Νόμος του 2021 (112(Ι)2021). Επίσης σύμφωνα με τον όρο 3 της συμφωνίας παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων ημερομηνίας 06/02/2010 το συνεργατικό πιστωτικό ίδρυμα είχε δικαίωμα να μεταβάλει μονομερώς κατά την κρίση του περιθώριο και να το αυξήσει. Ο πιο πάνω όρος συνιστά καταχρηστική ρήτρα κατά παράβαση του άρθρου 50 του περί Προστασίας του Καταναλωτή Νόμος του 2021 (112(Ι)/2021). Ο όρος 3 της συμφωνίας, έδιδε στο συνεργατικό ίδρυμα το δικαίωμα να αυξήσει μονομερώς το περιθώριο που αποτελεί παράνομη ρήτρα κατά παράβαση του άρθρου 3Α του περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών θεμάτων Νόμου 1999 160

(1)/

1. Σύμφωνα με τον όρο 2 της συμφωνίας, το συνολικό επιτόκιο θα αποτελείτο από το βασικό επιτόκιο και από το περιθώριο που ήταν 5% και 3% αντίστοιχα και το βασικό επιτόκιο θα διαμορφωνόταν ανάλογα με την κρίση του πιστωτικού ιδρύματος. Κατά την 14/12/2007 η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου εξέδωσε την εγκύκλιο με αρ. ΤΕΤ 6035 σχετικά με τον υπολογισμό του βασικού επιτοκίου από όλα τα πιστωτικά ιδρύματα που συνάπτουν συμβάσεις παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων με καταναλωτές. Σύμφωνα με την εν λόγω εγκύκλιο, η οποία είναι υποχρεωτική για όλα τα πιστωτικά ιδρύματα, το βασικό επιτόκιο που θα χρεώνεται για δανειακές συμβάσεις που συνάπτονται μετά την 01/01/2008 θα είναι το euribor. Κατά το 2013 όλα τα συνεργατικά πιστωτικά ιδρύματα τέθηκαν κάτω από την εποπτεία της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου με βάση τον περί της Αναδιάρθρωσης Χρηματοοικονομικών Οργανισμών Νόμο του 2011 (200(Ι)/2011) ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, τον περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμο του 2013 (17(Ι)/2013) ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο του 1985 (22/1985) ως έχει τροποποιηθεί σήμερα, τον περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμο (Ν.66(Ι)/1997) ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, τον περί Μεταφοράς Προσωπικού της Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών στην Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου Νόμο του 2013 (104(Ι)/2013) ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και τα σχετικά διατάγματα του Υπουργού Οικονομικών. Κατά πάντα τον ουσιώδη χρόνο προς την παρούσα αγωγή η Νέα Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Γερίου με βάση τον περί της Αναδιάρθρωσης Χρηματοοικονομικών Οργανισμών Νόμο του 2011 (200(Ι)/2011) ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, τον περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και άλλων Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμο του 2013 (17(Ι)/2013) ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο του 1985 (22/1985) ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και τον περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμο (Ν.66(Ι)/1997) ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, συγχωνεύτηκε με άλλα συνεργατικά πιστωτικά ιδρύματα και συστάθηκε η Περιφερειακή ΣΠΕ Λευκωσίας Λτδ, η οποία την αντικατέστησε σε όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις της. Αργότερα η Περιφερειακή ΣΠΕ Λευκωσίας Λτδ δυνάμει της σχετικής νομοθεσίας απορροφήθηκε από τη Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ, η οποία την αντικατέστησε σε όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις της. Κατά την 30/08/2018 η Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ με γενική της συνέλευση αποφάσισε την μετονομασία της σε Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ (ΣΕΔΙΠΕΣ), οι οποίοι είναι οι Εναγόμενοι στην παρούσα αγωγή. Την 18/04/2016 τους απέστειλε επιστολή με την οποίαν τους καλούσε να σταματήσουν τον εκφοβισμό και τους επέστησε την προσοχή στο γεγονός ότι παράνομα είχαν χρεώσει το ποσό των €3.000 που όφειλε σε πιστωτική κάρτα στην πιστωτική Εταιρεία Γερίου. Η επιπλέον χρέωση ήταν παράνομη με βάση τον όρο 1 της συμφωνίας και το ανώτατο ύψος του παρατραβήγματος, δεν μπορούσε να ξεπερνά το ποσό των €6.
2. Την 13/09/2010 είχε συνάψει στεγαστικό δάνειο με το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Δημοσίων Υπαλλήλων για το ποσό των €157.000 για να ανεγείρει την πρώτη του κατοικία στο ακίνητο με αρ. εγγραφής [ ]. Εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, δεν είχε καταστεί δυνατόν να ανεγείρει την πρώτη του κατοικία. Σύμφωνα με τον όρο 3 της πιο πάνω συμφωνίας, το ημερολογιακό έτος για τον ανατοκισμό που θα λάμβανε το συνεργατικό πιστωτικό ίδρυμα ήταν 360 ημέρες και όχι 365 ημέρες. Ο πιο πάνω όρος συνιστούσε καταχρηστική ρήτρα κατά παράβαση του άρθρου 50 του περί Προστασίας του Καταναλωτή Νόμου του 2021 (112(Ι)/2021) και το συνεργατικό πιστωτικό ίδρυμα θα έπρεπε να υπολογίζει για τον ανατοκισμό, το εμπορικό έτος ως 365, ώστε να μην καταλήγει να κεφαλαιοποιεί τους τόκους περισσότερες από 2 φορές τον χρόνο και ο λογαριασμός μου να παρουσιάζει υπερχρεώσεις και/ή παράνομες χρεώσεις. Σύμφωνα με τον όρο 3Α της συμφωνίας στεγαστικού δανείου ημερομηνίας 13/09/2010 ανάμεσα στον ίδιο και το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Δημοσίων Υπαλλήλων Λευκωσίας Λτδ, το συνολικό επιτόκιο θα αποτελείτο από το βασικό επιτόκιο ύψους 4.25%, το οποίο θα καθοριζόταν από το ταμιευτήριο, πλέον το περιθώριο το οποίο ανερχόταν στο 0.55%. Ο όρος 3Α της εν λόγω συμφωνίας αναφορικά με το ύψος του βασικού επιτοκίου που ήταν 4.25% συνιστούσε καταχρηστική ρήτρα κατά παράβαση του άρθρου 50 και του περί Προστασίας του Καταναλωτή Νόμος του 2021 (112(Ι)/2021) και κατά παράβαση της εγκυκλίου της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου ημερομηνίας 14/12/2007 και με αρ. ΤΕΤ 6035 σχετικά με τον υπολογισμό του βασικού επιτοκίου από όλα τα πιστωτικά ιδρύματα που συνάπτουν συμβάσεις παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων με καταναλωτές, τα οποία θα έπρεπε ως βασικό επιτόκιο να εφαρμόζουν το εκάστοτε euribor και ως εκ τούτου στην ως άνω συμφωνία το Συνεργατικό Ταμιευτήριο θα έπρεπε να εφαρμόζει το εκάστοτε euribor ως βασικό επιτόκιο και όχι το δικό του βασικό επιτόκιο. Την 01/07/2011 συνήψε συμφωνία στεγαστικού δανείου με τη Συνεργατική Οικοδομική Εταιρεία Δημοσίων Υπαλλήλων για το ποσό των €243.000 με σκοπό να ανεγείρει την πρώτη του κατοικία στο ακίνητο με αρ. εγγραφής [ ] και [ ]. Για την εν λόγω συμφωνία, ανοίχθηκε στο όνομα του λογαριασμός με αρ. [ ]. Εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, δεν είχε ανεγείρει την κατοικία και ήρθε σε συμφωνία με τη Συνεργατική Οικοδομική Εταιρεία να μην λάβει το ποσό των €200.000 και να παραμείνει χρεωστικό υπόλοιπο το ποσό των €43.
3. Σύμφωνα με τον όρο 3, παράγραφος 3 της πιο πάνω συμφωνίας, το ημερολογιακό έτος για τον ανατοκισμό που θα λάμβανε το συνεργατικό πιστωτικό ίδρυμα ήταν 360 ημέρες και όχι 365 ημέρες. Ο πιο πάνω όρος συνιστούσε καταχρηστική ρήτρα κατά παράβαση του άρθρου 50 του περί Προστασίας του Καταναλωτή Νόμου του 2021 (112(Ι)/2021) και το συνεργατικό πιστωτικό ίδρυμα θα έπρεπε να υπολογίζει για τον ανατοκισμό, το εμπορικό έτος ως 365, ώστε να μην καταλήγει να κεφαλαιοποιεί τους τόκους περισσότερες από 2 φορές τον χρόνο και ο λογαριασμός μου να παρουσιάζει υπερχρεώσεις και/ή παράνομες χρεώσεις. Σύμφωνα με τον όρο 3Α της συμφωνίας στεγαστικού δανείου ημερομηνίας 01/07/2011 ανάμεσα σε εκείνον και τη Συνεργατική Οικοδομική Εταιρεία Δημοσίων Υπαλλήλων Κύπρου Λτδ, το συνολικό επιτόκιο θα αποτελείτο από το βασικό επιτόκιο ύψους 1.25% το οποίο θα ανερχόταν στο 3.55%. Ο όρος 3Α της εν λόγω συμφωνίας αναφορικά με το ύψος του βασικού επιτοκίου που ήταν 1.25% συνιστούσε καταχρηστική ρήτρα κατά παράβαση του άρθρου 50 του περί Προστασίας του Καταναλωτή Νόμος του 2021 (112(Ι)/2021) και κατά παράβαση της εγκυκλίου της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου ημερομηνίας 14/12/2007 και με αρ. ΤΕΤ 6035 σχετικά με τον υπολογισμό του βασικού επιτοκίου από όλα τα πιστωτικά ιδρύματα που συνάπτουν συμβάσεις παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων με καταναλωτές, τα οποία θα έπρεπε ως βασικό επιτόκιο να εφαρμόζουν το εκάστοτε euribor και ως εκ τούτου στην ως άνω συμφωνία το συνεργατικό πιστωτικό ίδρυμα θα έπρεπε να εφαρμόζει το εκάστοτε euribor ως βασικό επιτόκιο και όχι το δικό του βασικό επιτόκιο. Για την εξασφάλιση της αποπληρωμής του στεγαστικού δανείου ημερομηνίας 01/07/2011, έγραψε υποθήκη εις τα ακίνητα 1/87 και 10/
4. Οι λογαριασμοί του παρουσίαζαν υπερχρεώσεις και παράνομες καταχρηστικές χρεώσεις και τα συνεργατικά πιστωτικά ιδρύματα λογάριαζαν το εμπορικό έτος για σκοπούς επιβολής τόκου στις 360 ημέρες, αντί 365 που είναι οι ημέρες του έτους. Χρέωναν το δικό τους βασικό επιτόκιο αντί euribor. Στις 05/07/2017 η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα αναγνώρισε τη λανθασμένη χρέωση τόκων επί του λογαριασμού 7268535-
5. Κατά πάντα τον ουσιώδη χρόνο η Συνεργατική Οικοδομική Εταιρεία Δημοσίων Υπαλλήλων Κύπρου Λτδ και το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Δημοσίων Υπαλλήλων Λευκωσίας Λτδ συγχωνεύθηκαν στο και/ή απορροφήθηκαν από τη Συνεργατική Οικοδομική & Ταμιευτήριο Δημοσίων Υπαλλήλων Κύπρου Λτδ με βάση τον περί της Αναδιάρθρωσης Χρηματοιοικονομικών Οργανισμών Νόμο του 2011 (200(Ι)/2011) ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, το περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμο του 2013 (17(Ι)/2013) ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, το περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο του 1985 (22/1985) ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, τον περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμο (Ν. 66(Ι)/1997) ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, τον περί Μεταφοράς Προσωπικού της Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών στην Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου Νόμο του 2013 (104(Ι)/2013) ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και τα σχετικά διατάγματα του Υπουργού Οικονομικών, η οποία τους διαδέχτηκε σε όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις. Κατά ή περί το 2014 οι λογαριασμοί των στεγαστικών μου δανείων ημερομηνίας 13/09/2010 και 01/07/2011 που τηρούνταν από τα συνεργατικά πιστωτικά ιδρύματα, παρουσίαζαν υπερχρεώσεις και/ή παράνομες και/ή καταχρηστικές χρεώσεις, αφού τα συνεργατικά πιστωτικά ιδρύματα υπολόγιζαν το εμπορικό έτος για τον ανατοκισμό σε 360 ημέρες αντί σε 365 και χρέωναν ως βασικό επιτόκιο το δικό τους αντί το εκάστοτε euribor σύμφωνα με την εγκύκλιο της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου ημερομηνίας 14/12/2007 και με αρ. ΤΕΤ 6035, με αποτέλεσμα να φαίνεται δήθεν ότι υπάρχει χρεωστικό υπόλοιπο που δεν εξυπηρετείται. Οι λειτουργοί της Συνεργατικής Οικοδομικής & Ταμιευτηρίου Δημοσίων Υπαλλήλων Κύπρου Λτδ κατά το 2014 τον εκβίασαν και/ή του άσκησαν πιέσεις και/ή τον απείλησαν να συνάψει νέο στεγαστικό δάνειο για να καλυφθούν οι λογαριασμοί των στεγαστικών δανείων ημερομηνίας 13/09/2010 και 01/07/2011, αλλιώς θα προχωρούσαν σε εκποίηση της υποθήκης που ήταν εγγεγραμμένη στα ακίνητα με αρ. εγγραφής [ ] και [ ] ιδιοκτησίας του και για τα οποία γνώριζαν ότι ήταν συνδεδεμένος συναισθηματικά μαζί τους και σκοπό είχα να ανεγείρει εκεί την πρώτη του κατοικία. Δεν του δόθηκε κανένας επαρκής χρόνος να διαπραγματευτεί και να συμβουλευτεί ένα νομικό και/ή ούτε κάποιον ειδικό σε χρηματοοικονομικά θέματα, για τα οποία κατά το 2014 δεν υπήρχαν εγγεγραμμένοι σύμβουλοι αφερεγγυότητας και/ή χρηματοοικονομικοί σύμβουλοι. Έτσι για να μην απωλέσει τα ακίνητα με αρ. εγγραφής [ ] και [ ] στο Γέρι αναγκάστηκε κατόπιν πιέσεων και/ή εκβιασμών και/ή χωρίς να του δοθεί χρόνος να διαπραγματευτεί τους όρους της συμφωνίας, να υπογράψει συμφωνία στεγαστικού δανείου ημερ. 02/10/2014 με τη Συνεργατική Οικοδομική & Ταμιευτηρίου Δημοσίων Υπαλλήλων Κύπρου Λτδ για το ποσό των €172.
6. Για την εξασφάλιση της αποπληρωμής του εν λόγω στεγαστικού δανείου, ενεγράφηκε η υποθήκη με αρ. [ ]/14 στα ακίνητα με αρ. εγγραφής [ ] και [ ] στο Γέρι ιδιοκτησίας του, τα οποία είναι οικόπεδα και βρίσκονται σε οικιστική ζώνη. Για την πιο πάνω συμφωνία ανοίχτηκε ο λογαριασμός με αρ. [ ]. Σύμφωνα με τον όρο 3Α της πιο πάνω συμφωνίας στεγαστικού δανείου το συνολικό επιτόκιο θα αποτελείτο από τον βασικό επιτόκιο της συνεργατικής το οποίο ήταν 3% και το περιθώριο ύψους 2.10%. Ο όρος 3Α της εν λόγω συμφωνίας αναφορικά με το ύψος του βασικού επιτοκίου, που ήταν 3% συνιστούσε καταχρηστική ρήτρα κατά παράβαση του άρθρου 50 του περί Προστασίας του Καταναλωτή Νόμος του 2021 (112(Ι)/2021) και κατά παράβαση της εγκυκλίου της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου ημερ. 14/12/2007 και με αρ. ΤΕΤ 6035 σχετικά με τον υπολογισμό του βασικού επιτοκίου από όλα τα πιστωτικά ιδρύματα που συνάπτουν συμβάσεις παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων με καταναλωτές, τα οποία θα έπρεπε ως βασικό επιτόκιο να εφαρμόζουν το εκάστοτε euribor και ως εκ τούτου στην ως άνω συμφωνία το συνεργατικό πιστωτικό ίδρυμα θα έπρεπε να εφαρμόζει το εκάστοτε euribor ως βασικό επιτόκιο και όχι το δικό του βασικό επιτόκιο. Σύμφωνα με τον όρο 12 της συμφωνίας, το συνεργατικό πιστωτικό ίδρυμα είχε το δικαίωμα να χρεώνει τόκο υπερημερίας ο οποίος αποτελείτο από το συνολικό επιτόκιο αυξημένο κατά 0.5%. Σύμφωνα με τον όρο 3 της συμφωνίας, το συνολικό επιτόκιο ήταν 3% βασικό επιτόκιο και προσαύξηση 2.10%. Μαζί με τον τόκο υπερημερίας, το συνολικό επιτόκιο ανερχόταν στο ποσό των 5.6%. Δεν υπήρχε δικαίωμα χρέωσης τόκου υπερημερίας πέραν του 2%. Σύμφωνα με τον όρο 4 της συμφωνίας, υπήρχε καταχρηστική ρήτρα που επέτρεπε το πιστωτικό ίδρυμα να αυξήσει μονομερώς το περιθώριο του επιτοκίου. Κατά πάντα τον ουσιώδη χρόνο η Συνεργατική Οικοδομική & Ταμιευτήριο Δημοσίων Υπαλλήλων Κύπρου Λτδ συγχωνεύτηκε και/ή απορροφήθηκε από τη Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ, με βάση τον περί Αναδιάρθρωσης Χρηματοοικονομικών Οργανισμών Νόμο του 2011 (200(Ι)/2011) ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, τον περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμο του 2013 (17(Ι)/2013) ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο του 1985 (22/1985) ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, τον περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμο της Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών στην Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου Νόμο του 2013 (104(Ι)/2013) ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και τα σχετικά διατάγματα του Υπουργού Οικονομικών, η οποία τους διαδέχτηκε σε όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις. Κατά πάντα τον ουσιώδη χρόνο προς την παρούσα αγωγή, απέστειλε επιστολή ημερ. 11/02/2016 προς τη Συνεργατική Οικοδομική & Ταμιευτήριο Δημοσίων Υπαλλήλων Κύπρου Λτδ με την οποίαν τους καλούσε να μειώσει το βασικό επιτόκιο το ύψος του εκάστοτε euribor, σχετικά με τον λογαριασμό του στεγαστικού δανείου ημερ. 02/10/2014, ώστε να δύναται να ανταποκριθεί στις δανειακές του υποχρεώσεις. Το αίτημα του παρ' όλο που ήταν σύμφωνο με την εγκύκλιο της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου ημερ. 14/12/2007 με αρ. ΤΕΤ 6035, εντούτοις η Συνεργατική Οικοδομική & Ταμιευτήριο Δημοσίων Υπαλλήλων Κύπρου Λτδ δεν ανταποκρίθηκε και εξακολουθούσε να προβαίνει σε παράνομες χρεώσεις και/ή υπερχρεώσεις. Μέχρι σήμερα το στεγαστικό δάνειο ημερομηνίας 02/10/2014 το δάνειο παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων και το παρατράβηγμα σε τρεχούμενο λογαριασμό, παρουσίαζαν χρεωστικό υπόλοιπο ύψους €180.000 και €20.000 αντίστοιχα συνεπεία παράνομων και καταχρηστικών χρεώσεων. Τόσο ο ίδιος, όσο και διά μέσω του Χρηματοοικονομικού μου Συμβούλου κατά πάντα τον ουσιώδη χρόνο, προσπάθησε μέσω συναντήσεων και/ή γραπτώς μέσα στα πλαίσια των Οδηγιών της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου για αναδιάρθρωση των καθυστερήσεων να προτείνει βιώσιμες λύσεις στους Εναγόμενους και/ή στη Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ. Οι προτάσεις του ήταν εφικτές, δίκαιες και λειτουργικές λαμβάνοντας υπόψη τα συμφέροντα και των δύο πλευρών, αλλά και τις παράνομες και/ή καταχρηστικές χρεώσεις που επιβλήθηκαν από τα συνεργατικά πιστωτικά ιδρύματα. Οι Εναγόμενοι παραβιάζοντας τις Οδηγίες Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου για αναδιάρθρωση των καθυστερήσεων, απέρριπταν αδικαιολόγητα τις προτάσεις και/ή δεν ανταποκρίνονταν και επιθυμούσαν να καταφύγουν σε εύκολη λύση, ήτοι την εκποίηση της υποθήκης με αρ. [ ]/14, αναφορικά με τα ακίνητα εγγραφής [ ] και [ ] στο Γέρι ιδιοκτησίας του, για τα οποία γνώριζαν ότι επιθυμούσε να ανεγείρει εκεί την πρώτη μου κατοικία και ήταν στενά συνδεδεμένος μαζί τους, αφού το μεγαλύτερο ακίνητο με αρ. εγγραφής [ ], το απέκτησα δυνάμει δωρεάς από τη μητέρα του. Είναι δημόσιος λειτουργός υγείας, πληρώνεται από το δημόσιο, δεν έχει σύζυγο και τέκνα και δεν έχει κανένα εξαρτώμενο να διατρέφει, ενώ επίσης με την αποχώρηση και/ή αφυπηρέτηση του από τη δημόσια υπηρεσία, θα μπορεί να λάβει και το εφάπαξ που του αναλογεί, το οποίο θα είναι ένα σεβαστό ποσό. Κατά πάντα τον ουσιώδη χρόνο προς την παρούσα αγωγή ο Χρηματοοικονομικός Σύμβουλος ετοίμασε καταστάσεις και/ή εκθέσεις για τον υπολογισμό του χρεωστικού υπολοίπου των λογαριασμών της συμφωνίας στεγαστικού δανείου ημερ. 02/10/2014 και της συμφωνίας παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων και/ή παρατραβήγματος σε τρεχούμενο λογαριασμό ημερ. 06/02/2010 που τηρούνται και υπολόγισε ως βασικό επιτόκιο το εκάστοτε euribor σύμφωνα με την εγκύκλιο της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου ημερ. 14/12/
7. Σύμφωνα με τις καταστάσεις και/ή εκθέσεις που ετοίμασε το χρεωστικό υπόλοιπο που οφείλει μέχρι σήμερα για τον λογαριασμό της συμφωνίας στεγαστικού δανείου ημερ. 02/10/2014 ανέρχεται στο ποσό των €149.944,12 και το χρεωστικό υπόλοιπο που οφείλει μέχρι σήμερα για τον λογαριασμό της συμφωνίας παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων και/ή παρατραβήγματος σε τρεχούμενο λογαριασμό ημερ. 06/02/2010 ανέρχεται στο ποσό των €11.717,48». Κατά την 12/09/2019 ο Χρηματοοικονομικός Σύμβουλος απέστειλε γραπτή πρόταση προς τους Εναγόμενους, με την οποία τους πρότεινε για διευθέτηση των δανεικών υποχρεώσεων να συναφθεί ένα νέο πρώτο δάνειο ύψους €140.000, με συνολικό επιτόκιο ύψους 3% και με διάρκεια αποπληρωμής 15 έτη. Θα συναπτόταν και ένα νέο δεύτερο δάνειο, χωρίς να καταβάλλεται μηνιαία δόση και σε περίπτωση που αποπληρωνόταν από εκείνον το πρώτο δάνειο τότε το δεύτερο δάνειο θα θεωρείτο εξοφληθέν. Οι Εναγόμενοι άνευ εύλογης αιτίας και χωρίς βάσιμα επιχειρήματα απέρριψαν την πρόταση του Χρηματοοικονομικού Συμβούλου. Οι Εναγόμενοι κατά πάντα τον ουσιώδη χρόνο έδωσαν εξουσία στην εταιρεία Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd να τους εκπροσωπεί στην αναδιάρθρωση των πιο πάνω δανείων και στην εκποίηση της υποθήκης που είναι εγγεγραμμένη στα ακίνητα του. Κατά τον Νοέμβριο του 2021 υπήρξε ηλεκτρονική αλληλογραφία μεταξύ του Χρηματοοικονομικού Συμβούλου με λειτουργό της εταιρείας Altamira με αποστολή δικαιολογητικών για την εισοδηματική του ικανότητα και προσπάθειας διευθέτησης συνάντησης με σκοπό την αναδιάρθρωση των δανείων του Ενάγοντα. Κατά πάντα τον ουσιώδη χρόνο προς την παρούσα αγωγή οι Εναγόμενοι του απέστειλαν επιστολή ημερ. 06/07/2021 Τύπου I, με βάση το άρθρο 44Γ

(1)του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 1965 (9/1965) ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και τον ενημέρωναν ότι το χρεωστικό υπόλοιπο του στεγαστικού δανείου ανήλθε στο ποσό των €158.673,68 και τον καλούσαν επίσης όπως εντός 45 ημέρες από την λήψη της επιστολής να καταβάλει το ως άνω ποσό αλλιώς θα προχωρούσαν με την διενέργεια πλειστηριασμού των ακινήτων με αρ. εγγραφής 1/87 και 10/2117, στα οποία ήταν εγγεγραμμένη η υποθήκη με αρ. [ ]/2014. Απάντησε στην πιο πάνω ειδοποίηση των Εναγόντων με ημερομηνία 31/08/2021 του Χρηματοοικονομικού Συμβούλου με την οποίαν καλούσε τους Εναγόμενους σε συνάντηση για να εξευρεθεί μία κοινώς αποδεκτή και βιώσιμη λύση και να μην ακολουθούν εκβιαστικές πρακτικές. Αντί αυτοί οι Εναγόμενοι κατά την 02/09/2021 του έδωσαν επιστολή ημερομηνίας 01/09/2023 Τύπου ΙΒ με βάση το άρθρο 44Δ

(2)του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (9/1965) ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και τον καλούσαν όπως εντός 10 ημέρες από τη λήψη της να διορίσει εκτιμητή των ενυπόθηκων ακινήτων με αρ. εγγραφής [ ] και [ ] και ότι η έκθεση εκτίμησης θα έπρεπε να παραδοθεί κατά την 29/10/2021. Παρ' όλες τις συναντήσεις και/ή τις γραπτές προτάσεις που υπέβαλλε τόσο ο ίδιος όσο και διά μέσω του Χρηματοοικονομικού Συμβούλου και την υποβολή βιώσιμων και εφικτών προτάσεων για αναδιάρθρωση των δανείων και αποφυγή της εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων, οι Εναγόμενοι καταφεύγοντας σε εκβιαστικές και/ή καταχρηστικές λύσεις εναντίον του, παρέδωσαν κατά την 15/02/2022 επιστολή ημερ. 09/02/2022 Τύπου ΙΑ με βάση το άρθρο 44Γ

(2)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (9/1965) ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και τον ενημέρωναν ότι έχει καθοριστεί ημερομηνία ηλεκτρονικού πλειστηριασμού των ενυπόθηκων ακινήτων με αρ. εγγραφής [ ] και [ ] στο Γέρι κατά την 06/05/2022 και ώρα 10:00 π.μ. στο ηλεκτρονικό σύστημα πλειστηριασμού. Με βάση την ειδοποίηση ηλεκτρονικού πλειστηριασμού που επισυνάπτεται στην επιστολή Τύπου ΙΑ των Εναγομένων η επιφυλασσόμενη τιμή πώλησης για το ακίνητο με αρ. εγγραφής [ ] έχει καθοριστεί στο ποσό των €40.440 και η επιφυλασσόμενη τιμή για το ακίνητο με αρ. εγγραφής [ ] έχει καθοριστεί στο ποσό των €113.

1. Την 24/03/2022 απέστειλε επιστολή στους δικηγόρους των Εναγομένων και τους καλούσε να μην γίνει ο πλειστηριασμός για να βρεθεί εξωδικαστηριακή λύση, εφόσον είναι άγαμος και ως δημόσιος λειτουργός μπορούσε να δώσει δόση αφαιρουμένου του ποσού των παράνομων χρεώσεων. Δεν ανταποκρίθηκαν και την 06/05/2022 προχώρησαν με ηλεκτρονικό πλειστηριασμό που δεν καρποφόρησε, διότι κανείς δεν πλειοδότησε στην επιφυλασσόμενη τιμή πώλησης. Ο εν λόγω πλειστηριασμός ήταν ο πρώτος πλειστηριασμός. Μετά τη διενέργεια του πρώτου πλειστηριασμού των ενυπόθηκων ακινήτων ο Χρηματοοικονομικός Σύμβουλος του Ενάγοντα απέστειλε έγγραφη πρόταση στους Εναγόμενους για εξεύρεση μίας βιώσιμης και λειτουργικής λύσης και με σκοπό την αποφυγή του πλειστηριασμού των ανυπόθηκων ακινήτων. Ο Χρηματοοικονομικός μου Σύμβουλος πρότεινε στους Εναγόμενους να συναφθεί ένα νέο δάνειο ύψους €130.000 και να δοθεί από εκείνον στην αρχή το ποσό των €25.000 και το υπόλοιπο ποσό να εξοφληθεί με 18 μηνιαίες δόσεις ύψους €1.000 η καθεμιά και το χρεωστικό υπόλοιπο που θα παραμείνει να εξοφληθεί άμεσα με την λήξη της περιόδου των 18 μηνών. Επίσης θα συναπτόταν και ένα δεύτερο δάνειο χωρίς να καταβάλλεται οιαδήποτε μηνιαία δόση και αν το πρώτο δάνειο εξοφλείτο τότε και αυτό θα θεωρείτο εξοφληθέν. Οι Εναγόμενοι δεν αποδέχθηκαν την πιο πάνω πρόταση του Χρηματοοικονομικού Συμβούλου του Ενάγοντα. Περαιτέρω κατά τον Αύγουστο του 2022 ο Χρηματοοικονομικός Σύμβουλος για να πείσει τους Εναγόμενους να αποδεχτούν μία βιώσιμη και λειτουργική λύση, απέστειλε σε αυτούς έγγραφη πρόταση με την οποίαν τους πρότεινε να συναφθεί νέο δάνειο για το ποσό των €130.000 και με συνολικό επιτόκιο 3%. Θα κατέβαλλε άμεσα το ποσό των €15.00 και το υπόλοιπο ποσό θα εξοφλείτο με μηνιαία δόση ύψους €1.200 μέχρι την συνταξιοδότηση του, κατά την οποία ως δημόσιος λειτουργός θα λάμβανε και ως εφάπαξ ένα σεβαστό ποσό. Θα συναπτόταν επίσης και ένα δεύτερο δάνειο χωρίς να καταβάλλεται οιαδήποτε μηνιαία δόση και αν το πρώτο δάνειο εξοφλείτο τότε και αυτό θα θεωρείτο εξοφληθέν. Οι Εναγόμενοι δεν αποδέχθηκαν την πιο πάνω πρόταση του Χρηματοοικονομικού μου Συμβούλου και με εκβιαστικές πρακτικές απαιτούσαν και τα ποσά των παράνομων και/ή καταχρηστικών χρεώσεων, αλλιώς θα συνέχιζαν τον πλειστηριασμό των ενυπόθηκων ακινήτων. Σε μίαν ύστατη προσπάθεια για να αποφευχθεί ο πλειστηριασμός των ενυπόθηκων ακινήτων ο Χρηματοοικονομικός Σύμβουλος απέστειλε έγγραφη πρόταση κατά τον Σεπτέμβρη στους Εναγόμενους, σύμφωνα με την οποία τους πρότεινε για να συνολική διευθέτηση των δανειακών του υποχρεώσεων να τους καταβάλει άμεσα το ποσό των €35.000 και να συναφθεί ένα πρώτο δάνειο για το ποσό των €100.000 με συνολικό επιτόκιο 3% και να καταβάλλεται μηνιαία δόση για 12 μήνες ύψους €1.
2. Το υπόλοιπο χρεωστικό υπόλοιπο που θα παραμείνει θα εξοφληθεί με την εκπνοή των 12 μηνών άμεσα. Επίσης θα συναφθεί και ένα δεύτερο δάνειο για το ποσό των €50.000 και με επιτόκιο ύψους 3% και με διάρκεια 12 μήνες. Σε αυτό το δάνειο δεν θα καταβάλλονται δόσεις και αν το πρώτο δάνειο εξοφληθεί, τότε θα θεωρείται και αυτό το δάνειο εξοφληθέν. Παρόλο που η έγγραφη πρόταση του Χρηματοοικονομικού Συμβούλου ήταν πολύ βελτιωμένη και ήταν λειτουργική, αφού προέβλεπε εξόφληση σε σύντομο χρονικό διάστημα, εντούτοις οι Εναγόμενοι δεν την αποδέχτηκαν λειτουργώντας για ακόμη μία φορά εκβιαστικά και αδιαφορώντας για τις Οδηγίες της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου για αναδιάρθρωση των καθυστερήσεων. Περαιτέρω το ζήτημα είναι κατ' επείγον καθώς αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα τότε οι Εναγόμενοι μπορούν ανά πάσα στιγμή να προχωρήσουν σε δεύτερο πλειστηριασμό των ενυπόθηκων ακινήτων ή απευθείας πώλησης τους σε τρίτο με βάση το άρθρο 44Η του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (9/1965) ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Από την άλλην, είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, καθώς οι Εναγόμενοι δεν θα υποστούν καμία ανεπανόρθωτη βλάβη καθώς θα μπορούν να συζητήσουν για κατάληξη σε μία βιώσιμη και λειτουργική λύση και το ζήτημα να διευθετηθεί εξωδικαστικά. Έχει τηρήσει τις πρόνοιες των Οδηγιών περί αναδιάρθρωσης καθυστερήσεων της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου και οι Εναγόμενοι τις έχουν παραβιάσει, μη αποδεχόμενοι την συζήτηση για μία βιώσιμη και λειτουργική λύση και καταφεύγοντας σε εκβιαστικές πρακτικές, αφού γνωρίζουν ότι είναι στενά συνδεδεμένος συναισθηματικά με τα ενυπόθηκα ακίνητα, καθώς αν δεν ήταν θα μπορούσε να τους πρότεινε να πλειστηριαστούν τα ενυπόθηκα ακίνητα ή να μεταβιβάσουν στην αγοραία αξία τους και τα επίδικα δάνεια να θεωρούνται εξοφληθέντα. Όπως γνωρίζουν οι Εναγόμενοι, οι οποίοι τον έχουν αξιολογήσει οικονομικά, είναι 57 ετών και εργάζεται ως δημόσιος λειτουργός υγείας στο Δημόσιο με ένα σεβαστό ποσό ως μισθό, δεν είναι παντρεμένος και δεν έχει οιοδήποτε τέκνο και στα 58 του έχει δικαίωμα να βγει εθελούσια σε σύνταξη, καθώς συμπληρώνει 400 μήνες υπηρεσίας στο Δημόσιο, και θα λαμβάνει ένα σεβαστό ποσό μηνιαίως ως σύνταξη και θα λάβει ένα σεβαστό ποσό εφάπαξ με την συνταξιοδότηση του. Αν δεν βγει εθελούσια σε σύνταξη στα 58, τότε θα συνταξιοδοτηθεί κανονικά στα 65 του και πάλι θα λαμβάνει μηνιαίως ένα σεβαστό ποσό σύνταξης και θα λάβει και ένα σεβαστό ποσό ως εφάπαξ, ενώ θα μπορεί να πληρώσει εξ' αρχής όπως αναφέρει ο Χρηματοοικονομικός Σύμβουλος ένα σεβαστό ποσό σε περίπτωση νέας συμφωνίας. Αυτά τα αναφέρει για να καταδείξει στο Σεβαστό Δικαστήριο ότι οι Εναγόμενοι παρόλο που γνωρίζουν ότι έχει την οικονομική δυνατότητα να καταλήξουν σε μία βιώσιμη και λειτουργική λύση, εντούτοις λειτουργώντας εκβιαστικά καταφεύγουν σε μία εύκολη και εκφοβιστική λύση, ήτοι την εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων. Οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν καταχωρήσει ένσταση και έχουν προβάλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
3. Ο Αιτητής παρέλειψε να ενημερώσει όλα τα ενδιαφερόμενη μέρη.
4. Η ενδιάμεση διαδικασία είναι καταχρηστική και/ή επενεργεί υπό τον μανδύα της Έφεσης ως καθορίζεται από το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965, δικαίωμα το οποίο εξέπνευσε λόγω της εκπνοής της περιόδου των 45 ημερών και/ή ο Αιτητής το αποποιήθηκε.
5. Δεν πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις και/ή τα κριτήρια της κείμενης νομοθεσίας και/ή νομολογίας ούτως ώστε να δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
6. Περαιτέρω και/ή ειδικότερα σε σχέση με τον πιο πάνω λόγο: Δεν αποκαλύπτεται οποιοδήποτε και/ή καλό αγώγιμο δικαίωμα του Αιτητή εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση. Δεν αποκαλύπτεται οποιοδήποτε δικαίωμα ή οποιαδήποτε και/ή σοβαρή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής. Δεν αποκαλύπτεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση ή η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο Αιτητής σε θεραπείες κατά τη δίκη. Θα προκληθεί μεγαλύτερη ταλαιπωρία στους Καθ' ων η Αίτηση από την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων παρά στον Αιτητή. Δεν καταδεικνύεται και/ή δεν έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε μαρτυρία για πιθανότητα οποιασδήποτε και/ή ανεπανόρθωτης ζημιάς που τυχόν υποστεί ο Αιτητής. Οποιαδήποτε ζημιά ισχυρίζεται ο Αιτητής ότι τυχόν θα υποστεί, είναι πλήρως υπολογίσιμη. Δεν έχει διαφανεί ότι εκτός και αν δεν εκδοθούν οι αιτούμενες θεραπείες, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν την οικονομική επιφάνεια και/ή δυνατότητα να καταβάλουν τυχόν επιδικασθείσες αποζημιώσεις στον Αιτητή, ενώ δεν έχει προσκομιστεί θετική και/ή οποιαδήποτε μαρτυρία αναφορικά με την αφερεγγυότητα των Καθ' ων η Αίτηση, παράγων ο οποίος θα πρέπει να οδηγήσει σε απόρριψη της παρούσας Αίτησης. Η διακριτική ευχέρεια και/ή εξουσία του Δικαστηρίου και/ή το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και/ή υπέρ της απόρριψης της Αίτησης.
7. Το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία στα πλαίσια της αγωγής να εκδώσει διάταγμα απαγόρευσης διενέργειας του πλειστηριασμού ή οποιοδήποτε διάταγμα το οποίο έχει το ίδιο αποτέλεσμα και δεν παρέχεται δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να αποδώσει τις αιτούμενες θεραπείες και/ή δεν παρέχεται η δυνατότητα στο Δικαστήριο να εμποδίσει τους Καθ' ων η Αίτηση από τη συνέχιση της διαδικασίας πώλησης που προωθούν, εφόσον η εν λόγω διαδικασία προωθείται με βάση τις πρόνοιες του νόμου και επομένως δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας.
8. Δεν είναι δίκαιο και/ή εύλογο υπό τις περιστάσεις να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, καθότι ο Αιτητής δεν παρουσίασε οποιαδήποτε εξαιρετική περίσταση η οποία να δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων καθότι υπάρχει δυνατότητα αναστολής και/ή ακύρωση της διαδικασίας πλειστηριασμού με βάση τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο (Ν.9/1965) (ειδικός νόμος) ο οποίος υπερισχύει οποιουδήποτε άλλου νόμου και κατ' επέκταση δεν δύναται να υποκατασταθεί με οποιονδήποτε άλλον νόμο σύμφωνα με την αρχή του "lex specialis derogate legi generali".
9. Ο Αιτητής παραδέχεται την ύπαρξη οφειλόμενου εκ μέρους του ποσού, γεγονός το οποίο επιβεβαιώνει το δικαίωμα των Καθ' ων η Αίτηση να προωθούν τη διαδικασία πώλησης του ακινήτου με βάση τον νόμο.
10. Οι ισχυρισμοί που περιλαμβάνονται στην Αίτηση, αφορούν την ουσία της αγωγής και καμία σχέση έχουν με την ενδιάμεση θεραπεία που επιζητείται.
11. Ο Αιτητής δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο την αλήθεια και/ή ηθελημένα και/ή εσκεμμένα επιχείρησε να παραπλανήσει το Δικαστήριο και/ή δεν προέβησε σε ειλικρινή και/ή πλήρη και/ή αληθινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων τα οποία σχετίζονται με την υπόθεση και όφειλε να αποκαλύψει και/ή δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή εσκεμμένα παρουσίασε στο Δικαστήριο μία παραπλανητική και/ή αναληθή κατάσταση πραγμάτων και/ή γεγονότων και/ή καταστάσεων.
12. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε και/ή επαρκής αιτιολογία για την καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας διαδικασίας. Ο Αιτητής αποτάθηκε στο Δικαστήριο με υπέρμετρη καθυστέρηση.
13. Δεν πληρείται η προϋπόθεση του κατ' επείγοντος. Ο Αιτητής ενώ γνώριζε ότι, οι Καθ' ων η Αίτηση θα προχωρούσαν στη διαδικασία πλειστηριασμού από το 2021 και/ή ενώ θωρούσε εδώ και πάρα πολλά χρόνια πως οι όροι των συμφωνιών είναι παράνομοι και/ή καταχρηστικοί και συνεπώς άκυροι, ο ίδιος παρέλειψε να λάβει οποιαδήποτε διαβήματα και/ή με τις πράξεις και παραλείψεις του κατέστησε την υπόθεση κατ' επείγουσα.
14. Ο Αιτητής δεν έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης και δεν παρατίθεται κανένας βάσιμος λόγος στη βάση του οποίου το Δικαστήριο να μπορέσει να εξασκήσει την ενδεχόμενη διακριτική ευχέρεια που τυχόν έχει υπέρ του Αιτητή και/ή τα αναφερόμενα στην ένορκη δήλωση του Αιτητή που υποστηρίζουν την επίδικη Αίτηση, γεγονότα, δεν μπορούν να στηρίξουν τις αιτούμενες θεραπείες και/ή δεν δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων από το Δικαστήριο.
15. Η Αίτηση στερείται οποιουδήποτε κατάλληλου υποβάθρου και/ή πραγματικού υποβάθρου και/ή είναι νομικά και/ή ουσιαστικά αβάσιμη και δεν θα μπορούσε να δικαιολογήσει τη χορήγηση των αιτούμενων θεραπειών και/ή δεν υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής καθότι: Ο Αιτητής κωλύεται να προωθεί την υπό κρίση Αίτηση λόγω κωλύματος καταχωρήσεων σε έγγραφα και/ή κώλυμα λόγω συμπεριφοράς. Ο Αιτητής παραδέχεται τη σύναψη συμφωνιών παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων τόσο στην αγωγή όσο και στην Αίτησή του. Ο Αιτητής παραδέχεται τη σύναψη συμφωνίας υποθήκευσης ακινήτου. Ο Αιτητής υπογράφοντας την επίδικη συμφωνία υποθήκης γνώριζε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση, θα έχουν το δικαίωμα να προχωρήσουν στην εκποίηση του επίδικου ακινήτου σε περίπτωση που δεν εξοφλείτο το χρέος του με βάση τη συμφωνία πίστωσης. Ο Αιτητής γνώριζε ό,τι, οι Καθ' ων η Αίτηση θα ενεργήσει βάσει της υποθήκης και έτσι έπραξε.
16. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα παραβιάσει το δικαίωμα των Καθ' ων η Αίτηση, ως αυτό απορρέει από το μέρος VIA του νόμου, να πωλήσουν τα ενυπόθηκα ακίνητα προς εξασφάλιση του λαβείν τους εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, θα αντιστρατεύεται το πνεύμα και τον σκοπό του εν λόγω νόμου και θα συνιστά επέμβαση στην εξουσία του νομοθέτη.
17. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα παραβιάσει τα δικαιώματα των Καθ' ων η Αίτηση, ως αυτά απορρέουν από το Σύνταγμα και συγκεκριμένα τα άρθρα 23, 25, 26 και
19. Ο Αιτητής δεν θα υποστεί οποιανδήποτε ή ανεπανόρθωτη ζημιά.
20. Μεταξύ άλλων, ο Αιτητής οφείλει τεράστια ποσά στους Καθ' ων η Αίτηση, γεγονός το οποίο παραδέχεται και ο ίδιος και οποιοδήποτε εκπλειστηρίασμα θα καταβαλλόταν έναντι του χρέους.
21. Σε περίπτωση που εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, οι Καθ' ων η Αίτηση θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά και/ή το ισοζύγιο της ευχέρειας δεν κλίνει υπέρ του Αιτητή.
22. Το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει υπέρ της απόρριψης της Αίτησης, καθώς δεν είναι δίκαιο και εύλογο όπως εκδοθούν οι αιτούμενες θεραπείες, διότι οι Καθ' ων η Αίτηση θα αποστερηθούν των εκ του νόμου και του Συντάγματος προβλεπόμενων δικαιωμάτων τους να ανακτήσουν τα οφειλόμενα ποσά, στη βάση των δυνατοτήτων που τους παρέχει το νομοθετικό πλαίσιο και στη βάση της διαδικασίας η οποία διεξήχθη απρόσκοπτα και ορθά.
23. Με τις πράξεις ή παραλείψεις του Αιτητή, οι Καθ' ων η Αίτηση δεν δύνανται να εισπράξουν το λαβείν τους και/ή να εκποιήσουν το επίδικο ακίνητο δυνάμει της συμφωνίας υποθήκης με αποτέλεσμα να υποστούν ζημιά ίση με το οφειλόμενο χρέος το οποίο διογκώνεται με την πρόσθεση των τόκων.
24. Οι αξιώσεις του Αιτητή επί της ουσίας είναι χρηματικής φύσεως και/ή αποτιμώνται σε χρήμα και δεν έχει αμφισβητηθεί η ικανότητα των Καθ' ων η Αίτηση να καταβάλουν τυχόν επιδικασθείσες αποζημιώσεις στον Αιτητή σε περίπτωση που ο Αιτητής υποστεί ζημιά, ούτε και έχει προσκομιστεί θετική μαρτυρία και/ή οιαδήποτε μαρτυρία αναφορικά με τη φερεγγυότητα των Καθ' ων η Αίτηση, παράγοντας ο οποίος οδηγεί σε απόρριψη της ενδιάμεσης Αίτησης καθότι δεν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου
26. Ο Αιτητής είναι αφερέγγυος και δεν έχει τη δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του και/ή οποιαδήποτε ζημιά ήθελε υποστεί η Καθ' ης η Αίτηση από την έκδοση των διαταγμάτων.
27. Η αγωγή και η Αίτηση εγείρονται εναντίον λανθασμένου νομικού προσώπου.
28. Επιπρόσθετα των ανωτέρω, δεν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί διάταγμα, καθότι ακόμα και αν ήθελε αποδειχθεί ότι υφίστανται οποιεσδήποτε καταχρηστικές ρήτρες, αυτό δεν θα επιφέρει ακυρότητα στις συμβάσεις και ούτε θα αποτρέψει τους Καθ' ων η Αίτηση να εφαρμόσουν τους όρους αυτών.
29. Η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι τυχόν επιτυχία της έκβασης της, θα αποστερήσει τους Καθ' ων η Αίτηση από την άσκηση των νόμιμων δικαιωμάτων τους, καταστρατηγώντας τον σκοπό του νομοθετικού πλαισίου του Ν.9/
31. Ο Αιτητής προβαίνει σε γενικούς, αόριστους και αντιφατικούς ισχυρισμούς και/ή δεν απέσεισε το βάρος αποδείξεως των ισχυρισμών του και/ή η μαρτυρία που παρατίθεται είναι ανεπαρκής, γενική, αναξιόπιστη και θα πρέπει να μην ληφθεί υπόψη.
32. Η μαρτυρία στην οποίαν βασίζεται η Αίτηση είναι αντιφατική και/ή αναξιόπιστη και θα πρέπει να αγνοηθεί.
33. Η Αίτηση είναι ανεπαρκής, γενική, ελλιπής, περιέχει λανθασμένες και/ή ανακριβείς πληροφορίες και αντιφατική και ουδόλως παρουσιάζει οιονδήποτε λόγο για τον οποίον θα πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Η ένσταση στηρίζεται σε ένορκη δήλωση που έχει ετοιμάσει ο Α. Α., υπάλληλος της εταιρείας Altamira που γνωρίζει τα γεγονότα, είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση και κατέχει τον φάκελο της υπόθεσης. Το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Δημοσίων Υπαλλήλων Λευκωσίας Λτδ, ήταν πάντα ουσιώδη χρόνο, συνεργατική πιστωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, εγγεγραμμένη δυνάμει του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου και δεόντως αδειοδοτημένη ως πιστωτικό ίδρυμα, που μεταξύ άλλων ασχολείτο με τραπεζικές εργασίες, παρείχε χρηματοδοτήσεις και δάνεια, όριο σε τρεχούμενο λογαριασμό, οικονομικές διευκολύνσεις, πιστώσεις, εργασίες αποδοχής καταθέσεων, παροχής δανείων, ανοίγματος και διατήρησης λογαριασμών και άλλες συναφείς εργασίες. Κατά τις 05/01/2013, η Συνεργατική συγχωνεύτηκε με άλλο συνεργατικό ίδρυμα και μετονομάστηκε σε Συνεργατική Οικοδομική & Ταμιευτήριο Δημόσιων Υπαλλήλων Κύπρου Λτδ. Ακολούθως, αριθμός συνεργατικών πιστωτικών ιδρυμάτων, συμπεριλαμβανομένης και της ΣΟΤΑΔΥΚ, συγχωνεύτηκαν με τη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ, με ημερομηνία ισχύος της συγχώνευσης 01/07/2017, δυνάμει των προνοιών του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου και ως αποτέλεσμα η εγγραφή της ΣΟΤΑΔΥΚ ακυρώθηκε και αυτή έχει διαλυθεί. Κατόπιν της εν λόγω συγχώνευσης, όλες οι συμφωνίες, δικαιώματα και υποχρεώσεις της ΣΟΤΑΔΥΚ και κατ' επέκταση της συνεργατικής, καθώς επίσης όλα ανεξαιρέτως τα στοιχεία του ενεργητικού και του παθητικού της, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που αποτελούν το αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας, μεταβιβάστηκαν στη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ. Κατόπιν απόφασης της Ειδικής Γενικής Συνέλευσης των μετόχων της ημερομηνίας 24/07/2017, η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ, μετονομάστηκε σε Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ και εν τέλει, στις 03/09/2018 η ΣΚΤ μετονομάστηκε σε Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, ήτοι την Καθ' ης η Αίτηση. Η Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ μεταβίβασε στην Κυπριακή Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, δηλαδή τους Καθ' ων η Αίτηση, όλες τις πιστωτικές διευκολύνσεις και συναφείς εξασφαλίσεις, ως οι όροι αυτοί ερμηνεύονται στον νόμο, που κατείχε ως δανειστής, δυνάμει μεταξύ τους συμφωνίας μεταβίβασης περιουσιακών στοιχείων ημερομηνίας 07/10/
34. Ο χρόνος μεταβίβασης των πιστωτικών διευκολύνσεων και συναφών εξασφαλίσεων, ως καθορίζεται στην εν λόγω συμφωνία είναι η 07/10/2022 και ώρα 2:30 μ.μ. Η μεταβίβαση έγινε δυνάμει των προνοιών του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου του
35. Η Καθ' ης η Αίτηση δεν είναι πιστωτικό ίδρυμα, αλλά εταιρεία διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων. Κατόπιν αιτήματος του Ενάγοντα, στις 06/02/2010 με βάση γραπτή συμφωνία του παραχωρήθηκε όριο σε τρεχούμενο λογαριασμό ύψους €6.
36. Στην περίπτωση που η οφειλή ήταν ληξιπρόθεσμη και απαιτητή, ο Ενάγοντας όφειλε να πληρώσει. Είχαν δικαίωμα βάσει της σύμβασης οποτεδήποτε, ανά πάσα στιγμή να ενώνουν και να συνενώνουν τους λογαριασμούς του πελάτη, οποιουσδήποτε από τους λογαριασμούς του πελάτη και να κάνουν συμψηφισμούς. Οι Καθ' ων η Αίτηση εκτέλεσαν πλήρως τις συμβατικές τους υποχρεώσεις. Στις 13/09/2010 μετά από αίτημα του Ενάγοντα και με βάση γραπτή συμφωνία δανείου, του παρείχαν το ποσό των €157.
37. Εφόσον το ποσό ήταν ληξιπρόθεσμο και απαιτητό, ο Ενάγοντας όφειλε να πληρώσει κατόπιν απαίτησης των Καθ' ων η Αίτηση και αυτοί να έχουν το δικαίωμα να απαιτήσουν το ποσό με δικαστικά μέτρα. Ο Ενάγοντας ενημερωνόταν σε τακτά χρονικά διάστημα για τις χρεώσεις, το υπόλοιπο και τα έξοδα. Την 01/07/2011 μετά από αίτημα του Ενάγοντα και με βάση γραπτή συμφωνία δανείου, συμφωνήθηκε να παρέχουν στον Ενάγοντα το ποσό των €243.
38. Εφόσον το ποσό ήταν ληξιπρόθεσμο και απαιτητό, ο Ενάγοντας όφειλε να πληρώσει κατόπιν απαίτησης των Καθ' ων η Αίτηση και αυτοί να έχουν το δικαίωμα να απαιτήσουν το ποσό με δικαστικά μέτρα. Ο Ενάγοντας ενημερωνόταν σε τακτά χρονικά διαστήματα για τις χρεώσεις, το υπόλοιπο και τα έξοδα. Την 02/10/2014 μετά από αίτημα του Ενάγοντα με βάση γραπτή συμφωνία, συμφωνήθηκε να του παρέχουν το ποσό των €172.
39. Εφόσον το ποσό ήταν ληξιπρόθεσμο και απαιτητό, ο Ενάγοντας όφειλε να πληρώσει κατόπιν απαίτησης των Καθ' ων η Αίτηση και αυτοί να έχουν το δικαίωμα να απαιτήσουν το ποσό με δικαστικά μέτρα. Ο Ενάγοντας ενημερωνόταν σε τακτά χρονικά διαστήματα για τις χρεώσεις, το υπόλοιπο και τα έξοδα. Οι Καθ' ων η Αίτηση εκτέλεσαν στην εντέλεια τις συμβατικές τους υποχρεώσεις. Στην ουσία ως είχε συμφωνηθεί, τα ποσά που προέκυψαν από τη συμφωνία δανείου ημερομηνίας 01/07/2011 και τη συμφωνία 13/09/2010, εξοφλήθηκαν με τη συμφωνία ημερομηνίας 02/10/
40. Σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας δανείου ημερ. 02/10/2014 και της λειτουργίας του λογαριασμού, χρεώνονταν τα ισόποσα των συναλλαγών και πιστώνονταν οι διάφορες πληρωμές του Αιτητή έναντι του υπολοίπου αυτού, καθώς επίσης και οιεσδήποτε δαπάνες ή τάκοι και έξοδα. Ο Αιτητής ενημερωνόταν γραπτώς ή και προφορική για την εν λόγω κατάσταση λογαριασμού ανά τακτά χρονικά διαστήματα ή οποτεδήποτε ο ίδιος το επιθυμούσε. Προς εξασφάλιση των ποσών που καταβλήθηκαν από τους Καθ' ων η Αίτηση προς τον Αιτητή και προέκυψαν από τη συμφωνία δανείου ημερ. 02/10/2014, αφού τα προηγούμενα δάνεια είχαν πλέον εξοφληθεί, συνάφθηκε η υποθήκη που αναγράφεται στην παράγραφο 24 της Ε/Λ του ΚΝ, ήτοι η [ ]/2014 (η Υποθήκη). Ήταν ουσιώδεις και ρητοί όροι της υποθήκης μεταξύ άλλων, οι ακόλουθοι: Η υποθήκη που συνίσταται θα είναι συνεχής εξασφάλιση και θα επεκτείνεται στην κάλυψη οιωνδήποτε ποσών τα οποία από καιρού εις καιρό θα συνιστούν το εκάστοτε οφειλόμενο και πληρωτέο ενυπόθηκο χρέος. Ο Αιτητής υποχρεούται σε πρώτη ζήτηση και/ή μόλις το ενυπόθηκο χρέος καταστεί πληρωτέο και απαιτητό, να πληρώσει προς τους Καθ' ων η Αίτηση ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος το οποίο οφείλεται. Σε περίπτωση παράληψης, οι Καθ' ων η Αίτηση θα δικαιούται να πωλήσουν τα ακίνητα είτε μέσω του Κτηματολογίου, είτε με αγωγή μέσω του Δικαστηρίου και/ή με οποιοδήποτε άλλον τρόπο ήθελαν αποφασίσουν χωρίς οποιαδήποτε ειδοποίηση προς τον Αιτητή. Οι Καθ' ων η Αίτηση μπορούν να χρησιμοποιήσουν το προϊόν της πώλησης αυτής για μερική ή συνολική εξόφληση των υποχρεώσεων οι οποίες εξασφαλίζονται και οποιοδήποτε έλλειμμα θα πρέπει να καταβληθεί από τον Αιτητή. Ο Ενάγοντας παρέλειψε να συμμορφωθεί με τις συμβατικές του υποχρεώσεις και οι Καθ' ων η Αίτηση τερμάτισαν τη λειτουργία της συμφωνίας δανείου. Το υπόλοιπο του λογαριασμού ανέρχεται στο ποσό των €162.110 σε σχέση με τη συμφωνία δανείου και το ποσό των €19.032 σε σχέση με τη συμφωνία τρεχούμενου λογαριασμού. Συνεπεία της παράλειψης του Αιτητή να συμμορφωθεί με τις συμβατικές του υποχρεώσεις, οι Καθ' ων η Αίτηση προχώρησαν με τη διαδικασία εκποίησης των ακινήτων, ως προνοείται από το Μέρος VIA του Νόμου επιδίδοντας με ιδιώτη, ως ο ίδιος παραδέχεται, σχετική ειδοποίηση Τύπου «I» ημερομηνίας 06/07/2021, καθώς και τις σχετικές καταστάσεις λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους. Οι ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και η κατάσταση λογαριασμού, μαζί με σχετική ενημερωτική επιστολή παραλήφθηκαν από τον Αιτητή και επισυνάπτονται ως Τεκμήριο επί της Ε/Δ του ΚΝ. Οι Καθ' ων η Αίτηση επέδωσαν στον Αιτητή και τη σχετική ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ» με την οποίαν καλούσαν τον Αιτητή να διορίσει εκτιμητή με σκοπό τον καθορισμό της αξίας των ακινήτων. Εν συνεχεία, η Καθ' ης η Αίτηση επέδωσε ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» ημερομηνίας 09/02/2022 μαζί με το Δελτίο Α-Ειδοποίηση Πλειστηριασμού στον Αιτητή, με την οποίαν ο Αιτητής ενημερωνόταν ότι ο πλειστηριασμός θα λάβει χώρα την 06/05/
41. O σκοπούμενος στις 06/05/2022 πλειστηριασμός ήταν ανεπιτυχής. O Αιτητής ενώ έλαβε τις σχετικές ειδοποιήσεις και δη την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», η οποία είναι και η μόνη που μπορεί να προσβληθεί, δεν προέβη στα κατάλληλα διαβήματα προκειμένου να ακυρωθεί ο πλειστηριασμός που ήταν ορισμένος την 06/05/
42. Των υπολοίπων που προκύπτει από τη συμφωνία τρεχούμενου λογαριασμού, τα δάνεια ημερομηνίας 13/09/2010 και 01/07/2011 εξοφλήθηκαν χωρίς διαμαρτυρία από το προϊόν δανείου 02/10/
43. Ο Ενάγοντας κωλύεται να προωθεί ισχυρισμούς που σχετίζονται με εκείνα, εφόσον αυτά έχουν εξοφληθεί. Ενήργησε εκουσίως προς δικό του όφελος. Ήταν συνειδητή και ανεπιφύλακτη αποδοχή και εξόφληση της χρέωσης που έθεσε τέρμα στην προγενέστερη συμβατική σχέση μεταξύ των μερών. Δεν γίνεται να επανέρχεται με νέα ζητήματα 10 και πλέον χρόνια μετά την εξόφληση των δύο δανείων που προέβη και να απαιτεί επιστροφή ποσών ήδη χρεωθέντων και πληρωθέντων. Το περιεχόμενο της υποθήκης δεν αμφισβητείται, ως και επίσης οι όροι αυτής. Δεν υπάρχει ισχυρισμός ακυρότητας των συμφωνιών πιστωτικών διευκολύνσεων και το μεγάλο μέρος του οφειλόμενου ποσού, ήτοι το ποσό των €149.944 είναι παραδεκτό, ενώ η αξία του ακινήτου σύμφωνα με την έκθεση εκτίμησης που αναγράφεται στην ειδοποίηση τύπου ΙΑ, ανέρχεται στο ποσό των ΙΑ και έτσι με την είσπραξη των φόρων και εξόδων που θα προκύψουν, το ποσό της πώλησης δυνατόν να μην καλύψει το παραδεκτό οφειλόμενο ποσό. Ο Αιτητής επαναλαμβάνει συνεχώς, ότι η συμφωνία τρεχούμενου λογαριασμού και η συμφωνία δανείου ημερ. 02/10/2014 περιέχουν καταχρηστικούς όρους. Για να δύναται να προβληθούν ισχυρισμοί περί καταχρηστικών όρων, κάποιος πρέπει να είναι καταναλωτής, εντούτοις σύμφωνα με τα λεγόμενα του ίδιου του Αιτητή, αυτός δεν είναι. Ο Αιτητής εξασφάλισε ποσά, δυνάμει συμφωνίας τρεχούμενου και βάσει συμφωνιών δανείου, ειδικότερα της συμφωνίας δανείου ημερ. 02/10/2014 με σκοπό να αγοράσει σπίτι. Τουναντίον, ουδεμία κατοικία αγόρασε ή ανήγειρε εδώ και 8 έτη, ενώ ήταν ρητός όρος της συμφωνίας δανείου ημερ. 02/10/2014 πως το δάνειο παρέχεται με σκοπό την αγορά ή ανέγερση οικίας. Αφού δεν αγοράστηκε κάτι, ο Αιτητής δεν έλαβε το ποσό ως καταναλωτής και το χρησιμοποίησε για άλλους σκοπούς, καταδολιεύοντας τους Καθ' ων η Αίτηση και τώρα το Δικαστήριο. Δηλαδή αφού δεν λήφθηκε δάνειο στα πλαίσια προσωπικών αναγκών και ως η συμφωνία δανείου ημερ. 02/10/2014, ο Αιτητής δεν μπορεί να θεωρηθεί καταναλωτής και να προβάλει ισχυρισμούς περί καταχρηστικών ρητρών. Όταν συνάφθηκαν οι συμβάσεις πιστωτικών διευκολύνσεων, οι νομοθεσίες περί καταχρηστικών ρητρών ή του περί Ελευθεροποίησης του επιτοκίου δεν ήταν σε ισχύ και οι όροι ήταν καθ' όλα έγκυροι. Ούτως ή άλλως, οι Καθ' ων η Αίτηση σύμφωνα με τους όρους των συμφωνιών και την εκάστοτε σε ισχύ νομοθεσία, δεν χρέωναν επιτόκιο υπερημερίας πέραν του 2%, δεν μετάβαλλαν το περιθώριο κλπ. Δηλαδή υπήρχε πλήρης συμμόρφωση με τη νομοθεσία, ακόμα και αν υπήρχαν αντίθετοι όροι στις εν λόγω συμφωνίες. Ο Αιτητής αναφέρει ότι, οι Καθ' ων η Αίτηση του επέστρεψαν χρήματα σε διάφορα χρονικά διαστήματα και επίσης, του εξόφλησαν δάνεια πολλών χιλιάδων, μόνο με €172.000, στα πλαίσια αναδιάρθρωσης. Κατά συνέπεια, ο Αιτητής δεν μπορεί να διαμαρτύρεται για υπερχρεώσεις, όταν εξοικονόμησε σωρεία χρημάτων στα πλαίσια αναδιάρθρωσης. Αν το Δικαστήριο εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα, ακόμα και αν ήθελε θεωρήσει ότι υπάρχουν τόκοι που χρεώθηκαν παράνομα, μέχρι την εκδίκαση της αγωγής θα προστεθούν τόσοι πολλοί τόκοι που θα είναι αδύνατο το δάνειο να εξοφληθεί, ακόμα και με την εκποίηση των ακινήτων, με αποτέλεσμα οι Καθ' ων η Αίτηση να υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά. Νοείται ότι, ζημιά θα προκληθεί και στον Αιτητή, αφού το χρέος θα διογκωθεί και δεν θα είναι σε θέση να το πληρώσει. Οιοσδήποτε αντίθετος ισχυρισμός είναι αβάσιμος, αφ' ης στιγμής ο Αιτητής εδώ και πολλά έτη δεν συμμορφώνεται με τις συμβατικές του υποχρεώσεις και εννοείται ότι, δεν θα μπορεί να ξεπληρώσει τις δόσεις του, τώρα που φτάνει σε ηλικία σύνταξης. Περαιτέρω υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση στην προώθηση της Αίτησης. Ο ενάγοντας παρέλαβε την ειδοποίηση τύπου Ι την 15/07/2021 και η ειδοποίηση τύπου ΙΑ του επιδόθηκε την 15/02/
44. Περαιτέρω αποτελεί θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι ο ισχυρισμός του Αιτητή περί συναισθηματικού του δεσίματος με τα ακίνητα, διότι σε αυτά θέλει να ανεγείρει την πρώτη του κατοικία, είναι αβάσιμος, στερείται λογικής και αποτελεί εκ των υστέρων σκέψεις. Αποτελεί θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι ο Αιτητής δεν μπορεί να είναι συναισθηματικά δεμένος ως ισχυρίζεται με δύο διαφορετικά ακίνητα, αφού εν πάση περιπτώσει σε ένα ακίνητο ανεγείρεται η πρώτη κατοικία. Ο Αιτητής δεν προσβάλλει τη σύμβαση υποθήκης. Το Δικαστήριο δεν δύναται να στηριχθεί σε τέτοιον ισχυρισμό προκειμένου να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Η σύναψη της συμφωνίας τρεχούμενου λογαριασμού ημερομηνίας 06/02/2010 το άνοιγμα του λογαριασμού αρ. [ ] και η κατάσταση λογαριασμού αρ. [ ] είναι παραδεκτό και οι Καθ' ων η Αίτηση ήταν πλήρως συμμορφωμένοι με τους όρους της σύμβασης του τρεχούμενου λογαριασμού. Ο Αιτητής γνώριζε τους όρους όταν υπέγραφε την συμφωνία τρεχούμενου λογαριασμού και ουδέποτε εξέφρασε οποιοδήποτε παράπονο γι' αυτήν. Ο Αιτητής έλαβε συμβουλή όπως τύχει ανεξάρτητης νομικής συμβουλής. Ο Αιτητής γνώριζε και ενεργούσε με δική του ελεύθερη βούληση τόσο πριν όσο και μετά τη σύναψη της συμφωνίας τρεχούμενου λογαριασμού και γνώριζε τους όρους όταν υπέγραφε τις εν λόγω συμφωνίες. Όλες οι χρεώσεις των τόκων έγιναν σύμφωνα με τους κανονισμούς, τις οδηγίες και τη νομοθεσία, ο δε Αιτητής γνώριζε για τις χρεώσεις αυτές, με τις οποίες και συμφώνησε. Δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός του Αιτητή περί καταχρηστικού επιτοκίου, αφού οι Καθ' ων η Αίτηση, εφάρμοζαν ορθώς τόκο υπερημερίας 2% και ουδέποτε αυτός υπερέβαινε το 2%. Όλες οι χρεώσεις επί της συμφωνίας τρεχούμενου λογαριασμού είναι καθ' όλα νόμιμες, επιτρεπτές και σύμφωνες με τις μεταξύ των διαδίκων συμφωνίες, τους κανονισμούς, τις εκάστοτε εγκυκλίους, οδηγίες και νόμους. Οι όροι οι οποίοι περιέχονται στη συμφωνία τρεχούμενου λογαριασμού είναι καθόλα νόμιμοι και ουδόλως καταχρηστικοί. Οι ισχυρισμοί του Αιτητή για καταχρηστικούς όρους, δεν μπορούν αν εφαρμόζονται εν προκειμένω, αφού ο Αιτητής, ως προκύπτει από τα λεγάμενα του δεν είναι καταναλωτής. Είναι παραδεκτή η αποστολή της επιστολής ημερομηνίας 18/04/2016 και η αποστολή αυτή αποτελεί εκ των υστέρων προσπάθεια για αποφυγή των υποχρεώσεων του Ενάγοντα. Η σύναψη της συμφωνίας δανείου ημερομηνίας 13/09/2010 είναι παραδεκτή για το ποσό των €157.000 και το άνοιγμα του λογαριασμού [ ]. Ο Αιτητής γνώριζε τους όρους όταν υπέγραφε τη συμφωνία δανείου ημερ. 13/09/2010 και ουδέποτε εξέφρασε οποιοδήποτε παράπονο γι' αυτήν. Ο Αιτητής έλαβε συμβουλή όπως τύχει ανεξάρτητης νομικής συμβουλής. Ο Αιτητής γνώριζε και ενεργούσε με δική του ελεύθερη βούληση τόσο πριν όσο και μετά τη σύναψη της συμφωνίας δανείου ημερ. 13/09/2010 και γνώριζε τους όρους όταν υπέγραφε την εν λόγω συμφωνία. Όλες οι χρεώσεις των τόκων έγιναν σύμφωνα με τους κανονισμούς, τις οδηγίες και τη νομοθεσία, ο δε Αιτητής γνώριζε για τις χρεώσεις αυτές, με τις οποίες και συμφώνησε. Όλες οι χρεώσεις επί της συμφωνίας δανείου ημερ. 13/09/2010 είναι καθ' όλα νόμιμες, επιτρεπτές και σύμφωνες με τις μεταξύ των διαδίκων συμφωνίες, τους κανονισμούς, τις εκάστοτε εγκυκλίους, οδηγίες και νόμους. Οι όροι οι οποίοι περιέχονται στη συμφωνία δανείου ημερ. 13/09/2010 είναι καθ' όλα νόμιμοι και ουδόλως καταχρηστικοί. Αναφορικά με τα δάνεια ημερ. 13/09/2010 και 01/07/2011 οι Καθ' ων η Αίτηση αναφέρουν τα ακόλουθα συνοπτικά: Ορθώς εφαρμοζόταν ο τόκος υπερημερίας στο ύψος του 2% και ουδέποτε αυτός υπερέβαινε το 2% και οι ισχυρισμοί του Αίτησή περί καταχρηστικότητας είναι αβάσιμοι, ενώ δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα. Εν πάση περιπτώσει με τα όσα αναφέρονται στην Ε/Δ του ΚΝ φαίνεται άτι χρεωνόταν το βασικό επιτόκιο, το περιθώριο και τόκος υπερημερίας 2% και ως εκ τούτου δεν αντιλαμβανόμαστε τους ισχυρισμούς περί καταχρηστικότητας του τόκου υπερημερίας. Για τον ανατοκισμό υπολογιζόταν το εμπορικό έτος σε 360 ημέρες αντί σε 365, γεγονός το οποίο ήταν κατά την υπογραφή των εν λόγω δανείων καθ' όλα επιτρεπτό και σύμφωνο με τη νομοθεσία. Κατά τη διάρκεια λειτουργίας των λογαριασμών των δανείων, σε περίπτωση αλλαγής της σχετικής νομοθεσίας, οι Καθ' ων η Αίτηση συμμορφώνονταν πλήρως με αυτήν. Ο Αιτητής απεμπόλησε τα δικαιώματα του για αμφισβήτηση τον συμφωνιών, αφού εξόφλησε τα χρέη του. Το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει την υπόθεση με αναφορά στην περίπτωση όπου η εξόφληση δυο δανείων είναι γεγονός. Η υποθήκη αποτελεί ξεχωριστό έγγραφο, ξεχωριστή αιτία αγωγής και βάσει αυτής προέκυψε ο πλειστηριασμός. Το περιεχόμενο της υποθήκης δεν αμφισβητείται ούτε και οι όροι αυτής, επομένως δεν μπορεί να απαγορευτεί η διαδικασία εκποίησης, η οποία στηρίζεται σε δικαίωμα των Καθ' ων η Αίτηση το οποίο δεν αμφισβητείται καθ' οιονδήποτε τρόπο με την αγωγή. Ο Αιτητής γνώριζε τους όρους όταν υπέγραφε τη συμφωνία δανείου ημερ. 02/10/2014 και ουδέποτε εξέφρασε οποιοδήποτε παράπονο γι' αυτήν. Ο Αιτητής έλαβε συμβουλή όπως τύχει ανεξάρτητης νομικής συμβουλής. Ο Αιτητής δεν δύναται να προβάλλει ισχυρισμούς περί καταχρηστικότητας αφού δεν είναι καταναλωτής. Ο Αιτητής γνώριζε και ενεργούσε με δική του ελεύθερη βούληση τόσο πριν όσο και μετά τη σύναψη της συμφωνίας δανείου ημερ. 02/ 10/2014 και γνώριζε τους όρους όταν υπέγραφε την εν λόγω συμφωνία. Όλες οι χρεώσεις των τόκων έγιναν σύμφωνα με τους κανονισμούς, τις οδηγίες και τη νομοθεσία, ο δε Αιτητής γνώριζε για τις χρεώσεις αυτές, με τις οποίες και συμφώνησε. Όλες οι χρεώσεις επί της συμφωνίας δανείου ημερ. 02/10/2014 είναι καθόλα νόμιμες, επιτρεπτές και σύμφωνες με τις μεταξύ των διαδίκων συμφωνίες, τους κανονισμούς, τις εκάστοτε εγκυκλίους, οδηγίες και νόμους. Οι όροι οι οποίοι περιέχονται στη συμφωνία δανείου ημερ. 02/10/2014 είναι καθόλα νόμιμοι και ουδόλως καταχρηστικοί. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς των παραγράφων 26 και 27 της Ε/Λ του ΚΝ που αφορούν τους όρους της συμφωνίας δανείου ημερ. 02/10/2014 απορρίπτεται και οι Καθ' ων η Αίτηση, επαναλαμβάνουν τα όσα ανωτέρω αναφέρουν σε σχέση με τους όρους των μεταξύ των διαδίκων συμφωνιών. Αποτελεί θέση των Καθ' ων η Αίτηση, ότι ορθώς εφαρμοζόταν ο τόκος υπερημερίας στο ύψος του 2% και ουδέποτε αυτός υπερέβαινε το 2% και οι ισχυρισμοί του Αιτητή περί καταχρηστικότητας είναι αβάσιμοι, ενώ δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα. Εν πάση περίπτωση με τα όσα αναφέρονται στην Ε/Δ του ΚΝ φαίνεται ότι χρεωνόταν το βασικό επιτόκιο, το περιθώριο και τόκος υπερημερίας 2% και ως εκ τούτου δεν αναλαμβανόμαστε τους ισχυρισμούς περί καταχρηστικότητας του τόκου υπερημερίας. Για τον ανατοκισμό υπολογιζόταν το εμπορικό έτος σε 360 ημέρες αντί σε 365, γεγονός το οποίο ήταν κατά την υπογραφή των εν λόγω δανείων καθόλα επιτρεπτό και σύμφωνο με τη νομοθεσία. Κατά τη διάρκεια λειτουργίας των λογαριασμών των δανείων, σε περίπτωση αλλαγής της σχετικής νομοθεσίας, οι Καθ' ων η Αίτηση συμμορφώνονταν πλήρως με αυτήν. Η εγκύκλιος της Κεντρικής Τράπεζας δεν εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση, αφού οι Καθ' ων η Αίτηση δεν είναι πιστωτικό ίδρυμα. Η υποθήκη αποτελεί ξεχωριστό έγγραφο, ξεχωριστή αιτία αγωγής και βάσει αυτής προέκυψε ο πλειστηριασμός. Το περιεχόμενο της υποθήκης δεν αμφισβητείται ούτε και οι όροι αυτής, επομένως δεν μπορεί να απαγορευτεί η διαδικασία εκποίησης, η οπαία στηρίζεται σε δικαίωμα των Καθ' ων η αίτηση το οποίο δεν αμφισβητείται καθ' οιονδήποτε τρόπο με την αγωγή. Ο Αιτητής ενώ γνώριζε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση θα προχωρούσαν με τη διαδικασία του πλειστηριασμού και είχε αμέτρητες προειδοποιήσεις και ενώ θεωρούσε ότι υπήρχαν παράνομες χρεώσεις ως ισχυρίζεται, δεν έλαβε κανένα διάβημα. Εν πάση περιπτώσει, ακόμα και αν επιτύχει εν τέλει η αγωγή, τότε η διαφορά του ποσού θα επιστραφεί σε χρήματα ή θα μειωθεί το οφειλόμενα υπόλοιπο. Ουδεμία ζημιά θα υποστεί ο Αιτητής από την πώληση των Ακινήτων, το οποίο όπως έχουμε αναφέρει δεν φαίνεται να αποτελεί ούτε την κύρια κατοικία ούτε την επαγγελματική στέγη του Αιτητή, παρά μόνο λέει ότι είναι συναισθηματικά δεμένος μαζί τους. Ο λόγος αυτός δεν είναι επαρκής. Έγκριση του αιτήματος του Αιτητή ανοίγει το δρόμο στον κάθε στρατηγικό κακοπληρωτή να ακυρώνει νομοθετικά θεσπισμένες διαδικασίες χωρίς να πληρώνει οποιοδήποτε ποσά έναντι των χρεών του, για λόγους συναισθηματικούς. Αντίθετα, το συμφέρον της δικαιοσύνης επιτάσσει όπως η διαδικασία του πλειστηριασμού διεξάγεται άρεσα ώστε να υπάρχει συμμόρφωση και εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους. Τα χρέη πρέπει να πληρώνονται διαφορετικά χάνεται ο σεβασμός και η αξιοπιστία σε όλο το σύστημα της δικαιοσύνης, ειδικότερα όταν για συναισθηματικούς λόγους, ο χρεώστης γίνεται στρατηγικός κακοπληρωτής και εσκεμμένα δεν συμμορφώνεται. Δεν πρέπει να επιβραβεύεται η ασέβεια και παρακοή του Αιτητή και να τιμωρείται δήθεν ο ενυπόθηκος δανειστής. Ο Αιτητής είναι αφερέγγυος και το χρέος διογκώνεται μέρα τη μέρα και ο Αιτητής δεν θα μπορεί να το εξοφλήσει. Επίσης, είναι μεγάλος σε ηλικία και δεν έχει εισοδήματα ή δεν αναφέρει το ύφος των εισοδημάτων του. Δεν παρουσιάζει κάτι που να πείθει πως είναι φερέγγυος, ειδικότερα όταν δεν κατέβαλλε τις δόσεις του γιο πολλά έτη. Επομένως, η ζημιά που θα υποστούν οι Καθ' ων η αίτηση, ακόμα και σήμερα αν πωληθούν τα ακίνητα, Θα μεγαλώσει ακόμα παραπάνω. Οι Καθ' ων η αίτηση θα υποστούν ζημιά που είναι ανεπανόρθωτη, αλλά πόσο μεγάλη θα είναι, ανάλογα με τη στιγμή που θα πωληθούν τα Ακίνητα. Όσο το συντομότερο πωληθούν τα ακίνητα, τόσο μικρότερη θα είναι η ζημιά των Καθ' ων η αίτηση. Καταρχάς ως και ανωτέρω έχει αναφερθεί οι Καθ' ων η Αίτηση παραδέχονται ότι ο Αιτητής προσέγγισε τους Καθ' ων η Αίτηση με την υποβολή σχετικών προτάσεων. Αυτό το οποίο όμως είναι καθοριστικό και δεν θα πρέπει να διέλθει της προσοχής του Δικαστηρίου είναι ότι οι προτάσεις του Αιτητή δεν ανταποκρίνονταν στη πραγματικότητα, ήταν άνευ ουσίας και ερείσματος για αυτό το λόγο δεν μπορούσαν να γίνουν αποδεκτές από τους Καθ' ων η Αίτηση. Οι μειώσεις που ο Αιτητής ζητούσε ήταν καταφανώς υπερβολικές και δεν ανταποκρίνονταν, ακόμα και εάν ήθελε φανεί άτι υπήρχαν υπερχρεώσεις στους λογαριασμούς (πράγμα το οποίο οι Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται) στην πραγματικότητα και δη στις υποχρεώσεις που ο Αιτητής ανέλαβε έναντι των Καθ' ων η Αίτηση. Η εγκύκλιος στην οποίαν γίνεται αναφορά σε όλο τα φάσμα των Ε/Δ δεν μπορεί να εφαρμοστεί στην περίπτωση των Καθ' ων η Αίτηση, διότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν είναι πιστωτικό ίδρυμα. Ο Αιτητής δεν θεωρείται καταναλωτής, γεγονός το οποίο προκύπτει από τα λεγάμενα και του ίδιου, και έτσι δεν μπορούν να προβληθούν ισχυρισμοί περί καταχρηστικών όρων. Τα ζητήματα που τίθενται αφορούν την ουσία της αγωγής και δεν μπορούν να υποστηρίξουν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, τα οποία στηρίζονται σε ειδικό νόμο στη βάση συγκεκριμένων προϋποθέσεων. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των Ε/Λ δεν εφαρμόζονται οποιοσδήποτε νομοθεσίες περί καταχρηστικών μητρών, ειδικότερα διά τον λόγο ότι, ο Αιτητής δεν είναι καταναλωτής, ως καθορίζεται από τη σχετική νομοθεσία. Είναι παραδεκτό το γεγονός ότι έγιναν συναντήσεις, πλην όμως οι προτάσεις που κατατέθηκαν εκ μέρους του Αιτητή, δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα και ο Αιτητής προσπαθούσε μέσω αυτών να αποκομίσει οικονομικό όφελος. Ούτε, φυσικά είναι εμφανές ποια θα είναι η ζημιά την οποίαν Θα υποστεί ο Αιτητής σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Από μίαν απλή ανάγνωση του κλητηρίου εντάλματος, είναι εμφανές ότι τα μοναδικά ζητήματα τα οποία αμφισβητούνται είναι το ύψος του τόκου, των επιτοκίων, των τόκων υπερημερίας και ο τρόπος υπολογισμού τους, γεγονός το οποίο εάν επιτύχει, το μόνο το οποίο θα επηρεαστεί είναι το οφειλόμενο υπόλοιπο και τίποτα περισσότερο. Ακόμα και αν οποιοσδήποτε όρος σε οποιανδήποτε συμφωνία κριθεί καταχρηστικός, δεν ακυρώνεται η όλη συμφωνία, Κατά συνέπεια, η πώληση ή μη των ακινήτων διά πλειστηριασμού, δεν θα επιφέρει οποιαδήποτε ζημιά στον Αιτητή ο οποίος παραδέχεται ότι παρείχε την υποθήκη ως εξασφάλιση. Αντιθέτως, οι μόνοι που υφίστανται ζημιά και θα συνεχίσουν να υφίστανται, είναι οι Καθ' ων η Αίτηση στους οποίους ο Αιτητής ως ο ίδιος παραδέχεται, οφείλει ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό, το οποίο του δάνεισαν, πλέον τόκους, χρέος το οποίο συνεχίζει να διογκώνεται ένεκα της παράλειψης του Αιτητή να τηρήσει τις μεταξύ των μερών συμφωνίες. ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ Με το παρόν δικονομικό διάβημα, επιζητείται η έκδοση διατάγματος διά του οποίου να εμποδίζονται οι Καθ' ων η Αίτηση να προγραμματίσουν νέο ηλεκτρονικό πλειστηριασμό ή πώληση των εν λόγω ενυπόθηκων ακινήτων. Είναι γεγονός ότι δεν αμφισβητείται η συνομολόγηση συμφωνιών δανείων και υποθηκών, δυνάμει των οποίων παραχωρήθηκαν πιστωτικές διευκολύνσεις στον Ενάγοντα, αλλά εγείρει ο Ενάγοντας ζητήματα, μεταξύ άλλων, ότι οι συμφωνίες δανείου και οι συνεπαγόμενες συμβάσεις υποθήκης που συνιστούσαν την εξασφάλιση για τις χορηγηθείσες πιστωτικές διευκολύνσεις, δεν ήταν το προϊόν διαπραγμάτευσης καθότι περιέχουν καταχρηστικές ρήτρες παράνομες και καταχρηστικές χρεώσεις. Η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση εγείρει ως ζήτημα ότι το παρόν Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να παρέχει την απαιτούμενη θεραπεία ως μέτρο που αφορά ματαίωση πλειστηριασμού και που μπορεί να εξεταστεί μόνο στα πλαίσια δικονομικού διαβήματος που προνοείται με το άρθρο 44Γ του περί Υποθηκεύσεως και Μεταβιβάσεως Νόμου. Το δικονομικό διάβημα που προνοείται στη βάση του άρθρου 44Γ, οριοθετείται από τις διατάξεις του συγκεκριμένου νομοθετήματος. Όμως δεν θεωρώ ότι το άρθρο 44Γ επηρεάζει τη δυνατότητα του Δικαστηρίου να παρέχει θεραπεία στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου για λόγους ουσίας που να αφορούν ζητήματα που εμπίπτουν στην υποχρέωση του ενυπόθηκου οφειλέτη να πληρώσει το ενυπόθηκο χρέος που εξασφαλίζεται με την υποθήκη. Το άρθρο 44Γ περιέχει πρόνοια, ότι στην περίπτωση αποστολής ειδοποίησης «τύπου Ι» για την οποίαν έχει εκδοθεί προσωρινό διάταγμα με βάση το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίου Νόμου, τότε ματαιώνεται (abort) ο πλειστηριασμός. Στην περίπτωση που δεν υπάρχει τέτοια αμφισβήτηση που να θέτει σε αμφισβήτηση το γεγονός ότι το χρέος είναι υπαρκτό, είναι σε υπερημερία και ότι υπάρχει δυνάμει συμφωνίας έγκυρη υποθήκη προς εξασφάλιση του χρέους και το μόνο πράγμα που αμφισβητείται είναι η επάρκεια της ειδοποίησης «τύπου ΙΑ» που είναι υπόχρεος ο ενυπόθηκος δανειστής να αποστείλει στους Αιτητές-Εφεσείοντες για να τους πληροφορήσει για τον επικείμενο πλειστηριασμό, τότε το σωστό ένδικο μέσο είναι η καταχώρηση Αίτησης Έφεσης στα πλαίσια του άρθρου 44Γ του Ν. 9/
45. Αυτό ήταν και το σκεπτικό του Εφετείου στην υπόθεση Μυλωνάς ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Πολιτική Έφεση Ε 176/2019 10/12/2019 ως ακολούθως: «Τα δικαιώματα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή άλλου ενδιαφερόμενου προσώπου κατοχυρώνονται από τις πρόνοιες του άρθρου 44Γ

(3)το οποίο παρέχει δικαίωμα καταχώρησης Έφεσης για παραμερισμό της ειδοποίησης σύμφωνα με τον τύπο «ΙΑ» εντός 30 ημερών από την παραλαβή της και σε αυτό αναφέρονται εξαντλητικά οι λόγοι για τους οποίους η ειδοποίηση μπορεί να παραμεριστεί». «Και το Εφετείο διευκρίνισε ότι στα πλαίσια της αγωγής 'ό,τι μπορούσε να εκδοθεί, νοουμένου ότι πληρούνταν οι σχετικές προϋποθέσεις, ήταν διάταγμα που να απαγορεύει την εκποίηση της υποθήκης που η αγωγή αφορά'». Κατά συνέπεια υπό κανονικές συνθήκες, τίποτε δεν εμποδίζει τον Ενάγοντα να εγείρει ζητήματα σε σχέση με το δικαίωμα της Καθ' ης η Αίτηση να προχωρήσει με την εκποίηση της υποθήκης. Αυτό το δικαίωμα είναι ξεχωριστό από το πλαίσιο αμφισβήτησης που καθορίζεται στη βάση Αίτησης-Έφεσης δυνάμει του άρθρου 44(Γ)

(3)που έχει συγκεκριμένο δικαιοδοτικό πλαίσιο με συγκεκριμένους λόγους έφεσης που μπορούν να εγερθούν. Όμως δεν υπάρχει καμία πρόνοια στον νόμο 9/1965 που να εμποδίζει τους Αιτητές/Εφεσείοντες να αποταθούν στο Δικαστήριο με το σωστό ένδικο διάβημα στην περίπτωση που υπάρχει αμφισβήτηση της συμφωνίας ή του ύψους του χρέους ή κατά πόσο έχει εξοφληθεί το χρέος κτλ. Τούτου είναι πρόδηλο από τη ρητή πρόνοια στο εδάφιο 44(Γ) (6Γ)

(3)που επιτρέπει στο Δικαστήριο να παραμερίσει την ειδοποίηση στην περίπτωση που έχει εκδοθεί προσωρινό διάταγμα με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Επομένως, το αίτημα του Ενάγοντα θα πρέπει να κριθεί επί της ουσίας στα πλαίσια του αγώγιμου δικαιώματος που προβάλλει και των προνοιών του άρθρου 32 του περί Υποθηκεύσεως και Μεταβιβάσεως Νόμου 9/

1. ΣΟΒΑΡΟ ΖΗΤΗΜΑ ΠΡΟΣ ΕΚΔΙΚΑΣΗ Επιδόθηκε στον Αιτητή ειδοποίηση τύπου Ι τον Ιούλιο 2021 και ειδοποίηση τύπου ΙΑ τον Φεβρουάριο
2. Διεξάχθηκε η πρώτη προσπάθεια πλειστηριασμού τον Μάιο 2022 και ο Ενάγοντας ουδέποτε ήγειρε τα πιο πάνω ζητήματα. Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε πολύ αργότερα, τέλος Σεπτεμβρίου όταν απέτυχαν οι διαπραγματεύσεις και πλησίαζε ο χρόνος κατά τον οποίο οι Καθ' ων η Αίτηση θα είχαν βάσει των προνοιών του νόμου το δικαίωμα να προχωρήσουν με την αγορά οι ίδιοι ή την πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων στην αγοραία τους αξία. Η παρούσα Αίτηση έχει καταχωρηθεί για να ματαιωθεί νομικό δικαίωμα της Καθ' ης η Αίτηση να προχωρήσει στην αγορά του ακινήτου. Οι παράμετροι του συγκεκριμένου δικαιώματος, προδιαγράφονται στο άρθρο 44ΙΑ πιο κάτω που δίδει δικαίωμα στον ενυπόθηκο δανειστή να αγοράσει ο ίδιος το ακίνητο στην πραγματική του αγοραία αξία, στην περίπτωση που περάσουν έξι μήνες και έχει αποτύχει να πωλήσει το εν λόγω ακίνητο με πλειστηριασμό ή με απευθείας αγορά σε τρίτο. -

(1)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος δανειστής δεν πωλήσει το ενυπόθηκο ακίνητο εντός χρονικής περιόδου έξι

(6)μηνών από την ολοκλήρωση της διαδικασίας του πρώτου πλειστηριασμού, τότε ο ενυπόθηκος δανειστής έχει την επιλογή να αγοράσει το ενυπόθηκο ακίνητο στην αγοραία αξία του βάσει της τελευταίας εκτίμησης που διενεργήθηκε δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους ή με εξ' υπαρχής διεξαγωγή διαδικασίας εκτίμησής του με βάση τις διατάξεις του άρθρου 44Δ. -

(2)Χωρίς επηρεασμό των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να συνεχίσει τις προσπάθειες πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, δυνάμει των διατάξεων των άρθρων 44Ζ και 44Η, χωρίς επιφυλασσόμενη τιμή. Η προαναφερθείσα δικονομική πορεία της υπόθεσης, καταδεικνύει ότι δεν υπάρχει υπεράσπιση ουσίας σε σχέση με το οφειλόμενο του χρέος και αυτός είναι ο λόγος που δεν προβάλλεται καμία στην απαίτηση του Ενάγοντα σε σχέση με την εγκυρότητα του τύπου και της επίδοσης των ειδοποιήσεων τύπου Ι και ΙΑ. Ως προς το δικαίωμα της Καθ' ης η Αίτηση να προχωρήσει με την αγορά ή την πώληση του ακινήτου, αυτό το δικαίωμα προδιαγράφεται ρητώς στις διατάξεις του νόμου και οι Αιτητές δεν έχουν υποδείξει ότι η Καθ' ης η Αίτηση μετά την αποτυχία της πώλησης του ακινήτου κατά τη διάρκεια του πρώτου πλειστηριασμού έχει με την ακολουθούμενη διαδικασία, παραβιάσει πρόνοιες του νόμου που καθορίζουν τον τρόπο άσκησης του δικαιώματος τους να πωλήσουν σε τρίτους ή να αγοράσουν οι ίδιοι το ακίνητο στην πραγματική του αξία. Ούτε και φαίνεται να προβάλλεται θέμα ουσίας σε σχέση με τις δανειοδοτικές υποχρεώσεις του Ενάγοντα. Ήταν πρωτοφειλέτης δανείων και εισέπραξε το κεφάλαιο των δανείων. Στην περίπτωση του τρεχούμενου λογαριασμού, αφορούσε χρέος που δημιούργησε ο ίδιος από πιστωτική κάρτα ως καταναλωτής. Με το πρώτο στεγαστικό δάνειο, έλαβε το ποσό των €157.000 να ανεγείρει κατοικία εντός του υποθηκευμένου ακινήτου που το παραχώρησε ως εξασφάλιση. Δεν χρησιμοποίησε τα χρήματα για να ανεγείρει κατοικία, αλλά τα ξόδεψε για δικό του όφελος. Στη συνέχεια, ο ίδιος αποτάθηκε για δεύτερο στεγαστικό δάνειο από την Οικοδομική Συνεργατική Εταιρεία των δημόσιων υπαλλήλων αντί του Ταμιευτηρίου τη δεύτερη φορά και πήρε το ποσό των €24.300 που και πάλι δεν το ξόδεψε για τον καθορισμένο σκοπό του δανείου. Στη συνέχεια, ένεκα του γεγονότος ότι αδυνατούσε να πληρώνει τις δόσεις, αποτάθηκε στο Συνεργατικό Ίδρυμα Οικοδομικής και Ταμιευτηρίου των δημόσιων υπαλλήλων και ενσωμάτωσε όλες τις δανειοδοτικές του υποχρεώσεις σε ένα δάνειο με μία δόση των €1.160 μηνιαίως για το συνολικό ποσό των €172.000. Παραδέχεται επί του Τεκμηρίου 15 προς υποστήριξη της Αίτησης (ήτοι επιστολή του προς το εν λόγω συνεργατικό ίδρυμα ημερομηνίας 11/02/2026) ότι "είχα λογαριασμούς και δάνεια οικιστικά το 2014 είχε συμφωνήσει να συγχωνευτούν τα δάνεια μου σε ένα δάνειο όπως και έγινε". Εκείνο που διαφαίνεται με τα επιμέρους θέματα που έχει αναπτύξει με την απαίτηση του ο Ενάγοντας, είναι ότι δεν προβάλλονται ουσιαστικά γεγονότα που να διαμορφώνουν βάσιμο αγώγιμο δικαίωμα κατά της Καθ' ης η Αίτηση που να αφορούν την άσκηση των συμβατικών της δικαιωμάτων σε σχέση με τα υποθηκευμένα ακίνητα. Αντίθετα υπάρχει παραδοχή του Ενάγοντα, ότι έλαβε τα χρήματα των διαφόρων δανείων ως ανωτέρω και ότι οφείλει αυτά τα χρήματα με τους νενομισμένους τόκους τους αφαιρουμένων των ποσών που ισχυρίζεται ο ίδιος ότι αφορούν παράνομες χρεώσεις. Τέθηκε ενώπιον μου μαρτυρία, ότι ο Ενάγοντας ουδέποτε υπήρξε συνεπής με την καταβολή των δόσεων και οφείλει με δική του παραδοχή το ποσό των €149.944 για το στεγαστικό δάνειο και το ποσό των €11.717,48 σε σχέση με την πιστωτική διευκόλυνση που του χορηγήθηκε σε τρεχούμενο λογαριασμό. Η διαφορά που παραδέχεται ότι οφείλει σε συσχετισμό με το οφειλόμενο βάσει της ειδοποίησης τύπου ΙΑ δεν είναι μεγάλη, καθότι το ποσό που επιδιώκεται να εισπραχθεί με την πώληση του ακινήτου σύμφωνα με την ειδοποίηση τύπου ΙΑ Τεκμήριο 21, είναι το ποσό των €158.673 πλέον τόκους και έξοδα. Η επιφυλασσόμενη τιμή πώλησης των ακινήτων στο 80% της κατ' αναγκαστικής τους αξίας, ανέρχεται στο ποσό των €113.888 και €40.440 αντίστοιχα. Επομένως, με την πάροδο του χρόνου το ποσό που παραδέχεται ο Ενάγοντας ότι οφείλεται, πλησιάζει επικίνδυνα στην αξία των ενυπόθηκων ακινήτων. Εγείρεται ζήτημα γενικά και αόριστα, ότι οι εν λόγω συμφωνίες περιέχουν καταχρηστικές ρήτρες και ότι η τράπεζα εκμεταλλεύτηκε τη δεσπόζουσα θέση για να εξασφαλίσει την υπογραφή του Ενάγοντα επί των επίδικων συμφωνιών. Δεν καταγράφονται γεγονότα στην απαίτηση του Ενάγοντα που να καθορίζουν ποιες ήταν οι καταχρηστικές ρήτρες των συμφωνιών, πώς αυτές οι ρήτρες είχαν αντίκτυπο στις συμφωνίες και πώς αυτές οι ρήτρες επηρεάζουν το ύψος του οφειλόμενου ποσού που ο Ενάγοντας έτσι και αλλιώς παραδέχεται ότι οφείλεται. Ως προς τον ισχυρισμό ότι υπήρχε καταπίεση κατά τη σύναψη των συμφωνιών, και πάλι δεν διαφαίνεται κάτι τέτοιο από τα γεγονότα. Είχαν συναφθεί συμφωνίες δανείου και δεν έχει προβληθεί κάποιο γεγονός που να καταδεικνύει ότι οι συμφωνίες ήταν ειδικού χαρακτήρα του είδους που αυτά θα καθιστούσαν την τράπεζα σε δεσπόζουσα σχέση, έναντι του άλλου συμβαλλόμενου μέρους ή περίπτωση που εναποθέτει ειδικό-θετικό καθήκον στην τράπεζα πληροφόρησης σε σχέση με κινδύνους της συναλλαγής. Σε κάθε περίπτωση, δεν προβάλλονται τα αναγκαία γεγονότα ώστε να εκφράζεται με σαφήνεια θέση που στηρίζεται σε τέτοια Υπεράσπιση. Αντίθετα προκύπτει από τα δεδομένα που έχουν τεθεί ενώπιον μου, ότι ο Ενάγοντας είχε αιτηθεί κατά καιρούς για πιστωτικές διευκολύνσεις, ώστε να επωφεληθεί για να ικανοποιηθούν οι προσωπικές του ανάγκες. Τα ποσά του χορηγήθηκαν, το χρεώμενο επιτόκιο και οι όροι αποπληρωμής των οφειλομένων, ήταν καθαροί από την όψη των δανειοδοτικών εγγράφων και κατά το στάδιο που ήθελε προβεί σε συγχώνευση των υποχρεώσεων σε ένα δάνειο, οι Καθ' ων η Αίτηση ανταποκρίθηκαν με νέα συμφωνία δανείου με συνολικό ποσοστό επιβάρυνσης 5.14%. Ως προς το επιχείρημα του Αιτητή‑Ενάγοντα, ότι το οφειλόμενο ποσό ενσωματώνει παράνομο τοκισμό και υπερχρεώσεις, αυτό το επιχείρημα, δεν επηρεάζει τη νομική υποχρέωση του Ενάγοντα να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό με βάση τη δανειακή σύμβαση και την πιστωτική διευκόλυνση ορίου σε τρεχούμενο λογαριασμό. Ως προκύπτει από τα δεδομένα που έχουν τεθεί ενώπιον μου, το ποσό που παραδέχεται ο Ενάγοντας ότι οφείλει, πλησιάζει την αγοραία αξία των ενυπόθηκων ακινήτων. Κατά συνέπεια, δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση ως προς το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την εκποίηση, εξαιτίας υπερβολικών και παράνομων χρεώσεων, διότι αυτό το ζήτημα αφορά το ύψος του οφειλόμενου ποσού και όχι το νομικό δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει και επί της ουσίας του συγκεκριμένου επιχειρήματος, κάτι τέτοιο δεν διαφαίνεται να τεκμηριώνεται στη βάση των παραστάσεων που έχουν τεθεί ενώπιον μου. Ο Ενάγοντας‑Αιτητής υπέγραψε συμφωνίες δανείου που προέβλεπαν τη χρέωση κυμαινόμενων επιτοκίων που να διαχωρίζεται με το βασικό επιτόκιο αναχρηματοδότησης χρημάτων και του περιθωρίου. Ο περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμος 160

(1)1999, προνοεί ότι βασικό επιτόκιο, "είναι το βασικό επιτόκιο του αδειοδοτημένου πιστωτικού ιδρύματος σε ευρώ ή άλλο νόμισμα ή το βασικό επιτόκιο της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας ή το επιτόκιο euribor ή το επιτόκιο libor ή το βασικό επιτόκιο της Εθνικής Κεντρικής Τράπεζας της χώρας που εκδίδει το νόμισμα ή άλλο επιτόκιο ανάλογα με το euribor. Το περιθώριο επιτοκίου, σημαίνει την προσαύξηση στο βασικό επιτόκιο εκπεφρασμένη ως ποσοστό το οποίο δηλώνεται σαφώς στη σύμβαση πιστωτικής διευκόλυνσης". Με τον τροποποιητικό νόμο 141

(1)14, τροποποιήθηκε ο νόμος και στη βάση του άρθρου 2Β του νόμου, θα έπρεπε το βασικό επιτόκιο που χρέωνε κάθε πιστωτικό ίδρυμα, να εφαρμόζει την πιο πάνω ερμηνεία σε σχέση με το βασικό επιτόκιο, σε σχέση με συμβάσεις που ήταν νέες. Ως προς υφιστάμενες συμβάσεις, δηλαδή αυτές που είχαν συναφθεί πριν την εφαρμογή του τροποποιητικού νόμου του 141

(1)/2014, σχετικό είναι το άρθρο 6 που προνοεί ότι οι διατάξεις του νόμου, "δεν επηρεάζουν με οποιονδήποτε τρόπο την εφαρμογή των διατάξεων του περί Συμβάσεων Νόμο". Κατά συνέπεια, δεν έχω ενώπιον μου δεδομένα που να καταδεικνύουν ότι οι συμβάσεις που υπέγραψε ο Ενάγοντας πριν το 2014, χρέωναν παράνομο τοκισμό εξαιτίας του καθορισμού του βασικού επιτοκίου που σε κάθε περίπτωση, ήταν κυμαινόμενο και ούτε έχω ενώπιον μου μαρτυρία ως προς το βασικό επιτόκιο που χρέωνε η Καθ' ης η Αίτηση καθ' όλην τη διάρκεια του δανείου, ώστε να προκύπτει ότι το βασικό επιτόκιο που χρησιμοποιήθηκε κατά καιρούς, δεν είχε σχέση με το βασικό επιτόκιο που χρησιμοποιούσε η Καθ' ης η Αίτηση για να χρηματοδοτήσει τα δάνεια της. Ως προς το δάνειο του 2014, ήτοι το Τεκμήριο 12 που επισυνάπτεται στην Αίτηση, το βασικό επιτόκιο καθορίστηκε στο 3% κατά την ημέρα σύναψης του συμβολαίου. Ως προκύπτει από το Τεκμήριο 6 προς υποστήριξη της Αίτησης, εγκύκλιος της Κεντρικής Τράπεζας ημερομηνίας 14/12/2007 υποδείχθηκε σε πιστωτικά ιδρύματα να κάνουν χρήση βασικό επιτόκιο το πραγματικό επιτόκιο για την αναχρηματοδότηση των κύριων δραστηριοτήτων των τραπεζών. Δεν έχει τεθεί ενώπιον μου μαρτυρία ότι το βασικό επιτόκιο που χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του δανείου, ήταν διαφορετικό από το ελάχιστο επιτόκιο προσφοράς για τις πράξεις κύριας αναχρηματοδότησης της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου. Σε κάθε περίπτωση, η χρέωση του τόκου επί των οφειλόμενων ποσών, δεν έχει και τόσο μεγάλο αντίκτυπο για την υποχρέωση του Αιτητή‑Ενάγοντα, να αποπληρώσει τα οφειλόμενα. Η διαφορά του οφειλόμενου ποσού μεταξύ αυτών που αξιώνει η Καθ' ης η Αίτηση με την εκποίηση της υποθήκης και αυτό που αναφέρει ο ίδιος ότι οφείλεται, δεν είναι τόσο μεγάλο που να δικαιολογεί την αναστολή της πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Δηλαδή το θέμα δεν είναι τόσο σπουδαίο και σοβαρό σε βαθμό που να δικαιολογεί την αναστολή της πώλησης του ακινήτου, προκειμένου να εξοφληθεί το οφειλόμενο ποσό. Το αρχικό ποσό της υποθήκης, αφορούσε εξασφάλιση για το ύψος του ποσού των €172.000 ήτοι το συγκεκριμένο κεφάλαιο που αφορούσε τη συμφωνία δανείου ημερομηνίας 02/10/

1. Οι τόκοι της υποθήκης είναι €42.849,33 και το χρέος που εξασφαλίζεται με την υποθήκη σύμφωνα με την ειδοποίηση "τύπου I", ήταν κατά την 06/07/2021 €158.673,
2. Δηλαδή η υποθήκη κάλυπτε το ποσό του κεφαλαίου του δανείου πλέον τόκους. Το περιθώριο της τράπεζας, δεν αυξήθηκε σε σχέση με το ποσό που εμφαίνεται καθαρά στη σύμβαση δανείου και σύμβαση υποθήκης που υπέγραψε ο Ενάγοντας‑Αιτητής. Ενόψει της ψήφισης του νόμου περί Ελευθεροποίησης των Επιτοκίων και το γεγονός ότι η τράπεζα εκτέλεσε το καθήκον της και ενημέρωσε τον οφειλέτη για τις χρεώσεις και αλλαγές επί κυμαινόμενου επιτοκίου, θεωρώ ότι ο Ενάγοντας δεν έχει διαμορφώσει με την απαιτούμενη σαφήνεια αγώγιμο δικαίωμα, ότι το υπόλοιπο που καλείται να εξοφλήσει, είναι το προϊόν παράνομου ανατοκισμού. Όμως ως ανέφερα και προηγουμένως, και να υπήρχε τέτοιο βάσιμο επιχείρημα σε σχέση με τους τόκους που να αφορά το ύψος του οφειλόμενου ποσού, με τα δεδομένα που έχουν τεθεί ενώπιον μου και το γεγονός ότι ο Ενάγοντας δεν ήταν συνεπής με τις δανειοδοτικές του υποχρεώσεις, δεν έχει αποπληρώσει το μεγαλύτερο μέρος του κεφαλαίου που έχει δανειστεί και έτσι το θέμα του τόκου δεν είναι βαρύνουσας σημασίας, ενόψει της αξίας της εξασφάλισης και του ποσού που αποδέχεται ότι πράγματι οφείλει. Αναφορικά με τον ισχυρισμό του Ενάγοντα‑Αιτητή ότι η Καθ' ης η Αίτηση παραδέχεται ότι είχε προβεί σε παράνομες χρεώσεις, η μαρτυρία που προσκόμισε για να αποδείξει τον εν λόγω ισχυρισμό, δεν φαίνεται να υποστηρίζει τη θέση ότι στο οφειλόμενο υπόλοιπο ενσωματώνονται χρεώσεις παράνομου τοκισμού. Με την επιστολή της Καθ' ης η Αίτηση ημερομηνίας 20/12/2017, η Καθ' ης η Αίτηση τον ενημέρωσε ότι μετά από την ολοκλήρωση όλων των απαιτούμενων ελέγχων, έχει εντοπιστεί ακούσια λανθασμένη χρέωση τόκων στη δανειακή του σύμβαση ύψους €579,52 που αφαιρέθηκε. Επομένως τα πράγματα είναι ως αναφέρει η Καθ' ης η Αίτηση στην επιστολή της δηλαδή, ότι το θέμα της λανθασμένης χρέωσης των τόκων ενόψει της πίστωσης του πιο πάνω ποσού στο οφειλόμενο, θεωρείται πλήρως διευθετημένο. Ως προς το δεύτερο ζήτημα της ύπαρξης καταχρηστικών ρητρών, ο Αιτητής‑Ενάγοντας έχει παραπέμψει το Δικαστήριο σε νόμο που ψηφίστηκε το 2021, ήτοι του Νόμου περί Προστασίας του Καταναλωτή 112 (1/21). Νοείται ότι ο συγκεκριμένος νόμος δεν θα μπορούσε να έχει αναδρομική ισχύ και πέραν τούτου, σύμφωνα με το άρθρο 3 του νόμου, το πεδίο εφαρμογής του νόμου, εφαρμόζεται στις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές που καθορίζονται στο άρθρο 5 του νόμου. Οι αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, καθορίζονται στο άρθρο 5 του νόμου και ο Ενάγοντας‑Αιτητής δεν έχει προσκομίσει μαρτυρία προς υποστήριξη του αιτήματος του ότι επί παραδείγματι, η Καθ' ης η Αίτηση χρησιμοποίησε αθέμιτη πρακτική όπως επί παραδείγματι, ότι η πρακτική που έκανε χρήση για να τον δελεάσει να συνάψει τις εν λόγω συμφωνίες, ήταν αντίθετη προς τις απαιτήσεις επαγγελματικής ευσυνειδησίας ή επί παραδείγματι παραπλανητική, εμπορική τακτική ή πιστωτική εμπορική πρακτική. Τέτοια δεδομένα δεν έχουν τεθεί ενώπιον μου με την απαιτούμενη ευκρίνεια και σαφήνεια, ώστε να αξιολογήσω τα δεδομένα και να κρίνω ότι όντως δημιουργείται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση με πιθανότητες επιτυχίας επί της βάσης αυτής. Αντίθετα η μαρτυρία που έχει προσκομίσει η Καθ' ης η Αίτηση, είναι ότι ο Ενάγοντας‑Αιτητής προχώρησε στη σύναψη συμφωνιών για την παραχώρηση πιστωτικών διευκολύνσεων, με δική του προτροπή και πρωτοβουλία. Επί παραδείγματι, ζήτησε όπως του χορηγηθεί στεγαστικό δάνειο και του χορηγήθηκε. Ο Ενάγοντας δεν έκανε χρήση των χρημάτων με τον δηλωμένο σκοπό του δανείου και δεν αποπλήρωσε το δάνειο ως όφειλε στη βάση των συμβατικών του υποχρεώσεων. Στη συνέχεια, έγινε αποδεκτό το αίτημα του για αναχρηματοδότηση τον οφειλόμενων ποσών με νέα σύμβαση δανείου με νέους όρους. Όπως έχει λεχθεί στις αποφάσεις Luis Vuitton ν. Δέρμοσαν Λτδ

(1992)1 Α.Α.Α 1453 και Fashion Box v. Ferro Fashions Ltd

(1999)1 Α.Α.Α 1858, όταν υπάρχει διάσταση ως προς τα γεγονότα σε ενδιάμεσες Αιτήσεις μεταξύ του Αιτητή και του προσώπου που έχει ενστεί στην Αίτηση, αυτός που έχει το βάρος απόδειξης, θα πρέπει κατά την ακρόαση της Αίτησης να αποδείξει τα γεγονότα. Ο Αιτητής επομένως, σε σχέση με την εγκυρότητα της συμφωνίας, της συμφωνίας υποθήκης και τα υπόλοιπα επιχειρήματα που έχουν προβληθεί, δεν έχει εκθέσει τα απαιτούμενα γεγονότα για να φανεί κατά πόσο αυτές οι θέσεις, συνθέτουν πραγματικό αγώγιμο δικαίωμα. Εγείρεται θέμα ότι οι επίδικες συμφωνίες, ήταν το προϊόν αθέμιτης επιρροής, χωρίς να παρατίθενται τα αναγκαία γεγονότα που να συνθέτουν αγώγιμο δικαίωμα βασιζόμενο στο αγώγιμο δικαίωμα της αθέμιτης επιρροής ή της δεσπόζουσας θέσης της τράπεζας κλπ. Ως προς την ευρωπαϊκή οδηγία 93/13/Ε Κ για την προστασία καταναλωτών, σε σχέση με πρόνοιες καταναλωτικών συμβάσεων που θα έχουν τύχει διαπραγμάτευσης, δεν έχει παραθέσει ίχνος μαρτυρίας για να υποδείξει συγκεκριμένη ρήτρα σύμβασης που δεν αποτέλεσε αντικείμενο ατομικής διαπραγμάτευσης που θεωρείται καταχρηστική, όταν παρά την απαίτηση καλής πίστης, δημιουργεί εις βάρος του καταναλωτή τη σημαντική ανισορροπία ανάμεσα στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των μερών τα απορρέοντα από τη σύμβαση. Εκ του αποτελέσματος των εν λόγω συμβάσεων, ήτοι ότι το πιστωτικό ίδρυμα είναι ενυπόθηκος δανειστής που μέχρι σήμερα δεν έχει εξασφαλίσει το λαβείν του και επειδή ο Αιτητής‑Ενάγοντας δεν έχει αποπληρώσει τις συμβατικές του υποχρεώσεις σε σχέση με πιστωτικές διευκολύνσεις που πράγματι του χορηγήθηκαν, δεν υπάρχει ανισορροπία ανάμεσα στα δικαιώματά τους. Δηλαδή αυτό που συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση είναι το αντίθετο, οφείλεται μεγάλο ποσό χρημάτων που επωφελήθηκε ο Ενάγοντας, παραδέχεται ότι το οφείλει και δεν το πληρώνει. Όλες οι πιο πάνω θέσεις παρατίθενται πιο πάνω χωρίς να έχουν προβληθεί τα ουσιώδη γεγονότα που συνθέτουν τα εν λόγω αγώγιμα δικαιώματα. Δεν έχει παραθέσει κανένα γεγονός που να θέτει σε αμφισβήτηση την εγκυρότητα της δανειακής σύμβασης ή τη σύμβαση υποθήκης. Οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν προσκομίσει θετική μαρτυρία για να αποδείξουν ότι ο Ενάγοντας είναι ενυπόθηκος οφειλέτης. Η υποθήκη ήταν εξασφάλιση σε σχέση με πιστωτικές διευκολύνσεις που παραχωρήθηκαν στον Ενάγοντα. Ως προκύπτει από το έγγραφο υποθήκης, η εξασφάλιση με υποθήκη το επίδικο ακίνητο, παραχωρήθηκε επειδή η Τράπεζα Κύπρου συμφώνησε να παρέχει το δάνειο στους Εναγόμενους. Οι Καθ' ων η Αίτηση ενέκριναν αίτημα του Αιτητή-Ενάγοντα για τροποποίηση των συμφωνηθέντων, ώστε να ενσωματωθούν όλα τα δάνεια του σε ένα για περίοδο 20 ετών με δόσεις και €1.160 η κάθε δόση. Ως επίσης γνώριζε ο Ενάγοντας ότι το συνολικό ποσό χρημάτων που θα πλήρωνε εάν ήταν τακτικός στις συμβατικές του υποχρεώσεις, θα ήταν το ποσό των €271.022,36 με το κόστος της πίστωσης στο ποσό των €99.022,36. Η όποια διαφορά υπολοίπου ενόψει της πρότασης του οικονομικού συμβούλου, είναι αμελητέα και δεν επηρεάζει το θέμα της πώλησης και αγοράς του ακινήτου. Ενόψει των πιο πάνω, δεν συντρέχει βάσιμος λόγος ματαίωσης της πώλησης σε σχέση με το ενυπόθηκο ακίνητο που ήταν νόμιμη εξασφάλιση και συμφωνημένο αντάλλαγμα για τα χρήματα που η Καθ' ης η Αίτηση παραχώρησε στον Ενάγοντα ως δάνειο. Η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδώσει προσωρινά διατάγματα, πηγάζει από το άρθρο 32 του Ν. 14/60. Με βάση το πιο πάνω άρθρο, το Δικαστήριο έχει ευρεία εξουσία σε σχέση με την έκδοση τέτοιας φύσεως διαταγμάτων. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται με γνώμονα τις πιο κάτω προϋποθέσεις: 1. Την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. 2. Την ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο Ενάγων σε θεραπεία. 3. Τη διαπίστωση ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Στην Αγγλική υπόθεση American Cyanamid v. Ethican Ltd.

(1975)AC 396, το Δικαστήριο επεξήγησε ότι η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν από του να αποδείξει ο Ενάγοντας ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα και του δικαιώματος που προσπαθεί να προστατεύσει. Το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιχειρήσει να επιλύσει τα διάφορα πραγματικά ζητήματα που εγείρονται στην απαίτηση με βάση τα πραγματικά γεγονότα που εκτίθενται στις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις που έχουν καταχωρηθεί προς υποστήριξη της Αίτησης και ένστασης για την έκδοση του απαγορευτικού διατάγματος. Ο ρόλος του Δικαστηρίου, δεν επεκτείνεται πέραν από του να αποφασίσει εάν εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Επομένως, δεν πρέπει το Δικαστήριο να εισέλθει σε εις βάθος εξέταση της ουσίας της υπόθεσης. Το Δικαστήριο εξετάζει την απαίτηση του Ενάγοντα στον βαθμό που απαιτείται για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η απαίτηση του Ενάγοντα δεν είναι επιπόλαια με βάση τις πραγματικές παραστάσεις που τίθενται ενώπιον του ως και επίσης, εξετάζει κατά πόσο η θεραπεία που αναζητεί ο Ενάγοντας θεμελιώνεται στον νόμο. Η έκδοση ή μη του προσωρινού διατάγματος, είναι πάντοτε ζήτημα διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου πρέπει όμως να ασκείται δικαστικά με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές. Όπως λέχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Jonitexo Ltd. v Adidas 1 CLR 263

(1983), η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου με βάση το άρθρο 32 Ν. 14/60 δεν πρέπει να περιορίζεται από άκαμπτους και αυστηρούς κανόνες, διότι το Δικαστήριο θα πρέπει να αφεθεί ελεύθερο να ασκήσει την κρίση του και να χορηγήσει αυτήν τη θεραπεία εκεί όπου θα απονεμηθεί δικαιοσύνη. Τέλος έχει νομολογηθεί, σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ότι η τρίτη προϋπόθεση που προνοεί το άρθρο 32 του Ν.14/60 για την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος, πληρείται εάν ο Ενάγοντας δείξει ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να εκτελέσει οιανδήποτε δικαστική απόφαση που δυνατόν να εκδοθεί υπέρ του Ενάγοντα σε κατοπινό στάδιο εάν το Δικαστήριο δεν του χορηγήσει το απαιτούμενο προσωρινό διάταγμα. Πάντοτε το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκεί την εξουσία του με τρόπο που θα προκαλείται η λιγότερη αδικία σε κάθε πλευρά. Τα πιο πάνω ζητήματα δεν έχουν τεθεί στην αγωγή με την απαιτούμενη σαφήνεια. Δεν έχουν εκτεθεί συγκεκριμένα γεγονότα ώστε από αυτά να προκύπτει ότι εκφράζεται ολοκληρωμένο αγώγιμο δικαίωμα ότι οι συμφωνίες δανείου και υποθήκες είναι άκυρες ως συμφωνίες που δεν έχουν γίνει με την ελεύθερη βούληση του Αιτητή. Το ίδιο ισχύει σε σχέση με τον ισχυρισμό ότι το οφειλόμενο ποσό ενσωματώνει παράνομο ανατοκισμό, προμήθειες και χρεώσεις. Το ίδιο ισχύει σε σχέση με τη θέση, ότι η συμφωνία περιέχει παράνομες και ποινικές ρήτρες που καθιστούν τις συμφωνίες άκυρες και μη εφαρμόσιμες. Αναφέρεται σε παράνομες χρεώσεις, τοκισμούς και παράνομες ρήτρες χωρίς να παρατεθεί η συγκεκριμένη συμφωνία και πρόνοια αυτής που επιφέρει τέτοιο αποτέλεσμα. Γίνεται αναφορά σε ανεπίτρεπτη επιρροή και σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ των λειτουργών της τράπεζας και των Αιτητών χωρίς να έχουν εκτεθεί τα γεγονότα της υπόθεσης ώστε να μπορεί να εξαχθεί κατά πόσο πράγματι κάτι τέτοιο έχει γίνει στην περίπτωση των Εναγομένων, με αποτέλεσμα η ελεύθερη τους βούληση να έχει παρακαμφθεί προκειμένου να γίνει η σύναψη των επίδικων συμφωνιών. Απουσιάζουν τα συγκεκριμένα αναγκαία γεγονότα, ώστε να εκφράζονται ολοκληρωμένα οι θέσεις που προβάλλονται και δεν μπορεί να εκτιμηθεί κατά πόσο αυτές οι γενικές και αόριστες τοποθετήσεις έχουν ορατή πιθανότητα επιτυχίας (βλ. Γρηγορίου ν Σταύρου 1 ΑΑΔ 248

(1995). Οι θέσεις αυτές δεν προσδίδουν έρεισμα στην παρουσίαση σχετικής μαρτυρίας για να αποδείξουν τους ισχυρισμούς στο στάδιο της ακρόασης. Από την άλλην είναι αναντίλεκτο γεγονός, ότι ο Ενάγοντας υπέγραψε τις συμφωνίες δανείου και υποθήκης. Υπήρχε αντιπαροχή για τα συμφωνηθέντα διότι χορηγήθηκαν οι πιστωτικές διευκολύνσεις και δεν έχει αποπληρωθεί η οφειλή. Δεν είναι ορθό να τεθεί άλλο εμπόδιο στο νομικό δικαίωμα της Καθ' ης η Αίτηση να προχωρήσει με την αγορά και ή σε πώληση της εξασφάλισης προκειμένου να ανακτήσει το οφειλόμενο ποσό εφόσον δεν τίθεται πραγματικό και χειροπιαστό ζήτημα σε σχέση με τη νομιμότητα των συμφωνηθέντων. Ακόμη και εάν ευσταθεί ο ισχυρισμός ότι ενσωματώνεται στο υπόλοιπο χρέωση που δεν δικαιολογείται, αυτός δεν είναι βάσιμος λόγος ματαίωσης της αγοράς και της μεταβίβασης του ακινήτου για να ανακτηθεί το οφειλόμενο ποσό ενόψει αποτυχίας του Αιτητή να καταπιαστεί με συγκεκριμένα γεγονότα για να καταφανεί ποιο μέρος του οφειλόμενου ποσού αποτελείται από υπερχρεώσεις και ενόψει του γεγονότος ότι η αξία του ακινήτου δεν θα καλύψει έτσι και αλλιώς το πραγματικό ποσό που οφείλεται. Ως προς τα υπόλοιπα ζητήματα σε σχέση με τις πρακτικές των τραπεζών κατά παράβαση των οδηγιών της Κεντρικής Τράπεζας ή και ισχυρισμούς σε σχέση με υπερχρεώσεις τόκων και άλλων εξόδων, δεν έχουν τεθεί με την απαιτούμενη σαφήνεια και τεκμηρίωση ώστε να έχει νόημα η εξέταση τέτοιων ζητημάτων στα πλαίσια της Αίτησης. Τα συγκεκριμένα αναγκαία γεγονότα ώστε να εκφράζονται ολοκληρωμένα οι θέσεις που προβάλλονται, δεν έχουν εκτεθεί στις πραγματικές παραστάσεις του Αιτητή και έτσι δεν μπορεί να εκτιμηθεί κατά πόσο αυτές οι γενικές και αόριστες τοποθετήσεις έχουν ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, κρίνω ότι δεν εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση που να έχει βάσιμες ελπίδες επιτυχίας. Ενόψει του γεγονότος ότι έχει τεθεί ενώπιον μου θετική και ικανοποιητική μαρτυρία ότι οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν προχωρήσει νομότυπα με την αποστολή όλων των αναγκαίων ειδοποιήσεων ώστε να πραγματοποιηθεί ο πλειστηριασμός και του γεγονότος ότι το ποσό που εξασφαλίζεται με το ενυπόθηκο ακίνητο είναι οφειλόμενο και βρίσκεται σε καθεστώς υπερημερίας με αποτέλεσμα να ενεργοποιείται το συμβατικό δικαίωμα της εφεσίβλητης να προχωρήσει με την εκποίηση της υποθήκης στη βάση των διατάξεων του Μέρους VI του Ν. 9/1965, δεν συντρέχει σοβαρός και βάσιμος λόγος για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Κατά συνέπεια, είναι αναντίλεκτο γεγονός με βάση τις γραπτές παραστάσεις των μερών, ότι το χρέος είχε καταστεί απαιτητό με αποτέλεσμα η Καθ' ης η Αίτηση να ασκήσει τα συμβατικά της δικαιώματα με βάση τη σύμβαση υποθήκης, όρος 5 (Τεκμήριο 13 προς υποστήριξη της Αίτησης) που προνοούσε ότι στην περίπτωση που το ποσό ήταν απαιτητό και ληφθούν νομικά μέτρα για ανάκτηση του ποσού των €172.000 και τόκων και σχετικά έξοδα η τράπεζα θα δικαιούται να πωλήσει τα ενυπόθηκα κτήματα είτε μέσω του Κτηματολογίου, είτε απευθείας, είτε δυνάμει διατάγματος εκδοθέντος από το Δικαστήριο κατόπιν αγωγής χωρίς οποιανδήποτε άλλην προειδοποίηση προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη. Εφόσον δεν πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32, δεν είναι απαραίτητο να εξεταστεί η τρίτη προϋπόθεση όμως χάριν της πληρότητας θα προχωρήσω να εξετάσω και την τρίτη προϋπόθεση της ανεπανόρθωτης ζημιάς. ΑΝΕΠΑΝΟΡΘΩΤΗ ΖΗΜΙΑ Εάν δεν εκδοθεί το διάταγμα, το ακίνητο δυνατόν να πωληθεί με τον πλειστηριασμό. Η αξία των ακινήτων καθορίζεται βάσει εκτίμησης. Στην περίπτωση που η Καθ' ης η αίτηση προχωρήσει στην αγορά του ακινήτου, θα είναι υπόχρεα βάσει νόμου να την αποκτήσει με βάση την εκτιμημένη αγοραία της αξίας. Το ενυπόθηκο ακίνητο εξασφαλίζει οφειλές του Ενάγοντα και με την πάροδο του χρόνου, το οφειλόμενο χρέος θα ξεπεράσει την αξία των ενυπόθηκων ακινήτων. Αντίθετα η Καθ' ης η Αίτηση δεν έχει πρόβλημα ρευστού κεφαλαίου στην περίπτωση που γίνει λάθος κατά την εκτίμηση των δεδομένων και επίσης κατέχει μεγάλης αξίας ακινήτων. Επομένως η Καθ' ης η Αίτηση μπορεί να αποζημιώσει τον Ενάγοντα με χρήμα ή με ακίνητο της αντίστοιχης αξίας εάν χρειαστεί. Παρόλο ότι ο Ενάγοντας έχει κάνει διάφορες προτάσεις για πληρωμή των οφειλών, κανένα ποσό δεν έχουν πληρώσει οικειοθελώς. Διαπραγματεύονται την πληρωμή ποσού που ο ίδιος παραδέχονται ότι οφείλει, αλλά τέτοια πληρωμή δεν έγινε μέχρι στιγμής. Στα πλαίσια έκδοσης προσωρινού διατάγματος, το Δικαστήριο δεν μπορεί να εισέλθει σε τόσο βάθος των γεγονότων που να εκδικαστεί η ουσία της αγωγής και να προβεί σε τελικά συμπεράσματα σε σχέση με τα γεγονότα της υπόθεσης. Γι' αυτό το Δικαστήριο πρέπει πάντοτε να επιδιώκει στο στάδιο αυτό να ενεργήσει με τρόπο που να μην ανατρέπει τις ισορροπίες. Κάποτε είναι αναγκαία η έκδοση προσωρινού διατάγματος για τη διατήρηση του status quo, κάποτε όμως o Αιτητής αποτείνεται για θεραπεία τόσο καθυστερημένα που ανατρέπεται το status quo με την έκδοση του διατάγματος. Το Δικαστήριο πρέπει να προσεγγίσει το όλο ζήτημα με τον τρόπο που εισηγήθηκε ο Δικαστής Π. Καλλή στην υπόθεση Bacardi Co v. Vinco Ltd. 1 ΑΑΔ 788

(1996). «Aν προωθηθεί η μεταφορική έννοια, τότε πολύ καλά θα προκύψει ότι το ορθό status quo ante bellum, είναι η κατάσταση πραγμάτων η οποία υφίστατο αμέσως πριν από την πράξη που αποτελεί το casus belli εκτός εάν οι εχθροπραξίες καθυστερήσουν τόσο πολύ έτσι που η επίδικη πράξη να καθίσταται μέρος του status quo.» Στην υπόθεση Parico Alumninium Designs Ltd. v Muskita Aluminium 1 ΑΑΔ 2015

(2002), καταγράφονται τα στοιχεία που θα πρέπει να αξιολογήσει το Δικαστήριο κατά την έκδοση προσωρινού διατάγματος. Εκείνο που λαμβάνεται υπόψη σε σχέση με το μη επανορθώσιμο της ζημιάς σε υποθέσεις αυτής της φύσεως, είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, είναι ιδιαίτερα εμφανής (Timberland Co. v. Evans & Sons Ltd κ.ά.

(1998)1 Α.Α.Δ. 1179). Πιο συγκεκριμένα, παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη για να εκτιμηθεί το μη αναστρέψιμο της ζημιάς, ως επεξηγήθηκε στην υπόθεση Parico, (πιο πάνω), είναι ως ακολούθως: «Ισοζύγιο της ευχέρειας. Αν το Δικαστήριο βρίσκεται σε αμφιβολία ως προς την επάρκεια των αντίστοιχων θεραπειών σε αποζημιώσεις που προσφέρονται είτε στον Ενάγοντα, είτε στον Εναγόμενο είτε και στους δύο, εγείρεται το θέμα του ισοζυγίου της ευχέρειας. Στην American Cyanamid Co. v. Ethicon Ltd [1975] A.C. 396 η Δικαστική Επιτροπή των Λόρδων έχει καθιερώσει ορισμένες κατευθυντήριες αρχές για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. .................................................................................................. Κατά την αξιολόγηση του που κλίνει το ισοζύγιο της ευχέρειας, ένας σημαντικός παράγων, είναι η έκταση κατά την οποίαν τα μειονεκτήματα του κάθε μέρους θα είναι αδύνατο να αποζημιωθούν με αποζημιώσεις. Αν για παράδειγμα η έκταση της μη δυνάμενης να αποκατασταθεί ζημιάς του κάθε μέρους δεν θα διαφέρει σε μεγάλο βαθμό, το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη τη σχετική δύναμη της υπόθεσης του κάθε μέρους όπως αποκαλύπτεται από τις ένορκες δηλώσεις που έχουν παρουσιαστεί κατά την ακρόαση της Αίτησης. Αυτός όμως είναι ο τελευταίος και όχι ο πρώτος παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη. Είναι μόνο σ' αυτό το στάδιο που το Δικαστήριο δικαιούται να εξετάσει κατά πόσο υπάρχει ουσιαστική ανισότητα επί της ουσίας και ποιος από τους διαδίκους έχει περισσότερη πιθανότητα επιτυχίας. Το Δικαστήριο δεν δικαιούται, ακόμη και σ' αυτό το στάδιο, να εμπλακεί σε οτιδήποτε που μοιάζει με προκαταρκτική εκδίκαση της αγωγής πάνω σε συγκρουόμενες ένορκες δηλώσεις για να αξιολογήσει τη δυνατότητα της υπόθεσης του κάθε μέρους. Μπορεί να υπάρχουν υποθέσεις στις οποίες είναι εμφανές από τη μαρτυρία, ότι δεν υπάρχει αξιόπιστη αμφισβήτηση ότι η δύναμη της υπόθεσης ενός μέρους είναι δυσανάλογη από εκείνην του άλλου μέρους. Γενικά όμως η διαδικασία στις παρεμπίπτουσες Αιτήσεις δεν είναι η πρέπουσα για τη διεξαγωγή έρευνας σε αμφισβητούμενα γεγονότα. Status Quo. Όπου οι άλλοι παράγοντες φαίνονται να είναι ισοζυγισμένοι, το Δικαστήριο συνήθως θα λάβει τέτοια μέτρα τα οποία σκοπό έχουν τη διατήρηση του status quo. Αν από την άλλην, ο Εναγόμενος εμποδίζεται προσωρινά από του να κάμει κάτι το οποίο δεν έκαμνε προηγουμένως, η μόνη επίδραση του παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος, σε περίπτωση που θα πετύχει στη δίκη του, είναι η αναβολή της ημερομηνίας κατά την οποίαν θα είναι σε θέση να εμπλακεί σε μία δραστηριότητα την οποίαν προηγουμένως δεν την είχε θεωρήσει αναγκαία να αναλάβει. Αν από την άλλην, ο Εναγόμενος διακόπτεται στη διεξαγωγή μίας καθιερωμένης επιχείρησης, το απαγορευτικό διάταγμα θα του προκαλέσει πολύ μεγαλύτερη δυσχέρεια εφόσον θα έχει να αρχίσει πάλι να την δημιουργεί σε περίπτωση που πετύχει στη δίκη. Η διατήρηση του status quo συγκεκριμένα ευνοεί τη χορήγηση απαγορευτικού διατάγματος σε εκείνες τις περιπτώσεις, όπου ο Εναγόμενος έχει μόλις αρχίσει να εμπλέκεται στην επίδικη πράξη και όπου οι πωλήσεις του και οι επενδύσεις του σε κεφάλαια ήταν μικρές, ενώ ο Ενάγων έχει μία δημιουργημένη επιχείρηση. Σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι πάντοτε πιο εύκολο να γίνει ο υπολογισμός της ζημιάς την οποίαν ο Εναγόμενος θα υποστεί λόγω του απαγορευτικού διατάγματος παρά ο υπολογισμός της ζημιάς την οποίαν θα υποστεί η επιχείρηση του Ενάγοντα και η εμπορική του εύνοια αν ο Εναγόμενος δεν εμποδιστεί. .................................................................................................. Υπάρχουν όμως ορισμένες υποθέσεις στις οποίες τα Δικαστήρια θα είναι της άποψης ότι η ζημιά στον Ενάγοντα μπορεί ευχερώς να υπολογιστεί με αναφορά στις πωλήσεις που έκαμε ο Εναγόμενος και ότι η ζημιά η οποία θα προκληθεί στον Εναγόμενο όταν τον εμποδίζεις να συμμετέχει στην αγορά, το συντομότερο δυνατό δεν είναι εύκολα υπολογίσιμη. Όπου υπάρχει μόνο ο κίνδυνος για μη δυνάμενη να προσδιοριστεί ζημιά του Ενάγοντα και βεβαιότητα για μη δυνάμενη να προσδιοριστεί ζημιά στον Εναγόμενο το Δικαστήριο συχνά θα αρνηθεί να διατηρήσει το status quo και να απορρίψει αξίωση για απαγορευτικό διάταγμα. Η πορεία που ακολουθεί το Δικαστήριο σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι η άρνηση χορήγησης του απαγορευτικού διατάγματος και η διαταγή για σύντομη εκδίκαση της αγωγής. Ικανότητα πληρωμής αποζημιώσεων. Το Δικαστήριο θα λάβει υπόψη το γεγονός ότι ο Εναγόμενος δεν είναι σε οικονομική θέση να αντιμετωπίσει αξίωση για σημαντικές αποζημιώσεις εναντίον του και ότι ο Ενάγων είναι πιθανόν να υποστεί ζημιές πέραν από εκείνες που μπορεί ο Εναγόμενος να του καταβάλει. Από την άλλην, το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη την ικανότητα ή άλλως πως του Ενάγοντα να αποζημιώσει τον Εναγόμενο με την ανάληψη υποχρέωσης για πληρωμή αποζημιώσεων. Το απλό γεγονός ότι ένα μέρος διαθέτει πενιχρά μέσα, δεν είναι συμπερασματικό για τη χορήγηση ή άρνηση απαγορευτικού διατάγματος. Το Δικαστήριο θα είναι προσεκτικό να εξετάσει αυτά τα ζητήματα όταν οι διάδικοι είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και όπου ο Ενάγων είναι άτομο ο οποίος διαμένει εκτός δικαιοδοσίας». Στην υπόθεση Loucas Panagiotou Estates Ltd. ν Hellenic Bank Public Company Ltd Πολιτική Έφεση Ε203/2013 ημερομηνίας 11/09/2019, το Εφετείο επιβεβαίωσε την αρχή ότι με την ανεπανόρθωτη ζημιά, δεν εννοείται μόνο υλική ζημιά με την αυστηρή της έννοια. Η τρίτη προϋπόθεση που πρέπει να πληρείται, σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, για να δικαιολογείται η έκδοση ενός ενδιάμεσου διατάγματος, αφορά στο κατά πόσο χωρίς την έκδοσή του, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στον Αιτητή σε μεταγενέστερο στάδιο, στην περίπτωση όπου αυτή, επιτύχει στις αξιώσεις του. Στην Κυρίσαββα κ.ά. ν. Κύζη

(2001)1 Α.Α.Δ. 1245 αναφέρθηκε ότι «η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης, δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη». (Βλ. επίσης Παπαστράτης ν. Πιερίδης

(1979)1 C.L.R. 231). Η πιο πάνω αντίκριση επαναλήφθηκε και στην υπόθεση Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd

(2011)1 Α.Α.Δ. 1848. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Highgate Primary School Ltd κ.ά.v.Σ τέλιου Φυλακτίδη κ.ά.

(2009)1(Α) Α.Α.Δ. 317, «η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης, δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σε αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των Αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι οι Εφεσείοντες μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που τους επιτρέπει να αποζημιώσουν τους Εφεσίβλητους σε περίπτωση επιτυχίας των Εφεσιβλήτων στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στους Εφεσίβλητους-Ενάγοντες, υπό την ευρύτερη έννοια». Σε εκείνην την υπόθεση ως και στη δική μας, ήταν περίπτωση πώλησης του ακινήτου των Εφεσειόντων με τη διαδικασία του πλειστηριασμού. Η πλευρά της εφεσίβλητης είχε αντιτάξει στο επιχείρημα των Εφεσειόντων ότι θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά εξαιτίας της πώλησης του υποθηκευμένου ακίνητου, τη θέση ότι είχε τους οικονομικούς πόρους να αποζημιώσει τους Εφεσείοντες στην περίπτωση που η απόφαση για τον πλειστηριασμό του ακινήτου εν τέλει αποφασιστεί ότι ήταν λανθασμένη. Η πρωτόδικη κρίση ότι δεν είχε καταδειχθεί η προοπτική της ανεπανόρθωτης ζημιάς από την πώληση του ακινήτου σε διαδικασία πλειστηριασμού και η απώλεια αυτής επικυρώθηκε. Ο λόγος είναι επειδή δεν είναι αυτόματο συμπέρασμα ότι η απώλεια του ακινήτου δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα στην περίπτωση που ήθελε φανεί ότι ήταν λανθασμένη η απόφαση για την πώλησή του. Εκείνος που προβάλλει το επιχείρημα της ανεπανόρθωτης ζημιάς θα πρέπει να το στοιχειοθετήσει και δεν είναι αρκετό να ισχυριστεί γενικά ο Εφεσείοντας ότι στην περίπτωση που πραγματοποιηθεί ο πλειστηριασμός "θα είναι αδύνατη η παραμονή της ιδιοκτησίας της ακίνητης περιουσίας" στα χέρια του Εφεσείοντα. Στη δική μας την περίπτωση, δεν υπάρχει αντιστοιχία μεταξύ του συμπεράσματος ότι ο Ενάγοντας θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά και της μαρτυρίας που έχει παραθέσει για να το αποδείξει. Δεν είναι σοβαρό επιχείρημα ότι τα ενυπόθηκα ακίνητα έχουν συναισθηματική αξία όταν είναι εν γνώση του ότι τα δάνεια που πήρε για να αναγείρει οικία στα ενυπόθηκα ακίνητα, βρίσκονται σε καθεστώς υπερημερίας επειδή για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν ήταν συνεπής με τις συμβατικές του υποχρεώσεις. Εφόσον δηλωμένος σκοπός για τη δανειοδότηση ήταν να ανεγείρει οικία είναι άγνωστο γιατί επωφελήθηκε τα χρήματα που τα αιτήθηκε για τον σκοπό αυτόν χωρίς να τα χρησιμοποιήσει για τον δηλωμένο σκοπό. Τα ενυπόθηκα ακίνητα περιγράφονται ως ισόγεια κατοικία λάκκο και οικόπεδο. Ο Ενάγοντας έχει προβάλει ως θετικό γεγονός, ότι τα κτήρια στο πρώτο ενυπόθηκο ακίνητο έχει ισοπεδωθεί. Οι αλλεπάλληλες προτάσεις που έχει υποβάλει ο Ενάγοντας μέσω του διοριζόμενου χρηματοοικονομικού συμβούλου, καταδεικνύουν ότι υπήρχαν επιλογές ανοικτές στον Ενάγοντα να αποφύγει την πώληση του ακινήτου. Το μόνο σίγουρο στη βάση αυτών των διεργασιών, είναι ότι κανένα ποσό δεν έχει πληρωθεί από τον Ενάγοντα οικειοθελώς και ότι το χρέος συνεχίζει να διογκώνεται με κίνδυνο να ξεπεράσει την αξία του ενυπόθηκου ακινήτου. Υπάρχει καμία μαρτυρία ενώπιον μου ότι η Καθ' ης η Αίτηση ως εταιρεία διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων, έχει οικονομική ευρωστία. Το δικαίωμα της αποζημίωσης διασφαλίζεται επαρκώς σε κάθε περίπτωση. Με την πάροδο του χρόνου δημιουργείται ζήτημα πολύ πιο σοβαρό στην Καθ' ης η Αίτηση που ενώ παρείχε πιστωτικές διευκολύνσεις στον Αιτητή με την αντιπαροχή της εξασφάλισης από το 2014 και παρά το γεγονός ότι ο Αιτητής έχει παραβιάσει τα συμφωνηθέντα να στερείται τα συμβατικά της δικαιώματα με κίνδυνο από τη χρόνια και συστηματική μη τήρηση των συμφωνηθέντων να επηρεαστεί η δυνατότητα της επιχείρησης τράπεζας να επιβιώσει ως πιστωτικό ίδρυμα. Αυτός ήταν και λόγος που μεταφέρθηκε η συγκεκριμένη πιστωτική διευκόλυνση σε άλλο νομικό πρόσωπο (βλ. Τεκμήριο 1 που συνοδεύει την ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης). Κατά συνέπεια, θεωρώ ότι δεν εκπληρώνεται καμία από τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 και η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα αυτής της Αίτησης επιδικάζονται εναντίον των Αιτητών, όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ..................................................... Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Α.Ε.Δ. (α ΜΕΡΟΣ VII ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΕΣ ΡΗΤΡΕΣ Πεδίο εφαρμογής 48.-

(1)Με την επιφύλαξη των διατάξεων του εδαφίου

(4), το παρόν Μέρος τυγχάνει εφαρμογής σε κάθε ρήτρα σύμβασης που συνάπτεται μεταξύ εμπορευόμενου και καταναλωτή.

(2)Η εκτίμηση περί του καταχρηστικού χαρακτήρα των ρητρών δεν αφορά ούτε τον καθορισμό του κυρίου αντικειμένου της σύμβασης, ούτε το ανάλογο ή μη, μεταξύ του τιμήματος και/ή της αμοιβής, αφενός, και των υπηρεσιών ή αγαθών που θα παρασχεθούν ως αντάλλαγμα, αφετέρου, εφόσον οι ρήτρες αυτές είναι διατυπωμένες κατά τρόπο σαφή και κατανοητό.

(3)Οι διατάξεις του παρόντος Μέρους εφαρμόζονται με τις ανάλογες φραστικές αναπροσαρμογές και στις ρήτρες συμβάσεων για πώληση, μίσθωση ή οποιαδήποτε άλλη διάθεση ακίνητης ιδιοκτησίας.

(4)Από την εφαρμογή του παρόντος Μέρους εξαιρούνται- (α) οι συμβάσεις εργασίας· (β) οι συμβάσεις που αφορούν κληρονομικά δικαιώματα· (γ) οι συμβάσεις που αφορούν θέματα οικογενειακού δικαίου· (δ) οι συμβάσεις που αφορούν τη σύσταση και την οργάνωση εταιρειών ή συνεταιρισμών· και (ε) οι ρήτρες που ενσωματώθηκαν με σκοπό τη συμμόρφωση με- (

1. i)νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις της Δημοκρατίας, ή (
2. ii)πρόνοιες ή αρχές διεθνών συμβάσεων στις οποίες η Δημοκρατία και/ή η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι συμβαλλόμενο Μέρος. · 112(I)/2021 Ερμηνεία σε σχέση με το Μέρος VII 49. Στο παρόν Μέρος- «έγγραφο» σημαίνει οποιαδήποτε πληροφορία αποθηκευμένη σε οποιοδήποτε μέσο. · 112(I)/2021 Καταχρηστικές ρήτρες 50.-

(1)Για τους σκοπούς του παρόντος Μέρους και τηρουμένων των διατάξεων των εδαφίων

(2)και

(3), «καταχρηστική ρήτρα» θεωρείται κάθε ρήτρα η οποία, παρά την απαίτηση καλής πίστης, δημιουργεί σε βάρος του καταναλωτή σημαντική ανισότητα ανάμεσα στα δικαιώματα και στις υποχρεώσεις των μερών που απορρέουν από τη σύμβαση.

(2)Η εκτίμηση του καταχρηστικού χαρακτήρα μιας ρήτρας γίνεται, αφού ληφθούν υπόψη η φύση των αγαθών ή των υπηρεσιών που αποτελούν το αντικείμενο της σύμβασης, όλες οι κατά το χρόνο της σύναψης της σύμβασης περιστάσεις που περιβάλλουν την εν λόγω σύμβαση, καθώς και όλες οι υπόλοιπες ρήτρες της σύμβασης ή άλλης σύμβασης από την οποία αυτή εξαρτάται.

(3)Για να διαπιστωθεί κατά πόσο μια ρήτρα ικανοποιεί την απαίτηση καλής πίστης, λαμβάνονται ιδιαίτερα υπόψη τα ακόλουθα: (α) Η διαπραγματευτική δύναμη των μερών· (β) εάν ο καταναλωτής δέχθηκε οποιεσδήποτε παροτρύνσεις, για να συμφωνήσει στη ρήτρα· (γ) εάν τα αγαθά ή οι υπηρεσίες πωλήθηκαν ή προμηθεύτηκαν κατόπιν ειδικής παραγγελίας του καταναλωτή· και (δ) ο βαθμός στον οποίο ο εμπορευόμενος χειρίστηκε δίκαια τον καταναλωτή.

(4)Το Παράρτημα IV περιέχει ενδεικτικό και μη εξαντλητικό κατάλογο ρητρών που δυνατό να θεωρηθούν καταχρηστικές.

(5)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις των προηγούμενων εδαφίων, για τους σκοπούς του παρόντος Μέρους, "καταχρηστική ρήτρα" θεωρείται κάθε ρήτρα με την οποία υπολογίζεται το επιτόκιο και περιγράφεται ο τρόπος υπολογισμού του επιτοκίου στη βάση των 360 ημερών ή άλλου αριθμού ημερών αντί στη βάση των 365 ή 366 ημερών σε περίπτωση δίσεκτου έτους. · 112(I)/2021 Συνέπειες καταχρηστικών ρητρών 51.-

(1)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του περί Συμβάσεων Νόμου, καταχρηστική ρήτρα σε σύμβαση μεταξύ εμπορευόμενου και καταναλωτή δε δεσμεύει τον καταναλωτή.

(2)Η σύμβαση εξακολουθεί να δεσμεύει τους συμβαλλομένους, εκτός αν αυτή δε δύναται να συνεχίσει να υφίσταται χωρίς την καταχρηστική ρήτρα. · 112(I)/2021 Ερμηνευτικός κανόνας για γραπτές συμβάσεις 52. Ο εμπορευόμενος διασφαλίζει ότι σε περίπτωση γραπτών συμβάσεων, οι ρήτρες διατυπώνονται με σαφή και κατανοητό τρόπο και σε περίπτωση αμφιβολίας για την έννοια μιας γραπτής ρήτρας, υπερισχύει η ευνοϊκότερη για τον καταναλωτή ερμηνεία: Νοείται ότι, ο πιο πάνω ερμηνευτικός κανόνας δεν εφαρμόζεται στα πλαίσια των διαδικασιών που προβλέπονται στο Μέρος VIII . cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο