ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. Κωνσταντίνος Φαλέκκος κ.α., Αρ. Αγωγής: 4735/13, 23/2/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:A33 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Α. Ε. Δ Ημερομηνία: 23/02/2023 Αρ. Αγωγής: 4735/13 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Ενάγοντας και
- Κωνσταντίνος Φαλέκκος, [ ] 10Α, [ ], Λευκωσία (Α.Δ.Τ.[ ])
- Μαρλένα Βασιλείου, [ ] 10Α, [ ], Λευκωσία (Α.Δ.Τ.[ ]) Εναγόμενοι Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κος Γ. Κυριάκου Για Εναγόμενους: κος Γ. Αδαμίδης Αίτηση ημερομηνίας 04/11/2022 ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αγωγή καταχωρήθηκε το 2013 και η έκθεση Υπεράσπισης την 19 Ιανουαρίου
- Με την Υπεράσπιση τους οι Εναγόμενοι είχαν προβάλει γενικές αρνήσεις που αφορούσε απαίτηση για οφειλόμενα ποσά, δυνάμει πιστωτικών διευκολύνσεων που κατ' ισχυρισμόν τους είχε παραχωρηθεί. Υπήρξε άρνηση ότι συνομολογήθηκαν συμφωνίες για τη χορήγηση πιστωτικών διευκολύνσεων, άρνηση ότι υπήρχε σε ισχύ εγγύηση και υποθήκη σε σχέση με τις εν λόγω πιστωτικές διευκολύνσεις και οι Ενάγοντες κλήθηκαν σε αυστηρή απόδειξη της απαίτησής τους. Η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση κατ' επανάληψιν. Στις 27/06/2017, 23/02/2018, ζήτησαν αναβολή προκειμένου να διευθετήσουν την υπόθεση. Έγινε αλλαγή των δικηγόρων των Εναγόμενων και ο νέος τους δικηγόρος ζήτησε αναβολή της ακρόασης την 10/02/2022 με σκοπό τη διευθέτηση της υπόθεσης. Στις 21/03/2022 ζητήθηκε εκ νέου αναβολή προκειμένου η σύμβουλος που είχαν διορίσει τότε οι Εναγόμενοι, να προβεί σε υπολογισμούς ώστε εάν υπήρχε συμφωνία μεταξύ των μερών, η αγωγή να δηλωθεί. Στις 19 Απριλίου οι Ενάγοντες απέστειλαν ηλεκτρονικό μήνυμα στο Δικαστήριο εις το οποίο ανέφεραν, ότι μετά την αποστολή των αναδομημένων καταστάσεων λογαριασμού, υπήρχε διαφωνία των Εναγομένων σε σχέση με το υπόλοιπο που εμφανίζεται στις εν λόγω καταστάσεις. Την 23 Σεπτεμβρίου 2022, δηλώθηκε ότι θα γίνονταν παραδεκτά γεγονότα. Στις 19/10/2022 τα μέρη κατέθεσαν κείμενο παραδεκτών γεγονότων. Έγινε παραδεκτή όλη η απαίτηση, πλην των ακόλουθων παραγράφων που αποτελούν το αιτητικό των Εναγόντων και την οφειλή των Εναγομένων.
- «Ο λογαριασμός της συμφωνίας δανείου με αρ. [ ] του Εναγομένου 1 παρουσίαζε την 30/06/2013 χρεωστικό υπόλοιπο εκ €11.788,21-πλέον τόκος 14% από 01/07/2013 επί του εν λόγω ποσού πλέον εξαμηνιαίος ανατοκισμός».
- «Ο λογαριασμός με αρ. [ ] του Εναγομένου 1 παρουσίαζε την 30/06/2013 χρεωστικό υπόλοιπο εκ €230.389,51-πλέον τόκος 14% από 01/07/2013 πλέον εξαμηνιαίος ανατοκισμός ενώ ο υπ' αρ. λογαριασμός [ ] την 30/06/2013 υπόλοιπο εκ €219.365,58-πλέον τόκος 14% από 01/07/2013 επί του εν λόγω ποσού πλέον εξαμηνιαίος ανατοκισμός».
- «Γι' αυτό και οι Ενάγοντες ήγειραν την παρούσα αγωγή και για όλους τους πιο πάνω νομικούς και πραγματικούς λόγους οι οποίοι με λεπτομέρειες αναφέρονται στην παρούσα αγωγή αξιώνουν από τους Εναγόμενους 1 και 2 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα ως ακολούθως: Α. Ποσό εκ €11.788,31-πλέον τόκος 14% επί του εν λόγω ποσού από 01/07/2013 μέχρι εξοφλήσεως με δικαίωμα ανατοκισμού δύο φορές τον χρόνο, ήτοι έκαστη την 01/01 και την 01/07 εκάστου έτους δυνάμει λογαριασμού δανείου με αρ. [ ] ως πιο πάνω λεπτομερώς αναφέρεται. Β. Ποσό εκ €230.389,51-πλέον τόκος 14% επί του εν λόγω ποσού από 01/07/2013 μέχρι εξοφλήσεως με δικαίωμα ανατοκισμού δύο φορές τον χρόνο, ήτοι έκαστη την 01/01 και την 01/07 εκάστου έτους δυνάμει λογαριασμού δανείου με αρ. [ ] ως πιο πάνω λεπτομερώς αναφέρεται. Γ. Ποσό εκ €219.365,58-πλέον τόκος 14% επί του εν λόγω ποσού από 01/07/2013 μέχρι εξοφλήσεως με δικαίωμα ανατοκισμού δύο φορές τον χρόνο, ήτοι έκαστη την 01/01 και την 01/07 έκαστου έτους δυνάμει λογαριασμού δανείου με αρ. [ ] ως πιο πάνω λεπτομερώς αναφέρεται. Δ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάσσον την πώληση με δημόσιο πλειστηριασμό της πιο κάτω ενυπόθηκης ακίνητης περιουσίας των Εναγομένων 1 και 2 αρ. υποθήκης Υ20137/07 για ικανοποίηση του ως άνω χρέους του Εναγομένου 1 προς τους Ενάγοντες μετά τον τόκων και εξόδων της παρούσας αγωγής. Ποσό που εξασφαλίζεται είναι το ποσό των €170.860,14 (Λ.Κ.100.000) με τόκο προς 8.25% (κυμαινόμενος) από 20/12/2007 μέχρι 07/12/2011 και 14% από 08/12/2011 μέχρι εξοφλήσεως.
- Υποθήκη Υ20137/07 Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας επί του χωραφιού υπ' αριθμόν εγγραφής 2/[ ] Φ/Σχ 30/16Ε2, Τεμ. [ ], εγγεγραμμένο μερίδιο ½ επ' ονόματι του Εναγομένου 1 και ½ επ' ονόματι της Εναγομένης 2, μερίδιο ή συμφέρον που υποθηκεύεται ΟΛΟΝ εις Λούρκα, Γέρι, Λευκωσία. Ε. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάσσον την πώληση με δημόσιο πλειστηριασμό της πιο κάτω ενυπόθηκης ακίνητης περιουσίας των Εναγομένων 1 και 2 αρ. υποθήκης Υ4879/08 για ικανοποίηση του ως άνω χρέους του Εναγομένου 1 προς τους Ενάγοντες μετά των τόκων και εξόδων της παρούσας αγωγής. Ποσό που εξασφαλίζεται είναι το ποσό των €235.000-με τόκο προς 7.75% (κυμαινόμενος) από 14/04/2008 μέχρι 07/12/2011 και 14% από 08/12/2011 μέχρι εξοφλήσεως.
- Υποθήκη Υ4879/08 Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας επί του χωραφιού υπ' αριθμόν εγγραφής 2/[ ] Φ/Σχ 30/16Ε2, Τεμ. [ ], εγγεγραμμένο μερίδιο ½ επ' ονόματι του Εναγόμενου 1 και ½ επ' ονόματι της Εναγόμενης 2, μερίδιο ή συμφέρον που υποθηκεύεται ΟΛΟΝ εις Λούρκα, Γέρι, Λευκωσία. Στ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάσσον την πώληση με δημόσιο πλειστηριασμό της πιο κάτω ενυπόθηκης ακίνητης περιουσίας των Εναγομένων 1 και 2 αρ. υποθήκης Υ7690/09 για ικανοποίηση του ως άνω χρέους του Εναγόμενου 1 προς τους Ενάγοντες μετά των τόκων και εξόδων της παρούσας αγωγής. Ποσό που εξασφαλίζεται είναι το ποσό των €10.000-με τόκο προς 9% (κυμαινόμενος) από 16/07/2009 μέχρι 07/12/2011 και 14% από 08/12/2011 μέχρι εξοφλήσεως. 1.Υποθήκη Υ7690/09 Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας επί του χωραφιού υπ' αριθμόν εγγραφής 2/[ ] Φ/Σχ 30/16Ε2, Τεμ. [ ], εγγεγραμμένο μερίδιο ½ επ' ονόματι του Εναγόμενου 1 και ½ επ' ονόματι της Εναγόμενης 2, μερίδιο ή συμφέρον που υποθηκεύεται ΟΛΟΝ εις Λούρκα, Γέρι, Λευκωσία. Ζ. έξοδα πλέον 18% ΦΠΑ. Κατέθεσε ο πρώτος και μοναδικός μάρτυρας των Εναγόντων και ολοκληρώθηκε η αντεξέτασή του. Την 21/11/2022 οι Ενάγοντες περιόρισαν την απαίτηση σύμφωνα με την παράγραφο 59 της έκθεσης απαιτήσεως ως ακολούθως: Α. €25.566,25 με επιτόκιο 8.53% από 18/10/2022 Β. €60651.64 με επιτόκιο 7% από 18/10/2022 Γ. €236423.49 με επιτόκιο 8.7% από 18/10/2022 Παράλληλα ο δικηγόρος των Εναγομένων είχε προβεί σε δήλωση ότι επίδικο θέμα ήταν μόνο η χρέωση επιτοκίου που ενσωματώνεται στο υπόλοιπο χωρίς να αναφέρει κάτι περαιτέρω. Η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκε μεταξύ των δύο ημερομηνιών της ακρόασης την 04/11/
- Το αιτητικό της Αίτησης είναι ως ακολούθως: «Με τη διαγραφή της "έκθεσης Υπεράσπισης"». «Με την προσθήκη της ακόλουθης Υπεράσπισης: οι Εναγόμενοι 1 & 2 συμφωνούν με το περιεχόμενο των παραγράφων 1-56 των λεπτομερειών της εκθέσεως απαιτήσεως, πλην οι Εναγόμενοι 1 & 2 αρνούνται το περιεχόμενο των παραγράφων 57 & 58 των λεπτομερειών της εκθέσεως απαιτήσεως και περαιτέρω ισχυρίζονται ότι δεν οφείλουν τα αναφερόμενα ποσά στην Ενάγουσα. Κατά ή περί την 14/10/2022 η κα Α. Θ. οικονομολόγος και διευθύνοντας σύμβουλος της ALTERNUS CONSULTING LTD ετοίμασε έκθεση αναφορικά με τους κατωτέρω λογαριασμούς που αναφέρονται στην παρούσα αγωγή και κατέληξε στα ακόλουθα αποτελέσματα: Μελέτη για αριθμό λογαριασμού [ ]. Την 01/01/2022 η Ενάγουσα καταλήγει ότι το υπόλοιπο του λογαριασμού είναι €36.641,
- Κατά τη μελέτη εφαρμόζοντας το ορθό βασικό επιτόκιο με τις εκάστοτε αλλαγές, το ορθό υπόλοιπο θα έπρεπε να ήταν κατά την 01/01/2022 το ποσό των €37.154,87 ως επιστρεπτέο ποσό της Ενάγουσας προς τους Εναγόμενους 1 &
- Μελέτη για αριθμό λογαριασμού [ ]. Την 04/10/2021 η Ενάγουσα καταλήγει ότι το υπόλοιπο του λογαριασμού είναι €720.691,
- Κατά τη μελέτη εφαρμόζοντας το ορθό βασικό επιτόκιο με τις εκάστοτε αλλαγές, το ορθό υπόλοιπο θα έπρεπε να ήταν κατά την 04/10/2021 το ποσό των €275.693,37 ως οφειλόμενο ποσό από τους Εναγόμενους 1 & 2 προς την Ενάγουσα. Μελέτη για αριθμό λογαριασμού [ ]. Την 04/10/2021 η Ενάγουσα καταλήγει ότι το υπόλοιπο του λογαριασμού είναι €681.760,
- Κατά τη μελέτη εφαρμόζοντας το ορθό βασικό επιτόκιο με τις εκάστοτε αλλαγές, το ορθό υπόλοιπο θα έπρεπε να ήταν κατά την 04/10/2021 το ποσό των €305.698,46 ως οφειλόμενο ποσό από τους Εναγόμενους 1 & 2 προς την Ενάγουσα». Η Αίτηση βασίζεται στις διαταγές 9, 12, 19, 20, 25, 48, 59, 63 και 64 των Θεσμών. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της Αίτησης, ο λόγος που επιχειρήθηκε η τροποποίηση εν μέσω της ακρόασης της αγωγής, είναι επειδή η Ενάγουσα πρόσφατα παρέδωσε στους Εναγόμενους 1 και 2 τους επίδικους λογαριασμούς για να μπορέσουν να αναθέσουν στην Α. Θ. για να τα μελετήσει. Η έκθεση Υπεράσπισης καταχωρήθηκε την 19/01/2015 και έκτοτε η Ενάγουσα χρέωνε τους λογαριασμούς με αντικανονικούς τόκους. Η Ενάγουσα έχει μεταβιβάσει την πρώτη κατοικία στους Ενάγοντες και δεν θα υποστούν ζημιά. Οι Εναγόμενοι αντικατέστησαν τους δικηγόρους τους και όλα τα θέματα είναι παραδεκτά, πλην το θέμα των τόκων. Η προτεινόμενη Υπεράσπιση επισυνάπτεται και τα κύρια της σημεία είναι ως ακολούθως:
- «Οι Εναγόμενοι 1 & 2 συμφωνούν με το περιεχόμενο των παραγράφων 1-56 των λεπτομερειών της εκθέσεως απαιτήσεως».
- «Οι Εναγόμενοι 1 & 2 αρνούνται το περιεχόμενο των παραγράφων 57 & 58 των λεπτομερειών της εκθέσεως απαιτήσεως και περαιτέρω ισχυρίζονται ότι δεν οφείλουν τα αναφερόμενα ποσά στην Ενάγουσα».
- «Κατά ή περί την 14/10/2022 η κα Α. Θ. οικονομολόγος και διευθύνοντας σύμβουλος της ALTERNUS CONSULTING LTD, ετοίμασε έκθεση αναφορικά με τους κατωτέρω λογαριασμούς που αναφέρονται στην παρούσα αγωγή και κατέληξε στα ακόλουθα αποτελέσματα: Α) Μελέτη για αριθμό λογαριασμού [ ]. Την 01/01/2022 η Ενάγουσα καταλήγει ότι το υπόλοιπο του λογαριασμού είναι €36.641,
- Κατά τη μελέτη εφαρμόζοντας το ορθό βασικό επιτόκιο με τις εκάστοτε αλλαγές, το ορθό υπόλοιπο θα έπρεπε να ήταν κατά την 01/01/2022 το ποσό των €37.154,87 ως επιστρεπτέο ποσό της Ενάγουσας προς τους Εναγόμενους 1 και
- Β) Μελέτη για αριθμό λογαριασμού [ ]. Την 04/10/2021 η Ενάγουσα καταλήγει ότι το υπόλοιπο του λογαριασμού είναι €720.691,
- Κατά τη μελέτη εφαρμόζοντας το ορθό βασικό επιτόκιο με τις εκάστοτε αλλαγές, το ορθό υπόλοιπο θα έπρεπε να ήταν κατά την 04/10/2021 το ποσό των €275.693,37 ως οφειλόμενο ποσό από τους Εναγόμενους 1 και 2 προς την Ενάγουσα. Γ) Μελέτη για αριθμό λογαριασμού [ ]. Την 04/10/2021 η Ενάγουσα καταλήγει ότι το υπόλοιπο του λογαριασμού είναι €681.760,
- Κατά τη μελέτη εφαρμόζοντας το ορθό βασικό επιτόκιο με τις εκάστοτε αλλαγές, το ορθό υπόλοιπο θα έπρεπε να ήταν κατά την 04/10/2021 το ποσό των €305.698,46 ως οφειλόμενο ποσό από τους Εναγόμενους 1 και 2 προς την Ενάγουσα».
- «Περαιτέρω, η Ενάγουσα δεν συμμορφώθηκε με την ανακοίνωση της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου ημερομηνίας 21/12/2007 με την οποίαν ανέφερε ότι τα υφιστάμενα δάνεια σε κυπριακές λίρες, τα υπόλοιπα των οποίων θα μετατραπούν σε ευρώ, θα έχουν ως βασικό επιτόκιο προσφοράς 4%, για τις πράξεις κύριας αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας».
- «Οι Εναγόμενοι 1 & 2 επαναλαμβάνουν όλους τους ανωτέρω εκτεθέντες ισχυρισμούς τους, απορρίπτουν το περιεχόμενο της παραγράφου 59 των λεπτομερειών της εκθέσεως απαιτήσεως και τις υπό (Α)-(Γ) αιτούμενες θεραπείες». Οι Ενάγοντες καταχώρησαν ένσταση με τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
- «Η Αίτηση ημερομηνίας 04/11/2022 είναι αυθαίρετη και/ή αβάσιμη και/ή στερείται πραγματικού νομικού υπόβαθρου».
- «Περαιτέρω, είναι νομικά και/ή ουσιαστικά παράτυπη και/ή αβάσιμη και/ή αστήρικτη και/ή παράτυπη και/ή λανθασμένη και/ή άκυρη και αντίκειται τους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας».
- «Η Αίτηση υποβάλλεται σε υπέρμετρη καθυστέρηση».
- «Τυχόν έγκριση της Αίτησης θέτει τους Ενάγοντες προ τετελεσμένων μη αναστρέψιμων δεδομένων».
- «Η Αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας».
- «Δεν συντρέχει κανένας λόγος επιτυχίας της Αίτησης».
- «Η Αίτηση σκοπεύει τη διαγραφή και όχι την τροποποίηση της Υπεράσπισης».
- «Θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά στους Ενάγοντες». Ο Χ. Π. Ο ομνύοντας σε ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης, έχει αναφέρει ότι η Υπεράσπιση επιχειρείται εξαιρετικά καθυστερημένα με αποτέλεσμα να επέλθει εκτροπή της δίκης εάν η τροποποίηση εγκριθεί. Η ακροαματική διαδικασία είναι στο στάδιο ολοκλήρωσης και η τροποποίηση επιδιώκεται για να υποστηρίξει την εισαγωγή της μαρτυρίας της Α. Θ. που έχουν διορίσει οι Εναγόμενοι. Το αίτημα είναι καταχρηστικό. ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ως έχει διατυπωθεί, η προτεινόμενη Υπεράσπιση δεν εκφράζει ολοκληρωμένα τη θέση των Εναγομένων σε σχέση με τα οφειλόμενα ποσά. Καταγράφεται ότι ένα ποσό της τάξεως των €37.154,87 θα πρέπει να επιστραφεί στους Εναγόμενους και ότι τα πραγματικά οφειλόμενα ποσά δεν είναι αυτά που καταγράφονται στην παράγραφο 59 της έκθεσης απαιτήσεως. Δεν σημειώνονται τα αναγκαία γεγονότα στην προτεινόμενη Υπεράσπιση για να είναι κατανοητό γιατί θεωρούν ότι αυτά είναι τα πραγματικά ποσά που οφείλονται και αντ' αυτού παραπέμπουν στη μαρτυρία της Α. Θ., οικονομικού συμβούλου των Εναγομένων ως πηγή διαφώτισης της νέας Υπεράσπισης. Ο πραγματικός λόγος της επιδιωκόμενης τροποποίησης, είναι για να επιτραπεί η μαρτυρία του οικονομικού συμβούλου που έχουν διορίσει οι Εναγόμενοι για να υποδείξει στο Δικαστήριο ποιο είναι το ορθό υπόλοιπο χωρίς να εκφράζονται με ζτην προτεινόμενη Υπεράσπιση οι λόγοι για τους οποίους τα ποσά που οι Ενάγοντες αξιώνουν με την απαίτηση τους δεν είναι ορθά. Η μαρτυρία της Α. Θ., συνιστά αποδεικτικό υλικό για να αποδειχτούν ουσιώδη γεγονότα που θα έπρεπε να εκφράζονται ολοκληρωμένα με την Υπεράσπιση στην αγωγή. Το ότι οφείλεται άλλο ποσό από το ζητούμενο, είναι συμπέρασμα και όχι λόγος Υπεράσπισης. Οπότε δεν θεωρώ ότι οι Εναγόμενοι επιδιώκουν τροποποίηση για καλό λόγο. Η εξουσία του Δικαστηρίου να τροποποιήσει τα δικόγραφα κατόπιν αιτήματος των διαδίκων, πηγάζει από τον Κ.25Θ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Το Δικαστήριο έχει τη διακριτική εξουσία να προβεί στην τροποποίηση σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, όταν η τροποποίηση καταστεί αναγκαία για τη δίκαια επίλυση των επίδικων ζητημάτων της αγωγής. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου 1 ΑΑΔ
(1991)934, η σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις, ακόμη και όταν τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλην πλευρά με την προτεινόμενη τροποποίηση. Δίδεται η τροποποίηση φιλελεύθερα εάν αυτή είναι αναγκαία για να αποδοθεί δικαιοσύνη. Να σημειωθεί, ότι σε εκείνην την υπόθεση το αίτημα για τροποποίηση έγινε μετά που είχαν ήδη μαρτυρήσει επτά μάρτυρες της υπόθεσης. Στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος ν. Παύλου 1 ΑΑΔ
(1995)560, επεξηγήθηκε από το Εφετείο ότι το Δικαστήριο ασκεί διακριτική εξουσία να επιτρέψει τροποποίηση δικογράφου. Για την άσκηση αυτής της εξουσίας, λαμβάνεται υπόψη το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της προτεινόμενης τροποποίησης. Σε εκείνην την υπόθεση, δεν εγκρίθηκε το αίτημα τροποποίησης της έκθεσης Υπεράσπισης, διότι ο Εναγόμενος ισχυρίστηκε ότι μόλις είχαν περιέλθει εις γνώση του κάποια γεγονότα ενώ το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι δεν ήταν έτσι τα πράγματα. Στην υπόθεση Δημητρώφ ν. Ιωάννου 1 ΑΑΔ 1645
(2003), το Δικαστήριο δεν ενέκρινε τέταρτη Αίτηση των Εναγόντων για τροποποίηση των δικογράφων, επειδή ήταν φανερό ότι η Αίτηση ενείχε το στοιχείο της κακοπιστίας. Παρ' όλο τούτο, το Εφετείο ανέτρεψε την απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου και επέτρεψε τη μερική τροποποίηση του δικογράφου για να συμπεριληφθεί μία τυπικού χαρακτήρα τροποποίηση για σκοπούς απονομής της δικαιοσύνης. Στην υπόθεση Anna Latouf Agini v. Εθνική Τράπεζας Ελλάδας 1 ΑΑΔ 11
(1999), επικυρώθηκε απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου να αρνηθεί την τροποποίηση της έκθεσης Υπεράσπισης με την προσθήκη και ανταπαίτησης εκεί όπου διαπίστωσε ότι η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του Αιτητή είναι εμφανής και επειδή τα γεγονότα της υπόθεσης αποκάλυπταν την πρόθεση της Εναγομένης για κωλυσιεργία η οποία έπρεπε να αντιμετωπιστεί δεόντως από το Δικαστήριο. Σημείωσε δε την ανάγκη να αποτρέπεται κατάχρηση των διαδικασιών του Δικαστηρίου, ειδικά όταν διαπιστώνεται εκθεμελίωση της σωστής πορείας της υπόθεσης από τα σωστά της πλαίσια με αποτέλεσμα να κινδυνεύει η ορθή απονομή δικαιοσύνης. Η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς ή για την αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του Αιτητή είναι εμφανής (Βλ. Χρίστου ν. Στυλιανού 92) 1(Α) Α.Α.Δ. 704 και Φοινιώτης v. Greenmar Navigation
(1989)1 (Ε) ΑΑΔ 33. Στη Μιχάλης Παπόρης ν. MASKINFABRIKEN "SIO" A/S
(1996)1(B) A.A.Δ. 1037 αναφέρθηκαν τα εξής: «Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να αποτρέπει κατάχρηση των διαδικασιών του, είναι βαθιά ριζωμένη στους θεσμούς της δικαιοσύνης που είχαμε δεχθεί και αναπτύξει. Χωρίς το όπλο αυτό, το όλο σύστημα απονομής της δικαιοσύνης θα μπορούσε να καταντήσει άθυρμα στα χέρια των επιτηδείων. Παράλληλα θα επερχόταν επικίνδυνη υπονόμευση και αποδυνάμωση της κοινωνικής αποστολής της δικαιοσύνης. Η εξουσία του Δικαστηρίου, όπως τόνισε ο Λόρδος Diplock στο ψηλότερο δυνατό επίπεδο της δικαστικής κρίσης, στην Ηunter v. Chief Constable of West Midlands & Another 81] 3 All E.R. 727, 729 έχει σύμφυτο χαρακτήρα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κάθε πρόσφορη περίπτωση για την περιφρούρηση της αποτελεσματικής λειτουργίας των δικαστικών διαδικασιών. Ο πρωτόδικος Δικαστής ενασκώντας τη διακριτική του εξουσία, έλαβε υπόψη την επί του θέματος φιλελεύθερη προσέγγιση των Δικαστηρίων κατά την εξέταση Αιτήσεων αυτού του είδους. Έλαβε επίσης υπόψη και τον σημαντικό παράγοντα της καθυστέρησης στην υποβολή της Αίτησης για τροποποίηση σε συνάρτηση με το ιστορικό της διαδικασίας και αυτό ως λογική απόρροια των προνοιών του άρθρου 30.2 του Συντάγματος που επιτάσσει την μέσα σε εύλογο χρόνο διεξαγωγή και περάτωση της δίκης. Δεν εκφράζεται Υπεράσπιση στην αγωγή με το προτεινόμενο νέο δικόγραφο. Επεκτείνεται το κείμενο σε νέο πεδίο χωρίς να είναι γνωστό πού οδηγείται η δίκη. Η απαίτηση έγινε παραδεκτή και επιδιώκεται να γίνει εισαγωγή νέας μαρτυρίας χωρίς να είναι κατανοητό κατά πόσο αυτό θα οδηγήσει σε αντικατάσταση της υφιστάμενης Υπεράσπισης. Με την Αίτηση τους οι Εναγόμενοι αναφέρονται σε χρεώσεις επί του οφειλόμενου ποσά που προέκυψαν μετά την καταχώρηση της Υπεράσπισης την 29/01/2025. Δεν είναι κατανοητό κατά πόσο αναφέρονται σε συμβατικό τόκο, σε τόκο υπερημερίας, ή στην εισήγηση επί της Αίτησης ότι χρεώθηκε τόκος που υπερβαίνει το επιτόκιο προσφοράς 4% για τις κύριες πράξεις κύριας αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Σε κάθε περίπτωση ενόψει του γεγονότος ότι η απαίτηση των Εναγόντων έγινε αποδεκτή, δημιουργείται σύγχυση και αντιφατικότητα ως προς τις θέσεις των Εναγομένων που ενώ έχουν παραδεχτεί όλην την απαίτηση, επιχειρούν να εισαγάγουν νέα μαρτυρία που πιθανόν να ανατρέπει τα όσα έχουν παραδεχτεί χωρίς όμως να είναι αντιληπτό εάν περί αυτού πρόκειται, διότι δεν έχουν επεξηγήσει τι ακριβώς θέλουν να αποδείξουν με τη συγκεκριμένη μαρτυρία. Στην ουσία, επιζητείται επανάνοιγμα της υπόθεσης, εκτροχιασμός της δίκης χωρίς να καταδεικνύουν κατά πόσο η τροποποίηση είναι αναγκαία για να προστεθούν ουσιώδη γεγονότα, (ultimate facts) προς επίλυση των επίδικων θεμάτων στην αγωγή. Πιθανόν με τη νέα Υπεράσπιση να επιχειρούν οι Εναγόμενοι να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι υπάρχουν αυθαίρετες και παράνομες χρεώσεις εξόδων και τόκων επί του λογαριασμού, με αποτέλεσμα το οφειλόμενο ποσό να διογκωθεί παράνομα. Όμως δεν είναι κατανοητό ακριβώς, επί ποιας βάσης το οφειλόμενο ποσό είναι λανθασμένο και δεν εκφράζεται ολοκληρωμένα το αποτέλεσμα υποτιθέμενων παράνομων ή αυθαίρετων χρεώσεων. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, οι συμφωνίες για τη χορήγηση πιστωτικών διευκολύνσεων στους Εναγόμενους, προέβλεπαν τη χρέωση κυμαινόμενων επιτοκίων. Ο περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμος 160 (1/99), προνοεί ότι βασικό επιτόκιο "είναι το βασικό επιτόκιο του αδειοδοτημένου πιστωτικού ιδρύματος σε ευρώ ή άλλο νόμισμα ή το βασικό επιτόκιο της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας ή το επιτόκιο euribor ή το επιτόκιο libor ή το βασικό επιτόκιο της Εθνικής Κεντρικής Τράπεζας της χώρας που εκδίδει το νόμισμα ή άλλο επιτόκιο ανάλογα με το euribor. Το περιθώριο επιτοκίου, σημαίνει προσαύξηση στο βασικό επιτόκιο εκπεφρασμένη ως ποσοστό το οποίο δηλώνεται σαφώς στη σύμβαση πιστωτικής διευκόλυνσης". Με τον τροποποιητικό νόμο 141(1/14), τροποποιήθηκε ο νόμος και στη βάση του άρθρου 2Β του νόμου, θα έπρεπε το βασικό επιτόκιο που χρέωνε κάθε πιστωτικό διαμέρισμα, να εφαρμόζει την, πιο πάνω, ερμηνεία σε σχέση με το βασικό επιτόκιο σε σχέση με νέες συμβάσεις. Ως προς υφιστάμενες συμβάσεις, δηλαδή αυτές που είχαν συναφθεί πριν την εφαρμογή του τροποποιητικού νόμου 141
(1)2014, σχετικό είναι το άρθρο 6 που προνοεί ότι οι διατάξεις του νόμου "δεν επηρεάζουν με οποιονδήποτε τρόπο την εφαρμογή των διατάξεων του περί Συμβάσεων Νόμου". Θα έπρεπε λοιπόν, η προτεινόμενη νέα Υπεράσπιση, αν σκοπός των Εναγομένων ήταν να προβάλουν ισχυρισμό για παράνομο και αυθαίρετο τοκισμό, να διατυπώνουν γεγονότα ότι οι Ενάγοντες χρέωναν παράνομο τοκισμό εξαιτίας του καθορισμού του βασικού επιτοκίου που σε κάθε περίπτωση ήταν κυμαινόμενο και να προκύπτει ότι αυτά που χρέωναν, δεν είχαν σχέση με το κόστος αναχρηματοδότησης του δανείου των Εναγομένων. Δεν έχουν εκφραστεί γεγονότα που να διατυπώνουν ολοκληρωμένα τη θέση, ότι το βασικό επιτόκιο που χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του δανείου μετά το 2015, ήταν διαφορετικό από το ελάχιστο επιτόκιο προσφοράς για τις πράξεις κύριας αναχρηματοδότησης της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου. Εάν είχε εκφραστεί τέτοια θέση, τότε το Δικαστήριο θα μπορούσε να αξιολογήσει κατά πόσο θα ήταν αναγκαία η εισαγωγή μαρτυρίας εμπειρογνώμονα, όμως στην παρούσα περίπτωση, είναι άγνωστο αυτό που επιχειρούν οι Εναγόμενοι να αποδείξουν με τη συγκεκριμένη τη μαρτυρία. Επομένως δεν δικαιολογείται και δεν είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης το επανάνοιγμα όλης της υπόθεσης και την εκτροπή της δίκης χωρίς να υπάρχει πυξίδα για το κατά πόσο τέτοια τροποποίηση, επιλύει τα επίδικα θέματα στην αγωγή. Άλλος λόγος που εν η εν λόγω τροποποίηση δεν δικαιολογείται, είναι ότι οι Εναγόμενοι επικαλούνται ως λόγο για την καταχώρηση της Αίτησης στο στάδιο αυτό, το ότι πρόσφατα παρέλαβαν καταστάσεις λογαριασμού ώστε να διαφανεί ότι το υπόλοιπο είναι το αντικείμενο παράνομων χρεώσεων. Εκείνο που προκύπτει από το ιστορικό της υπόθεσης που καταγράφεται πιο πάνω, είναι ότι τις αναδομημένες καταστάσεις λογαριασμού, τις είχαν στην κατοχή τους τουλάχιστον από τον Απρίλιο του 2022. Επομένως δεν μπορεί να είναι αλήθεια, ότι μόλις πρόσφατα είχαν λάβει γνώση του περιεχομένου αυτών των καταστάσεων. Περαιτέρω, με βάση τα γεγονότα που καταγράφονται στην έκθεση απαίτησης, ο τρόπος υπολογισμού του τόκου και οι χρεώσεις επί του υπόλοιπου, ήταν πάντοτε γνωστά σε αυτούς. Εναπόκειται στους ίδιους να είχαν διεξάγει διαδικασία αποκάλυψης εγγράφων, να πάρουν τις καταστάσεις για να φανεί κατά πόσο υπήρχε επίδικο θέμα παράνομων χρεώσεων επί του υπόλοιπου. Εάν υπήρχε όντως τέτοιο ζήτημα, είχαν σχεδόν απεριόριστο χρόνο να προβάλουν αίτημα τροποποίησης της Υπεράσπισης πριν την ακρόαση της αγωγής. Ως έχουν τα πράγματα, έχουν αποταθεί στο Δικαστήριο για τροποποίηση της Υπεράσπισης και μάλιστα Υπεράσπισης που δυνατό να αναιρεί όλες τις παραδοχές στις οποίες έχουν προβεί με τα παραδεκτά γεγονότα στην υφιστάμενη στους Υπεράσπιση την τελευταία στιγμή. Έχουν χειριστεί την υπόθεση με τρόπο που έχει προκαλέσει καθυστέρηση, ταλαιπωρία στην εκδίκαση της υπόθεσης και ανωμαλία στην πορεία της υπόθεσης. Ο αντιφατικός τρόπος χειρισμού της Υπεράσπισης που γίνεται την τελευταία στιγμή χωρίς να διαφαίνεται κατά πόσο υπάρχει γνήσια Υπεράσπιση δεν γίνεται καλόπιστα. Ήταν ανοικτό το ενδεχόμενο αξιολόγησης των δεδομένων ως τα υπόλοιπα οφειλόμενα ποσά από την πρώτη στιγμή της καταχώρησης της αγωγής και έτσι δεν μπορεί να είναι καλόπιστα που οι Εναγόμενοι επανέρχονται με τέτοιο αίτημα 9 χρόνια μετά την καταχώρηση της αγωγής κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας της υπόθεσης και αφού είχαν προβεί σε παραδοχή σχεδόν όλων των γεγονότων που αφορούν την απαίτηση. Στην υπόθεση Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζιάς ν. Χαρικλείδη 1 ΑΑΔ 1608
(2001)το Εφετείο επεξήγησε ότι η τροποποίηση της δικογραφίας είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και ότι εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή εκεί που η κακή πίστη του Αιτητή είναι εμφανής (Χρίστου ν. Αζά) 1 Α.Α.Δ. 704, 707
(1992). Στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή της Αίτησης σαν λογική απόρροια των διατάξεων του αρ. 30.2 του Συντάγματος. (βλ. Χρίστου, πιο πάνω) Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης, όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση, συνεκτιμώνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο, καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διάδικου. Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα, εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο, δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνην που μπορεί να θεραπευτεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του Αιτητή, ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η Αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση, ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο Αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση. .[η] καθυστέρηση είναι σχετικός παράγοντας σε Αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας, αλλά δεν είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας (Βλ. Astor Manufacturing v. A & G Leventis Co. 993) 1 Α.Α.Δ. 726, 730 στην οποίαν εγκρίθηκε τροποποίηση σε Αίτηση που καταχωρήθηκε 11 χρόνια μετά την καταχώριση της αγωγής, γιατί υποβλήθηκε σε μία γνήσια προσπάθεια κάλυψης όσων εκλήφθηκαν ως ελλείψεις της έκθεσης απαιτήσεως και γιατί υποβλήθηκε καλόπιστα. Βλ., επίσης, Saba & Co.(Τ.Μ.Ρ.) v. T.M.P. Agents 994) 1 Α.Α.Δ. 426). «Έχει περαιτέρω νομολογηθεί, ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπονται τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις, ακόμη και όταν μία τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλην πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. (Βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου 1) 1 Α.Α.Δ. 934 στην οποίαν εγκρίθηκε τροποποίηση της έκθεσης απαιτήσεως μετά που είχαν ακουστεί 7 μάρτυρες) Τέλος έχει νομολογηθεί ότι κατά την εξέταση του παράγοντα της καθυστέρησης, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η συμπεριφορά των μερών παρ' όλο που η ευθύνη για τη διασφάλιση του δικαιώματος που κατοχυρώνεται από το αρ. 30.2 του Συντάγματος βαρύνει το Δικαστήριο (Βλ. Καυκαρής ν. Δημοκρατίας 90) 2 Α.Α.Δ. 203, Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας 92) 2 Α.Α.Δ. 84, Λυσιώτη ν. Δημοκρατίας 00) 1 A.A.Δ. 364 και Union Alimentaria Sanders S.A. v. Spain, Series A, 157, Publication of the European Court of Human Rights, παραγ. 35
(1989). Βλέπουμε λοιπόν, πώς η στάση της Εφεσείουσας κάθε άλλο παρά συνέβαλε στην εκδίκαση της υπόθεσης μέσα σε εύλογο χρόνο. Διάδικος ο οποίος με τη στάση του υπονομεύει το δικαίωμα εκδίκασης μέσα σε εύλογο χρόνο, δεν μπορεί να επικαλείται ένα τέτοιο δικαίωμα για να αντικρούσει αίτημα του αντιδίκου του για τροποποίηση. Όπως έχει τεθεί στη Θεοδώρου ν. Θεοδώρου 96) 1 Α.Α.Δ. 66 δεν μπορεί να οικοδομηθεί υπόθεση για αντισυνταγματικό τρόπο διεξαγωγής της δίκης πάνω στις ίδιες τις παραλείψεις των ενδιαφερομένων. Ομοίως και στην παρούσα υπόθεση, η Εφεσείουσα δεν μπορεί να οικοδομήσει πάνω στην καθυστέρηση‑ανεξήγητη έστω‑των Εφεσίβλητων. Κατά τα άλλα, η επίδικη τροποποίηση δικαιολογείται απόλυτα με βάση τις αρχές που διέπουν την τροποποίηση της δικογραφίας και δεν παρέχεται πεδίο επέμβασης μας». Το ότι καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση στις 04/11/2022 μετά την έναρξη της ακρόασης, εγείρει σοβαρά ερωτηματικά αναφορικά με τις πραγματικές προθέσεις τους και των στόχων των Εναγομένων. (Παπαχρυσοστόμου ν. Γρηγοριάδης 1 Α. Α. Δ.817/2012) Εν κατακλείδι με την προτεινόμενη τροποποίηση, δεν προσδιορίζεται η επίδικη διαφορά, δεν είναι καν κατανοητό αν προβάλλεται πραγματική Υπεράσπιση στην αγωγή. Το αίτημα έρχεται την τελευταία στιγμή και αφού οι Ενάγοντες έχουν κλείσει την υπόθεση τους. Ζητείται η τροποποίηση για αποκλειστικό λόγο την εισαγωγή μαρτυρίας εμπειρογνώμονα που δεν είναι γνωστό κατά πόσο επιχειρεί να αποδείξει γεγονότα προς επίλυση των επίδικων θεμάτων της αγωγής. Αν εγκριθεί τέτοια τροποποίηση θα προκληθεί εκτροπή της δίκης, θα προκαλέσει αμηχανία στην πλευρά των Εναγόντων πρώτον, διότι έρχεται καθυστερημένα αφού είχαν κλείσει την υπόθεση τους και δεύτερον, επειδή με τη συγκεκριμένη τροποποίηση δεν θα είναι γνωστό σε αυτούς ακριβώς τι είναι που θα πρέπει να αντιμετωπίσουν επειδή δεν είναι γνωστό για ποιο θέμα θα δώσει μαρτυρία η Α. Θ. Η παρούσα Αίτηση είναι αδικαιολόγητη και καταχρηστική. Ως εκ τούτου, η Αίτηση απορρίπτεται και τα έξοδα αυτής, επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, όπως αυτά υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)........... Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Α. Ε. Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο