← Κύπρος

Χ. Κ. ν. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3464/19, 21/2/2023

Χ. Κ. ν. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3464/19, 21/2/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:A32 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Α. Ε. Δ Αρ. Αγωγής: 3464/19 Ημερομηνία: 21/02/2023 Μεταξύ: Χ. Κ., [ ] 9, [ ], [ ], Λευκωσία Ενάγων και

  1. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ (πρώην Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία ΔΕΥΤΕΡΑΣ-ΑΝΑΓΥΙΑΣ), Γωνία Λεωφ. Λεμεσού & Λεωφ. Αθαλάσσας 200, 2025, Στρόβολος, Λευκωσία
  2. ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Εναγόμενοι Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κος Γ. Στυλιανού Για Εναγόμενη 1: κος Α. Θέμης Αίτηση Ημερομηνίας 06/08/2021 ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αγωγή καταχωρήθηκε αρχικά με Ενάγοντα τον Χ. Κ., κατά της Εναγόμενης με αξίωση ως ακολούθως: Α. Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου που να κηρύσσει άκυρη και/ή παράνομη την υποθήκη υπ' αριθμόν Υ6448/08 λόγω του ότι είναι παράνομη και/ή αντιβαίνει στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο του 1985 και/ή στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 και να διατάσσει την Εναγόμενη 2 όπως τη διαγράψει. Β. Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου που να κηρύσσει άκυρη και/ή παράνομη τη συμφωνία ημερομηνίας 14/05/2008, καθότι αντιβαίνει στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο του 1985 και/ή στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 και να διατάσσει την Εναγόμενη να επιστρέψει τα όσα χρήματα έχει λάβει μέχρι σήμερα παρά του Ενάγοντος. Γ. Ειδικές και γενικές αποζημιώσεις ύψους €70.000, λόγω των καταχρηστικών και/ή παράνομων και/ή τιμωρητικών χρεώσεων. Η Εναγόμενη καταχώρησε εμφάνιση και στη συνέχεια έκθεση Υπεράσπισης στην οποίαν προέβαλε διά μέσω δικογραφημένου ισχυρισμού, ότι ο Ενάγοντας δεν νομιμοποιείται να προσβάλλει την υποθήκη με αρ. ΥΧΧΧ8/08 και επικαλείται ακυρότητα και /ή παρανομία διότι δεν είναι ο ιδιοκτήτης του ακινήτου που βαρύνεται με την υποθήκη και δεν είναι το πρόσωπο το οποίο είχε προβεί στη σύσταση της υποθήκης. Στη συνέχεια, η πλευρά του Ενάγοντα προχώρησε χωρίς άδεια του Δικαστηρίου, κατόπιν ως αναγράφεται στο σώμα του εγγράφου δυνάμει της Διάταξης 25 Θεσμός 1 στην τροποποίηση του κλητηρίου εντάλματος με την προσθήκη δεύτερου Ενάγοντα στον τίτλο της αγωγής και με την προσθήκη των ακόλουθων παραγράφων στο σώμα της εν λόγω αγωγής.
  3. «Σύμφωνα με τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο του 1985, η Εναγόμενη 1 παράνομα και/ή κατά παράβαση απαίτησε και έθεσε τα ακίνητα σε υποθήκη για το δάνειο με αριθμό υποθήκης Υ6448/08 στην επαρχία Λευκωσίας. Ως αποτέλεσμα, η ως άνω υποθήκη είναι άκυρη και/ή παράνομη και συνεπώς το δικαίωμα της Συνεργατικής να έχει υποθήκη το εν λόγω ακίνητο και/ή να εκποιήσει την ακίνητη ιδιοκτησία είναι παράνομο και/ή καταχρηστικό».
  4. «Παράνομα και/ή κατά παράβαση του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου του 1985 η Εναγόμενη 2 αποδέχτηκε την υποθήκη με αριθμό Υ6448/08 για το δάνειο και την ενέγραψε».
  5. «Η Εναγόμενη 1 παράνομα και/ή με πιεστικό τρόπο και/ή λόγω ισχύος ως ο δανειστής επέβαλε στον Ενάγοντα 2 να υπογράψει για την αποδοχή από μέρους της υποθήκης, την υπ' αρ. Υ6448/08 προς όφελος της».
  6. «Ο Ενάγων 2 από το 2008 μέχρι και σήμερα εξακολουθεί να στερείται της ελεύθερης χρήσης, διάθεσης και εκμετάλλευσης του ακινήτου που η Εναγόμενη 1 δέσμευσε προς όφελος της, δυνάμει της υπ' αρ. Υ6448/08 υποθήκης».
  7. «Ο Ενάγων 2 βρέθηκε πάλι πολλές φορές στην ανάγκη να πωλήσει ή υποθηκεύσει το ακίνητο για να εξασφαλίσει δανεισμό για δημιουργία επιχείρησης ή για να αξιοποιήσει το εν λόγω ακίνητο, όμως λόγω της εν λόγω υποθήκης, πάντοτε έβρισκε εμπόδιο με αποτέλεσμα όλα αυτά τα χρόνια να υποστεί ζημιά και ως εκ τούτου εξαιτείται όπως οι Εναγόμενοι τον αποζημιώσουν».
  8. «Σημειώνεται ότι το εν λόγω υποθηκευμένο ακίνητο έχει μεταβιβαστεί από τον Ενάγοντα 2 στον Ενάγοντα 1 κατόπιν συγκατάθεσης της ΣΠΕ Λακατάμιας-Δευτεράς». Καταχωρήθηκε τροποποιημένη Υπεράσπιση στην αγωγή την 15/09/2012 στην οποίαν μεταξύ άλλων, προστέθηκαν οι ακόλουθοι παράγραφοι: 2) Η Εναγόμενη 1 εγείρει προδικαστική ένσταση, ότι οι Ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται να προσβάλλουν την υποθήκη με αρ. Υ6448/08 και/ή να επικαλούνται ακυρότητα και/ή παρανομία αυτής, εφόσον ο μεν Ενάγοντας 1 δεν ήταν το πρόσωπο το οποίο προέβη στη σύσταση της εν λόγω υποθήκης και διότι κωλύεται αφού αποδέχτηκε μεταβίβαση του ακινήτου στο όνομα του επιβαρυμένο με την υποθήκη και ο δε Ενάγοντας 2, διότι δεν είναι πλέον ο ιδιοκτήτης του ακινήτου. Το έγγραφο και η δήλωση της εν λόγω υποθήκης, υπογράφηκε από τον ιδιοκτήτη του ακινήτου προς εξασφάλιση της πιστωτικής διευκόλυνσης που έλαβε ο Ενάγοντας 1 από την Εναγόμενη
  9. 3) Περαιτέρω, η Εναγόμενη 1 εγείρει προδικαστική ένσταση ότι οι αξιώσεις των Εναγόντων έχουν παραγραφεί και ως εκ τούτου, η αγωγή υπόκειται σε απόρριψη. Στο μεσοδιάστημα μεταξύ της καταχώρησης τροποποιημένου κλητηρίου εντάλματος και τροποποιημένης Υπεράσπισης, οι Εναγόμενοι Καθ' ων η Αίτηση, καταχώρησαν την παρούσα Αίτηση με την οποίαν ζητούν τα ακόλουθα: «Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσει την ακύρωση και/ή τη διαγραφή και/ή τον παραμερισμό του τροποποιημένου κλητηρίου εντάλματος ημερ. 24/06/2021 και/ή 09/07/2021 στο οποίο προστέθηκε διάδικος χωρίς την προηγούμενη άδεια και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου και/ή καταχωρηθέν κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και/ή της κείμενης νομοθεσίας και/ή της σχετικής νομολογίας και/ή τη διαγραφή του ως ενοχλητικό και/ή σκανδαλώδες και/ή αχρείαστο και/ή καταχρηστικό και/ή προκαλεί αμηχανία και/ή τείνει να επηρεάσει τη δίκαιη δίκη και/ή να καθυστερήσει τη διεκπεραίωση της υπόθεσης». Η Αίτηση στηρίζεται στις Διαταγές 2, 9, 19, 25, 27, 48, 63 και 64 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Επίσης η Αίτηση υποστηρίζεται σε ένορκη δήλωση που έχει ετοιμάσει δικηγόρος που εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο που αντιπροσωπεύει τους Εναγόμενους, ο οποίος επεξήγησε ότι το τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα θα πρέπει να διαγραφεί διότι καταχωρήθηκε χωρίς άδεια του Δικαστηρίου. Όφειλε ο Ενάγοντας να λάβει άδεια του Δικαστηρίου για την τροποποίηση του τίτλου, διότι πρόσθεσε Ενάγοντα 2 στην αγωγή τον Κ. Κ. Έχει ενεργήσει κατά παράβαση των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας και πρόσθεσε διάδικο καταχωρώντας τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα και προσθήκη διαδίκου που δεν εμπίπτει στην έννοια της τροποποίησης ως επιτρέπεται με βάση τη Διαταγή 25 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Στην Αίτηση αυτήν, έχει καταχωρηθεί ένσταση με 15 λόγους ένστασης ως πιο κάτω.
  10. Η Εναγόμενη 1/Αιτήτρια δεν έχει δείξει κανέναν λόγο που να δικαιολογεί την Αίτηση και/ή οι λόγοι που προβάλλει δεν δικαιολογούν την ακύρωση και/ή διαγραφή του τροποποιημένου κλητηρίου εντάλματος και ούτε την παρέμβαση του Δικαστηρίου και/ή η αιτούμενη θεραπεία της ακύρωσης που ζητείται είναι εντελώς παράλογη και άκυρη.
  11. Σκοπός της Αίτησης, είναι να καθυστερήσει και/ή να εκτροχιάσει και/ή να δυσχεράνει και/ή να επιβραδύνει την όλη διαδικασία.
  12. Η Εναγόμενη/Αιτήτρια προωθεί την Αίτηση ημερομηνίας 06/08/2021 επιπόλαια και καταχρηστικά και/ή για αλλότριους σκοπούς.
  13. Η Αίτηση ημερομηνίας 06/08/2021 πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη, ανυπόστατη και καταχρηστική που μοναδικό σκοπό έχει την καταστρατήγηση των σχετικών κανονισμών, την κατάχρηση της διαδικασίας και την καθυστέρηση στην απονομή της δικαιοσύνης.
  14. Από την τροποποίηση του κλητηρίου δεν θίγονται τα δικαιώματα της Εναγόμενης/Αιτήτριας.
  15. Η Εναγόμενη/Αιτήτρια δεν θα υποστεί ζημιά εξαιτίας της τροποποίησης του κλητηρίου.
  16. Η υπόθεση έχει προχωρήσει καθότι η Εναγόμενη/Αιτήτρια μετά την καταχώρηση της Αίτησης ημερ. 06/08/2022 καταχώρησε τροποποιημένη Υπεράσπιση και συνεπώς έχει αποδεχτεί το τροποποιημένο έγγραφο και η προώθηση της Αίτησης είναι καταχρηστική. Το αίτημα της Εναγόμενης/Αιτήτριας δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις, ούτε εξυπηρετεί τους σκοπούς της δίκαιης δίκης.
  17. Ακόμα η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση και/ή οι ισχυρισμοί που εκτίθενται σε αυτήν είναι γενικοί και/ή αόριστοι και/ή ατεκμηρίωτοι και η παρούσα Αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη.
  18. Δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  19. Τυχόν έγκριση της Αίτησης, θα οδηγήσει σε καταστρατήγηση και εξουδετέρωση των δικαιωμάτων των Εναγόντων/Καθ' ων η Αίτηση.
  20. Η Αιτήτρια/Εναγόμενη δεν πρέπει να ακουστεί λόγω κατάχρησης διαδικασίας.
  21. Δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και η Αίτηση είναι ουσιαστικά αβάσιμη και νομικά αστήρικτη ή/και μη τεκμηριωμένη επαρκώς.
  22. Υπό τις περιστάσεις το Δικαστήριο δεν πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς έγκριση της Αίτηση.
  23. Δεν είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Η ένσταση στηρίζεται σε ένορκη δήλωση που επίσης έχει ετοιμαστεί από δικηγόρο του δικηγορικού γραφείου που αντιπροσωπεύει τον υφιστάμενο Ενάγοντα και τον νυν Ενάγοντα 2 και αναφέρει ότι η προσθήκη διαδίκου με τον τρόπο που έγινε, εμπίπτει στην έννοια της τροποποίησης της Διαταγής 25 και δεν παραβλάπτει τα δικαιώματα της Εναγόμενης 1 Αιτήτριας. ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η αξίωση του Ενάγοντα, αφορούσε την έκδοση αναγνωριστικού τύπου διατάγματα που αφορούν την εγκυρότητα της υποθήκης ΥΧΧΧ8/
  24. Εκείνο που μπορώ να εκλάβω στη βάση του αρχικού κλητηρίου εντάλματος που καταχωρήθηκε με το τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα που καταχωρήθηκε στη συνέχεια, είναι ότι ο Ενάγοντας 1 συμβλήθηκε με την Εναγόμενη 1 όπως του παραχωρήσει τις επίδικες διευκολύνσεις. Δόθηκε ως εξασφάλιση για την επίδικη διευκόλυνση, υποθήκη επί του επίδικου ακινήτου το οποίο κατά τον επίδικο χρόνο, ήταν ιδιοκτησίας του Ενάγοντα
  25. Τη σύμβαση της υποθήκης την υπέγραψε ο Ενάγοντας 2 και εκ των υστέρων, το εν λόγω ακίνητο με τη συγκατάθεση της Εναγόμενης 1 και εν γνώσει του Ενάγοντα 1 ότι έφερε υποθήκη ως εξασφάλιση για τη συγκεκριμένη πιστωτική διευκόλυνση μεταβιβάστηκε στο όνομα του Ενάγοντα
  26. Επί του τροποποιημένου κλητήριου εντάλματος, προβάλλονται νέα ουσιώδη γεγονότα που αφορούν τον τρόπο σύναψης της σύμβασης υποθήκης κατά τον χρόνο που ο Ενάγοντας 2 εξακολουθούσε να είναι ιδιοκτήτης του υποθηκευμένου ακινήτου. Τα ουσιώδη γεγονότα διατυπώνουν τη θέση ότι ο Ενάγοντας 2 πιέστηκε και υπέγραψε τη σύμβαση υποθήκης, όχι από την ελεύθερη του τη θέληση, προς εξασφάλιση της πιστωτικής διευκόλυνσης που παραχωρήθηκε στον Ενάγοντα
  27. Ο Ενάγοντας 1 προχώρησε με την τροποποίηση του κλητηρίου εντάλματος χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου πριν την καταχώρηση κλήσης για οδηγίες επικαλούμενος τη Διαταγή 25 Θεσμός 1 που αναγράφεται στο τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα. Παραθέτω πιο κάτω, τον εν λόγω Θεσμό: 1.

(1)Μετά την καταχώρηση αλλά πριν την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος, ο Ενάγων δύναται οποτεδήποτε χωρίς να λάβει προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου, να τροποποιήσει το κλητήριο ένταλμά του. Προς τούτο, καταχωρείται τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα με ανάλογη ένδειξη: Νοείται ότι σε περίπτωση περισσότερων Εναγομένων, επίδοση κλητηρίου εντάλματος εννοείται σε οποιονδήποτε εξ' αυτών.
(2)Μετά την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και πριν την έκδοση από τον Ενάγοντα της κλήσης για οδηγίες σύμφωνα με τη Διαταγή 30, επιτρέπεται άπαξ η τροποποίηση του χωρίς άδεια του Δικαστηρίου. Σε τέτοιαν περίπτωση, καταχωρούνται τα τροποποιημένα δικόγραφα με ανάλογη ένδειξη: Νοείται ότι, όπου ο Ενάγων καταχωρεί τροποποιημένο κλητήριο ή έκθεση απαίτησης, ο Εναγόμενος καταχωρεί εντός 15 ημερών από την επίδοση, ανάλογα με την περίπτωση, τροποποιημένη έκθεση Υπεράσπισης. Όπου ο Εναγόμενος τροποποιεί το δικόγραφο του, ο Ενάγων καταχωρεί εντός 15 ημερών από την επίδοσή του, τροποποιημένη απάντηση, όπου χρειάζεται. Νοείται ότι, όπου η έκδοση της κλήσης οδηγιών καταχωρείται από διάδικο ταυτόχρονα με τη συμπλήρωση της δικογραφίας, τότε η άπαξ τροποποίηση χωρίς άδεια του Δικαστηρίου δύναται να γίνει εντός περαιτέρω περιόδου 15 ημερών. Έχει δίκαιο η πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση, ότι το τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα δεν είχε ως αποτέλεσμα μόνο την τροποποίηση της απαίτησης, αλλά και την προσθήκη διαδίκου. Ο Ενάγοντας 1, είναι σήμερα ιδιοκτήτης του εν λόγω ακινήτου. Είναι το πρόσωπο που υπέγραψε τη σύμβαση για την πιστωτική διευκόλυνση, αλλά δεν είναι το πρόσωπο που υπέγραψε τη σύμβαση υποθήκης, καθότι κατά τον χρόνο υπογραφής της σύμβασης υποθήκης, δεν ήταν ιδιοκτήτης του ενυπόθηκου ακινήτου. Στο τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα, έχουν προστεθεί γεγονότα που εκφράζουν τη θέση ότι ο Ενάγοντας 2 τότε ως ιδιοκτήτης του ακινήτου, δεν συμβλήθηκε ελεύθερα ώστε να υποθηκευτεί το ακίνητο προς εξασφάλιση της πιστωτικής διευκόλυνσης που παραχωρήθηκε στον Ενάγοντα 1 στη βάση σύμβασης για πιστωτική διευκόλυνση. Επομένως, γεγονότα που να έχουν σχέση με τις συνθήκες συνομολόγησης της σύμβασης υποθήκης και το κατά πόσο αυτό είχε συναφθεί με την ελεύθερη θέληση του Ενάγοντα 2, είναι κάτι το οποίο δεν υπήρχε στην αρχική αγωγή, όπως είχε διατυπωθεί. Επομένως δεν είναι η περίπτωση που απλά διατυπώθηκε λάθος το όνομα του διαδίκου ή περίπτωση διατύπωσης τυπογραφικού λάθους, σε σχέση με το όνομα διαδίκου, αλλά είναι περίπτωση που προστέθηκε διάδικος στην αγωγή ως αναγκαίος διάδικος προς επίλυση των ζητημάτων που άπτονται της αγωγής. Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να προσθέσει διάδικο στην αγωγή, πηγάζει από τη Δ.9 Θ.10 των Θεσμών περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, η οποία προνοεί ως ακολούθως: «No cause or matter shall be defeated by reason of the misjoinder or non‑joinder of parties , and the Court may in every cause or matter deal with the matter in controversy so far as regards the rights and the interest of the parties actually before it. The Court or judge may at any stage of the proceedings , either upon or without the application of either party , and on such terms as may appear to the Court or Judge to be just , order that the names of any parties , improperly joined .be struck out , and that the name of parties , whether plaintiffs or defendants , who ought to have been joined , or whose presence is necessary in order to enable the Court effectually and completely to adjudicate upon and settle all the questions involved in the cause or matter, be added.». Η έκταση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου να προσθέσει διάδικο όταν αυτός θεωρείται αναγκαίος για τη δίκαιη επίλυση της αγωγής, είναι ευρεία. Τα κριτήρια με βάση των οποίων θα πρέπει να εξετάζεται αίτημα για προσθήκη διαδίκου στην αγωγή, εκτίθενται με σαφήνεια στην απόφαση Ανδρέας Οδυσσέως ν. Λαϊκή Κυπριακή Λτδ
(2001)1 ΑΑΔ 1372, όπου λέχθησαν τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία να διατάξει προσθήκη διαδίκου, του οποίου θεωρεί αναγκαίο για την πλήρη και αποτελεσματική επίλυση όλων των θεμάτων που εγείρονται στην αγωγή, τα επίδικα θέματα όπως αυτά προσδιορίζονται στις γραπτές προτάσεις». Στην πιο πάνω υπόθεση, κρίθηκε ότι δεν ήταν ανάγκη να προστεθεί άλλος διάδικος για να επιλυθεί το υφιστάμενο πλαίσιο της αγωγής. Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου περιορίζεται εάν με την προσθήκη νέων διαδίκων, θα υπάρχει αλλαγή στη βάση της αγωγής (βλ. Manchester Lines Viamaz Coach Industry
(1983)1 C.L.R. 184, Χ'' Δαυίδ ν. Χ'' Δαυίδ
(1992)1 ΑΑΔ 1176, Παπαχριστοφόρου ν. Χαραλάμπους
(1991)1 ΑΑΔ
  1. Ακόμη και υιοθετώντας την πιο ελαστική προσέγγιση ότι μπορούν να προστεθούν στην αγωγή όλα τα μέρη που έχουν σχέση με την κυρίως γραμμή της υπόθεσης όπως εκτίθεται στην αγγλική απόφαση Byrne v. Brown [1889] 22 QBD 657 (η αντίστοιχη αγγλική διάταξη της Δ.9 Θ.10 είναι το O. 16 r.11 The Annual Practice Book 1958 pg. 348), αυτό που δεν επιτρέπεται είναι να εισαχθεί νέο ζήτημα που θα αλλάξει την βάση της αγωγής ή να προστεθεί νέος διάδικος ο οποίος δεν έχει σχέση με την αρχική διαφορά μεταξύ του Ενάγοντα και Εναγόμενου. «One of the chief objects of the Judicature Acts was to secure that, whenever a Court can see in the transaction rights of one of the parties will or may be so affected that under the forms of law other actions may be brought in respect of that transaction the Court shall have the power to bring all the parties before it and determine the rights of all in one proceeding. It is not necessary that the evidence in the issues raised by the new parties being brought in be exactly the same, it is sufficient if the main evidence and the main inquiry will be the same, and the court then has power to bring in the new parties and to adjudicate in one proceeding upon all the parties before it». Σύμφωνα με το Annual Practice Book 1958 σελ. 348, τα δικαιώματα του νέου διάδικου θεωρούνται ότι έχουν επηρεαστεί και ο διάδικος μπορεί να προστεθεί στην αγωγή, παρά τις αντιρρήσεις του Ενάγοντα, όταν τα δικαιώματα που επηρεάζονται είναι νομικά και όχι μόνο οικονομικά. Στην αγγλική υπόθεση Re Farbenindustries AG Agreement [1943] 2 C.A.527, επεξηγήθηκε ποια είναι η διαφορά μεταξύ δικαιωμάτων που απορρέουν από τον νόμο και οικονομικών συμφερόντων που μπορεί να επηρεαστούν ανάλογα με την τελική επίλυση της αγωγής. «It seems to me quite clear that such a right in a license has nothing to do with the subject matter of these proceedings, which relate solely and relate solely to the legal title of these patents .Whichever way that question is answered the position of Boots cannot be affected in the least from the legal point of view. That, I think, is the main point out of which counsel endeavored to extract a legal interest in the subject matter of these proceedings. When I say 'legal interest' I am not thinking of any distinction between legal and equitable, but of an interest which the law recognizes». Είναι φανερό λοιπόν, ότι προσθήκη νέου διαδίκου, επειδή αυτός είναι αναγκαίος διάδικος για την επίλυση της αγωγής, δεν θα μπορούσε να διενεργηθεί αυτόματα από διάδικο που επιθυμεί την προσθήκη, αλλά θα πρέπει ο διάδικος που επιδιώκει να προσθέσει διάδικο, να υποβάλει σχετικό αίτημα στο Δικαστήριο ώστε να ασκηθεί η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου επί του συγκεκριμένου αιτήματος. Είναι γεγονός ότι έχουν επιτραπεί τυπογραφικά λάθη στη διατύπωση του ονόματος διαδίκων όταν αυτά έχουν αναγραφεί λάθος στον τίτλο της αγωγής και σε τέτοιες περιπτώσεις πραγματοποιήθηκε βάσει της Διαταγής
  2. Η διαταγή 25 δίδει την ευχέρεια στο Δικαστήριο, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να διορθώσει τυπικό λάθος που να μην επηρεάζει την ουσία της υπόθεσης ώστε να απονεμηθεί δικαιοσύνη. Τα σχόλια του Δικαστή Δ. Χατζηχαμπή στην υπόθεση E.G. Falekkos Ltd. V. Reana Manufacturers Ltd.,
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 443 διευκρινίζουν ότι σε περίπτωση τυπικού λάθους στο όνομα ενός των διαδίκων, η ενδεδειγμένη διαδικασία για διόρθωση του τυπικού λάθους είναι Αίτηση με βάση τη Δ.25 Κ.5. "Είναι η θεωρημένη μας άποψη υπό το φως των πιο πάνω, ότι η απόφαση στην υπόθεση Pe arlman ορθώς εκφράζει τη νομική θέση και στην Κύπρο όπου αφορά την άσκηση της σχετικής εξουσίας του Δικαστηρίου δυνάμει της Δ.25 Θ.5 καθώς και συμφυούς εξουσίας του να προβεί σε διόρθωση λανθασμένου ονόματος διαδίκου στην αγωγή και μετά την έκδοση της απόφασης". Όταν επί παραδείγματι, είναι καθαρό ότι το όνομα του Εναγόμενου στον τίτλο της αγωγής έχει γραφτεί με λάθος ορθογραφία ή έχει γραφτεί λάθος αλλά δεν είναι τόσο αλλοιωμένο που να μην αντιληφθεί κάποιος ότι πρόκειται για το σωστό πρόσωπο και αυτό το λάθος αποκαλυφθεί όταν ο Ενάγοντας επιχειρήσει να εκτελέσει την απόφαση, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η διόρθωση του λάθους ακόμη και μετά την έκδοση της τελικής ετυμηγορίας του Δικαστηρίου, είναι πράγμα που θα αλλάξει το ουσιαστικό και λειτουργικό μέρος της απόφασης. Στην E.G. Falekkos Ltd, το Εφετείο θεώρησε ότι το ζήτημα αλλαγής του ονόματος του Εναγόμενου μετά την έκδοση της απόφασης, ήταν εντελώς τεχνικό ζήτημα ενόψει και του γεγονότος ότι η εταιρεία ήγειρε το ζήτημα της λάθος ονομασίας μόνο στο στάδιο της εκτέλεσης της απόφασης και η εταιρεία εναντίον της οποίας εστρέφετο η αγωγή, ήταν η μοναδική νομική οντότητα με τέτοιο όνομα και δεν υπήρχε άλλη νομική οντότητα με το λανθασμένο όνομα. Επίσης στην υπόθεση FERRO FASHION LIMITED v. FASHION BOX S. R. L. 1 ΑΑΔ1805 29/10/1999, το Εφετείο επεξήγησε ότι εκεί που εμφανίζεται μία λανθασμένη περιγραφή του ονόματος, μπορεί να παρασχεθεί άδεια για τροποποίηση, διότι λανθασμένη περιγραφή ονόματος δεν είναι παρά ανακριβής αναφορά του ονόματος του διαδίκου και δεν αναφέρεται στην ουσία της υπόθεσης και σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν πρέπει να επιτραπεί η εκμετάλλευση του λάθους στη διατύπωση του ονόματος να αποβεί σε αποτυχία της αγωγής. Σε κάθε τέτοια περίπτωση, υπάρχει το δικαίωμα της τροποποίησης παρ' όλο που το λάθος αφορά τυπογραφικό λάθος στον τρόπο διατύπωσης του διαδίκου στον τίτλο της αγωγής. Αντίθετα στην περίπτωση που ο τίτλος της αγωγής έχει ελλιπή τίτλο ή αναγράφεται λανθασμένο όνομα, αυτό σύμφωνα με την απόφαση Γιαννάκης Έλληνας ν. Ανδρέας Χριστοδούλου 1 Α.Α.Δ 485
(1993), αποτελεί εξ' υπαρχής άκυρο δικονομικό μέτρο. Στην περίπτωση που αναγράφονται ελλιπή στοιχεία ή λάθος όνομα, πρόκειται για άκυρο δικονομικό μέτρο το οποίο πλήττει το θεμέλιο της διαδικασίας και δεν στοιχειοθετεί τις προϋποθέσεις για την άσκηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Δηλαδή δεν είναι περίπτωση τροποποίησης, όταν στον τίτλο ο διάδικος είναι ακαθόριστος ή ανύπαρκτος. Επομένως εδώ προστέθηκε διάδικος και ο Ενάγοντας όφειλε προκειμένου να προβεί σε τέτοιαν προσθήκη διαδίκου, να υποβάλει σχετικό αίτημα στο Δικαστήριο. Δεν μπορούσε αυτεπάγγελτα να προχωρήσει σε προσθήκη διαδίκου επικαλούμενος τη Διαταγή 25 των Θεσμών. Οι υπόλοιπες τροποποιήσεις που ζητεί ο Ενάγοντας, αφορούν το σώμα της Έκθεσης Απαιτήσεως και συσχετίζονται με την προσθήκη του νέου διάδικου. Η εξουσία του Δικαστηρίου να τροποποιήσει τα δικόγραφα κατόπιν αιτήματος των διαδίκων πηγάζει από τον Κ. 25 Θ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Το Δικαστήριο έχει τη διακριτική εξουσία να προβεί στην τροποποίηση σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας όταν η τροποποίηση καταστεί αναγκαία για τη δίκαια επίλυση των επίδικων ζητημάτων της αγωγής. Η τροποποίηση δικογράφου, είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς ή για την αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του Αιτητή είναι εμφανής (Βλ. Χρίστου ν. Στυλιανού και Φοινιώτης v. Greenmar Navigation 2 1(Α) Α.Α.Δ. 704). Στη Μιχάλης Παπόρης ν. MASKINFABRIKEN "SIO" A/S
(1996)1(B) A.A.Δ. 1037 αναφέρθηκαν τα εξής: «Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να αποτρέπει κατάχρηση των διαδικασιών του, είναι βαθιά ριζωμένη στους Θεσμούς της δικαιοσύνης που είχαμε δεχθεί και αναπτύξει. Χωρίς το όπλο αυτό, το όλο σύστημα απονομής της δικαιοσύνης θα μπορούσε να καταντήσει άθυρμα στα χέρια των επιτηδείων. Παράλληλα θα επερχόταν επικίνδυνη υπονόμευση και αποδυνάμωση της κοινωνικής αποστολής της δικαιοσύνης. Η εξουσία του Δικαστηρίου, όπως τόνισε ο Λόρδος Diplock στο ψηλότερο δυνατό επίπεδο της δικαστικής κρίσης, στη Ηunter v. Chief Constable of West Midlands & Another 1] 3 All E.R. 727, 729 έχει σύμφυτο χαρακτήρα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κάθε πρόσφορη περίπτωση για την περιφρούρηση της αποτελεσματικής λειτουργίας των δικαστικών διαδικασιών». Ο πρωτόδικος Δικαστής ενασκώντας τη διακριτική του εξουσία, έλαβε υπόψη την επί του θέματος φιλελεύθερη προσέγγιση των Δικαστηρίων κατά την εξέταση Αιτήσεων αυτού του είδους. Εφόσον η τροποποίηση στο σώμα του τροποποιημένου κλητηρίου εντάλματος σχετίζεται με την προσθήκη διαδίκου, το αίτημα αυτό θα πρέπει να υποβληθεί ενώπιον του Δικαστηρίου με το σωστό δικονομικό διάβημα, ήτοι αίτημα προς το Δικαστήριο. Ως εκ τούτου, εκδίδεται διάταγμα ως η Αίτηση και τα έξοδα της Αίτησης, επιδικάζονται εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση και υπέρ της Αιτήτριας 1 όπως αυτά υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)........... Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Α. Ε. Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.