Γ. Π. ν. Γ. Ν. κ.α., Αρ. Αγωγής: 4745/13, 24/2/2023

Γ. Π. ν. Γ. Ν. κ.α., Αρ. Αγωγής: 4745/13, 24/2/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:A43 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Α. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 4745/13 Ημερομηνία: 24/02/2023 Μεταξύ: Γ. Π. , από το Παλαιόμετοχο, Λευκωσία Ενάγοντα και

Γ. Ν., από την Παλλουριώτισσα, Λευκωσία
Β. Φ., από την Παλλουριώτισσα, Λευκωσία
ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ, από τη Λάρνακα Εναγομένης Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κος Στ. Τσιναρέλης μαζί με την κα Μ. Λαζαρή Για Εναγόμενη: κος Κ. Σέργη ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Ενάγοντας αξιώνει έναντι των Εναγομένων, ειδικές και γενικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες, πόνο, οδύνη και ταλαιπωρία που είχε υποστεί ο Ενάγοντας, ενώ διασταύρωνε τη λεωφόρο Λάρνακος και εξαιτίας αμέλειας του Εναγόμενου 1 ο οποίος οδηγούσε μοτοσυκλέτα με αριθμό εγγραφής [ ], ιδιοκτησίας του Εναγόμενου 2 η οποία καλυπτόταν από ασφαλιστήριο έγγραφο με την Εναγόμενη 3 και που οδηγούσε με κατεύθυνση από λεωφόρο Διγενή Ακρίτα προς Λεωφόρο Αγλαντζιάς και παρέσυρε και τραυμάτισε τον Ενάγοντα ο οποίος διασταύρωνε τη λεωφόρο από αριστερά προς τα δεξιά σε σχέση με την πορεία της μοτοσυκλέτας. ΑΠΑΙΤΗΣΗ Η δικογραφημένη θέση του Ενάγοντα, είναι ότι η Εναγόμενη 3 δυνάμει του ασφαλιστικού συμβολαίου, είχε θεσμική ευθύνη για την κάλυψη υλικής και προσωπικής ζημιάς και βλάβης έναντι τρίτων από τη χρήση της μοτοσυκλέτας και υπέχει θέσμιας υποχρέωσης για πλήρη κάλυψη. Κατά ή περί την 20/07/2010 περί τις 13:15, ο Εναγόμενος 1 οδηγώντας τη μοτοσυκλέτα με τη συγκατάθεση και/ή εντολή και/ή λογαριασμό και/ή προς όφελος του Εναγομένου 2 και/ή με την ιδιότητα του υπαλλήλου και/ή εργοδοτούμενου και/ή αντιπροσώπου του Εναγομένου 2 και/ή υπό συνθήκες που καθιστούν και τον Εναγόμενο 2 αστικώς υπεύθυνο και/ή εκ προστήσεως και/ή άλλως πως υπεύθυνο έναντι του Ενάγοντος, επί της λεωφόρου Λάρνακος στην Παλλουριώτισσα, με κατεύθυνση από τη λεωφόρο Διγενή Ακρίτα προς τη λεωφόρο Αγλαντζιάς, χτύπησε, παρέσυρε και τραυμάτισε τον Ενάγοντα ο οποίος κινείτο πεζός και διασταύρωνε τη λεωφόρο Λάρνακος από τα αριστερά προς τα δεξιά ως η πορεία της μοτοσυκλέτας. Το δυστύχημα οφείλεται στην αμέλεια και/ή στην παράβαση του καθήκοντος επιμέλειας του Εναγομένου 1 και/ή στην παράβαση των εκ του νόμου και/ή κανονισμών απορρεόντων καθηκόντων αυτού. Οδηγούσε με υπερβολική ή υπό τις περιστάσεις υπερβολική ταχύτητα και/ή παρέλειψε να ελαττώσει και/ή ανακόψει την ταχύτητα της μοτοσυκλέτας. Οδηγούσε τη μοτοσυκλέτα επί της λεωφόρου Λάρνακος χωρίς να βλέπει μπροστά του. Παρέλειψε να αντιληφθεί και/ή να αντιληφθεί εγκαίρως τον Ενάγοντα. Επιχείρησε να προσπεράσει προπορευόμενο του όχημα σε σημείο που υπήρχε διάβαση πεζών κατά τρόπο που δημιούργησε κίνδυνο για πρόκληση δυστυχήματος. Παρέλειψε να λάβει εγκαίρως και/ή αποτελεσματικά οποιαδήποτε μέτρα προς αποφυγή του δυστυχήματος. Παρέλειψε να χρησιμοποιήσει και/ή να χρησιμοποιήσει εγκαίρως τα φρένα της μοτοσυκλέτας και/ή να κινηθεί με τέτοιον τρόπο, ούτως ώστε να αποφύγει τη σύγκρουση με τον Ενάγοντα. Παρέλειψε να λάβει τα δέοντα και/ή εύλογα και/ή οποιαδήποτε μέτρα και/ή προφυλάξεις για την αποφυγή του εύλογου κινδύνου της σύγκρουσης με τον Ενάγοντα. Έτρεχε και/ή παρέλειψε να οδηγεί με τη δέουσα ταχύτητα ώστε να αποφύγει την πρόκληση του δυστυχήματος. Παρέλειψε να έχει τον δέοντα και/ή εύλογο έλεγχο της μοτοσυκλέτας. Παρέλειψε να λάβει τα δέοντα και/ή εύλογα και/ή οποιαδήποτε μέτρα και/ή προφυλάξεις για την ασφαλή οδήγηση εντός της λεωφόρου Λάρνακος. Παρέλειψε να οδηγεί με ασφάλεια και νομότυπα. Αγνόησε και/ή επέδειξε αδιαφορία και/ή δεν συμμορφώθηκε με τα σήματα τροχαίας και με τους κανονισμούς οδήγησης και/ή κυκλοφορίας. Οδηγούσε τη μοτοσυκλέτα χωρίς άδεια και χωρίς ασφάλεια. Γενικώς οδηγούσε αμελώς και χωρίς τη δέουσα προσοχή και παρατηρητικότητα. Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά και/ή επιπρόσθετα και/ή άλλως πως ο Ενάγων ισχυρίζεται ότι δικαιούται εις αποζημίωση και εναντίον του Εναγομένου 2 λόγω του πταίσματος του ως οι κάτωθι λεπτομέρειες: Αμελώς επέτρεψε στον Εναγόμενο 1να οδηγεί τη μοτοσυκλέτα υπό περιστάσεις που εγκυμονούσαν προβλεπτό κίνδυνο για πρόκληση δυστυχήματος. Αμελώς επέτρεψε στον Εναγόμενο 1 να οδηγεί τη μοτοσυκλέτα ενώ αμέλησε και/ή παρέλειψε να μεριμνήσει έτσι ώστε ο Εναγόμενος 1 να έχει ασφαλιστική κάλυψη για την οδήγηση της μοτοσυκλέτας κατά τους επίδικους χρόνους έναντι κινδύνου τρίτων. Αμελώς επέτρεψε στον Εναγόμενο 1 να οδηγεί τη μοτοσυκλέτα υπό περιστάσεις όπου γνώριζε και/ή όφειλε να γνωρίζει ότι ο Εναγόμενος 1 δεν είχε ασφαλιστική κάλυψη για την οδήγηση της μοτοσυκλέτας έναντι κινδύνου τρίτων. Παρέλειψε να λάβει όλα τα απαραίτητα αναγκαία και εύλογα μέτρα για να μην οδηγηθεί από τον Εναγόμενο 1 η μοτοσυκλέτα χωρίς άδεια, χωρίς ασφάλιση έναντι κινδύνου τρίτων και χωρίς γνώσεις και/ή εμπειρία σε σχέση με την οδήγηση μοτοσυκλέτας. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 κατηγορήθηκαν από την Αστυνομία και παρουσιάστηκαν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου σε ποινική υπόθεση 29672/2011, σε σχέση με την πρόκληση του δυστυχήματος και παραδέχθηκαν ενοχή στις κατηγορίες. Για την παρούσα περίπτωση εφαρμόζεται η αρχή του Res Ipsa Loquitor. Συνεπεία του δυστυχήματος ο Ενάγων υπέστη σοβαρές και εκτεταμένες σωματικές βλάβες, πόνο, ταλαιπωρία, ψυχική και σωματική οδύνη και στέρηση και/ή απώλεια ευμάρειας και της απόλαυσης της ζωής και ανέσεων του, ως αναφέρεται ακολούθως: Βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Υπαραχνοειδή αιμορραγία που προκάλεσε κίνδυνο για τη ζωή του. Εγκεφαλικό αιμάτωμα. Θλάσεις εγκεφάλου. Κατάγματα προσωπικού κρανίου. Μεταφέρθηκε στο ΤΑΕΠ του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας σε κωματώδη κατάσταση, παρουσίασε επικίνδυνη για τη ζωή του ενδοκρανιακή πίεση και υποβλήθηκε σε κρανιεκτομή και του τοποθετήθηκε ενδοκράνιος καθετήρας. Εγκαύματα εκ τριβής και κακώσεις σε διάφορα σημεία του σώματος του. Πληγές κατάκλισης σε διάφορα σημεία του σώματος του. Ουλές σε διάφορα μέρη του σώματος του και μόνιμη ουλή στο κεφάλι. Μόνιμη ημιπάρεση αριστερά και μόνιμη δυσφασία. Μόνιμη αδυναμία μυϊκής ισχύος αριστερά. Ατροφία μυών των άνω και κάτω άκρων. Αυξημένη πιθανότητα για δημιουργία επιληψίας. Μόνιμο συχνό και έντονο πονοκέφαλο. Μόνιμα συχνά και έντονα επεισόδια ζάλης. Μόνιμο περιορισμό και αστάθεια βάδισης. Μόνιμη απώλεια όσφρησης. Μόνιμη απώλεια γεύσης. Μόνιμη αχαλίνωτη διάθεση για φαγητό και παθολογικό κλάμα και έντονες ανεξέλεγκτες συναισθηματικές διεγέρσεις και εξάρσεις (λόγω μόνιμης νευρολογικής βλάβης), όπως εκρήξεις θυμού και τρέμουλο. Μόνιμη αδυναμία αυτοεξυπηρέτησης. Μόνιμη σχεδόν παντελής ανικανότητα καθώς και σεξουαλική ανικανότητα. Συνεχής επιδείνωση της κατάστασης της υγείας του. Ο Ενάγοντας μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο σε κωματώδη κατάσταση και υποβλήθηκε σε εντατικές θεραπείες και σε εγχειρίσεις. Νοσηλεύτηκε στη ΜΕΘ μέχρι την 16/08/2010 και μετά σε εξειδικευμένο κέντρο φυσιοθεραπείας για αποκατάσταση. Συνέχισε να επισκέπτεται ιατρό και στις 24/11/2012 υποβλήθηκε σε νέα εγχείρηση για την επανατοποθέτηση του κατά την κρανιεκτομή αφαιρεθέντος οστού. Η αποθεραπεία του Ενάγοντος ήταν μακρά και δύσκολη. Παρουσίασε επιπλοκές και κίνδυνο για τη ζωή του με συνέπεια μέγιστου πόνου και ταλαιπωρίας για τον ίδιο και τους οικείους του. Τόσο εντός του νοσοκομείου όσο και μεταγενέστερα, η αποθεραπεία του Ενάγοντος κατέστη ιδιαίτερα δυσχερής για τον ίδιο και τους οικείους του, καθότι ο Ενάγων συνεπεία των τραυματισμών του υπέφερε και αδυνατούσε να εξυπηρετήσει τις καθημερινές του ανάγκες και χρειαζόταν συνεχή βοήθεια. Οι ανωτέρω αναφερόμενοι τραυματισμοί του Ενάγοντος προκάλεσαν σε πρώτο στάδιο ιατρικές επιπλοκές και ακολούθως πρακτικά προβλήματα τα οποία κατέστησαν την αποθεραπεία του Ενάγοντος ιδιαίτερα βασανιστική τόσο για τον ίδιο, όσο και για τα μέλη της οικογένειάς του, ειδικότερα κατά το πρώτο εξάμηνο μετά το δυστύχημα. Υποφέρει και αναγκάζεται να υποβάλλεται σε ιατρικές και παραϊατρικές εξετάσεις και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Παρουσιάζει νευρολογικά προβλήματα και υποβαθμίζεται η ποιότητα της ζωής του. Μετά το δυστύχημα, απουσίαζε από την εργασία του με άδεια ασθένειας για 20 μήνες και όταν επέστρεψε, μετατέθηκε σε πιο ελαφριά εργασία στην αποθήκη με μειωμένες απολαβές. Στη συνέχεια, αναγκάστηκε να παραιτηθεί την 01/09/2013 και από τότε δεν μπορεί εξαιτίας μόνιμης αναπηρίας να εργαστεί και ισχυρίζεται ότι έχει απωλέσει ολοκληρωτικά την ικανότητα του για επικερδή εργασία. Θα είναι μόνιμα αναγκαία η βοήθεια φροντιστή και για την αποκατάσταση μόνιμων ουλών, χρειάζεται χειρουργική εκτομή και επανασυρραφή και θεραπεία laser. Ο Ενάγων ισχυρίζεται ότι εις την παρούσα έκθεση απαίτησης, αναφερόμενοι τραυματισμοί του είναι μόνιμοι, επηρέαζαν και επηρεάζουν δυσμενώς την καθημερινότητά του, τη λειτουργικότητα του και την ψυχική και σωματική του υγεία. Συνεπεία του δυστυχήματος, ο Ενάγων υπέστη οικονομική ζημιά ως ακολούθως:
Φαρμακευτική αγωγή: €1.200
Αστυνομική Έκθεση: €85
Νευρολόγοι και νευρολογικές εξετάσεις: €1.400
Φυσιοθεραπείες: €800
Πλαστικός Χειρούργος: €200
Έξοδα ταξί: €500
Ιατρικά Έξοδα, ιατρικά πιστοποιητικά και φάρμακα: €1.000
Έξοδα για αγορά πάνων ακράτειας: €200
Απώλεια εισοδήματος από τη μέρα του δυστυχήματος μέχρι την καταχώρηση της παρούσας έκθεσης απαίτησης: €142.
Σύνολο: €147.
Θα υπόκειται στο μέλλον σε ιατρικά και άλλα έξοδα και θα έχει μόνιμους πόνους, αναπηρία και μόνιμα προβλήματα υγείας και θα χρειαστεί μελλοντικές επεμβάσεις και θεραπείες. ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ Η δικογραφημένη θέση του Εναγόμενου 1, είναι ότι οδηγούσε τη μοτοσυκλέτα μόνο και παραδέχεται ότι η Εναγόμενη 3 παρείχε ασφαλιστική κάλυψη για την εν λόγω μοτοσυκλέτα πλην των όρων και εξαιρέσεων που προβλέπονται με βάση το ασφαλιστήριο συμβόλαιο. Πλην του γεγονότος, ότι κατά την 20/07/2010 στη λεωφόρο Λάρνακος στην Παλλουριώτισσα, επεσυνέβηκε δυστύχημα μεταξύ της μοτοσυκλέτας που οδηγούσε και του Ενάγοντα που ήταν πεζός και έσπρωχνε καρότσι μεταφοράς υλικών, αρνείται του λοιπού περιεχομένου της παραγράφου και ειδικότερα ότι ο Εναγόμενος 1 οδηγούσε υπό την ιδιότητα του υπαλλήλου και/ή εργοδοτούμενου και/ή αντιπροσώπου του Εναγόμενου 2 και θέτει τον Ενάγοντα εις αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών του. Περαιτέρω ο Εναγόμενος αρνείται του τρόπου και/ή τις ισχυριζόμενες συνθήκες εκ μέρους του Ενάγοντα, κάτω από τις οποίες επεσυνέβη το επίδικο δυστύχημα καλεί τον Ενάγοντα εις αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών του. Ο Εναγόμενος αρνείται το περιεχόμενο της παραγράφου 6 της έκθεσης απαιτήσεως και ειδικότερα τις περιεχόμενες εις αυτήν υπό αριθμούς 6

(1)μέχρι και 6

(14)λεπτομέρειες αμέλειας και/ή παράβασης καθήκοντος επιμέλειας και/ή των εκ του νόμου καθηκόντων του και ισχυρίζεται ότι το δυστύχημα οφείλεται στην αποκλειστική και/ή εις τη μέγιστο βαθμό συντρέχουσα αμέλεια του Ενάγοντα και θέτει αυτόν εις αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών του. Ενήργησε βεβιασμένα και απερίσκεπτα, εισερχόμενος απότομα και αιφνιδίως, τρέχοντας και σπρώχνοντας καρότσι εντός του δρόμου που χρησιμοποιούσε ο Εναγόμενος νομίμως και κανονικώς και/ή εντός της πορείας του εκθέτοντας τον εαυτό του και την ασφάλεια του εις κίνδυνο και/ή προσπάθησε αντικανονικά και αμελώς και μπροστά από το όχημα τύπου βαν με αρ. εγγραφής [ ] που κινείτο στον δρόμο και είχε προτεραιότητα, να διασταυρώσει τον δρόμο με αποτέλεσμα να του ανακόψει απότομα την πορεία, να τον αναγκάσει να σταματήσει απότομα εκθέτοντας τους οδηγούς που ακολουθούσαν το βαν σε κίνδυνο, αλλά και τον εαυτό του σε τέτοια θέση ώστε να μην μπορεί ο Εναγόμενος 1 να τον εντοπίσει έγκαιρα και να τον αποφύγει, ενώ σε μικρή απόσταση υπήρχε διάβαση πεζών. Εισήλθε τρέχοντας στον δρόμο για να διασταυρώσει από αριστερά προς τα δεξιά εν σχέσει με την πορεία του οχήματος τύπου βαν με αρ. εγγραφής [ ], αλλά και του Εναγόμενου 1 αποκόπτοντας τη νόμιμη πορεία τους, εκθέτοντας τον εαυτό του σε κίνδυνο αλλά και τους οδηγούς προ αιφνίδιου διλήμματος. Εισήλθε στην πορεία του Εναγόμενου 1 αιφνίδια φέρνοντας τον Εναγόμενο 1 προ του αιφνίδιου διλήμματος αφού του αποστέρησε τη δυνατότητα να τον εντοπίσει και να αποφύγει τη σύγκρουση και/ή πριν προλάβει να κάνει οποιονδήποτε ελιγμό προς αποφυγή της σύγκρουσης, ο Ενάγοντας προσέκρουσε στο όχημα που οδηγούσε. Ενώ ο Εναγόμενος οδηγούσε τη μοτοσυκλέτα του νόμιμα και κανονικά και επιχειρούσε να προσπεράσει το όχημα (βαν) με αρ. εγγραφής [ ] από τα δεξιά που είχε σταματήσει απότομα και αιφνιδιαστικά μπροστά του και εντός της λωρίδας της πορείας του, ο Ενάγοντας εντελώς απότομα και/ή βεβιασμένα και/ή αιφνιδιαστικά και/ή αντικανονικά εισήλθε στον δρόμο και/ή στην πορεία του Εναγόμενου 1 μπροστά από το βαν, τρέχοντας κατά τρόπο που δεν μπορούσε να εντοπιστεί και/ή να γίνει αντιληπτός έγκαιρα από τον Εναγόμενο 1 και να αποφευχθεί η σύγκρουση. Ενώ στη λεωφόρο Λάρνακος κινούνταν οχήματα και/ή το όχημα του Εναγόμενου και/ή το όχημα (βαν) με αρ. εγγραφής [ ] το οποίο βρισκόταν σε πολύ κοντινή απόσταση από τον Ενάγοντα, όταν αυτός επιχείρησε να εισέλθει απότομα και αιφνίδια εντός του δρόμου για να διασταυρώσει και/ή εντός της λωρίδας του βαν και/ή του Εναγόμενου, εντούτοις όλως επιπόλαια και απερίσκεπτα και με τρόπο που σε καμία περίπτωση, δεν συμπεριφέρεται και/ή ενεργεί ο μέσος συνετός άνθρωπος και/ή πεζός, πετάχτηκε σπρώχνοντας το καρότσι στον δρόμο για να διασταυρώσει από αριστερά προς τα δεξιά ως η πορεία του οδηγού του βαν και του Εναγομένου με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με τη μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο Εναγόμενος. Αμέλησε να λάβει στοιχειώδεις προφυλάξεις για την ασφάλεια του και δεν κατέστησε τον εαυτό του ορατό από τους οδηγούς και/ή τον Εναγόμενο 1 που χρησιμοποιούσε τον δρόμο και/ή διασταύρωσε τον δρόμο σε σημείο και/ή υπό συνθήκες που δεν ήταν ορατός και/ή επαρκώς ορατός από τον Εναγόμενο και/ή εισήλθε τρέχοντας στον δρόμο για να διασταυρώσει απότομα αποστερώντας από τον Εναγόμενο τη δυνατότητα να τον εντοπίσει και/ή εκθέτοντας τον εαυτό του σε κίνδυνο. Ενώ υπήρχε νόμιμη διάβαση πεζών σε πολύ μικρή απόσταση από το σημείο σύγκρουσης από την οποίαν μπορούσε να διασταυρώσει, εντούτοις όλως αμελώς επέλεξε να διασταυρώσει από σημείο που καθιστούσε τη διασταύρωση επικίνδυνη και/ή από σημείο που απαγορευόταν κατά παράβαση των νόμων και κανονισμών. Ενώ είδε ή/και ενώ όφειλε να δει το όχημα που οδηγούσε ο Εναγόμενος υπ' αριθμόν εγγραφής [ ] ή/και την πορεία του, εντούτοις όλως αμελώς εισήλθε απότομα και αιφνίδια στον δρόμο και στην πορεία αρχικά του οχήματος [ ] και εν συνεχεία συνεχίζοντας την πορεία του οχήματος του Εναγομένου 1 με αποτέλεσμα να συμβεί το δυστύχημα. Ενήργησε αφηρημένα, απερίσκεπτα, επικίνδυνα, απότομα και χωρίς τη δέουσα παρατηρητικότητα εισερχόμενος εντός του οδοστρώματος χωρίς να λαμβάνει υπόψη του, τους οδηγούς που χρησιμοποιούσαν τον δρόμο. Παρέλειψε να ελέγξει τον δρόμο και/ή την τροχαία κίνηση προτού εισέλθει στο οδόστρωμα και/ή παρέλειψε να εντοπίσει το όχημα που οδηγούσε ο Εναγόμενος 1 ή/και να ενεργήσει έτσι ώστε να μην συμβεί το δυστύχημα. Αμελώς αποπειράθηκε να διασταυρώσει χωρίς να κοιτάξει δεξιά, μετά αριστερά και πάλι δεξιά και/ή να ελέγξει την τροχαία κίνηση, παραγνωρίζοντας τους κινδύνους διά την ασφάλεια του από επερχόμενα αυτοκίνητα. Παραγνώρισε τους κινδύνους για την ασφάλεια του από τα διερχόμενα αυτοκίνητα και εισήλθε εντός του δρόμου για να διασταυρώσει αυτόν, από επικίνδυνο και απαγορευμένο σημείο. Γενικώς ενήργησε αμελώς και χωρίς τη δέουσα προσοχή, φροντίδα και παρατηρητικότητα. Αρνείται κατά το κύριος μέρος, ότι ο Ενάγοντας δικαιούται αποζημιώσεις για το τραύμα ή ιατρική φροντίδα κτλ. Η δικογραφημένη θέση των Εναγομένων 2 και 3, είναι ότι αποδέχονται ότι υπάρχει υποχρέωση ασφαλιστικής κάλυψης του Εναγόμενου. Η Εναγόμενη 2 αρνείται ότι κατά τις 20/07/2010 κατά τον επίδικο χρόνο του δυστυχήματος ο Εναγόμενος 1 οδηγούσε υπό την ιδιότητα του ως υπάλληλος και εργοδοτούμενος της Εναγόμενης

Ισχυρίζονται ότι το δυστύχημα οφείλεται στην αποκλειστική αμέλεια του Εναγόμενου
Ενήργησε βεβιασμένα και απερίσκεπτα, εισερχόμενος απότομα και αιφνιδίως τρέχοντας εντός του δρόμου που χρησιμοποιούσε ο Εναγόμενος 1 νομίμως και κανονικώς και/ή εντός της λωρίδας της πορείας του εκθέτοντας τον εαυτό του και την ασφάλεια του εις κίνδυνο και/ή προσπάθησε αντικανονικά και αμελώς να διασταυρώσει τον δρόμο με αποτέλεσμα να μην εντοπίσει το όχημα που οδηγούσε ο Εναγόμενος 1, ενώ σε μικρή απόσταση υπήρχε διάβαση πεζών. Εισήλθε τρέχοντας στον δρόμο για να διασταυρώσει από αριστερά προς τα δεξιά εν σχέση με την πορεία του Εναγόμενου 1 αποκόπτοντας τη νόμιμη πορεία του οχήματος που οδηγούσε ο Εναγόμενος
Εισήλθε από τα αριστερά του Εναγόμενου 1 στη λωρίδα που οδηγούσε απότομα και αιφνίδια φέρνοντας τον Εναγόμενο 1 προ αιφνίδιου διλήμματος αφού του αποστέρησε τη δυνατότητα να αποφύγει τη σύγκρουση και/ή πριν προλάβει να κάνει οποιονδήποτε ελιγμό προς αποφυγή της σύγκρουσης, ο Ενάγοντας προσέκρουσε στο όχημα που οδηγούσε. Αμέλησε να λάβει στοιχειώδεις προφυλάξεις για την ασφάλεια του και δεν κατέστησε τον εαυτό του ορατό από τους οδηγούς και/ή τον Εναγόμενο 1 που χρησιμοποιούσε τον δρόμο και/ή διασταύρωσε τον δρόμο σε σημείο που δεν ήταν ορατός και/ή επαρκώς ορατός από τον οδηγό του οχήματος [ ] και/ή εισήλθε τρέχοντας στον δρόμο για να διασταυρώσει απότομα αποστερώντας από τον Εναγόμενο 1 τη δυνατότητα να τον εντοπίσει και/ή εκθέτοντας τον εαυτό του σε κίνδυνο, αφού δεν ήταν ορατός. Ενώ υπήρχε νόμιμη διάβαση πεζών σε πολύ μικρή απόσταση από το σημείο σύγκρουσης από την οποίαν μπορούσε να διασταυρώσει, εντούτοις όλως αμελώς επέλεξε να διασταυρώσει από σημείο που καθιστούσε τη διασταύρωση επικίνδυνη και/ή από σημείο που απαγορευόταν κατά παράβαση των νόμων και κανονισμών. Ενώ είδε ή/και ενώ όφειλε να δει το όχημα που οδηγούσε ο Εναγόμενος 1 υπ' αριθμόν εγγραφής [ ] ή/και την πορεία του, εντούτοις όλως αμελώς εισήλθε στον δρόμο και στην πορεία του οχήματος [ ] με αποτέλεσμα να συμβεί το δυστύχημα. Ενήργησε αφηρημένα, απερίσκεπτα, επικίνδυνα, απότομα και χωρίς τη δέουσα παρατηρητικότητα εισερχόμενος εντός του οδοστρώματος χωρίς να λαμβάνει υπόψη του, τους οδηγούς που χρησιμοποιούσαν τον δρόμο. Παρέλειψε να ελέγξει τον δρόμο και/ή την τροχαία κίνηση προτού εισέλθει στο οδόστρωμα και/ή παρέλειψε να εντοπίσει το όχημα που οδηγούσε ο Εναγόμενος 1 ή/και να ενεργήσει έτσι ώστε να μην συμβεί το δυστύχημα. Αμελώς αποπειράθηκε να διασταυρώσει χωρίς να κοιτάξει δεξιά, μετά αριστερά και πάλι δεξιά και/ή να ελέγξει την τροχαία κίνηση, παραγνωρίζοντας τους κινδύνους διά την ασφάλεια του από επερχόμενα αυτοκίνητα. Παραγνώρισε τους κινδύνους για την ασφάλεια του από τα διερχόμενα αυτοκίνητα και εισήλθε εντός του δρόμου για να διασταυρώσει αυτόν, από επικίνδυνο και απαγορευμένο σημείο. Γενικώς ενήργησε αμελώς και χωρίς τη δέουσα προσοχή, φροντίδα και παρατηρητικότητα. Αρνούνται ισχυρισμούς του Ενάγοντα σε σχέση με την αξίωση του για ζημιές συνεπεία τραυματισμού του. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Κατά την ακροαματική διαδικασία, έγινε παραδεκτό γεγονός ο καθαρός μισθός του Ενάγοντα κατά τον χρόνο του δυστυχήματος, ήτοι το ποσό των €1.150 ως φαίνεται στο Τεκμήριο
Επί πλήρους ευθύνης έγιναν αποδεκτά τα ποσά ειδικών ζημιών €110, 40, 85, 47 και 84 στην παράγραφο 42 του Τεκμηρίου Α. Πρώτος μάρτυρας, ήταν ο Ενάγοντας και ανέφερε ότι ήταν άτομο υγιές, δραστήριος και ασχολείτο ως οδηγός/εργάτης στην εταιρεία Photos Photiades Distributors ltd. Κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν 52 ετών παντρεμένος με δύο ενήλικα παιδιά. Την 20/07/2010 μέσα στα πλαίσια της εργασίας του, βρισκόταν στην οδό Λάρνακος με σκοπό να παραδώσει παραγγελία σε μπακάλικο. Αφού παρέδωσε την παραγγελία, επέστρεψε στο όχημα του διασταυρώνοντας τον δρόμο και απ' ό,τι θυμάται ένα άσπρο βαν είχε σταματήσει και τον άφησε να περάσει τον δρόμο. Διασταύρωσε τον δρόμο με το καρότσι της εργασίας και δέχθηκε ένα κτύπημα με αποτέλεσμα να πέσει στον δρόμο και μετά το κτύπημα δεν θυμάται τι έγινε. Πληροφορήθηκε αργότερα, ότι ο Εναγόμενος 1 τον κτύπησε με τη μοτοσυκλέτα που οδηγούσε με κατεύθυνση προς λεωφόρο Αγλαντζιάς και προσπέρασε το βαν και είχε σταματήσει να τον αφήσει να διασταυρώσει τον δρόμο και τον παρέσυρε ενώ βρισκόταν στη μέση του δρόμου. Έγινε αστυνομική διερεύνηση του ατυχήματος και ο Εναγόμενος 1 προσάχθηκε σε δίκη. Επίσης στην εν λόγω αστυνομική έκθεση, αναφέρει ότι ο Εναγόμενος 1 προσάγεται σε δίκη διότι οδηγούσε: 1) Χωρίς τη δέουσα προσοχή και φροντίδα και ότι προκάλεσε το δυστύχημα 2) Χωρίς ασφάλεια 3) Με ληγμένη μαθητική άδεια 4) Χωρίς συγκατάθεση του ιδιοκτήτη 5) Προσπερνούσε από δεξιά προπορευόμενο του όχημα σε σημείο που υπήρχε διάβαση πεζών. Είχε προσαχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και ο Εναγόμενος 2 ως εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης, διότι δεν έλαβε τα δέοντα μέτρα η μοτοσυκλέτα να μην οδηγηθεί από μη αρμόδιο πρόσωπο. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 παρουσιάστηκαν στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης 29672/11 και παραδέχθηκαν ενοχή στις κατηγορίες που αντιμετώπιζαν. Μεταφέρθηκε εσπευσμένα με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο σε κωματώδη κατάσταση και υποβλήθηκε σε πολύωρη χειρουργική επέμβαση. Νοσηλεύτηκε στη ΜΕΘ από 20/07/2010 μέχρι 07/08/2010 και τις πρώτες μέρες ήταν σταθερός αλλά στη συνέχεια παρουσίασε μεγάλη ενδοκρανιακή πίεση με έντονο οίδημα στον εγκέφαλο και στις 26/07/2010 υποβλήθηκε σε αποσυμπιεστική κρανιοτομή και αφαίρεση αιμορραγικών στοιχείων. Συνέχιζε να επισκέπτεται το νοσοκομείο ως εξωτερικός ασθενής και την 24/11/2012 είχε εισαχθεί ξανά στο νοσοκομείο και υποβλήθηκε ξανά σε εγχείρηση για την επανατοποθέτηση του κατά την κρανιεκτομή αφαιρεθέντος από το κρανίο του οστού. Συνεπεία του δυστυχήματος, είχε υποστεί σοβαρές και εκτεταμένες σωματικές βλάβες, πόνο, ταλαιπωρία, ψυχική και σωματική οδύνη ως ακολούθως. 1) βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση 2) υπαραχνοειδή αιμορραγία που προκάλεσε κίνδυνο για τη ζωή του 3) εγκεφαλικό αιμάτωμα 4) θλάσεις εγκεφάλου 5) κατάγματα προσωπικού κρανίου 6) μεταφορά στο ΤΑΕΠ του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας σε κωματώδη κατάσταση και με επικίνδυνη για τη ζωή του ενδοκρανιακή πίεση με συνέπεια αυτής να υποβληθεί σε κρανιεκτομή 7) εγκαύματα εκ τριβής και κακώσεις σε διάφορα σημεία του σώματος του 8) πληγές κατάκλισης σε διάφορα σημεία του σώματος του 9) ουλές σε διάφορα μέρη του σώματος του και μόνιμη ουλή στο κεφάλι 10) μόνιμη ημιπάρεση αριστερά και μόνιμη δυσφορία 11) μόνιμη αδυναμία μυϊκής ισχύος αριστερά 12) αυξημένη πιθανότητα για δημιουργία επιληψίας 13) μόνιμο χρόνιο πονοκέφαλο 14) μόνιμα επεισόδια ζάλης 15) μόνιμη αστάθεια βαδίσματος 16) μόνιμη απώλεια όσφρησης 17) μόνιμη απώλεια γεύσης 18) μόνιμη αχαλίνωτη διάθεση για φαγητό και παθολογικό κλάμα και έντονες ανεξέλεγκτες συναισθηματικές διεγέρσεις (λόγω μόνιμης νευρολογικής βλάβης). Η αποθεραπεία του ήταν μακρά και δύσκολη. Παρουσίασε επιπλοκές και κίνδυνο για τη ζωή του με συνέπεια μέγιστο πόνο και ταλαιπωρίας για εκείνον και την οικογένειά του. Τόσο εντός του νοσοκομείου όσο και μεταγενέστερα, η αποθεραπεία του ήταν πάρα πολύ δύσκολη. Λόγω των τραυματισμών του υπέφερε, αδυνατούσε να αυτοεξυπηρετηθεί στις καθημερινές του ανάγκες και χρειαζόταν συνεχή βοήθεια. Χρειαζόταν συνεχώς κάποιον για να είναι συνέχεια μαζί του και τον ρόλο αυτόν, κυρίως τον ανέλαβε η σύζυγός του μαζί με τον υιό του [ ], ο οποίος το διάστημα εκείνο διέμενε μαζί τους. Το πρώτο εξάμηνο μετά το δυστύχημα, ήταν η πιο δύσκολη περίοδος της ζωής του αφού λόγω των τραυματισμών του παρουσίασα σοβαρές ιατρικές επιπλοκές και προβλήματα τα οποία κατέστησαν την αποθεραπεία του ιδιαίτερα βασανιστική και δύσκολη. Μετά το δυστύχημα, η ζωή του άλλαξε για πάντα. Υπέφερε και υποφέρει λόγω των τραυματισμών του και αναγκαζόταν να υποβάλλεται σε ιατρικές και παραϊατρικές θεραπείες. Λάμβανε φαρμακευτική αγωγή προς περιορισμό του πόνου και μόνιμων συμπτωμάτων που έχει. Συγκεκριμένα, έχει μόνιμα νευρολογικά προβλήματα τα οποία έχουν υποβαθμίσει μόνιμα την ποιότητα ζωής του, δυσχεραίνουν την καθημερινή διαβίωσή του και επιβαρύνουν την κατάσταση της υγείας του. Για την αποκατάσταση των μόνιμων ουλών που απέκτησε λόγω του δυστυχήματος, χρειάζεται τόσο χειρουργική εκτομή και επανασυρραφή όσο και θεραπεία με χρήση laser, πράγμα που προκαλεί ακόμη περισσότερο άγχος και στεναχώρια. Ήδη κάθε φορά που βλέπει στον καθρέφτη, βλέπει την ουλή στο κεφάλι του και θυμίζει πόσο κοντά κινδύνευσε να πεθάνει. Επίσης ένιωθε και συνεχίζει να νιώθει μειονεκτικά λόγω της άσχημης ουλής στο κεφάλι του. Παρά του ότι είχαν περάσει 5 χρόνια από το δυστύχημα, ακόμη παρουσίαζε πονοκεφάλους, ζαλάδες, βουητό στα αυτιά, αστάθεια, απώλεια όσφρησης και γεύσης. Αποτάθηκε στον Δρ. Μιχάλη Πρωτόπαπα, ειδικό νευρολόγο ο οποίος τον παρέπεμψε για εγκεφαλογράφημα και τον εξέτασε και ετοίμασε σχετική ιατρική έκθεση, η οποία επιβεβαιώνει τα μόνιμα συμπτώματα. Πριν από το δυστύχημα, είχε μία συνηθισμένη και ευχάριστη κοινωνική ζωή, απολάμβανε διάφορες δραστηριότητες για την προσωπική του ευεξία και αναψυχή. Είναι και παππούς σήμερα 5 εγγονιών, αλλά δυστυχώς λόγω των περιπετειών της υγείας του, αλλά και των μόνιμων συμπτωμάτων δεν μπορούσε να περάσω ποιοτικό χρόνο μαζί τους. Έμεινε ως έναν βαθμό ανάπηρος με αποτέλεσμα να υποβαθμιστεί η ποιότητα της ζωής του. Αναγκάστηκε να περιορίσει όλες τις ασχολίες του. Πριν το δυστύχημα του άρεσε να πηγαίνει με φίλους για ψάρεμα, με βάρκα. Δυστυχώς μετά το δυστύχημα δεν μπόρεσε να ξαναπάει αφού ζαλίζεται πάρα πολύ εύκολα και χάνω και τη συγκέντρωσή του. Επίσης η κοινωνική του ζωή περιορίστηκε μετά το δυστύχημα ενώ συνήθιζαν να βγαίνουν έξω σε ταβέρνες, να πηγαίνουν σε οικογενειακές συγκεντρώσεις και να περνούν χρόνο με φίλους. Ταλαιπωρήθηκε πολύ και ακόμη ταλαιπωρείται. Υποβλήθηκε σε χειρουργεία, ακινητοποίηση, φυσιοθεραπείες, έξοδα, δυσχέρεια κινήσεων, λήψη βαρέων φαρμακευτικών ουσιών, αποχή από την εργασία και αναψυχή. Αντιμετωπίζει ακόμα απώλεια ποιοτικού ύπνου, απώλεια απόλαυσης κοινωνικής και σεξουαλικής ζωής, απώλεια όσφρησης και γεύσης, μόνιμα νευρολογικά προβλήματα. Επηρεάστηκε αρνητικά μετά το δυστύχημα, η σεξουαλική του ζωή και οι συναισθηματικές σχέσεις με τη σύζυγό του. Ήταν ακόμη σχετικά νέος και στερήθηκε τα πιο πάνω πολύ γρήγορα. Η σύζυγος του λόγω της αγάπης που του έχει επιδείξει πολλήν υπομονή και άντεξε τις εναλλαγές διάθεσης του αλλά και τις πολύ άσχημες στιγμές. Οι τραυματισμοί του είναι μόνιμοι και ακόμη επηρεάζουν δυσμενώς την καθημερινότητά του, τη λειτουργικότητά του και την ψυχική και σωματική του υγεία. Η υπόλοιπη οικογένειά ανέχεται την κατάστασή του και τα σκαμπανεβάσματα της διάθεσης του, η οποία έχει επηρεαστεί μόνιμα. Γίνεται πολύ εύκολα είτε ευέξαπτος, είτε συγκινείται χωρίς λόγο, είτε θυμώνει χωρίς λόγο. Κάποιες φορές έτρεμε έντονα από αυτές τις εναλλαγές της διάθεσης και έκανα χρήση ηρεμιστικών. Είχε και πολλά επεισόδια θυμού, έντασης, κλάματος και στεναχώριας χωρίς να υπάρχει κάποια αιτία. Εργαζόταν ως οδηγός με μηνιαίες απολαβές που ανερχόταν στο ποσό των €1.
Εξαιτίας της κατάστασής του, δεν ήταν ικανός να βρει παρόμοια εργασία ως οδηγός αφού ζαλίζεται εύκολα. Μετά από 18 μήνες αναγκάστηκε να εργαστεί διότι είχε μεγάλη οικονομική ανάγκη και η σύζυγος του δεν εργαζόταν. Δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει στα καθήκοντα του επειδή είχε πονοκεφάλους, ζαλάδες και απώλεια συγκέντρωσης και τον έβαλαν σε άλλα καθήκοντα, ήτοι να καθαρίζει την αποθήκη. Εξαιτίας των προβλημάτων του οι εργοδότες του φοβόντουσαν και αναγκάστηκε την 01/09/2013 να παραιτηθεί. Από 20/07/2010 μέχρι 19/07/2011, λάμβανε μόνο επίδομα σωματικής βλάβης. Επίσης οι Κοινωνικές Ασφαλίσεις του έχουν αναγνωρίσει ότι είναι ανάπηρος κατά 20%. Μετά που σταμάτησε για περίπου 5 χρόνια δεν ήταν σε θέση να βρει εργασία. Εργάστηκε περιστασιακά για μικρά διαστήματα σε διάφορες εργασίες ως εργάτης με ελαφριές εργασίες, αλλά εξαιτίας των συμπτωμάτων του δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει. Τον τελευταίο χρόνο εργάζεται στην εταιρεία Food & Fruit Processing Industry Ltd που φέρει την επωνυμία Viofoods ως εργάτης με πολύ ελαφριά καθήκοντα και οι απολαβές του ανέρχονται πια στα €144.00 την εβδομάδα περίπου. Λαμβάνει πολύ λιγότερα από ό,τι πριν του δυστυχήματος. Συνεπεία του δυστυχήματος, έχει υποστεί και οικονομική ζημιά ως ακολούθως: 1) Ιατρικά έξοδα εγκεφαλογραφήματος €110.00 2) Ιατρική επίσκεψη στον Δρ. Μιχάλη Πρωτόπαπα (16/11/15) €40.00 3) Αστυνομική έκθεση €85.00 4) Έξοδα ετοιμασίας ιατρικής έκθεσης Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας €47.84 5) Απώλεια εισοδήματος από τη μέρα του δυστυχήματος 20/07/2010 μέχρι την καταχώρηση της παρούσης έκθεσης απαίτησης 21/11/16 (56 μήνες Χ €1.560,00= €87.360,
Σύνολο: €87.642,84 Αντεξεταζόμενος ανέφερε, ότι κατά τον χρόνο του δυστυχήματος είχε μαζί του άλλο άτομο που ήταν μαζί του κατά τους καλοκαιρινούς μήνες όνομα, Μ. Χ. Σε σχέση με το βαν, ανέφερε ότι θυμάται πού σταμάτησε και του έγνεψε να περάσει. Δεν θυμόταν αριθμούς εγγραφής του βαν. Ήταν μαζί με το άλλο άτομο και κρατούσαν και οι δύο καρότσι μεταφοράς εμπορευμάτων. Ήταν στο πεζοδρόμιο και το καρότσι δεν είχε κατεβεί κάτω στον δρόμο, δηλαδή έκανε 2-3 βήματα και το καρότσι θα κατέβαινε στο δρόμο. Το βαν ήταν σε κοντινή απόσταση 3-5 μέτρα. Είδε το χέρι του να του κάνει γνέψιμο να περάσει και περπατούσε προσεκτικά εξαιτίας κυκλοφορίας και πέρασε μπροστά από το βαν. Θυμάται ότι έκανε κίνηση με το χέρι του. Κατευθυνόμενος απέναντι, ένιωσε κτύπημα, έπεσε κάτω και μετά δεν θυμάται τίποτε. Δεν θυμάται κατά πόσο ο Μ. Χ. είχε διασταυρώσει τον δρόμο. Το βαν ήταν σε απόσταση κοντινή περίπου 3-5 μέτρων. Απέρριψε την υποβολή ότι έτρεξε στον δρόμο ως άτομο 53 ετών. Στη θέση ότι ο Μ. Χ. είδε το βαν και δεν εισήλθε στον δρόμο, ανέφερε ότι δεν είναι δυνατόν εκείνος που ήταν μπροστά του να αντιλήφθηκε κάτι διαφορετικό σε σχέση με το βαν. Δεν γνωρίζει κατά πόσο τον κτύπησε η μοτοσυκλέτα ή κατά πόσο η μοτοσυκλέτα κτύπησε στο καρότσι με αποτέλεσμα να τον κτυπήσει το καρότσι. Ανέφερε ότι όταν κτυπήθηκε ήταν μπροστά από το βαν. Μπορεί και να πέρασε από το βαν και η μοτοσυκλέτα να τον είχε κτυπήσει. Διασταυρώνοντας τον δρόμο το βαν ήταν σχεδόν στο μέσο του δρόμου, πήγαινε στην πορεία του, ο ίδιος βγήκε έξω και δέχτηκε κτύπημα. Είχε περπατήσει σχεδόν στο μέσο του δρόμου. Τον βαν δεν μπορεί να ήταν σε κίνηση, διαφορετικά θα τον κτυπούσε. Εάν υπήρχε σε κοντινή απόσταση διάβαση πεζών εξαιτίας της πυκνής κυκλοφορίας, δεν μπορούσε να την δει. Δεν γνωρίζει την ταχύτητα της μοτοσυκλέτας, αφού ουδέποτε την είδε απλά ένιωσε το κτύπημα. Το βαν ερχόταν με πολύ χαμηλή ταχύτητα και του έγνεψε να περάσει. Απέρριψε την υποβολή ότι θα μπορούσε να δει τη μοτοσυκλέτα να έρχεται. Σε σχέση με την περίθαλψη του ως εξωτερικός ασθενής, ανέφερε ότι τον παρακολουθούσε ο Δρ. Βιολάρης. Εκτός του νοσοκομείου τον παρακολουθούσε ο Δρ. Πρωτοπαπάς, αλλά οι ιατροί του είπαν πως ό,τι και να έκανε, θα είχε πάντα το πρόβλημα και δεν θα άλλαζε η κατάσταση. Δεν χρειαζόταν να κάνει άλλη θεραπεία μετά την κρανιοπλαστική. Σε σχέση με φαρμακευτική αγωγή δεν θυμάται πότε την σταμάτησε. Συνεχίζει να μην έχει όσφρηση, γεύση και έχει ένα βουητό στο κεφάλι και ζαλάδες. Συμφώνησε ότι επισκέφθηκε τον Δρ. Πρωτοπαπά το 2015 και ανέφερε ότι δεν ξέρει τι θα πουν οι ιατροί, αλλά δεν πρόκειται να υπάρχει καλυτέρευση της κατάστασης του. Σε σχέση με την ουλή, δεν έχει αποταθεί για αποκατάσταση της εξαιτίας του οικονομικού κόστους. Το τραύμα στο κεφάλι του Ενάγοντα είναι εμφανές στην όψη του. Επίσης ανέφερε ότι δεν τον ενδιαφέρει το πρόσωπο του, αλλά είναι γεγονός ότι ακόμη και τα παιδιά τον κοροϊδεύουν. Αναφορικά με την ψυχολογική του κατάσταση, ανέφερε ότι τον πιάνει αχαλίνωτο κλάμα. Πριν το ατύχημα δεν είχε κλάμα και δεν είχε χάσει την όρεξη του για ζωή. Η κατάσταση αυτή έχει επηρεάσει ακόμη και τη σεξουαλική του ζωή. Ανέφερε ότι παίρνει και ηρεμιστικά χάπια που του τα έχει συνταγογραφήσει ο προσωπικός του ιατρός. Επέμενε ότι το πρόβλημα αχαλίνωτου κλάματος και η αστάθεια στο βάδισμα υπάρχει. Αναφορικά με την εργασία, ανέφερε ότι ήταν σίγουρος ότι έκατσε 18 μήνες με άδεια του ιατρού και πέρασε από ιατροσυμβούλιο. Από τη συγκεκριμένη εργασία, δεν θυμάται καλά πότε αποχώρησε. Δεν θυμάται αν έπιασε άδεια ασθένειας. Αναφορικά με την ικανότητα του να εργαστεί ως οδηγός, ανέφερε ότι μπορεί να οδηγήσει αυτοκίνητο τύπου saloon για λίγα χιλιόμετρα αλλά δεν μπορεί να οδηγήσει στον αυτοκινητόδρομο. Έτυχε να εργαστεί ως βοηθός και με το που μπήκε σε όχημα εργασίας, άρχισε να ζαλίζεται. Δεν αναλαμβάνει την ευθύνη να οδηγήσει φορτηγό και να συμβεί κάτι σοβαρό. Ως προς το ιστορικό της εργοδότησης του, ανέφερε ότι εργάστηκε για 1 χρόνο στο NCI στη Βιομηχανική Περιοχή Εργατών ως εργάτης στις μπογιές στην εταιρεία Viofoods Ltd. Οι Κοινωνικές Ασφαλίσεις του είχαν βρει αυτήν την εργασία. Εργάζεται μέχρι σήμερα από το 2020 χωρίς να χρειάζεται άδεια ασθένειας. Αναφορικά με την εταιρεία Φώτης Φωτιάδης, το 2011 όταν επέστρεψε δεν έκανε την εργασία που έκανε προηγουμένως αλλά εργαζόταν ως αποθηκάριος. Τελικά παραιτήθηκε επειδή ζαλιζόταν. Όταν έφυγε, οι Κοινωνικές Ασφαλίσεις τον είχαν στείλει μετά από 5 χρόνια στη NCI. Για 5 χρόνια ήταν στο σπίτι διότι δεν μπορούσε να βρει άλλην εργασία. Δεύτερος μάρτυρας, ήταν ο ανακριτής της υπόθεσης, αστυφύλακας
Ανέφερε ότι είχε μεταβεί στη σκηνή του δυστυχήματος γύρω στις 1.40 μ. μ. Οδηγός της μοτοσυκλέτας ήταν ο Εναγόμενος 1 και πήρε κατάθεση από τον οδηγό του άσπρου βαν επί τόπου, τον Ν.Μ. Το Τεκμήριο 2 εκείνος το είχε συμπληρώσει. Εξήγησε ότι το Α2 είναι τελική θέση του μοτοποδηλάτου μετά τη σύγκρουση με τον πεζό. Στο σημείο του δρόμου που έγινε το δυστύχημα, δεν επιτρέπεται το προσπέρασμα και η μοτοσυκλέτα ήταν σε κοντινή απόσταση από διάβαση πεζών και μετά από ζωγραφιστή νησίδα. Ως προς το σχέδιο τεκμήριο 2 το σημείο «x» δείχνει την απόσταση που είχε διανύσει ο πεζός που είναι 2.30 μέτρα. Το Α1 δείχνει ίχνος μαυρίσματος. Ανέφερε ότι είδε τη μοτοσυκλέτα που ήταν είδος αγωνιστικού τύπου και ιδιοκτήτης της μοτοσυκλέτας κατά την ημέρα του δυστυχήματος, ήταν ο Εναγόμενος
Ο οδηγός της μοτοσυκλέτας είχε προσαχθεί σε δίκη και καταδικάστηκε σε πρόστιμο και βαθμούς ποινής με αριθμό υπόθεσης 29672/
Κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης, διαπίστωσε ότι ο πεζός έσπρωχνε καρότσι διασταυρώνοντας τον δρόμο και εξήγησε ότι λόγω τριβής του καροτσιού, αφέθηκε στην άσφαλτο το μαύρισμα. Δεν βρήκε ίχνη τροχοπέδησης στη σκηνή. Ο πεζός δεν ήταν στη σκηνή του δυστυχήματος όταν είχε μεταβεί επί τόπου και είχε παραληφθεί από ασθενοφόρο, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και μπήκε στη Μονάδα Εντατικής Παρακολούθησης. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το μοτοποδήλατο, εξετάστηκε από ειδικό και υπάρχει έκθεση. Ανέφερε ότι οι αριθμοί εγγραφής του άσπρου βαν που βρήκε επί τόπου, ήταν [ ] και μεταξύ άλλων πήρε κατάθεση από τον συνοδηγό του οχήματος. Σε σχέση με την ορατότητα του πεζού, ανέφερε ότι ήταν καλή στα 100 μέτρα στα δεξιά και 50 μέτρα στα αριστερά κατά τη διασταύρωση. Σε σχέση με την ορατότητα του οδηγού του μοτοποδηλάτου, αυτή ήταν μειωμένη εν σχέσει με τη θέση του πεζού και η μοτοσυκλέτα κινήθηκε παράλληλα με το βαν. Κάποιο πρόβλημα υπήρχε εξαιτίας της υψομετρικής διαφοράς σε σχέση με τη θέση του πεζού αρχικά, όμως κατά τον χρόνο που η μοτοσυκλέτα προσπερνούσε μπροστά από το βαν, υπήρχε αυξημένη ορατότητα. Ο πεζός σε κάποιο σημείο καλυπτόταν από το βαν, όμως είχε ορατότητα με τον πεζό. Το πρόβλημα ορατότητας δεν ήταν στον βαθμό που δεν θα έβλεπε τον πεζό, διότι ο πεζός περνούσε μπροστά από το βαν. Η μοτοσυκλέτα πρέπει να ήρθε σε επαφή με το καρότσι και έτσι κατ' επέκταση τραυμάτισε τον πεζό. Το σημείο της σύγκρουσης είναι μπροστά από το σημείο του βαν. Ο πεζός σύμφωνα με τη μαρτυρία, έφτασε στα μέσα του δρόμου, εκκίνησε ο ίδιος και ο πεζός δίπλα του. Κατά την άφιξη του στη σκηνή, το βαν είχε μετακινηθεί. Δεν είχε μαρτυρία για την ταχύτητα της μοτοσυκλέτας, όμως το βαν πρόλαβε και σταμάτησε. Στο Τεκμήριο 2 φαίνεται ότι ο τροχός της μοτοσυκλέτας σε απόσταση με σημείο σύγκρουσης με την τελική θέση, είναι
20 μέτρα. Εκείνο που διαπίστωσε από τη μαρτυρία που περισυνέλλεξε, είναι ότι υπήρχαν άλλα αυτοκίνητα στην περιοχή που κινούνταν με χαμηλή ταχύτητα, υπήρχε κενό στην κυκλοφορία και το εκμεταλλεύτηκε ο πεζός για να διασταυρώσει. H πρωτοκολλητής ΜΕ3, κατέθεσε έγγραφα που αφορούσαν την ποινική υπόθεση 29672/
Ο ΜΕ4, Ν. Μ., ήταν αυτόπτης μάρτυρας του δυστυχήματος. Δεν γνωρίζει προσωπικά τον Ενάγοντα και δεν έχει σχέση μαζί του. Ανέφερε ότι υπήρχε κόκκινο φανάρι με ουρά αυτοκινήτων και όταν άναψε το πράσινο λόγω αμαξώματος του οχήματος που οδηγούσε, ήθελε κάποιον χρόνο για την επανεκκίνηση. Μετά την επανεκκίνηση στα 3 μέτρα, είδε έναν κύριο να διασταυρώνει και είχε βάλει ήδη το καρότσι μπροστά στον δρόμο και θεώρησε σωστό να σταματήσει για να διασταυρώσει. Ο πεζός πέρασε ένα μέτρο κάθετα για να πάει στην αντίθετη λωρίδα και ήταν στα αριστερά του να πάει απέναντι. Εκείνην την ώρα, πάτησε φρένα για να περάσει και ήταν και το καρότσι μέσα και θεώρησε σωστό να πατήσει φρένα. Πάτησε τα φρένα απαλά διότι ήταν πολύ χαμηλή η ταχύτητά του. Στη δική του λωρίδα υπήρχε ουρά οχημάτων αλλά από την απέναντι λωρίδα ήταν άδειος ο δρόμος. Είδε από τον καθρέφτη του αυτοκινήτου να έρχεται μοτοσυκλέτα και την ίδια ώρα, ήταν πίσω του άλλα οχήματα και ο πεζός την ίδια ώρα ήταν στα δεξιά του. Το καρότσι είχε περάσει το μισό αυτοκίνητο. Ο δρόμος από την άλλην, είχε άλλη λωρίδα αντίθετης κατεύθυνσης. Δεν είναι σίγουρος αλλά πιστεύει ότι η μοτοσυκλέτα προσκρούστηκε στο καρότσι που είχε ξεπροβάλει περισσότερο. Την ώρα της σύγκρουσης, ακούστηκε θόρυβος. Επανέλαβε ότι αντιλήφθηκε τον πεζό στα 3 ή 4 μέτρα από εκκίνηση. Δεν θεωρεί ότι του έκοψε τον δρόμο. Αντεξεταζόμενος ανέφερε, ότι το βαν που οδηγούσε ήταν ψηλό όχημα ύψους
20 μέτρα. Αριστερά του βαν υπήρχε λίνια και πεζοδρόμιο. Η λίνια ήταν περίπου 80 πόντους από το πεζοδρόμιο. Ο συνοδηγός του βρίσκεται τώρα στην Αγγλία για μόνιμη εγκατάσταση. Έδωσε και εκείνος κατάθεση στην Αστυνομία κατά τον επίδικο χρόνο. Την ώρα που διασταύρωνε ο πεζός μαζί του, υπήρχε και άλλο άτομο που ήταν πίσω από τον πεζό. Δεν θυμάται κατά πόσο το άλλο πρόσωπο είχε μπει στον δρόμο και μπορεί να επέστρεψε στο πεζοδρόμιο. Δεν ξέρει πού ήταν ο πεζός σε σχέση με το αυτοκίνητο. Η μοτοσυκλέτα γνωρίζει ότι αυτή χτύπησε στο καρότσι. Είδε μόνο μοτοσυκλέτα που ήρθε από απόσταση και χτύπησε μπροστά από εκείνο και είναι σίγουρος ότι η μοτοσυκλέτα δεν εισήλθε εντός της άλλης λωρίδας. Σε σχέση με τον πεζό προτού πλησιάσει, απλά πρόσεξε το καρότσι να εισέρχεται στον δρόμο. Δεν έκανε νόημα στον πεζό για να διασταυρώσει. Αφού αντιλήφθηκε το καρότσι, θεώρησε σωστό να σταματήσει. Είχε 4-5 μέτρα από το προπορευόμενο όχημα, ξεκίνησε αργά και σταμάτησε όταν αντιλήφθηκε τον πεζό. Το προπορευόμενο του όχημα ενόψει της στάσης του για να περάσει ο πεζός, είχε ήδη εξαφανιστεί. Κατά τη στιγμή της σύγκρουσης, ο πεζός που διασταύρωνε ήταν στο ύψος του οδηγού και είναι σίγουρο ότι χτυπήθηκε πρώτα το καρότσι. Δεν μπορεί να είναι βέβαιος κατά πόσο ο μοτοσικλετιστής είχε δει τον πεζό, αλλά πρέπει να είδε το καρότσι διότι εξείχε από το αυτοκίνητο του βαν. Ο ίδιος παρά το γεγονός ότι είχε προπορευόμενο όχημα δεν είχε πρόβλημα να αντιληφθεί την ύπαρξη του πεζού που επιχειρούσε να διασταυρώσει. Το αυτοκίνητο του είναι ψηλό. Ο ΜΕ5 Δρ. Π., είναι ο ιατρός νευρολόγος που εξέτασε τον Ενάγοντα το 2016 και ζητήθηκε να τοποθετηθεί για την κατάσταση της υγείας του μετά από το δυστύχημα. Ετοίμασε ιατρικό πιστοποιητικό που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 12 και παρατίθεται πιο κάτω: «Εξέτασα σήμερα τον πιο πάνω ασθενή. Ο κύριος Π. έρχεται σε συνοδεία της οικογένειάς του, συγκεκριμένα συνοδεύεται από τη σύζυγο και τη γυναίκα του. Αναφέρει οδικό δυστύχημα στις 20/07/2010, εκ τότε με πληροφορεί για χρόνιους πονοκεφάλους, αστάθεια βαδίσματος καθώς επίσης και για επεισόδια ζάλης. Τα επεισόδια ζάλης αυτά εμφανίζονται μία έως δύο φορές την εβδομάδα είναι για μερικά δευτερόλεπτα και επανέρχονται αυτό συμβαίνει τόσο σε ξαπλωτή όσο και σε όρθια και καθιστή θέση και δεν μπορεί να τα επηρεάσει. Επίσης αναφέρει μετατραυματική απώλεια όσφρησης και γεύσης ενώ από τη σύζυγο του αναφέρεται αχαλίνωτη διάθεση για φαγητό και παθολογικό κλάμα. Επίσης στη διάθεση μου υπάρχει ιατρική έκθεση από το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας ημερομηνίας 13/08/
Η ιατρική αυτή έκθεση είναι υπογεγραμμένη από τον Δρ. Κωνσταντίνο Βιολάρη νευροχειρουργό. Στο ιατρικό πιστοποιητικό αναφέρεται ότι ο κύριος Π. μετέβηκε στις 20/07/2010 από ασθενοφόρο μετά από κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Το επίπεδο της συνείδησης του ήταν σοβαρά επηρεασμένο (κωματώδης). Μεταφέρθηκε αρχικά στη μονάδα εντατικής θεραπείας του Γενικού Νοσοκομείου που υπεβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση με αποσυμπιεστική κρανιοτομή και αφαίρεση των αιμορραγικών στοιχείων τα οποία είχαν αναδείξει οι αξονικές τομογραφίες που έγιναν. Μπόρεσε να πάρει εξιτήριο από τη μονάδα εντατικής θεραπείας στις 03/08/2010 σε μίαν καλή κατάσταση ήταν τετρακινητικός και μπόρεσε να είναι σε κατάσταση αυτοεξυπηρέτησης. Τον Νοέμβριο του 2010 ο ασθενής επανασήχθει σε προγραμματισμένη επέμβαση κρανιοπλαστικής. Κατά την κλινική εξέταση, παρατηρείται μία μεγάλη ουλή στο δεξιό μετωποκεντρικό μέρος του κρανίου με εμφανή αύλακα λόγω της χειρουργικής επέμβασης. Κατά την κλινική εξέταση, η προσπάθεια κατά Roberg καταγράφεται παθολογική. Τα υπόλοιπα ευρήματα κατά φύσει χωρίς πάρεση της μυικής ισχύος χωρίς αυξημένα τενόντια αντανακλαστικά. Για περαιτέρω αξιολόγηση, ο κύριος Π/ παρεπέμφθη για ηλεκτροεγκεφαλογράφημα που έγινε στις 18/11/2015, δεν καταγράφονται οποιαδήποτε παθολογικά ευρήματα. Συνοπτικά πρόκειται για μετατραυματικό σύνδρομο μετά από οδικό δυστύχημα στις 20/07/2010 και σοβαρή κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Συνεπεία του δυστυχήματος τούτου, ο κύριος Π. έχει χάσει τόσο και την όσφρηση, όσο και τη γεύση του. Πρόκειται για μόνιμα κατάλοιπα του δυστυχήματος χωρίς πιθανότητα αποκατάστασης. Επίσης αναφέρονται έντονα συμπτώματα του μετωπιαίου λοβού, όπως αχαλίνωτη διάθεση για φαγητό, παθολογικό κλάμα, καθώς επίσης και έντονες συναισθηματικές διεγέρσεις. Τα πιο πάνω είναι χαρακτηριστικά μετά από τραυματισμό του μετωπιαίου λοβού, όπως συνέβηκε και στην περίπτωση του κυρίου Π. Πρόκειται επίσης για μόνιμη εγκατάσταση η οποία θα επηρέαζε την καθημερινότητα του ασθενούς. Επίσης σαν αποτέλεσμα του τραυματισμού, πρέπει να θεωρούνται και οι κεφαλαλγίες που αναφέρει. Όλα τα πιο πάνω, θα επηρεάζουν την καθημερινότητα του ασθενούς, τόσο σε προσωπική όσο και σε επαγγελματική βάση». Ανέφερε ότι ο Δρ. B., εργαζόταν στο Γενικό Νοσοκομείο και ήταν θεράποντας ιατρός του Ενάγοντα. Πέντε χρόνια μετά το δυστύχημα, τα κατάλοιπα που παρουσιάζονται στον Ενάγοντα θεωρούνται μόνιμα. Απόρροια αυτών είναι η σοβαρή εγκεφαλική κάκωση και ο τραυματισμός του μετωπιαίου λοβού που είχε υποστεί από το δυστύχημα. Οι πονοκέφαλοι που συμβαίνουν στον Ενάγοντα επηρεάζουν την καθημερινότητα του. Όταν ένας άνθρωπος έχει παθολογικό συναισθηματικό κόσμο, επηρεάζεται η ζωή του. Επίσης τα κατάλοιπα του Ενάγοντα, επηρεάζουν την ικανότητα του για εργασία. Ως προς τη μελλοντική πορεία της κατάστασής του, ανέφερε ότι δεν θα χρειαστεί εγχείρηση ή άλλου είδους θεραπεία. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι κατά την επίσκεψη του Ενάγοντα του είχε κάνει ηλεκτροκεφαλογράφημα στο οποίο δεν είχαν καταγραφεί παθολογικά ευρήματα. Αναφορικά με τα επεισόδια ζάλης, πρόκειται για υποκειμενικές ενοχλήσεις όμως η εμπειρογνωμοσύνη κάποιου, έχει να κάνει με το εάν αυτά τα οποία αναφέρει ένας ασθενής μπορούν να εξηγηθούν από τον τραυματισμό που έχει υποστεί. Αυτά που του είχε αναφέρει ο Ενάγοντας, είναι ενοχλήσεις που μπορούν να είναι το απότοκο τραυματισμού του μετωπιαίου λοβού. Ο εγκέφαλος χωρίζεται σε λοβούς και ο κάθε λοβός έχει αποστολή για τον άνθρωπο και ο μετωπιαίος λοβός επηρεάζει κατά κύριο λόγο τον συναισθηματικό κόσμο. Όταν κάποιος κλαίει ή τρώει αχαλίνωτα και βρίζει χωρίς λόγο, είναι σύνδρομο του μετωπιαίου λοβού. Όταν ο Ενάγοντας τραυματίστηκε και είχε αιμάτωμα, αυτά τα πράγματα που του ανέφερε, ταιριάζουν με τον τραυματισμό του και δεν είναι περίπτωση που τον έχει γελάσει κάποιος σε σχέση με τα συμπτώματα του. Όταν κάποιος σπάσει το κρανίο του, ο ίδιος ο εγκέφαλος δεν έχει αισθητήρες πόνου ούτε όταν έχει εγκεφαλική αιμορραγία. Όμως όταν κάποιος έχει σπάσει το κρανίο του, έχει οστικό κάταγμα κρανίου και δεν έχει πονοκεφάλους προηγουμένως, είναι ασφαλές συμπέρασμα ότι αυτοί οι πονοκέφαλοι δεν προϋπήρχαν του δυστυχήματος. Αναφορικά με το γεγονός ότι ο Ενάγων δεν επισκέφθηκε ιατρό για 5 χρόνια για τους συχνούς πονοκεφάλους, ανέφερε ότι μπορεί ένας τόσο απλοϊκός άνθρωπος να τα βρήκε με τον εαυτό του αλλά δεν πιστεύει ότι θα μπορούσε να του μεταφέρει κλινικά ευρήματα που δεν ταιριάζουν με τους τραυματισμούς του. Κατά πόσο οι ενοχλήσεις είναι αμελητέες και να μην τον ενοχλούν, είναι πιθανότητα αλλά μπορεί ένας τόσο απλοϊκός άνθρωπος όπως τον Ενάγοντα να πει «αυτή είναι η ζωή μου» και πρέπει να ζήσει με αυτά και να μην αποταθεί για ιατρική βοήθεια. Αναφορικά με την όσφρηση, υπάρχει εγκεφαλική συζυγία διότι υπάρχουν δύο νεύρα που κατεβαίνουν στη μύτη και μεταφέρουν όσφρηση στον εγκέφαλο. Η γλώσσα είναι από την έβδομη εγκεφαλική συζυγία, πρόκειται και τα δύο για νευρολογικές παθήσεις. Είναι γκρίζες ζώνες στις ειδικότητες και μπορεί να ασχοληθούν μαζί με την πάθηση αυτήν και οι ωτορινολαρυγγολόγοι όμως δεν είναι η ειδικότητα τους διότι η περιοχή ελέγχεται από εγκεφαλικά νεύρα. Στον εγκέφαλο υπάρχουν 12 εγκεφαλικές συζυγίες που ελέγχουν τις κινήσεις και αισθήσεις του προσώπου. Οι κινήσεις και αισθήσεις έχουν αφετηρία τον εγκέφαλο. Η απώλεια γεύσης και όσφρησης είναι κατά κανόνα πάθηση του εγκεφάλου. Όταν επί παραδείγματι, κάποιος χάσει όσφρηση από τον κορωνοϊό εμπλέκεται άμεσα η επιστήμη της νευρολογικής ιατρικής διότι τα νεύρα κατεβαίνουν στη μύτη. Η άλλη πιθανή αιτία να χάσει κάποιος την όσφρηση του, είναι από εκεί που πηγάζει από το ίδιο νεύρο το οποίο είναι στη βάση του μετωπιαίου λοβού. Δύσκολα μπορεί κάποιος που δεν είναι ιατρός να σκαρφιστεί υποκειμενικά ευρήματα που να αφορούν συγκεκριμένο λοβό που έχει επηρεαστεί, όπως π. χ. την όσφρηση που είναι χαρακτηριστικό και αφορά τον μετωπιαίο λοβό. Όταν κάποιος δεν έχει όσφρηση, του δίνεται κορτιζόνη γιατί είναι δυνατό αντιφλεγμονώδες φάρμακο. Η φλεγμονή είναι οίδημα, ένα υγρό που δημιουργείται και είναι πάντα μετά από τέτοιες κακώσεις σε πολυτραυματίες που εκδηλώνεται. Πολλές φορές είναι μόνο όταν επανακτούν τις αισθήσεις τους οι ασθενείς που αντιλαμβάνονται ότι δεν έχουν όσφρηση και όταν θα το αναφέρουν στον ιατρό τους, είναι αργά να θεραπευτεί. Επιβεβαιώνει τη διάγνωση με μίαν εξέταση που κάνει. Δηλαδή χωρίζει τις γεύσεις σε πικρό, γλυκό κτλ και του βάζει στη γλώσσα ζάχαρη, πιπέρι και λεμόνι και ο ασθενής του λέει τη γεύση στον ιατρό ο ασθενής, ενώ δεν βλέπει τι γεύεται. Δέχθηκε ότι είναι υποκειμενικό εύρημα που ελέγχεται και διαπιστώνεται από τον ειδικό νευρολόγο. Στην υποβολή ότι ο Ενάγοντας δεν είχε τίποτε, ο μάρτυρας διαφώνησε, ανέφερε ότι ως τουλάχιστον μέτριος νευρολόγος και νευρολόγος εμπειρογνώμονας Δικαστηρίου στη Γερμανία, θα ήταν πολύ δύσκολο να πει ψέματα ο Ενάγοντας για τα υποκειμενικά του συμπτώματα και να μην το είχε καταλάβει. Η αχαλίνωτη όρεξη και το κλάμα, είναι συμπτώματα που εκτός και εάν κάποιος είναι πολύ διαβασμένος σε ιατρικά ζητήματα δεν γνωρίζει ότι αφορά τον μετωπιαίο λοβό. Ο Ενάγοντας δεν θα ήξερε να αναφέρει στον νευρολόγο ότι έχει το συγκεκριμένο σύμπτωμα ψευδώς ως σύμπτωμα που ταιριάζει στον συγκεκριμένο τραυματισμό. Αναφορικά με τη σεξουαλική ζωή του Ενάγοντα, ο μάρτυρας δεν τον ρώτησε για να μην τον προσβάλει επειδή εκτίμησε κοινωνικά και από άποψης ανθρωπιάς, ότι θα ήταν λάθος να θίξει έτσι ζήτημα. Εν κατακλείδι το τραύμα του Ενάγοντα, αφορούσε σοβαρή κρανιοεγκεφαλική κάκωση που άφησε κατάλοιπα. Ο θεός βοήθησε τον Ενάγοντα ο τραυματισμός να μην του στοιχίσει τη ζωή του, όμως δεν μπορεί να παραγνωριστεί ότι έχει κάτι. Τελευταίος μάρτυρας ΜΕ6, ήταν ο θεράπων ιατρός του Ενάγοντα Δ. Βιολάρης. Είχε περιθάλψει τον Ενάγοντα στο Γενικό Νοσοκομείο την 20/07/
Ανέφερε ότι για το ζήτημα απώλειας όσφρησης και γεύσης δεν μπορούσε να εκφέρει γνώμη διότι δεν είδε τον Ενάγοντα για τέτοιο ζήτημα. Ανέφερε όμως πως βλάβη στον μετωπιαίο λοβό, μπορεί να αφήσει τέτοιο κατάλοιπο. Αυτό που είχε υποστεί ο Ενάγοντας ήταν βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση και σώθηκε από την επέμβαση. Χειρουργήθηκε για να σωθεί όταν ανέβηκε η ενδοκρανιακή του πίεση. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο Ενάγοντας ήταν ασθενής που τον είδε αρκετές φορές επειδή ταλαιπωρήθηκε πολύ. Ήταν συνταρακτική η κλινική του εικόνα και χειρουργήθηκε δύο φορές. Πρώτα αφαιρέθηκε το μετωπιαίο κρανίο μαζί με τα εγκεφαλικά αιματώματα ώστε να πέσει η πίεση του κρανίου και μετά ήρθε ξανά για δεύτερο χειρουργείο να υποβληθεί σε κρανιοπλαστική για την αποκατάσταση του κρανίου για να μην υπάρχει έλλειμα. Πρέπει να τον παρακολούθησε ο ίδιος ιατρός που τον χειρούργησε. Για να γράψει τη γνωμάτευση το 2013, πρέπει να τον είδε τότε. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 7 ως το ιατρικό πιστοποιητικό που εξέδωσε. Αναφορικά με το έντυπο για τις άδειες, ανέφερε ότι δεν καταγράφηκαν οι αναρρωτικές άδειες με λεπτομερή στοιχεία, έτσι δεν μπορεί να βασιστεί κάποιος στις σημειώσεις αυτές για να κάνει εξαγωγή συμπερασμάτων για τη σοβαρότητα της κατάστασης του Ενάγοντα. Για τους ασθενείς που μπορούν να περπατήσουν, να επικοινωνήσουν και να αυτοεξυπηρετηθούν, δεν σημειώνει ποτέ ότι δεν μπορούν να εργαστούν, μπορούν να κάνουν ελαφριάς φύσης εργασία. Σύστησε στον Ενάγοντα να απέχει από σωματική πίεση, αλλά ως φτωχός που είναι και παρόλο της κατάστασης δυνατόν να πιεστεί να κάνει πράγματα που δεν είναι καλά για την υγεία του. Πάντως θα τον εξέπληττε ένας ασθενής μετά από μερικούς μήνες να μπορεί να οδηγήσει να διανέμει πράγματα να μετρά κτλ. μετά από τέτοιον τραυματισμό. Επίσης ένας εργοδότης δεν θα ρίσκαρε να εργοδοτήσει τέτοιο άτομο, διότι θα μπορούσε να πάθει επιληπτική κρίση και τότε ποια ασφάλεια θα τον κάλυπτε. Εάν επέστρεψε κανονικά στην εργασία του μετά την αναρρωτική άδεια, θα ήταν ο μοναδικός του ασθενής δεδομένου της πάθησης του. Δεν του ανέφερε ο Ενάγοντας ότι είχε απώλεια γεύσης και όσφρησης, όμως τότε ήταν πιο σημαντικό να βγει από την εντατική και η νευρολογική του παρακολούθηση ήταν αδρή. Δεν ασχολήθηκε με δευτερογενή νευρολογικά παθήματα και αφού επιβίωσε ο Ενάγοντας, παραπέμφθηκε σε άλλες ειδικότητες για τα περαιτέρω. Δεν συμφωνεί ότι ο ασθενής μπορούσε να επιστρέψει κανονικά στην εργασία του, τρυπήθηκε το κρανίο του με τρυπάνι και είναι σταθεροποιημένο με ειδικά μοσχεύματα ο εγκέφαλος του. Είχε υποστεί βλάβη στους μετωπιαίους λοβούς οι οποίοι είναι θλάσεις και αρκετά εκτεταμένες. Βρίσκονται σε σημεία του εγκεφάλου που ελέγχουν τη συμπεριφορά την κίνηση και ανώτερες φλοιικές λειτουργίες του εγκεφάλου. Δεν είναι δυνατόν ένας άνθρωπος που έκανε δύο κρανιοτομές να είναι τελείως καλά. Ο πρώτος μάρτυρας Υπεράσπισης, ο Ε. Δ. εργάζεται στο ιατρικό αρχείο του Γενικού Νοσοκομείου. Ανέφερε ότι παρά τις προσπάθειες εντοπισμού του ιατρικού φακέλου του Ενάγοντα, αυτός δεν βρέθηκε. Επικοινώνησε με τον Ενάγοντα που της είχε αναφέρει ότι ο φάκελος του βρίσκεται στην κατοχή του δικηγόρου του και του είπε ότι μέχρι το επόμενο πρωί, θα πρέπει ο φάκελος να επιστραφεί. Συμπλήρωσε ότι δεν επιτρέπεται να παραδίδεται ο πρωτότυπος φάκελος στον ασθενή αλλά λαμβάνει αντίγραφα. Ο δεύτερος μάρτυρας της Υπεράσπισης, Ν. Σ. εργάζεται στις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων από το 1987 και ανέφερε ότι έχει στην κατοχή του τα στοιχεία για την εργοδότηση του Ενάγοντα. Κατατέθηκε για τα έτη 2018-2019 αναλυτική κατάσταση ασφαλισμένου. Περαιτέρω αποστάλθηκε μηνιαία κατάσταση των αποδοχών του για τα έτη 2010-
Σε σχέση με την εταιρεία Φώτος Φωτιάδης Distributors για τον Ιούλιο 2010, δηλώθηκε ο μισθός του €1.400 και για τον Αύγουστο τον ίδιο χρόνο, €1.
Ο μισθός κυμαινόταν στα ίδια επίπεδα μέχρι τον τρίτο μήνα του 2011 και τον Απρίλιο 2011 όπου έλαβε μόνο το ποσό των €
Στη συνέχεια για τους επόμενους μήνες μέχρι Οκτώβριο 2011, είχε μηδενικές απολαβές. Τον Νοέμβριο 2011 έλαβε μισθό €839 και τον Δεκέμβρη €1.400 μαζί με 13ο μισθό. Μετά τη διακοπή των απολαβών 5 μηνών, δηλώθηκε μειωμένος μισθός για τον Νοέμβριο. Ξεκίνησε να εργάζεται στην εταιρεία Viofoods το
Ο Ενάγοντας υπέβαλε Αίτηση για πρόωρη καταβολή πληρωμής σύνταξης γήρατος στην ηλικία των 63 ετών, αλλά επειδή δεν είχε συμπληρώσει χρόνια εργασίας για τον απαιτούμενο χρόνο δεν εγκρίθηκε το αίτημα του. Δικαιούται να υποβάλει ξανά παρόμοιο αίτημα στα 65 έτη. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι από 23/07/2010 μέχρι 19/07/2011, λάμβανε επίδομα σωματικής βλάβης συνεπεία εργατικού ατυχήματος. Λάμβανε μισθό από τον εργοδότη του ως έχει δηλωθεί, αλλά δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ότι εργαζόταν εκείνο το διάστημα που είχε δηλωθεί εισόδημα. Το επίδομα δίδεται στην περίπτωση που δεν λαμβάνεται όλος ο μισθός. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 16 Β και Α ως λήψη επιδόματος σωματικής βλάβης ως ανίκανος για εργασία. Το Τεκμήριο 18 εκδόθηκε από το Γραφείο Κοινωνικών Υπηρεσιών και περιέχει δήλωση ότι ο Ενάγοντας έχει εγκριθεί να παίρνει σύνταξη αναπηρίας σε ποσοστό 20%. Λάμβανε επίδομα για σωματικές βλάβες μέχρι τις 19/07/
Τους επόμενους μήνες είχε μηδαμινές απολαβές αλλά έπαιρνε σύνταξη αναπηρίας 20%. Περαιτέρω για 5 χρόνια, ο Ενάγοντας δεν δηλώθηκε από κάποιον εργοδότη ότι εργαζόταν. Ο κώδικας επαγγέλματος που αναγράφεται για τον Ενάγοντα στην υπηρεσία του είναι αυτός του ανειδίκευτου εργάτη. Tρίτος μάρτυρας ήταν ο ιατρός Α. Ε. νευροχειρουργός του οποίου η εμπειρογνωμοσύνη έγινε αποδεκτή ώστε η γνώμη του να γίνει αποδεκτή σε σχέση με την ιατρική κατάσταση και σωματικές βλάβες του Ενάγοντα. Εξέτασε τον Ενάγοντα το 2014 και κατέθεσε σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό ως Τεκμήριο 40 που είχε ετοιμάσει. Ο Ενάγοντας ήρθε κοντά του απεσταλμένος από την ασφαλιστική εταιρεία για να εκτιμήσει την κατάσταση του. Παραπέμφθηκε στα ιατρικά ευρήματα των άλλων ιατρών επί των Τεκμηρίων 7 και 10 και συμφώνησε ότι τα υποκειμενικά συμπτώματα του ασθενούς, όπως ζάλη και πονοκέφαλοι δικαιολογούνται μετά από τέτοιον σοβαρό τραυματισμό στο κεφάλι. Ανέφερε ότι κατά την εξέταση, τα μόνα συμπτώματα για τα οποία παραπονέθηκε ο Ενάγοντας ήταν εύκολη κούραση και ζάλη. Εξακολουθεί να πάσχει από αστάθεια κατά το περπάτημα με κλειστά τα μάτια, όμως δεν έχει απωλέσει μυϊκή ισχύ στα άκρα και έτσι δεν έχει πρόβλημα κινητικότητας. Έγινε και εξέταση λεπτογενούς δραστηριότητας, δηλαδή αν υπήρχε επιληψία που καταγράφεται σε εγκεφαλογράφημα και δεν υπήρχαν τέτοιες ενδείξεις. Αυτό σημαίνει ότι μετά τα 5 χρόνια του δυστυχήματος, δεν υπάρχουν τραυματικής αιτιολογίας επιληπτικές κρίσεις και βρίσκεται στα ίδια επίπεδα με τον φυσιολογικό πληθυσμό για τέτοιαν πάθηση. Δεν έχουν επηρεαστεί τα κέντρα του εγκεφάλου τα οποία είναι στην κινητική ή αισθητική περιοχή του εγκεφάλου. Δεν έχει καταγράψει στην κάρτα του ασθενούς ότι του ανέφερε απώλεια όσφρησης και γεύσης. Αυτό σημαίνει ότι ο Ενάγοντας δεν του είχε αναφέρει κάτι τέτοιο. Δεν του είχε αναφέρει σεξουαλικής φύσεως προβλήματα ή αχαλίνωτη διάθεση για φαγητό. Εκτίμησε ότι εάν υπήρχε τέτοιο πρόβλημα, θα το είχε διερευνήσει και τότε ο ιατρός του θα τον παρέπεμπε σε πρώτο στάδιο σε ωτορινολαρυγγολόγο και εάν δεν υπήρχε λύση, υπάρχουν εξετάσεις αντικειμενικές που μπορεί να κάνει ο νευρολόγος για να διαπιστώσει κατά πόσο γνήσια έχει τέτοια συμπτώματα. Το να βάλει κάτι στη γλώσσα του και να πει ότι δεν αισθάνεται κάτι, είναι υποκειμενική εξέταση. Η διαταραχή της γεύσης οφείλεται στη μη ικανότητα της όσφρησης. Όμως εάν η ύλη δεν έχει όσφρηση, όπως η ζάχαρη, αυτήν τη γεύση την αντιλαμβάνεται. Ένας που δεν έχει γεύση, δεν έχει γεύση στα υλικά τα οποία έχουν σχέση με την όσφρηση. Αντικειμενική εξέταση που μπορεί να κάνει ειδικός, είναι να δώσει στον ασθενή νιτρική αμμωνία και εάν πει ο ασθενής ότι δεν την μυρίζεται, τότε ψεύδεται για τα συμπτώματα του. Η νιτρική αμμωνία δεν έχει σχέση με το οσφρητικό νεύρο, αλλά αντιλαμβάνεται τη νιτρική αμμωνία με το προσωπικό του νεύρο που δεν έχει σχέση με τον τραυματισμό. Αναφορικά με το πιπέρι, το αντιλαμβάνεται επίσης διότι η αίσθηση της γεύσης οφείλεται σε λειτουργία του τριδύμου νεύρου και όχι του οσφρητικού νεύρου. Δεν έκανε αντικειμενικό εύρημα για την όσφρηση και έτσι εκ των πραγμάτων, δεν μπορεί να αποκλείσει ότι υπήρχε τέτοιο κατάλοιπο αλλά δεν του παραπονέθηκε για κάτι τέτοιο ο Ενάγοντας. Η αστάθεια προκαλείται όταν περπατάει με κλειστά μάτια, διότι η όραση, δηλαδή τα οπτικά νεύρα συνδυάζονται με τον μετωπιαίο λοβό του εγκεφάλου για να υπάρχει η σταθερότητα στο βάδισμα. Αναφορικά με την αποκατάσταση του ασθενούς, ανέφερε ότι μετά την κρανιεκτομή και εγχείρηση κρανιοπλαστικής με επανατοποθέτηση του οστικού κρημνού που είχε αφαιρεθεί με την πρώτη εγχείρηση για να δοθεί χώρος στον εγκέφαλο να μην πιέζεται από φλεγμονή (ενδοκράνια πίεση), η εγχείρηση αυτή έγινε μετά από 4 μήνες, χρόνος γρήγορος μετά από τέτοιον τραυματισμό. Αυτό σημαίνει ότι μετά από 6 μήνες θα μπορούσε να ξαναρχίσει τα καθήκοντα του. Έκρινε ότι θα μπορούσε να οδηγήσει παρά την αστάθεια, διότι κατά την οδήγηση δεν θα κλείσει τα μάτια του ο οδηγός. Τα επεισόδια ζάλης και πονοκεφάλων είναι στιγμιαία και δεν επηρεάζουν την ικανότητα του να οδηγήσει επαγγελματικό όχημα. Αναφορικά με την ουλή το στο κεφάλι του Ενάγοντα, ανέφερε ότι πρόκειται για αισθητικό κατάλοιπο του τραυματισμού. Δεν το κατάγραψε στην έκθεση του διότι είναι μία αισθητική που δεν θα το κρίνει ο νευροχειρουργός και δεν επηρεάζει τη λειτουργικότητα του ατόμου. Η γλοίωση του μετωπιαίου είναι το κατάλοιπο του τραυματισμού, του αιμορραγικού τραυματισμού του εγκεφάλου. Εκεί που υπάρχει αιμορραγία και θλάση στον εγκέφαλο, δεν επανέρχονται τα κύτταρα που καταστρέφονται και στη θέση του δημιουργείται μάζα η οποία δεν λειτουργεί ή εν μέρει λειτουργεί ανάλογα με το μέγεθος της ζημιάς που έχει πάθει ο εγκέφαλος και είναι μόνιμη. Δεν αυξάνεται ούτε μειώνεται. Η γλοίωση μπορεί να προκαλέσει συμπτωματολογία συμπεριφοράς. Ο μετωπιαίος λοβός που είναι το μέρος του εγκεφάλου που έχει επηρεαστεί, είναι υπεύθυνος για τη σταθερότητα της βάδισης. Σε βαρετές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, η ανοσμία εμφανίζεται στο 7-15% των ασθενών. Αμφισβήτησε κατά πόσο η εύκολη κόπωση οφείλεται στο τραύμα του εγκεφάλου ή άλλη αιτία. Δεν αμφισβήτησε ευρήματα των συναδέλφων του ιατρών σε σχέση με τη συμπτωματολογία του Ενάγοντα. Ο Ενάγοντας δεν του είχε αναφέρει ότι κατά τον χρόνο που τον εξέτασε, τον παρακολουθούσε οποιοσδήποτε ιατρός. Θεωρεί ότι αυτό σημαίνει ότι δεν είχε οποιαδήποτε προβλήματα. Αναφορικά με το εύρημα της αναπηρίας Τεκμήριο 18, ο μάρτυρας ως πρόεδρος δευτεροβάθμιου ιατρικού συμβουλίου Κοινωνικών Ασφαλίσεων, γνωρίζει πολύ καλά τις διαδικασίες. Ο Ενάγοντας ήταν δηλωμένος ως ιδιωτικός υπάλληλος. Η αναπηρία που του αναγνωρίστηκε δεν είναι ψηλή σε ποσοστό που να δικαιολογεί την καταβολή επιδόματος για αναπηρία. Εκτίμησε ότι θα μπορούσε να εργαστεί ως αποθηκάριος επειδή δεν έχει πρόβλημα με τον σπόνδυλο του ή με την κίνηση στα άκρα. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Κατά την ακροαματική διαδικασία, περιορίστηκε το ζήτημα των ειδικών ζημιών. Προς επίλυση παρέμεινε το ζήτημα της ευθύνης, των γενικών ζημιών που δικαιούται ο Ενάγοντας επί πλήρους ευθύνης και το ύψος της απώλειας των απολαβών που δικαιούται ο Ενάγοντας και απώλεια που οφείλεται στο δυστύχημα. Είναι αδιαμφησβήτητο γεγονός, ότι στις 20/07/2010 ο Ενάγοντας διασταύρωνε τη λεωφόρο Λάρνακος πεζός σπρώχνοντας καρότσι και ότι χτυπήθηκε από τον Εναγόμενο που εκείνην την ώρα οδηγούσε το μοτοποδήλατο με αριθμούς εγγραφής [ ]. Το τραύμα που δέχθηκε το κεφάλι του Ενάγοντα, ήταν σοβαρό με αποτέλεσμα να κινδυνεύσει η ζωή του και να υποστεί κρανιεκτομή προκειμένου να αποσυμπιεστεί η φλεγμονή στον εγκέφαλο του και να σωθεί η ζωή του. Τα πλείστα που ανέφερε ο Ενάγοντας σε σχέση με τα κλινικά του συμπτώματα, συγκλίνουν με την ιατρική μαρτυρία του θεράποντα ιατρού μέχρι το
Ως προς τις περισσότερες λεπτομέρειες σε σχέση με τον τρόπο που είχε συμβεί το δυστύχημα, στα πλείστα σημεία η μαρτυρία του Ενάγοντα επιβεβαιώνεται από τον αστυνομικό ανακριτή της υπόθεσης και αυτόπτη μάρτυρα του δυστυχήματος. Παρ' όλο ότι ο Εναγόμενος δεν προσήλθε στο Δικαστήριο να εξιστορήσει τη δική του εκδοχή των γεγονότων για τον τρόπο που είχε προκληθεί το δυστύχημα, αυτό δεν σημαίνει ότι είμαι υποχρεωμένη ανεπιφύλακτα να δεχθώ ως αλήθεια την εκδοχή του Ενάγοντα. Εντοπίζονται σε κάποια σημεία της μαρτυρίας του Ενάγοντα αντιφάσεις σε σχέση με την υπόλοιπη μαρτυρία της υπόθεσης και έτσι το σύνολο της μαρτυρίας του, θα πρέπει να αξιολογηθεί ώστε να εξακριβωθούν τα πραγματικά γεγονότα. Ο Ενάγοντας έχει μεγάλη λαγκούβα στο μέτωπο του που είναι αισθητή από απόσταση. Στην ουσία φαίνεται σαν να λείπει ένα μέρος του μπροστινού του κρανίου που προκαλεί αν όχι συγκλονισμό, εντύπωση σε εκείνον που θα τον αντικρύσει. Δεν είναι ιδιαίτερα μορφωμένος άνθρωπος και εκφράζεται απλά και ντόμπρα. Η πρώτη εντύπωση που μου έχει δημιουργηθεί παρακολουθώντας τον Ενάγοντα, είναι ότι δεν είναι ιδιαίτερα συναισθηματικός και ευάλωτος άνθρωπος, δεν τον ενδιαφέρει ο οίκτος και δεν μεμψιμοιρεί. Προκαλεί εντύπωση ο ισχυρισμός των θεράποντων ιατρών του ότι πρόκειται για άτομο που πάσχει από συναισθηματική αστάθεια. Δεν παρουσίασε εικόνα προσώπου που με το παραμικρό παραπονιέται. Έμαθε να ζει με την αποκρουστική ουλή στο κεφάλι του και δεν επιδιώκει να κάνει αισθητική επέμβαση να την διορθώσει. Με την πρώτη ευκαιρία, βρήκε νέα εργασία για να εργοδοτηθεί παρ' όλο ότι είναι αποδεκτό ότι εξακολουθεί να πάσχει από ζαλάδες και κούραση. Μου έκανε σε γενικές γραμμές, καλή εντύπωση αλλά δεν αποδέχομαι όλα τα σημεία της μαρτυρίας του ως αλήθεια. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω κάθε μάρτυρα και να σχηματίσω μία γενική εντύπωση για την αξιοπιστία του κάθε μάρτυρα. Παρατήρησα τον αυθορμητισμό του κάθε μάρτυρα και την αμεσότητα με την οποίαν απαντούσε τις ερωτήσεις κατά την αντεξέταση. Η γενική εντύπωση που αποκόμισα από κάθε μάρτυρα ήταν σημαντική για τη διαμόρφωση της άποψης μου. Η αποτίμηση μου σε σχέση με την αξιοπιστία των μαρτύρων, ασφαλώς δεν περιορίζεται στη φαινομενική εντύπωση που μου δημιούργησε εκ πρώτης όψεως ο κάθε μάρτυρας. Η πεποίθηση μου ότι ένας μάρτυρας ήταν μάρτυρας της αλήθειας, βεβαιώνεται με συγκεκριμένα στοιχεία της υπόθεσης. Το ερώτημα ως προς την αξιοπιστία πρέπει να απαντηθεί με αυτοτέλεια, έτσι που να δημιουργείται η απαραίτητη εικόνα της βεβαιότητας αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της μαρτυρίας, την ποιότητα της και την πειστικότητα της σε σύγκριση με την υπόλοιπη μαρτυρία της υπόθεσης. (βλ. Ομήρου ν. Δημοκρατία

(2001)2 ΑΑΔ 506). Ως εκ τούτου έχω αξιολογήσει ξεχωριστά κάθε μάρτυρα σε σχέση με τα λεγόμενα του και τα αποδεικτικά στοιχεία που έχει προσκομίσει για να πείσει για την αλήθεια της εκδοχής του. Επιπρόσθετα, έχω αναλύσει τη μαρτυρία του κάθε μάρτυρα με αναφορά και την υπόλοιπη μαρτυρία της υπόθεσης, ώστε σε κάθε περίπτωση η προφορική μαρτυρία να έχει διασταυρωθεί με άλλα στοιχεία ή να έχει καταρριφθεί από άλλα στοιχεία και/ή μαρτυρία που αποδεικνύονται ως αναντίλεκτη στην υπόθεση. Έλαβα υπόψη μου πιθανά ελατήρια που μπορεί να είχε κάθε μάρτυρας να πει ή να μην πει την αλήθεια, ώστε να διαπιστωθούν με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια τα γεγονότα της υπόθεσης. Ο Ενάγοντας δεν είχε την αστυνομική του κατάθεση ενώπιον του, ώστε να φρεσκάρει τη μνήμη του σε σχέση με αυτά που είχε αναφέρει τότε. Εντύπωση έκανε ωστόσο ότι ήταν σε θέση να θυμάται λεπτομέρειες για τον τρόπο που έγινε το δυστύχημα, που δεν τα είχε θυμηθεί τότε για να τα αναφέρει στην κατάθεσή του. Η θέση του ότι ο οδηγός του βαν του είχε γνέψει για να τους επιτρέψει να διασχίσει, δεν μπορεί να είναι ορθή. Όταν του λήφθηκε η κατάθεση δεν μπορούσε να θυμηθεί τέτοιες λεπτομέρειες. Επιπρόσθετα ήταν θέση του ΜΕ2, ότι ο Ενάγοντας είχε εκμεταλλευτεί της ευκαιρίας να εισέλθει με βιασύνη στον δρόμο για να διασχίσει τον δρόμο με το καρότσι. Η κίνηση στη λεωφόρο ήταν πυκνή κατά τη δεδομένη στιγμή και ο Ενάγοντας βρήκε την ευκαιρία να διασχίσει τον δρόμο διότι υπήρχε κενό στην κίνηση, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι ο οδηγός του βαν του επέτρεψε να διασχίσει. Φαίνεται να παρακολουθούσε την κίνηση για να μπορέσει να διασχίσει, διαφορετικά θα είχε χτυπηθεί εξαιτίας της πυκνής τροχαίας κίνησης στη λεωφόρο, αλλά είναι υπερβολικό να λεχθεί ότι ο οδηγός του βαν του επέτρεψε να διασχίσει. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Ενάγοντας είπε ψέματα για όλα τα θέματα, αλλά εμπλούτισε την εκδοχή του για να παρουσιάσει την καλύτερη εικόνα για τη δική του συμπεριφορά. Εξαιτίας και του χρόνου που έχει περάσει, δεν αποκλείεται να θυμάται λίγο διαφορετικά τα πράγματα. Κατά συνέπεια, δεν είναι τόσο παράξενο που ξέχασε κάποιες λεπτομέρειες της εκδοχής του που δεν είχαν και τόσο μεγάλη σημασία ως προς τον τρόπο που έγινε το δυστύχημα. Σημασία έχει ότι ο οδηγός του βαν που προηγείτο του Εναγόμενου στον δρόμο, ήταν σε θέση να δει τον πεζό που διασταύρωνε και ότι εκείνος που ήταν μπροστά ήταν σε θέση να σταματήσει το όχημα του ώστε να δώσει προτεραιότητα στον Ενάγοντα να διασταυρώσει. Επομένως, ακόμη και να αποδειχθεί ότι ο Ενάγοντας εισήλθε στον δρόμο βιαστικός εκμεταλλευόμενος το κενό που δημιουργήθηκε στην πυκνή τροχαία κυκλοφορίας, αυτό το γεγονός δεν έχει και τόση μεγάλη σημασία για την αιτία που προκλήθηκε το δυστύχημα και έτσι αυτή η αντίφαση ή μικρή ανακρίβεια του Ενάγοντα που μπορεί και να οφείλεται σε έλλειψη μνήμης, δεν επηρεάζει την αληθοφάνεια της εκδοχής του στο σύνολο της. Η μαρτυρία του Ενάγοντα στο σύνολο της, συγκεντρώνει τα απαραίτητα στοιχεία της αξιοπιστίας και το γεγονός ότι είχε περιπέσει σε αντιφάσεις σε σχέση με επουσιώδη ζητήματα, δεν επηρεάζει κατά πόσο η εκδοχή του ήταν ψευδής. (βλ. Σάββα ν. Αστυνομία 2 ΑΑΔ 391

(1998). Έχω προσεγγίσει το ζήτημα της αξιοπιστίας του Ενάγοντα υπό το σύνολο της μαρτυρίας του (βλ. Ρόπα ν. Δημοκρατίας 2 ΑΑΔ 68

(2000). Δεν υπάρχει κανένας άκαμπτος κανόνας που να απαγορεύει την αποδοχή μέρους της μαρτυρίας και απόρριψη μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα. Υπάρχει πάντοτε η δυνατότητα το Δικαστήριο να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας ενός μάρτυρα και να απορρίψει το άλλο μέρος, εάν το μέρος που αποδέχεται έχει όλα τα στοιχεία της αξιοπιστίας και αυτή η αρχή πρέπει να ακολουθείται ως θέμα αρχής όταν δεν υπάρχουν ισχυροί λόγοι περί του αντιθέτου. (βλ. Χρυσάνθου ν Δημοκρατίας 2 ΑΑΔ 221

(2011). Επομένως, κρίνοντας την αξιοπιστία του Ενάγοντα από το σύνολο της μαρτυρίας του και κρίνοντας ότι η εκδοχή που εμπεριέχει χαρακτηριστικά λογικής συνέπειας, θεωρώ ότι οι μικροαντιφάσεις που παρατηρούνται είναι ασήμαντες και στοιχεία που δεν προσθέτουν ή αφαιρούν από την αληθοφάνεια της εκδοχής του ώστε να έχουν αντίκτυπο στην αξιοπιστία του. Ως προς τα τραύματα του και τα συμπτώματα του, αυτά πρέπει να είναι αληθινά και να συνάδουν με συμπτώματα που οι ιατροί μάρτυρες ανέφεραν ότι συμπίπτουν με κρανιοεγκεφαλική κάκωση της φύσης και της έκτασης που είχε υποστεί ο Ενάγοντας. Ως εξήγησε ο Δρ. Β., ο Ενάγοντας είναι άνθρωπος βιοπαλαιστής, εργαζόταν μέχρι το δυστύχημα σε εργασία χειρωνακτικής φύσεως και δύσκολα θα μπορούσε να ανακαλύψει μόνος του τα συμπτώματα που συγκλίνουν με νευρολογικής φύσεως τραύμα, όπως το δικό του ώστε ψευδώς να αναφέρει στους ιατρούς ότι πάσχει επί παραδείγματι από έλλειψη όσφρησης και γεύσης. Ο Ενάγοντας είχε καλές απολαβές για πρόσωπο με το δικό του μορφωτικό επίπεδο και ηλικία, δεν θα ήθελε να εγκαταλείψει τέτοιαν εργασία εκτός και εάν είναι αδύνατον να συνεχίσει την εργασία. Το ότι είχε πρόβλημα να εργαστεί, επιβεβαιώνεται με απόφαση ιατροσυμβουλίου να του αναγνωρίσει αναπηρία ώστε να του καταβληθεί επίδομα. Όλα όσα ανέφερε για την ιατρική του κατάσταση, επιβεβαιώνονται από τα πιστοποιητικά και των δύο ιατρών που τον είχαν παρακολουθήσει. Φάνηκε ειλικρινής ότι ο λόγος που δεν εργάστηκε πριν το 2018, είναι επειδή δεν μπορούσε να βρει εργασία η οποία ως έγραψε ο θεράπων του ιατρός, δεν θα του προκαλούσε σωματική ή ψυχική κόπωση. Το γεγονός ότι επέστρεψε σε εργασία το 2018 με μειωμένες απολαβές σε σχέση με τις απολαβές που απολάμβανε σε σχέση με εργασία από την οποίαν παραιτήθηκε εκούσια, αποδεικνύει ότι δεν προσποιήθηκε τα συμπτώματα του για να διογκώσει την αποζημίωσή του. Αντίθετα, φαίνεται να είναι άνθρωπος που πήγαινε στους ιατρούς μόνο ως λύση ανάγκης και που έχει μετριάσει τις ζημιές του αναλαμβάνοντας εργασία που έχει φυσικές και πνευματικές απαιτήσεις πέραν των δυνάμεων του. Ως εκ τούτου, ο Ενάγοντας κρίνεται αξιόπιστος και η μαρτυρία του είναι βάση για την εξαγωγή πραγματικών ευρημάτων πλην των σημείων που έχω υποδείξει. H εκδοχή του αυτόπτη μάρτυρα, ήταν συνεπής με την αστυνομική του κατάθεση ημερομηνίας 20/07/2010 (Τεκμήριο 33). Επιβεβαίωσε ότι υπήρξαν συνθήκες πυκνής κυκλοφοριακής κίνησης και ότι τη δεδομένη στιγμή, δημιουργήθηκε απόσταση μεταξύ του βαν οχήματος του και του προπορευόμενου οχήματος. Πρόκειται για πρόσωπο που δεν γνώριζε κανένα από τα δύο εμπλεκόμενα πρόσωπα του δυστυχήματος. Τη στιγμή που δημιουργήθηκε η απόσταση με το προπορευόμενο όχημα, ο πεζός βρήκε την ευκαιρία και εισήλθε βιαστικά στον δρόμο σπρώχνοντας το καρότσι. Η εκδοχή του δεν συγκλίνει σε απόλυτο βαθμό με την εκδοχή του Ενάγοντα αλλά ως προς το ότι εν τέλει σταμάτησε το βαν όχημα για να του δώσει την ευκαιρία να διασταυρώσει, ταιριάζει με την εκδοχή του Ενάγοντα. Επίσης σημαντική είναι η θέση του, ότι ενώ ήταν σταματημένος και ο Ενάγοντας ήταν ήδη στα δεξιά του διασταυρώνοντας τον δρόμο, είδε από το καθρεφτάκι του το μοτοποδήλατο να έρχεται εκείνην την ώρα να προσπερνά από τα δεξιά. Αυτό σημαίνει ότι κατά τον χρόνο που ο Εναγόμενος αποφάσισε να προσπεράσει από τα δεξιά, το προπορευόμενο όχημα βαν που οδηγούσε ο αυτόπτης μάρτυρας ήταν σταματημένο και επέλεξε παρ' όλο τούτου και της πυκνής κυκλοφορίας ως η πορεία του, να προσπεράσει. Κρίνεται αξιόπιστος μάρτυρας και τα όσα ανέφερε σε σχέση με το πώς προκλήθηκε το δυστύχημα, πραγματική βάση για την εξαγωγή περαιτέρω ευρημάτων. Η πρωτοκολλητής που κατέθεσε τον ποινικό φάκελο της υπόθεσης 29672/11 ΜΕ3, η λειτουργός που κρατούσε το αρχείο του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας ΜΥ1 και η λειτουργός των Κοινωνικών Ασφαλίσεων ΜΥ2 πρόκειται για τυπικούς, ανεξάρτητους μάρτυρες που παρουσίασαν τους φακέλους στην κατοχή τους εξαιτίας της επαγγελματικής τους ιδιότητας. Σε σχέση με το πρακτικό παραδοχής του Εναγόμενου για το αδίκημα της αμέλειας και της οδήγησης χωρίς άδεια οδηγού, πρόκειται για δήλωση εναντίον του συμφέροντος του και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αποδεικτικό στοιχείο εναντίον του. Ως προς την αποδεικτική αξία δηλώσεων διαδίκων εναντίον συμφέροντος, σχετική είναι η απόφαση Kayat Trading Ltd. v Genzyme Cor. 1 ΑΑΔ 2330

(2011)στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «[η] αποδοχή δηλώσεων εναντίον συμφέροντος ή παραδοχής, ως μαρτυρία για απόδειξη της αλήθειας του περιεχομένου τους, αποτελεί εξαίρεση του κοινού δικαίου στον κανόνα της εξ ακοής μαρτυρίας. Είναι επίσης ορθό ότι ο Νόμος 32(Ι)/2004 που τροποποίησε τον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, έχει διευρύνει το πλαίσιο της αποδοχής της εξ ακοής μαρτυρίας μέσα στα πλαίσια που καθορίζονται από τον ίδιο τον τροποποιητικό νόμο και με βάση τις διαδικασίες, όπως προνοούνται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6». Η εν λόγω παραδοχή λοιπόν που δεν είναι συμφέρουσα για τον Εναγόμενο 1 ο οποίος παραδέχθηκε ενοχή ότι η δική του αμελής οδήγησης ήταν η αιτία για την πρόκληση του δυστυχήματος, γίνεται παραδεκτή εναντίον του. Το ίδιο ισχύει για τον Εναγόμενο

Με τη δικογραφημένη Υπεράσπιση των Εναγόμενων, γίνεται παραδεκτό ότι ο Εναγόμενος 2 ήταν ιδιοκτήτης του εν λόγω μοτοποδηλάτου και ότι η Εναγόμενη 3 είχε συμβατική σχέση με τον ασφαλιζόμενο της. Ο Εναγόμενος παραδέχθηκε ότι δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα αποτροπής χρησιμοποίησης του μοτοποδηλάτου από τον Εναγόμενο
Ως προς τον ιατρικό φάκελο της υπόθεσης, παρά των όσων είπε η ΜΥ1 σε συνομιλία με τον Ενάγοντα, δεν έχω λόγο να πιστεύω ότι τα έγγραφα αντίγραφα που κατατέθηκαν δεν είναι πραγματικά αντίγραφα του πρωτότυπου φακέλου που έχει χαθεί. Το περιεχόμενο του φακέλου συνάδει με τα ευρήματα του Δρ. Β., ο οποίος κατά τον επίδικο χρόνο ήταν ιατρός που εργαζόταν στο νοσοκομείο και περιέθαλψε τον Ενάγοντα. Δεν δόθηκε ίχνος μαρτυρίας ώστε να αμφισβητηθεί το περιεχόμενο των εγγράφων που είναι αντίγραφα του φακέλου που έχει χαθεί. Αποδέχομαι ότι το περιεχόμενο είναι ορθό και ότι τα αντίγραφα αυτά είναι η καλύτερη δυνατή μαρτυρία του φακέλου ως προνοεί ο περί Αποδείξεως Νόμος, εφόσον αποδεικνύεται ότι ο πρωτότυπος φάκελος έχει χαθεί. Αναφορικά με τη λειτουργό των Κοινωνικών Ασφαλίσεων, σημειώνεται ότι το επίδομα αναπηρίας που λάμβανε ο Ενάγοντας για τα έτη 2010 και 2011, συνάδει με το μεγάλο χρονικό διάστημα που δεν ήταν σε θέση να εργαστεί. Επίσης το γεγονός ότι για 5 έτη από το 2013 μέχρι 2018 ο Ενάγοντας δεν δήλωσε απολαβές, υποστηρίζει την αξιοπιστία του Ενάγοντα ο οποίος ανέφερε ότι για το συγκεκριμένο διάστημα, δεν μπορούσε να βρει επικερδή εργοδότηση εξαιτίας της φυσικής του κατάστασης. Ο ΜΕ3 αστυνομικός ανακριτής της υπόθεσης, έδωσε μαρτυρία σε σχέση με τις διαπιστώσεις του κατά τον χρόνο που κλήθηκε στη σκηνή του δυστυχήματος και ενεργούσε κατά το εντεταλμένο του καθήκον. Δεν γνωρίζει τους εμπλεκόμενους οδηγούς, τα ευρήματα του καταγράφηκαν σε σύντομο χρονικό διάστημα σε πρόχειρο σχεδιαγράφημα που αργότερα αποτυπώθηκε στη συνοπτική του έκθεση του ατυχήματος. Έκανε το καθήκον του σωστά, βασίστηκε σε πραγματική μαρτυρία που βρέθηκε στον τόπο του δυστυχήματος και ανέκρινε αυτόπτες μάρτυρες παρόντες στον τόπο του δυστυχήματος προς επιβεβαίωση των διαπιστώσεων του ώστε να προχωρήσει εν τέλει να κατηγορήσει τον Εναγόμενο για την ευθύνη σε σχέση με την πρόκληση του δυστυχήματος. Το ίχνος μαυρίσματος σημείο Α1, συνάδει με τη μαρτυρία του ΜΕ4 ως προς το σημείο σύγκρουσης και την απόσταση που είχε διανύσει ο πεζός κατά τον χρόνο που χτυπήθηκε. Σημείωσε ότι το σημείο σύγκρουσης απέχει περίπου 25 μέτρα από σημείο του δρόμου, όπου απαγορεύεται το προσπέρασμα από τα δεξιά. Δεν εντόπισε ίχνη τροχοπέδησης της μοτοσυκλέτας αλλά αυτή που ήταν τύπου αγωνιστικού τύπου, είχε εκτεταμένες ζημιές και γδαρσίματα στη δεξιά της πλευρά. Εξαιτίας της παρουσίας του στον τόπο του δυστυχήματος, λίγη ώρα μετά από την πρόκληση αυτού, επιβεβαιώνει ότι στο σημείο υπήρχε πυκνή κυκλοφορία. Ως προς την ορατότητα του Εναγόμενου και συγκεκριμένα ότι το βαν πρέπει να συγκάλυπτε την παρουσία του πεζού που διασταύρωνε εξαιτίας της υψομετρικής διαφοράς και της μαρτυρίας του ΜΕ4 ως προς την τοποθεσία του βαν και τον χρόνο που πραγματοποιήθηκε το προσπέρασμα, αυτό το εύρημα είναι ορθό και λογικό και εξηγεί απόλυτα τον λόγο που ο Εναγόμενος επιχείρησε να προσπεράσει. Εάν είχε δει τον πεζό, είναι ασφαλές συμπέρασμα ότι δεν θα επιχειρούσε να προσπεράσει. Ο ανακριτής είναι αμερόληπτος, ανεξάρτητος και δεν έχω καμία αμφιβολία για την αξιοπιστία του. Ως προς την αξιολόγηση της ιατρικής μαρτυρίας της υπόθεσης, λαμβάνω υπόψη μου την αρχή που διατυπώθηκε με σαφήνεια στην υπόθεση Kayat Trading Ltd. v Genzyme Comstruction

(2013)1 ΑΑΔ 438, ότι η αποδεκτότητα μαρτυρίας εμπειρογνώμονα είναι η εξαίρεση στον κανόνα ότι ένας μάρτυρας δεν μπορεί να εκφέρει τη γνώμη του επί του επίδικου ζητήματος, εκτός και εάν καταδειχθεί ότι η μαρτυρία γνώμης είναι αναγκαία στα περιστατικά της υπόθεσης και ότι ο προτιθέμενος εμπειρογνώμονας που πρόκειται να καταθέσει, έχει τα προσόντα που χρειάζεται ώστε να δώσει τέτοια μαρτυρία. Πρόσωπο το οποίο έχει τις γνώσεις, πείρα και/ή κατάρτιση επί συγκεκριμένου ζητήματος, μπορεί να εκφέρει τη γνώμη του επί ζητήματος που αμφισβητείται. Επίσης στην υπόθεση Ομήρου ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση αρ. 91/2017 ημερομηνίας 2 Μαΐου 2018, το Εφετείο επεξήγησε ότι η αποδεκτότητα της γνώμης εμπειρογνώμονα ως μαρτυρία σε δίκη, συναρτάται κατά πρώτο λόγο με τη σχετικότητα της προς το επίδικο θέμα, δηλαδή κατά πόσο πρόκειται για μαρτυρία η οποία κρίνεται ευλόγως αποδεικτική ή ανταποδεικτική ενός ζητήματος το οποίο χρήζει απόδειξης. Πέραν της σχετικότητας, απαιτείται η μαρτυρία ενός εμπειρογνώμονα να παρέχει εξειδικευμένη επιστημονική γνώμη και πληροφορίες που βρίσκονται έξω από το πεδίο κοινής γνώμης και εμπειρίας. Αυτοί οι εμπειρογνώμονες δεν ήταν μάρτυρες που έχουν εκφέρει μόνο τη γνώμη τους επί γεγονότων που έχουν αποδειχθεί με βάση το δίκαιο της απόδειξης, αλλά εξαιτίας των γνώσεων τους και της πείρας τους ήταν σε θέση να αποκαλύψουν γεγονότα της υπόθεσης που σε διαφορετική περίπτωση, δεν θα ήταν γνωστά στο Δικαστήριο. Υπάρχει διχοτομία μεταξύ της μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων που εκφέρουν την άποψη τους και καταλήγουν σε συμπεράσματα στη βάση γεγονότων που έχουν ήδη αποδειχθεί και μάρτυρες εμπειρογνώμονες που εξαιτίας των γνώσεων τους και τη χρήση ειδικών εργαλείων, ανακαλύπτουν γεγονότα της υπόθεσης που δεν είναι ορατά στους κοινούς ανθρώπους. (βλ. R v Luttrell [2004] 2 Cr. App.R 31 at 35). Αυτοί οι μάρτυρες είναι μάρτυρες γεγονότων, παρ' όλο που θεωρούνται εμπειρογνώμονες. Κάποτε είναι δύσκολο να γίνει η σωστή κατάταξη μεταξύ μαρτυρίας της γνώμης που προκύπτει ως συμπέρασμα από την ανάλυση των γεγονότων και της μαρτυρίας εμπειρογνώμονα που σκοπό έχει τη διακρίβωση των γεγονότων. A mıcrobıologıst who looks through a mıcroscope and ıdentıfıes a mıcrobe ıs perceıvıng a fact no less than the bank clerk who sees an armed robbery commıtted. The only dıfference ıs the former can use a partıcular ınstrument and can ascrıbe objetıve sıgnıfıgance to the data he perceıves. The questıon of subjectıve assessment and ınterpretatıon whıch ıs the essence of opınıon evıdence hardly enters ınto the matter at all (Phıpson on Evıdence Sweet and Maxwell 18th edıtıon paragraph 33-10). Στη δική μας την περίπτωση, οι δύο ιατροί είχαν δώσει μαρτυρία σε σχέση με το πιο σημαντικό γεγονός της υπόθεσης, ήτοι την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ της κατάστασης της υγείας του Ενάγοντα και την αιτία που προκάλεσε αυτήν την κατάσταση. Στη συνέχεια ενόψει των συμπερασμάτων τους σε σχέση με αυτό το γεγονός και οι δύο είχαν εκφέρει τη γνώμη τους σε σχέση με την πρόγνωση της κατάστασης του Ενάγοντα, καθώς και τις προγνώσεις τους για το μέλλον ο κάθε ένας στα πλαίσια της δικής του της ειδικότητας. Στην υπόθεση Siegel v Pummel [2014] EWHC 4309 (QB), το Αγγλικό Δικαστήριο επεξήγησε ότι ο ρόλος του ειδικού εμπειρογνώμονα, είναι να βοηθήσει το Δικαστήριο να καταλήξει σε σωστά συμπεράσματα σε σχέση με τα επίδικα ζητήματα. Ο εμπειρογνώμονας καταδεικνύει την εμπειρογνωμοσύνη του όταν βοηθά το Δικαστήριο με τις ειδικές του γνώσεις με τρόπο αντικειμενικό, ανεξάρτητο και με διαφάνεια να καταλήξει σε δικά του συμπεράσματα σε σχέση με τα επίδικα ζητήματα. Δεν βοηθά το Δικαστήριο όταν ο εμπειρογνώμονας μειώνει άλλον ειδικό που έχει εκφέρει αντίθετη γνώμη, ακόμη και εάν δικαιολογείται η έντονη αμφισβήτηση των ευρημάτων του ειδικού με την αντίθετη άποψη. Σε εκείνην την υπόθεση, ο Δικαστής είχε σημειώσει τα εξής: «His evidence was combative and dismissive of that of other medical professionals who were not specialists in the same field as himself». Οι τρεις ιατροί εξέτασαν σε διάφορους χρονικούς περιόδους τον Ενάγοντα και οι δύο εκ των τριών ιατρών τον περιέθαλψαν. Για τις διαπιστώσεις τους αυτές, ως μάρτυρες με ειδικές γνώσεις στη διάγνωση παθολογικών ευρημάτων θεωρούνται μάρτυρες των γεγονότων. Στη συνέχεια στη βάση των ευρημάτων αυτών, και οι τρεις ιατροί έχουν εκφέρει γνώμη για τη μελλοντική πορεία της υγείας του Ενάγοντα με σκοπό η γνώμη αυτή να αποτελέσει πυξίδα για την κοστολόγηση της αποκατάστασης του. Τα κλινικά ευρήματα του Δρ. Β. που χειρούργησε τον Ενάγοντα, συνάδουν με τα στοιχεία που είναι καταχωρημένα στα αντίγραφα του ιατρικού φακέλου του νοσοκομείου. Δεν αμφισβητείται το σημείωμα της μονάδας εντατικής θεραπείας που καταγράφει ότι ο Ενάγοντας είχε εισαχθεί στο νοσοκομείο σε κωματώδη κατάσταση και κρανιοεγκεφαλική κάκωση διασωληνωμένος. Έφερε θλάσεις εγκεφάλου, υπαραχνοειδή αιμορραγία, υποσκληρίδιο αιμάτωμα και κατάγματα προσωπικού κρανίου. Ούτε αμφισβητείται ότι παρουσίασε ενδοκρανιακή πίεση με αποτέλεσμα να μην ανταποκρίνεται σε συντηρητική αγωγή και να χρειάζεται κρανιεκτομή για αφαίρεση του αιματώματος για να σωθεί η ζωή του. Αφαιρέθηκε ο ενδοκράνιος καθετήρας στις 30/07/2010 και αποσωληνώθηκε στις 03/08/

Τα πιστοποιητικά που εξέδωσε ο ΜΕ6 (Τεκμήρια 4 και 7) είναι συνεπή μεταξύ τους ως προς το περιεχόμενο τους και καταγράφουν την εξελικτική πορεία της υγείας του Ενάγοντα. Τα κατάλοιπα που καταγράφονται στα εν λόγω πιστοποιητικά, κεφαλαλγία, διαταραχές της μνήμης, εύκολη κόπωση, έλλειψη συγκέντρωσης και εκτεταμένη κάκωση του εγκεφαλικού παρεγχύματος, δεν είναι συμπτώματα που αμφισβητούνται από τους άλλους δύο ιατρούς που ήρθαν στο Δικαστήριο ως μάρτυρες. Το ότι ο Ενάγοντας είχε υποστεί σοβαρό τραύμα στο κεφάλι, επιβεβαιώνεται από την όψη του Ενάγοντα στο Δικαστήριο. Σε σχέση με τα υποκειμενικά συμπτώματα που δεν καταγράφονται στην έκθεση του όπως η απώλεια γεύσης, όσφρησης, αχαλιναγώγητη όρεξη, συναισθηματική φόρτιση και σεξουαλική δυσλειτουργία, ήταν ειλικρινής ότι κατά τον χρόνο που τον εξέτασε δεν διαπίστωσε κάτι τέτοιο, κυρίως επειδή η κατάσταση του Ενάγοντα ήταν τόσο σοβαρή που αυτά τα ζητήματα ήταν δευτερεύουσας φύσεως συγκριτικά με τα άλλα που επηρέαζαν την επιβίωση του και την καθημερινότητα του. Όμως εξήγησε απλά, ότι όλες οι κινήσεις και αισθήσεις του ανθρώπου έχουν αφετηρία τον εγκέφαλο και σε περιπτώσεις εκτεταμένης κάκωσης του μετωπιαίου λοβού τέτοιας φύσεως και έκτασης ευρήματα, δεν είναι ασυνήθιστα. Πειστικό ήταν το επιχείρημα ότι τα συγκεκριμένα ευρήματα, είναι χαρακτηριστικές παθήσεις τραυματισμού του μετωπιαίου λοβού. Για να το γνωρίζει αυτό κάποιος ειδικός για να αναφέρει τέτοια συμπτώματα στον ιατρό του ψευδώς για να τον ξεγελάσει, είναι απίθανο λαμβανομένου υπόψη και του μορφωτικού επιπέδου του Ενάγοντα. Λογική είναι η θέση του, ότι το πιο πιθανόν είναι ότι ο Ενάγοντας ως άτομο που είχε ανάγκη να εργαστεί είχε ψηλότερο όριο αντοχής του πόνου με αποτέλεσμα να ζει με την κατάσταση χωρίς να διαμαρτύρεται για την κατάσταση του. Εξάλλου η νευρολογική του εξέταση υπήρξε αδρή. Το ότι τα κατάλοιπα του είναι μόνιμα, είναι θέση που συγκλίνει με τους άλλους δύο ιατρούς και επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι ο μάρτυρας δεν συστήνει να γίνει άλλη θεραπεία ή επέμβαση του Ενάγοντα προκειμένου να βελτιωθεί. Επίσης υποστηρίζεται από το γεγονός, ότι είχε την ευκαιρία να τον εξετάσει το 2013 για να συγκρίνει την κατάσταση του με τα αρχικά του ευρήματα ευθέως μετά τον σοβαρό του τραυματισμό. Αποδέχομαι την εκτίμηση του ότι πιστοποιημένες άδειες απουσίας του Ενάγοντα από την εργασία του, δεν συνάδουν με τη σοβαρότητα της κατάστασης του και τη γνώμη του ότι αυτός ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε σε κάποιους μήνες να επιστρέψει στην εργασία του και να ασχοληθεί με εργασία έστω και χρόνια μετά που να του προκαλεί σωματική ή ψυχική κόπωση. Εξήγησε παραστατικά την εμπειρία που πέρασε ο Ενάγοντας για να καταδείξει τη δραματικότητα της κατάστασης του Ενάγοντα για να πείσει ότι ένας άνθρωπος του οποίου τρυπήθηκε το κρανίο του με τρυπάνι και είναι σταθεροποιημένο με ειδικά μοσχεύματα με εγκέφαλο που υπέστη βλάβη στους μετωπιαίους λοβούς οι οποίες είναι θλάσεις και είναι αρκετά εκτεταμένες και βρίσκονται σε σημεία του εγκεφάλου που ελέγχουν τη συμπεριφορά, την κίνηση και ανώτερες φλοιικές λειτουργίες του εγκεφάλου, δεν είναι δυνατόν να είναι τελείως καλά. Ο συγκεκριμένος ιατρός εργαζόταν στο νοσοκομείο, είναι ο ιατρός που με επιτυχία είχε διεξάγει τις σοβαρές επεμβάσεις στο κρανίο του Ενάγοντα για να σώσει τη ζωή του και έτσι τα κλινικά του ευρήματα, γίνονται αποδεκτά και η γνώμη ότι η κατάσταση του Ενάγοντα είναι μόνιμη, ότι δεν μπορεί να εργαστεί όπως παλαιά είναι τεκμηριωμένη. Την εικόνα αυτήν τη συμπλήρωσε ο ΜΕ5 που εξέτασε τον Ενάγοντα το 2016 και διαπίστωσε ότι η κλινική του εικόνα δεν έχει αλλοιωθεί. Επιβεβαίωσε τα ευρήματα του με τη λήψη ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος. Τεκμηρίωσε τη γνώμη του σε σχέση με την προέλευση των πονοκεφάλων του και το ότι ο Ενάγοντας γνήσια έχει μόνιμη βλάβη με αποτέλεσμα να μην έχει όσφρηση και γεύση. Παρ' όλο ότι επιχειρηματολόγησε ότι τέτοιος απλοϊκός άνθρωπος δεν θα μπορούσε να σκαρφιστεί τις πολύ ειδικές επιπτώσεις που προκαλεί σοβαρή κάκωση μετωπιαίου λοβού, έλεγξε τον συγκεκριμένο ισχυρισμό με κλινικό πείραμα που είχε διεξαγάγει με τα μάτια του Ενάγοντα κλειστά. Ο ΜΥ3 δεν αμφισβήτησε τα ευρήματα των συναδέλφων του και παραδέχθηκε ότι εξέτασε τον Ενάγοντα μόνο μία φορά κατόπιν αιτήματος της Υπεράσπισης. Δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω ότι ο Ενάγοντας δεν του ανέφερε οτιδήποτε για την απώλεια γεύσης και όσφρησης και τα άλλα συναισθηματικά προβλήματα που κατέγραψε ο ΜΕ5 στο Τεκμήριο 12 όμως η παράλειψη του Ενάγοντα να αναφέρει κάτι τέτοιο, δεν σημαίνει ότι δεν έχει τέτοια συμπτώματα ή ότι είπε ψέματα στον ΜΕ
Ο ΜΥ3 δεν ερεύνησε αυτό το ενδεχόμενο, παρά το γεγονός ότι είχε υπόψη του το πιστοποιητικό του συναδέλφου του. Ήταν εύστοχη η παρατήρηση του ότι εκείνο που επηρεάζεται είναι η όσφρηση και ως συνέπεια και η γεύση που αν το αντικείμενο που γεύεται ο Ενάγοντας δεν έχει χαρακτηριστική μυρωδιά το να το γευτεί με κλειστά μάτια, δεν είναι αντικειμενική εξέταση. Τούτο ισχύει για ζάχαρη και πιθανόν για το πιπέρι, αλλά όχι το λεμόνι που έχει χαρακτηριστική οσμή που έπρεπε να την αναγνωρίσει ο Ενάγοντας ακόμη και με κλειστά τα μάτια. Σε κάθε περίπτωση, τα κλινικά ευρήματα του ΜΕ5 ως προς τη γεύση και όσφρηση, δεν επιδέχονται αμφισβήτησης ενόψει του ότι ο ΜΥ3 δεν έκανε τις δικές του εξετάσεις παρ' όλο ότι γνώριζε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου
Ως προς τα υπόλοιπα μόνιμα κατάλοιπα του Ενάγοντα, οι διαπιστώσεις του ΜΥ3 συνάδουν με αυτά των συναδέλφων του η διαφορά της γνωμοδότησης του ΜΥ3 είναι το τι εργασίες δύναται να εκτελέσει ο Ενάγοντας ενόψει της κατάστασης της υγείας του. Εκ των πραγμάτων η θέση του ΜΕ5 από εξέταση που έγινε το 2013, ότι ο Ενάγοντας δεν είναι σε θέση να κάνει οποιανδήποτε εργασία που θέλει πνευματική και σωματική κόπωση πρέπει να αναθεωρηθεί επειδή από το 2018 ο Ενάγοντας μπορεί να εργαστεί και το ιατροσυμβούλιο που τον εξέτασε, του αναγνώρισε ότι μπορεί να εργαστεί σε εργασία που δεν έχει απαιτήσεις για σωματική και πνευματική κόπωση. Από την άλλην, η γνώμη του ΜΥ3 ότι ο Ενάγοντας μπορεί να εργαστεί ως αποθηκάριος είναι κατά την άποψη μου αυθαίρετη ενόψει της διαπίστωσης του ιδίου του μάρτυρα ότι έχει κεφαλαλγίες και κουράζεται εύκολα. Περαιτέρω, το ευρύτερο πρόβλημα είναι κατά πόσο θα ήθελε κάποιος να προσλάβει τον Ενάγοντα να κάνει εργασία που έχει σοβαρές απαιτήσεις ενόψει της κατάστασής του. Ο Ενάγοντας ανέφερε ότι δεν εργάστηκε πριν από το 2018, όχι επειδή δεν ήθελε να εργαστεί αλλά επειδή δεν μπορούσε να βρει επικερδή εργοδότηση στην κατάσταση του. Ο Ενάγοντας αναγκάστηκε να παραιτηθεί από την εργασία του, παρ' όλο ότι είχε ανάγκη να εργαστεί ενώ δεν είχε τέτοιο πρόβλημα προηγουμένως. Επομένως η εκτίμηση του ΜΕ5 επί του Τεκμηρίου 12 ότι η κατάσταση του Ενάγοντα «επηρεάζουν την καθημερινότητα του τόσο σε προσωπική όσο και σε επαγγελματική βάση» (Τεκμήριο 12) είναι η πιο ορθή. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ Με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία της υπόθεσης, προκύπτει ότι ως η πορεία του Εναγόμενου υπήρχε πυκνή κυκλοφορία στη λεωφόρο. Σε σημείο του δρόμου όπου υπήρχε ανήφορο και διάβαση πεζών, δημιουργήθηκε κενό στην πυκνή κυκλοφορία και ο Ενάγοντας μαζί με ένα καρότσι, βρήκε την ευκαιρία να εισέλθει στον δρόμο για να διασταυρώσει απέναντι όπου ήταν το δικό του όχημα σταθμευμένος. Πρόσεξε ένα βαν σε λίγα μέτρα απόσταση και υπολόγισε ότι αυτός είχε το περιθώριο να σταματήσει και/ή θα τον είχε προσέξει και θα σταματούσε. Το προπορευόμενο βαν σταμάτησε αφού ο ΜΕ4 αντιλήφθηκε την παρουσία του Ενάγοντα στον δρόμο και διασταύρωνε βιαστικά. Εξαιτίας του κενού στην κυκλοφορία, τη χαμηλή του ταχύτητα και της απόστασης, ήταν σε θέση να σταματήσει για να επιτρέψει στον πεζό να διασταυρώσει. Ο Ενάγοντας σπρώχνοντας το καρότσι, διασταύρωσε και πέρασε στα δεξιά του βαν και εκείνην την ώρα ο Εναγόμενος που οδηγούσε το μοτοποδήλατο, προσπέρασε από τα δεξιά σε σημείο του δρόμου όπου απαγορεύεται το προσπέρασμα. Εξαιτίας της ανηφόρας του δρόμου και του ότι το βαν κάλυπτε το μοτοποδήλατο, δεν φαίνεται να πρόσεξε τον Ενάγοντα κατά το προσπέρασμα. Είναι ασφαλές συμπέρασμα, ότι ο Εναγόμενος δεν είχε προσέξει την παρουσία του Ενάγοντα στον δρόμο, διαφορετικά δεν θα επιχειρούσε να προσπεράσει αφού σταμάτησε το βαν να επιτρέψει εν τέλει στον Ενάγοντα να διασταυρώνει. Ως αποτέλεσμα αυτού, το μοτοποδήλατο συγκρούστηκε με τον Ενάγοντα ή το καρότσι του με αποτέλεσμα ο Ενάγοντας να τραυματιστεί σοβαρά και να είναι ανάγκη να μεταφερθεί στο νοσοκομείο σε κωματώδη κατάσταση. Οι ζημιές στο μοτοποδήλατο που οδηγούσε ο Εναγόμενος, αγωνιστικού τύπου, ήταν εκτεταμένες στη δεξιά πλευρά του μοτοποδηλάτου. Η σύγκρουση έγινε κάπου στο μέσο του δρόμου στο σημείο, όπου ο ΜΕ3 εντόπισε μαύρισμα από γδάρσιμο στον δρόμο που προκλήθηκε από τη σύγκρουση. Ο Εναγόμενος κατηγορήθηκε για το δυστύχημα, καταχωρήθηκε ποινική υπόθεση εναντίον του και παραδέχθηκε ενοχή για την κατηγορία της αμέλειας στην πρόκληση του δυστυχήματος. Ο Ενάγοντας έχει αποκρουστική ουλή που ομοιάζει με τρύπα στο κεφάλι. Μετά τη μεταφορά του στο νοσοκομείο, παρουσίασε φλεγμονή και αιμορραγία στον εγκέφαλο με αποτέλεσμα να αυξηθεί κρανιοεγκεφαλική πίεση. Τον χειρούργησε ο ΜΕ6 και του έκανε την επέμβαση της κρανιεκτομής για να σώσει τη ζωή του και να αφαιρεθεί το αιμάτωμα. Κατά την εισαγωγή του ήταν διασωληνωμένος, έφερε θλάσεις εγκεφάλου, υπαραχνοειδή αιμορραγία, υποσκληρίδιο αιμάτωμα και κατάγματα προσωπικού κρανίου. Είχε εισαχθεί στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας στις 20/07/2010, υποβλήθηκε σε κρανιεκτομή και αποσωληνώθηκε την 03/08/
Κατά την έξοδο του ο Ενάγοντας παρουσίασε αριστερά ημιπάρεση και δυσφορία. Πήρε εξιτήριο από τη ΜΕΘ την 07/08/
Πήγε σε εξειδικευμένο κέντρο φυσιοθεραπείας. Έγιναν έλεγχοι στα εξωτερικά ιατρεία της κλινικής του κατάστασης, το επίπεδο της συνείδησης του ήταν καλό και η επικοινωνία του με το περιβάλλον ήταν χωρίς ελλείμματα. Η κινητική του κατάσταση ήταν καλή. Ως συνέπεια αυτού, την 24/11/2010 έγινε εισαγωγή του στο νοσοκομείο για να υποβληθεί σε νέα χειρουργική επέμβαση για τοποθέτηση του αφαιρεθέντος οστού. Η μετεγχειρητική πορεία υπήρξε καλή. Ο ασθενής παρουσίαζε κεφαλαλγία, διαταραχές μνήμης, εύκολη κόπωση και έλλειψη συγκέντρωσης. Παρέμεινε με εκτεταμένη κάκωση του εγκεφαλικού παρεγχύματος και δεν μπορούσε να υποβάλλεται σε σωματική και πνευματική κόπωση. Υποβλήθηκε σε φυσιοθεραπεία ως το Τεκμήριο
Απουσίαζε από την εταιρεία του με άδεια ασθένειας για μεγάλη περίοδο και αποχώρησε την 01/09/2013 οικειοθελώς μετά από το σοβαρό ατύχημα επειδή δεν μπορούσε να εργαστεί και ισχυριζόταν ότι είχε πονοκεφάλους και ζαλάδες. Με την επιστροφή του στην εργασία, είχε αναλάβει πιο απλά καθήκοντα. Λάμβανε επίδομα αναπηρίας ασθένειας για τα έτη 2010 και 2011 (βλ. Τεκμήριο 36) και από 20/07/2011 η Υπηρεσία των Κοινωνικών Ασφαλίσεων του ενέκρινε ποσοστό αναπηρίας 20%, ήτοι επίδομα ύψους €210 μηνιαίως. Οι απολαβές του προ του δυστυχήματος ήταν €16.
Δεν μπορούσε να βρει επικερδή εργοδότηση μέχρι το 2018 όταν προσλήφθηκε στην εταιρεία Viofoods με απολαβές περίπου €8.500 ετησίως και εργοδοτείται μέχρι σήμερα. Η κινητικότητα του είναι φυσιολογική χωρίς πάρεση της μυϊκής ισχύος και χωρίς αυξημένα τενόντια αντανακλαστικά. Έχει χάσει την όσφρηση του και τη γεύση του και έχει έντονα συμπτώματα μετωπιαίου λοβού, όπως αχαλίνωτη διάθεση για φαγητό και συναισθηματικές διεγέρσεις. Η γλοίωση των μετωπιαίων λοβών δικαιολογεί ελαφριά αστάθεια. Τα μόνιμα του κατάλοιπα επηρεάζουν την προσωπική και επαγγελματική του καθημερινότητα. Ο Εναγόμενος 2 είναι ιδιοκτήτης του μοτοποδηλάτου και δεν έλαβε μέτρα να αποτρέψει την οδήγηση του μοτοποδηλάτου από τον Εναγόμενο 1, όμως δεν έχει προσκομιστεί ίχνος μαρτυρίας ότι ο Εναγόμενος 2 ήταν υπεύθυνος για τις πράξεις του Εναγόμενου 1 με τρόπο που να κρίνεται εκ προστήσεως υπεύθυνος (vicariously liable) για το δυστύχημα. Αγνοώ το περιεχόμενο της συμβατικής σχέσης της Εναγόμενης 3 με τον Εναγόμενο 2, ώστε να αποφανθώ κατά πόσο η Εναγόμενη 3 οφείλει να καλύψει τις ζημιές του Ενάγοντα για αμελείς πράξεις του Εναγόμενου
ΕΥΘΥΝΗ Ως προκύπτει από τα γεγονότα της υπόθεσης, το δυστύχημα δεν έχει συμβεί επειδή ο Ενάγοντας διασταύρωνε τον δρόμο αφού σύμφωνα με τη μαρτυρία του αυτόπτη μάρτυρα κατά τον χρόνο που έγινε η σύγκρουση, ο Ενάγοντας είχε διανύσει κάποια μέτρα και προχωρούσε προς το κέντρο του δρόμου με αποτέλεσμα ο Ενάγοντας να βρίσκεται ήδη στα δεξιά του μάρτυρα. Στο στάδιο αυτό, ο οδηγός του προπορευόμενου βαν είχε ήδη σταματήσει διότι εντόπισε την παρουσία του Ενάγοντα στον δρόμο. Στο σημείο που ο οδηγός ήταν ήδη σταματημένος, ίσως και αναγκαστικά επειδή ο Ενάγοντας εισήλθε στον δρόμο με το καρότσι εκμεταλλευόμενος το κενό στην πυκνή κυκλοφορία και ο Ενάγοντας πέρασε μπροστά του και πέρασε στα δεξιά σημειώθηκε το προσπέρασμα του μοτοποδηλάτου σε σημείο του δρόμου όπου απαγορεύεται το προσπέρασμα. Είναι ασφαλές το συμπέρασμα, ότι ο Εναγόμενος δεν είχε αντιληφθεί την παρουσία του Ενάγοντα να διασταυρώνει τον δρόμο, διαφορετικά δεν θα επιχειρούσε να προσπεράσει το προπορευόμενο του όχημα. Προκύπτει εκ των πραγμάτων, ότι ο Εναγόμενος δεν θα επιχειρούσε τέτοιο προσπέρασμα με κίνδυνο να τραυματίσει πεζό που διασταύρωνε, εκτός και εάν παρέλειπε να δει έγκαιρα τον πεζό. Τούτο υποστηρίζεται από το γεγονός, ότι ο αστυνομικός ανακριτής της υπόθεσης δεν είχε εντοπίσει ίχνη τροχοπέδησης στον δρόμο και από το γεγονός ότι το ανήφορο του δρόμου σε συνδυασμό με την παρουσία του βαν μπορεί να δυσκόλευε την ορατότητα. Ακόμη και να γίνει δεκτό ότι η ορατότητα του Εναγόμενου ήταν μειωμένη υπό τις περιστάσεις με αποτέλεσμα να μην αντιληφθεί την παρουσία του πεζού, αυτό δεν τον απαλλάσσει από την αποκλειστική ευθύνη για το δυστύχημα. Ο Εναγόμενος θα πρέπει να πρόσεξε ότι το προπορευόμενο του όχημα είχε σταματήσει, παρά την πυκνή κυκλοφορία στον δρόμο και αυτός ήταν ο λόγος που αποφάσισε να τον προσπεράσει. Όμως προσπέρασε σε σημείο του δρόμου όπου απαγορευόταν το προσπέρασμα και ενώ δεν είχε δει ή δεν μπορούσε να δει γιατί το προπορευόμενο του όχημα είχε σταματήσει. Αποκλειστική αιτία για την πρόκληση του δυστυχήματος, ήταν η οδήγηση του Εναγόμενου, ήτοι να προσπεράσει το προπορευόμενο όχημα σε σημείο του δρόμου όπου απαγορευόταν και χωρίς αυτός να ελέγξει τον δρόμο ώστε να ικανοποιηθεί ότι αυτό το παράνομο προσπέρασμα που επιχειρούσε να εκτελέσει κοντά σε διασταύρωση πεζών, ήταν εφικτό χωρίς κίνδυνο. Αυτή δεν είναι η περίπτωση που θα πρέπει να καταμεριστεί η ευθύνη για το δυστύχημα. Η σύγκρουση, προκλήθηκε εξαιτίας της οδήγησης του Ενάγοντα. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Ενάγοντας έπραξε ορθά όταν εκμεταλλεύτηκε το κενό στην πυκνή κυκλοφορία για να διασταυρώσει βιαστικά τον δρόμο. Όμως η συμπεριφορά του Ενάγοντα, ο οποίος ήδη ήταν στη διαδικασία να διασταυρώνει μπροστά από όχημα που είχε ήδη σταματήσει για να του δώσει προτεραιότητα, δεν είναι η αιτία του δυστυχήματος. Όταν ο Εναγόμενος ξεκίνησε να προσπερνά, ο Ενάγοντας ήδη διασταύρωνε τον δρόμο και ο οδηγός του βαν είχε σταματήσει το όχημα του για να τον αφήσει να περάσει. Ο λόγος που ο Εναγόμενος αποφάσισε να προσπεράσει μέσα σε πυκνή κίνηση, είναι επειδή το προπορευμένο όχημα είχε σταματήσει και δημιουργήθηκε κενό στην κυκλοφορία. Κατά συνέπεια, η εκτέλεση παράνομης ενέργειας στον δρόμο χωρίς ο οδηγός να είναι βέβαιος ότι μπορούσε να εκτελέσει τέτοιο προσπέρασμα με ασφάλεια, είναι ο λόγος που προκλήθηκε το δυστύχημα. Το προσπέρασμα όταν υπάρχει αδυναμία ορατότητας του οδηγού, συνιστά παράβαση του καθήκοντος του οδηγού να οδηγά προσεκτικά. Στην υπόθεση Procopiou v. Panayi 1 CLR

(1979)το Εφετείο αποφάσισε ότι αποκλειστική αιτία δυστυχήματος που έγινε μεταξύ οδηγού που προσπερνούσε και οδηγού που ερχόταν από απέναντι, ήταν η οδική συμπεριφορά του οδηγού που προσπερνούσε επειδή αποφάσισε να προσπεράσει σε σημείο του δρόμου όπου η ορατότητα του ήταν περιορισμένη λόγω κλίσης του δρόμου. Επομένως, το παράνομο προσπέρασμα σε σημείο του δρόμου όπου ο οδηγός δεν βλέπει καθαρά για να αντιληφθεί τον λόγο που σταμάτησε το προπορευόμενο του όχημα, αποτελεί παράβαση του καθήκοντος του οδηγού να οδηγά προσεκτικά. Ο Εναγόμενος γνώριζε την ώρα που πήγαινε να προσπεράσει ότι πήγαινε να κάνει κάτι το παράνομο σε σχέση με τους κανόνες οδικής ασφάλειας. Εφόσον αυτή η παρανομία ήταν η αιτία πρόκλησης του δυστυχήματος, έχει ευθύνη για το δυστύχημα. Γνώριζε τη στιγμή που επιχειρούσε να προσπεράσει ότι θα έκανε κάτι το παράνομο και επικίνδυνο. Εφόσον επρόκειτο να προβεί σε παράνομη και επικίνδυνη ενέργεια στον δρόμο, όφειλε τουλάχιστον να ελέγξει ότι μπορούσε να το κάνει μέσα σε συνθήκες απόλυτης ασφάλειας. Η παράβαση τροχαίου κανονισμού δεν συνιστά από μόνο του αμέλεια, όμως όταν αυτή η παράβαση είναι η αιτία του δυστυχήματος, τότε η παράβαση του κανονισμού αποτελεί συστατικό στοιχείο της αμέλειας. Αυτό δεν σημαίνει ότι ένας πεζός δεν πρέπει να είναι προσεκτικός όταν διασταυρώνει τον δρόμο, όμως στην παρούσα περίπτωση το βαν είχε σταματήσει για να δώσει προτεραιότητα στον πεζό να διασχίσει τον δρόμο. Ήταν απρόβλεπτο ότι το μοτοποδήλατο πίσω από το βαν θα προσπερνούσε παράνομα και αιφνίδια χωρίς να ελέγξει την κίνηση στον δρόμο μπροστά από το όχημα, ώστε να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους το προπορευόμενο όχημα είχε σταματήσει. Ενόψει των ανωτέρω, βρίσκω τον Εναγόμενο αποκλειστικά υπεύθυνο για το δυστύχημα. Με βάση την αξιόπιστη ιατρική μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, έχω πειστεί ότι τα συγκεκριμένα συμπτώματα και μόνιμα κατάλοιπα της κατάστασης του Ενάγοντα (ως ανωτέρω) που περιγράφονται στα ιατρικά πιστοποιητικά των τριών ιατρών Τεκμήρια 7, 12 και 40, οφείλονται στον τραυματισμό που προκάλεσε το δυστύχημα, με αποτέλεσμα να επηρεαστεί η καθημερινότητα του Ενάγοντα, η επαγγελματική του σταδιοδρομία, η ικανότητα του να εργαστεί και να μειωθεί αισθητά η απόλαυση της ζωής του. ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ Ο Ενάγοντας θα πρέπει να αποζημιωθεί για τον πόνο και ταλαιπωρία που υπέστη ως συνέπεια του τραυματισμού του, δηλαδή είχε υποστεί βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο σε κωματώδη κατάσταση. Έπασχε από μεγάλη θλάση του δεξιού μετωπιαίου λοβού, υπαροχνοειδή αιμορραγία, υποσκληρίδιο αιμάτωμα μικρής έκτασης και στη συνέχεια εξαιτίας έντονης ενδοκρανιακής πίεσης, διενεργήθηκε αποσυμπιεστική κρανιεκτομή και αφαίρεση αιματωμάτων. Έμεινε στην εντατική περίπου 2 εβδομάδες και συνήλθε χωρίς να επηρεαστεί η κινητικότητα του. Ο πλήρης απολογισμός των τραυμάτων του Ενάγοντα καταγράφεται πιο κάτω: Συνεπεία του δυστυχήματος, είχε υποστεί σοβαρές και εκτεταμένες σωματικές βλάβες, πόνο, ταλαιπωρία, ψυχική και σωματική οδύνη. Συγκεκριμένα είχε υποστεί: - Βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση - Υπαραχνοειδή αιμορραγία που προκάλεσε κίνδυνο για τη ζωή του - Εγκεφαλικό αιμάτωμα - Θλάσεις εγκεφάλου - Κατάγματα προσωπικού κρανίου - Μεταφορά στο ΤΑΕΠ του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας σε κωματώδη κατάσταση και με επικίνδυνη για τη ζωή του ενδοκρανιακή πίεση με συνέπεια αυτής να υποβληθεί σε κρανιεκτομή - Εγκαύματα εκ τριβής και κακώσεις σε διάφορα σημεία του σώματός του - Πληγές κατάκλισης σε διάφορα σημεία του σώματός του - Ουλές σε διάφορα μέρη του σώματος και μόνιμη ουλή στο κεφάλι - Μόνιμη ημιπάρεση αριστερά και μόνιμη δυσφασία - Μόνιμη αδυναμία μυϊκής ισχύος αριστερά - Αυξημένη πιθανότητα για δημιουργία επιληψίας - Μόνιμο χρόνιο πονοκέφαλο - Μόνιμα επεισόδια ζάλης - Μόνιμη αστάθεια βαδίσματος - Μόνιμη απώλεια όσφρησης - Μόνιμη απώλεια γεύσης - Μόνιμη αχαλίνωτη διάθεση για φαγητό και παθολογικό κλάμα και έντονες ανεξέλεγκτες συναισθηματικές διεγέρσεις (λόγω μόνιμης νευρολογικής βλάβης)» Νοσηλεύτηκε σε ειδικό κέντρο αποκατάστασης και στη συνέχεια τον Νοέμβριο του 2010, υποβλήθηκε σε δεύτερη σοβαρή επέμβαση για επανατοποθέτηση του αφαιρεθέντος οστού. Η αποθεραπεία του υπήρξε δύσκολη, τέθηκε σε άμεσο κίνδυνο η ζωή του. Δεν μπορούσε να αυτοεξυπηρετηθεί, μέχρι σήμερα έχει τα μόνιμα κατάλοιπα που περιγράφονται πιο πάνω και επηρεάζουν την καθημερινότητα της προσωπικής και επαγγελματικής του ζωής και έχει μίαν αποκρουστική ουλή στο μέτωπο που τον κάνει να ξεχωρίζει από άλλους ανθρώπους. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι για αρκετά χρόνια περνούσε μαρτύριο και ότι το σήμερα και το αύριο της ποιότητας της ζωής του, πάσχει σε βαθμό που χάνει καθημερινές απολαύσεις της ζωής. Δεν μπορεί επί παραδείγματι, να βγει έξω χωρίς να τον βλέπουν άλλοι εξαιτίας της ουλής και δεν μπορεί ακόμη να απολαύσει ένα πιάτο φαγητό επειδή έχει απωλέσει τη γεύση και την όσφρηση του. Μέσα σε λίγα λεπτά πέρασε από βιοπαλαιστής προστάτης της οικογένειάς του, σε νευρωτικός εξαρτώμενος εξαιτίας της φυσικής του και συναισθηματικής του αστάθειας. Πέρασε μεγάλο χρονικό διάστημα στο νοσοκομείο και στην εντατική σε κωματώδη κατάσταση, ήθελε μήνες και όχι εβδομάδες για να είναι σε θέση να αυτοεξυπηρετηθεί και δεν θα είναι ποτέ το ίδιο. Η αστάθεια, οι κεφαλαλγίες και η γρήγορη κόπωση είναι μόνιμα κατάλοιπα. Παρά τις φιλότιμες του προσπάθειες και την προσπάθεια του εργοδότη του να τον βοηθήσει με πιο ελαφριά καθήκοντα, το 2013 διέκοψε την εργοδότηση του και περάσαν 5 χρόνια για να βρει εργοδότη να τον προσλάβει στη φυσική κατάσταση που ήταν. Με αναφορά το πιο πάνω πραγματικό υπόβαθρο, θα επιχειρήσω με τη βοήθεια δικαστικών αποφάσεων με παρόμοια γεγονότα, να καταλήξω σε ένα ποσό χρημάτων που θα αποκαταστήσει γενικά τον Ενάγοντα στο μέτρο που αυτό είναι εφικτό για τον πόνο, ταλαιπωρία και απώλεια που έχει υποστεί ως συνέπεια του δυστυχήματος. Στην απόφαση Polycarpou v. Adamou 1 CLR

(1988)727 το Εφετείο επεξήγησε ότι ο σκοπός των γενικών αποζημιώσεων είναι η αποκατάσταση της Ενάγουσας σε σχέση με απώλειες που θα υποστεί σε σχέση με μελλοντικά της εισοδήματα, απώλειες σε σχέση με την απόλαυση της ζωής και απώλειες που προκύπτουν από τον πόνο και ταλαιπωρία που έχει υποστεί συνεπεία του δυστυχήματος. Το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του όλα τα σχετικά γεγονότα και δεδομένα για να επιδικάσει δίκαιη αποζημίωση στον Ενάγοντα. Στην υπόθεση Τσιβίκου ν. Γενικού Εισαγγελέα Πολιτική Έφεση 350/2011 ημερομηνίας 29/05/2018, ECLI:CY:AD:2018:A255, ο Ενάγοντας είχε υποστεί χτύπημα στο κεφάλι με αποτέλεσμα να παρουσιάζει μόνιμα κατάλοιπα στις αισθήσεις του και συγκεκριμένα υπέφερε από βαρηκοΐα και εμβοές. Είχε διάφορες εκδορές και αποξέσεις της επιδερμίδας και εξοίδηση στο πίσω μέρος του τριχωτού της κεφαλής. Υπήρχε ζαλάδα, κεφαλαλγία και άλγος σε όλο το κορμί του, ιδιαιτέρως στις πλευρές και τους ώμους. Οι κακώσεις του δεν ήταν μόνιμες αλλά αυτές προκάλεσαν εύκολη κόπωση, διαταραχές συγκέντρωσης, διαταραχές ύπνου και φοβίες. Παρ' όλο ότι τα πλείστα τραύματα δεν προκάλεσαν μόνιμες συνέπειες στον Ενάγοντα, τα μόνιμα κατάλοιπα σε μίαν από τις αισθήσεις του, ήτοι διαγνώστηκε νευροαισθητήρια βαρηκοΐα κυρίως στο αριστερό αυτί, οδήγησε το Εφετείο στη διαπίστωση ότι οι γενικές αποζημιώσεις που του επιδικάστηκαν, να θεωρούνται έκδηλα ανεπαρκείς και το ποσό αυτό να αυξηθεί από το ποσό των 50.000, στο ποσό των €80.000. Στην υπόθεση A. Panayides Contracting Ltd. ν Νίκου Σταύρου Χαραλάμπους 1 ΑΑΔ 418

(2004), σε σχέση με νεαρό που είχε υποστεί παρόμοιο σοβαρό κρανιακό κάταγμα με εξίσου σοβαρή συμπτωματολογία και κατάλοιπα, αυξήθηκαν οι γενικές αποζημιώσεις που του επιδικάστηκαν πρωτόδικα από το ποσό των ΛΚ75.000 σε ΛΚ200.000 πριν από σχεδόν 20 χρόνια. Αναλυτικά τα τραύματα του 20χρονου ήταν ως ακολούθως: Διαπιστώθηκε ατροφία του βρεγματικού λοβού με διατεταμένη την ωμόπλευρη κοιλία του εγκεφάλου και μόνιμη καταστροφή του εγκεφαλικού παρεγχύματος υπό τη μορφή παρεγκεφαλικής κύστης στη δεξιά κροταφοβρεγματική περιοχή. Περαιτέρω, το πτερύγιο του αριστερού αυτιού παρουσίαζε εκτεταμένη βλάβη και δυσμορφία χωρίς όμως επηρεασμό της ακοής. Τα πιο κάτω διαπιστώθηκαν ως μόνιμα νευρολογικά κατάλοιπα: (α) Δεξιά σπαστική ημιπάρεση και σπαστική αδυναμία ή μυϊκή αδυναμία του δεξιού άνω και κάτω άκρου. Μόνο για ελάχιστο χρόνο είναι δυνατό να σταθεί χωρίς τη βοήθεια βακτηρίας και πάντως, δεν μπορεί να ανεβεί σκάλες ούτε να καλύψει αποστάσεις. Το αριστερό του πόδι "δρεπανίζει", έχει αυξημένη σπαστικότητα και το "κωλοσύρνει". (β) Ενώ είχε επικοινωνία με το περιβάλλον, είχε καλή αντίληψη και συνεργάστηκε ικανοποιητικά με τους γιατρούς, αντιμετώπιζε σοβαρή δυσκολία στην ομιλία (κολλώδης και βρόγχος φωνής ή "σπαστική δυσαρθρία") που οφείλεται σε βλάβη του στελέχους του εγκεφάλου. Στη δυσκολία του να εκφραστεί αλλά και να κατανοήσει αμέσως, αποδόθηκε και η μη κλήση του ως μάρτυρα. (γ) Υπέστη μεγάλη σειρά μετατραυματικών επιληπτικών κρίσεων που επιβεβαιώθηκαν με ηλεκτροεγκεφαλογραφήματα και του χορηγείται αντιεπιληπτική αγωγή. Αυτή μείωσε σε μεγάλο βαθμό την πιθανότητα επανεμφάνισής τους. Τα φάρμακα είναι μόνο κατασταλτικά και δυστυχώς έχουν σοβαρές παρενέργειες. Ήδη παρουσιάστηκαν υπερτροφία των ούλων και προβλήματα στα δόντια, για τα οποία παραπέμφθηκε σε γναθοχειρουργό. (δ) Σπαστική αδυναμία του αριστερού χεριού που απολήγει σε πλήρη απώλεια της λειτουργίας του, όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε, είναι ως εάν να μην έχει αριστερό χέρι. Επομένως, αφού αυτό δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί, του είναι αδύνατο να κάμει οτιδήποτε που απαιτεί τη χρήση δυο χεριών, ούτε καν να τεμαχίζει την τροφή του. (ε) Ακράτεια ούρων, έντονη για μεγάλο διάστημα αλλά τώρα αραιή, κατά τη νύκτα. Η εκδήλωση της ανάγκης απαιτεί άμεση ούρηση που προϋποθέτει ταχύτητα-ανύπαρκτη βέβαια- διαφορετικά, όπως λέχθηκε, "τα κάμνει πάνω του". (στ) Εκρήξεις γέλιου και κλάματος, ανεξέλεγκτες και χωρίς αιτία λόγω καταστροφής του εγκεφαλικού παρεγχύματος. Νευρικός, απαιτητικός, ευσυγκίνητος. Δυσκολεύεται στην κατάποση σε βαθμό που προκαλεί ακόμα και κίνδυνο πνιγμού, του πέφτει το φαγητό όταν τρώγει και τρέχουν τα σάλια του (σιαλόρροια). Στη δική μας την περίπτωση, ο Ενάγοντας είχε φυσιολογικό ηλεκτροκεφαλογράφημα, είχε εκμηδενιστεί η πιθανότητα επιληπτικών κρίσεων και δεν είχε νευρολογική βλάβη που να επηρέαζε την κινητικότητα του ή την ολοκληρωτική ανικανότητα του πιο πάνω Ενάγοντα να αυτοεξυπηρετηθεί. Στη δική μας την περίπτωση, δεν έχει εκμηδενιστεί η ποιότητα και απόλαυση της ζωής του Ενάγοντα, αλλά έχει επηρεαστεί σημαντικά εξαιτίας του πόνου και ταλαιπωρία που του προκάλεσε το σοβαρό τραύμα στο κεφάλι και τα μόνιμα κατάλοιπα που του έχει αφήσει. Στην υπόθεση Γεώργιος Τρύφωνος ν. Σωτήρη Σωτηρίου 1 ΑΑΔ 1305

(2000), το Εφετείο αύξησε τις πρωτόδικες αποζημιώσεις από ΛΚ100.000 μέχρι ΛΚ150.000 σε σχέση με μόνιμα κατάλοιπα στις αισθήσεις, επειδή αναγνώρισε ότι αυτό μείωνε αισθητά την ποιότητα και την απόλαυση της ζωής. Ο Ενάγοντας σε εκείνην την περίπτωση, είχε υποστεί ολική τύφλωση στο δεξί το μάτι και μερική αντίληψη του φωτός στο αριστερό. Τονίστηκε ότι η όραση είναι η πιο σημαντική από τις αισθήσεις «η οποία διέπει όλην τη δημιουργικότητα, αξία και δυνατότητα ευτυχίας στη ζωή». Στην υπόθεση Βάσος Μιχάλης ν. Ανδρέα Ονουφρίου 1 Α.Α.Δ 1349

(2002), το Εφετείο αύξησε γενικές αποζημιώσεις σε νεαρή κοπέλα ηλικίας 22 ετών στο ποσό των 28.000 λιρών. Σε εκείνην την περίπτωση, η νεαρή είχε υποστεί σοβαρή κρανιοεγκεφαλική κάκωση με απώλεια αισθήσεων και έφερε τραύματα σε όλο της το πρόσωπο που είχαν συρραφτεί και παρουσίαζε απώλεια 3 δοντιών από την άνω γνάθο και ρινορραγία. Της είχαν τοποθετηθεί 3 οδοντιατρικά εμφυτεύματα και είχε υποβληθεί σε επιδιορθωτική επέμβαση ρινός. Είχε ληφθεί υπόψη ότι θα ήταν ανάγκη στο μέλλον, η διενέργεια μελλοντικής χειρουργικής επέμβασης των ουλών της. Σε αντίθεση με τη δική μας την περίπτωση, της είχαν προκληθεί κεφαλαλγίες και ζαλάδες οι οποίες όμως δεν ήταν μόνιμες και βελτιώνονταν σταδιακά. Επίσης η όλη εμπειρία της δημιούργησε ψυχολογικά προβλήματα και αναγνωρίστηκε ότι υπήρξε μείωση της ικανότητας της προς εργασία. Στην υπόθεση Λούης Χρήστου ν. Ευαγόρα Χριστοφή και άλλου 1 Α.Α.Δ 503

(1998), επιδικάστηκαν γενικές αποζημιώσεις ύψους ΛΚ30.000. Σε εκείνην την περίπτωση, όπως και στη δική μας, ο Ενάγοντας είχε υποστεί βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση και υποβλήθηκε σε επείγουσα κρανιοτομή, ανάταξη του κατάγματος του δεξιού κροταφικού λοβού και έλεγχο της εγκεφαλικής αιμορραγίας. Επίσης παραπονείτο για ζάλη και κεφαλαλγία που τον κράτησαν μακριά από την εργασία του για περίοδο 8 μηνών. Υπήρχε κίνδυνος εμφάνισης μετατραυματικής επιληψίας σε τραυματικής φύσεως αυτής, σε ποσοστό 20% και υπήρχαν μόνιμα κατάλοιπα όπως η απώλεια της αίσθησης της όσφρησης και επιλησμόνηση πρόσφατων γεγονότων με δυσχέρεια συγκέντρωσης, προσοχής, εύκολη πνευματική κούραση, αλλαγές στην προσωπικότητα και απώλεια ακοής με τάση για εμετό και εμβοές στο αριστερό αυτί. Στην υπόθεση Άννα Λευτέρη ν. Όλγας Τσιαμάς 1 Α.Α.Δ 800

(2012), η Ενάγουσα είχε υποστεί ασταθές σφηνοειδές συμπιεστικό κάταγμα του πρώτου οσφυϊκού σπονδύλου και σοβαρά κατάλοιπα νευρολογικών συμπτωμάτων, ώστε η ζωή της τραυματικά να υποβαθμιστεί και να ανατραπεί. Είχε πρόβλημα κινητικότητας και αιμωδίες και θα είχε διαταραχές της αισθητικότητας στα κάτω άκρα τόσο στο κρύο, όσο και στο ζεστό και διαταραχές της σεξουαλικής της συμπεριφοράς. Το Εφετείο παραμέρισε το ποσό των €130.000 σε γενικές αποζημιώσεις και αντικατέστησε το ποσό αυτό με το ποσό των €200.000. Στην υπόθεση Ψαρά ν. Μούσκου 1 Α.Α.Δ 1820

(2012), επιδικάστηκαν γενικές αποζημιώσεις στον Ενάγοντα ύψους €63.218 για σοβαρής μορφής κρανιοεγκεφαλική κάκωση με υποσκληρίδιο αιμάτωμα κάταγμα κρανίου και κάκωση μετωπιαίου λοβού του εγκεφάλου. Στην υπόθεση Οικονομίδης ν. Κουβέλλα 1 Α.Α.Δ 2299

(2012), αυξήθηκε κατ' Έφεση το ποσό σε γενικές αποζημιώσεις, στο ποσό των €119.602 σε γυναίκα 45 ετών για σοβαρή κρανιοεγκεφαλική κάκωση και συντριπτικό κάταγμα αριστερής ωμοπλάτης. Στην υπόθεση Κουμή ν. Κυριάκου, είναι η Πολιτική Έφεση 81/13 ημερομηνίας 14/05/2019, ECLI:CY:AD:2019:A184, ο Ενάγοντας είχε υποστεί βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση, οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα αριστερής κροταφικής, κάταγμα κρανίου με αποτέλεσμα να παρουσιάζει διαταραχή της προσωπικότητας με υπερβολική ευερεθιστότητα και παρορμητική συμπεριφορά. Επίσης παρουσίαζε συναισθηματική αστάθεια με περιόδους κατάθλιψης και μείωση των ενδιαφερόντων του. Τα πιο πάνω επηρέασαν τις σχέσεις και την επαγγελματική σταδιοδρομία του Ενάγοντα και επιδικάστηκαν ως γενικές αποζημιώσεις το ποσό των €120.000. Οι αρχές που διέπουν τον προσδιορισμό αποζημιώσεων, επεξηγούνται στην υπόθεση Paraskevaides (Overseas) Ltd and Another v. Christofi

(1982)1 CLR 789. "Στόχος των αποζημιώσεων που επιδικάζονται είναι να αποδοθεί δικαιοσύνη στην απώλεια και στη ζημιά του διαδίκου που τραυματίστηκε χωρίς να εναποτίθεται υπέρμετρο βάρος πάνω στον αδικοπραγούντα. (Βλ. Fletcher v. Autocar Transportes Ltd [19680 1 All E. R. 726, Constantinou v. Salahouris

(1969)1 C. L. R. 416). Με άλλες λέξεις, το ποσό που επιδικάζεται πρέπει να είναι κοινωνικά αποδεκτό. Συνεπώς, η κοινωνική δεοντολογία κατά τον ουσιώδη χρόνο είναι σε κάθε περίπτωση παράγοντας σχετικός προς το έργο μας ειδικά σε σχέση με μη χρηματική απώλεια. Η χρηματική ζημιά, ως περισσότερο επιδεκτική μαθηματικού υπολογισμού εξαρτάται λιγότερο από κοινωνικά κριτήρια. Στόχος του εγχειρήματος είναι η κατάληξη, στο τέλος της πορείας, σε αριθμό που είναι δίκαιος και εύλογος κάτω από τις περιστάσεις της υπόθεσης". Η αποζημίωση για αστικά αδικήματα, δεν έχει σκοπό την τιμωρία, αλλά την αποκατάσταση. Αυτή η ατέλεια του χρήματος ως μέσου για αποκατάσταση, δεν πρέπει να επενεργεί προς επαύξηση των αποζημιώσεων. (Βλ. Μαυροπετρή ν. Λουκά

(1995)1 Α.Α.Δ. 66, 74). Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει επιδείξει μία σταθερή άνοδο του επιπέδου των γενικών αποζημιώσεων. Έχει τονίσει την ανάγκη για μίαν πιο δίκαιη και φιλελεύθερη αποτίμηση του ανθρωπίνου πόνου και των πολλαπλών στερήσεων που προκαλούν οι αναπηρίες στα θύματα της αμέλειας (Βλ. Παναγή ν. Θεοδώρου

(1992)1 Α.Α.Δ. 1303, Ηρακλέους ν. Πίτρου

(1994)1 Α.Α.Δ. 239, Αριστοδήμου ν. Θωμά

(1999)1 Α.Α.Δ, 687, Μαίττα ν. Γεωργίου κ.α.

(1998)1 Α.Α.Δ. 1 και Βρυωνίδης ν. Σωφρονίου

(1997)1 Α.Α.Δ.

(1181). Προηγούμενες αποφάσεις δεν αποτελούν δεσμευτικό προηγούμενο υπό την έννοια της αρχής του stare decisis αλλά παρέχουν καθοδήγηση (βλ. Παναγή, πιο πάνω). Πρέπει επίσης, να λαμβάνεται υπόψη η συνεχής μείωση της αξίας του χρήματος. Στη δική μας την περίπτωση, έλαβα υπόψη μεταξύ άλλων και τους ακόλουθους παράγοντες:

Την ηλικία του Ενάγοντα κατά τον χρόνο που τραυματίστηκε.
Το γεγονός ότι δεν είχε κανένα πρόβλημα υγείας πριν τον τραυματισμό του, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο σε κωματώδη κατάσταση, υποβλήθηκε σε δύο πολύ σοβαρές εγχειρίσεις, η ανάρρωση του υπήρξε δύσκολη και επίπονη και διαταράχθηκε πλήρως η προσωπική του ζωή και η επαγγελματική του ζωή.
Ο Ενάγοντας εξακολουθούσε και εξακολουθεί να παρουσιάζει κεφαλαλγία, διαταραχές μνήμης, εύκολη κόπωση, έλλειψη συγκέντρωσης, αστάθεια βαδίσματος, απώλεια οσμής και όσφρησης. Έχει εκτεταμένη κάκωση του εγκεφαλικού παρεγχύματος, παρατηρείται μεγάλη ουλή στο δεξιό μετωποκεντρικό μέρος του κρανίου με εμφανή αύλακα λόγω της χειρουργικής επέμβασης. Τα πιο πάνω πρόκειται για μόνιμα κατάλοιπα χωρίς πιθανότητα αποκατάστασης. Επίσης υποφέρει από έντονα συμπτώματα του μετωπιαίου λοβού όπως αχαλίνωτη διάθεση για φαγητό, παθολογικό κλάμα και έντονες συναισθηματικές διεγέρσεις. Τα πιο πάνω επηρεάζουν την καθημερινότητα του τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματική βάση.
Η ικανότητα του να εργαστεί, έχει αναγνωριστεί με 20% μόνιμη αναπηρία και ανικανότητα και χρειάστηκαν πολλά χρόνια να βρει εργασία και/ή εργοδότη ο οποίος θα αναλάμβανε να τον εργοδοτήσει στην κατάσταση του.
Υποβλήθηκε σε δύο επεμβάσεις, μεταφέρθηκε σε εξειδικευμένο κέντρο φυσιοθεραπείας για αποκατάσταση, έκανε πολλές μέρες στο Τμήμα Εντατικής Θεραπείας διασωληνωμένος.
Δεν θα υποβληθεί σε μελλοντικές επεμβάσεις για να προβεί σε άλλην επέμβαση προς αποκατάσταση της ουλής στο κεφάλι. Γι' αυτόν τον πόνο, ταλαιπωρία, οδύνη, απώλεια και μόνιμα κατάλοιπα που έχει υποστεί, δικαιούται πόσο σε γενικές αποζημιώσεις ύψους €150.
Ειδικές αποζημιώσεις Την 27/10/2022 τα μέρη έκαναν παραδεκτό ότι ο καθαρός μισθός του Ενάγοντα κατά τον χρόνο του δυστυχήματος ήταν €1.150 ως αυτό φαίνεται στο Τεκμήριο
Επίσης έγινε παραδεκτό επί πλήρους ευθύνης ότι προκύπτουν οι ακόλουθες ειδικές αποζημιώσεις:
Ιατρικά έξοδα εγκεφαλογραφήματος €
Ιατρική επίσκεψη στον ιατρό Δρ. Π. €
Αστυνομική έκθεση €
Έξοδα ετοιμασίας ιατρικής έκθεσης του νοσοκομείου Λευκωσίας €47,
Μοναδικό ζήτημα προς αμφισβήτηση, είναι η απώλεια μισθού ήτοι €87.360 μέχρι την καταχώρηση της έκθεσης απαιτήσεως στις 21/11/2016 (56 μήνες επί του ποσού των €1.560) βλ. παράγραφος 42 του Τεκμηρίου Α. Δεν έχουν προσκομιστεί άλλα αποδεικτικά στοιχεία για τις ειδικές ζημιές που ζητούνται ως η παράγραφος 24 της έκθεσης απαιτήσεως και έτσι το ύψος αυτής της απώλειας σε σχέση με τα σημεία που δεν καταγράφονται στην παράγραφο 42 του Τεκμηρίου, δεν έχουν αποδειχθεί ειδικά με τη μαρτυρία που έχουν προσκομίσει οι Ενάγοντες. Στην υπόθεση Κυριάκου ν. Δημητρίου 1 ΑΑΔ 1362

(1991), πιο πάνω, επιβεβαιώθηκε η αρχή ότι αξιώσεις για ειδικές αποζημιώσεις, πρέπει να αποδεικνύονται αυστηρά. Επίσης διατυπώθηκε η αρχή ότι δεν υπάρχει ειδικός κανόνας για το είδος της μαρτυρίας που χρειάζεται προκειμένου να θεμελιωθεί η απαίτηση για ειδική ζημιά. Ο Ενάγοντας ήταν ηλικίας 53 ετών κατά τον χρόνο που είχε συμβεί το δυστύχημα. Έχουν περάσει 12 έτη από την ημέρα πρόκλησης του δυστυχήματος και ο Ενάγοντας θα κλείσει το 65ο έτος της ζωής του. Εκ των πράγματων, ο Ενάγοντας βρίσκεται σε ηλικία συνταξιοδότησης και έτσι δεν υπάρχει προς επίλυση ζήτημα γενικών αποζημιώσεων για μελλοντικές απολαβές που θα απωλέσει ο Ενάγοντας. Θα πρέπει να μελετηθεί κατά πόσο ο Ενάγοντας έχει αποδείξει θετικά απώλεια εισοδήματος μέχρι το πέρας της δίκης ως η παράγραφος 23Β της έκθεσης απαιτήσεως. Ο Ενάγοντας έχει προσκομίσει θετική μαρτυρία, ότι απουσίαζε από την εργασία του και λάμβανε επίδομα σωματικής βλάβης από 23/07/2010 μέχρι 19/07/2011. Για την περίοδο αυτήν δικαιούται την αποκατάσταση του μισθού του, ήτοι €1.150 μηνιαίως. Για την περίοδο από 20/07/2011 μέχρι 31/08/2013 επέστρεψε στην εργασία του και λάμβανε μισθό. Έχει αποδείξει θετικά ότι αναγκάστηκε να αποχωρήσει από την εργοδότηση του διότι δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει στα καθήκοντα του εξαιτίας της φυσικής κατάστασης του. Ως προς το γεγονός ότι δεν εργαζόταν μέχρι το 2018, ανέφερε ότι δεν μπορούσε να βρει επικερδή εργοδότηση. Απέδειξε ότι το ιατροσυμβούλιο του αναγνώρισε ποσοστό αναπηρίας μόνο 20%, ως εκ τούτου θεωρώ ότι θα έπρεπε να αποδείξει θετικά ότι εκείνα τα 5 χρόνια προσπάθησε να βρει εργασία και δεν τα κατάφερε ώστε να μειώσει την απώλεια των εισοδημάτων του, οπότε δικαιούται να λάβει μόνο το 20% που του έχει αναγνωριστεί ως αναπηρία για κάθε μήνα της εργασίας του. Ενόψει του ότι δεν παρουσίασε τέτοια μαρτυρία, δεν του αποδίδεται κανένα ποσό για την εν λόγω περίοδο για την απώλεια των εισοδημάτων. Για την περίοδο από τον Σεπτέμβρη του 2018 είχε πραγματικές αποδοχές που κυμαίνονται μεταξύ €651 και €987 και έτσι δικαιούται τη διαφορά ενόψει της αρχής ότι οφείλει να μειώσει τις απώλειες του. Το σύνολο του ποσού είναι : Α. Περίοδο 23/07/2010 μέχρι 19/07/2011 (13 x1.150) =14.950 Β. Περίοδο 01/09/2013 μέχρι 31/08/2018 1.150x0.20, ήτοι ποσό €230x65(μήνες)=14.950 Γ. Περίοδο 01/09/2018 μέχρι 01/02/2023 (διαφορά του μισθού): 499+326+109+481+539+496+239+433+163+321+278+278+452+387+239+239+761+523+830+684+490+678+499+536+503+678+580+600+630+274+438+665+567+431+539+266+494+431+431+263+431+431+(8x431=3.448)=(βλ. τεκμήρια 37, 38, 39, 34) = €22.580 Σύνολο €52.480 ειδικές ζημιές για απώλεια ζημιών μέχρι την έκδοση της απόφασης. Από το εν λόγω ποσό αφαιρείται το ποσό των €11.706, ήτοι επίδομα σωματικής βλάβης που του πληρώθηκε ως μέρος των απολαβών που απώλεσε. (The damages to be paid by the claimant for loss of earnings are to be reduced by deducting the amount of the specified benefits related to the loss of earnings or likely to be paid in the period beginning at the time of injury Mc Gregor on Damages 20th edition Benefits for which express legislative provision is made par. 40-165 βλ. Τεκμήρια 16Α και 16Β) Οι υπόλοιπες ειδικές ζημιές έχουν συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων. Ο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.