← Κύπρος

Promsvyazbank PJSC (πρώην Open Joint Stock Company "Promsvyazbank" ν. Heroten Holdings Limited, Γενική Αίτηση αρ.: 546/2013, 7/4/2023

Promsvyazbank PJSC (πρώην Open Joint Stock Company "Promsvyazbank" ν. Heroten Holdings Limited, Γενική Αίτηση αρ.: 546/2013, 7/4/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:A73 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Αμπίζα, Π.Ε.Δ. Γενική Αίτηση αρ.: 546/2013 Αναφορικά με τον περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμο του 1992 (Ν.31(Ι)/92) -και- Αναφορικά με τη Συνθήκη (Treaty) μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών ημερ. 14.11.1986 για Νομική Συνδρομή με Αστικά και Ποινικά Θέματα, ως κυρώθηκε με το Νόμο 172/86 -και- Αναφορικά με την Απόφαση του Διαιτητικoύ Δικαστηρίου της Μόσχας (Ρωσική Ομοσπονδία) ημερ. 30.7.2012 στην αστική Αγωγή Αρ. Α40-52698/12-42-215 μεταξύ της Open Joint Stock Company "Promsvyazbank" και της Heroten Holdings Limited -και- Μεταξύ: Promsvyazbank PJSC (πρώην Open Joint Stock Company "Promsvyazbank" Αιτητών -και- Heroten Holdings Limited Καθ' ων η Αίτηση --------------- Αίτηση ημερομηνίας 25.6.2021 Ημερομηνία: 7 Απριλίου 2023 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές/Καθ'ων η αίτηση στην κυρίως αίτηση: κ. Κατσούρης για Ζήνων Χρ. Κατσούρης & Συνεργάτες. Για τους Καθ'ων η αίτηση/Αιτητές στην κυρίως αίτηση: κ. Τσαρδελής για Ηλίας Νεοκλέους & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτησή τους, οι αιτητές ζητούν διάταγμα με το οποίο να ακυρώνονται και/ή παραμερίζονται τα επιβαρυντικά και/ή απαγορευτικά διατάγματα τα οποία εκδόθηκαν στις 8.4.2013 και οριστικοποιήθηκαν στις 18.4.2013 κατόπιν μονομερούς αιτήσεως, ημερομηνίας 4.4.2013. Ως προς το νομικό της υπόβαθρο, η παρούσα αίτηση βασίζεται στα άρθρα 2, 3

(1),
(2),
(3),
(4),
(5)και
(6), 4, 5, 6, 9 και 10 του Περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμου 31(Ι)/92, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 ΘΘ1-4, 8, 9 και 11, Δ.17 Θ.10, Δ.26 Θ.14, Δ.5 ΘΘ 1, 2, Δ.39, Δ.64, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο άρθρο 32, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 άρθρα 4 και 9, στον Κανονισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη Διεθνή Δικαιοδοσία, την Αναγνώριση και την Εκτέλεση Αποφάσεων σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις ΕΚ 1215/12, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στις αρχές της επιεικείας, στην Πρακτική, στη Νομολογία και στις Γενικές και Συμφυείς Εξουσίες του Δικαστηρίου. Ως προς το πραγματικό της υπόβαθρο, η παρούσα αίτηση βασίζεται στο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του γενικού διευθυντή εταιρείας που παρέχει διοικητικές υπηρεσίες στην αιτήτρια εταιρεία και άλλες συνδεδεμένες με αυτήν εταιρείες. Ως αναφέρει, είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους αιτητές να προβεί στην ένορκη του δήλωση. Ο ενόρκως δηλών εξηγεί πως οι καθ'ων η αίτηση, στις 6.3.2013, αποτάθηκαν στο Δικαστήριο με την παρούσα Γενική Αίτηση και, στις 29.3.2013 πέτυχαν την αναγνώριση και εγγραφή στην Κύπρο Ρωσικής απόφασης ημερομηνίας 30.7.2012 για το ποσό των US$4.362.929,
  1. Στις 4.4.2013, στο πλαίσιο της ίδιας υπόθεσης, αποτάθηκαν στο Δικαστήριο και, στις 8.4.2013, πέτυχαν την έκδοση των επιδίκων επιβαρυντικών διαταγμάτων αναφορικά με τις μετοχές των αιτητών σε πέντε εταιρείες (ως τις αναφέρει λεπτομερώς στην παρ. 4 της ένορκης του δήλωσης). Ως ο ενόρκως δηλών περαιτέρω εξηγεί, σε συνάρτηση με το εν λόγω διάταγμα, επιβλήθηκε απαγόρευση στους αξιωματούχους και στους διαχειριστές των αιτητών από το να προβούν σε οποιανδήποτε πράξη η οποία να επιβαρύνει ή αποξενώνει τα εν λόγω περιουσιακά στοιχεία. Αποτελεί ισχυρισμό του ενόρκως δηλούντα ότι, τόσο η έκδοση του διατάγματος αναγνώρισης της αλλοδαπής απόφασης, όσο και η έκδοση των επιβαρυντικών διαταγμάτων, έγινε χωρίς την παρουσία των αιτητών. Συγκεκριμένα, ".η μη εμφάνιση εκ μέρους της Αιτήτριας στα πλαίσια της διαδικασίας τόσο της αναγνώρισης της Ρωσικής Απόφασης όσο και της έκδοσης των επίδικων Διαταγμάτων Επιβάρυνσης δεν έγινε λόγω αμέλειας ή εκούσια ή λόγω αδιαφορίας αλλά οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στο γεγονός ότι η αίτηση δεν επεδόθηκε νομότυπα και ως εκ τούτου η Αιτήτρια δεν έλαβε γνώση της αίτησης. Αυτό προκύπτει από το γεγονός ότι στο σώμα της αίτησης που οδήγησε στην έκδοση των επίδικων Διαταγμάτων Επιβάρυνσης αναφέρετο (ως φαίνεται στο Τεκμήριο 3 κατωτέρω) ως εγγεγραμμένο γραφείο λανθασμένα η οδός Αγίου Παύλου 15, Ledra House, 1105 Άγιος Ανδρέας σε αντίθεση με την ορθή που ήταν η οδός Βασιλέως Κωνσταντίνου 9, 1105 Άγιος Ανδρέας. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2 ηλεκτρονικό έντυπο του Τμήματος Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη στο οποίο φαίνεται η ορθή διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου κατά τον επίδικο χρόνο της επίδοσης. Επίσης η επίδοση της αίτησης έγινε στις 12/04/2013 σε άτομο το οποίο εργοδοτείτο από τους απελθόντες παροχείς διοικητικών υπηρεσιών (επισυνάπτεται σχετικό αντίγραφο της υπογεγραμμένης από μη εξουσιοδοτημένο άτομο αιτήσεως, η οποία οδήγησε στην έκδοση των Επιβαρυντικών Διαταγμάτων ως Τεκμήριο 3) με αποτέλεσμα να μην λάβουν γνώση οι διαχειριστές και οι νέοι διευθυντές της Αιτήτριας για την ύπαρξη της υποθέσεως. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 4 ηλεκτρονικό έντυπο του Τμήματος Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη στο οποίο φαίνονται οι Διευθυντές και ο Γραμματέας με την ημερομηνία διορισμού τους αφενός και οι προηγούμενοι και νέοι Διευθυντές και Γραμματέας με την ημερομηνία παύσης τους και διορισμού τους αντίστοιχα." Συνακόλουθα των ως άνω, ο ενόρκως δηλών εισηγείται ότι το εν λόγω επιβαρυντικό διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί. Ο ενόρκως δηλών περαιτέρω αναφέρεται σε διαδικασία τρίτου νομικού προσώπου για παγοποίηση των ιδίων περιουσιακών στοιχείων και αίτηση εκκαθάρισης των αιτητών εκ μέρους των καθ'ων η αίτηση για να καταδείξει την κακή πρόθεση των καθ'ων η αίτηση, οι οποίοι, ως εξηγεί, προχώρησαν με ανάλογα μέτρα για μετοχές των αιτητών σε ρωσικές εταιρείες αλλά και άρνηση αποδοχής εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού. Ο ενόρκως δηλών παραθέτει τους σχετικούς ισχυρισμούς του τόσο ως προς εξόφληση της οφειλής όσο και της κακής πρόθεσης των καθ'ων η αίτηση να συντηρούν το εκδοθέν διάταγμα χωρίς να λάβουν μέτρα για πώληση των μετοχών. Η θέση του ενόρκως δηλούντα καταλήγει στο ότι η οφειλή έχει εξοφληθεί ενώ η πρόθεση των καθ'ων η αίτηση, ως ήταν πάντοτε, είναι η διατήρηση τους δέσμιους στο εκδοθέν διάταγμα παγιδεύοντας τα εν Κύπρω περιουσιακά τους στοιχεία. Οι καθ'ων η αίτηση φέρουν ένσταση στην παρούσα αίτηση στη βάση των εννέα λόγων, ως αυτοί εκτίθενται στο σώμα της ένστασης. Υποστηρίζουν δε, την ένσταση τους με τα λεγόμενα συνηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων των καθ'ων η αίτηση, στην ένορκη του δήλωση. Μεταξύ άλλων, ο ενόρκως δηλών αναδεικνύει την παρέλευση οκτώ και πλέον ετών μεταξύ της έκδοσης του διατάγματος και της παρούσας αίτησης, καθώς επίσης την ηθελημένη παραπλάνηση, ως είναι ο ισχυρισμός του, από μέρους των αιτητών σε σχέση με την επίδοση. Ως τίθενται οι επί του προκειμένου ισχυρισμοί του: "10.
  2. Κατ' αρχήν, πιστεύω ειλικρινά ότι ουδέν πρόσωπο επρόκειτο να παραλάβει ένα τόσο σημαντικό έγγραφο εάν δεν ήταν σίγουρο ότι η επίδοση γινόταν στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας και ότι είχε εξουσιοδότηση να το παραλάβει. 10.
  3. Δεύτερον, δεν αποκαλύπτει η Αιτήτρια, σκοπίμως, το τεκμήριο 2 στην ΕΔ που υποστηρίζει την αίτηση ημερ. 6/3/2013 της PSB για εγγραφή της Ρωσικής απόφασης (αν και το κατέχει διότι βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου) και ούτε παραπέμπει το σεβαστό Δικαστήριο σε αυτό. Πρόκειται για ηλεκτρονική έρευνα στον Έφορο Εταιρειών ημερ. 28/2/13 όπου φαίνεται, μεταξύ άλλων, ότι η PSB είχε διεξαγάγει έρευνα στις 28/2/13 η οποία κατέδειξε ότι το εγγεγραμμένο γραφείο της Αιτήτριας βρισκόταν στην οδό Αγίου Παύλου αρ.
  4. 10.
  5. Τρίτον, αποκαλύπτει την αίτηση για επιβαρυντικά διατάγματα ως τεκμήριο 3, σκοπίμως όμως την αποκαλύπτει ελλιπή (χωρίς την ΕΔ και τα τεκμήρια της). Αν την αποκάλυπτε ολόκληρη τότε το σεβαστό Δικαστήριο θα μπορούσε, μεταξύ άλλων, να εντοπίσει και την έρευνα ημερ. 28/2/
  6. 10.
  7. Τέταρτον, αποκαλύπτει ως τεκμήριο 4 έρευνα από το ηλεκτρονικό σύστημα τον Εφόρου Εταιρειών για να ισχυριστεί ότι η αλλαγή στο εγγεγραμμένο γραφείο της Αιτήριας και στους διευθυντές έγινε από τις 25/3/2013 και άρα ότι η επίδοση της αίτησης για επιβαρυντικά διατάγματα που έλαβε χώρα στις 12/4/2013 δεν ήταν νόμιμη. 'Ομως, δεν αποκαλύπτει ο κ. Ghazaryan και δεν επεξηγεί στο σεβαστό Δικαστήριο ότι οι καταχωρήσεις στον έφορο Εταιρειών για τις αμέσως πιο πάνω αλλαγές έγιναν, πολύ αργότερα, ήτοι στις 20/5/13, με προγενέστερη (backdated) ημερομηνία. Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 τις συγκεκριμένες φόρμες ως αυτές παραδόθηκαν στον 'Εφορο Εταιρειών μαζί με τις συνοδευτικές επιστολές ημερ. 17/5/
  9. Θεωρώ ότι εν όψει των ανωτέρω είναι περιττό να προσθέσω οτιδήποτε άλλο. Αρκεί να πω ότι πρόκειται για μια άνευ προηγούμενου και καθ'όλα απαράδεκτη προσπάθεια διαστρέβλωσης των γεγονότων και εξαπάτησης τον Δικαστηρίου που συμβαίνει μέσα από τις παρ. 7 έως 9 της ΕΔ Ghazaryan. Προκύπτει ξεκάθαρα ότι η επίδοση έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, ήταν καθ' όλα νόμιμη και σύμφωνα με την υφιστάμενη νομοθεσία και νομολογία και οι όποιες αλλαγές." Περαιτέρω, ο ενόρκως δηλών αναλύει τους λόγους για τους οποίους απορρίπτει τους ισχυρισμούς και θέσεις των αιτητών σε σχέση με κατ' ισχυρισμόν κακοπιστία και κακή πρόθεση των καθ'ων η αίτηση για να καταλήξει στη θέση ότι οι αιτητές εξακολουθούν να οφείλουν μεγάλα ποσά σ' αυτούς. Μεταξύ άλλων, είναι ο ισχυρισμός του ότι η επιστροφή των ποσών που επιχειρήθηκε να καταβληθούν έγινε μετά από διάταγμα των Ρωσικών Δικαστηρίων ενώ, όχι μόνο δεν τεκμηριώνεται εξόφληση της οφειλής, από τα προβαλλόμενα από τους αιτητές, αλλά, όπως προκύπτει από κατάσταση λογαριασμού την οποία επισυνάπτει ως Τεκμήριο, οι αιτητές εξακολουθούν να οφείλουν το συνολικό ποσό των 6.903.483,35 USD. Η ακροαματική διαδικασία της παρούσας αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και των όσων τέθηκαν, μέσω αυτών, ως Τεκμήρια ενώπιον του Δικαστηρίου. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι έθεσαν γραπτώς την αγόρευση τους ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν θα εξυπηρετούσε επανάληψη των λεγομένων τους, αφού άλλωστε, αυτά είναι που αποτελούν αντικείμενο εξέτασης στο τι ακολουθεί. Όπου κρίνεται αναγκαίο ειδική αναφορά παρεμβάλλεται κατωτέρω. Είναι κοινώς αποδεκτό και επιμαρτυρείται από το κατατεθέν κατά την ημερομηνία ακρόασης της αίτησης Τεκμήριο Α, ότι κατά την 8.4.2013, το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα επιβάρυνσης επί των επιδίκων μετοχών καθώς επίσης διάταγμα απαγόρευσης παρέμβασης, επιβάρυνσης, πώλησης, υποθήκευσης, αποξένωσης, μεταβίβασης και ενεχυρίασης αυτών. Στο εν λόγω διάταγμα τέθηκε η οπισθογράφηση ότι οι καθ'ων η αίτηση (αιτητές στην παρούσα) δύνανται να εμφανισθούν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τη 18.4.2013 και ώρα 8:45 π.μ. και δείξουν λόγο γιατί το διάταγμα να μην παραμείνει σε ισχύ. Προκύπτει, επίσης, ότι κατά τη 18.4.2013, το Δικαστήριο, στην παρουσία των συνηγόρων για τους αιτητές (καθ'ων η αίτηση στην παρούσα), αφού ανέγνωσε την ένορκη δήλωση η οποία κατατέθηκε εκ μέρους των αιτητών, διέταξε οριστικοποίηση του διατάγματος ημερομηνίας 8.4.
  10. Από τη στιγμή που το Δικαστήριο αποφάσισε, τότε, την με αυτό τον τρόπο διαχείριση της αίτησης που είχε ενώπιον του και του διατάγματος το οποίο είχε εκδόσει, δίδοντας οδηγίες για επίδοσή του, είναι με αυτά τα δεδομένα και υπό αυτό το πρίσμα που το Δικαστήριο, σήμερα, θα πρέπει να εξετάσει την παρούσα αίτηση παραμερισμού του διατάγματος. Διαφορετική θεώρηση δεν θα ήταν επιτρεπτή αφού το παρόν Δικαστήριο δεν ενεργεί ώστε να κρίνει τον τρόπο χειρισμού του ιδίου του Δικαστηρίου κατά το χρόνο έκδοσης του διατάγματος. Άλλωστε και οι καθ'ων η αίτηση (αιτητές τότε) είναι στο πλαίσιο των οδηγιών και διαταγής του Δικαστηρίου για επίδοση του επιβαρυντικού διατάγματος που ενήργησαν και τελικώς εξασφάλισαν το υπό κρίση διάταγμα, χωρίς να θέσουν οτιδήποτε αντίθετο, ως προς την ακολουθητέα με βάση τις πρόνοιες του νόμου διαδικασία. Σ' αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, είναι που καθίσταται προφανές ότι το πρώτο θέμα που θα πρέπει να απασχολήσει είναι το εγειρόμενο θέμα που αφορά παράτυπη επίδοση η οποία είχε ως αποτέλεσμα τη μη λήψη γνώσης από πλευράς των αιτητών για την έκδοση του διατάγματος και κατ' επέκταση την οριστικοποίηση του στην απουσία των αιτητών. Κι αυτό γιατί τυχόν αποδοχή αυτής της βάσης της αίτησης, αναπόφευκτα καθορίζει το αποτέλεσμα αυτής. Ως αναφέρθηκε στην υπόθεση Γιωργαλλίδης ν. Χρίστου
(1997)1 Α.Α.Δ. 247: «Από τη στιγμή που η επίδοση κρίθηκε κακή και η διαπίστωση αυτή ήταν ορθή κατά τη γνώμη μας, (βλ. Δ.5 θ.2 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας), το πρωτόδικο Δικαστήριο ήταν υποχρεωμένο ex debito justitiae να παραμερίσει την απόφαση και δεν ετίθετο θέμα άσκησης διακριτικής ευχέρειας. Έκαστος έχει το βασικό ανθρώπινο δικαίωμα να πληροφορηθεί για τα δικαστικά μέτρα εναντίον του, τους λόγους για τους οποίους καλείται να εμφανισθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και να προβάλει τους ισχυρισμούς του (βλ. Άρθρο 30.3 (α) και (β) του Συντάγματος).» Εις δε την υπόθεση Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού ν. Chr. P. Michaelides (Estates) Limited
(2002)1A A.A.Δ. 43 λέχθηκαν τα εξής: «Οι περιστάσεις της κρινόμενης υπόθεσης, αλλά και η αχλύς που περιβάλλει την επίδοση - δεν είναι καν γνωστό το πρόσωπο στο οποίο αφέθηκε το κλητήριο και η ιδιότητα του - δεν μας αφήνουν αμφιβολία για το παράτυπο της επίδοσης, με βάση την οποία λήφθηκε η ακυρωθείσα απόφαση. Αυτή ήταν και η αιτία, που η εφεσίβλητη δεν έλαβε γνώση της έγερσης της αγωγής για να αμυνθεί, όπως ήταν και η πρόθεση της. Ορθά λοιπόν παραμερίστηκε η απόφαση εφόσον δεν προηγήθηκε έγκυρη επίδοση. H υπόθεση τελειώνει εδώ. Δεν χρειάζεται να εξετάσουμε αν καλά ασκήθηκε η διακριτική εξουσία τον δικαστηρίου.» Το τι προβάλλουν οι αιτητές, στην παρούσα αίτηση είναι ότι, κατά το χρόνο επίδοσης στις 12.4.2013, το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας ήταν άλλο από αυτό στο οποίο έγινε η επίδοση και μάλιστα σε πρόσωπο που δεν είχε πλέον σχέση με τους νέους διευθυντές της εταιρείας. Οι ισχυρισμοί αυτοί του ενόρκως δηλούντα υποστηρίζονται από τα πιστοποιητικά του Εφόρου Εταιρειών σε σχέση με το εγγεγραμμένο γραφείο και αξιωματούχους των αιτητών. (Τεκμήρια 2 και 4) στα οποία αναφέρεται ως ημερομηνία ισχύος των συγκεκριμένων αλλαγών η 25.3.
  1. Το τι προβάλλουν οι καθ'ων η αίτηση, επί του προκειμένου, είναι ότι, κατά το χρόνο της έρευνας τους και κατά το χρόνο επίδοσης, τα εν λόγω στοιχεία δεν εμφαίνονταν στο μητρώο της εταιρείας στον Έφορο Εταιρειών αλλά οι καταχωρήσεις για τις αλλαγές έγιναν μεταγενέστερα και συγκεκριμένα στις 20.5.
  2. Τους ισχυρισμούς του αυτούς, ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει με τα έγγραφα τα οποία καταθέτει ως Τεκμήριο 1 στη δική του ένορκη δήλωση. Είναι απαραίτητο να αναγνωριστεί ποιο είναι το ζητούμενο στην υπό κρίση περίπτωση. Ζητούμενο, σε σχέση με το επίδικο ζήτημα, δεν είναι η ορθότητα της έρευνας στα μητρώα του Εφόρου Εταιρειών κατά το χρόνο πριν την επίδοση ή το τι φαινόταν σ' αυτά τότε ή και ακόμη και κατά το χρόνο της επίδοσης. Ζητούμενο, υπό τας περιστάσεις, παραμένει ποιο ήταν το εγγεγραμμένο γραφείο των αιτητών κατά το χρόνο της επίδοσης, ώστε να κριθεί το επίσης ζητούμενο, αν όντως πρόκειται για ορθή ή εσφαλμένη επίδοση, και αν οι αιτητές όντως έλαβαν ή δεν έλαβαν γνώση του τι αντιμετώπιζαν. Κι αυτό γιατί ακόμη και μη ηθελημένη εσφαλμένη επίδοση δεν μπορεί να αναιρέσει ενδεχόμενο παράτυπο της επίδοσης. Τι έχει, λοιπόν, στη διάθεσή του το Δικαστήριο για να αποφασίσει επί του θέματος; Πέραν των Τεκμηρίων που οι αιτητές έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, έχει τεθεί, από πλευράς καθ'ων η αίτηση το Τεκμήριο
  3. Από τα έγγραφα αυτά, φαίνεται να προκύπτει ότι κατατέθηκαν στον Έφορο Εταιρειών στις 20.5.
  4. Φαίνεται, επίσης, ότι οι βεβαιώσεις από τους νέους γραμματείς της εταιρείας φέρουν ημερομηνία 17.5.
  5. Δηλαδή, μετά την επίδοση. Φαίνεται, όμως, παράλληλα να επιμαρτυρούν ως ημερομηνία των αλλαγών την 25.3.2013, δηλαδή προ της επίδοσης. Επί του ως άνω περιεχομένου, δεν προκύπτει να υφίσταται ουσιαστική αμφισβήτηση από τους καθ'ων η αίτηση, οι οποίοι βασίζονται ως ανωτέρω αναλύεται, στο αποτέλεσμα της έρευνας τους και την εκ των υστέρων ενημέρωση των μητρώων του Εφόρου Εταιρειών. Αυτά όμως δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο όντως να υπήρξαν οι αναφερόμενες αλλαγές, ούτε είναι αρκετή μια υπονοούμενη αμφισβήτηση αυτών. Ο ενόρκως δηλών για τους αιτητές, αφέθηκε παραμένων στους ισχυρισμούς του και ούτε ζητήθηκε να αντεξεταστεί, ούτε τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε που να αναιρεί τα ως άνω δεδομένα, αφού ακόμη και αυτά που οι καθ'ων η αίτηση παρουσίασαν, κατ' ουσίαν, το τι παρουσιάζουν είναι ότι στις 17.5.2013 επιβεβαιώθηκε από το νέο γραμματέα της εταιρείας ότι στις 25.3.2013 υπήρξε η αλλαγή στους αξιωματούχους και το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, ως περιγράφεται στο έντυπο ΗΕ2 και ΗΕ
  6. Δεν έχει τεθεί ενώπιον μου οτιδήποτε που να θέτει σε αμφισβήτηση την ουσία των ως άνω δεδομένων, τα οποία συνάδουν και με τα Τεκμήρια και θέσεις που έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου οι αιτητές και που καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι, από 25.3.2013, το εγγεγραμμένο γραφείο των αιτητών ήταν άλλο από αυτό στο οποίο έγινε η επίδοση. Επομένως, κατάληξη του Δικαστηρίου είναι ότι η υπό κρίση επίδοση δεν ήταν ορθή και ότι οι αιτητές, τότε, κατά τον ουσιώδη χρόνο, δεν έλαβαν γνώση της υπόθεσης και του διατάγματος, του τι δηλαδή είχαν να αντιμετωπίσουν και τους λόγους για τους οποίους καλούντο να εμφανιστούν ενώπιον του Δικαστηρίου για να προβάλουν τους ισχυρισμούς τους ώστε να μη συνεχίσει να ισχύει το εκδοθέν διάταγμα. Κάτι που, οδήγησε στην μη εμφάνισή τους ενώπιον του Δικαστηρίου, με αποτέλεσμα την οριστικοποίηση του εκδοθέντος επίδικου διατάγματος. Έχοντας καταλήξει ως ανωτέρω, ως καθορίζει η ανωτέρω νομολογία, το θέμα τελειώνει εδώ, αφού υποχρεωτικός ex debito justitiae καθίσταται ο παραμερισμός εκείνου του οποίου προέκυψε ως αποτέλεσμα αυτής της παράτυπης επίδοσης, χωρίς να είναι αναγκαία ή ορθή, η ενασχόληση του Δικαστηρίου με οποιοδήποτε άλλο θέμα. Συνακόλουθα και για όλους τους λόγους που αναλύονται και εξηγούνται ανωτέρω, η αίτηση εγκρίνεται ως η παράγραφος Α αυτής. Επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ'ων η αίτηση τα έξοδα της παρούσας αίτησης, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Μ. Αμπίζας, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.