GOLDONAR ENTERPRISES LIMITED ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 5906/2016, 30/6/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:A129 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5906/2016 Μεταξύ: GOLDONAR ENTERPRISES LIMITED Ενάγουσας -και- ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ Εναγομένης ΚΑΙ ΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΜΕ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 24/02/2020 Μεταξύ: GOLDONAR ENTERPRISES LIMITED Ενάγουσας -και-
- ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ
- HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 23.11.2022 Ημερομηνία: 30/06/
- EΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγουσα-Αιτήτρια: κα Φρ. Γέρου με κα Κ. Χατζηχριστοδούλου. Για Εναγόμενη 1-Καθ΄ ης η Αίτηση: κα Κ. Γιαπανά για Δρ. Κ. Χρυσοστομίδη & Σία ΔΕΠΕ. Για Εναγόμενη 2-Καθ΄ ης η Αίτηση: κ. Σ. Κάσινος για Γεωργιάδη και Πελίδη & Σία ΔΕΠΕ. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της αγωγής είναι το δάνειο ύψους €854.500 που παραχώρησαν οι Εναγόμενοι στην Ενάγουσα, δυνάμει συμφωνίας ημερομηνίας 21.01.
- Στην Έκθεση Απαίτησης της η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι οι Εναγόμενοι παράνομα μετέβαλλαν τους όρους της συμφωνίας χωρίς τη συγκατάθεση της, χρέωσαν τον επίδικο λογαριασμό με παράνομους τόκους και έξοδα και υπολόγισαν τους τόκους χρησιμοποιώντας το εμπορικό έτος των 360 ημερών αντί των 365 ημερών. Αξίωση της Ενάγουσας είναι όπως αναγνωρισθεί ότι το βασικό επιτόκιο που θα πρέπει να χρεωθεί στον εν λόγω λογαριασμό είναι το εκάστοτε ελάχιστο επιτόκιο προσφοράς των πράξεων κύριας αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και/ή το μέσο σταθμισμένο επιτόκιο ύψους 3% και δήλωση ότι η χρήση των 360 ημερών ως εμπορικού έτους για υπολογισμό των τόκων, είναι παράνομη και καταχρηστική. Ζητά επίσης την καταβολή των ποσών με τα οποία χρεώθηκε ο επίδικος λογαριασμός ως ειδικές ζημιές και καταβολή γενικών αποζημιώσεων, για ταλαιπωρία και αθέμιτη συμβατική συμπεριφορά. Οι Εναγόμενοι καταχώρισαν Υπεράσπιση, με την οποία αναγνωρίζουν την παροχή των επίδικων τραπεζικών διευκολύνσεων, απορρίπτουν όμως τους ισχυρισμούς που προβάλλονται σε σχέση με τις συνθήκες παραχώρησης τους και σύναψης των επίδικων συμφωνιών. Ισχυρίζονται, μεταξύ άλλων, ότι καμία προτροπή και ή εισήγηση έγινε εκ μέρους τους, σε σχέση με τη χορήγηση των επίδικων διευκολύνσεων και της σύναψης ασφάλειας ζωής στο όνομα του συζύγου της. Η Ενάγουσα και ο σύζυγος της «οικειοθελώς και ή με την ελεύθερη βούληση τους», προχώρησαν στη σύναψη των επίδικων συμφωνιών πίστωσης. Η επίδικη συμφωνία έχει τερματισθεί. Με την υπό κρίση Αίτηση, η Ενάγουσα αιτείται διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να κηρύσσονται καταχρηστικές οι ρήτρες της επίδικης συμφωνίας δανείου, που αφορούν τα πιο κάτω θέματα: (α) Τη χρέωση του λογαριασμού με βασικό επιτόκιο, περιθώριο, την επιβολή τόκου υπερημερίας, την ανακεφαλαίωση των τόκων δύο φορές το χρόνο, τον υπολογισμό του επιτοκίου με βάση το εμπορικό έτος το οποίο αποτελείται από 360 ημέρες αντί 365 ημέρες, την κατανομή των εμβασμάτων κατά προτεραιότητα προς εξασφάλιση των τόκων και άλλων χρεώσεων. (β) Το δικαίωμα του πιστωτικού ιδρύματος να διεκδικήσει εξόφληση ολόκληρου του ποσού καθ΄ οιονδήποτε χρόνο ήθελε. (γ) Το δικαίωμα του πιστωτικού ιδρύματος να τερματίσει τη λειτουργία του λογαριασμού και να διεκδικήσει εξόφληση του ποσού. (δ) Τη χρέωση του λογαριασμού με έξοδα, δικαιώματα παροχής υπηρεσιών και διάφορες άλλες δαπάνες. (ε) Το δικαίωμα του πιστωτικού ιδρύματος κατά την απόλυτη κρίση του να ελαττώσει το ποσό του δανείου και των πιστωτικών διευκολύνσεων που περιγράφονται στη συμφωνία. (στ) Το γενικό δικαίωμα επισχέσεως του πιστωτικού ιδρύματος. (ζ) Το δικαίωμα του πιστωτικού ιδρύματος χωρίς προειδοποίηση προς τον πελάτη, να ενώνει και να συμψηφίζει τις υποχρεώσεις του τελευταίου και να μεταφέρει οποιοδήποτε ποσό βρίσκεται στη πίστη του σε οποιοδήποτε λογαριασμό για εξόφληση μέρους ή όλων των υποχρεώσεων του. (η) Τον τρόπο αποστολής ειδοποιήσεων στον πελάτη. (θ) Το δικαίωμα του πιστωτικού ιδρύματος για παραπομπή του θέματος σε διαιτησία. Αξιώνει επίσης τα πιο κάτω διατάγματα: (α) Διάταγμα και/ή απόφαση με την οποία να κηρύσσεται παράνομη και ή άκυρη εξ΄ υπαρχής, η επίδικη συμφωνία, ημερομηνίας 21.01.2008 και οι υποθήκες που παραχωρήθηκαν προς εξασφάλιση του πιο πάνω λογαριασμού. (β) Διάταγμα και/ή απόφαση με την οποία να κηρύσσονται οι χρεώσεις του επίδικου λογαριασμού άκυρες και/ή παράνομες και/ή καταχρηστικές. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Αργυρών Παπατρύφωνος, που είναι μια εκ των διευθυντών της Ενάγουσας Εταιρείας. Πρόκειται για ένα μακροσκελές έγγραφο 37 σελίδων και 122 παραγράφων. Τα πλείστα γεγονότα που περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση, αφορούν πληροφορίες που έλαβε η Ενάγουσα από τους δικηγόρους της. Η υπό κρίση Αίτηση εδράζεται στον περί Καταχρηστικών Ρητρών σε Επιχειρηματικές Συμβάσεις που Συνάπτονται από Πολύ Μικρές Επιχειρήσεις Νόμος 62(Ι)/2020, άρθρα 1, 2, 4, 8, 9 και 10, στον περί Προστασίας του Καταναλωτή Νόμο του 2021 (Ν. 112(Ι)/2021), άρθρα 48, 49, 50, 51, 52, 62 και 63, στην Οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου 5ης Απριλίου 1993 σχετικά με τις Καταχρηστικές Ρήτρες των Συμβάσεων που Συνάπτονται με Καταναλωτές, άρθρα 1-11 και Παράρτημα ως εκάστοτε ίσχυε και τροποποιήθηκε, Οδηγία (ΕΕ) 2019/2161 για την τροποποίηση της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ και των οδηγιών 98/6/ΕΚ, 2005/29/ΕΚ και 2011/83/ΕΕ όσον αφορά την καλύτερη επιβολή και τον εκσυγχρονισμό των κανόνων της ΕΕ για την προστασία των καταναλωτών, άρθρα 1 μέχρι 9, στο άρθρο 169
(1)και
(2)της Συνθήκης Λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο άρθρο 114 της Συνθήκης Λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στα άρθρα 41 και 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στον περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 (Ν. 14/1960) ως τροποποιήθηκε, άρθρα 29, 31, 32, 30 και 41, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, Δ.39 και Δ.64, στα άρθρα 25, 26 και 30 του Συντάγματος. και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Αμφότεροι οι Εναγόμενοι, Καθ΄ ων η Αίτηση στην παρούσα διαδικασία, καταχώρισαν ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση. Ο Εναγόμενος 1 - Καθ΄ ου η αίτηση 1, προβάλλει τη θέση ότι η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, κακόπιστη και καταχρηστική. Μοναδικός σκοπός της διαδικασίας είναι η εξυπηρέτηση αλλότριων σκοπών. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Μάριου Αντωνίου, λειτουργού στην Κυπριακή Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, στην οποία η Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων είχε μεταβιβάσει όλες τις πιστωτικές διευκολύνσεις και συναφείς εξασφαλίσεις που κατείχε ως δανειστής. Ο ομνύοντας τονίζει, μεταξύ άλλων, ότι τα θέματα που εγείρονται στην αίτηση είναι πανομοιότυπα με τα θέματα που εγείρονται στην αγωγή. Η ακρόαση της αγωγής είναι προγραμματισμένη να αρχίσει και η εκδίκαση της Αίτησης στο στάδιο αυτό δεν εξυπηρετεί οποιοδήποτε σκοπό. Σε σχέση με την ουσία της Αίτησης, οι Καθ΄ ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι οι επίμαχες ρήτρες συμφωνήθηκαν μετά από διαπραγμάτευση, χωρίς να ασκηθεί πίεση, εξαναγκασμός και ή αθέμιτη παρότρυνση. Ο Ν.112(Ι)/21 εφαρμόζεται στις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές. Η Ενάγουσα στην υπό κρίση υπόθεση είναι νομικό και όχι φυσικό πρόσωπο. Ο Καθ΄ ου η αίτηση 1 προβάλλει τη θέση ότι έχει προβεί σε αναδόμηση του επίδικου λογαριασμού μέχρι το χρόνο μεταφοράς του στην Καθ΄ ης η αίτηση 2 και δεν έχει εφαρμόσει τις ρήτρες και τις χρεώσεις που, με βάση τα όσα αναφέρει η Αιτήτρια, είναι καταχρηστικές. Ο ομνύοντας επισημαίνει ότι όλα τα θέματα που εγείρονται στην Αίτηση τελούν υπό αμφισβήτηση και ως εκ τούτου θα πρέπει να κριθούν στα πλαίσια της αγωγής, όπου θα δοθεί προφορική μαρτυρία και οι μάρτυρες θα τύχουν αντεξέτασης. Ο ομνύοντας δηλώνει επίσης ότι έχει προβεί σε αναδόμηση του λογαριασμού πίστωσης και «. δεν έχει εφαρμόσει τις ρήτρες και τις χρεώσεις που η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι είναι καταχρηστικές». Οι πιο πάνω καταστάσεις έχουν ήδη κοινοποιηθεί στην Ενάγουσα. Ο Καθ΄ ου η αίτηση 2 προβάλλει τη θέση ότι ο περί Καταχρηστικών Ρητρών σε Επιχειρηματικές Συμβάσεις που Συνάπτονται από Πολύ Μικρές Επιχειρήσεις Νόμος του 2019, Ν.62(Ι)/2020, δεν εφαρμόζεται στην υπό κρίση περίπτωση καθότι η συμφωνία συνομολογήθηκε το 2008 και ο Νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ. Τυχόν εφαρμογή του συγκεκριμένου Νόμου θα ήταν αντίθετη με τις πρόνοιες του Συντάγματος και συγκεκριμένα του άρθρου 26. Προς επίρρωση της θέσεως του, επικαλείται νομολογία της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Εισηγείται επίσης ότι ο Περί Προστασίας του Καταναλωτή Νόμος του 2021, Ν.112(Ι)/2021 και Ν.93(Ι)/1996 δεν τυγχάνει εφαρμογής, στη συγκεκριμένη περίπτωση καθότι οι Αιτητές δεν είναι «καταναλωτές» εν τη έννοια του Νόμου. Πέραν τούτου τα άρθρα 9
(1)του Ν.62(Ι)/2000 και 62
(1)του Ν.112(Ι)/2021 αναφέρονται σε εναρκτήρια αίτηση και όχι σε ενδιάμεση αίτηση και ή σε τελικά διατάγματα στα πλαίσια εναρκτήριας αίτησης, ενώ τα άρθρα 9
(2)του Ν.62(Ι)/2020 και το άρθρο 62
(3)του Ν.112(Ι)/2021 αναφέρονται σε προσωρινά διατάγματα στα πλαίσια της εναρκτήριας αίτησης της υποπαραγράφου
(1)και όχι σε προσωρινά διατάγματα στα πλαίσια αγωγής. Ισχυρίζεται επίσης ότι οι επίδικες ρήτρες δεν είναι καταχρηστικές. Αυτές ήταν εν συντομία οι θέσεις που προβλήθηκαν εκ μέρους των εμπλεκομένων μερών. Με βάση τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου προκύπτει ότι εγείρονται διάφορα σοβαρά νομικά θέματα. Πρώτον, κατά πόσο ο Ν.62(Ι)/2020 έχει αναδρομική ισχύ. Σύμφωνα με το άρθρο 10 του Νόμου, αυτός τέθηκε σε ισχύ, τέσσερις μήνες μετά τη δημοσίευση του ήτοι το
- Στο κείμενο του Νόμου δεν αναφέρεται ότι αυτός έχει αναδρομική ισχύ. Το δεύτερο θέμα που εγείρεται είναι κατά πόσο η Ενάγουσα, που είναι νομικό πρόσωπο, θεωρείται «καταναλωτής» εν τη εννοία του Ν.112(Ι)/
- Στρεφόμενη δε στα γεγονότα της υπό κρίση υπόθεσης, διαπιστώνω ότι η Ενάγουσα ενώ καταχώρησε το 2016 την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή, επτά έτη αργότερα και ενώ η υπόθεση ήταν έτοιμη να ορισθεί για ακρόαση, καταχώρισε την υπό κρίση Αίτηση, επικαλούμενη τις πρόνοιες των Ν.62(Ι)/2020 και Ν.112(Ι)/
- Επισημαίνω δε ότι με την υπό κρίση αίτηση δεν ζητά απλώς την κήρυξη κάποιων όρων ως καταχρηστικών αλλά ζητά παράλληλα όπως οι επίδικες συμφωνίες παραχώρησης πιστωτικών διευκολύνσεων κηρυχθούν εξ΄ υπαρχής άκυρες. Στην ουσία ζητά όπως όλες οι αξιώσεις της που περιλαμβάνονται στην Έκθεση Απαίτησης της, οι οποίες εδράζονται επί νομικών ζητημάτων και γεγονότων που αμφισβητούνται από τους Εναγόμενους, εξετασθούν συνοπτικά και αποφασισθούν στα πλαίσια της υπό κρίση Αίτησης, στη βάση των ενόρκων δηλώσεων, χωρίς να ακουσθεί μαρτυρία και χωρίς να δοθεί η ευκαιρία στους Εναγόμενους να προβάλουν και να αναπτύξουν τις θέσεις και τους ισχυρισμούς που εγείρουν στην υπεράσπιση τους. Αδυνατώ να αντιληφθώ γιατί η Ενάγουσα επέλεξε, στο προχωρημένο αυτό στάδιο της διαδικασίας, να προωθήσει την υπό κρίση Αίτηση εφόσον η επίδικη συμφωνία δανείου έχει ήδη τερματισθεί και η ίδια έχει καταχωρίσει την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή, η οποία είναι έτοιμη να προχωρήσει για ακρόαση. Επισημαίνω ότι οι αξιώσεις που η Ενάγουσα προωθεί με την Αίτηση της είναι σχεδόν πανομοιότυπες με τις αξιώσεις που προωθεί με την αγωγή. Σε σχέση με τις θεραπείες που αφορούν την κήρυξη των επίδικων συμφωνιών ως άκυρες, θα ήθελα να επισημάνω ότι ακόμη και στην περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει ότι ένας όρος της σύμβασης συνιστά καταχρηστική ρήτρα, αυτό δεν οδηγεί αυτόματα στην ακύρωση της σύμβασης. Τέλος, θα ήθελα να επισημάνω ότι οι πλείστοι όροι, που αποτελούν αντικείμενο της υπό κρίση Αίτησης, δεν συνδέονται με τα επίδικα θέματα ως αυτά καθορίζονται στην Έκθεση Απαίτησης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, κρίνω ότι η υπό κρίση Αίτηση δεν μπορεί να πετύχει. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων - Καθ΄ ων η Αίτηση και εναντίον της Ενάγουσας-Αιτήτριας, ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα είναι άμεσα πληρωτέα. (Υπ.) ................................ Τ. Παρασκευαϊδου- Καρακάννα, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο