Themis Portfolio Management Holdings Limited ν. Λουκάς Χριστοφή κ.α., Αρ. Αγωγής: 5295/14, 12/5/2023

Themis Portfolio Management Holdings Limited ν. Λουκάς Χριστοφή κ.α., Αρ. Αγωγής: 5295/14, 12/5/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:A119 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Β. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5295/14 Μεταξύ: Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Ενάγουσας και 1. Λουκάς Χριστοφή 2. Μαρία Ανδρέα Πέτρου Εναγομένων ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΕΙ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗΣ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΗΜΕΡ. 18.8.21: Μεταξύ: Themis Portfolio Management Holdings Limited Ενάγουσας και 1. Λουκάς Χριστοφή 2. Μαρία Ανδρέα Πέτρου Εναγομένων Ημερομηνία: 12 Μαΐου 2023 Ε Μ Φ Α Ν Ι Σ Ε Ι Σ: Για Ενάγουσα: κ. Ν. Καλλένος, για Χρυσαφίνης και Πολυβίου ΔΕΠΕ Για Εναγόμενη 2: κ. Α. Δημητρίου, για Ανδρέα Θ. Μαθηκολώνη Α Π Ο Φ Α Σ Η Στη βάση δανείου ημερ. 22.10.07 η Ενάγουσα αξίωσε απόφαση για €527.402,82 συν τόκους, καθώς και διάταγμα πώλησης ενυπόθηκου κτήματος. Το κλητήριο έληξε χωρίς να είχε επιδοθεί στον Εναγόμενο 1 πρωτοφειλέτη, οπότε η αγωγή προωθήθηκε μόνο για την Εναγόμενη 2 εγγυήτρια και ιδιοκτήτρια του ενυπόθηκου ακινήτου. Με την Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση της η Εναγόμενη 2 αρνήθηκε τις αξιώσεις προβάλλοντας ότι όλες οι συμφωνίες είναι παράνομες και ή άκυρες και ή καταχρηστικές και ζήτησε την έκδοση σχετικών αναγνωριστικών δηλώσεων περί της ακυρότητας και ή παρανομίας και ή της μη δυνατότητας εφαρμογής των συμβάσεων δανείου, της εγγύησης και της υποθήκης. Μαρτυρία Για να αποδείξει την υπόθεση της η Ενάγουσα κάλεσε τέσσερις μάρτυρες ενώ η Εναγόμενη 2 δεν προσκόμισε μαρτυρία. Οι γραπτές δηλώσεις των Μ.Ε.1, Μ.Ε.3 και Μ.Ε.4 κατατέθηκαν ως Έγγραφα Α, Β και Γ αντίστοιχα ενώ διάφορα άλλα σχετικά έγγραφα σημειώθηκαν ως Τεκμήρια 1 έως 28. Τρεις δικαστικές αποφάσεις σε κάποιες αγωγές παρέμειναν ως Τεκμήρια για Αναγνώριση Α έως Γ. Ο Μ.Ε.1 κ. Αδαμίδης υιοθέτησε τη δήλωση του ως Έγγραφο Α. Σε αυτήν αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στην υπηρεσία του διαδοχικά στη Λαϊκή Τράπεζα, στην Τράπεζα Κύπρου και στην Themis Portfolio, πάντοτε σε Τμήματα Ανάκτησης Χρεών, στην κατοχή και φύλαξη όλων των σχετικών εγγράφων, στην υπογραφή των σχετικών συμβάσεων, σε όρους του δανείου, σε τροποποιητικές συμφωνίες ημερ. 14.9.10, 11.1.12, 17.5.12, 28.8.12, 9.1.13 και σε όρους αυτών, στην υπογραφή της εγγύησης και στη σύσταση της υποθήκης υπ' αρ.Υ.16470/07 υπό της Εναγομένης 2, στο άνοιγμα λογαριασμού υπ' αρ..0782 (νέος αρ..7529), στο ότι στάληκε στον Εναγόμενο 1 προειδοποίηση ημερ. 17.7.13 και αργότερα τερματισμός ημερ. 10.9.13 για τον λογαριασμό ο οποίος στις 30.6.14 παρουσίαζε ως υπόλοιπο το αξιούμενο με την αγωγή ποσό συν τόκους 14% και στο ότι από τότε μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει οποιαδήποτε πληρωμή έναντι του χρέους. Περαιτέρω παρουσίασε την αρχική κατάσταση λογαριασμού (με το αξιούμενο στην αγωγή υπόλοιπο) ως Τεκμήριο 23, καθώς και ανασκευασμένη κατάσταση, ως Τεκμήριο 25, με βάση την οποία η αξίωση περιορίζεται εις ένδειξη καλής θελήσεως διά του περιορισμού του επιτοκίου και αφαίρεσης κάποιων χρεώσεων. Προφορικά ο Μ.Ε.1 επεξήγησε τον τρόπο με τον οποίο ενήργησε για την ανακατασκευή της κατάστασης λογαριασμού λέγοντας ότι είχε αφαιρέσει τις χρεώσεις από τις 13.6.13, ότι έλαβε υπόψιν επιτόκιο ύψους 4,5% συν επιτόκιο υπερημερίας ύψους 2% και τέλος ότι αργότερα προέβη και σε νέα αναδομημένη κατάσταση, Τεκμήριο 26, στην οποία αφαίρεσε και το επιτόκιο υπερημερίας. Αντεξεταζόμενος είπε πως σήμερα η απαίτηση της Ενάγουσας περιορίζεται πλέον στο ποσόν του Τεκμηρίου 26, (δηλαδή σε €704.015,06), η οποία κατάσταση αναδομεί τον λογαριασμό από το 2010 και όχι από πιο πριν. Συμφώνησε ότι δεν είχε οποιαδήποτε εμπλοκή στην κατάρτιση εγγράφων ή στις συζητήσεις κατά την υπογραφή τους αλλά μόνο μετά τον τερματισμό (10.9.13). Προσέθεσε ότι δεν γνωρίζει για τυχόν άλλους λογαριασμούς του Εναγομένου 1 ενώ για τις τροποποιητικές συμφωνίες, Τεκμήρια 10-14, εκτίμησε πως έγιναν προς μείωση του επιτοκίου και υποβοήθηση των πελατών διά της αλλαγής του προγράμματος αποπληρωμής των δόσεων. Δέχθηκε ότι δεν είχε στη διάθεση του οποιαδήποτε ενημέρωση προς την Εναγόμενη 2 εν σχέσει με τις τροποποιήσεις. Για το επιτόκιο της Ε.Κ.Τ. είπε ότι το τελευταίο που είχε σημειωμένο ήταν εκείνο που ίσχυε στις 9.1.13 οπότε έγινε και η τελευταία τροποποιητική συμφωνία και ήταν 0,75%. Για την ενημέρωση γενικά της Εναγομένης 2 ανέφερε πως αυτή έλαβε την επιστολή προειδοποίησης, την επιστολή τερματισμού ενώ για παλαιότερα είπε πως οι καταστάσεις λογαριασμού στέλλονταν σε μηνιαία βάση, στη διεύθυνση του Εναγομένου 1, ο οποίος ήταν και ο σύζυγος της, αν και δεν είχε αποδείξεις ταχυδρομείου. Αρνήθηκε ότι υπήρχε ανατοκισμός πέραν από δύο φορές ετησίως. Ο Μ.Ε.2 κ. Τσίγκης, υπάλληλος στο Κτηματολόγιο, εξήγησε τις προϋποθέσεις εγγραφής μιας υποθήκης, παρουσίασε πιστοποιητικό έρευνας σε σχέση με το επίδικο υποθηκευμένο ακίνητο (Τεκμήριο 28) και ανέφερε ότι ενυπόθηκος δανειστής είναι (πλέον) η Themis Portfolio. Προσέθεσε πως η αρχική εγγραφή της υποθήκης είχε γίνει στην παρουσία της Εναγομένης 2. Αντεξεταζόμενος είπε πως άλλη συνάδελφος του είχε προβεί στη διαδικασία εγγραφής και ότι δεν γνώριζε αν είχε ακολουθηθεί η διαδικασία του άρθρου 32 του νόμου ή αν υπάρχει πιστοποιητικό για τη μεταβίβαση της υποθήκης στη Themis Portfolio. Η Μ.Ε.3 κα Μαυρουδή, υπάλληλος αρχικά της Λαϊκής και μετά της Τράπεζας Κύπρου (στις Ασφαλιστικές Υπηρεσίες), στη γραπτή δήλωση της Έγγραφο Β, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στη χορήγηση του επίδικου δανείου, στο ότι η ίδια ήταν μια από τις μάρτυρες υπογραφών τις οποίες και αναγνώρισε στα έγγραφα και ότι, βάσει της πρακτικής τους, είχαν εξηγήσει τι αφορούσε το κάθε έγγραφο πριν υπογράψουν οι Εναγόμενοι 1 και 2. Αντεξεταζόμενη είπε πως δεν θυμάται να χειρίστηκε η ίδια τη χρηματοδότηση, ότι προέβη στην πιστοποίηση των υπογραφών και ότι μπορούσαν να διαπραγματευτούν κάποιους όρους. Η Μ.Ε.4 κα Καρταμπή, επίσης αρχικά υπάλληλος της Λαϊκής Τράπεζας και αργότερα της Τράπεζας Κύπρου, στη γραπτή δήλωση της, Έγγραφο Γ, είπε, μεταξύ άλλων, ότι κατά την υπογραφή των τροποποιητικών συμφωνιών ήταν μια εκ των επιβεβαιωτών μαρτύρων και αναγνώρισε τις υπογραφές της, όπως και αυτές του Εναγομένου 1. Αντεξεταζόμενη είπε πως δεν ενθυμείτο ποιος ήταν ο υπεύθυνος λειτουργός για τις αλλαγές τότε, ότι δεν γνώριζε τι προηγήθηκε και ότι για να γίνουν αλλαγές θα τις είχε ζητήσει ο πελάτης. Αξιολόγηση Μαρτυρίας-Ευρήματα Παρακολούθησα με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους, προς εξαγωγή των αναγκαίων ευρημάτων και συμπερασμάτων, συνεκτιμώντας και το σύνολο της έγγραφης μαρτυρίας. Είναι αυτονόητο πως η αξιολόγηση γίνεται έχοντας υπόψιν τα ουσιώδη επίδικα ζητήματα και δη μη παραγνωρίζοντας ότι πολύ μικρό μέρος των πραγματικών γεγονότων αμφισβητείται αφού οι πλείστες εν τέλει προωθούμενες θέσεις της Εναγομένης 2 άπτονται νομικών θεμάτων. Σε σχέση με τους μάρτυρες των Εναγόντων θα πρέπει να πω εξαρχής ότι όλοι δημιούργησαν γενικά καλή εντύπωση. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο όλοι κλήθηκαν λόγω της υπηρεσιακής τους ιδιότητας και δεν αντιλήφθηκα να είχαν οποιοδήποτε κίνητρο ή πρόθεση να ψευδομαρτυρήσουν ή παραπλανήσουν το Δικαστήριο. Ασφαλώς ένας τέτοιος κίνδυνος θα ήταν μεγαλύτερος για τους τρεις τραπεζικούς υπαλλήλους, ήτοι τους Μ.Ε.1, Μ.Ε.3 και Μ.Ε.4, εξ ου και η μαρτυρία αυτών εξετάστηκε με ακόμα μεγαλύτερη προσοχή για το ενδεχόμενο να προσπαθούσαν να αλλοιώσουν μαρτυρία βοηθώντας την πλευρά που τους εργοδοτούσε και η οποία τους κάλεσε στο Δικαστήριο. Δεν διαπίστωσα σε οποιοδήποτε σημείο να συνέβη κάτι τέτοιο. Αντιθέτως όλοι ήταν προσεκτικοί, λεπτομερείς και πειστικοί και δήλωναν ευθαρσώς για ποια θέματα είχαν ή όχι προσωπική γνώση, μη θέλοντας να παραπλανήσουν για οτιδήποτε σχετικό. Δέχομαι συνεπώς τη μαρτυρία τους με την επισήμανση ότι, για πλείστα όσα θέματα, η πρωτογενής μαρτυρία προέρχεται από τα ίδια τα έγγραφα, πράγμα το οποίο ισχύει και για τον Μ.Ε.2. Για τα οποία βέβαια έγγραφα προστίθεται πως κανενός δεν έχει αμφισβητηθεί η γνησιότητα. Από τον συνδυασμό των εγγράφων αυτών και της αναντίλεκτης άλλης αξιόπιστης μαρτυρίας συνάγονται τα γεγονότα ως καταγράφονται στη συνέχεια. Τα όσα σχετίζονται με τη σύσταση και λειτουργία της Τράπεζας Κύπρου εμφαίνονται στη δέσμη εγγράφων του Τεκμηρίου 1 ενώ για τη Themis Portfolio στα έγγραφα του Τεκμηρίου 2. Το Τεκμήριο 3 είναι το περί της Πώλησης Ορισμένων Εργασιών της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd Διάταγμα του 2013 (Κ.Δ.Π.104/13) βάσει του οποίου η Λαϊκή Τράπεζα μεταβίβασε στην Τράπεζα Κύπρου τα περιουσιακά της στοιχεία (με κάποιες εξαιρέσεις) συνεπεία της εφαρμογής μέτρων εξυγίανσης. Τα περί της σύστασης της Λαϊκής Τράπεζας και της όλης πορείας της εμφαίνονται στη δέσμη εγγράφων του Τεκμηρίου 4. Τα έγγραφα του Τεκμηρίου 5 αφορούν δικαστικό διάταγμα περί της έγκρισης Σχεδίου Διακανονισμού μεταξύ της Τράπεζας Κύπρου και της Themis Portfolio ημερ. 4.6.21 μέρος του οποίου Σχεδίου ήταν και η μεταβίβαση του επίδικου δανείου από την πρώτη στη δεύτερη. Ο Μ.Ε.1 δεν αμφισβητήθηκε στη θέση του ότι σχετικά με το θέμα αυτό η Τράπεζα Κύπρου είχε αποστείλει στους Εναγομένους 1 και 2 επιστολές βάσει του Ν.169(Ι)/15 ημερ. 16.10.20 και 14.6.21, οι οποίες παρουσιάστηκαν ως Τεκμήρια 6 και 7. Οι επιστολές της Themis Portfolio για το ίδιο θέμα και βάσει του ίδιου Νόμου ημερομηνίας επίσης 14.6.21 αποτελούν το Τεκμήριο 8, κάτι για το οποίο επίσης δεν υπήρξε αμφισβήτηση. Σημειώνεται δε πως όλες αυτές οι επιστολές στάληκαν στις ίδιες διευθύνσεις που είχαν σταλεί οι προειδοποιητικές, καθώς και οι επιστολές τερματισμού. Το Τεκμήριο 9 αποτελεί την αρχική σύμβαση δανείου ημερ. 22.10.07 για τη χορήγηση πιστωτικής διευκόλυνσης στεγαστικού δανείου ύψους Λ.Κ.300.000 με κυμαινόμενο επιτόκιο ύψους 5,5% αποπληρωτέο σε 240 δόσεις εκ Λ.Κ.2.053 αρχομένων από 5.12.17. Το δάνειο εξασφαλίζετο από προσωπική εγγύηση της Εναγομένης 2, υποθήκη σε ακίνητο της ίδιας και τέσσερις ασφάλειες ζωής (εκχώρηση). Την ίδια μέρα, 22.10.07 η Εναγόμενη 2 δήλωσε επί του Τεκμηρίου 16 πρώτον ότι παρέλαβε, μελέτησε και κατανόησε την επιστολή της Λαϊκής Τράπεζας (τότε Marfin) εν σχέσει με την προτεινόμενη τραπεζική διευκόλυνση των Λ.Κ.300.000 και τους όρους υπό τους οποίους θα παραχωρείτο και δεύτερον ότι παρέλαβε τη Δήλωση Περιουσιακών Στοιχείων που είχε ετοιμάσει ο πρωτοφειλέτης (Εναγόμενος 1). Την ίδια μέρα επίσης δήλωσε ενυπογράφως επί του Τεκμηρίου 17 ότι δεν επιθυμούσε να λάβει ανεξάρτητη νομική συμβουλή για τα έγγραφα των εξασφαλίσεων τα οποία θα υπέγραφε. Το δε Τεκμήριο 15 αποτελεί την εγγύηση την οποία υπέγραψε στις 22.10.07 η Εναγομένη 2 ενώπιον δύο επιβεβαιωτών (της υπογραφής) μαρτύρων εκ των οποίων η μια ήταν αναμφίβολα η Μ.Ε.3 ως συνάγεται από τη μαρτυρία της. Την 1.11.07 η Εναγόμενη 2, και πάλιν ενώπιον των ίδιων επιβεβαιωτών μαρτύρων, υπέγραψε τόσο τη Σύμβαση και Δήλωση Υποθηκεύσεως Ακινήτου για το οικόπεδο στον Στρόβολο βάσει των οποίων την ίδια μέρα το Κτηματολόγιο ενέγραψε την υπ' αρ.Υ.16470/07 υποθήκη, ως προκύπτει από το Τεκμήριο 18. Με βάση τη μαρτυρία του Μ.Ε.2 (κτηματολογικού λειτουργού) συνάγεται πρώτον ότι τότε ακολουθήθηκε η προβλεπόμενη και καθιερωμένη διαδικασία για τη σύσταση της εν λόγω υποθήκης και δεύτερον ότι αργότερα και τουλάχιστον στις 18.5.22 δικαιούχος της εν λόγω υποθήκης κατέστη η Themis Portfolio, ως επιβεβαιώνεται από το πιστοποιητικό έρευνας, Τεκμήριο 28. Παρά τις κάποιες υποβολές που έγιναν εντούτοις δεν προέκυψε οποιοδήποτε στοιχείο ή έστω ένδειξη ότι δεν ήταν ορθή η διαδικασία μετεγγραφής της υποθήκης είτε επ' ονόματι της Τράπεζας Κύπρου (αρχικά) είτε επ' ονόματι της Themis Portfolio μεταγενέστερα. Αναντίλεκτο παρέμεινε και το γεγονός ότι μετά την αρχική σύμβαση (22.10.07) σε πέντε διαφορετικές ημερομηνίες και πάντα κατόπιν αίτησης του πρωτοφειλέτη (Εναγόμενου 1) η Λαϊκή Τράπεζα απεδέχθη αλλαγές είτε στις εξασφαλίσεις είτε στις δόσεις είτε στη διάρκεια του δανείου. Στη βάση αυτή υπεγράφησαν οι πέντε αντίστοιχες τροποποιητικές Συμπληρωματικές Συμφωνίες ημερ. 14.9.10, 11.1.12, 17.5.12, 28.8.12 και 9.1.13 μεταξύ τράπεζας και πρωτοφειλέτη, ήτοι τα Τεκμήρια 10 έως 14. Σε όλες αυτές ο πρωτοφειλέτης υπέγραψε ενώπιον δύο επιβεβαιωτών μαρτύρων εκ των οποίων η μια ήταν η Μ.Ε.4, της οποίας η μαρτυρία περί τούτου γίνεται δεκτή. Στις 17.7.13 η Τράπεζα Κύπρου απέστειλε προειδοποιητικές επιστολές στον πρωτοφειλέτη και στην Εναγόμενη 2 για τις καθυστερούμενες δόσεις ύψους €7.500. Πρόκειται για τα Τεκμήρια 19 και 21, τα οποία στάληκαν στην κοινή διεύθυνση (Κορνηλίου 4) που αναφερόταν και για τους δύο στις αρχικές συμφωνίες. Προφανώς δεν υπήρξε οποιαδήποτε πληρωμή, οι καθυστερούμενες δόσεις ανήλθαν σε ποσό €12.500, οπότε η Τράπεζα Κύπρου τερμάτισε τις συμφωνίες με επιστολές ημερ. 10.9.13, Τεκμήρια 20 και 22 αξιώνοντας τότε το υπόλοιπο των €471.777 συν τόκους. Σε σχέση με τις καταστάσεις λογαριασμού, Τεκμήρια 23 και 25 (προφανώς και για το Τεκμήριο 26) η Εναγόμενη 2 προβάλλει ότι δεν αποδεικνύουν νομίμως οφειλόμενο υπόλοιπο διότι για να μπορούσαν να αποδείξουν εκ πρώτης όψεως τις αρχικές καταχωρίσεις θα έπρεπε να πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 22 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9. Είναι γεγονός ότι πολύ πριν τον τροποποιητικό Ν.32(Ι)/04, ο οποίος επέτρεψε την προσαγωγή εξ ακοής μαρτυρίας, ένας άλλος τροποποιητικός, ήτοι ο Ν.54(Ι)/94, κωδικοποιώντας εν πολλοίς παλαιότερες πρόνοιες του The Bankers' Books Evidence Act 1879, προσθέτοντας στον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ.9, το άρθρο 22, (στο οποίο παρέπεμψε η Εναγόμενη 2), επέτρεψε την παρουσίαση αντιγράφου καταχώρισης σε τραπεζικό βιβλίο, τηρουμένων των προνοιών του. Δέκα έτη όμως μετά την πιο πάνω τροποποίηση, μέσω του προαναφερθέντος νεότερου τροποποιητικού Ν.32(Ι)/04, εισήχθη στον βασικό Νόμο και το άρθρο 35 βάσει του οποίου έγγραφο το οποίο καταδεικνύεται ότι αποτελεί μέρος του αρχείου επιχείρησης, δύναται να προσαχθεί ως αποδεικτικό στοιχείο, η αξία του οποίου αποτιμάται από το δικαστήριο. Για να θεωρηθεί δε κάποιο έγγραφο ως μέρος αρχείου θα πρέπει να προσάγεται στο δικαστήριο πιστοποιητικό υπογραμμένο από αρμόδιο λειτουργό της σχετικής επιχείρησης με το οποίο να βεβαιούται το γεγονός αυτό, ότι δηλαδή αποτελεί μέρος αρχείου. Πρόκειται ακριβώς για τη διαδικασία την οποία ακολούθησε η Ενάγουσα, παρουσιάζοντας επί της κατάστασης του Τεκμηρίου 23 το αναγκαίο πιστοποιητικό υπογραμμένο από τον Μ.Ε.1, ο οποίος όχι μόνο είναι λειτουργός πλέον της Themis Portfolio αλλά υπήρξε και λειτουργός τόσο της Λαϊκής όσο και της Τράπεζας Κύπρου και μάλιστα κατείχε υπεύθυνη θέση σε σχέση με τις σχετικές δραστηριότητες και δη την ανάκτηση χρεών. Η ουσία είναι πως μέσω του πιστοποιητικού επιβεβαιώνεται ότι η αρχική αυτή κατάσταση αποτελούσε μέρος του αρχείου της Λαϊκής Τράπεζας, η οποία πρώτη χορήγησε το δάνειο και ότι αυτό το αρχείο μεταφέρθηκε αυτούσιο στην Τράπεζα Κύπρου, πράγμα που επαναλήφθηκε και προς την Themis Portfolio όταν αυτή στις 8.6.21 υποκαταστάθηκε στα δικαιώματα προώθησης της αγωγής. Η ουσία των πιο πάνω διαπιστώσεων είναι ότι στην παρούσα η κατάσταση λογαριασμού παρουσιάστηκε στη βάση του άρθρου 35 του Κεφ.9 ως μέρος αρχείου επιχείρησης και περαιτέρω ότι περιέχει όλες τις πράξεις οι οποίες αφορούσαν τον επίδικο λογαριασμό δανείου, από το άνοιγμα του το 2007 μέχρι και τις 8.6.21 που μεταβιβάστηκε στη Themis Portfolio. Ας σημειωθεί δε πως, παρά τη νομική επιχειρηματολογία εκ μέρους της Εναγομένης 2 εντούτοις, δεν υπήρξε καμμιά ένσταση ή εισήγηση για ύπαρξη οποιασδήποτε ανακριβούς καταγραφής ή συναλλαγής στο όλο ιστορικό και πορεία του λογαριασμού. Κρίνεται λοιπόν ότι το Τεκμήριο 23 περιέχει με ακρίβεια όλη την πορεία και κίνηση του επίδικου λογαριασμού για το δάνειο το οποίο αφορά η αγωγή. Είναι με άλλα λόγια γνήσια πρωτογενής μαρτυρία για τις καταγραφές στον λογαριασμό και για αυτό πολύ ορθώς οι όποιες προσπάθειες αναδόμησης έγιναν έχοντας ως βάση το Τεκμήριο 23. Σύμφωνα με ρητή δήλωση του Μ.Ε.1 (κατά την αντεξέταση του) η απαίτηση της Ενάγουσας σήμερα περιορίζεται στο ποσό το οποίο προέκυψε βάσει της δεύτερης αναδομημένης κατάστασης, ήτοι του Τεκμηρίου 26. Πρόκειται για κατάσταση η οποία αρχίζει από τις 31.12.10 και το ποσό με το οποίο ξεκινά (ήτοι €451.387,52) ταυτίζεται με το υπόλοιπο εκείνης της ημερομηνίας ως παρουσιάζεται στο Τεκμήριο 23. Θα πρέπει να διευκρινιστεί εδώ πως κατά την αντεξέταση του Μ.Ε.1 δεν υπεδείχθη ούτε τέθηκε οποιοδήποτε ζήτημα περί του ότι έπρεπε να αφαιρεθεί οποιοδήποτε άλλο ποσό κατά την περίοδο προ της 31.12.10. Μοναδική υποβολή υπήρξε για ζητήματα ανατοκισμού πλην όμως ο Μ.Ε.1 εξήγησε πολύ πειστικά πως το γεγονός ότι οι τόκοι καταγράφονταν ανά τρίμηνο δεν σημαίνει ότι γινόταν ανατοκισμός πέραν του επιτρεπόμενου (δις ετησίως) και πράγματι δεν έχει υποδειχθεί ούτε καταδειχθεί εκ μέρους της υπεράσπισης τέτοιος παράνομος ανατοκισμός. Η κατάσταση ακολουθεί τις διακυμάνσεις του επιτοκίου βάσει των σχετικών δημοσιεύσεων, ήτοι του Τεκμηρίου 24 μέχρι τον τερματισμό (10.9.13) όπου και παγοποιείται κατά την αναδόμηση αυτή επιτόκιο 4,5%, χωρίς δηλαδή να προστίθεται οποιοδήποτε επιτόκιο υπερημερίας. Ουσιαστικά πέραν των αφαιρέσεων που είχαν γίνει στο Τεκμήριο 25 αφαιρέθηκε στο Τεκμήριο 26 και ο τόκος υπερημερίας ύψους 2%, με αποτέλεσμα το τελικό υπόλοιπο να είναι χαμηλότερο περίπου κατά €100.000 (π.χ. στις 31.12.21). Έτσι βάσει της δήλωσης του Μ.Ε.1 η απαίτηση περιορίστηκε αφού αξιώνεται τώρα ποσόν €704.015,06 συν 4,5% από 19.5.22 (αντί €807.635,06 συν 6,5% από 11.3.22 που αρχικά είχε αξιωθεί βάσει του Τεκμηρίου 25). Κατά συνέπειαν δεν εγείρεται οποιοδήποτε ζήτημα από τη μη κλήτευση υπαλλήλου της Τράπεζας Κύπρου ή της Λαϊκής Τράπεζας Κύπρου σε σχέση με το υπόλοιπο, ως εισηγείται η Εναγόμενη 2. Ο ίδιος ο λογαριασμός και η πορεία του προκύπτουν μέσα από τις καταστάσεις που έχουν παρουσιαστεί ως μέρος αρχείου το οποίο έχει μεταφερθεί ηλεκτρονικά στις διαδόχους οντότητες και οι οποίες καταστάσεις περιέχουν επακριβώς τις αρχικές καταχωρίσεις, βάσει των οποίων δύναται να αποφασίσει το δικαστήριο αφού βέβαια εξετάσει τις προαναφερθείσες, καθώς και άλλες εισηγήσεις, οι οποίες είναι νομικής φύσης. Νομική Πτυχή Όπως έχει ήδη διαφανεί μέσα από την αξιολόγηση και τα ευρήματα του δικαστηρίου στις 22.10.07 μεταξύ της Λαϊκής Τράπεζας (τότε Marfin) και του πρωτοφειλέτη (Εναγόμενου 1) υπεγράφη η συμφωνία δανείου, Τεκμήριο 1, διά της οποίας η τράπεζα χορήγησε δάνειο ύψους Λ.Κ.300.000 στον πρωτοφειλέτη. Η Εναγόμενη 2 υπέγραψε την ίδια μέρα προσωπική εγγύηση, ήτοι το Τεκμήριο 15 και λίγες ημέρες αργότερα παραχώρησε υποθήκη επί μεριδίου σε οικόπεδο της βάσει του Τεκμηρίου 18. Αργότερα και κατά διάφορα διαστήματα η τράπεζα και ο πρωτοφειλέτης υπέγραψαν τις πέντε συμπληρωματικές συμφωνίες, ήτοι τα Τεκμήρια 10 έως 14. Ήταν όρος της βασικής συμφωνίας ότι το δάνειο θα εξοφλείτο διά 240 δόσεων εκ Λ.Κ.2.053,17 αρχομένων από 5.12.07. Όπως έχει καταδειχθεί υπήρξαν διαφοροποιήσεις δόσεων και προγράμματος αποπληρωμής μέσω των συμπληρωματικών συμφωνιών πλην όμως και πάλι δεν καταβλήθηκαν όλες οι οφειλόμενες δόσεις με αποτέλεσμα να είχαν προκύψει καθυστερήσεις συνεπεία των οποίων στάληκε αρχικά προειδοποιητική επιστολή και εν τέλει τερματισμός των συμφωνιών και του λογαριασμού στις 10.9.13 (τεκμήρια 19-22), στις διευθύνσεις τις οποίες κατείχε η Τράπεζα και στις οποίες είχαν παραληφθεί και άλλα έγγραφα, όπως τα Τεκμήρια 6 έως 8 αργότερα. Σημειώνεται βέβαια πως ούτως ή άλλως η ίδια η καταχώριση της αγωγής τερμάτιζε τις όποιες συμφωνίες, ακόμα δηλαδή και αν μπορούσε να θεωρηθεί ότι οι επιστολές δεν είχαν περιέλθει στη γνώση των Εναγομένων (βλ. Έλληνας κ.ά. ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ, Πολ. Έφ.87/2013, ημερ. 3.12.19). Αναμφίβολα λοιπόν η Ενάγουσα έχει αποδείξει: (
2. i)τη συνομολόγηση των συμβάσεων, (
3. ii)την παράβαση όρων και (iii) τον τερματισμό. Δηλαδή τα τρία από τα αναφερόμενα στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Χαραλάμπους