Evgeny Gabov ν. Κλειώ Κυνηγού κ.α., Αρ. Αγωγής: 2073/19, 31/5/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:A123 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Α. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 2073/19 Ημερομηνία: 31/05/2023 Μεταξύ: Evgeny Gabov Ενάγων και
- Κλειώ Κυνηγού
- Μαρία Ομήρου
- Σοφοκλής Σοφοκλέους
- Abacus Secretarial Ltd
- Abacus Ltd Εναγομένων Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα Αιτητή: κα Μ. Νικολαΐδου για Μ. Βορκά και Συνεργάτες Για Εναγόμενους Καθ' ων η Αίτηση: κος Χρ. Καγκελάριος για Χαβιαρά και Φιλίππου Αίτηση Ημερομηνίας 21/10/2022 ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Ενάγοντας ζητεί την έκδοση διατάγματος να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση στα πλαίσια ένστασης ημερομηνίας 08/06/2022 στην Αίτηση παρέμβασης της εταιρείας Postiaco Ltd ημερομηνίας 22/09/
- Η νομική βάση της Αίτησης, είναι η Δ.39 και 48 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, ως επίσης το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
- Στηρίζεται σε ένορκη δήλωση που ετοίμασε δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που αντιπροσωπεύει τον Αιτητή Ενάγοντα. Ο λόγος που θέλει ο Αιτητής να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση, είναι επειδή στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της Αίτησης για παρέμβαση, η Ν. Π. αναφέρει ότι έχει λάβει πληροφορίες και εξουσιοδότηση από τον πραγματικό τελικό δικαιούχο της Αιτήτριας προς παρέμβαση της Postiaco Ltd τον D. M. Μετά από έρευνα που διεξήγαγε στον Έφορο Εταιρειών, ανακάλυψε ότι πραγματικός τελικός δικαιούχος της Αιτήτριας προς παρέμβαση, είναι η κα Guillaume Maria Loseph Schreurs. Ως συνέπεια αυτού, η Αιτήτρια προς παρέμβαση δεν είναι πλέον εξουσιοδοτημένη από την πραγματική τελική δικαιούχο της Αιτήτριας να προωθεί την παρούσα Αίτηση. Η πληροφορία που θέλει να θέσει υπόψη του Δικαστηρίου με την προτεινόμενη συμπληρωματική δήλωση, είναι ως ακολούθως: «Ύστερα από έρευνα που προέβηκαν οι δικηγόροι του Ενάγοντα, ήτοι το δικηγορικό γραφείο των κ. κ. Μιχάλης Βορκάς και Συνεργάτες ΔΕΠΕ στις 18/10/2022 στο αρχείο του Εφόρου Εταιρειών αναφορικά με το μητρώο που τηρείται για τους πραγματικούς τελικούς δικαιούχους των εταιρειών, διαφάνηκε ότι ο πραγματικός τελικός δικαιούχος της Αιτήτριας προς παρέμβαση δεν είναι πλέον ο κ. P αλλά κάποια κυρία G. M. J. S. Προς απόδειξη τούτου, επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1, αντίγραφο έρευνας από το μητρώο των πραγματικών τελικών δικαιούχων του Εφόρου Εταιρειών ημερομηνίας 18/10/2022». Η Αιτήτρια προς παρέμβαση, καταχώρησε ένσταση στην Αίτηση και έχει προβάλει τους ακόλουθους 5 λόγους ένστασης.
- Ο Αιτητής δεν έχει καταδείξει ''καλό λόγο'' για τον οποίον θα πρέπει το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ του αιτήματος για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής/απαντητικής ένορκης δήλωσης.
- Η παρούσα Αίτηση καταχωρείται καταχρηστικά και κακόπιστα και με σκοπό την καθυστέρηση της εκδίκασης της Αίτησης παρατείνοντας έτσι την ισχύ ενός άδικου διατάγματος που ποτέ δεν έπρεπε να είχε εκδοθεί.
- Τα θέματα και ζητήματα που εγείρονται και περιέχονται στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, είναι ζητήματα άσχετα και μη ουσιώδη και όχι αναγκαία.
- Δεν πληρούνται οι εκ του νόμου και εκ της νομολογίας προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
- Η αλλαγή του ουσιαστικού δικαιούχου δεν έχει οποιανδήποτε συσχέτιση με την εξουσιοδότηση των δικηγόρων της Καθ' ης η Αίτηση από το Διοικητικό της Συμβούλιο. Δικηγόρος που εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο της Αιτήτριας προς παρέμβαση, αναφέρει σε ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης ότι ο Ενάγοντας με τα νέα γεγονότα επιχειρεί να προβάλει τη θέση ότι άλλαξε ο ουσιαστικός δικαιούχος της Αιτήτριας προς παρέμβαση με αποτέλεσμα να παύσει το δικηγορικό γραφείο Χαβιαράς και Φιλίππου ΔΕΠΕ από το να εκπροσωπεί την Αιτήτρια. Η θέση αυτή είναι λανθασμένη, επειδή η εξουσιοδότηση του συγκεκριμένου δικηγορικού γραφείου προέρχεται από το Διοικητικό Συμβούλιο της Αιτήτριας το οποίο παρέμεινε αναλλοίωτο παρά την αλλαγή του ουσιαστικού δικαιούχου. Ανάλυση και κατάληξη Η Αίτηση προς παρέμβαση, καταχωρήθηκε ώστε η Αιτήτρια στα πλαίσια της Αίτησης παρέμβασης ημερομηνίας 22/09/2012, να ακυρώσει το διάταγμα αποκάλυψης που εκδόθηκε και στρέφεται εναντίον των Εναγομένων να αποκαλύψουν πληροφορίες που αφορά την εταιρεία Postiáco Ltd. To πρόσωπο που ενδιαφέρεται να μην αποκαλυφθούν οι πληροφορίες, είναι η εταιρεία Postiáco Ltd και συνεπώς αν λαμβάνονται αποφάσεις για την προώθηση της Αίτησης από το Διοικητικό Συμβούλιο της τότε η Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία έχει δίκαιο ότι δεν τίθεται ζήτημα αμφισβήτησης της εξουσιοδότησης του συγκεκριμένου δικηγορικού γραφείου να προωθεί την Αίτηση παρέμβασης. Όμως το ποιος εξουσιοδότησε το συγκεκριμένο δικηγορικό γραφείο, δεν προβάλλεται στην αρχική Αίτηση παρέμβασης ημερομηνίας 22/09/
- Το έννομο συμφέρον να προωθείται η Αίτηση είναι σημαντικό γεγονός που επηρεάζει την επιτυχία της Αίτησης παρέμβασης. Ο λόγος που ο Αιτητής Ενάγοντας δεν ενσωμάτωσε στοιχεία της εταιρείας Postiaco Ltd που να αφορούν τον πραγματικό τελικό δικαιούχο της εν λόγω εταιρείας στην αρχική ένορκη δήλωση, είναι επειδή ανακάλυψε αυτήν την πληροφορία μεταγενέστερα και αφού έγινε έρευνα στον Έφορο Εταιρειών. Το ζήτημα της καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, διέπεται από τη Δ.48 Κ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Με βάση τον εν λόγω κανονισμό, προκύπτει ότι είναι στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να επιτρέψει στους Ενάγοντες/Αιτητές την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εάν διαπιστωθεί ότι η καταχώρηση αυτής ζητείται για καλό λόγο. Ένας καλός λόγος να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, είναι η προσθήκη νέων λεπτομερειών που αφορούν ίδιους ισχυρισμούς εις απάντηση ισχυρισμών που προβάλλονται στην ένσταση, ώστε το Δικαστήριο να αποκτήσει σφαιρική αντίληψη των δεδομένων που αφορούν την ενδιάμεση διαδικασία. Στην υπόθεση A. Messios & Sons Ltd ν. Ανδρέα A. Λεωνίδα 1 ΑΑΔ 195
(2010), το Εφετείο αποφάνθηκε ότι είναι ορθή η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας υπέρ της καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης που παρέχεται στο Δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, ώστε να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου νέες λεπτομέρειες που αφορούσαν ίδιες θέσεις και ισχυρισμούς που είχαν προβληθεί με την αρχική ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της Αίτησης επαναφοράς. Υπό τέτοιες περιστάσεις, η μαρτυρία κρίνεται ότι δεν είναι ανεπίτρεπτη η επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των Αιτητών, αλλά διευκρινίσεις και ισχυρισμοί που είναι επιθυμητό να επιτραπούν στους Αιτητές να προβάλουν, ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων. Όμως στην υπόθεση Κόκκινου ν. Κόκκινου Έφεση αρ. 29/2014 ημερομηνίας 03/11/2017, το Εφετείο επεσήμανε ότι στην περίπτωση που η ενδιάμεση διαδικασία αφορά προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς, προσοχή πρέπει να δοθεί ώστε να μην αλλοιωθούν τα δεδομένα που είχαν προβληθεί αρχικά με την πρώτη ένορκη δήλωση βάσει της οποίας εκδόθηκε προς όφελος των Αιτητών μία θεραπεία που δίδεται μόνο κατ' εξαίρεση των κανόνων της φυσικής δικαιοσύνης, κατ' επείγον και με την προϋπόθεση ότι οι Αιτούντες υπήρξαν απόλυτα ειλικρινείς ως προς τα ουσιώδη γεγονότα που επέδρασαν στην κρίση του Δικαστηρίου. "Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάσαντος Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Η δυνατότητα άσκησης της εξουσίας αυτής υπέρ του αιτήματος, όπου ο επιδιωκόμενος σκοπός της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο πρόσφατα στην υπόθεση Χαράλαμπου Ανδρέα Κουππά ν. Πουλλάς Τσαδιώτης Λίμιτεδ κ.ά, Π.Ε. 312/2010, ημερομηνίας 17.07.2014 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Σ' ό,τι δε αφορά τη δυνατότατα που παρέχεται από τη Δ.48 Θ.4
(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης 'καλού λόγου' και δεν βλέπουμε πώς η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς, θα μπορούσε να τεκμηριώσει 'καλό λόγο'. Δεν υπάρχει βέβαια, άκαμπτος κανόνας. Σε διαδικασίες όμως, για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές, το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Στην προκειμένη περίπτωση, το Πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά υπογράμμισε ότι η Αίτηση του Εφεσίβλητου για προσωρινό διάταγμα, θα κρινόταν επί των γεγονότων που αναφέρονται στην αρχική ένορκη δήλωση του, εγκρίνοντας όμως το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης λησμόνησε αυτά που υπογράμμισε και ουσιαστικά, κατέστησε την απάντηση των ισχυρισμών της Εφεσείουσας αυτοσκοπό. Παρ' όλο δε που ο ευπαίδευτος συνήγορος του Εφεσίβλητου, στα πλαίσια της συζήτησης της επίδικης Αίτησης πρωτόδικα, αναφέρθηκε-όπως μνημονεύεται στην πρωτόδικη απόφαση-«στους ισχυρισμούς και στις ενότητες των ισχυρισμών από τις ένορκες δηλώσεις της Καθ' ης η Αίτηση, οι οποίοι κατά την άποψη του, χρήζουν απάντησης», το Δικαστήριο δεν συνάρτησε την κρίση του με ό, τι θα μπορούσε να ήταν αναγκαίο για σκοπούς επίλυσης των επίδικων θεμάτων. «Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Εν προκειμένω, δεν είχε καταδειχθεί τέτοια ανάγκη." Περαιτέρω, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Κούππα ν. Πουλλάς Τσαδιώτης Λτδ. Πολ. Έφεση 312/10 ημερομηνίας 17/07/2014, καλός λόγος δεν είναι η περίπτωση που επιτρέπεται επιπρόσθετο μαρτυρικό υλικό στο αρχικό αίτημα των Αιτητών ώστε να αντικρουστούν θέσεις και ισχυρισμοί των Καθ' ων η Αίτηση. Σ΄ ό,τι δε αφορά τη δυνατότητα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4
(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πώς η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο». Η Αίτηση παρέμβασης αφορά αυτοτελή διαδικασία εις την οποίαν το Δικαστήριο προκειμένου να χορηγήσει τη θεραπεία που ζητείται, θα πρέπει να καταλήξει σε ευρήματα γεγονότων. Το ότι η εταιρεία έχει νομίμως εξουσιοδοτήσει και εξακολουθεί να εξουσιοδοτεί την προώθηση της διαδικασίας παρέμβασης, είναι σχετικός παράγοντας στην επίλυση της Αίτησης. Η ταυτότητα του πραγματικού δικαιούχου των μετοχών της εταιρείας, δεν ήταν εις γνώση του Ενάγοντα-Αιτητή κατά την καταχώρηση της ένστασης. Εάν η θέση της Αιτήτριας εταιρείας στην Αίτηση παρέμβασης ημερομηνίας 22/09/2022 είναι ότι το Διοικητικό Συμβούλιο πήρε την απόφαση στη βάση του καταστατικού της εταιρείας και δυνάμει του Κανονισμού 80 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, μπορεί να το προβάλει εις απάντηση της θέσης του Ενάγοντα ώστε να αντικρούσει τον ισχυρισμό ότι η διαδικασία προωθείται χωρίς εξουσιοδότηση. Είναι προτιμότερο να τεθούν υπόψη του Δικαστηρίου όλα τα δεδομένα που αφορούν το κρίσιμο ερώτημα της εξουσιοδότησης, παρά να προωθείται η Αίτηση και να αιωρείται το ζήτημα της εξουσιοδότησης που είναι προαπαιτούμενο στοιχείο για την προώθηση της Αίτησης. Κατά συνέπεια εκδίδεται το διάταγμα και η συμπληρωματική ένορκη δήλωση να κατατεθεί εντός 10 ημερών από σήμερα και εάν υπάρχει απάντηση στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δίδεται δικαίωμα στους Καθ' ων η Αίτηση να απαντήσουν εντός 20 ημερών από την καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η Αίτηση παρέμβασης ορίζεται για οδηγίες στις 05/07/2023. Τα έξοδα Αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση όπως αυτά υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).......... Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Α. Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο