Αleksandr Yarchuk κ.α. ν. Bellezar Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 1847/2021, 5/1/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:A136 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρήστου Γ. Φιλίππου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1847/2021 ΜΕΤΑΞΥ:
- Αleksandr Yarchuk
- Olesstar Limited Εναγόντων και
- Bellezar Ltd
- Soltanov Rizvan Soltan Ogly
- EOS Nominees Ltd
- LLC Firma Graviton
- Ελένη Κεραμιδά
- Lev Vladimirovich Kurbatskiy
- LLC «Investconsulting» Εναγόμενων Ημερομηνία: 05 Ιανουαρίου, 2023 Εμφανίσεις: Για τους Εναγόμενους 7/Αιτητές: Η κ. Νατάσα Στυλιανού για Ειρήνα Οικονομίδου Για τους Ενάγοντες/Καθ' ων η αίτηση: ο κ. Πάνος Παναγιώτου για Κωνσταντίνου Παναγιώτου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η (αίτηση για την έκδοση διαταγμάτων διαγραφής και/ή παραμερισμού και/ή ακύρωσης και/ή αναστολής του κλητηρίου εντάλματος ημερ. 08.04.2022) Οι Αιτητές αιτούνται διατάγματα με τα οποία να διαγράφεται (strike out) και/ή παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται και/ή αναστέλλεται το κλητήριο ένταλμα και/ή να αναστέλλει την διαδικασία στην Αγωγή εξαιτίας της κατ' ισχυρισμό μη δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και/ή ότι δεν είναι το αρμόδιο και/ή το βολικότερο για να επιληφθεί της Αγωγής. Περαιτέρω οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι η Αγωγή αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου εξαιτίας άλλων δικαστικών μέτρων που εκκρεμούν ενώπιον των Δικαστηρίων της Ρωσίας. Οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία για εκδίκαση της Αγωγής ενώ περαιτέρω οι Αιτητές κωλύονται και/ή εμποδίζονται να προωθούν την αίτηση εφόσον καταχώρισαν ανεπιφύλακτα και χωρίς διαμαρτυρία Σημείωμα Εμφάνισης στην Αγωγή και δίχως να καταχωρίσουν ταυτόχρονα και/ή έγκαιρα και/ή εντός εύλογου χρόνου αίτηση για παραμερισμό της επίδοσης και ως εκ τούτου αποδέχθηκαν εμπράκτως τη δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων. Επιπρόσθετα οι Καθ' ων η αίτηση προβάλλουν τη θέση ότι η αίτηση είναι θνησιγενής, καθότι αίτημα για ακύρωση Κλητηρίου Εντάλματος και της επίδοσής του στο εξωτερικό, θα μπορούσε να εξεταστεί μόνο στο πλαίσιο αίτησης για παραμερισμό του διατάγματος για επίδοση στο εξωτερικό, ενώ στην υπό κρίση περίπτωση επιδιώκεται η ακύρωση του Κλητηρίου Εντάλματος και της επίδοσής του ανεξάρτητα από το προηγούμενο διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 05.08.
- Υπό τις συνθήκες, τυχόν έγκριση του αιτήματος θα οδηγούσε στην ύπαρξη δύο συγκρουόμενων διαταγμάτων, γεγονός ανεπίτρεπτο με βάση τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Περαιτέρω, υποστηρίζουν οι Καθ' ων η αίτηση, το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο στο οποίο στηρίζεται η αίτηση δεν δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή τα αιτούμενα διατάγματα δεν βρίσκουν έρεισμα στις οικείες νομικές αρχές και/ή την νομολογία και/ή δεν συντρέχουν ικανοποιητικοί λόγοι για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, έτσι η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο ενδιάμεση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Σε κάθε περίπτωση, οι Καθ' ων η αίτηση προβάλλουν στην ένσταση τους ότι οι Αιτητές κωλύονται ως εκ της προγενέστερης στάσης και/ή συγκατάθεσής τους και/ή ότι έχουν αποποιηθεί (waived) του δικαιώματός τους να εγείρουν ζήτημα αναφορικά με τη δικαιοδοσία των κυπριακών δικαστηρίων και/ή έχουν ρητά και/ή δια των πράξεων και/ή δια των παραλείψεών τους υπαγάγει και/ή άνευ όρων υποβάλει εαυτόν στη δικαιοδοσία των κυπριακών δικαστηρίων. Επομένως, οι αιτούμενες θεραπείες είναι καταχρηστικές της διαδικασίας (abuse of process) και/ή η αίτηση θα πρέπει να κριθεί ως κακόπιστη και/ή κακόβουλη (mala fides) και/ή προωθείται για αλλότριους και/ή αθέμιτους σκοπούς και εμφορείται από αλλότρια ελατήρια στοχεύοντας στην καθυστέρηση της διαδικασίας. Η αίτηση όπως και η ένσταση βασίζονται σε σχετικούς Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας, σε διατάξεις του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/60), σε άρθρα του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6), στη Συνθήκη μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών και Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για Παροχή Νομικής Συνδρομής σε Θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου, στον Κυρωτικό Ν.172/86 άρθρα 1-8, Ν.34(ΙΙΙ)/2001, Ν.41 (ΙΙΙ)/2005, σε Άρθρα του Συντάγματος, σε πρόνοιες της Ευρωπαϊκής Συνθήκης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), στη νομολογία, την πρακτική και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ως προς τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η αίτηση εκτός από την παραπομπή που γίνεται στον φάκελο του Δικαστηρίου αυτά εκτίθενται και στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της δικηγόρου κ. Νατάσας Στυλιανού (η Ε/Δ ΝΣ), συνεργάτη στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί στην παρούσα τους Εναγόμενους 7/Αιτητές, ενώ τα γεγονότα σε σχέση με την ένσταση υποστηρίζονται και σε ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει η κ. Μαρία Προκοπίου (η Ε/Δ ΜΠ), η οποία είναι επίσης δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί εδώ τους Ενάγοντες/Καθ' ων η αίτηση. Η ακροαματική διαδικασία της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν αντίστοιχα την αίτηση και την ένσταση και στις γραπτές εισηγήσεις που οι ευπαίδευτοι συνήγοροι που εκπροσωπούν τους διαδίκους ετοίμασαν. Η επιχειρηματολογία των συνηγόρων των Αιτητών εν ολίγοις εστιάστηκε σε γεγονότα που συνηγορούν υπέρ της αίτησης και της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Από την άλλη είναι η θέση των Καθ' ων η αίτηση όπως εκφράζεται στην εισήγηση των συνηγόρων τους, ότι με βάση τη νομολογία, τα γεγονότα της υπόθεσης δεν συνηγορούν υπέρ της αίτησης και δεν πληρούνται ούτε οι τυπικές, αλλά ούτε και οι ουσιαστικές προϋποθέσεις για την έκδοση τους και ως εκ τούτου εισηγούνται την απόρριψη της αίτησης. Οι εκατέρωθεν ισχυρισμοί στις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα, όπως και τα επιχειρήματα που ανέπτυξαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι στις ικανές αγορεύσεις τους, θα τύχουν σχολιασμού όπου απαιτηθεί στη συνέχεια στο κατάλληλο μέρος της απόφασης μου και η εδώ συμπερίληψη τους ή έστω προσπάθεια σύνοψης τους θεωρώ ότι θα ήταν πλεονασμός εφόσον όπου χρειαστεί στη συνέχεια και στο κατάλληλο μέρος της απόφασης θα γίνει λεπτομερής αναφορά σε αυτούς ή ακόμα και αυτούσια παράθεση τους. Προς υποστήριξη των θέσεων τους επικαλούνται περαιτέρω, εκτός από το δικονομικό πλαίσιο που διέπει αυτής της φύσης τις αιτήσεις και νομολογία όπως και αυθεντίες οι οποίες σε πλείστα ζητήματα συμπίπτουν, αντικρίζοντας τα ασφαλώς από διαφορετική οπτική γωνία και προσδίδοντας σ' αυτά διαφορετική διάσταση κατά τρόπο που να συνάδει με τις θέσεις τους. Σε κάθε περίπτωση κρίνονται ως διαφωτιστικές και ομολογουμένως μου στάθηκαν αρκούντως υποβοηθητικές κατά την μελέτη και την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου. Προσθέτω εδώ ότι όπου στη συνέχεια θα γίνεται παραπομπή σε σχετικές πρωτόδικες αποφάσεις εκτός από καθοδηγητικά τα όσα αναφέρονται στα σχετικά αποσπάσματα που παρατίθενται υιοθετούνται και για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης. Όλα τα ανωτέρω έχουν τεθεί ενώπιον μου τα έχω κατά νουν και έτσι προχωρώ ευθύς αμέσως σε ανάλυση και παράθεση των συμπερασμάτων μου για κάθε επί μέρους πτυχή που συζητήθηκε και απασχόλησε. Η πορεία της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου: Θεωρώ σκόπιμο να προβώ σε μια σύντομη αναφορά στα γεγονότα και το ιστορικό της υπόθεσης από στοιχεία που λαμβάνω από τον φάκελο της υπόθεσης καθ' ότι έχουν τη σημασία τους στην υπό κρίση αίτηση. Η Αγωγή καταχωρίστηκε στις 26.07.2021 σε Κλητήριο Ένταλμα 2.1 (στη συνέχεια «η Αγωγή»). Την ίδια ημέρα καταχωρίστηκε μονομερής αίτηση εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση συνοδευόμενη από την ένορκη δήλωση της κ. Μαρίας Προκοπίου (στη συνέχεια «η Ε/Δ ΜΠ ημερομηνίας 26.07.2021»), με την οποία οι εδώ Καθ' ων η αίτηση αξίωναν την έκδοση των διαταγμάτων, ως αυτά περιγράφονται με λεπτομέρεια και εξειδικευμένα στην αίτηση. Στις 28.07.2021 εκδόθηκε από το Δικαστήριο μονομερές διάταγμα εναντίον των Εναγόμενων 3 και 5, το οποίο ορίστηκε επιστρεπτέο στις 05.08.2021 και τα υπόλοιπα αιτητικά Γ - Μ παρέμειναν για επίδοση σε μεταγενέστερες ημερομηνίες. Κατά την 29.07.2021 επιδόθηκε στην Εναγόμενη 5, Κύπρια υπήκοο και διαμένουσα στην Κυπριακή Δημοκρατία, το Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, η Αίτηση ημερομηνίας 26.07.2021, η Ε/Δ ΜΠ ημερομηνίας 26.07.2021 που την υποστήριζε και τα συνημμένα σε αυτήν έγγραφα/τεκμήρια καθώς και το εκδοθέν Διάταγμα ημερομηνίας 28.07.
- Κατά την 30.07.2021 οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρισαν νέα αίτηση συνοδευόμενη από ένορκη δήλωση της κ. Μαρίας Προκοπίου (στη συνέχεια «η Ε/Δ ΜΠ ημερομηνίας 30.07.2021») με την οποία αξίωναν την έκδοση διατάγματος για την παραχώρηση άδειας από το Δικαστήριο για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας των σχετικών εγγράφων στους Εναγόμενους 1, 2, 3, 4, 6 και
- Η αίτηση ημερομηνίας 30.07.2021 εγκρίθηκε στις 05.08.2021 και παραχωρήθηκε στους Καθ' ων η αίτηση σχετική άδεια. Οι τελευταίοι αμέσως προέβησαν στις αναγκαίες ενέργειες για την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας σε όλους τους Εναγόμενους. Την ίδια ημέρα, ήτοι την 05.08.2021, με διάταγμα του Δικαστηρίου το προσωρινά εκδοθέν διάταγμα ημερομηνία 28.07.2021 κατέστη απόλυτο εναντίον της Εναγόμενης 5 το οποίο στη συνέχεια επιδόθηκε στην Εναγόμενη 5 κατά την 31.08.
- Στις 31.08.2021 και 06.09.2021 οι Καθ' ων η αίτηση φρόντισαν να δοθούν τα ακόλουθα σχετικά και αναγκαία έγγραφα στην εταιρεία ιδιωτικού ταχυδρομείου DHL προς επίδοση στους εναγόμενους (στη συνέχεια «τα προς επίδοση έγγραφα»): i. Το Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα ημερομηνίας 26.07.2021, ii. η Ειδοποίηση Κλητηρίου Εντάλματος για επίδοση εκτός της Κυπριακής Δημοκρατίας σε μη Κύπριο Εναγόμενο (Τύπος 6), iii. η Μονομερής αίτηση των Καθ' ων η αίτηση για την έκδοση Ενδιάμεσων Διαταγμάτων ημερομηνίας 26.07.2021, η Ε/Δ ΜΠ ημερομηνίας 26.07.2021 προς υποστήριξη της αίτησης ημερομηνίας 26.07.2021 για την έκδοση Ενδιάμεσων Διαταγμάτων και των συνημμένων σε αυτήν τεκμηρίων, iv. το Ενδιάμεσο Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 28.07.2021, και v. η Μονομερής αίτηση των Καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 30.07.2021, για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, της υποστηρικτικής Ε/Δ ΜΠ ημερομηνίας 30.07.2021, και το σχετικό Διάταγμα. Τα προς επίδοση έγγραφα επιδόθηκαν στις Εναγόμενες 1 και 3 τόσο στην πρωτότυπη τους γλώσσα, ήτοι την ελληνική, όσο και σε επίσημη μετάφραση στην αγγλική γλώσσα από την κ. Αναστασία Επαμεινώνδα - Παπαηρακλέους, εγγεγραμμένη στο Μητρώο Ορκωτών Μεταφραστών του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών της Κυπριακής Δημοκρατίας ενώ στους Εναγόμενους 2, 4, 6 και 7 τόσο στην πρωτότυπη τους γλώσσα, ήτοι την ελληνική, όσο και σε επίσημη μετάφραση τους στη ρωσική γλώσσα από την κ. Ντιάνα Ιωάννου, εγγεγραμμένη στο Μητρώο Ορκωτών Μεταφραστών του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τα προς επίδοση έγγραφα επιδόθηκαν στους Εναγόμενους 1 και 3 στις 07.09.2021 και στους Εναγόμενους 4, 6 και 7 στις 08.09.
- Πλήρεις λεπτομέρειες ως επίσης και σχετικά τεκμήρια έχουν επισυναφθεί σε ξεχωριστή ένορκο δήλωση της κ. Μαρίας Προκοπίου ημερομηνίας 21.09.2021, η οποία βρίσκεται στον φάκελο του Δικαστηρίου (Τεκμ. «5Α», «5Β», «7Α», «7Β» και «7Γ»). Παράλληλα, στις 07.09.2021 και προς συμμόρφωση με το διάταγμα ημερομηνίας 05.08.2021 σχετικά με την επίδοση της Αγωγής και της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος για Άδεια Επίδοσης Εκτός Δικαιοδοσίας (Φόρμα 6), στους Εναγόμενους 2, 4, 6 και 7 μέσω της δικαστικής οδού, παραδόθηκε σχετική αίτηση της Δικαστικής Υπηρεσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως για παροχή νομικής συνδρομής (επίδοση δικαστικών εγγράφων στην αλλοδαπή) στο πλαίσιο της Συμφωνίας μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για παροχή νομικής συνδρομής σε θέματα αστικού και ποινικού δικαίου - Κυρωτικός Νόμος 172/1986 (Τεκμ. «6Α» - «6Δ» στην ένορκη δήλωση της κ. Μαρίας Προκοπίου ημερομηνίας 21.09.2021 που βρίσκεται στον φάκελο του Δικαστηρίου). Κατά την 23.09.2021 οι Εναγόμενοι 2, 4 και 6 καταχώρισαν διά δικηγόρων Σημείωμα Εμφάνισης στην Αγωγή ενώ η Αιτήτρια καταχώρισε Σημείωμα Εμφάνισης δια των δικηγόρων της την 18.01.
- Οι Εναγόμενοι 1 μέχρι σήμερα δεν έχουν καταχωρίσει είτε προσωπικά είτε δια δικηγόρου Σημείωμα Εμφάνισης ενώ οι Εναγόμενοι 3 και 5 καταχώρισαν Σημείωμα Εμφάνισης μετά την επιφύλαξη της παρούσας ήτοι την 06.12.
- Κατά την 08.04.2022, η Αιτήτρια καταχώρισε την υπό κρίση αίτηση η οποία συνοδευόταν από την ένορκη δήλωση της κ. Νατάσας Στυλιανού (στη συνέχεια «η Ε/Δ ΝΣ»). Σύμφωνα με την πιο πάνω πορεία και τις διαδικασίες που ακολουθήθηκαν είναι η θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι έχουν ακολουθηθεί όλες οι νόμιμες διαδικασίες για την επίδοση όλων των σχετικών με την παρούσα Αγωγή δικογράφων, ως και οι εκάστοτε σχετικές οδηγίες και/ή διατάγματα του Δικαστηρίου. Υπαγωγή των γεγονότων της υπόθεσης στις νομικές αρχές: Αντί άλλων ως προς τα ζητήματα που θα με απασχολήσουν στη συνέχεια θα παραθέσω εκτενή αποσπάσματα από πρωτόδικες αποφάσεις οι οποίες καλύπτουν πλήρως τη νομική διάσταση κάθε ζητήματος. Βρίσκω απόλυτα σχετικά όσα η κ. Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου Α.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε) αναφέρει στην Αρ. Αγωγής 1661/10 Ε.Δ. Λάρνακας, Ιωάννη Βασιλείου κ.α. ν. Ουρανίας Γεωργίου Λευτέρη κ.α., ημερ. 5.10.2011, εκτεταμένο απόσπασμα από την οποία παραθέτω το οποίο και υιοθετείται και για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης: «Θεωρώ σκόπιμο να αρχίσω την εξέταση της υπό κρίση αίτησης με αναφορά στο πλαίσιο της Δ.16 θ.9 εφόσον ο βασικός λόγος ένστασης που προτάθηκε ήταν ότι η εναγομένη δεν ακολούθησε την ορθή διαδικασία. Η Δ.16 θ.9 έχει ως εξής:- «A defendant before appearing shall be at liberty, without obtaining an order to enter or entering a conditional appearance, to take out a summons to set aside the service upon him of the writ or of notice of the writ, or to discharge the order authorizing such service». Από προσεκτική εξέταση των προνοιών της Δ.16 θ.9 προκύπτει ότι ένας εναγόμενος δικαιούται να κάνει ένα από τα ακόλουθα πράγματα: Πρώτον, δικαιούται πριν καν εμφανισθεί (δηλαδή πριν να καταχωρήσει συνήθη εμφάνιση) να αιτηθεί δια κλήσεως στο Δικαστήριο για παραμερισμό της επίδοσης σ' αυτόν του κλητηρίου εντάλματος ή της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος ή να ζητήσει την ακύρωση του διατάγματος που εξουσιοδοτεί τέτοια επίδοση. Ο δεύτερος τρόπος ενέργειας είναι να λαμβάνεται η προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και μετέπειτα να καταχωρείται αίτηση δια κλήσεως προς ακύρωση του κλητηρίου εντάλματος ή της επίδοσης αυτού. Ο μηχανισμός γι' αυτό προσφέρεται με τη Δ.48,θ.8(ι)(r1) των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που συνδυαζόμενη με τη Δ.16 θ.9 δίνει την ευχέρεια στον εναγόμενο να καταχωρήσει μονομερή αίτηση για λήψη άδειας καταχώρησης της εμφάνισης υπό διαμαρτυρία. Παρά το ότι η Δ.16 θ.9 δεν προνοεί οτιδήποτε περί χρονικών προθεσμιών μέσα στις οποίες ο εναγόμενος οφείλει να αιτηθεί από το Δικαστήριο την ακύρωση του κλητηρίου εντάλματος ή της επίδοσης του είναι αναγκαίο από το ίδιο το Δικαστήριο όταν χορηγεί την αιτούμενη άδεια για καταχώρηση εμφάνισης υπό διαμαρτυρία να καθορίσει το χρόνο εντός του οποίου θα πρέπει να καταχωρηθεί η δια κλήσεως αίτηση για εξέταση των ισχυρισμών του εναγομένου. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση G.J. Magdon Ltd v. A.L. METAL TRADING LTD
(2001)1 Α.Α.Δ 2064 η Δ.16 θ.9 και η νομολογία αποσκοπούν στην άμεση και κατά προτεραιότητα εξέταση πιθανής ένστασης στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου και ένα τέτοιο ζήτημα δεν μπορεί να παραμένει στην ελεύθερη επιλογή χρόνου από τον εναγόμενο. Ο Εναγόμενος ο οποίος ισχυρίζεται έλλειψη δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου ενώπιον του οποίου εκκρεμεί κλητήριο ένταλμα ή ότι η έκδοση του κλητηρίου ή η επίδοση του πάσχει από ελάττωμα ή αντικανονικότητα, δικαιούται να ζητήσει, κατά προτεραιότητα, τον παραμερισμό του κλητηρίου εντάλματος ή της επίδοσης του, αναλόγως της περίπτωσης. Οι δε ενέργειες του πρέπει να είναι άμεσες. Όπως προκύπτει από τη Δ.16, θ.9 είναι δυνατή η καταχώρηση εμφάνισης υπό αίρεση ή υπό διαμαρτυρία με την ταυτόχρονη καταχώρηση αίτησης παραμερισμού κλητηρίου εντάλματος χωρίς να ληφθεί άδεια του Δικαστηρίου. Με άλλα λόγια, οι πρόνοιες της συγκεκριμένης Διάταξης παρέχουν δυνατότητα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και χωρίς την εκ των προτέρων εξασφάλιση άδειας προς τούτο από το Δικαστήριο. Παράλληλα, όμως, αυτό που επίσης προκύπτει από τις πρόνοιες της εν λόγω Διάταξης και υποστηρίζεται από τη νομολογία είναι πως σε μια τέτοια περίπτωση, την περίπτωση δηλαδή που ο Εναγόμενος επιλέγει να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία χωρίς να εξασφαλίσει προηγουμένως την άδεια του Δικαστηρίου, τότε θα πρέπει, ταυτόχρονα με την καταχώρηση της υπό διαμαρτυρία εμφάνισης να καταχωρηθεί και η αίτηση για παραμερισμό, άλλως η υπό διαμαρτυρία εμφάνιση καθίσταται ουσιαστικά εμφάνιση άνευ όρων. Στην υπόθεση G.J.Magdon Ltd v. A.L. Metal Trading Ltd
(2001)1 Γ ΑΑΔ 2064 όπου η εφεσείουσα είχε καταχωρήσει στις 12.6.1998 χωρίς προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και καταχώρησε αίτηση για ακύρωση και παραμερισμό της επίδοσης της αγωγής λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας ή αρμοδιότητας των Δικαστηρίων της Κύπρου στις 8.3.1999 κρίθηκε ότι υπό αυτά τα δεδομένα η εφεσείουσα είχε δεχθεί και υπαχθεί στη δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων. Παραθέτουμε στο σημείο αυτό απόσπασμα από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην οποία γίνεται, μεταξύ άλλων, και αναφορά στους δύο τρόπους με τους οποίους ένας εναγόμενος μπορεί να ενεργήσει αν επιθυμεί τον παραμερισμό της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος. Παραθέτουμε σχετικό απόσπασμα από τις σελίδες 2066-2067: "Ο Δικαστής, ενώπιον του οποίου συζητήθηκε η αίτηση, την απέρριψε στις 4.12.00. Στο σκεπτικό της πρωτόδικης απόφασης εξετάζονται με λεπτομέρεια όλα τα ζητήματα που ηγέρθηκαν στην αίτηση. Συγκεκριμένα ο Δικαστής αναφέρθηκε, στην αρχή της απόφασης του, στη Δ.16 θ.9 η οποία προβλέπει πως ο εναγόμενος δικαιούται, χωρίς προηγουμένως να έχει διαταγή του δικαστηρίου που να του επιτρέπει να καταχωρίσει εμφάνιση υπό αίρεση, να υποβάλει αίτηση για τον παραμερισμό της επίδοσης προς αυτόν του κλητηρίου εντάλματος. Παρατήρησε δε πως ο δικηγόρος της εφεσείουσας δεν ακολούθησε τις πιο πάνω πρόνοιες. Στη συνέχεια ο Δικαστής ασχολήθηκε με τη νομολογία, με ειδική αναφορά στις υποθέσεις Γεωργιάδης ν. Χάσικου
(1991)1 ΑΑΔ 1136 και Παπακόκκινου ν. Landroke P/C
(1995)1 ΑΑΔ 1090, για να εκφράσει την άποψη πως ο δεύτερος τρόπος, για την προώθηση αίτησης παραμερισμού του κλητηρίου εντάλματος, είναι η ταυτόχρονη καταχώρηση τέτοιας αίτησης μαζί με την καταχώρηση της υπό αίρεση εμφάνισης. Όπως είναι παραδεκτό η εφεσείουσα δεν χρησιμοποίησε μήτε αυτή τη διαδικασία. Αντίθετα, μετά την καταχώριση της υπό αίρεση εμφάνισης στις 12.6.98, και συγκεκριμένα στις 8.3.99, καταχώρισε την επίδικη αίτηση. Με αυτά τα δεδομένα ο Δικαστής αποφάνθηκε, και να πούμε αμέσως πολύ ορθά, πως η εφεσείουσα είχε δεχθεί και υπαχθεί στη δικαιοδοσία των κυπριακών δικαστηρίων". Η διαμαρτυρία του Εναγόμενου ως προς το κλητήριο ένταλμα που καταχωρείται εναντίον του μπορεί λοιπόν να εκδηλωθεί και κατόπιν εξασφάλισης άδειας του Δικαστηρίου για εμφάνιση υπό αίρεση ή υπό διαμαρτυρία με την παράλληλη λήψη οδηγιών για καταχώρηση αίτησης παραμερισμού του κλητηρίου εντάλματος εντός τακτού χρονικού διαστήματος». Μια άλλη πρωτόδικη απόφαση στην οποία επίσης δίδεται καθοδήγηση σε ζητήματα που απασχολούν και εδώ είναι η απόφαση του κ. Αλ. Παναγιώτου, Π.Ε.Δ. στην Αρ. Αγωγής: 2782/2020 Ε.Δ. Λευκωσίας Coucal Limited ν. Scully, απόφαση ημερομηνίας 21.03.2022, όπου ανέφερε τα ακόλουθα τα οποία επίσης υιοθετούνται για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης: «Η πιο πάνω διάταξη αντιστοιχεί στην Order 12 Rule 30 των παλαιών αγγλικών θεσμών και ως εκ τούτου η αγγλική νομολογία επί του θέματος είναι καθοδηγητική. Μελετώντας προσεχτικά τις πρόνοιες της προαναφερόμενης διάταξης και αντλώντας καθοδήγηση από σχετική νομολογία, διαπιστώνω ότι το ζήτημα αυτό, μπορεί να προσεγγιστεί από τον εναγόμενο με τους εξής τρείς τρόπους:
- Χωρίς καν να εμφανισθεί δηλαδή πριν να καταχωρήσει κανονική και χωρίς όρους εμφάνιση (unconditional appearance), δικαιούται να αιτηθεί από το Δικαστήριο με αίτηση δια κλήσεως, τον παραμερισμό της επίδοσης σε αυτόν του κλητηρίου εντάλματος ή της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος ή να ζητήσει την ακύρωση του διατάγματος που εξουσιοδοτεί τέτοια επίδοση. Αυτή είναι και η έννοια της φράσης «without obtaining an order to enter or entering unconditional appearance».
- Να καταχωρήσει χωρίς άδεια του Δικαστηρίου εμφάνιση υπό αίρεση ή υπό διαμαρτυρία και είτε ταυτόχρονα είτε το ταχύτερο δυνατό και προτού προβεί σε οποιοδήποτε νέο δικονομικό ή άλλο διάβημα στη διαδικασία (fresh step in the action), να καταχωρήσει αίτηση δια κλήσεως για παραμερισμό της επίδοσης σ' αυτόν του κλητηρίου εντάλματος ή της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος ή να ζητήσει την ακύρωση του διατάγματος που εξουσιοδοτεί τέτοια επίδοση.
- Εναλλακτικά, η διαμαρτυρία του εναγομένου ως προς το κλητήριο ένταλμα που καταχωρείται εναντίον του, μπορεί να εκδηλωθεί κατόπιν εξασφάλισης άδειας του Δικαστηρίου μέσω σχετικής μονομερούς αίτησης για εμφάνιση υπό αίρεση με την ταυτόχρονη λήψη οδηγιών από το Δικαστήριο για καταχώρηση αίτησης παραμερισμού του κλητηρίου εντάλματος εντός τακτού χρονικού διαστήματος. Νοείται ότι οποιαδήποτε ενέργεια επιλεγεί, αυτή θα πρέπει να εκδηλωθεί προτού καταχωρηθεί σημείωμα εμφάνισης άνευ όρων. Η φράση «before appearing» σημαίνει τον χρόνο πριν την καταχώρηση ανεπιφύλακτης και χωρίς όρους εμφάνισης (unconditional appearance), η οποία στην ουσία αποτελεί αποποίηση του δικαιώματος του εναγομένου να αμφισβητήσει την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος σε αυτόν. {..} Η πιο πάνω δικονομική διάταξη είναι πανομοιότυπη με την Δ.25 Θ.4 των παλαιών Αγγλικών Θεσμών με αποτέλεσμα η Αγγλική Νομολογία να είναι καθοδηγητική επί του θέματος. Τόσο η Αγγλική όσον και η Κυπριακή Νομολογία καταδεικνύουν ότι η διαγραφή αγωγής δυνάμει της Δ.27 Θ.3 θα πρέπει να ασκείται με φειδώ. Πρόσθετα, στην Κύπρο η θεραπεία αυτή θα πρέπει να εξετάζεται σε συνδυασμό με τις πρόνοιες του Άρθρου 30 του Συντάγματος που καθιερώνει το δικαίωμα κάθε διαδίκου να προσφεύγει στο Δικαστήριο και να προβάλλει τις θέσεις του. Σχετική είναι η υπόθεση Ιn Re Pelmaco Development Ltd
(1991)1 AAΔ 246, 255 στην οποία αναφέρθηκαν τα εξής: «Η διαγραφή δικογράφου, και ιδιαίτερα δικογράφου με το οποίο ο διάδικος επικαλείται την άσκηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, το οποίο δικαιολογείται μόνο εφ' όσον το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο. Διαφορετικά η διαγραφή θα συνεπαγόταν και παραβίαση του δικαιώματος διαδίκου να προσφύγει ενώπιον Δικαστηρίου στο οποίο δικαιούται να προσφύγει βάσει του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνεται από το άρθρο 30.1. του Συντάγματος». {..} Σύμφωνα με το σύγγραμμα Bullen and Leake and Jacob's Precedents of Pleadings (12η έκδοση) στη σελίδα 144, στα πλαίσια μιας τέτοιας αίτησης, το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσον αποκαλύπτεται βάσιμη αιτία αγωγής με κάποια πιθανότητα επιτυχίας στη βάση των ισχυρισμών που περιέχονται στα δικόγραφα. Το ερώτημα δεν θα πρέπει να είναι κατά πόσον αποκαλύπτεται καλή βάση αγωγής, αλλά εάν αποκαλύπτεται μία εύλογη αιτία αγωγής. Προκύπτει, επίσης, από το εν λόγω σύγγραμμα ότι εάν αποκαλύπτεται κάποια αιτία αγωγής ή κάποιο ερώτημα, είτε αυτό αφορά γεγονότα είτε το νόμο, το οποίο πρέπει να απαντηθεί από το Δικαστήριο, το γεγονός ότι η υπόθεση είναι αδύνατη ή χωρίς πιθανότητες επιτυχίας, δεν είναι λόγος για διαγραφή της αγωγής. Οι προϋποθέσεις που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη στην έκδοση του δραστικού μέτρου απόρριψης αγωγής, συνοψίστηκαν στην υπόθεση Λοΐζος Λουκά ν. Εθνικής Τράπεζας (ανωτέρω) ως ακολούθως: «Προκύπτει από την εξέταση της Νομολογίας ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν στέργει σε ικανοποίηση αιτήματος για απόρριψη Αγωγής, για το λόγο που προβλήθηκε, παρά μόνο στην περίπτωση που διαπιστώνεται ότι: · Πράγματι το δικόγραφο του Ενάγοντα δεν περιέχει έξω από κάθε αμφιβολία, αιτία Αγωγής, και · Η Αγωγή δεν μπορεί να δικασθεί ύστερα από τροποποίηση που μπορεί νόμιμα το Δικαστήριο να επιτρέψει. Διαφορετικά θα ήταν κενό γράμμα το Συνταγματικά προστατευόμενο δικαίωμα εκάστου να προσφύγει στο Δικαστήριο για διάγνωση των δικαιωμάτων του σε συγκεκριμένη διαφορά.» Ως προς το τι συνιστά 'εύλογη αιτία αγωγής' σχετική είναι η υπόθεση Drummond - Jackson -v- British Medical Association and Others [1970] 1 All E.R. 1094,1101 όπου λέχθηκε ότι εύλογη αιτία αγωγής σημαίνει αιτία αγωγής με κάποια προοπτική επιτυχίας, λαμβανομένων υπ' όψιν αποκλειστικά και μόνον των ισχυρισμών στο δικόγραφο. Εάν η εξέταση των ισχυρισμών αυτών δείχνει ότι η αγωγή είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, το δικόγραφο πρέπει να διαγραφεί». Προκύπτει από τις πιο πάνω αποφάσεις και τη νομολογία στην οποία γίνεται λόγος ότι οι προϋποθέσεις για την έκδοση διαταγμάτων παραμερισμού του δικογράφου της αγωγής και/ή της επίδοσης του δικογράφου της αγωγής, συνοψίζονται στις ακόλουθες: (α) πριν την καταχώριση Σημειώματος Εμφάνισης με την υποβολή αίτησης δια κλήσεως για τον παραμερισμό της επίδοσης ή της ειδοποίησης της επίδοσης ή του διατάγματος που επιτρέπει τέτοια επίδοση∙ (β) με την καταχώριση εμφάνισης υπό αίρεση ή υπό διαμαρτυρία και ταυτόχρονα αίτησης δια κλήσεως για παραμερισμό της επίδοσης ή της ειδοποίησης της επίδοσης ή του διατάγματος που επιτρέπει τέτοια επίδοση∙ (γ) με την εξασφάλιση άδειας του Δικαστηρίου μέσω μονομερούς αίτησης για εμφάνιση υπό αίρεση και την ταυτόχρονη λήψη οδηγιών για καταχώριση αίτησης παραμερισμού∙ και (δ) η Αγωγή πράγματι να μην αποκαλύπτει οποιαδήποτε αιτία αγωγής και/ή ακόμη κι αν επιτραπεί η τροποποίηση της και πάλι να μην αποκαλύπτεται. Στη συνέχεια της απόφασης μου θα εξετάσω τους λόγους ένστασης και θα σχολιάσω τους ισχυρισμούς των Αιτητών στη βάση των πιο πάνω νομολογιακών αρχών. Η νομολογία μας είναι πλούσια σε σχέση με το ζήτημα της δυνατότητας του Δικαστηρίου να ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια σε αίτημα για την έκδοση διαταγμάτων παραμερισμού, αίτημα για ακύρωση Κλητηρίου Εντάλματος και της επίδοσής του στο εξωτερικό. Σύμφωνα με αυτή εξετάζεται μόνο στο πλαίσιο αίτησης για παραμερισμό του διατάγματος για επίδοση στο εξωτερικό. Στην απόφαση της η κα Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε) στην Αγωγή Αρ. 1446/15 Ε.Δ. Λεμεσού, MARITIME BANK (OJSC) ν. ΗΕΤΝΕΤ CONSULTING LLC κ.α., απόφαση ημερομηνίας 02.02.2016, ανέφερε τα ακόλουθα σχετικά τα οποία επίσης υιοθετούνται για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης: «Απ' ότι γίνεται αντιληπτό από το λεκτικό των διαταγμάτων που ζητούνται, εκείνο που επιζητείται ουσιαστικά είναι ο παραμερισμός και/ή ακύρωση της Αγωγής και όχι η διαγραφή ή ακύρωση μέρους του δικογράφου της ενάγουσας. Οπότε στην παρούσα περίπτωση τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες της Δ.27 θ.θ. 2 και 3 και όχι της Δ.19 θ.26 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών (βλ. Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon (SAL)
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1338 και Cyber Group Ltd v. Χαραλαμπίδη κ.α.
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 1852). Σημειώνεται ότι στη νομική βάση της αίτησης περιλαμβάνονται και οι δύο πιο πάνω Διαταγές. Στην υπόθεση LIBERTY LIFE INSURANCE PUBLIC CO LTD v. NADA TERZIAN και τώρα Παναγιώτου, Π.Ε. 151/10, ημερ. 7.3.2014 τονίστηκε σ' όσον αφορά την Δ.27 θ.3 ότι παρέχει κατ' ουσία στο Δικαστήριο το μηχανισμό και την εξουσία, χωρίς τη διεξαγωγή δίκης, να απορρίψει την Αγωγή, όταν δεν αποκαλύπτεται καλή βάση αγωγής ως επιπόλαια ή παρενοχλητική, εξουσία που αποτελεί εξαιρετικής μορφής μέτρο και ασκείται με φειδώ (βλ. Ν. Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon, (ανωτέρω)). H διαπίστωση αν η δικογραφία αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα, δεν εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου αλλά συνιστά νομικό ζήτημα και επομένως το Εφετείο είναι σε θέση, όπως και το πρωτόδικο Δικαστήριο, να καταλήξει σε συμπεράσματα σε σχέση με την υπόσταση του δικογράφου (βλ. Overseas Shipping & Forwarding Co v. Kappa Shipping Co Ltd & others
(1977)1 C.L.R. 248, Paikkos v. Kontementiotis
(1989)1 C.L.R. 50 και In Re Pelmaco Development Ltd
(1991)1 A.A.Δ. 246). {..} Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση της Κωνσταντίνου, που συνοδεύει την ένσταση, έναυσμα για την καταχώρηση της παρούσας Αγωγής συνιστά η διάπραξη αδικοπραξίας σε βάρος της ενάγουσας, στην οποία οι μεν εναγόμενοι 2 και 3 είναι οι βασικοί αδικοπραγήσαντες, οι δε εναγόμενοι 1, 4, 5, 6 και 7 οι συνεργοί τους. Η αδικοπραξία αφορά σε δόλιες μεταβιβάσεις των χρημάτων του δανείου. Ο μεν εναγόμενος 4 ενέχεται ως ο άμεσα δικαιούχος της εναγόμενης 5 και οι εναγόμενοι 6 και 7 ως ο διευθυντής και ο γραμματέας της εναγόμενης 5 αντίστοιχα. Η Κωνσταντίνου εξηγά περαιτέρω ότι η εναγόμενη 5 μαζί με τον εναγόμενο 2 είναι μέτοχοι ανά ίσα μερίδια σε Ρωσική Εταιρεία στην οποία δόθηκαν μέρος των χρημάτων του δανείου. Δόθηκαν επίσης χρήματα του δανείου και στην εταιρεία Osetrovsky LDK για αποπληρωμή χρέους της σε τρίτα πρόσωπα, η οποία μέχρι τις 19.2.2015 ανήκε κατά ίσα μερίδια στην εναγόμενη 5 και σε μια άλλη Ρωσική Εταιρεία. Σημειώνεται ότι η μοναδική πηγή των γεγονότων της υπόθεσης είναι οι ένορκες δηλώσεις, εφόσον δεν έχει ακόμη καταχωρηθεί η Έκθεση Απαίτησης. Ενόψει των θέσεων της ενάγουσας, μέσω της ένορκης δήλωσης της Κωνσταντίνου, είναι κατάληξη μου ότι προωθείται κάποια βάση αγωγής εναντίον των εναγομένων και συγκεκριμένα εκείνο της συνομωσίας και του δόλου σε βάρος της ενάγουσας. Βέβαια η διάπραξη της αδικοπραξίας αμφισβητείται από πλευράς εναγομένων. Όμως, τονίζεται ότι το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό της διαδικασίας με φειδώ και μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις μπορεί να απορρίψει μια Αγωγή. Συνεπώς η εισήγηση των αιτητών ότι δεν αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα της ενάγουσας εναντίον των εναγομένων δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Την ίδια κατάληξη θα πρέπει να έχει και η άλλη εισήγηση των αιτητών ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία εκδίκασης της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων. Σημειώνεται ότι μια από τις θέσεις της Κωνσταντίνου στην ένορκη δήλωση της είναι ότι η διάπραξη της αδικοπραξίας και οι δόλιες μεταβιβάσεις των χρημάτων του δανείου έγιναν στην Κύπρο. Συνεπώς ούτε και αυτή η εισήγηση μπορεί να γίνει δεκτή από το Δικαστήριο. Οι αιτητές διατείνονται επίσης ότι κατάλληλο forum εκδίκασης της διαφοράς είναι τα Ρωσικά Δικαστήρια, εφόσον οι συμφωνίες καταρτίστηκαν στη Ρωσία στην οποίαν διαμένουν και οι περισσότεροι μάρτυρες. Στην υπόθεση Zeeland Navigation Company Limited v. Banque Worms
(2000)1 (B) A.A.Δ 707 που αναφέρετο σε "forum non conveniens" αφού έγινε ανάλυση της Κυπριακής και της Αγγλικής νομολογίας και κυρίως της Spiliada Maritime Corporation v. Cansulex Ltd
(1986)3 All E.R 843, στην οποία έχουν συνοψιστεί οι αρχές που αναφέρονται στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να αναστείλει μια αγωγή, αποφασίστηκε, σε σχέση με το κατάλληλο forum, ότι θα πρέπει να σταθμιστούν πολλά στοιχεία. Σημαντικός παράγων είναι το εφαρμοστέο δίκαιο. Όπως και η ύπαρξη εχέγγυων στο εναλλακτικό forum για καλή απονομή της δικαιοσύνης. Άλλοι παράγοντες αφορούν τους μάρτυρες, την ευχερέστερη διεξαγωγή της δίκης, ή συνδέονται με τις δαπάνες που συνεπάγεται. Το σημαντικό είναι ότι τα στοιχεία, όποια και να είναι, πρέπει να δακτυλοδείχνουν το Δικαστήριο με το οποίο η αγωγή έχει το στενότερο και ρεαλιστικότερο σύνδεσμο. Το βάρος απόδειξης μετακυλά στον Εναγόμενο όταν πρόκειται να δείξει ότι υπάρχει καταλληλότερο forum αλλού. Στην περίπτωση που δεν διαφαίνεται καθαρά πού υπάρχει αυτό το forum, το Δικαστήριο οφείλει να μην ικανοποιήσει το αίτημα αναστολής. Για να τεθεί θέμα forum convenience θα πρέπει τόσο τα Κυπριακά όσο και τα Ρωσικά Δικαστήρια να έχουν δικαιοδοσία εκδίκασης της διαφοράς. Στην παρούσα περίπτωση εκτός του ότι η πλευρά των αιτητών εισηγείται τον παραμερισμό της Αγωγής και όχι αναστολή της, προβάλλει αντικρουόμενες θέσεις ως προς τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Ειδικότερα από τη μια προβάλλει θέμα έλλειψης δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων και από την άλλη ότι κατάλληλο forum είναι τα Ρωσικά Δικαστήρια. Σημειώνεται ότι η μαρτυρία που τέθηκε με τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση δεν παρέχει την απαραίτητη σαφήνεια, ώστε το Δικαστήριο να αποφασίσει στο αρχικό αυτό στάδιο της διαδικασίας τελεσίδικα και χωρίς ακόμη να καταχωρίσουν οι διάδικοι τα δικόγραφα τους ότι δεν υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα ή ότι κατάλληλο Δικαστήριο είναι το Ρωσικό. Απ' όσα έχει παρουσιάσει η ενάγουσα το αγώγιμο δικαίωμα της στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή φαίνεται να προκύπτει, επαναλαμβάνω, από τη διάπραξη αδικοπραξίας που διαπράχθηκε στην Κύπρο σε βάρος της ενάγουσας από τους εναγόμενους, υπό την πιο πάνω ιδιότητα τους, και όχι για διάρρηξη της συμφωνίας δανείου από την εναγόμενη 1 και των εγγυήσεων των εναγομένων 2, 3 και 4». Περαιτέρω, στην απόφαση της στην Αρ. Αγωγής: 408/10 Ε.Δ. Λάρνακας, Παναγιώτη Γρηγορίου ν. Θεοδόση Νικολάου κ.α., ημερ. 17.
- 2011 η κ. Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Α.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε) ανέφερε και τα ακόλουθα: «Ένας από τους λόγους ένστασης που εγείρονται στην υπό εξέταση Αίτηση είναι ότι με την καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης από μέρους των Εναγομένων/Αιτητών άνευ οποιασδήποτε διαμαρτυρίας ή επιφύλαξης έχουν υποβάλει τον εαυτό τους κάτω από τη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου και έχουν παραιτηθεί ρητά ή σιωπηλά από οποιοδήποτε δικαίωμα αμφισβήτησης της καταχώρησης και επίδοσης της αγωγής. Θεωρώ σκόπιμο στο σημείο αυτό να θέσω το πλαίσιο την Δ.16, θ.9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που αφορά την δικονομική πρόνοια που εφαρμόζεται στις περιπτώσεις καταχώρησης εμφάνισης υπό διαμαρτυρία. {..} Η διαμαρτυρία του Εναγόμενου ως προς το κλητήριο ένταλμα που καταχωρείται εναντίον του μπορεί λοιπόν να εκδηλωθεί και κατόπιν εξασφάλισης άδειας του Δικαστηρίου για εμφάνιση υπό αίρεση ή υπό διαμαρτυρία με την παράλληλη λήψη οδηγιών για καταχώρηση αίτησης παραμερισμού του κλητηρίου εντάλματος εντός τακτού χρονικού διαστήματος. Να πούμε στο σημείο αυτό δύο λόγια σχετικά με τη σημασία καταχώρησης εμφάνισης εκ μέρους ενός εναγομένου με βάση τις πρόνοιες της Δ.16,θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Αν ο Εναγόμενος καταχωρήσει εμφάνιση άνευ όρων ή διαμαρτυρίας τότε αποδέχεται τη δικαιοδοσία αναφορικά με ολόκληρη την αξίωση. {..} Σε ό,τι αφορά την εμφάνιση υπό διαμαρτυρία ή υπό αίρεση αυτή αναφέρεται σε εμφάνιση για περιορισμένους σκοπούς η οποία διαφυλάττει στον Εναγόμενο το δικαίωμα να αποταθεί στο Δικαστήριο για να ζητήσει τον παραμερισμό του κλητηρίου εντάλματος ή της επίδοσης του λόγω της ύπαρξης παρατυπίας η οποία καθιστά είτε το κλητήριο ένταλμα, είτε την επίδοση του άκυρη ή άνευ δικαιοδοσίας. {..} Έχοντας λοιπόν κατά νου όλα τα πιο πάνω επαναλαμβάνω ότι σε περίπτωση που ο Εναγόμενος επιθυμεί να εγείρει, όπως στην υπό εξέταση περίπτωση, θέμα αναφορικά με την έκδοση ή επίδοση του κλητηρίου εντάλματος μπορεί είτε πριν εμφανισθεί να αιτηθεί δια κλήσεως στο Δικαστήριο τον παραμερισμό του κλητηρίου, χωρίς προηγουμένως να λάβει διάταγμα από το Δικαστήριο για να καταχωρήσει εμφάνιση υπό διαμαρτυρία, είτε να πάρει άδεια από το Δικαστήριο για καταχώρηση εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και στη συνέχεια να καταχωρήσει αίτηση δια κλήσεως προς ακύρωση του κλητηρίου εντάλματος ή της επίδοσης αυτού. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου, οι Εναγόμενοι 2, 3, 4 και 5 καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης στις 9.3.11 και εν συνεχεία στις 17.3.11 που είχε οριστεί επιστρεπτέο το προσωρινό διάταγμα που είχε εκδοθεί κατόπιν μονομερούς αίτησης του Ενάγοντα ημερ. 9.2.11 ζήτησαν μέσω του δικηγόρου τους χρόνο για καταχώρηση ένστασης η οποία και κατεχωρήθη από τους Εναγομένους στις 23.3.
- Το Δικαστήριο όρισε την αίτηση ημερ. 9.2.11 για ακρόαση στις 3.5.11, ακολούθως στις 7.6.11 και στις 14.6.11, μετά από αίτημα αναβολής των Εναγομένων 2, 3, 4 και 5, η αίτηση για προσωρινό διάταγμα επαναορίσθηκε για ακρόαση στις 22.6.
- Ενώ εκκρεμούσε η ακρόαση της αίτησης ημερ. 9.2.11 οι Εναγόμενοι 2-5 καταχώρησαν στις 2.6.11 την υπό κρίση Αίτηση παραμερισμού. Η καταχώρηση εμφάνισης χωρίς επιφύλαξη ή διαμαρτυρία σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν έχει ακολουθηθεί η διαδικασία που προβλέπεται ως και τα δικονομικά μέτρα που οι Εναγόμενοι 2-5 στη συνέχεια έλαβαν στα πλαίσια της παρούσας αγωγής οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι Εναγόμενοι 2-5 έχουν παραιτηθεί από τα δικαιώματα τους και/ή κωλύονται να αιτηθούν παραμερισμό του κλητηρίου εντάλματος και της επίδοσης του λόγω αντικανονικότητας και/ή παρατυπίας στη διαδικασία που ακολουθήθηκε από πλευράς Ενάγοντα». Είναι φανερόν σύμφωνα με τα πιο πάνω ότι στην παρούσα αίτηση δεν πληρείται καμία από τις προϋποθέσεις σχετικά με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Ειδικότερα, ο τρόπος αμφισβήτησης της δικαιοδοσίας των κυπριακών δικαστηρίων μπορεί να γίνει με δυο τρόπους: είτε πριν την καταχώριση Σημειώματος Εμφανίσεως με την καταχώριση αίτησης δια κλήσεως στο Δικαστήριο για παραμερισμό της επίδοσης σ' αυτόν του κλητηρίου εντάλματος ή της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος ή να ζητήσει την ακύρωση του διατάγματος που εξουσιοδοτεί τέτοια επίδοση είτε με την καταχώριση Εμφάνισης Υπό Διαμαρτυρία και μετέπειτα αίτησης δια κλήσεως για την ακύρωση του κλητηρίου εντάλματος της επίδοσης αυτού. Οι Αιτητές εδώ δεν ακολούθησαν κανένα εκ των ανωτέρω αναφερόμενων δυο τρόπων καθότι καταχώρισαν ανεπιφύλακτα Σημείωμα Εμφάνισης στις 18.01.2022 και την υπό κρίση αίτηση στις 08.04.2022, ήτοι τρεις μήνες αργότερα από την καταχώριση του Σημειώματος Εμφάνισης και επτά μήνες αργότερα από την επίδοση σε αυτή όλων των σχετικών με την παρούσα περίπτωση δικογράφων. Οι Αιτητές είχαν στην κατοχή τους τα απαραίτητα έγγραφα (Τεκμ. «6Δ» και «7Γ» στην ένορκη δήλωση της κ. Μαρίας Προκοπίου 21.09.2021 που βρίσκονται στον φάκελο του Δικαστηρίου) και/ή ήταν σε θέση να γνωρίζουν για την παρούσα Αγωγή κατά/ ή περί την 08.09.2021 ενώ πέραν των γενικών και αόριστων ισχυρισμών τους για τη μη έγκαιρη λήψη τους δεν έχουν προσφέρει οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο. Προκύπτει από το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου ότι και αν ακόμη ήθελε κριθεί ότι οι Αιτητές δεν είχαν λάβει τα έγγραφα μέσω DHL, γεγονός που αμφισβητείται έντονα από του Καθ' ων η αίτηση, η κ. Στυλιανού που προβαίνει στην ένορκο δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης, ζήτησε και έλαβε ηλεκτρονικά όλα τα έγγραφα της υπόθεσης από τον κ. Πάνο Παναγιώτου, ο οποίος και της τα απέστειλε στις 24.01.2022 (Τεκμ. 2 στην Ε/Δ ΜΠ της 19.10.2022 που υποστηρίζει την ένσταση στην υπό κρίση αίτηση). Περαιτέρω, σύμφωνα με τη μαρτυρία οι Αιτητές ήταν σε θέση να γνωρίζουν για όλα τα σχετικά με την παρούσα υπόθεση έγγραφα από τις 18.01.2022, όταν και πραγματοποίησαν έρευνα στον δικαστικό φάκελο, όπως εμφαίνεται και από το σχετικό αποδεικτικό εντός του φακέλου. Στην απόφαση G.J. Magdon Ltd v. A.L. Metal Trading Ltd (πιο πάνω), λέχθηκαν και τα ακόλουθα: «Προβλήθηκε ενώπιον μας η εισήγηση πως το Δικαστήριο δεν ερμήνευσε ορθά τη νομολογία. Προτείνει ο δικηγόρος της εφεσείουσας πως ως ο εναγόμενος, εφόσο δεν προέβη σε οποιοδήποτε νέο διάβημα στη διαδικασία, μπορούσε μετά την καταχώριση της υπό αίρεση εμφάνισης να προχωρήσει με την επίδικη αίτηση ακύρωσης του κλητηρίου εντάλματος. Δεν συμφωνούμε με την πιο πάνω εισήγηση, η οποία απολήγει στην ουσία σε απεριόριστο δικαίωμα του εναγομένου να ενεργεί κατά το δοκούν ενώ εκκρεμεί εναντίον του καταχωρισθείσα αγωγή. Αυτό έγινε και στην υπόθεση που εξετάζουμε, όπου η εφεσείουσα επέλεξε να καταχωρίσει την επίμαχη αίτηση 9 μήνες μετά την εκ μέρους της καταχώριση του σημειώματος εμφάνισης. Ο κανονισμός που θέσαμε πιο πάνω, και η νομολογία, αποσκοπούν στην άμεση και κατά προτεραιότητα εξέταση πιθανής ένστασης στη δικαιοδοσία του δικαστηρίου. Τέτοιο ζήτημα δεν μπορεί να παραμένει στην ελεύθερη επιλογή χρόνου από τον εναγόμενο». Τα ανωτέρω υιοθετήθηκαν και στην υπόθεση Κοινοπραξία Ασφαλιστών ν. G.N. Ellinas Imports - Exports Ltd
(2005)1 (B) AAΔ.1327 όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η ουσία της απόφασης στην G.J. Magdon, είναι ότι ο εναγόμενος δεν έχει απεριόριστο δικαίωμα να ενεργεί κατά το δοκούν ενώ εκκρεμεί εναντίον του καταχωρηθείσα αγωγή. Η εξέταση έγερσης ζητήματος πιθανής ένστασης στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και τη νομολογία, πρέπει να εξετάζεται άμεσα και κατά προτεραιότητα. Το ζήτημα αυτό δεν μπορεί να παραμένει στην ελεύθερη επιλογή χρόνου από τον εναγόμενο». Σύμφωνα με την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου οι Αιτητές είχαν στην κατοχή τους τα απαραίτητα έγγραφα και/ή ήταν σε θέση να γνωρίζουν για την παρούσα Αγωγή κατά/ή περί την 08.09.2021 όταν έλαβαν αυτά μέσω DHL, καταχώρισαν ανεπιφύλακτα σημείωμα εμφάνισης στις 18.01.2022 πραγματοποιώντας την ίδια ημέρα και σχετική έρευνα στον δικαστικό φάκελο ενώ στις 24.01.2022 έπειτα από ηλεκτρονικό μήνυμα της η κ. Νατάσα Στυλιανού που προβαίνει στην ένορκο δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης, ζήτησε και έλαβε ηλεκτρονικά εκ νέου όλα τα έγγραφα της υπόθεσης από τον κ. Πάνο Παναγιώτου. Οι Αιτητές καταχώρισαν την παρούσα στις 08.04.2022, ήτοι επτά μήνες αργότερα από την επίδοση σε αυτούς όλων των σχετικών με την παρούσα περίπτωση δικογράφων και τρεις μήνες αργότερα από την καταχώριση του Σημειώματος Εμφάνισης, της έρευνας στον δικαστικό φάκελο και του ηλεκτρονικού μηνύματος με το οποίο προωθούνταν εκ νέου όλα τα έγγραφα της υπόθεσης. Όπως ρητά ορίζεται από τη νομολογία αιτήσεις αυτής της φύσης ως η παρούσα θα πρέπει να καταχωρούνται αμέσως και δεν επιτρέπεται να υπάρχει καθυστέρηση στην καταχώρισή τους. Οι Αιτητές εδώ πέραν του ότι προέβησαν στην ανεπιφύλακτη καταχώριση Σημειώματος Εμφάνισης κρίνω ότι, επέδειξαν αδικαιολόγητη καθυστέρηση για την οποία καμία αιτιολογία δεν παρέχουν και επομένως δεν μπορούν με την υπό κρίση αίτησή τους να αμφισβητούν τη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου. Επομένως, με την ανωτέρω περιγραφόμενη συμπεριφορά τους οι Αιτητές διαφαίνεται ότι εμπράκτως αποδέχθηκαν τη δικαιοδοσία των κυπριακών δικαστηρίων και επομένως δεν νομιμοποιούνται να αμφισβητούν αυτή και η οποιαδήποτε προσπάθεια αμφισβήτησης κρίνω ότι γίνεται καταχρηστικά και/ή με σκοπό να καθυστερήσει την εξέλιξη της Αγωγής. Όπως είναι η πάγια νομολογία μας, αίτημα για ακύρωση κλητηρίου εντάλματος και της επίδοσής του στο εξωτερικό θα μπορούσε να εξεταστεί μόνο στα πλαίσια αίτησης για παραμερισμό του διατάγματος για επίδοση στο εξωτερικό. Με την αίτηση τους οι Αιτητές επιδιώκουν την ακύρωση του Κλητηρίου Εντάλματος ημερομηνίας 26.07.2021 και της επίδοσης του ανεξάρτητα από το προηγούμενο διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 05.08.2021 με το οποίο επιτράπηκε η επίδοση με τον τρόπο με τον οποίο και έγινε αυτή. Τυχόν έγκριση της αίτησης θα συνεπαγόταν την ύπαρξη δυο συγκρουόμενων διαταγμάτων, γεγονός ανεπίτρεπτο σύμφωνα με τη νομολογία και επομένως η αίτηση των Αιτητών και εξ αυτού του λόγου είναι θνησιγενής. Σχετικά είναι όσα λέχθηκαν στην SPP Ltd ν. Integral Equipment Sarl
(1993)1 ΑΑΔ 762: «Διαταγή για επίδοση του κλητηρίου στο εξωτερικό, εκδίδεται μετά από μονομερή αίτηση του ενάγοντα. Διαφυλάσσεται όμως στον εναγόμενο το δικαίωμα να ακουστεί, χάριν της φυσικής δικαιοσύνης, και να ζητήσει τον παραμερισμό του διατάγματος. Το δικαίωμα κατοχυρώνεται με τις διατάξεις της Δ.16 θ.9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στα πλαίσια του αιτήματος για παραμερισμό του διατάγματος, μπορεί να αμφισβητηθούν τόσο τα γεγονότα που το στοιχειοθετούν όσο και η δικαιοδοτική του βάση. Στη περίπτωσή μας επιδιώχθηκε η ακύρωση του κλητηρίου εντάλματος και της επίδοσής του ανεξάρτητα από το προηγούμενο διάταγμα του δικαστηρίου. Έγκριση του αιτήματος θα οδηγούσε στην ύπαρξη δυο συγκρουόμενων διαταγμάτων του δικαστηρίου, που είναι ανεπίτρεπτο. Οι λόγοι για τους οποίους ζητήθηκε η ακύρωση του κλητηρίου εντάλματος δεν ήταν εμφανείς στο γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα αλλά αφορούσαν ουσιώδη, κατά την εκδοχή του εφεσείοντα, γεγονότα τα οποία άπτονταν της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου και τα οποία δεν είχαν αποκαλυφθεί. Επομένως, το αίτημα είχε ως αποκλειστικό σκοπό την ανατροπή του βάθρου στο οποίο στηρίχθηκε η διαταγή του δικαστηρίου για επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος στο Ηνωμένο Βασίλειο και μπορούσε να εξεταστεί μόνο στο πλαίσιο αίτησης για παραμερισμό του διατάγματος. {..} Για τους λόγους που έχουμε εκθέσει, το αίτημα για ακύρωση του κλητηρίου εντάλματος και της επίδοσής του στο εξωτερικό, μπορούσε να εξεταστεί μόνο στο πλαίσιο αίτησης για παραμερισμό του διατάγματος που είχε εκδοθεί με μονομερή αίτηση και με το οποίο είχε εξουσιοδοτηθεί η επίδοσή του στο εξωτερικό. Έπεται ότι η έφεση πρέπει να απορριφθεί». Από την άλλη θα πρέπει να επισημανθεί ότι οι Αιτητές στην αίτηση τους δεν προβαίνουν σε καμία απολύτως αποκάλυψη γεγονότων που να αιτιολογούν την έγκριση αυτής ενώ δεν έχουν παράσχει καμία απολύτως απόδειξη σχετικά με την υποτιθέμενη μη έγκαιρη λήψη υπόψη των δικογράφων της Αγωγής σε αντίθεση με τους Καθ' ων η αίτηση που έχουν καταχωρίσει εντός του φακέλου του Δικαστηρίου όλα τα σχετικά αποδεικτικά. Οι Αιτητές καταχώρισαν ανεπιφύλακτα Σημείωμα Εμφάνισης στις 18.01.2022 και την υπό κρίση Αίτηση στις 08.04.2022, ήτοι τρεις μήνες αργότερα από την καταχώριση του Σημειώματος Εμφάνισης και επτά μήνες αργότερα από την επίδοση σε αυτούς όλων των σχετικών με την παρούσα περίπτωση δικογράφων. Επομένως, οι Αιτητές είχαν στη διάθεση τους αρκετό χρονικό διάστημα ούτως ώστε να προβάλουν οποιαδήποτε διαμαρτυρία τόσο για την δικαιοδοσία των κυπριακών δικαστηρίων όσο και για την επίδοση των δικογράφων κάτι που δεν έκαναν. Σε κάθε περίπτωση, οι Αιτητές στην Ε/Δ ΝΣ η οποία συνοδεύει την Αίτηση παραλείπουν και/ή δεν αποκαλύπτουν ουσιώδη γεγονότα. Ειδικότερα, σε κανένα σημείο της Ε/Δ ΝΣ η ενόρκως δηλούσα δεν αναφέρει ότι η ίδια ζήτησε και έλαβε ηλεκτρονικά όλα τα έγγραφα της υπόθεσης από τον κ. Πάνο Παναγιώτου, ο οποίος και της τα απέστειλε στις 24.01.2022 (Τεκμ. 2 στην Ε/Δ ΜΠ ημερ.19.10.2022). Περαιτέρω, σημειώνεται ότι οι Αιτητές ήταν σε θέση να γνωρίζουν για την παρούσα διαδικασία και να προβούν σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες από τις αρχές του Σεπτέμβρη 2021 και παρέλειψαν και/ή δεν προέβησαν σε καμία ενέργεια μέχρι τα μέσα του Ιανουαρίου 2022 όταν και καταχώρισαν Σημείωμα Εμφάνισης ανεπιφύλακτα και χωρίς καμία διαμαρτυρία. Πέραν του γεγονότος ότι οι Αιτητές έλαβαν γνώση για την Αγωγή από τις αρχές του Σεπτέμβρη 2021 από την ανάγνωση της Ε/Δ ΝΣ σε κανένα σημείο δεν αποκαλύπτεται και/ή αναφέρεται η καθυστέρηση που παρατηρήθηκε από την καταχώριση του Σημειώματος Εμφάνισης στις 18.01.2022 και της αίτησης στις 08.04.2022, ήτοι 3 μήνες αργότερα. Η καθυστέρηση που έχουν επιδείξει οι Αιτητές, η απόκρυψη και/ή μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων με την Ε/Δ ΝΣ, η μη παροχή οποιουδήποτε λόγου για την έκδοση των αιτούμενων θεραπειών καθώς και η ανεπιφύλακτη αποδοχή της δικαιοδοσίας των κυπριακών δικαστηρίων από τους Αιτητές, αποδεικνύουν συμφωνώντας ως προς τούτο με τους ευπαίδευτους συνηγόρους των Καθ' ων η αίτηση ότι η αίτηση των Αιτητών είναι κακόπιστη και/ή κακόβουλη και σκοπό έχει την περαιτέρω καθυστέρηση της διαδικασίας. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Συνοψίζοντας έχει διαφανεί ότι: (α) Οι Αιτητές έχουν αποδεχθεί ανεπιφύλακτα την δικαιοδοσία των κυπριακών δικαστηρίων καθότι καταχώρισαν Σημείωμα Εμφάνισης ανεπιφύλακτα 4 μήνες μετά την επίδοση των σχετικών με την Αγωγή δικογράφων ενώ η αίτηση τους καταχωρίστηκε καθυστερημένα 3 μήνες μετά την καταχώριση του Σημειώματος Εμφάνισης. (β) Η αίτηση απορρίπτεται ως θνησιγενής, καθότι έγκριση της και έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα συνεπαγόταν την ύπαρξη δυο συγκρουόμενων διαταγμάτων, γεγονός ανεπίτρεπτο σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. (γ) Επιπρόσθετα, οι Αιτητές απέτυχαν να παράσχουν οποιαδήποτε μαρτυρία που να αποδεικνύει την μη έγκαιρη επίδοση προς αυτούς των σχετικών με την παρούσα Αγωγή δικογράφων και έχουν παραλείψει να αποκαλύψουν ουσιώδη γεγονότα ενώ δεν έχουν αποκαλύψει ούτε οποιαδήποτε γεγονότα που να αιτιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. (δ) Περαιτέρω, έχουν αποτύχει να ικανοποιήσουν τις νομικές και νομολογιακές προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ενώ καταχώρισαν την αίτηση με ασύγγνωστη καθυστέρηση και καταχρηστικά επιδιώκοντας την περαιτέρω καθυστέρηση της εκδίκασης της παρούσας Αγωγής. ΚΑΤΑΛΗΞΗ/ΤΑ ΕΞΟΔΑ: Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω καταλήγω ότι δεν θα μπορούσα να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα (βλ. Halsbury's Laws of England, 3η Έκδοση, Τόμος 30 σελ. 421 παρ. 791 - 796). Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Εναγόντων/Καθ' ων η αίτηση και εναντίον των Εναγόμενων 7/Αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ....................................... Χρ. Γ. Φιλίππου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο