Kυριάκος Ανδρέου κ.α. ν. G. Paraskevaides (1966) Ltd, Αρ. Αγωγής:506/2020, 4/1/2023

(1966)Ltd, Αρ. Αγωγής:506/2020, 4/1/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:A135 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρήστου Γ. Φιλίππου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:506/2020 Μεταξύ: 1. Kυριάκος Ανδρέου 2. Χριστίνα Παρασκευαΐδου Εναγόντων -και- G. Paraskevaides

(1966)Ltd Εναγόμενης Ημερομηνία: 04 Ιανουαρίου, 2023 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες/Αιτητές: Η κ. Μαρίνα Κατσελλή για Κυριάκος Θ. Μιχαηλίδης & Σία και η κ. Αγγέλικα Αχιλλέως για Μάρκος Π. Σπανός & Σία Για την Εναγόμενη/Καθ' ης η αίτηση: Ο κ. Χριστόδουλος Χριστοδούλου για Δρ. Κύπρος Χρυσοστομίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η (αίτηση για παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών ημερ. 04.02.2022) Με την υπό κρίση αίτηση τους οι Ενάγοντες/Αιτητές αιτούνται όπως η Εναγόμενη/ Καθ' ης η αίτηση διαταχθεί όπως της παράσχει περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες για ισχυρισμούς της τους οποίους προβάλλει στο δικόγραφο της Υπεράσπισης της. Συγκεκριμένα αιτούνται τέτοιες λεπτομέρειες που αφορούν ισχυρισμούς που προβάλλονται στις ακόλουθες παραγράφους της Υπεράσπισης (καταγράφονται αυτολεξεί): «Στην παρ. 8: (α) Λεπτομέρειες της ισχυριζομένης οικονομικής βοήθειας, των δανείων και της χρηματοδότησης την οποίαν έδωσεν ο Γεώργιος Παρασκευαίδης προς τους Ενάγοντας και την Ενάγουσαν 2 και την εταιρείαν των A&P (Andreou & Paraskevaides) Holdings Ltd ή προς εταιρείες οι οποίες ανήκουν ή συμμετέχουν εις αυτές δίδοντας λεπτομέρειες του τρόπου και χρόνου που εδόθησαν. (β) Λεπτομέρειες των ισχυριζομένων προσωπικών εγγυήσεων που έδωσεν ο Γ. Παρασκευαίδης προς τους Ενάγοντες. (γ) Λεπτομέρειες των απαραίτητων εγγράφων που αναφέρονται σ' αυτήν.

1. στην παρ.
2. Λεπτομέρειες των ισχυριζομένων οφειλών των Εναγόντων και ή των εταιρειών εις τις οποίες συμμετείχαν οι Ενάγοντες προς τον Γ. Παρασκευαΐδην έναντι των οποίων επληρώθη από τους Ενάγοντες το ποσόν των ΛΚ1,220,000, δίδοντες λεπτομέρειες των ημερομηνιών δημιουργίας των και των επί μέρους ποσών και του τρόπου που εδημιουργήθησαν.
3. στην παρ.
4. (α) Λεπτομέρειες των εγγράφων και ή αποδείξεων με τις ημερομηνίες των που αναφέρονται εις την παρ. 10 ταύτης ότι υπεγράφησαν από τον Κωνσταντινίδην τον οποίον περιγράφουν ως οικονομικόν διευθυντήν των Εναγόντων. (β) Λεπτομέρειες των εγγράφων που υπέγραψεν ο Μίκης Θεοδοσίου, εκτός από τα αναφερόμενα με ημερ. 9.6.2015 και 20.2.
6. Στην παρ. 13(γ). Λεπτομέρειες της οικονομικής βοήθειας ή στήριξης που έδωσεν ο Γ. Παρασκευαΐδης.
7. Στην παρ. 17Β. Λεπτομέρειες των εγγράφων με τα οποία επιβεβαίωσεν η Ενάγουσα 2 προς τους ελεγκτές της Εναγομένης τα αναφερόμενα εις την υποπαράγραφον ταύτην ποσά, λογαριασμούς, μερίδες του Γ. Παρασκευαΐδη και των μετόχων της Εναγομένης.
8. Στην παρ. 17Ε. Λεπτομέρειες των εγγράφων που υπέγραψεν ο Ι. Κωνσταντινίδης και αναφέρονται σ' αυτήν». Η αίτηση δεν υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση. Στο σώμα της αίτησης ως γεγονότα επί των οποίων βασίζεται και δικαιολογούν το αίτημα για την παροχή των ως άνω λεπτομερειών καταγράφονται ότι αυτές ζητήθηκαν με την αίτηση για Οδηγίες η οποία καταχωρίστηκε την 6.09.2021 και η Εναγόμενη δεν τις έδωσε οπότε το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες να καταχωρισθεί προς τούτο αίτηση. Υποστηρίζεται ότι οι ως άνω λεπτομέρειες είναι αναγκαίες για να μην καταληφθούν εξαπίνης οι Ενάγοντες κατά τη δίκη. Η αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.19 Θ.Θ. 6, 7 και 8, Δ.30 και Δ.48 Θ.Θ.1, 2 και
9. Η Εναγόμενη/ Καθ' ης η αίτηση καταχώρισε ένσταση στην οποία προβάλλει τους ακόλουθους λόγους: «
10. Η υπό κρίση αίτηση είναι κατά νόμο και/ή ουσία αβάσιμη και/ή παράτυπη και/ή δεν πληροί τις προϋποθέσεις της Νομοθεσίας και/ή των Διαδικαστικών Κανονισμών και/ή της Νομολογίας.
11. Οι ισχυρισμοί σε σχέση με τους οποίους οι Ενάγοντες ζητούν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες είναι δεόντως και επαρκώς δικογραφημένοι και/ή η πλευρά των Εναγόντων/ Αιτητών δεν θα βρεθεί προ εκπλήξεως κατά την ακροαματική διαδικασία και/ή γνωρίζει την υπόθεση που θα αντιμετωπίσει.
12. Οι λεπτομέρειες τις οποίες ζητούν οι Ενάγοντες από την Εναγόμενη αποτελούν μαρτυρία και/ή δεν αποτελούν ζητήματα για τα οποία το Δικαστήριο θα πρέπει, σύμφωνα με το Νόμο και τη Νομολογία, να διατάξει την παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών.
13. Όλες οι λεπτομέρειες που ζητούν οι Ενάγοντες από την Υπεράσπιση της Εναγόμενης αποσκοπούν στην αποκάλυψη μαρτυρίας και εγγράφων και δεν αποτελούν γνήσιο αίτημα για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες.
14. Η αίτηση ημερομηνίας 4.2.2022 είναι κακόπιστη και/ή καταχρηστική και/ή αποσκοπεί στο «ψάρεμα» και/ή εκμαίευση μαρτυρίας.
15. Οι λεπτομέρειες που ζητούν οι Ενάγοντες αποτελούν έγγραφα και/ή μαρτυρία την οποία οι Ενάγοντες θα μπορούν να επιθεωρήσουν αφότου καταχωρηθούν οι ένορκες δηλώσεις αποκάλυψης εγγράφων των μερών.
16. Η παρούσα αίτηση υποβλήθηκε πολύ καθυστερημένα και πολύ μετά την καταχώρηση της Υπεράσπισης της Εναγόμενης και αφότου οι Ενάγοντες καταχώρησαν την Απάντηση στην Υπεράσπιση τους και απάντησαν σε όλες τις παραγράφους της Υπεράσπισης για τις οποίες τώρα, δια μέσου της παρούσας αίτησης, επιζητούν τις αιτούμενες περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες.
17. Οι Αιτητές ζητούν, μέσω της παρούσας αίτησης, περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες για γεγονότα, στοιχεία και έγγραφα, τα οποία γνωρίζουν ή είναι εν γνώση τους.
18. Η παρούσα αίτηση δεν εξυπηρετεί την απονομή της δικαιοσύνης». Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 θ.4, 6-9, Δ.48 θ. 4 & 9 (i), Δ.64, στον περί Δικαστηρίων Νόμο (Ν.14/60), Άρθρα 30 και 31, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος, στη νομολογία επί του θέματος και στις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει ο κ. Γιάννης Ιωάννου δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί στην παρούσα αγωγή την Εναγόμενη/ Καθ' ης η αίτηση. Δηλώνει ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης στα οποία αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του λόγω της εμπλοκής του στην υπόθεση ή αφορούν γεγονότα τα οποία πληροφορήθηκε από την Εναγόμενη καθώς επίσης και από έγγραφα στα οποία έχει πρόσβαση λόγω επίσης της εμπλοκής του στην υπόθεση. Από ό,τι πιστεύει, όλα τα γεγονότα στα οποία αναφέρεται είναι ακριβή και αληθή για όσα δε δεν έχει προσωπική γνώση αναφέρει την πηγή της πληροφόρησης του. Δηλώνει ακόμα ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από την Εναγόμενη να προβεί σε ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης της. Ο λόγος που προβαίνει αυτός στην ένορκη δήλωση είναι ότι πλείστα από τα ζητήματα που αφορούν την ένσταση είναι αμιγώς νομικά ζητήματα. Επί της ουσίας της ένστασης δηλώνει τα ακόλουθα τα οποία παραθέτω αυτούσια: «
19. Έχω διαβάσει την ένσταση στην υπό εξέταση αίτηση το περιεχόμενο της οποίας υιοθετώ και επαναλαμβάνω πλήρως για σκοπούς της παρούσας ένορκης δήλωσης. Έχω διαβάσει επίσης την αίτηση ημερομηνίας 4.2.2022 η οποία καταχωρήθηκε από τους Αιτητές και πιστεύω ότι το Σεβαστό Δικαστήριο θα πρέπει να απορρίψει την εν λόγω αίτηση και να μην διατάξει την παροχή των αιτούμενων περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών από την Καθ' ης η Αίτηση για τους λόγους που αναφέρονται στην ένσταση.
20. Κατ' αρχάς αναφέρω ότι εξ' όσων γνωρίζω αλλά και ως πληροφορούμαι από τους δικηγόρους που χειρίζονται τη παρούσα υπόθεση, η παρούσα αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Νομοθεσίας και/ή των Διαδικαστικών Κανονισμών και/ή της Νομολογίας για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
21. Η αίτηση ημερομηνίας 4.2.2022 δεν μπορεί να επιτύχει διότι οι ισχυρισμοί/ παράγραφοι σε σχέση με τους οποίους ζητούνται οι λεπτομέρειες, είναι δεόντως και επαρκώς δικογραφημένοι και δεν είναι αναγκαία, σύμφωνα με τις αρχές που έχουν καθιερωθεί από την νομολογία σε σχέση με αυτό το θέμα, η παροχή των αιτούμενων λεπτομερειών. Ειδικότερα: 4.1 Στην Υπεράσπιση της Εναγόμενης περιλαμβάνονται όλα τα αναγκαία γεγονότα επαρκώς δικογραφημένα, ώστε οι Ενάγοντες/Αιτητές να γνωρίζουν ποια υπόθεση θα μπορούν να αναμένουν κατά την ακρόαση της υπόθεσης και να μην καταληφθούν εξαπίνης. 4.2 Οι λεπτομέρειες τις οποίες ζητούν οι Αιτητές, αποτελούν μαρτυρία και δεν αποτελούν ζητήματα για τα οποία το Δικαστήριο θα πρέπει, σύμφωνα με το Νόμο και τη Νομολογία, να διατάξει την παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών. 4.3 Οι λεπτομέρειες που ζητούν οι Ενάγοντες αποτελούν έγγραφα και/ή έγγραφη μαρτυρία την οποία οι Ενάγοντες θα μπορούν να επιθεωρήσουν αφότου καταχωρηθούν οι ένορκες δηλώσεις αποκάλυψης εγγράφων των μερών. 4.4 Τα ουσιαστικά γεγονότα αναλύονται με σαφήνεια και πληρότητα στην Υπεράσπιση της Εναγόμενης και στόχος της υπό κρίση Αίτησης είναι το ψάρεμα και η εκμαίευση μαρτυρίας. 4.5 Οι Αιτητές ζητούν, μέσω της παρούσας αίτησης, περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες για γεγονότα, στοιχεία και έγγραφα, τα οποία γνωρίζουν ή είναι εν γνώση τους, εξού και απάντησαν στους εν λόγω ισχυρισμούς δεόντως με την Απάντηση στην Υπεράσπιση τους χωρίς να χρειάζονται οποιαδήποτε διασαφήνιση επί των εν λόγω εγγράφων και/ή ισχυρισμών». Οι Ενάγοντες με την Έκθεση Απαίτησης τους αξιώνουν την πληρωμή του ποσού των Λ.Κ. 1.220.000 ή το ισοδύναμο τους σε Ευρώ €2.086.000,00, ποσό το οποίο οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι δάνεισαν στην Εναγόμενη με επιταγές που εκδόθηκαν επ' ονόματι της Εναγόμενης, πλέον τους τόκους. Η Εναγόμενη καταχώρισε Υπεράσπιση στις 5.07.2021, μετά την απόρριψη αίτησης των Εναγόντων για συνοπτική απόφαση. Με αυτήν η Εναγόμενη αρνείται ότι οι Ενάγοντες της δάνεισαν το ως άνω ποσό και ισχυρίζεται ότι τα χρήματα των επιταγών αντιπροσωπεύουν χρήματα που οι Ενάγοντες δανείσθηκαν και ότι αφορούσαν επιστροφή έναντι των οφειλών τους και ή εταιρειών τους προς τον Γ. Παρασκευαΐδη ο οποίος κατά την Εναγόμενη έδωσε μεγάλη οικονομική βοήθεια στους Ενάγοντες και σε εταιρείες τους. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι που εκπροσωπούν τους διαδίκους ετοίμασαν γραπτές αγορεύσεις. Η επιχειρηματολογία των μεν συνηγόρων των Αιτητών εν ολίγοις εστιάστηκε σε σημεία που συνηγορούν υπέρ του αιτήματος τους και της αναγκαιότητας που υπάρχει στο να δοθούν οι λεπτομέρειες που αιτούνται για να γνωρίζουν που εστιάζεται η Υπεράσπισή της Εναγόμενης. Από την άλλη είναι η θέση της Καθ' ης η αίτηση, όπως εκφράζεται στην εισήγηση των συνηγόρων της, ότι με βάση τη νομολογία, τα γεγονότα της υπόθεσης δεν συνηγορούν υπέρ του αιτήματος σε οποιαδήποτε επί μέρους πτυχή του και δεν πληρούνται ούτε οι τυπικές, αλλά ούτε και οι ουσιαστικές προϋποθέσεις για την έκδοση του Διατάγματος και ως εκ τούτου εισηγούνται την απόρριψη της αίτησης. Οι εκατέρωθεν ισχυρισμοί θα τύχουν σχολιασμού όπου απαιτηθεί στη συνέχεια στο κατάλληλο μέρος της απόφασης μου και η εδώ συμπερίληψη τους ή έστω προσπάθεια σύνοψης τους θεωρώ ότι θα ήταν πλεονασμός. Όπου χρειαστεί στη συνέχεια και στο κατάλληλο μέρος της απόφασης θα γίνει λεπτομερής αναφορά σε αυτούς ή ακόμα και αυτούσια παράθεση τους. Προς υποστήριξη των θέσεων τους επικαλούνται περαιτέρω σειρά νομολογίας και αυθεντιών οι οποίες σε πλείστα ζητήματα συμπίπτουν, αντικρίζοντας την ασφαλώς από διαφορετική οπτική γωνία και προσδίδοντας σ' αυτή διαφορετική διάσταση κατά τρόπο που να συνάδει με τις θέσεις τους. Σε κάθε περίπτωση κρίνονται ως διαφωτιστικές και ομολογουμένως μου στάθηκαν αρκούντως υποβοηθητικές κατά την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου. Όλα τα ανωτέρω έχουν τεθεί ενώπιον μου τα έχω κατά νουν και έτσι προχωρώ ευθύς αμέσως σε ανάλυση και παράθεση των συμπερασμάτων μου για κάθε επί μέρους πτυχή που συζητήθηκε και απασχόλησε. Εφαρμογή των νομικών αρχών στα γεγονότα της υπόθεσης: Η αίτηση στηρίζεται στη Διαταγή 19, Θεσμοί 6, 7 και
22. Για σκοπούς κατανόησης του σκεπτικού που θα ακολουθήσει παραθέτω τους πιο πάνω Θεσμούς: «
23. A further and better statement of the nature of the claim or defence, or further and better particulars of any matter stated in any pleading, notice, or written proceeding requiring particulars, may in all cases be ordered, upon such terms, as to costs and otherwise, as may be just». «
24. Before applying for an order for particulars a party may apply for them by letter. The costs of the letter and of any particulars delivered pursuant thereto shall be allowed on taxation. In dealing with the costs of any application for an order for particulars, the provisions of this Rule shall be taken into consideration by the Court or Judge». «
25. Particulars of a claim shall not be ordered under Rule 6 of this Order to be delivered before defence unless the Court or Judge shall he of opinion that they are necessary or desirable to enable the defendant to plead or ought for any other special reason to be so delivered». Και σε μετάφραση: «
26. Περαιτέρω και καλύτερη έκθεση της φύσης της απαίτησης ή υπεράσπισης ή περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες οποιουδήποτε ζητήματος που αναφέρεται σε οποιοδήποτε δικόγραφο, ειδοποίηση ή γραπτή διαδικασία που απαιτεί λεπτομέρειες, μπορεί σε όλες τις περιπτώσεις να διαταχθεί, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα και οτιδήποτε άλλο που θα ήθελε φανεί δίκαιο». «
27. Προτού ένας διάδικος αποταθεί για διάταγμα για λεπτομέρειες μπορεί να τις ζητήσει με επιστολή. Τα έξοδα της επιστολής και οποιωνδήποτε λεπτομερειών που θα παραδοθούν σύμφωνα με την επιστολή θα επιτρέπονται κατά τη ψήφιση. Όταν το Δικαστήριο ή ο Δικαστής ασχολείται με τα έξοδα οποιασδήποτε αίτησης για διάταγμα για λεπτομέρειες οι πρόνοιες αυτού του κανονισμού θα λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο ή Δικαστή». «
28. Λεπτομέρειες μιας απαίτησης δεν πρέπει να διατάσσονται, σύμφωνα με τον κανονισμό 6 αυτής της Διάταξης, όπως παραδίδονται πριν την υπεράσπιση εκτός αν το Δικαστήριο ή ο Δικαστής θα είναι της γνώμης ότι είναι αναγκαίες ή επιθυμητές για να μπορέσει ο Εναγόμενος να απαντήσει ή ότι πρέπει να παραδοθούν για ειδικό λόγο». Το ζήτημα της παροχής περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών σε σχέση με τη φύση της απαίτησης ή υπεράσπισης ή το περιεχόμενο ισχυρισμών που εμπεριέχονται σε δικόγραφα, ειδοποιήσεις ή γραπτές διαδικασίες που απαιτούν λεπτομέρειες, έχει εξεταστεί λεπτομερώς και αποφασισθεί σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραθέτω στη συνέχεια ενδεικτικά κάποιες από αυτές. Στην υπόθεση Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ κ.ά v. Credit Libanais S.A.L.

(1991)1 A.Α.Δ. 649, 652, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα από το Εφετείο: «O γενικός κανόνας που προκύπτει από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και τη νομολογία, είναι ότι τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες σε σχέση με την απαίτηση, υπεράσπιση, ανταπαίτηση ή οποιοδήποτε άλλο ζήτημα περιλαμβάνουν, ώστε να μπορεί η άλλη πλευρά να σχηματίσει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης, την οποία πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση, να μπορεί να ετοιμάζει τη δική της υπόθεση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεων και τετελεσμένων γεγονότων. Έτσι, όταν ο θεμελιώδης αυτός κανόνας παραβιάζεται, η άλλη πλευρά δικαιούται πάντοτε να απευθύνεται στο Δικαστήριο και να επιτυγχάνει στην έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να τον εφοδιάσει με τις απαιτούμενες κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες». Στην υπόθεση National Supply Corporation of the Lybyan Arab Republic v. Achaia Shipping Ltd

(1975)1 C.L.R. 427, 432, τονίστηκε η ανάγκη για ακρίβεια στα δικόγραφα, ούτως ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει με βεβαιότητα την πραγματική διαφορά και να ετοιμαστεί για τη δίκη: «As already stated, the function of particulars, as it is well established, is to ensure clearness and to prevent surprise at the trial, by having each party stating his case with precision, so that the opponent will know for certain what is the real point is dispute and prepare for the trial». Στην υπόθεση Κρις (Χρίστος) Χριστοδούλου v. Xρ. Μαρνέρος & Σία Λτδ

(1997)1 Α.Α.Δ. 718, 721 λέχθηκαν και τα ακόλουθα: «Τα δικόγραφα είναι ουσιώδη στον καθορισμό των επιδίκων θεμάτων και στον καθορισμό της βάσης επί της οποίας θα προχωρήσει η ακρόαση της υπόθεσης. Η σημασία τους τονίστηκε στην υπόθεση Christakis Loukaides v. C.D. Hay and Sons Ltd

(1971)1 C.L.R. 134. Tα δικόγραφα δεν έχουν σκοπό μόνο τη διαφύλαξη της κανονικής διαδικασίας. Σκοπό έχουν να μην καταλαμβάνονται εξ απροόπτου οι διάδικοι στους οποίους θα πρέπει να παρέχεται η δέουσα ευκαιρία να ετοιμάσουν την υπόθεσή τους για ακρόαση. Εκτός αν τα επίδικα θέματα καθοριστούν δεόντως, η ακρόαση παραμένει χωρίς οριοθέτηση και οι σκοποί της δικαιοσύνης μπορεί να παρακωλυθούν λόγω της αβεβαιότητας». Σύμφωνα με τη νομολογία μας η Διαταγή 19 Θεσμός 6 θα πρέπει να εξετάζεται υπό το πρίσμα της Διαταγής 19 Θεσμός 4, η οποία προβλέπει τα εξής: «Κάθε δικόγραφο θα πρέπει να περιέχει και να περιέχει μόνον σύντομη έκθεση των ουσιωδών γεγονότων επί των οποίων ο διάδικος που υποβάλλει το δικόγραφο στηρίζει την απαίτησή του ή την υπεράσπισή του αναλόγως της υπόθεσης, αλλά όχι μαρτυρία με την οποία θα αποδειχθούν τα γεγονότα [...]». Στην υπόθεση Χριστόδουλος Κ. Θεμιστοκλέους v. Χρ. Γεωργιάδη Λτδ

(2000)1Α Α.Α.Δ. 157, 162, εξηγήθηκε ότι: «Aπό το συνδυασμένο αποτέλεσμα της Δ.19 Θ.6 και της Δ.19 Θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ακολουθεί και η αρχή που εκφράζεται ως βασική αρχή στη νομολογία ότι περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες μπορούν να δοθούν μόνο αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται το δικόγραφο και όχι αναφορικά με τη μαρτυρία που θα προσκομιστεί προς απόδειξή τους. Δίδονται δε ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει ποια υπόθεση μπορεί να αναμένει να παρουσιαστεί στη δίκη και να μην καταληφθεί εξαπίνης. Οι λεπτομέρειες έχουν σκοπό να διευκρινίσουν και εξειδικεύσουν τα ισχυριζόμενα ουσιαστικά γεγονότα, αλλά κατ' ουδένα λόγο να εκμαιεύσουν ή να αποκαλύψουν την ίδια τη μαρτυρία με την οποία αυτά θα αποδειχθούν». Στην υπόθεση Ευδόκιος Σάββα v. Kυπριακές Αερογραμμές Λτδ

(1992)1 Α.Α.Δ. 1146, διευκρινίστηκε ότι δεν ενδείκνυται να διατάσσονται λεπτομέρειες σε σχέση με επουσιώδη θέματα, ενώ στην υπόθεση Τζιακούρα v. Tάκη Οικονομίδη

(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 669 λέχθηκε ότι νομικά σημεία και ισχυρισμοί δεν θα πρέπει να αναφέρονται στα δικόγραφα, εκτός και εάν το ισχυριζόμενο νομικό αποτέλεσμα δημιουργήθηκε εκ της επενέργειας ορισμένων γεγονότων. Περαιτέρω, όπως προκύπτει από το λεκτικό της ίδιας της Διαταγής 19 Θεσμός 4, αποδεικτικό υλικό δεν πρέπει να καταγράφεται στο δικόγραφο, και συνεπώς, ούτε μπορεί και να απαιτείται να παρασχεθεί μέσω αίτησης για την παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών. Τέλος, στο σύγγραμμα Orders' Principles of Pleading and Practice, 21η Έκδοση, στη σελ. 148 αναφέρονται χαρακτηριστικά τα ακόλουθα: «Particulars will be ordered whenever the master is satisfied that without them the applicant cannot tell what is going to be proved against him in trial. But how his opponent will prove it is a matter of evidence of which particulars will not be ordered». Θα εξετάσω στη συνέχεια τους λόγους ένστασης έτσι ώστε να απαντηθούν τα διάφορα ερωτήματα που απασχόλησαν στις εισηγήσεις των συνηγόρων. Σε σχέση με τον 1ο λόγο ένστασης, ότι δηλαδή η αίτηση είναι κατά νόμο και ουσία αβάσιμη και/ή παράτυπη και/ή δεν πληροί τις προϋποθέσεις της Νομοθεσίας και/ή των Διαδικαστικών Κανονισμών και/ή της Νομολογίας, με αιτιολογία ότι οι Αιτητές παραλείπουν να αναφερθούν στα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτησή τους, όπως προνοείται από τον σχετικό Διαδικαστικό Κανονισμό και Τύπο (Τύπος 46, Δ.

1. θ. 2), μιας και η εν λόγω αίτηση δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση και τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται δεν εκτίθενται στο σώμα της αίτησης, παρατηρώ τα ακόλουθα: Σύμφωνα με τον Διαδικαστικό Κανονισμό Πολιτικής Δικονομίας οποιαδήποτε αίτηση η οποία στηρίζεται σε οιαδήποτε γεγονότα που δεν υπάρχουν στα βιβλία ή πρακτικά του Δικαστηρίου, πρέπει να υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση. Η Δ.48 θ. 1 προνοεί τα ακόλουθα: «
2. Every application to the Registrar shall be in writing stating the nature of the request made and referring to the specific section of the Law or to the specific Rule of Court upon which it is founded. If the application relies on any facts which do not appear in the Court books or records, it shall be supported by affidavit». Σε μετάφραση: «Κάθε αίτηση στον Πρωτοκολλητή θα πρέπει να είναι γραπτή και να αναφέρει την φύση της παράκλησης που γίνεται και να αναφέρεται στο ειδικό άρθρο του Νόμου ή τον ειδικό κανόνα του Δικαστηρίου που στηρίζεται. Αν η αίτηση στηρίζεται σε οποιαδήποτε γεγονότα που δεν υπάρχουν στα βιβλία ή τα πρακτικά του Δικαστηρίου, πρέπει να υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση». Περαιτέρω, σύμφωνα με τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς αιτήσεις όπως η παρούσα, μπορούν να γίνουν χωρίς Ένορκη Δήλωση, όπως και έγινε στην υπό εξέταση περίπτωση, αλλά τα γεγονότα στα οποία στηρίζονται, πρέπει να εκτίθενται στο σώμα της αίτησης. Η Δ.48 θ. 2

(2)προνοεί τα ακόλουθα: «2.

(2)Applications made ex parte shall be in Form 45; applications made by summons shall be in Form 46, and set out at the foot thereof the name of every person to be served therewith and the address at which service is to be effected, which in the case of any person who has given an address for service in the action may be such address». Ο Τύπος 46 αναφέρει τα εξής: «τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται είναι τα ακόλουθα (γ)» «(γ) αν η αίτηση δεν απαιτείται από τους κανονισμούς του Δικαστηρίου να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται πρέπει να αναφερθούν στην αίτηση». Η Δ.48 θ. 2

(3)προνοεί τα ακόλουθα: «2.

(3)In the case of applications which may under Rules 8 and 9 of this Order be made without affidavit, the facts relied upon (if any) shall be stated in the applications; and in the case of applications supported by affidavit, it shall be sufficient if reference is made thereto for the facts relied upon». Σε Μετάφραση: «Στην περίπτωση αιτήσεων οι οποίες σύμφωνα με τους κανονισμούς 8 και 9 αυτής της Διάταξης μπορούν να γίνουν χωρίς ένορκη δήλωση τα γεγονότα που θα στηρίζονται (αν υπάρχουν) πρέπει να εκθέτονται στις αιτήσεις και στην περίπτωση αιτήσεων που υποστηρίζονται από ένορκο δήλωση θα είναι αρκετό αν γίνεται αναφορά στην ένορκο δήλωση για τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται». Στην προκειμένη περίπτωση η αίτηση βασίζεται μόνο σε μια αναφορά σε οδηγίες που δόθηκαν από το Δικαστήριο ώστε να καταχωρισθεί αίτηση για Περαιτέρω και Καλύτερες Λεπτομέρειες αφού ο τρόπος που είχε γίνει το αρχικό αίτημα στο στάδιο της Κλήσης για Οδηγίες μέσω του Τ. 25 δεν έγινε αποδεκτό από την πλευρά της Εναγόμενης. Η Αίτηση ημερ. 19.9.2012 αναφέρει συγκεκριμένα τα εξής: «Τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η παρούσα αίτησις είναι τα ακόλουθα: Παρ' όλον ότι εζητήθησαν αι ως άνω λεπτομέρειαι με την αίτηση δι' Οδηγίας η οποία κατεχωρήθη την 6.9.2021 η Εναγόμενη δεν τις έδωσε και το Δικαστήριον έδωσε οδηγίες να καταχωρηθή Αίτησις. Αι ως άνω λεπτομέρειαι είναι αναγκαίαι διά να μη καταλήφθούν εξ απίνης οι Ενάγοντες κατά την δίκην». Κρίνω ότι ο ως άνω γενικόλογος τρόπος με τον οποίο αιτιολογείται η αίτηση δεν καλύπτει το ζήτημα και δεν είναι σύμφωνος με όσα επιτάσσει ο Κανονισμός. Ανατρέχοντας επίσης στην αιτιολογία που παρέχεται για κάθε παράγραφο ξεχωριστά (παρατίθενται στην αρχή της απόφασης), στην οποία με παρέπεμψαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Αιτητών, δεν κρίνεται ικανοποιητική. Οι περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες που επιζητούνται, σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να στηριχθούν αποκλειστικά στις εν λόγω αναφορές που γίνονται στο σώμα της αίτησης και για κάθε παράγραφο ξεχωριστά. Για να επιτραπεί στους Αιτητές να επιζητούν τόσο εκτενείς λεπτομέρειες θα έπρεπε να παραθέσουν και τα ανάλογα γεγονότα, ή έστω να παραπέμψουν το Δικαστήριο στα γεγονότα που βρίσκονται στον φάκελο του Δικαστηρίου, πράγμα το οποίο δεν έγινε. Επομένως, βρίσκω ότι είναι βάσιμος ο λόγος αυτός ένστασης και θα απέρριπτα την αίτηση και μόνον γι' αυτόν. Η αίτηση κρίνεται νομικά και δικονομικά αβάσιμη και/ή ανεπίτρεπτη και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Θα προχωρήσω όμως για σκοπούς πληρότητας να εξετάσω και τους υπόλοιπους λόγους ένστασης. Σε σχέση με τους λόγους ένστασης 2, 7 και 8 παρατηρώ τα ακόλουθα: Οι ισχυρισμοί σε σχέση με τους οποίους οι Αιτητές ζητούν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες κρίνω ότι είναι επαρκώς δικογραφημένοι και/ή η πλευρά των Εναγόντων/Αιτητών κρίνω ότι δεν θα βρεθεί προ εκπλήξεως κατά την ακροαματική διαδικασία και γνωρίζει την υπόθεση που θα αντιμετωπίσει. Η αίτηση υποβλήθηκε πολύ καθυστερημένα και πολύ μετά την καταχώριση της Υπεράσπισης της Εναγόμενης και αφότου οι Ενάγοντες καταχώρισαν την Απάντηση στην Υπεράσπιση και απάντησαν σε όλες τις παραγράφους της Υπεράσπισης για τις οποίες τώρα, δια μέσου της παρούσας αίτησης, επιζητούν τις αιτούμενες περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες. Οι Αιτητές ζητούν, μέσω της παρούσας αίτησης, περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες για γεγονότα, στοιχεία και έγγραφα, τα οποία γνωρίζουν ή είναι εν γνώση τους όπως θα διαφανεί στη συνέχεια. Σύμφωνα με τους σχετικούς Διαδικαστικούς Κανονισμούς και τη σωρεία αποφάσεων επί του θέματος για να επιτραπεί αίτηση για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες θα πρέπει αυτές να είναι αναγκαίες. Μελετώντας το δικόγραφο της Εναγόμενης βρίσκω ότι οι ισχυρισμοί της στην Υπεράσπιση της είναι σαφείς και συγκεκριμένοι και δίνουν πλήρη εικόνα της φύσης των ζητημάτων που αποτελούν τα επίδικα θέματα και συνεπώς κρίνω ότι δεν χρήζουν διευκρίνισης. Για το ζήτημα της επάρκειας της παρουσίασης των ισχυρισμών στην Υπεράσπιση της Εναγόμενης, σχετική είναι η υπόθεση Κρις (Χρίστος) Χριστοδούλου v. Χρ. Μαρνέρος & Σια Λτδ (ανωτέρω). Περαιτέρω, στην Takis Assiotis Kassapi v. Evangelos Louca, 1 CLR 1981 666 (Civil Appeal No. 6127) λέχθηκαν τα ακόλουθα: «In his careful judgment the trial Judge expounded correctly the basic principle that particulars' may be ordered to enable a party to know, before the trial, with a degree of certainty, the case of his opponent, but that by an order for such particulars a party should not be made to disclose evidence supporting allegations in his pleadings». Βρίσκω ότι οι ισχυρισμοί σε σχέση με τους οποίους ζητούνται οι λεπτομέρειες είναι δεόντως και επαρκώς δικογραφημένοι και γι' αυτό και το αιτούμενο διάταγμα είναι αχρείαστο. Αναφορικά με τα πιο πάνω, οι Ενάγοντες/Αιτητές, ζητούν με την αίτησή τους στα σημεία 1(α), 1(β), 2 και 4, σειρά από λεπτομέρειες που σχετίζονται με την θέση της Εναγόμενης πως τα όποια ποσά δόθηκαν από τους Ενάγοντες αποτελούν στην ουσία επιστροφές οφειλών και βοήθειας που είχε δοθεί σε αυτούς και στις εταιρείες τους από τον Γ. Παρασκευαΐδη (ο οποίος απεβίωσε) και όχι το αντίστροφο, ως αυτοί αξιώνουν. Αποζητούν να πληροφορηθούν εκτενέστερα την ακριβή φύση των οφειλών τους προς τον Γ. Παρασκευαΐδη αφού οι ίδιοι αγνοούν και/ή αρνούνται την ύπαρξη τους. Εδώ παρεμβάλλω ότι η Εναγόμενη δεν ανταξιώνει οποιαδήποτε ποσά από τους Ενάγοντες και αυτός είναι πολύ σημαντικός παράγοντας ο οποίος λαμβάνεται υπόψη ως προς τη συνολική αντίκριση του αιτήματος. Είναι σημαντικό να λεχθεί πως η άρνηση των Εναγόντων/Αιτητών περί της ύπαρξης οφειλών προς τον Γ. Παρασκευαΐδη λόγω οικονομικής βοήθειας που ο ίδιος είχε δώσει προς αυτούς και εταιρείες συμφερόντων τους, δεν είναι υποθετική. Αντιθέτως, οι Ενάγοντες/Αιτητές απορρίπτουν κατηγορηματικά την ύπαρξη τέτοιων οφειλών με την Απάντηση στην Υπεράσπιση ημερ. 06.09.2021 που οι ίδιοι καταχώρισαν μετά την καταχώριση της Υπεράσπισης της Εναγόμενης. Χαρακτηριστικά, στις παραγράφους 11 και 12 της Απάντησης στην Υπεράσπιση, οι ίδιοι οι Ενάγοντες αρνούνται την ύπαρξη οποιωνδήποτε οφειλών προς τον Γ. Παρασκευαΐδη και επαναλαμβάνουν τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην Έκθεση Απαίτησης τους αναφορικά με τον σκοπό των επίδικων ποσών. Ως εκ τούτου, δεν βρίσκω ότι συντρέχει η αναγκαιότητα παροχής οποιωνδήποτε περαιτέρω λεπτομερειών σε σχέση με την Υπεράσπιση της Εναγόμενης αφού οι Ενάγοντες υποστηρίζουν σθεναρά πως τέτοιες οφειλές προς τον Γ. Παρασκευαΐδη δεν υφίστανται. Με απλά λόγια, οι Ενάγοντες δεν χρειάζονται την παροχή περαιτέρω επεξηγηματικών λεπτομερειών για τα εν λόγω ποσά για να αντιληφθούν την ουσία της Υπεράσπισης της Εναγόμενης αφού, όπως διαφαίνεται από το μεταγενέστερο δικόγραφο τους (Απάντηση στην Υπεράσπιση ημερ. 06.09.2021) αρνούνται κατηγορηματικά την ύπαρξη αυτών των οφειλών. Ανεξάρτητα όμως από τα πιο πάνω, πρέπει να αναφερθεί πως η θέση της Εναγόμενης περί ύπαρξης οφειλών προς τον Γ. Παρασκευαΐδη δεν αποτελεί ούτε την μοναδική αλλά ούτε καν την βασική υπεράσπιση της στην παρούσα Αγωγή. Όπως αναφέρεται στην παράγραφο 8 της Υπεράσπισης της Εναγόμενης, η Εναγόμενη αρνείται ότι ο Γ. Παρασκευαΐδης είτε προσωπικά είτε εκ μέρους της Εναγόμενης ζήτησε από την Ενάγουσα 2 και/ή από τον Ενάγοντα 1 και/ή από οποιαδήποτε των εταιρειών τους οποιοδήποτε δάνειο προς όφελος του και/ή προς όφελος της Εναγόμενης και/ή οποιασδήποτε θυγατρικής της Εναγόμενης κατά τον τρόπο που ισχυρίζονται οι Ενάγοντες. Επιπλέον, όπως αναφέρεται στην ίδια παράγραφο της Υπεράσπισης, η έκδοση επιταγών από μόνη της δεν αποτελεί συμφωνία δανείου ούτε και δημιουργεί οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα. Παράλληλα, το γεγονός πως τα συγκεκριμένα χρήματα πληρώθηκαν στον Γ. Παρασκευαΐδη, μέσω της μερίδας του στην Εναγόμενη, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να οδηγεί στο συμπέρασμα ύπαρξης κάποιας συμβατικής σχέσης μεταξύ της Εναγόμενης και των Εναγόντων. Συνεπώς, γίνεται ξεκάθαρο πως οι ζητούμενες λεπτομέρειες δεν στοχεύουν στην διευκρίνηση της ουσίας της Υπεράσπισης της Εναγόμενης, αφού η κυρίαρχη υπεράσπιση της Εναγόμενης είναι η απουσία οποιασδήποτε σύμβασης δανείου, όπως ισχυρίζονται οι Ενάγοντες/Αιτητές. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να τίθεται ζήτημα αιφνιδιασμού των Εναγόντων/Αιτητών κατά την ακροαματική διαδικασία αφού οι ίδιοι καλούνται πρωτίστως να καταδείξουν την ύπαρξη δανείου μεταξύ της Εναγόμενης και των Εναγόντων, πράγμα το οποίο προφανώς αρνείται η Εναγόμενη. Ακόμη, τονίζεται πως η μαρτυρία σε σχέση με την ύπαρξη οφειλών από τους Ενάγοντες και τις εταιρείες τους προς τον Γ. Παρασκευαΐδη επιβεβαιώνει την απουσία οποιασδήποτε συμφωνίας μεταξύ της Εναγόμενης και των Εναγόντων ενώ παράλληλα, ξεκαθαρίζεται πως η παροχή οικονομικής βοήθειας από τον Γ. Παρασκευαΐδη προς του Ενάγοντες και τις εταιρείες τους δεν εγείρεται υπό μορφή Ανταπαίτησης, αφού πρόκειται για προσωπική αξίωση που μόνο μέσω του διαχειριστή της περιουσίας του μπορεί να προωθηθεί, ώστε να κρίνονται απαραίτητες οι περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες. Το πιο πάνω έχει ιδιαίτερη σημασία στην παρούσα περίπτωση αφού διαφορετική θα πρέπει να είναι η αντιμετώπιση του ισχυρισμού αυτού που προβάλλεται στο πλαίσια Υπεράσπισης, σε αντίθεση με την υποθετική περίπτωση όπου ο ισχυρισμός αυτός προβαλλόταν στο πλαίσιο απαίτησης. Με άλλα λόγια, ένας ισχυρισμός που προβάλλεται στο πλαίσιο Υπεράσπισης δεν μπορεί να εξισώνεται και κατά συνέπεια να αντιμετωπίζεται αναλόγως, με ένα ισχυρισμό που προβάλλεται στο πλαίσιο Απαίτησης. Αυτό γιατί, όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, η σημασία του στοιχείου του 'αιφνιδιασμού' είναι διαφορετική όταν αποδέκτης του 'αιφνιδιασμού' είναι ο Ενάγοντας, ο οποίος σε κάθε περίπτωση φέρει το βάρος απόδειξης της απαίτησης του στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων όπως συμβαίνει στην παρούσα. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω κρίνω πως όλα τα αναγκαία γεγονότα είναι επαρκώς δικογραφημένα από την Εναγόμενη, ώστε οι Ενάγοντες/Αιτητές να γνωρίζουν ποια υπόθεση θα αναμένουν κατά την ακρόαση της αγωγής για να μην καταληφθούν εξαπίνης. Οι Αιτητές δεν μπορούν να ισχυρίζονται ότι θα καταληφθούν εξαπίνης κατά την ακροαματική διαδικασίας και ότι χρειάζονται περαιτέρω λεπτομέρειες αναφορικά με την οικονομική βοήθεια που δόθηκε σε αυτούς από τον Γ. Παρασκευαΐδη. Αυτό δε το συμπέρασμα μου προκύπτει από το περιεχόμενο των δικογράφων και του υπόλοιπου υλικού του φακέλου της υπόθεσης από όπου άντλησα πληροφόρηση σε σχέση με τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς, κάτι που, εκτός του ότι δεν είναι αποτρεπτικό κατά τη νομολογία μας, εδώ κρίνω ότι ως εκ της φύσεως της αίτησης επιβαλλόταν να γίνει. Δεν μπορεί ακόμα να παραγνωριστεί το γεγονός ότι, όπως υποδεικνύουν και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της Εναγόμενης, οι ισχυρισμοί περί απαίτησης και/ή δανείου παρουσιάστηκαν από τους Ενάγοντες μόνο μετά τον θάνατο του Γ. Παρασκευαΐδη με όλους του συνειρμούς που κάτι τέτοιο προκαλεί. Περαιτέρω όπως υποστηρίζεται από την πλευρά της Καθ' ης η αίτηση οι αξιώσεις αυτές άρχισαν να προβάλλονται όταν η προσπάθεια διαμεσολάβησης μεταξύ των μελών της οικογένειας Γ. Παρασκευαΐδη με σκοπό τη συζήτηση για πιθανό διαμοιρασμό περιουσιακών στοιχείων της οικογένειας, είχε ναυαγήσει. Προκύπτει από πληροφόρηση που λαμβάνω από τον φάκελο της υπόθεσης ότι σε σχέση με τα ποσά αυτά οι Ενάγοντες στις 7.6.2011 καταχώρησαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας την Αίτηση Εκκαθάρισης με αρ. 432/2011 (εναντίον της Εναγόμενης) η οποία έχει απορριφθεί ως καταχρηστική όπως και η πανομοιότυπη αίτηση εκκαθάρισης υπ. Αρ. 433/2011, η οποία έχει καταχωριστεί από εταιρεία των εναγόντων εναντίον της Εναγόμενης. Τα γεγονότα και οι ισχυρισμοί αυτοί έχουν αναφερθεί και αναλυθεί εκτενώς στο πλαίσιο των διαφόρων δικαστικών διαδικασιών που επιχείρησαν οι Ενάγοντες και σαφώς δεν αποτελούν ισχυρισμούς τους οποίους δεν γνωρίζουν ήδη εις βάθος. Τα γεγονότα όμως και οι ισχυρισμοί είναι σε γνώση των Εναγόντων/Αιτητών εδώ και πολύ καιρό καθώς οι θέσεις αυτές της Εναγόμενης έχουν παρουσιαστεί στους Ενάγοντες/Αιτητές τουλάχιστον από το 2016, αφού στην Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση ημερ. 05.10.2016 της κ. Λεώνης Μαυρονικόλα Παρασκευαΐδου στο πλαίσιο της Αίτησης Εκκαθάρισης 432/2011 (ανωτέρω), επισυνάφθηκε ως Τεκμήριο 1, επιστολή από τον κ. Μίκη Θεοδοσίου ημερομηνίας 9.06.2015 με την οποία ο κ. Θεοδοσίου επιβεβαιώνει ότι οι επιταγές που είχαν δοθεί από την κ. Χριστίνα Παρασκευαΐδου, κ. Κυριάκο Ανδρέου και την εταιρεία Α&P (Αndreou & Paraskevaides) Holdings Ltd προς την Εναγόμενη, δεν ήταν δάνειο αλλά επιστροφές για τις οφειλές που είχαν οι προαναφερόμενοι προς τον Γ. Παρασκευαΐδη. Επιπρόσθετα, στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης, στην Ένορκη Δήλωση της κ. Λεώνης Μαυρονικόλα Παρασκευαΐδου ημερ. 29.09.2020 προς υποστήριξη της Ένστασης της Εναγόμενης στην Αίτηση των Εναγόντων/ Αιτητών ημερ. 11.03.2020 για έκδοση συνοπτικής απόφασης η οποία βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου, είχε επισυναφθεί ως Τεκμήριο 10, επιστολή προς την Τράπεζα Κύπρου από τον Γ. Παρασκευαΐδη, μαζί με έγγραφο της εν λόγω τράπεζας από το οποίο επιβεβαιώνεται η είσπραξη του ποσού των ΛΚ 1.750.000 από την εταιρεία A&P (Andreou & Paraskevaides) Holdings Ltd, εταιρεία η οποία ανήκει στους Ενάγοντες, ποσό το οποίο αφορούσε δάνειο το οποίο ο ίδιος ο Γεώργιος Παρασκευαΐδης είχε εξασφαλίσει από την Τράπεζα Κύπρου για το ποσό των Λ.Κ. 1.750.000 προς όφελος της Α&Ρ. Περαιτέρω, στο Τεκμήριο 8 της εν λόγω Ένορκης Δήλωσης είχε επισυναφθεί προσωπική εγγύηση που έχει δώσει ο Γεώργιος Παρασκευαΐδης προς την Εμπορική Κεφαλαίου και Συμμετοχών ΑΕ προς όφελος του ομίλου εταιρειών των Εναγόντων μαζί με σχετική επιστολή της Χριστίνας Παρασκευαΐδου. Παράλληλα, ως Τεκμήριο 9 επισυνάφθηκε αντίγραφο οδηγιών για πληρωμή μισθών υπαλλήλων της Α &Ρ d.o.o στην Σερβία η οποία είναι εταιρεία του ομίλου εταιρειών Α&Ρ (Andreou & Paraskevaides) από λογαριασμό που διατηρούσε ο Γεώργιος Παρασκευαΐδης προσωπικά μαζί με την Χριστίνα Παρασκευαΐδου και τον κ. Ανδρέου, όπως επίσης και αντίγραφο απόδειξης πληρωμής μισθού που αφορά και πάλι υπάλληλο του ομίλου εταιρειών Α&Ρ για άλλο μήνα και πάλι από λογαριασμό που διατηρούσε ο Γεώργιος Παρασκευαΐδης μαζί με τον κ. Ανδρέου και την κ. Παρασκευαΐδου. Περαιτέρω, οι Ενάγοντες/Αιτητές κρίνω ότι δεν θα βρεθούν εξαπίνης αν δεν τους δοθούν οι αιτούμενες λεπτομέρειες σε μια υπόθεση στην οποία μέχρι στιγμής σύμφωνα με την πορεία της υπόθεσης έχουν ήδη καταχωριστεί: (i) Έκθεση Απαίτησης, (ii) Υπεράσπιση και Απάντηση στην Υπεράσπιση, (iii) Αίτηση για Έκδοση Συνοπτικής Απόφασης για την οποία έγινε Ακρόαση και εκδόθηκε απόφαση, (iv) Αίτηση για την έκδοση Προσωρινού Διατάγματος (με τις σχετικές Ένορκες Δηλώσεις και μεγάλο αριθμό τεκμηρίων) για την οποία έγινε Ακρόαση και εκδόθηκε απόφαση, (v) Αίτηση για Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, για την οποία έγινε Ακρόαση και εκδόθηκε απόφαση. Βρίσκω επομένως ότι οι Αιτητές γνωρίζουν πολύ καλά το περίγραμμα της υπόθεσης που θα παρουσιαστεί από την εναγόμενη και δεν χρειάζονται τις περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες τις οποίες αιτούνται με την αίτηση τους. Σε σχέση τώρα με τους λόγους ένστασης 3, 4, 5 και 6 κρίνω ότι οι λεπτομέρειες τις οποίες ζητούν οι Ενάγοντες από την Εναγόμενη αποτελούν μαρτυρία και/ή δεν αποτελούν ζητήματα για τα οποία το Δικαστήριο θα πρέπει, σύμφωνα με το Νόμο και τη Νομολογία, να διατάξει την παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών καθώς όλες οι λεπτομέρειες που ζητούν οι Ενάγοντες από την Υπεράσπιση της Εναγόμενης αποσκοπούν στην αποκάλυψη μαρτυρίας και εγγράφων και ως εκ τούτου κρίνω ότι δεν αποτελούν γνήσιο αίτημα για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες. Η αίτηση κρίνω ότι αποσκοπεί στο «ψάρεμα» και/ή εκμαίευση μαρτυρίας και ως εκ τούτου κρίνεται κακόπιστη και καταχρηστική. Από την άλλη, οι λεπτομέρειες που ζητούν οι Ενάγοντες αποτελούν έγγραφα και/ή μαρτυρία την οποία οι Ενάγοντες θα μπορούν να λάβουν ή και να επιθεωρήσουν αφότου καταχωριστεί και η ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων εκ μέρους της Εναγόμενης. Το στάδιο στο οποίο βρίσκεται τώρα η διαδικασία αλλά και ο τρόπος που επιχειρούν οι Ενάγοντες/Αιτητές να αποκτήσουν γνώση έγγραφης μαρτυρίας δεν είναι τα κατάλληλα κατά την αντίληψη μου δικονομικά μέτρα σύμφωνα με τις αρχές της Νομολογίας όπως αναλύθηκαν πιο πάνω. Σύμφωνα με τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν μόνο μια σύντομη έκθεση των ουσιωδών γεγονότων στα οποία στηρίζεται ο διάδικος και όχι τη μαρτυρία με την οποία θα αποδειχθούν τα γεγονότα. Περαιτέρω με τις αιτούμενες περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες ζητείται από την Εναγόμενη/Καθ' ης η αίτηση μαρτυρία με την οποία θα αποδειχθούν οι ισχυρισμοί της κατά την Δικάσιμο, κάτι το οποίο δεν μπορεί να επιτραπεί. Η Εναγόμενη/Καθ' ης η αίτηση είχε την υποχρέωση να εκθέσει επαρκή γεγονότα τα οποία εάν αποδειχθούν, θα σημάνουν και την απόρριψη της Αγωγής που προωθείται εναντίον της, πράγμα που έχει πράξει. Οι Ενάγοντες/Αιτητές δικαιούνται να γνωρίζουν τι θα αποδειχθεί και όχι το πώς θα αποδειχθεί. Με τις περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες προσπαθούν με πλάγιο τρόπο να εκμαιεύσουν τον τρόπο που θα αποδειχθεί η Υπεράσπιση της Εναγόμενης/Καθ' ης η αίτηση μιας και το τι θα αποδειχθεί είναι ξεκάθαρο από όλα τα δικόγραφα και τις Ένορκες Δηλώσεις και τα τεκμήρια που βρίσκονται στον φάκελο του Δικαστηρίου. Οι Ενάγοντες/Αιτητές, ζητούν με την αίτησή τους στα σημεία 1(γ), 3(α) και (β), 5 και 6 αυτής, σειρά από λεπτομέρειες που αφορούν ξεκάθαρα έγγραφα και αποδείξεις που αποτελούν αντικείμενο αποκάλυψης κατά το κατάλληλο στάδιο και σαφώς δεν αποτελούν αντικείμενο που αφορά αίτηση για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες. Τέλος, κατά την αντίληψη μου ούτε η απόρριψη της αίτησης θα επηρεάσει δυσμενώς τα δικαιώματα και/ή συμφέροντα των Εναγόντων/Αιτητών ούτε και θα τους προκαλέσει οποιαδήποτε ζημιά, αφού μεταξύ άλλων δεν θα βρεθούν προ εκπλήξεως κατά την δικάσιμο, καθότι σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης αυτοί γνωρίζουν την υπόθεση που έχουν να αντιμετωπίσουν. Αντίθετα, η αίτηση προκαλεί ζημία στην Εναγόμενη/Καθ' ης η αίτηση μιας και προκαλείται καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής εναντίον της. Κρίνω ότι οι Ενάγοντες/Αιτητές δεν έχουν αποσείσει το βάρος που τους αναλογεί για ικανοποίηση του Δικαστηρίου αναφορικά με τη σημασία έκδοσης του Διατάγματος για την παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών αναφορικά με το περιεχόμενο της Υπεράσπισης και ως εκ τούτου δεν δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής εξουσίας μου προς όφελος τους. ΚΑΤΑΛΗΞΗ/ΤΑ ΕΞΟΔΑ: Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, οι οποίοι βασίζονται στα γεγονότα της υπόθεσης και στις γενικές αρχές της Νομολογίας που έχουν επίσης παρατεθεί, οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται και, εν πάση περιπτώσει, δεν δικαιολογούνται στην παρούσα περίπτωση να αιτούνται την παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών σε σχέση με το περιεχόμενο της Υπεράσπισης της Εναγόμενης. Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα (βλ. Halsbury's Laws of England, 3η Έκδοση, Τόμος 30 σελ. 421 παρ. 791 -796). Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Εναγόμενης/Καθ' ης η αίτηση και εναντίον των Εναγόντων/ Αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ........................................ Χρ. Γ. Φιλίππου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο