Aleksandr Yarchuk κ.α. ν. Bellezar Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής:1847/2021, 28/4/2023

(1980)1 WLR 1274, όπως αυτή αναπτύχθηκε σε μεταγενέστερη νομολογία, στις αρχές του Κοινοδικαίου και της Επιείκειας, στις αρχές της Φυσικής Δικαιοσύνης, στη διακριτική ευχέρεια, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα της αίτησης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση ημερομηνίας 26.07.2021 την οποία υπογράφει η δικηγόρος που εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί στην παρούσα τους Αιτητές κ. Μαρία Προκοπίου (Ε/Δ Προκοπίου). Οι Καθ' ων η αίτηση αρ. 2, 4 και 6 καταχώρισαν ένσταση την οποία υποστηρίζει με ένορκη δήλωση της η κ. Μαριάννα Χριστοδούλου, δικηγόρος επίσης στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί εδώ τους Καθ' ων η αίτηση. Καταγράφω αυτούσιους τους λόγους ένστασης: «

1. Η παρούσα Αίτηση είναι παράτυπη, ελαττωματική, άνευ αντικειμένου, ανεδαφική, νόμω και ουσία αβάσιμη.
2. Δεν ικανοποιούνται με την Αίτηση οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 και των άρθρων 4, 5 και 9 του Κεφ. 6 για την έκδοση των επίδικων διαταγμάτων.
3. Οι Ενάγοντες/Αιτητές δεν κατέδειξαν ότι έχουν καλή αιτία αγωγής ή σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση ή συζητήσιμη υπόθεση (arguable case).
4. Η παρούσα αίτηση είναι επιπόλαιη και ενοχλητική (frivolous and vexatious) και τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την παρούσα αγωγή.
5. Με βάση τα ισχυριζόμενα γεγονότα, δεν υπάρχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα επιτυχίας των Εναγόντων/Αιτητών.
6. Οι Ενάγοντες/Αιτητές ζητούν πληροφορίες και έγγραφα τα οποία οι ίδιοι έχουν ή και εύλογα μπορούσαν να έχουν εις την κατοχή τους.
7. Οι Ενάγοντες/Αιτητές κατά τη μονομερή απεύθυνση τους απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και δεν τήρησαν την αρχή της ύψιστης καλής πίστης.
8. Οι Ενάγοντες/Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και/ή πληροφορίες (non-disclosure) και δεν προέβηκαν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη (full and frank disclosure) τέτοιων γεγονότων, δίδοντας παραπλανητική και/ή λανθασμένη εικόνα που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
9. Οι Ενάγοντες/Αιτητές χρησιμοποίησαν την Κυπριακή Δικαστική διαδικασία για να βλάψουν τους Καθ' ων η αίτηση 2, 4, 6 - και/ή όλους τους Καθ' ων η αίτηση - και/ή για να ψαρέψουν μαρτυρία.
10. Δεν συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις (exceptional circumstances) σ' αυτό το στάδιο της διαδικασίας για να δικαιολογείται η αίτηση.
11. Τα αιτούμενα διατάγματα αποτελούν ουσιαστικά προσπάθεια «ψαρέματος μαρτυρίας» ("fishing expedition") από τους Ενάγοντες/Αιτητές.
12. Οι Ενάγοντες δεν ενάγουν τα ορθά άτομα και/ή δεν βρίσκονται οι αναγκαίοι διάδικοι ενώπιον του Δικαστηρίου με βάση τα γεγονότα που έχουν τεθεί με την Ένορκη Δήλωση της κας Μαρίας Προκοπίου.
13. Οι Ενάγοντες με την αμφισβητούμενη αίτηση, ζητούν όπως λάβουν τις ίδιες θεραπείες που ζητούν στο γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα τους και/ή ουσιαστικά με την έκδοση τους θα αποφασισθεί τελεσίδικα και η αγωγή και/ή οι Ενάγοντες επιζητούν την έκδοση τελεσίδικης απόφασης στο πλαίσιο ενδιάμεσης διαδικασίας και/ή η αμφισβητούμενη αίτηση είναι ανεπιθύμητη και/ή αντικανονική και/ή παράτυπη.
14. Οι Αιτητές προωθούν λανθασμένη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου και/ή δεν είναι η κατάλληλη περίπτωση ώστε το Δικαστήριο να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα.
15. Η πραγματική πρόθεση των Εναγόντων/Αιτητών έγκειται στη χρήση μέσων δικαίου κατά τρόπο καταχρηστικό της διαδικασίας (manipulation of the procedure) και/ή οι Ενάγοντες/Αιτητές προωθούν την παρούσα δικαστική διαδικασία καταχρηστικά (abuse of process) και/ή η αίτηση είναι κακόπιστη και/ή κακόβουλη (mala fides) και/ή καταπιεστική και/ή ενοχλητική και/ή σκοπό έχει την πρόκληση ταλαιπωρίας εις τους Καθ' ων η αίτηση.
16. Το ισοζύγιο της ευχέρειας και η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου κλίνουν υπέρ της απόρριψης της παρούσας Αίτησης». ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Η ακροαματική διαδικασία της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν αντίστοιχα την αίτηση και την ένσταση και στις γραπτές εισηγήσεις στις οποίες προέβησαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι που εκπροσωπούν τους διαδίκους. Η επιχειρηματολογία των συνηγόρων των Αιτητριών εστιάστηκε σε γεγονότα που συνηγορούν υπέρ της αίτησης και της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Από την άλλη, είναι η θέση των Καθ' ων η αίτηση, όπως εκφράζεται στην εισήγηση των συνηγόρων τους, ότι η νομολογία και τα γεγονότα της υπόθεσης δεν συνηγορούν υπέρ της αίτησης και ότι δεν πληρούνται ούτε οι τυπικές, αλλά ούτε και οι ουσιαστικές προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και ως εκ τούτου εισηγούνται την απόρριψη της αίτησης. Οι εκατέρωθεν ισχυρισμοί στις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα, όπως και τα επιχειρήματα που ανέπτυξαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι στις ικανές αγορεύσεις τους, θα τύχουν σχολιασμού, όπου απαιτηθεί, στη συνέχεια στο κατάλληλο μέρος της απόφασης μου και η εδώ συμπερίληψη τους ή έστω προσπάθεια σύνοψης τους, θεωρώ ότι θα ήταν πλεονασμός. Προς υποστήριξη των θέσεων τους επικαλούνται περαιτέρω, εκτός από το δικονομικό πλαίσιο που διέπει αυτής της φύσης τις αιτήσεις και νομολογία όπως και αυθεντίες, όπου δε αυτές συμπίπτουν αντικρίζονται υπό διαφορετική οπτική γωνία προσδίδοντας σ' αυτές διαφορετική διάσταση κατά τρόπο που να συνάδει με τις θέσεις τους. Σε κάθε περίπτωση κρίνονται ως διαφωτιστικές και ομολογουμένως μου στάθηκαν αρκούντως υποβοηθητικές κατά την μελέτη και την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου. Όλα τα ανωτέρω που έχουν τεθεί ενώπιον μου τα έχω κατά νουν και έτσι προχωρώ ευθύς αμέσως σε ανάλυση και παράθεση των συμπερασμάτων μου για τις επί μέρους πτυχές που συζητήθηκαν και απασχόλησαν και έχουν τη σημασία τους ως προς το τελικό αποτέλεσμα. Και τούτο χωρίς κατ' ανάγκη, σύμφωνα με τη νομολογία μας, να καταγραφούν όλα όσα οι συνήγοροι των δύο πλευρών έθεσαν ενώπιον μου, περιοριζόμενος σε όσα αφορούν αποκλειστικά και μόνον τα προς εξέταση ζητήματα (βλ. Οδυσσέα v. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490, Ανδρονίκου κ.ά. v. Δημοκρατίας, την Έφεση Αρ. 22/2018 του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου Μ.Φ.Χ. v. Μ.Χ. με ημερ.28.09.2021 και την επίσης πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση και πάλι του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην Έφεση Αρ. 20/2020 Γ.Λ. v. Χ.Ι. ημερ. 15.12.2021). ΑΝΑΛΥΣΗ ΜΕ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΝΟΜΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ: Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω ξεκινώντας την πορεία/ιστορικό της υπόθεσης όπως παρουσιάζεται στον φάκελο της υπόθεσης για μια καλύτερη κατανόηση όσων θα ακολουθήσουν. Στις 26.07.2021 οι ενάγοντες καταχώρισαν την Αγωγή τους σε Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, ενώ την ίδια ημέρα καταχωρίσθηκε η υπό κρίση αίτηση. Με αυτή οι Αιτητές αξίωναν μονομερώς την έκδοση διαφόρων τύπων διαταγμάτων. Στις 28.07.2021 εκδόθηκε πράγματι μονομερές διάταγμα εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 3 και 5, το οποίο ορίστηκε επιστρεπτέο στις 05.08.

1. Αφορούσε τα αιτητικά Α και Β της αίτησης ενώ τα υπόλοιπα αιτητικά Γ έως και το Μ της αίτησης ορίστηκαν για επίδοση. Στις 29.07.2021 επιδόθηκε στην Καθ' ης η αίτηση 5, Κύπρια υπήκοο και διαμένουσα στην Κυπριακή Δημοκρατία, το Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, η αίτηση, η Ε/Δ Προκοπίου που την υποστήριζε και τα συνημμένα σε αυτήν τεκμήρια καθώς και το εκδοθέν διάταγμα ημερομηνίας 28.07.
2. Στις 05.08.2021, με διάταγμα του Δικαστηρίου το επιστρεπτέο διάταγμα ημερομηνίας 28.07.2021 το οποίο επιδόθηκε στο μεταξύ στην Καθ' ης η αίτηση 5 κατέστη απόλυτο εναντίον της εφόσον δεν εμφανίστηκε. Στις 30.07.2021 οι Αιτητές καταχώρισαν αίτηση για την παραχώρηση άδειας του Δικαστηρίου για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας των σχετικών εγγράφων στους Καθ' ων η αίτηση 1, 2, 3, 4, 6 και
3. Στις 05.08.2021 ημερομηνία κατά την οποία ορίστηκε η αίτηση αυτή εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο εγκρίθηκε και παραχωρήθηκε στους Αιτητές άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Οι Αιτητές όπως φαίνεται προέβησαν στις αναγκαίες ενέργειες για την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στους ως άνω Καθ' ων η αίτηση με εταιρεία ιδιωτικού ταχυδρομείου όλων των αναγκαίων εγγράφων «τα Προς Επίδοση Έγγραφα»). Τα προς επίδοση έγγραφα επιδόθηκαν στους Καθ' ων η αίτηση 2, 4, 6 και 7 τόσο στην πρωτότυπη τους γλώσσα ήτοι την ελληνική, όσο και σε επίσημη μετάφραση στη Ρωσική γλώσσα από την κ. Ντιάνα Ιωάννου, εγγεγραμμένη στο Μητρώο Ορκωτών Μεταφραστών του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τα προς επίδοση έγγραφα επιδόθηκαν στους Καθ' ων η αίτηση 1 και 3 στις 07.09.2021 και στους Καθ' ων η αίτηση 4, 6, και 7 στις 08.09.
4. Πλήρεις λεπτομέρειες ως επίσης και σχετικά τεκμήρια έχουν επισυναφθεί σε ξεχωριστή ένορκο δήλωση της κ. Μαρίας Προκοπίου ημερομηνίας 21.09.2021 (Τεκμ. «5Α», «5Β», «7Α», «7Β» και «7Γ», αντίστοιχα). Παράλληλα, στις 07.09.2021 και προς συμμόρφωση με το Διάταγμα ημερομηνίας 05.08.2021 σχετικά με την επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος ημερομηνίας 26.07.2021 και της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος για Άδεια Επίδοσης Εκτός Δικαιοδοσίας (Φόρμα 6), στους Καθ' ων η αίτηση 2, 4, 6 και 7 μέσω της δικαστικής οδού, παραδόθηκε σχετική αίτηση της Δικαστικής Υπηρεσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως για παροχή νομικής συνδρομής (επίδοση δικαστικών εγγράφων στην αλλοδαπή) στο πλαίσιο της Συμφωνίας μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για παροχή νομικής συνδρομής σε θέματα αστικού και ποινικού δικαίου - Κυρωτικός Νόμος 172/1986 (Τεκμ. «6Α» - «6Δ» στην ένορκη δήλωση της κ. Μαρίας Προκοπίου ημερομηνίας 21.09.2021). Κατά/ ή περί την 23.09.2021 οι Καθ' ων η αίτηση 2, 4 και 6 καταχώρισαν διά δικηγόρων σημείωμα εμφάνισης στην Αγωγή ενώ η Καθ' ης η αίτηση 7 καταχώρισε σημείωμα εμφάνισης δια δικηγόρων κατά/ ή περί την 18.01.
5. Στις 24.09.2021 τα προσωρινά διατάγματα εναντίον της εναγομένης 3/Καθ' ης η αίτηση έγιναν απόλυτα. Τα υπόλοιπα αιτητικά παρέμειναν για επίδοση την 4.10.
6. Οι Καθ' ων η αίτηση 3 και 5 καταχώρισαν σημείωμα εμφάνισης στις 06.12.2022 ενώ η Καθ' ης η αίτηση 1 μέχρι σήμερα δεν έχει καταχωρίσει είτε προσωπικά είτε δια δικηγόρου σημείωμα εμφάνισης. Κατά την 27.01.2022, οι Καθ' ων η αίτηση 2, 4 και 6 καταχώρισαν ένσταση στην αίτηση, με την οποία εγείρουν μια σειρά από λόγους ένστασης (στη συνέχεια «η ένσταση ημερομηνίας 27.01.2022»), συνοδευόμενη από την ένορκη δήλωση της κ. Μαριάννας Χριστοδούλου (η Ε/Δ Χριστοδούλου), ίδιας ημερομηνίας με την οποία ισχυρίζονται ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και τα αιτούμενα διατάγματα να μην εκδοθούν. Η εναγόμενη 7/ Καθ' ης η αίτηση ενημέρωσε μέσω της δικηγόρου της με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 08.03.2023 ότι δεν θα καταχωρούσε ένσταση. Τέλος, σημειώνω ότι οι Ενάγοντες στις 06.02.2023 καταχώρισαν την Έκθεση Απαίτησης τους. Οι Αιτητές ουσιαστικά αιτούνται την έκδοση ενδιάμεσων Διαταγμάτων Αποκάλυψης, τύπου Norwich Pharmacal εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1, 2, 6 και 7 και/ή των υπαλλήλων και/ή διευθυντών και/ή αντιπροσώπων και/ή εντολοδόχων αυτών, και ενδιάμεσα Διατάγματα Παγοποίησης, εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1, 2, 6 και 7 και/ή των υπαλλήλων και/ή διευθυντών και/ή αντιπροσώπων και/ή εντολοδόχων τους, ιδίως αλλά όχι αποκλειστικά προς διασφάλιση της περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση
7. Οι Καθ' ων η αίτηση 2, 4 και 6 στην ένσταση τους προβάλλουν μεταξύ άλλων, τον ισχυρισμό ότι η αίτηση είναι παράτυπη, ελαττωματική και ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60 και των Άρθρων 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 για την έκδοση των επίδικων διαταγμάτων. Προβάλλουν ακόμα τον ισχυρισμό ότι τα κυπριακά δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την παρούσα αγωγή και/ή ότι τα αιτούμενα διατάγματα αποτελούν προσπάθεια «ψαρέματος μαρτυρίας» από τους Αιτητές. Παράλληλα, υποστηρίζουν ότι η αίτηση και η Αγωγή είναι επιπόλαιες και ενοχλητικές και ότι οι Αιτητές δεν κατέδειξαν ότι έχουν καλή αιτία αγωγής ή σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση ή συζητήσιμη υπόθεση. Οι προϋποθέσεις που απαιτείται να πληρούνται, σωρευτικά, για να ασκήσει το Δικαστήριο τη διακριτική του ευχέρεια και να εκδώσει Διατάγματα Αποκάλυψης και Φίμωσης αναλύονται μεταξύ άλλων στις υποθέσεις Norwich Pharmacal Co and Others v. Customs and Excise

(1973)2 All E.R. 943, Bunkers Trust Co v. Shapira

(1980)1 W.L.R. 1274, Mitsui & Co Ltd v. Nexen Petroleum UK Ltd

(2005)EWHC 625), και είναι οι ακόλουθες: α) Να υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, β) να υπάρχει η πιθανότητα επιτυχίας, και γ) να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων. Εφόσον πληρούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις το Δικαστήριο προχωρεί και εξετάζει σύμφωνα με τη νομολογία μας και το κατά πόσον το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων και εάν η έκδοση τους υπό τις περιστάσεις είναι δίκαιη ή πρόσφορη. Στο σύγγραμμα «Διατάγματα/Injunctions» των Ερωτοκρίτου και Αρτέμη, 2016, στο Κεφάλαιο 9: Διατάγματα Αποκάλυψης, αναφέρονται τα ακόλουθα σε σχέση με το περιεχόμενο του Διατάγματος Αποκάλυψης (Norwich Pharmacal) και του διατάγματος φίμωσης (Gagging Order): «Το διάταγμα αποκάλυψης, το οποίο συνήθως είναι προστακτικό, θα πρέπει να είναι σαφές ως προς το τι αναμένεται από τον καθ' ου η αίτηση. Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί στον καθορισμό του εύλογου χρόνου μέσα στον οποίο θα πρέπει να υπάρξει συμμόρφωση. Αν οι περιστάσεις το επιτάσσουν, το διάταγμα μπορεί επίσης να περιέχει όρο ώστε ο καθ' ου η αίτηση για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα να μην πληροφορήσει οποιοδήποτε για την ύπαρξη του διατάγματος, ώστε να δοθεί η ευκαιρία στον ενάγοντα να εξετάσει το υλικό που του δόθηκε. Ο όρος αυτός στο αγγλικό δίκαιο είναι γνωστός ως "Gagging Order", ενώ στα ελληνικά έχει καθιερωθεί ο όρος "διάταγμα φίμωσης". Τα διατάγματα φίμωσης συνήθως εκδίδονται ταυτόχρονα με διατάγματα αποκάλυψης ή έρευνας και αποσκοπούν, όπως έχουμε αναφέρει, στο να δώσουν χρόνο στον ενάγοντα να εξετάσει τις πληροφορίες ή τα έγγραφα που θα του αποκαλυφθούν, προτού αυτός κινηθεί για την έκδοση διαταγμάτων παγοποίησης εναντίον των εις βάρος του αδικοπραγούντων. Αν δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος θα πρέπει να θεωρείται μάταιο να εκδοθεί διάταγμα φίμωσης εναντίον προσώπου χωρίς να έχει προηγηθεί η έκδοση κάποιο άλλου διατάγματος είτε αποκάλυψης, είτε έρευνας». Σε σχέση με την πρώτη προϋπόθεση του Άρθρου 32, η νομολογιακή προσέγγιση είναι, ως έχει ερμηνευθεί, ότι δεν προϋποθέτει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα (βλ. Hellenic Bank Public Company Limited v. Alpha Panareti Public Ltd,

(2013)1 A.A.Δ. 1235). Η δεύτερη προϋπόθεση αναφέρεται στην απόδειξη ύπαρξης κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται σε πολιτικές υποθέσεις. Απαιτείται από τον αιτητή να καταδείξει ότι έχει μια ορατή προοπτική επιτυχίας (βλ. Alpha Panareti (ανωτέρω), Dolego Estates Ltd κ.α. v. Θεόδωρου Φιλίππου κ.α.

(1999)1 Α.Α.Δ. 1217). Στα πλαίσια αίτησης έκδοσης ενδιάμεσων διαταγμάτων προς υποβοήθηση διαδικασίας αναγνώρισης και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης ο κ. Λ. Παρπαρίνος, (Π.Ε.Δ. ως ήταν τότε), αποφάσισε στην υπόθεση Αίτηση Αρ. 1639/2011 Kismetia Ltd ημερ. 30.03.2012, με το σκεπτικό της οποίας και συμφωνώ και υιοθετείται για τους σκοπούς της παρούσας, ότι η πρώτη και η δεύτερη προϋπόθεση του Άρθρου 32 του Ν. 14/1960 πληρούνταν χωρίς ανάγκη ιδιαίτερης ανάλυσης επί τούτου εφόσον η κυρίως διαδικασία αφορούσε την αναγνώριση και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης, αναφέροντας στη σελίδα 8 της απόφασης του τα ακόλουθα: «Εις τα περιστατικά της παρούσης υπόθεσης αναμφίβολα με το υλικό που έχει τεθεί ενώπιον το Δικαστηρίου και ιδιαίτερα έχοντας υπόψη τη φύση της διαδικασίας σε συνάρτηση με το γεγονός ύπαρξης της διαιτητικής απόφασης ημερ. 15.12.11 του Σουηδικού Διαιτητικού Δικαστηρίου, τεκμ. Α και Β [μεταφράσεις συμφωνίας διαιτησίας και διαιτητικής απόφασης] και στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση κ. Αγρότου ημερ. 7.2.12 [ένορκη δήλωση μετάφρασης], είμαι ικανοποιημένος ότι η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 ικανοποιείται. Σε σχέση με τη δεύτερη προϋπόθεση αναμφίβολα, εφόσον υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά τη δίκη τότε υπάρχει και ορατή πιθανότητα ο ενάγοντας να δικαιούται σε θεραπεία». Ο κ. Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. στην απόφαση του στην Αγωγή Αρ. 1610/2020 Ε.Δ. Λευκωσίας CHEPERDAK ν. TENDERSON TRADING LIMITED κ.α., απόφαση ημερομηνίας 20.01.2021 ανέφερε τα ακόλουθα τα οποία υιοθετούνται και για τους σκοπούς της παρούσας: «Αναφορικά ειδικά με έκδοση διαταγμάτων τύπου Norwich, στην υπόθεση Avila Management Services Ltd κ.α. v. Stepanek κ.α.

(2012)1 Α.Α.Δ. 1403, γίνεται εκτενής αναφορά στη νομολογιακή διαδρομή και το σκοπό αυτού του τύπου διαταγμάτων. Όπως υποδεικνύεται, με αναφορά στη γνωστή υπόθεση Mitsui & Co Ltd v. Nexen Petroleum UK Ltd

(2005)EWHC 625, οι προϋποθέσεις εξέτασης και έκδοσης διαταγμάτων Norwich Pharmacal είναι οι ακόλουθες τρεις:

1. Θα πρέπει να έχει λάβει χώρα, ή κατ' ισχυρισμόν, να έχει λάβει χώρα μια αδικοπραξία από ένα τελικό αδικοπραγούντα.
2. Πρέπει να διαπιστώνεται ανάγκη για την έκδοση του διατάγματος, ώστε να είναι δυνατή η έγερση αγωγής εναντίον του τελικού αδικοπραγούντα.
3. Το πρόσωπο εναντίον του οποίου επιδιώκεται η έκδοση πρέπει να έχει αναμιχθεί κατά τρόπο που να έχει διευκολύνει την αδικοπραξία και να είναι σε θέση ή πιθανό να είναι σε θέση να παρέχει τις αναγκαίες πληροφορίες που θα καταστήσουν δυνατή την έγερση αγωγής εναντίον του τελικού αδικοπραγήσαντα. Bασικό χαρακτηριστικό της ομώνυμης απόφασης (Norwich Pharmacal Co and Others v. Customs and Excise

(1973)2 All E.R. 943), η οποία καθιέρωσε την έκδοση των διαταγμάτων της υπό εξέταση φύσης, είναι η δυνατότητα έκδοσης διατάγματος για αποκάλυψη στοιχείων και πληροφοριών και από αθώα μέρη (βλ. Επίσης Bunkers Trust Co v. Shapira

(1980)1 W.L.R. 1274). Το ζήτημα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται με φειδώ. Το ακόλουθο απόσπασμα από τη σελίδα 6 της αναφερθείσας απόφασης στην υπόθεση Avila Management Ltd, είναι ιδιαίτερα κατατοπιστικό: «Βεβαίως, η δυνατότητα έκδοσης του διατάγματος τελεί πάντοτε υπό την αίρεση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου το οποίο δεν θα ικανοποιήσει το αίτημα εάν οι πληροφορίες μπορούν να ληφθούν με κάποιο άλλο διαθέσιμο τρόπο ή το Δικαστήριο δεν πεισθεί ότι υπάρχει πράγματι πρόθεση έγερσης αγωγής εναντίον του αδικοπραγούντος. Περαιτέρω, το Δικαστήριο θα ζυγίσει παράγοντες όπως τη σοβαρότητα της συμπεριφοράς του κατ' ισχυρισμό αδικοπραγούντος,(Interbrew SA v. Financial Times Ltd The Times 4.1.2002). Το ζητούμενο δεν είναι η ευκολία ή η επιθυμία λήψης των πληροφοριών, αλλά η αναγκαιότητα του όλου εγχειρήματος. Εάν υπάρχουν γεγονότα τα οποία χρήζουν διερεύνησης κατά τη δίκη, δεν θεωρείται πρέπον να εκδοθεί διάταγμα τύπου Norwich Pharmacal επί αιτήματος πριν την ίδια τη δίκη. Το διάταγμα δεν αποσκοπεί στην απλή ικανοποίηση της λήψης στοιχείων για σκοπούς περιέργειας. Περαιτέρω, στην υπόθεση Penderhill Holdings Ltd κ.ά. ν. Κλουκίνα

(2014)1 Α.Α.Δ. 118, επιβεβαιώθηκε η πρωτόδικη κρίση ότι τέτοια διατάγματα είναι αναγκαία ως βοηθητικά μέσα για την ανεύρεση εκείνων των σχετικών πληροφοριών που είναι αναγκαίες, τόσο για τη διαπίστωση της ταυτότητας των αδικοπραγούντων όσο και για την υποβοήθηση και ανεύρεση μαρτυρίας για την πιθανότητα έγερσης αγωγής». Τέλος, στην απόφαση στην Αγωγή Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας Αρ. 913/19, KAZAKHSTAN KAGAZY JSC κ.α. ν. GEOGLOBAL LTD κ.α., απόφαση ημερομηνίας 16.02.2021, ο κ. Ν. Γιαπανάς, Π.Ε.Δ. ανέφερε τα ακόλουθα σχετικά τα οποία επίσης υιοθετούνται για τους σκοπούς της παρούσας: «Τα διατάγματα αποκάλυψης, στοχεύουν στην αναζήτηση πληροφοριών προς έγερση αγωγής εκ μέρους προτιθέμενου ενάγοντα, εναντίον προτιθέμενου εναγόμενου. Πολύ συνοπτικά, ο προτιθέμενος ενάγων έχει τη δυνατότητα να κινηθεί πρώτα με αγωγή εναντίον εμπλεκόμενων προσώπων, τα οποία κατέχουν πληροφορίες ή έγγραφα που θα τον βοηθήσουν να εξακριβώσει την ταυτότητα του κύριου αίτιου που διέπραξε την αδικοπραγία σε βάρος του. Πρόκειται για δικαιοδοσία που μπορεί να ασκηθεί και πριν την έγερση της αγωγής. Στην Κύπρο, με την έγερση αγωγής εναντίον των εμμέσως εμπλεκομένων προσώπων, μπορεί να εξασφαλιστεί παρεμπίπτον διάταγμα, δυνάμει των προνοιών του Αρ.32 του Νόμου 14/60, για αποκάλυψη πληροφοριών, στην βάση των οποίων μπορεί να εγερθεί δεύτερη αγωγή εναντίον του πραγματικού αδικοπραγούντα. Στην υπόθεση Avila Management Ltd κ.ά ν. Frantisek Stepanek κ.ά

(2012)1 Α.Α.Δ 1403, γίνεται εκτεταμένη ανάλυση και επεξήγηση τέτοιας φύσης διαταγμάτων. Ομοίως χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει και στην υπόθεση Penderhill ανωτέρω, καθώς και στις εκεί αποφάσεις που παραπέμπουν οι πιο πάνω υποθέσεις. {..} Η κρίση του Δικαστηρίου περί του αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις κρίνεται μέσα στο πιο πάνω νομολογιακό πλαίσιο, έχοντας κατά νου βέβαια, ότι το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών, παραμένει σε εκείνον που επιζητά την έκδοση του διατάγματος να ικανοποιήσει ότι πληρούνται και συντρέχουν οι πιο πάνω προϋποθέσεις. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος, που τίθεται ως πρώτη προϋπόθεση, έχει εξηγηθεί ότι δεν απαιτείται τίποτε περισσότερο από του να καταδειχθεί ότι αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση, σε συσχετισμό με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, ενώ το δεύτερο κριτήριο, αλληλένδετο κατά ένα τρόπο και σχετικό σε κάποιο βαθμό με το πρώτο, ικανοποιείται με την προσφερόμενη μαρτυρία και την αποδεικτική της δύναμη, που αφορά την ορατή πιθανότητα επιτυχίας του νομικού βάθρου της αγωγής. Ότι απαιτείται να καταδειχθεί προς ικανοποίηση του κριτηρίου αυτού, είναι κάτι περισσότερο από την απλή πιθανολόγηση, αλλά και κάτι λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Αν ο αιτητής καταδείξει μέσα από την προσκομισθείσα μαρτυρία τα στοιχεία αυτά, στο βαθμό και το εύρος που απαιτείται, τότε το κριτήριο αυτό θεωρείται ότι ικανοποιείται. Στην υπόθεση Hazlewood Investment & Finance Ltd v. Manuel κ.ά, Πολ. Έφεση Αρ. Ε14/2017, ημερ.16.7.19, αναφορικά με την δεύτερη προϋπόθεση, αναφέρθηκαν τα εξής: "Είναι εδραιωμένο αλλά και κοινή γνώση πως το Δικαστήριο κατά την εξέταση ειδικά της β' προϋπόθεσης αποφεύγει την σε βάθος ανάλυση των επίδικων σχέσεων και δεν μπορεί να εξάγει τελικά ή δεσμευτικά συμπεράσματα επ' αυτών (βλ. Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.

(1995)1 Α.Α.Δ. 248), Επίσημος Παραλήπτης κ.ά. ν. Nicantony Trading Co. Ltd,

(1998)1 A.A.Δ. 1653, Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd and other

(2002)1 Γ A.A.Δ. 2015). Όπως σοφά ετέθη στις υποθέσειςT.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation

(2002)1 Α.Α.Δ. 1802 και Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka A.D.

(1999)1 A.A.Δ. 225, δεν χρειάζεται «η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του". Το τρίτο κριτήριο ή προϋπόθεση, δεν διασυνδέεται αποκλειστικά και μόνο με την έννοια του χρηματικού παράγοντα, αφού αυτός δεν είναι και ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά, με την έννοια της υλικής αποτίμησης, λαμβάνονται υπόψη και άλλα μεταβλητά κριτήρια (βλ. Κυρίσαββα και άλλος ν. Κύζη

(2011)1 Β ΑΑΔ 1245)». Τα κυπριακά δικαστήρια έχουν ασχοληθεί με το θέμα και έχουν αποφανθεί αρκετές φορές αναφορικά με τη δυνατότητα του Δικαστηρίου να ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια για την έκδοση Διαταγμάτων Αποκάλυψης και Φίμωσης (βλ. PENDERHILL HOLDINGS LIMITED κ.α. ν. ΙΩΑΝΝΗ ΚΛΟΥΚΙΝΑ,

(2014)1 (Α) ΑΑΔ σελ. 118 και Avila Management Services Limited κ.ά. ν. Frantisek Stepanek και άλλων

(2012)1 ΑΑΔ 1403 όπου έχουν αναφερθεί μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «Οι προϋποθέσεις εξέτασης και έκδοσης διατάγματος Norwich Pharmacal συνοψίστηκαν στην Mitsui & Co Ltd v. Nexen Petroleum UK Ltd [2005] EWHC 625, όπου λέχθηκε ότι: {..} Σε μετάφραση: «(

1. i)πρέπει να έχει λάβει χώραν ή κατ' ισχυρισμόν να έχει λάβει χώραν μια αδικοπραξία από ένα τελικό αδικοπραγούντα, (
2. ii)πρέπει να διαπιστώνεται ανάγκη για την έκδοση διατάγματος ώστε να είναι δυνατή η έγερση αγωγής εναντίον του τελικού αδικοπραγούντος και (iii) το πρόσωπο εναντίον του οποίου επιδιώκεται η έκδοση πρέπει: (α) να έχει αναμειχθεί κατά τρόπο που να έχει διευκολύνει την αδικοπραξία και (β) να είναι σε θέση ή πιθανόν να είναι σε θέση να παράσχει τις αναγκαίες πληροφορίες που θα καταστήσουν δυνατή την έγερση αγωγής εναντίον του τελικού αδικοπραγούντος. Βεβαίως, η δυνατότητα έκδοσης του διατάγματος τελεί πάντοτε υπό την αίρεση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου το οποίο δεν θα ικανοποιήσει το αίτημα εάν οι πληροφορίες μπορούν να ληφθούν με κάποιο άλλο διαθέσιμο τρόπο ή το Δικαστήριο δεν πεισθεί ότι υπάρχει πράγματι πρόθεση έγερσης αγωγής εναντίον του αδικοπραγούντος. Περαιτέρω, το Δικαστήριο θα ζυγίσει παράγοντες όπως τη σοβαρότητα της συμπεριφοράς του κατ' ισχυρισμόν αδικοπραγούντος, (Interbrew SA v. Financial Times Ltd The Times 4.1.2002). Το ζητούμενο δεν είναι η ευκολία ή η επιθυμία λήψης των πληροφοριών, αλλά η αναγκαιότητα του όλου εγχειρήματος». Στην Πολιτική Έφεση Αρ Ε324/2016, METAQUOTES SOFTWARE LTD κ.α. ν. DABABOU, απόφαση ημερομηνίας 14.11.2018, έχουν επισημανθεί τα ακόλουθα: «Η έκδοση διατάγματος της μορφής Norwich Pharmacal, το οποίο συνιστά κατ' ουσίαν διάταγμα αποκάλυψης, προϋποθέτει την ύπαρξη τρίτου μέρους («Norwich Pharmacal respondent») το οποίο, έστω και αν είναι αθώο, είχε ανάμειξη στην αδικοπραξία άλλων, προκειμένου να αποκαλύψει στον εν δυνάμει ενάγοντα την ταυτότητα του αδικοπραγήσαντα και, σε κάποιες περιπτώσεις, περαιτέρω πληροφορίες, αναλόγως της υπόθεσης και των γεγονότων που την περιβάλλουν. Είναι γνωστό ότι αυτού του τύπου τα διατάγματα έλκουν την ονομασία τους από την υπόθεση Norwich Pharmacal Co v. Commissioners of Customs & Excise

(1974)AC 133. H εταιρεία Norwich Pharmacal, ιδιοκτήτες πατέντας, αντελήφθησαν ότι εμπορεύματα που παραβίαζαν την εν λόγω πατέντα εισήχθησαν στη Βρετανία. Έμμεση ανάμειξη είχε το βρετανικό τελωνείο, μέσω του οποίου είχαν εκτελωνισθεί. Υπό τις συνθήκες αυτές η προαναφερόμενη εταιρεία ενήγαγε το τελωνείο ζητώντας, μεταξύ άλλων, και διάταγμα που να το υποχρεώνει στην αποκάλυψη του ονόματος του προσώπου που εκτελώνισε τα εμπορεύματα. Οι αρμόδιοι του τελωνείου παραδέχθηκαν την εισαγωγή των προϊόντων και τη γνώση ως προς την ταυτότητα των προσώπων που τα εισήξαν. Προέβαλαν όμως ότι δεν είχαν υποχρέωση να αποκαλύψουν τα ονόματα των εν λόγω προσώπων. Το Δικαστήριο, η Δικαστική Επιτροπή της Βουλής των Λόρδων, όπου τελικά ήχθη η όλη υπόθεση, ομόφωνα ανέτρεψε την προηγηθείσα απόφαση του Εφετείου και εξέδωσε σχετικό διάταγμα αποκάλυψης, προκειμένου να καταστεί δυνατός ο εντοπισμός του αδικοπραγήσαντος. Κρίθηκε ότι η αποκάλυψη ως μορφή θεραπείας εξαρτάται από το βαθμό σύνδεσης μεταξύ του Norwich Pharmacal εναγόμενου και του αδικοπραγήσαντα και όχι από την ύπαρξη βάσης αγωγής εις βάρος του υπό αναφορά εναγόμενου. {..} Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να τονισθεί ότι η ευρεία διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου προς έκδοση διαταγμάτων αποκάλυψης δεν μπορεί να περιορισθεί με την επιβολή άκαμπτων κανόνων. Κύριο οδηγό στην άσκηση της διακριτικής δυνατότητας του Δικαστηρίου συνιστούν σε κάθε περίπτωση τα ευρύτερα συμφέροντα της δικαιοσύνης και το γενικότερο δημόσιο συμφέρον. Περαιτέρω, η ισοζυγία αλληλοσυγκρουόμενων δικαιωμάτων είναι επιβεβλημένη και προς την κατεύθυνση αυτή η εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας συνιστά χρήσιμο οδηγό στην πορεία άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου». Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας (balance of convenience) στην BACARDI CO LTD ν. VINCO LTD,

(1996)1 ΑΑΔ 788 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτό υποδηλώνει το ενδιαφέρον του δικαστηρίου να ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη. ΄Οπως το έχει θέσει ο δικαστής Hoffman στην Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited

(1987)1 W.L.R. 670: "Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση, με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει ν΄ αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιώδη αρχή ότι το δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν 'εσφαλμένη' με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για τη χορήγηση και των δυο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή». Με βρίσκει σύμφωνο η θέση των Αιτητών ότι έχουν αποδείξει τόσο την πρόκληση αδικοπραξίας όσο και την άμεση συμμετοχή των Καθ' ων η αίτηση 2, 4 και 6 σε αυτή. Η αντίληψη μου αυτή εδράζεται στο περιεχόμενο της Ε/Δ Προκοπίου από όπου προέρχονται τα ακόλουθα: Ο Καθ' ου η αίτηση 6 βρίσκεται στην Καθ' ης η αίτηση 4 από το 2003 και διετέλεσε Επικεφαλής Παραγωγής Τεχνολογίας της μέχρι τις 25.05.2017, οπότε και με απόφαση της έκτακτης γενικής συνέλευσης των Μετόχων της Καθ' ης η αίτηση 4, εξελέγη ως Γενικός Διευθυντής με ισχύ από 26.05.2017 σύμφωνα με το Ψήφισμα Αρ. 00000000011 («Τεκμ. 6» της Ε/Δ Προκοπίου). Ο Αιτητής 1 και ο Καθ' ου η αίτηση 2 κατά/ ή περί το 2003 γνώρισαν τον Καθ' ου η αίτηση 6, με τον οποίο απέκτησαν αποκλειστικά επιχειρηματική σχέση και η επικοινωνία τους περιοριζόταν στην εκτέλεση των καθηκόντων του Καθ' ου η αίτηση

1. Ο Καθ' ου η αίτηση 2 αρχικά ήταν απλά ένας από τους μετόχους της Καθ' ης η αίτηση 4 και τώρα, εκτός από μέτοχος της Καθ' ης η αίτηση 4, είναι και ο Τεχνικός της Διευθυντής και ασχολείται με την αναζήτηση νέων εγκαταστάσεων και νέων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων για την εταιρεία. Κατά/ ή περί το 2014 μέχρι και το 2015 ο Αιτητής 1 κατείχε την θέση του Γενικού Διευθυντή της Καθ' ης η αίτηση
2. Κατά/ ή περί το 2015 ο Αιτητής 1 έφυγε για την Βιέννη, όπου και διαμένει μέχρι και σήμερα οπόταν και σταμάτησε να διατηρεί σχέσεις με τον Καθ' ου η αίτηση
3. Ο Αιτητής, αυτή τη στιγμή δεν έχει οποιεσδήποτε οικονομικές δραστηριότητες και/ή σχέσεις με την Καθ' ης η αίτηση
4. Κατά/ ή περί το 2017 καθορίστηκαν οι αρμοδιότητες του Γενικού Διευθυντή της Καθ' ης η αίτηση
5. Κατά/ ή περί την 13.02.2017 συνήφθη η συμφωνία Νo. 4ЛЗ / 0-17 (στο εφεξής ως «η Συμφωνία» - Τεκμ. «7», «7Α» και «7Β» στην Ε/Δ Προκοπίου) μεταξύ της ΑΟ Kubantrogbank (στη συνέχεια «η Τράπεζα») και της Καθ' ης η αίτηση 4, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον τότε Γενικό της Διευθυντή Sergey Velichko. Με βάση τη συμφωνία αυτή η Τράπεζα έδωσε πιστωτικό δάνειο στην Καθ' ης η αίτηση 4 με το οφειλόμενο υπόλοιπο (όριο χρέους), να μην υπερβαίνει τα 150.000.000 ρούβλια (περίπου 1.709.579,82 ευρώ) και ως ημερομηνία αποπληρωμής του δανείου ορίστηκε η 17.01.
6. Βάσει των επιμέρους συμφωνιών, η ιδιοκτησία της Καθ' ης η αίτηση 4 εκτιμώμενης συνολικής αξίας 365.929.039,06 ρούβλια (περίπου 4.204.078,53 ευρώ) δεσμεύτηκε από την Τράπεζα. Ακολούθως κατά/ ή περί την 03.07.2017, με επιστολή της Τράπεζας, οι μέτοχοι της Καθ' ης η αίτηση 4, ήτοι η Αιτήτρια 2 και η Καθ' ης η αίτηση 1, κρίθηκαν ως αναξιόπιστοι να παράσχουν επαρκή πιστωτική ασφάλεια στη Συμφωνία. Στις 29.08.2017, οι μέτοχοι της Καθ' ης η αίτηση 4, ενώ γνώριζαν και συμφωνούσαν με τη θέση της Τράπεζας σχετικά με την ανεπαρκή ασφάλεια της Συμφωνίας για τη δέσμευση μεταφορών και εξοπλισμών, σύμφωνα με τα πρακτικά της Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης των μετόχων της Καθ' ης η αίτηση 4, αποφάσισαν να παράσχουν πρόσθετη ασφάλεια για τη Συμφωνία και ενέκριναν την συναλλαγή της Καθ' ης η αίτηση 4, ήτοι τη σύμβαση εγγύησης ακινήτων (υποθήκη) σχετικά με τη μεταβίβαση της εγγύησης ενός κτιρίου χωρίς κατοικία, ενός οικονομικού μπλοκ και ενός οικοπέδου. Οι μέτοχοι της Καθ' ης η αίτηση 4 (ήτοι η Αιτήτρια 2, η οποία είχε μερίδιο 50% του εγκεκριμένου κεφαλαίου της Καθ' ης η αίτηση 4 με ονομαστική αξία 26.580 Ρωσικά ρούβλια και εκπροσωπείτο νόμιμα από τον Διευθυντή της - Καθ' ης η αίτηση 3, η οποία εκπροσωπείτο από τον δικό της Διευθυντή, δηλαδή την Καθ' ης η αίτηση 5 και η Καθ' ης η αίτηση 1, με μερίδιο 50% του εγκεκριμένου κεφαλαίου της Καθ' ης η αίτηση 4 με ονομαστική αξία 26.580 Ρωσικά ρούβλια, εκπροσωπούμενη από τον Διευθυντή της Εταιρείας, Καθ' ης η αίτηση 3, εκπροσωπούμενη από τον Διευθυντή της, ήτοι την Καθ' ης η αίτηση 5), έχοντας εις γνώσει και κατανοώντας και/ή εν πάση περιπτώσει εύλογα όφειλαν να γνωρίζουν ότι η πραγματική αγοραία αξία του εξοπλισμού και του εξοπλισμού που έχει δεσμευτεί στην Τράπεζα δεν καλύπτει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη Συμφωνία. Η Καθ' ης η αίτηση 3, που εκπροσωπείτο από τον Διευθυντή της, ήτοι την Καθ' ης η αίτηση 5 θα έπρεπε να έχει υπό την ευθύνη της αλλά και υπό την επιμέλεια της τις προαναφερθείσες συμφωνίες. Κατά/ ή περί την 29.12.2017, καταρτίστηκε συμπληρωματική συμφωνία της Συμφωνίας (στη συνέχεια η «Συμπληρωματική Συμφωνία»), με την οποία το πιστωτικό όριο μειώθηκε κατά 141,000,000 ρούβλια, δηλαδή κατά περίπου 1.619.840,24 ευρώ. Κατά την 17.01.2018 ως η ημερομηνία αποπληρωμής της Συμφωνίας ορίστηκε στις 16.01.
7. Κατά/ ή περί την 21.02.2018 και 10.07.2018, σε συνάρτηση με την ρήτρα 5.2.5 της Συμφωνίας, η Τράπεζα και η Καθ' ης η αίτηση 7 συνήψαν δυο Συμφωνίες Ανάθεσης Απαιτήσεων (στη συνέχεια οι «Συμφωνίες Ανάθεσης Απαιτήσεων» (Τεκμ. «14» - «15Β» στην Ε/Δ Προκοπίου), για το άνοιγμα του πιστωτικού ορίου με ημερομηνία 21.02.2018 και 10.07.2018, αντίστοιχα, σύμφωνα με τις οποίες η Τράπεζα μετέφερε τα δικαιώματα του πιστωτή της Καθ' ης η αίτηση 7 σύμφωνα με τις Συμφωνίες Ενεχύρου No. 17 / 4ЛЗ / 0-17, No. 18 / 4ЛЗ / 0-17, No. 19 / 4ЛЗ / 0-17, No. 20 / 4ЛЗ / 0-17, No. 21 / 4ЛЗ / 0 -17, που συντάχθηκαν στις 13.02.2017 (στη συνέχεια «οι συμφωνίες ενεχύρου»). Στις αρχές του καλοκαιριού του 2018, ξεκίνησαν διαφωνίες μεταξύ της Αιτήτριας 2 και της Καθ' ης η αίτηση 1 σχετικά με τις περαιτέρω επιχειρηματικές δραστηριότητες της Καθ' ης η αίτηση
8. Οι διαφωνίες που προέκυψαν οδήγησαν σε ρήξη των σχέσεων της Αιτήτριας 2 και της Καθ' ης η αίτηση
9. Πραγματοποιήθηκαν διαπραγματεύσεις μεταξύ των κ.κ. Ilia Sergeevich Novikov, ο οποίος εκπροσωπούσε την Αιτήτρια 2 δυνάμει πληρεξουσίου εγγράφου ημερομηνίας 18.10.2018, και εκπροσώπων των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, κατά τη διάρκεια των οποίων τα εμπλεκόμενα μέρη κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ήταν αδύνατο να διεξαχθούν κοινές επιχειρηματικές δραστηριότητες στο μέλλον και ότι ήταν απαραίτητο να μοιραστεί η ιδιοκτησία της Καθ' ης η αίτηση
10. Παρά την κατάληξη για διακοπή των κοινών επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, τα εμπλεκόμενα μέρη δεν έλαβαν οποιαδήποτε απόφαση σχετικά με τον τρόπο που θα διαμοιραζόταν η ιδιοκτησία της Καθ' ης η αίτηση σε αυτά. Σε απροσδιόριστο χρονικό διάστημα, όχι όμως αργότερα από τις 31.07.2018, ο Γενικός Διευθυντής της Καθ' ης η αίτηση 4, ήτοι ο Καθ' ου η αίτηση 6, κατά την εκτέλεση των οργανωτικών και διοικητικών λειτουργιών της Καθ' ης η αίτηση 4 και ενεργώντας ως η μοναδική εκτελεστική αρχή, έχοντας δόλια και εγκληματική πρόθεση να χρησιμοποιήσει τις εξουσίες του ενάντια στα νόμιμα συμφέροντα της εταιρείας, πραγματοποίησε συναλλαγές με εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες για την Καθ' ης η αίτηση 4, οι οποίες προφανώς θα προκαλούσαν βλάβη στα εμπορικά της συμφέροντα και του συμμετέχοντα - Αιτήτριας 2 (δικαιούχος της οποίας είναι ο Αιτητής 1). Η εν λόγω συμπεριφορά του Καθ' ου η αίτηση 6 σκοπό είχε να αποφέρει οφέλη και πλεονεκτήματα στους Καθ' ων η αίτηση 1 και 7, δραστηριότητες των οποίων σχετίζονται με τον Καθ' ου η αίτηση 2 και να προκαλέσει βλάβη στον μέτοχο της Καθ' ης η αίτηση 4 δηλαδή την Αιτήτρια 2 και κατά συνέπεια στον τελικό δικαιούχο της τον Αιτητή
11. Κατά ή περί την 31.07.2018, ο Καθ' ου η αίτηση 6, ως Γενικός Διευθυντής της Καθ' ης η αίτηση 4, γνωρίζοντας ότι η λογιστική αξία του ακινήτου που δεσμεύθηκε βάσει των συμφωνιών ενεχύρου, είναι σημαντικά χαμηλότερη από την πραγματική αγοραία αξία και την αξία ασφάλειας αυτού του ακινήτου και ότι ο όρος για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων αποπληρωμής του κύριου χρέους δεν είχε λήξει και έληγε στις 16.01.2019, συνήψε με εξαιρετικά δυσμενείς όρους για την Εναγόμενη 4, με τον Καθ' ου η αίτηση 7 (εκπρόσωπο του διευθυντή Gazaryan Pavel Vladimirovich), συμφωνία αποζημίωσης με ημερομηνία 31.07.2018, σχετικά με τη Συμφωνία. Στην εν λόγω ενέργεια του Καθ' ου η αίτηση 6 δεν μπορεί να αποδοθεί διαφορετική ερμηνεία παρά ότι έγινε σκόπιμα και κατά παράβαση του άρθρου 5.1 του Καταστατικού της Καθ' ης η αίτηση 4, ρήτρα 2 του τμήματος «Ι. Γενικές Διατάξεις» της περιγραφής εργασίας, ρήτρα 1.7 της σύμβασης. Σύμφωνα με τη Συμφωνία Αποζημίωσης που αναφέρεται στην ανωτέρω παράγραφο, η Καθ' ης η αίτηση 4, λόγω αποπληρωμής των υποχρεώσεων βάσει της Συμφωνίας, που ανήλθαν σε 129.167.300 ρούβλια (περίπου 1.485.306,18 ευρώ) κεφαλαίου σε 1.316.444.81 ρούβλια (περίπου 15.136,95 ευρώ) για τη χρήση πιστωτικών κεφαλαίων και συνολικά 130.483.
12. 81 ρούβλια (περίπου 1.500.812,72 ευρώ), βάσει πράξεων αποδοχής και μεταβίβασης ομάδων παγίων περιουσιακών στοιχείων αριθ. 473 της 31.07.2018, μεταβιβάστηκαν σε λογιστική αξία, όλα τα περιουσιακά στοιχεία που έχουν δεσμευτεί σύμφωνα με τις συμβάσεις ενεχύρου στην Εναγόμενη 7, και περιλαμβάνοντας στη λίστα ένα πρόσθετο περιουσιακό στοιχείο που δεν υπήρχε αρχικά στη λίστα των ενεχυριασμένων περιουσιακών στοιχείων. Κατά/ ή περί την 01.08.2018, ο Καθ' ου η αίτηση 6 παρά το ότι γνώριζε ότι οι μηνιαίοι δεδουλευμένοι τόκοι δυνάμει της Συμφωνίας είναι (ανάλογα με τον αριθμό των ημερών του μήνα) από 1.273.978.84 ρούβλια (περίπου 14.652,61 ευρώ) έως 1.316.444.81 ρούβλια (περίπου 15.141,03 ευρώ), ενεργώντας με πρόθεση και έχοντας επίγνωση του δημόσιου κινδύνου και του ποινικού χαρακτήρα των πράξεων του, συνήψε συμφωνία - πλαίσιο για τη μίσθωση κινητής και ακίνητης ιδιοκτησίας με ημερομηνία 01.08.2018 με εξαιρετικά δυσμενείς όρους για την Καθ' ης η αίτηση 4 με την Καθ' ης η αίτηση 7 (εκπροσωπούμενη από τον κ. Gazaryan PV). Σύμφωνα με τη συμφωνία - πλαίσιο ως πιο πάνω, η Καθ' ης η αίτηση 7 παρείχε στην Καθ' ης η αίτηση 4 την προσωρινή κατοχή και χρήση κινητής και ακίνητης περιουσίας που είχε προηγουμένως μεταβιβαστεί βάσει της Συμφωνίας Αποζημίωσης ημερομηνίας 31.07.2018, ενώ η Καθ' ης η αίτηση 4 έχοντας χάσει την κυριότητα από το ακίνητο, συνέχισε να το χρησιμοποιεί για τις επιχειρηματικές της δραστηριότητες, πληρώνοντας ενοίκιο το ποσό των 2.069.119 ρούβλια (περίπου 23.769,67 ευρώ) ανά μήνα, ποσό 1,5 φορές περισσότερο από το ποσό της μέσης μηνιαίας πληρωμής. Η Καθ' ης η αίτηση 4 ανέλαβε τα έξοδα συντήρησης του συγκεκριμένου ακινήτου και τα έξοδα που προέκυψαν κατά τη χρήση του, την υποχρέωση διατήρησης του ακινήτου σε καλή κατάσταση, συμπεριλαμβανομένης της εκτέλεσης των οποιοδήποτε επισκευών, σύμφωνα με τις ρήτρες 2.1.3 και 2.1.
13. της προαναφερθείσας συμφωνίας - πλαισίου για τη μίσθωση κινητών και ακινήτων. Ως εκ τούτου, βάσει των ενεργειών που προαναφέρθηκαν των Καθ' ων η αίτηση, η Καθ' ης η αίτηση 4 υπέστη ζημίες 764.067.710,43 ρούβλια (περίπου 8.824.469,18 ευρώ) και κατά συνέπεια η Αιτήτρια 2 και ο Αιτητής 1 ως μέτοχος της, υπέστησαν απώλειες 382.033.855,22 ρούβλια (περίπου 4.390.126,01 ευρώ). Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης, δηλαδή της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό να αποκαλύπτεται με βάση τα δικόγραφα συζητήσιμη υπόθεση. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, αυτή της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας, είναι αρκετό για το δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι, με βάση τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί, υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας του ενάγοντα στην αγωγή (βλ. Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου και Άλλων

(1996)1 Α.Α.Δ. 253). Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60 συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, και σκοπός είναι να διασφαλιστεί ότι θα είναι δυνατή η απονομή της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο (βλ. M. Ch. Mitsingas Trading Ltd. a.o. ν. Timberland Co.

(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791). Είναι συνήθης πρακτική οι αιτήσεις για διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal, να συνοδεύονται από διατάγματα φίμωσης που στοχεύουν στην εξασφάλιση αποκλειστικών στοιχείων ή για αποτροπή κινδύνου μετακίνησης ή καταστροφής στοιχείων. Θα πρέπει το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι ο κίνδυνος εξαφάνισης των στοιχείων είναι τέτοιας εμβέλειας, ώστε πραγματικά να υπάρχει η αναγκαιότητα έκδοσης μονομερώς του διατάγματος φίμωσης (βλ. PAGE DIRECTORS LIMITED κ.ά.

(2015)1(Γ) ΑΑΔ 2145). Στην υπόθεση ALDI MARINE LTD κ.α. ν. RUAL TRADE LTD κ.α.,

(2016)1 (Α) ΑΑΔ σελ. 70 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Διατάγματα φίμωσης συνήθως εκδίδονται ταυτόχρονα με διατάγματα αποκάλυψης ή έρευνας, για να δοθεί η ευκαιρία στον ενάγοντα να εξετάσει τις πληροφορίες ή τα έγγραφα που θα αποκαλυφθούν ή άλλα στοιχεία που θα του δοθούν, προτού αυτός κινηθεί για την έκδοση διαταγμάτων παγοποίησης εναντίον των εις βάρος του αδικοπραγούντων». Στην απόφαση αναφορικά με την αίτηση του ABYZOV, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ ΑΡ. 217/2019, 20.01.2020, έχουν αναφερθεί τα ακόλουθα: «Θα πρέπει επίσης να υπομνησθεί ότι διαδικασίες τύπου Norwich Pharmacal δεν είναι συνηθισμένη διαδικασία αντιπαλότητας αλλά διαδικασία που έχει ως σκοπό την αποκάλυψη σχετικών στοιχείων, με το ποιος θα εναχθεί, την αιτία αγωγής, την διαμόρφωση της τελικής θεραπείας εναντίον του αδικοπραγούντος, την τυχόν έκδοση προσωρινών θεραπειών (ενδιάμεσο διάταγμα) και ακόμη σε σχέση με την εφαρμογή/εκτέλεση τυχόν μελλοντικής απόφασης. Χωρίς αυτήν την αποκάλυψη δεν θα υπάρξει δίκη. Αυτούς τους σκοπούς εξυπηρετεί η καταχώρηση της επίδικης αγωγής ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού απ' ότι φαίνεται από το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου, (βλ. μεταξύ άλλων το Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο, τεκμ. 4 στην ένορκη δήλωση Λαμπριανού ημερ. 10.12.19). Θα πρέπει επίσης να λεχθεί ότι το Δικαστήριο όταν εκδίδει Διάταγμα Φίμωσης (gagging order) όπως συνέβηκε εδώ, εξετάζει μεταξύ άλλων, κατά πόσο ενυπάρχει οιαδήποτε προσβολή εμπιστευτικότητας ή ιδιωτικής ζωής στην κλήση προς τους τρίτους να αποκαλύψουν τα ζητούμενα στοιχεία. Θα πρέπει δε το Δικαστήριο να ισοζυγίζει τα δικαιώματα του Αιτητή και την όποια δυνατή βλάβη στους τρίτους στους οποίους απευθύνεται το Διάταγμα (βλ. Arab Monetary Fund v. Hashim (No.5)

(1992)2 All E.R. 911, 919). Το Διάταγμα Φίμωσης εμποδίζει τον "αδικοπραγούντα" από του να γνωρίζει τι συμβαίνει ευρισκόμενος σε κατάσταση άγνοιας ώστε να προφυλαχθούν και διατηρηθούν τα αποδεικτικά στοιχεία ή η περιουσία». Από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και το αποδεικτικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιον μου είναι ορατό να έχουν διαπραχθεί αδικοπραξίες σε βάρος των Αιτητών όσο και η συμμετοχή και/ή ανάμειξη και/ή διευκόλυνση των Καθ' ων η αίτηση 2, 4 και 6 στην διάπραξη αυτών. Η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων κρίνω πως είναι αναγκαία ούτως ώστε να μπορέσουν οι Αιτητές να λάβουν πλήρη γνώση σχετικά με τις πράξεις και/ή τις αποφάσεις που οδήγησαν στις κατ' ισχυρισμό αδικοπραξίες εις βάρος τους. Οι Αιτητές θα πρέπει να λάβουν πληροφορίες και έγγραφα δια μέσου των οποίων προκύπτει η αληθινή εικόνα και όλοι οι εμπλεκόμενοι στις αδικοπραξίες εναντίον τους για την αποξένωση και/ή μείωση της αξίας της περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση 4, προκειμένου να δικογραφήσουν την απαίτησή τους και να την προωθήσουν εναντίον όλων των συμμετεχόντων. Μεταξύ άλλων οι Καθ' ων η αίτηση 2, 4 και 6 σύμφωνα με τα πιο πάνω γεγονότα προφανώς είναι πρόσωπα που ενέχονται, αλλά οι Αιτητές δεν μπορούν να αποκλείσουν το ενδεχόμενο να έχουν συνεργήσει εις βάρος τους και άλλα πρόσωπα πέραν των πιο πάνω αναφερομένων Καθ' ων η αίτηση. Περαιτέρω, οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 6 στα πλαίσια των διάφορων θέσεων που κατά καιρούς κατείχαν στην Καθ' ης η αίτηση 4 είναι τα υπό τις περιστάσεις τα κατάλληλα πρόσωπα για να παράσχουν τις αιτούμενες πληροφορίες σχετικά με τις αδικοπραξίες που διαπράχθηκαν σε βάρος των Αιτητών. Το Δικαστήριο, σύμφωνα με τη νομολογία μας, δύναται να χρησιμοποιήσει τις εξουσίες του ώστε να διατάξει την αποκάλυψη όλων των πληροφοριών όταν ένα τέτοιο διάταγμα δικαιολογείται όταν οι ενάγοντες, όπως και στην προκειμένη περίπτωση οι Αιτητές, αναζητούν να ιχνηλατήσουν περιουσιακά στοιχεία, τα οποία σύμφωνα με το δίκαιο της επιείκειας τους ανήκουν και για τα οποία προκύπτουν ισχυρά στοιχεία ότι τους έχουν δόλια αποστερηθεί και ότι τρίτα αθώα (ή όχι) πρόσωπα έχουν την υποχρέωση να βοηθήσουν τους ενάγοντες, οι οποίοι είναι τα θύματα, αυτής της ισχυριζόμενης αδικοπραξίας. Περαιτέρω το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να παράσχει τα αιτούμενα διατάγματα, εφόσον: α) έχει πραγματωθεί αδίκημα εναντίον των Αιτητών, β) η αποκάλυψη αφορά στοιχεία που θα επιτρέψουν στους Αιτητές να μπορέσουν να δικογραφήσουν (plead their case) την υπόθεση τους και να προωθήσουν δικαστικές διαδικασίες εναντίον των αδικοπραγούντων, γ) δεν είναι εφικτό να αποκτήσουν οι Αιτητές τις πληροφορίες από άλλη πηγή, δ) οι Καθ' ων η αίτηση 1 - 7 έχουν εμπλακεί κάποιοι αθώα και κάποιοι ένοχα, διευκολύνοντας ή συμμετέχοντας στην αδικοπραξία, την οποία έχουν υποστεί οι Αιτητές και είναι σε θέση να παράσχουν τις απαιτούμενες πληροφορίες, για να εναχθούν οι Αιτητές. Η αναγκαιότητα της αιτούμενης αποκάλυψης προκύπτει και από το ενδεχόμενο αποκάλυψης γεγονότων ή της ταυτότητας άλλων εμπλεκομένων προσώπων που ενέχονται στα γεγονότα, εναντίον των οποίων ενδέχεται να ληφθούν μέτρα σε διαδικασίες που θα γίνουν ενώπιον των δικαστηρίων της Ρωσίας. Κρίνω ότι, με βάση το μαρτυρικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιον μου, οι πληροφορίες και τα έγγραφα που επιζητούνται με τα αιτούμενα διατάγματα είναι απαραίτητα για την στοιχειοθέτηση της αλυσίδας των γεγονότων από το έτος 2018 σε ενεστώτα χρόνο και ειδικά να αναδείξουν άλλες μη προσιτές πτυχές της διεξαχθείσας σε βάρος των Αιτητών αδικοπραξίας ή άλλου αγώγιμου δικαιώματος ή την ταυτότητα άλλων εμπλεκομένων τρίτων προσώπων ώστε να καταστεί δυνατή η επιτυχής προώθηση της απαίτησης τους και η δικογράφηση της απαίτησης των Αιτητών. Εκφράζεται δε η πρόθεση των Αιτητών να εγείρουν και προωθήσουν δικαστικές διαδικασίες στην Ρωσία και εναντίον οποιουδήποτε άλλου προσώπου εμπίπτει εντός της δικαιοδοσίας. Οι Αιτητές σκοπεύουν να επιδιώξουν όλα τα απαραίτητα νομικά μέτρα προκειμένου να μετριαστούν οι απώλειες τους και να φέρουν ενώπιον της δικαιοσύνης όλους τους αδικοπραγήσαντες, φυσικά και νομικά πρόσωπα, τα οποία εμπλέκονται στην απάτη και συνωμοσία που διαπράχθηκε εναντίον τους. Περαιτέρω δεν αποτελεί προϋπόθεση της εκ των επιδιωκόμενων με την αίτηση θεραπείας (Norwich Pharmacal), ότι οι Αιτητές θα μπορούσαν να ξεκινήσουν ή να είχαν ξεκινήσει δικαστικές διαδικασίες αναφορικά με τις ισχυριζόμενες σε βάρος τους αδικοπραξίες. Τα γεγονότα ως έχουν εκτεθεί ανωτέρω επιτάσσουν κατά την αντίληψη μου την έκδοση διατάγματος τύπου Norwich Pharmacal ως βοηθητικού μέσου για την ανεύρεση και εξιχνίαση εκείνων των σχετικών πληροφοριών που είναι αναγκαίες, τόσο για την διαπίστωση της ταυτότητάς του ή των αδικοπραγούντων, όσο και την υποβοήθηση και ανεύρεση γεγονότων και μαρτυρίας για την πιθανότητα έγερσης αγωγής εντός ή εκτός δικαιοδοσίας. Σε σχέση τώρα με τα διατάγματα φίμωσης και μη καταστροφής, τα οποία ζητήθηκαν μονομερώς, είναι συνήθης πρακτική σε αιτήσεις όπως την παρούσα, να έχουν μεν επικουρικό χαρακτήρα αλλά να στοχεύουν και στην εξασφάλιση αποκλειστικών στοιχείων για αποτροπή κινδύνου μετακίνησης ή καταστροφής στοιχείων ή και τυχόν ενημέρωσης των φερόμενων ως αδικοπραγήσαντων οι οποίοι ενδέχεται να αναχαιτίσουν και εμποδίσουν την διαδικασία κατά τρόπο που αντιστρατεύεται τον σκοπό αυτής εκ του νόμου. Από το σύνολο των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης κρίνω ότι οι Αιτητές έχουν καλή υπόθεση και καλές πιθανότητες επιτυχίας και ως εκ τούτου είναι αναγκαία η παρέμβαση του Δικαστηρίου. Λαμβανομένης υπόψη της όλης συμπεριφοράς των Καθ' ων η αίτηση εκτός αν χορηγηθούν τα αιτούμενα διατάγματα σε περίπτωση που οι Αιτητές τελικά επιτύχουν, υφίσταται κίνδυνος πριν τη εκτέλεση των διαταγμάτων, τα εμπλεκόμενα πρόσωπα να επιχειρήσουν να καταστρέψουν ή να αποκρύψουν ή να αλλοιώσουν έγγραφα και/ή πληροφορίες. Ακριβώς είναι για αυτούς τους λόγους που οι Αιτητές, μεταξύ άλλων, ζητούν την βοήθεια του Δικαστηρίου για να εντοπίσουν πρόσωπα και γεγονότα που έλαβαν χώρα και είχαν ως αποτέλεσμα: α) Την απώλεια περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση 4, β) τη μείωση της αξίας των περιουσιακών της στοιχείων, γ) τον αποκλεισμό των Αιτητών από την διαχείριση και/ή λήψη αποφάσεων αναφορικά με τις επενδύσεις της Καθ' ης η αίτηση

1. Είναι δε φανερόν ότι σε περίπτωση που τα αιτούμενα Ενδιάμεσα Διατάγματα δεν εκδοθούν τότε οι εμπλεκόμενοι στις άδικες πράξεις Καθ' ων η αίτηση 2, 4 και 6 θα μπορούν ελεύθερα και ανενόχλητοι να προβούν είτε σε περαιτέρω αποξένωση περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση 4 είτε σε αποξένωση δικής τους περιουσίας είτε σε αλλαγές στη δομή και/ή σύνθεση της Καθ' ης η αίτηση 4 με αποτέλεσμα οι Αιτητές να μείνουν ουσιαστικά χωρίς θεραπείες και χωρίς δυνατότητα αποκατάστασης σε περίπτωση επιτυχίας της Αγωγής τους, είτε της παρούσας είτε όποιας άλλης αγωγής ήθελε εγερθεί εκτός δικαιοδοσίας. Προκύπτει αβίαστα από το υλικό και τα γεγονότα που έχει τεθεί ενώπιον μου, όπως εκτέθηκαν πιο πάνω προερχόμενα από την Ε/Δ Προκοπίου, ότι η δράση των Καθ' ων η αίτηση 2, 4 και 6 οδήγησε στην δραματική μείωση της αξίας της περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση 4 και/ή σε αποξένωση περιουσιακών της στοιχείων και οι Αιτητές ως μέτοχοι έχουν δικαίωμα αλλά και ανάγκη προστασίας των συμφερόντων τους με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η πρόθεση των Αιτητών για λήψη νομικών μέτρων είναι ειλικρινής και γνήσια ώστε θα πρέπει να έχει την αρωγή του Δικαστηρίου προκειμένου για να είναι σε θέση να δικογραφήσει την υπόθεσή τους και να την προωθήσουν εναντίον όλων των συμμετεχόντων στην εναντίον τους αδικοπραγία. Η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων κρίνεται επιβεβλημένη υπό τις ιδιάζουσες συνθήκες της παρούσας περίπτωσης καθώς κρίνω ότι συντρέχουν σωρευτικά όλες οι απαραίτητες προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960 αλλά και η σχετική νομολογία και συγκεκριμένα: α) Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση ενόψει των ενεργειών των Καθ' ων η αίτηση, οι οποίες είχαν άμεση επίδραση στην κατάσταση της Καθ' ης η αίτηση 4 και στην αξία των περιουσιακών της στοιχείων∙ β) υπάρχει η πιθανότητα επιτυχίας. Βάσει των ως άνω γεγονότων υπάρχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας, δηλαδή ορατή προοπτική ότι οι Αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία∙ και γ) είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΕΝΣΤΑΣΗΣ: Οι Καθ' ων η αίτηση 2, 4 και 6 έχουν καταχωρίσει την ένσταση τους η οποία υποστηρίζεται από την Ε/Δ Χριστοδούλου. Προβάλλονται συνολικά 19 λόγοι ένστασης, τους οποίους μπορώ να πω από τώρα μετά από μελέτη όλων όσων τέθηκαν ενώπιον μου ότι απορρίπτονται τόσο για τους λόγους που ήδη έχουν αναφερθεί πιο πάνω αλλά και για όσα θα εξηγήσω στη συνέχεια είτε εξετάζοντας τους έναν προς έναν ή και όπου μπορούν αυτοί να ομαδοποιηθούν, όταν προβάλλονται όμοιοι ή σχετικοί λόγοι, θα εξεταστούν από κοινού προς αποφυγή επαναλήψεων. Ξεκινώ με τους λόγους ένστασης 9 και 10 όπου προβάλλεται ο ισχυρισμός περί απόκρυψης και μη αποκάλυψης όλων των ουσιωδών γεγονότων από τους Αιτητές. Οι Αιτητές βρίσκω ότι καταχώρισαν και προσκόμισαν πράγματι ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα απαραίτητα στοιχεία που είχαν εις γνώση τους και προσήλθαν ενώπιον αυτού με καλή πίστη και καθαρά χέρια, καταθέτοντας σωρεία τεκμηρίων που διέθεταν σχετικά με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Η μη υπόδειξη εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση κάποιου ουσιαστικού γεγονότος που παραλήφθηκε να αποκαλυφθεί ενώ ήταν σε γνώση των Αιτητών κρίνω ότι αφήνει τον εν λόγω ισχυρισμό μετέωρο και αόριστο. Οι οποιεσδήποτε αναφορές περί του αντιθέτου από τους Καθ' ων η αίτηση 2, 4 και 6 απορρίπτονται ως αβάσιμες και απαράδεκτες. Ακόμη, οι ισχυρισμοί ότι οι Αιτητές δεν έχουν προσέλθει ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια και/ή ότι έχουν αποκρύψει από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα απορρίπτονται καθότι οι Αιτητές στην Ε/Δ Προκοπίου κρίνω ότι αποκαλύπτουν όλα τα ουσιώδη γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ειδικότερα τις δικαστικές διαμάχες που υπήρξαν και/ή υπάρχουν ενώπιον δικαστηρίων άλλων χωρών. Ειδικότερα, στις σελίδες 12 - 14 της Ε/Δ Προκοπίου γίνεται αναφορά στις πιο σημαντικές κατά τους Αιτητές δικαστικές υποθέσεις ενώ αναφέρεται ρητά ότι υπάρχουν κι άλλες δικαστικές διαδικασίες, οι οποίες εκκρεμούν ενώπιον αλλοδαπών δικαστηρίων. Ειδικότερα, σε ό,τι αφορά την Ποινική Υπόθεση Αρ. 1 - 35 / 2021 οι Αιτητές αναφέρουν τα σχετικά με αυτή γεγονότα, κατά ποιων προσώπων ασκήθηκε και για ποιο χρηματικό ποσό σημειώνοντας συγκεκριμένα ότι: «Κατά τη διαδικασία του περιφερειακού δικαστηρίου Prikubansky του Κρασνοντάρ, υπάρχει ποινική υπόθεση αριθ. 1-35 / 2021 με την κατηγορία του γενικού διευθυντή της Εναγόμενης 4, Εναγόμενου 6 για διάπραξη εγκλήματος σύμφωνα με το μέρος 2 του άρθρου 201 του Ποινικού Κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Στην ποινική υπόθεση η Αιτήτρια 2 (που ανήκει στον Αιτητή 1) προσέφυγε στο δικαστήριο με έκθεση απαίτησης (αστική αξίωση) κατά των Εναγόμενου 6, Εναγόμενη 7 και LLC "Mnogoprofilnaya stroitelnaya kompaniya" (εφεξής από κοινού «Εναγόμενοι»), για ανάκτηση από τους Εναγόμενους από κοινού υπέρ της αποζημίωσης της Αιτήτριας 2 για ζημία περιουσίας που προκλήθηκε από το έγκλημα, στο ποσό των 382.033.855,21 ρουβλιών. Αυτή η ποινική υπόθεση εξεταζόταν από το περιφερειακό δικαστήριο Prikubanskiy του Κρασνοντάρ και στη ακρόαση που διεξήχθη στις 10.06.2021 έχει αποφασιστεί ότι η υπόθεση παραπέμπεται στην εισαγγελία για περεταίρω εξέταση και αναθεώρηση». Είναι δε σημαντικό να επισημανθεί ότι καμία αναφορά και/ή αμφισβήτηση γίνεται από τους Καθ' ων η αίτηση 2, 4 και 6 σχετικά με την αμφισβήτηση εκ μέρους του Διαιτητικού Δικαστηρίου της συναλλαγής για την απόσυρση της περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση 4 αξίας 2 δισεκατομμυρίων ρουβλιών σε σχέση με τον Καθ' ου η αίτηση 2 στην Υπόθεση Αρ. Α32 - 33156/ 2019 και σύμφωνα με το Ψήφισμα 15 του Διαιτητικού Δικαστηρίου της Έφεσης με ημερομηνία 19.04.
2. Στην πρωτόδικη απόφαση CHEPERDAK ν. TENDERSON TRADING LIMITED κ.α. (ανωτέρω), έχουν αναφερθεί και τα ακόλουθα τα οποία υιοθετούνται και για τους σκοπούς της παρούσας: «Σε σχέση με το στοιχείο του κατεπείγοντος (λόγος (β), ως άνω) που ως γνωστό αποτελεί τη δικαιοδοτική βάση για τη χορήγηση θεραπείας σε μονομερή αίτηση, υποδεικνύεται κατ' αρχάς ότι ο συγκεκριμένος λόγος σχετίζεται μόνο με τις θεραπείες Α και Β - διατάγματα φίμωσης και μη καταστροφής - που έχουν εκδοθεί μονομερώς, αφού οι υπόλοιπες θεραπείες που αφορούν στα διατάγματα αποκάλυψης δεν έχουν ικανοποιηθεί μονομερώς. Το κατεπείγον στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι αυταπόδεικτο, λόγω της φύσης των εκδοθέντων διαταγμάτων. Μόνο με την χορήγηση τους στην απουσία της άλλης πλευράς θα εξυπηρετείτο ο σκοπός τους, δηλαδή η μη αποκάλυψη της έγερσης της διαδικασίας και της αίτησης, προκειμένου να διαφυλαχθούν και προστατευθούν τα στοιχεία, πληροφορίες και τα έγγραφα που ζητούνται να αποκαλυφθούν. Αναφορικά με την, κατ' ισχυρισμό, μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων (λόγος (γ), πιο πάνω) σημειώνω πως και αυτός ο λόγος συναρτάται με τα διατάγματα φίμωσης και μη καταστροφής που έχουν εκδοθεί μονομερώς. Είναι γεγονός πως παρά την λεπτομερή ανάλυση των γεγονότων στην μακροσκελή ένορκη δήλωση της ΣΧ, δεν δίδεται ιδιαίτερη έμφαση και δεν παρατίθενται όλες οι δικαστικές διαδικασίες που λήφθηκαν από τον Αιτητή ή/και που σχετίζονται με τις επίδικες μετοχές και το συμφέρον του στο ΙΟΤ. Αποκαλύπτονται, ωστόσο, τα ουσιώδη γεγονότα που σχετίζονται με τις διαδικασίες που διεξήχθησαν ενώπιον των Ουκρανικών Δικαστηρίων. Ότι δηλαδή μετά την καταγγελία στην οποία προέβη στις Ουκρανικές διωκτικές Αρχές, ανοίχθηκε ποινική υπόθεση στα πλαίσια της οποίας διατάχθηκε, αρχικά, η «σύλληψη/δέσμευση» των επίδικων μετοχών αλλά στη συνέχεια η δίκη διακόπηκε με εισήγηση του υπεύθυνου ανακριτή. Αποκαλύπτεται, επίσης, ότι με Αίτηση του SV, αποδεσμεύθηκαν, με απόφαση του Ουκρανικού Δικαστηρίου, οι επίδικες μετοχές και κατά συνέπεια δεν υφίσταται πλέον οποιοδήποτε απαγορευτικό ή επιβαρυντικό διάταγμα σε σχέση με τις υπό αναφορά μετοχές». Παρόμοια στην Πολιτική Έφεση Αρ. Ε6/2014, COMMERZBANK AUSLANDSBANKEN HOLDING AG κ.α. ν. ADEONA HOLDINGS LIMITED,

(2015)1 (Α) ΑΑΔ σελ. 386 έχουν αναφερθεί τα ακόλουθα: «Λόγω των δραστικών επιπτώσεων που συνήθως ακολουθούν εύρημα δικαστηρίου ότι δεν υπήρξε πλήρης αποκάλυψη, τα τελευταία χρόνια διαπιστώθηκαν δύο φαινόμενα. Πρώτον, μια δικαιολογημένη φοβία εκ μέρους των δικηγόρων των αιτητών ως προς τον κίνδυνο να θεωρηθεί η πλευρά τους ότι δεν προέβη σε πλήρη αποκάλυψη. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να τίθενται ενώπιον των δικαστηρίων όγκοι εγγράφων, τα οποία, χωρίς οποιαδήποτε επεξήγηση, τις περισσότερες φορές τείνουν να συσκοτίζουν παρά να διαφωτίζουν το δικαστήριο. Όπως τονίστηκε από το αγγλικό Εφετείο στην υπόθεση National Bank of Sharjah v. Dellborg, The Times, December 24, 1992 (CA), υπάρχει μια ουσιαστική διαφορά μεταξύ ειλικρινούς και πλήρους αποκάλυψης και του κατακλυσμού του δικαστηρίου με σωρεία εγγράφων, πλείστα των οποίων είναι μη ουσιώδη και αχρείαστα για τους σκοπούς που τίθενται ενώπιον του δικαστηρίου. Γι' αυτό είναι πολύ σημαντικό όπως στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, να επεξηγείται με τρόπο λακωνικό η σημασία των εγγράφων που επισυνάπτονται. Περαιτέρω, θα πρέπει να τονίζεται το σημαντικό μέρος των εγγράφων, ώστε τα ουσιώδη θέματα να αναδύονται εύκολα με μια απλή συνδυασμένη ανάγνωση της ένορκης δήλωσης και των εγγράφων. Διαφορετικά υπάρχει κίνδυνος η αποκάλυψη να μην θεωρηθεί ειλικρινής και πλήρης. Το δεύτερο φαινόμενο που παρατηρείται, αφορά τους δικηγόρους των Καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τις όποιες ελλείψεις στην ένορκη δήλωση του αντιδίκου τους, υποβάλλοντας ακραίες και αβάσιμες εισηγήσεις για μη αποκάλυψη, αγνοώντας το γεγονός ότι η σχετική νομολογία δίδει έμφαση στη μη αποκάλυψη «ουσιωδών γεγονότων». Παρατηρούμε ότι αυτό συνήθως γίνεται όταν οι ελπίδες για ακύρωση του διατάγματος επί της ουσίας είναι λίγες, οπότε εναποτίθενται όλες οι ελπίδες για ακύρωση του διατάγματος στη μη αποκάλυψη κάποιου στοιχείου, το οποίο τις περισσότερες φορές δεν είναι καθόλου ουσιώδες. Χωρίς να θέλουμε με κανένα τρόπο να αδυνατίσουμε ποσώς την υποχρέωση για ειλικρινή και πλήρη αποκάλυψη, θα πρέπει να τονίσουμε το αυτονόητο, ότι τα δικαστήρια δεν πρέπει να αποπροσανατολίζονται από αβάσιμες εισηγήσεις που δίδουν έμφαση στη μη αποκάλυψη κάποιου ασήμαντου στοιχείου, το οποίο δεν αφορά σε ουσιώδες γεγονός. Ούτε ο κανόνας πρακτικής για ακύρωση του διατάγματος σε περίπτωση μη αποκάλυψης, θα πρέπει να αφεθεί να μετατραπεί σε εργαλείο αδικίας (βλ. Brink´s-Mat Elcombe, ανωτέρω)». Σύμφωνα με την πάγια νομολογία μας υπάρχει ανάγκη εξειδίκευσης των λόγων ένστασης. Σχετική είναι η απόφαση στην Yugos Finance BV κ. ά. ν. Halebay Holdings Ltd

(2013)1 ΑΑΔ 569, όπου έχουν αναφερθεί τα ακόλουθα: «Σύμφωνα με τις επιτακτικές πρόνοιες της Δ.48, κ.4

(1), όπως τροποποιήθηκε, 23.12.1999, οι λόγοι ένστασης θα πρέπει να εξειδικεύονται και κάθε ειδοποίηση ένστασης πρέπει να είναι σύμφωνη με τον Τύπο 47. Δεν είναι απαραίτητο όμως μια ένσταση να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση. Εκεί όμως όπου καταχωρίζεται ένορκη δήλωση, παρατίθενται τα γεγονότα στα οποία η ένσταση βασίζεται και τα οποία δεν είναι εμφανή από το φάκελο της διαδικασίας. Όμως είναι άλλο πράγμα οι λόγοι ένστασης και άλλο τα γεγονότα πάνω στα οποία αυτοί στηρίζονται. Αυτή καθ' αυτή η παράλειψη καταχώρησης συνοδευτικής ένορκης δήλωσης δεν είναι μοιραία, πλην όμως έχει ως αποτέλεσμα να ληφθούν υπ' όψιν κατ' ένσταση μόνο όσα γεγονότα είναι εμφανή από το φάκελο της αγωγής (Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Χαρίδη

(2011)1 Α.Α.Δ. 825). Στη Σοφοκλέους ν. Ταβελούδη κ.ά.

(2002)1 Α.Α.Δ. 92, πως υιοθετήθηκε στη Χαρίδη, πιο πάνω, λέχθηκαν και τα εξής: "Θα θέλαμε όμως με αυτή την ευκαιρία να θυμίσουμε τον επιτακτικό χαρακτήρα της νέας διάταξης αναφορικά με τον καθορισμό, στο σώμα της γραπτής ένστασης, των λόγων που την υποστηρίζουν και το συναφές καθήκον του συντάκτη της να τους εξειδικεύσει. Και θα προσθέταμε με την καθαρότητα, λιτότητα έκφρασης και περιεκτικότητα, που πρέπει να χαρακτηρίζουν τη νομική γραφή. Ας μη λησμονείται ότι ο συντάκτης της ένστασης δεν έχει μόνο καθήκον να πληροφορήσει τον αντίδικό του σε ποιους ακριβώς λόγους έγκειται η ένστασή του, αλλά και ανάλογη υποχρέωση απέναντι στο δικαστήριο"». Στον λόγο ένστασης 1 προβάλλεται ο ισχυρισμός περί νόμου και ουσίας αβάσιμης της αίτησης και στον λόγο ένστασης 2 περί μη ικανοποίησης των προϋποθέσεων του Άρθρου 32 του Ν. 14/1960 και στον λόγο ένστασης 3 περί της έλλειψης της πιθανότητας επιτυχίας των Αιτητών και στον λόγο ένστασης 8 ο ισχυρισμός περί της κατοχής εκ μέρους των Αιτητών των πληροφοριών και εγγράφων που αναζητούνται με την αίτηση. Ούτε αυτοί οι ισχυρισμοί εξειδικεύονται στην Ε/Δ Χριστοδούλου και η όποια τυχόν αναφορά μπορεί να συσχετισθεί με αυτούς τους λόγους ένστασης κρίνεται ότι είναι γενική και/ή αόριστη. Αναφορικά με τους λόγους ένστασης 1, 2, 3, 7, 8, 9, 10, 15, 17 και 19 της ένστασης, οι οποίοι αναπτύσσονται στις παραγράφους 5, 7, 8, 11 και 15 της Ε/Δ Χριστοδούλου, οι οποίοι αφορούν ουσιαστικά την κατ' ισχυρισμό μη πλήρωση των προϋποθέσεων του Άρθρου 32 του Ν. 14/60, μη πιθανότητα επιτυχίας των Αιτητών, μη απόδειξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της απόρριψης της αίτησης αυτοί για τους λόγους που προαναφέρθηκαν απορρίπτονται. Σχετική είναι η απόφαση της Βουλής των Λόρδων στην Norwich Pharmacal Co and Others v. Commissioners and Custom Excise

(1973)2 All E.R. 943, η οποία καθιέρωσε τις αρχές σχετικά με τα Διατάγματα Norwich αναφέροντας, σε ελεύθερη μετάφραση τα ακόλουθα: «Ο Λόρδος Ριντ είπε: "Έτσι, η ανακάλυψη για την εύρεση της ταυτότητας ενός παραβάτη είναι διαθέσιμη εναντίον οποιουδήποτε εναντίον του οποίου ο ενάγων έχει αιτία δράσης σε σχέση με το ίδιο λάθος. Δεν είναι διαθέσιμο εναντίον ενός ατόμου που δεν έχει άλλη σχέση με το λάθος από ότι ήταν θεατής ή έχει στη διάθεσή του κάποιο έγγραφο σχετικά με αυτό. Όμως οι ερωτηθέντες βρίσκονται σε ενδιάμεση θέση. Η συμπεριφορά τους η οποία ήταν εντελώς αθώα, ήταν κατά την εκτέλεση του νόμιμου καθήκοντός τους. Όμως, χωρίς συγκεκριμένη δράση από την πλευρά τους, οι παραβάσεις δεν θα μπορούσαν ποτέ να διαπραχθούν. Μήπως αυτή η εμπλοκή στο ζήτημα κάνει τη διαφορά;" στην οποία απάντησε "Ναι". Αναφερόμενος στις αρχές, είπε: "Μου φαίνεται ότι επισημαίνουν μια πολύ λογική αρχή ότι εάν, χωρίς δικό του λάθος, ένα άτομο αναμιγνύεται με τις βασανιστικές πράξεις άλλων, ώστε να διευκολύνει την αδικοπραξία του, δεν μπορεί να υποστεί προσωπική ευθύνη αλλά υπόκειται στο καθήκον να βοηθήσει το άτομο που έχει αδικηθεί, δίνοντάς του πλήρεις πληροφορίες και αποκαλύπτοντας την ταυτότητα των παραβατών». Περαιτέρω, σε συνάρτηση με την απόφαση Norwich Pharmacal Co a.o. v. Customs and Excise Commissioners, στην απόφαση Bankers Trust Co. v. Shapira and Others [1980] 1 W.L.R. 1274 ειπώθηκε αναφορικά με τα Διατάγματα και την αρχή της φυσικής δικαιοσύνης ότι σε σοβαρές υποθέσεις δόλου και απόσπασης χρημάτων με απάτη μπορούν να εκδοθούν παρόμοια διατάγματα αποκάλυψης πληροφοριών και εγγράφων από τράπεζες που ενεπλάκησαν σε τέτοιες υποθέσεις είτε αθώα είτε άλλως πως, ώστε τα θύματα της απάτης να μπορέσουν να ακολουθήσουν και να εντοπίσουν τα χρήματα που αποσπάστηκαν με απάτη ενώ αν τα θύματα της απάτης ήταν υποχρεωμένα να περιμένουν μέχρι να επιδοθεί η διαδικασία στους «απατεώνες» τα θύματα θα έχαναν ουσιαστικά την ευκαιρία του εντοπισμού των χρημάτων τους. Ειδικότερα, η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων κρίνω ότι είναι επιβεβλημένη υπό τις ιδιάζουσες συνθήκες της παρούσας περίπτωσης καθότι συντρέχουν σωρευτικά όλες οι απαραίτητες προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960 όπως ήδη αποφάσισα πιο πάνω. Στην απόφαση Parico Aluminium Designs Ltd ν. Muskita - Aluminium Co Limited και Άλλων

(2002)1 ΑΑΔ 2015, έχουν αναφερθεί τα ακόλουθα σχετικά: «Συζητήσιμη υπόθεση. ............... Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Ο ενάγων δεν υπέχει υποχρέωση, όπως ήταν προηγουμένως η αντίληψη, να αποδείξει ότι έχει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή ακόμα πιθανότητα ότι θα επιτύχει στη δίκη. Το βάρος στον ενάγοντα είναι λιγότερο, πρέπει να αποδείξει ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση...». {.} 624. Ισοζύγιο της ευχέρειας. Αν το δικαστήριο βρίσκεται σε αμφιβολία ως προς την επάρκεια των αντίστοιχων θεραπειών σε αποζημιώσεις που προσφέρονται είτε στον ενάγοντα είτε στον εναγόμενο είτε και στους δύο εγείρεται το θέμα του ισοζυγίου της ευχέρειας. Στην American Cyanamid Co. v. Ethicon Ltd [1975] A.C. 396 η Δικαστική Επιτροπή των Λόρδων έχει καθιερώσει ορισμένες κατευθυντήριες αρχές για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. .......................................................................................................... Κατά την αξιολόγηση του που κλίνει το ισοζύγιο της ευχέρειας ένας σημαντικός παράγων είναι η έκταση κατά την οποία τα μειονεκτήματα του κάθε μέρους θα είναι αδύνατο να αποζημιωθούν με αποζημιώσεις. Αν για παράδειγμα η έκταση της μη δυνάμενης να αποκατασταθεί ζημιάς του κάθε μέρους δεν θα διαφέρει σε μεγάλο βαθμό, το δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη τη σχετική δύναμη της υπόθεσης του κάθε μέρους όπως αποκαλύπτεται από τις ένορκες δηλώσεις που έχουν παρουσιασθεί κατά την ακρόαση της αίτησης. Αυτός όμως είναι ο τελευταίος και όχι ο πρώτος παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη. Είναι μόνο σ' αυτό το στάδιο που το δικαστήριο δικαιούται να εξετάσει κατά πόσο υπάρχει ουσιαστική ανισότητα επί της ουσίας και ποιός από τους διαδίκους έχει περισσότερη πιθανότητα επιτυχίας. Το δικαστήριο δεν δικαιούται, ακόμη και σ' αυτό το στάδιο, να εμπλακεί σε οτιδήποτε που μοιάζει με προκαταρκτική εκδίκαση της αγωγής πάνω σε συγκρουόμενες ενόρκες δηλώσεις για να αξιολογήσει τη δυνατότητα της υπόθεσης του κάθε μέρους. Μπορεί να υπάρχουν υποθέσεις στις οποίες είναι εμφανές από τη μαρτυρία ότι δεν υπάρχει αξιόπιστη αμφισβήτηση ότι η δύναμη της υπόθεσης ενός μέρους είναι δυσανάλογη από εκείνη του άλλου μέρους. Γενικά όμως η διαδικασία στις παρεμπίπτουσες αιτήσεις δεν είναι η πρέπουσα για τη διεξαγωγή έρευνας σε αμφισβητούμενα γεγονότα». Περαιτέρω, και σε σχέση με τους ισχυρισμούς των Καθ' ων η αίτηση 2, 4 και 6 ότι οι Αιτητές είναι σε θέση να γνωρίζουν τις πληροφορίες που αιτούνται και/ή τα ορθά άτομα τα οποία έχουν τελέσει τις αδικοπραξίες, όπως αναφέρεται και στην Ε/Δ Προκοπίου που συνοδεύει την αίτηση, οι Αιτητές δηλώνουν ότι δεν έχουν στην κατοχή τους αποδεκτή μαρτυρία για να αποδείξουν τα ανωτέρω γεγονότα ενώπιον δικαστηρίου και η μόνη πηγή πληροφόρησης και συλλογής τους είναι από τους Καθ' ων η αίτηση με την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων. Σύμφωνα με τα πιο πάνω απορρίπτεται και ο λόγος ένστασης 12, ο οποίος αναπτύσσεται στην παρ. 9 της Ε/Δ Χριστοδούλου σχετικά με την κατ' ισχυρισμό πρόκληση τεράστιων και ανεπανόρθωτων ζημιών στους Καθ' ων η αίτηση 2, 4 και 6 από την τυχόν έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων καθότι οι ζημιές που έχουν ήδη προκληθεί και συνεχίζουν να υφίστανται στους Αιτητές αποδεικνύουν το αναγκαίο της έκδοσης των Διαταγμάτων. Περαιτέρω, ο κίνδυνος πρόκλησης τεράστιας και ανεπανόρθωτης και μη εύκολα αποζημιωμένης σε χρήμα σε κατοπινό στάδιο ζημιάς στους Αιτητές είναι μεγάλος, αν επιτραπεί στους Καθ' ων η αίτηση να προβούν και/ή να συνεχίσουν την αποξένωση περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η αίτηση 4 και/ή να προβαίνουν σε ενέργειες που ως αποτέλεσμα έχουν την μείωση της αξίας της περιουσίας της εν λόγω εταιρείας. Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος αποξένωσης της περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση 4, γεγονός που θα προκαλέσει ανυπολόγιστες ζημιές στην επένδυση που είχαν κάνει οι Αιτητές στην εν λόγω εταιρεία, ενώ γενικότερα όλες οι ενέργειες και/ή παραλείψεις των Καθ' ων η αίτηση έχουν προκαλέσει και εξακολουθούν να προκαλούν στους Αιτητές ανεπανόρθωτα προβλήματα που δικαιολογούν την άμεση ανάγκη έκδοσης των αιτούμενων Διαταγμάτων. Αναφορικά με τους λόγους ένστασης 4, 14, 16 και 18 των Καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι αναπτύσσονται στην παράγραφο 14 της Ε/Δ Χριστοδούλου, με τους οποίους κατ' ισχυρισμό η αίτηση και η αγωγή είναι επιπόλαιες και ενοχλητικές εξαιτίας του ότι με αυτές ζητούνται οι ίδιες θεραπείες με τις οποίες οι Αιτητές επιθυμούν να αλιεύσουν μαρτυρία, στη βάση των πιο πάνω απορρίπτονται ως αβάσιμοι και ανεδαφικοί. Σχετική είναι η απόφαση PENDERHILL HOLDINGS LIMITED κ.α. ν. ΙΩΑΝΝΗ ΚΛΟΥΚΙΝΑ (ανωτέρω) όπου έχουν αναφερθεί και τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο απέρριψε επίσης τις θέσεις των εφεσειόντων που εκινήθηκαν προς την αντίθετη κατεύθυνση, καταλήγοντας ότι δεν επρόκειτο γενικά για μια προσπάθεια αλίευσης μαρτυρίας, αλλά προσπάθειας αναπαραγωγής στην πλήρη τους διάσταση των αδικοπραξιών που έχουν συντελεσθεί και οι επιπτώσεις τους στον αιτητή. Έκρινε ότι τεκμηριώθηκε η θέση του εφεσίβλητου-αιτητή ότι αδυνατούσε να αντιμετωπίσει πλήρως τις συνέπειες από τις ισχυριζόμενες ενέργειες προσώπων, μεταξύ των οποίων και οι καθ' ων η αίτηση και ότι ήταν αδύνατον να προσδιορίσει πλήρως την έκταση και τις συνέπειες εναντίον του αν δεν του δίδονταν κάποιες αναγκαίες πληροφορίες που σαφώς πηγάζουν ή σχετίζονται με τις θέσεις που συνιστούν την ισχυριζόμενη βάση αγωγής: Οι επιπτώσεις της αδικοπραξίας έχουν άμεση συνάφεια με τις αποδιδόμενες πράξεις. Η επικαλούμενη βλάβη των εναγομένων, έκρινε το Δικαστήριο, από την άλλη προβλήθηκε αόριστα ως «ενδεχόμενη βλάβη», των παροχέων υπηρεσιών γενικώς. Έτσι υιοθετώντας τις παρατηρήσεις στην υπόθεση British Steel Corporation Respondends v. Cranado Tev. Ltd

(1980)3 W.L.R. έκρινε ότι δεν είχε τεθεί τίποτε από την άλλη πλευρά. Κάτω από την ίδια οπτική γωνία και το ισοζύγιο της ευχέρειας έκρινε ότι σαφώς έκλινε υπέρ του εφεσίβλητου. Εξίσου απορριπτέες κρίθηκαν και οι εισηγήσεις των εφεσειόντων για το ταυτόσημο των αιτουμένων θεραπειών με το παρακλητικό της αγωγής όπως απορρίφθηκαν και οι θέσεις για παραβίαση της αρχής της εμπιστευτικότητας, εφόσον οι εναγόμενοι είναι επαγγελματίες παροχής υπηρεσιών. {..} Όπως παρατηρεί ορθώς και το πρωτόδικο Δικαστήριο, με παραπομπή στην Parico Aluminium Designs v. Muskita Aliminium Co Ltd κ.α.

(2002)1 A.A.Δ. 2015 και Kουνούνα ν. F & A Simonos Ltd

(2002)1 A.A.Δ. 1361, το ζήτημα παροχής ταυτόσημων θεραπειών με την αγωγή, δεν αποκλείεται. Το ζήτημα πάντοτε εξετάζεται ως προς τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και αποτελεί ζήτημα ειδικών περιστάσεων. Επίσης είναι ορθό ότι δεν χορηγείται ουσιαστική θεραπεία από το ενδιάμεσο αυτό στάδιο, και κάτω από τον μανδύα της αίτησης για προσωρινό μέτρο (Michael v. Brevinos

(1969)1 C.L.R. 578). Το ανεπιθύμητο όμως δεν εξισούται με απαγόρευση. Δεν υπάρχει άκαμπτος κανόνας αποκλεισμού της θεραπείας ενδιαμέσως, αν αυτή ορθά και δίκαια ζητείται, επειδή και η αγωγή ουσιαστικά επιδιώκει το ίδιο πράγμα. Κατ΄ αρχάς η ενδιάμεση θεραπεία παραμένει ενδιάμεση και αναθεωρήσιμη ανά πάσα στιγμή αν θεωρηθεί ότι οι περιστάσεις έχουν διαφοροποιηθεί προς τροποποίηση ή ακόμη και ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος. Πρόσθετα, ενώ το εκδοθέν διάταγμα παραχωρείται ως λύση επείγουσας και παρεμπίπτουσας μορφής, οι ίδιες οι θεραπείες που ζητούνται με το κλητήριο, εάν επιτύχουν, χορηγούνται τελεσίδικα και στο διηνεκές, (Zena Company Ltd v.. Demenian Catering Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 304/2008, ημερ. 21.10.2011). Εξαρτάται πάντοτε από την κρίση του Δικαστηρίου, αναλόγως των περιστάσεων (Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α. (ανωτέρω))». Αναφορικά με τους λόγους ένστασης 5 και 11, οι οποίοι αναπτύσσονται στις παραγράφους 3 και 4 της Ε/Δ Χριστοδούλου όπου προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι τα κυπριακά δικαστήρια στερούνται δικαιοδοσίας εκδίκασης της παρούσας αγωγής κρίνω ότι οι Καθ' ων η αίτηση δεν νομιμοποιούνται να εγείρουν και να προωθούν τους εν λόγω λόγους ένστασης καθότι προχώρησαν στην καταχώριση σημειώματος εμφάνισης ανεπιφύλακτα και όχι υπό διαμαρτυρία αναφορικά με την δικαιοδοσία των κυπριακών δικαστηρίων και επομένως την έχουν αποδεχθεί άνευ όρων και επιφυλάξεων. Ο τρόπος αμφισβήτησης όμως της δικαιοδοσίας των κυπριακών δικαστηρίων μπορεί να γίνει με δυο τρόπους: Πρώτον, πριν την καταχώριση Σημειώματος Εμφανίσεως με την καταχώριση αίτησης δια κλήσεως στο Δικαστήριο για παραμερισμό της επίδοσης σ' αυτόν του κλητηρίου εντάλματος ή της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος και δεύτερον, να ζητήσει την ακύρωση του διατάγματος που εξουσιοδοτεί τέτοια επίδοση είτε με την καταχώριση Εμφάνισης Υπό Διαμαρτυρία και μετέπειτα αίτησης δια κλήσεως για την ακύρωση του κλητηρίου εντάλματος της επίδοσης αυτού. Όπως ρητά ορίζεται από τη νομολογία αιτήσεις ως η παρούσα θα πρέπει να καταχωρούνται αμέσως και δεν επιτρέπεται να υπάρχει καθυστέρηση στην καταχώρισή τους. Οι Αιτητές εδώ πέραν του ότι προέβησαν στην ανεπιφύλακτη καταχώριση Σημειώματος Εμφάνισης κρίνω ότι, επέδειξαν αδικαιολόγητη καθυστέρηση για την οποία καμία αιτιολογία δεν παρέχουν και επομένως δεν μπορούν στα πλαίσια της ένστασης τους για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων να αμφισβητούν τη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου. Επομένως, με την ανωτέρω περιγραφόμενη συμπεριφορά τους οι Αιτητές διαφαίνεται ότι εμπράκτως αποδέχθηκαν τη δικαιοδοσία των κυπριακών δικαστηρίων και επομένως δεν νομιμοποιούνται να αμφισβητούν αυτή και η οποιαδήποτε προσπάθεια αμφισβήτησης της. Αναφορικά με τους λόγους ένστασης 6 και 13, οι οποίοι αναπτύσσονται στις παραγράφους 6, 12 και 13 της Ε/Δ Χριστοδούλου σχετικά με την κατ' ισχυρισμό προώθηση παρόμοιων αγωγών με την παρούσα Αγωγή στα Ρωσικά Δικαστήρια και ότι δεν συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την αίτηση, αυτοί κρίνονται ως ανυπόστατοι και απορρίπτονται. Η παρούσα Αγωγή είναι ιδιόμορφη λόγω της φύσης και των αιτητικών της και η τύχη της δεν μπορεί να επηρεαστεί από την ύπαρξη ή μη άλλων διαδικασιών στο εξωτερικό. Τόσο η αγωγή όσο και η αίτηση νομότυπα ασκήθηκαν και προωθούνται ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας καθότι μέσω αυτών οι Αιτητές επιθυμούν να προστατεύσουν και να διαφυλάξουν τα νόμιμα δικαιώματα τους εξαιτίας των αδικοπραξιών που έχουν λάβει χώρα εναντίον τους και επιδιώκοντας την ανεύρεση των πληροφοριών και στοιχείων που θα τους βοηθήσουν να προωθήσουν τα αιτήματα τους, στοιχεία τα οποία είναι σε θέση και/ή κατέχουν οι Καθ' ων η αίτηση 2, 4 και 6. Κρίνω ότι τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης καθιστούν αναγκαία την έκδοση και χρήση διατάγματος Norwich Pharmacal, ως βοηθητικού μέσου, για την εξεύρεση όλων των σχετικών και απαραίτητων πληροφοριών που είναι αναγκαίες, τόσο για την διαπίστωση της ταυτότητας των αδικοπραγούντων όσο και κατάλληλης μαρτυρίας για την έγερση αγωγής ενώ το γεγονός ότι οι Αιτητές μπορούσαν να προωθήσουν ή έχουν ήδη προωθήσει δικαστικές διαδικασίες σχετικά με τις ισχυριζόμενες αδικοπραξίες δεν αποτελεί νομική προϋπόθεση των αιτούμενων Διαταγμάτων. Περαιτέρω, σε σχέση με τον λόγο ένστασης 13 για τη μη απόδειξη εξαιρετικών περιστάσεων που να δικαιολογούν το κατεπείγον, πρόκειται για γενικό και αόριστο λόγο, ο οποίος σε κάθε περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Παράλληλα, αξίζει να σημειωθεί ότι τα αιτούμενα διατάγματα ζητήθηκαν εξ αρχής σύμφωνα με το πρακτικό τη 28.07.2021 όπως προωθηθούν δια κλήσεως και επομένως δεν τίθεται ζήτημα προϋπόθεσης του κατεπείγοντος για την έκδοση τους κάτι που θα αποτελούσε απαραίτητη προϋπόθεση εάν αυτά ζητούνται μονομερώς. Συνοψίζοντας κρίνω ότι η αίτηση πληροί όλες τις νόμιμες προϋποθέσεις σχετικά με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων καθότι: α) Έχει πραγματωθεί -αδίκημα εναντίον των Αιτητών, β) η αποκάλυψη αφορά στοιχεία που θα επιτρέψουν στους Αιτητές να μπορέσουν να δικογραφήσουν (plead their case) την υπόθεση τους και να προωθήσουν δικαστικές διαδικασίες εναντίον των αδικοπραγούντων, γ) δεν είναι εφικτό να αποκτήσουν οι Αιτητές τις πληροφορίες από άλλη πηγή, δ) οι Καθ' ων η αίτηση 1 - 7 έχουν εμπλακεί κάποιοι αθώα και κάποιοι ένοχα, διευκολύνοντας ή συμμετέχοντας στην αδικοπραξία, την οποία έχουν υποστεί οι Αιτητές και είναι σε θέση να παράσχουν τις απαιτούμενες πληροφορίες, για να εναχθούν οι Αιτητές. Τα αιτούμενα διατάγματα κρίνω ότι είναι απολύτως αναγκαία για να μπορέσουν οι Αιτητές να λάβουν πλήρη γνώση για τις αδικοπραξίες που έχουν επισυμβεί και επηρεάζουν άμεσα τα νόμιμα δικαιώματα τους καθώς και για να εντοπίσουν τα πρόσωπα και γεγονότα που έλαβαν χώρα και είχαν ως αποτέλεσμα: α) Την απώλεια περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση 4, β) τη μείωση της αξίας των περιουσιακών της στοιχείων, γ) τον αποκλεισμό των Αιτητών από την διαχείριση και/ή λήψη αποφάσεων αναφορικά με τις επενδύσεις της Καθ' ης η αίτηση 4 και οι Καθ' ων η αίτηση 2, 4 και 6 είναι σε θέση να γνωρίζουν και να παρέχουν στους Αιτητές τις πληροφορίες που αναζητούν. Σε περίπτωση δε που τα αιτούμενα διατάγματα δεν εκδοθούν τότε οι εμπλεκόμενοι στις άδικες πράξεις Καθ' ων η αίτηση 2 και/ή 6 θα μπορούν ελεύθερα και ανενόχλητοι να προβούν είτε σε περαιτέρω αποξένωση περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση 4 είτε σε αποξένωση δικής τους περιουσίας είτε σε αλλαγές στη δομή και/ή σύνθεση της Καθ' ης η αίτηση 4 με αποτέλεσμα οι Αιτητές να μείνουν ουσιαστικά χωρίς θεραπείες και χωρίς δυνατότητα αποκατάστασης σε περίπτωση επιτυχίας της Αγωγής τους, είτε της παρούσας είτε όποιας άλλης ήθελε εγερθεί εκτός δικαιοδοσίας. Επομένως και το ισοζύγιο της ευχέρειας κρίνω ότι γέρνει υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. ΚΑΤΑΛΗΞΗ/ΕΞΟΔΑ: Με όσα προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, καταλήγω ότι συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Η αίτηση εγκρίνεται και εκδίδονται τα διατάγματα ως τα αιτητικά που αφορούν τους Καθ' ων η αίτηση 2, 4 και 6 και σε όση έκταση τους αφορούν και/ή επηρεάζουν. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων/Αιτητών και εναντίον των Εναγομένων 2, 4 και 6/Καθ' ων η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ........................................ Χρ. Γ. Φιλίππου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο