Κυπριακή Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ (ΚΕΔΙΠΕΣ) ν. Χάννας Κυπριανός κ.α., Αρ. Αγωγής: 6928/15, 25/7/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:A160 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6928/15 Μεταξύ: Κυπριακή Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ (ΚΕΔΙΠΕΣ), ΗΕ387704 Ενάγουσα - και -
- Χάννας Κυπριανός
- Παράσχου Γιώργος
- Παράσχου Θεοδοσία Εναγόμενοι ---------------------------------- Ημερομηνία: 25 Ιουλίου, 2023 Εμφανίσεις: Για ενάγουσα: κα Τ. Θεοφάνους Για εναγόμενους 1-3: κ. Ε. Ευσταθίου Α Π Ο Φ Α Σ Η Η ενάγουσα ζητά οφειλόμενο ποσό δυνάμει συμφωνίας δανείου και εκποίηση υποθήκης που δόθηκε ως εξασφάλιση. Οι εναγόμενοι 1 και 2 ενάγονται ως πρωτοφειλέτες και η εναγόμενη 3 ως εγγυήτρια και ενυπόθηκη οφειλέτιδα. Οι εναγόμενοι στην υπεράσπισή τους ισχυρίζονται, μεταξύ άλλων, ότι η συμφωνία δανείου περιέχει καταχρηστικούς όρους και αμφισβητούν το ύψος του οφειλόμενου ποσού. Ανταπαιτούν, μεταξύ άλλων, την ακύρωση των συμφωνιών. Προς απόδειξη της απαίτησης κατέθεσε εκ μέρους της ενάγουσας ο ΜΕ. Οι εναγόμενοι δεν πρόσφεραν μαρτυρία. Ο ΜΕ είναι υπεύθυνος για τους επίδικους λογαριασμούς. Στις 8.8.12 οι εναγόμενοι 1 και 2 υπέγραψαν συμφωνία δανείου με την ενάγουσα για €206.000, πλέον τόκο 7.75%, δικαίωμα κεφαλαιοποίησης δύο φορές ετησίως και τόκο υπερημερίας 3% (Τεκμήριο 2). Η εναγόμενη 3 υπέγραψε συμφωνία εγγύησης και υποθήκης για το ίδιο ποσό, πλέον τόκους και έξοδα (Τεκμήρια 3, 4 και 7). Το δάνειο θα αποπληρωνόταν με μηνιαίες δόσεις. Οι εναγόμενοι δεν συμμορφώθηκαν. Η ενάγουσα έστειλε στους εναγόμενους επιστολές τερματισμού, ημερ. 26.5.15, απαιτώντας το οφειλόμενο ποσό (Τεκμήριο 9). Παρακολούθησα με προσοχή τον μάρτυρα έχοντας υπόψη τις σχετικές αρχές (Χριστοφόρου v. Γερμανού, Πολ. Έφεση 247/13, ημερ. 7.4.20, Πατάτσου ν. Χιλμί κ.ά., Πολ. Έφεση 300/11, ημερ. 31.5.17). Η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται σε συνάρτηση με τις δικογραφημένες θέσεις και τα τεκμήρια (Ιωαννίδης v. Στυλιανός & Γεώργιος Εργοληπτική Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση 369/14, ημερ. 25.5.22). Ο ΜΕ μου έκανε καλή εντύπωση. Απαντούσε στις ερωτήσεις με πληρότητα. Προσκόμισε σχετικά τεκμήρια. Επεξήγησε με σαφήνεια τους όρους των συμφωνιών και τον υπολογισμό του οφειλόμενου ποσού. Η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε. Ουδεμία τάση υπεκφυγής ή καταφυγής στο ψεύδος διαπιστώθηκε. Με κάθε σεβασμό, η θέση των εναγόμενων ότι ο μάρτυρας «δεν γνώριζε οτιδήποτε συγκεκριμένο για την υπόθεση» δεν με βρίσκει σύμφωνο. Ο ΜΕ αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι έχει προσωπική γνώση, έχει πρόσβαση στα αρχεία της υπόθεσης και έχει στην κατοχή του έγγραφα, τα οποία κατέθεσε στο Δικαστήριο ως τεκμήρια (Ρώσσου v. Ελληνικής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ, Πολιτική Έφεση 448/12, ημερ. 17.12.18). Τα έγγραφα αυτά δεν έχουν αμφισβητηθεί από τους εναγόμενους. Το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία του. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται όπου κρίνεται σκόπιμο. Τα όσα καταγράφονται στην παράθεση της μαρτυρίας του, για σκοπούς αποφυγής επανάληψης, καθίστανται ευρήματα του Δικαστηρίου. Το βάρος απόδειξης της απαίτησης είναι στην ενάγουσα στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων (Κωνσταντάς v. Διέτης κ.ά., Πολιτική Έφεση 289/13, ημερ. 6.11.20). Αν ικανοποιήσει ότι η εκδοχή της είναι πιο πιθανή παρά όχι, δικαιούται απόφαση (Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ v. Οικονόμου
(2014)1 Α.Α.Δ. 2287). Το (ίδιο) βάρος απόδειξης της ανταπαίτησης είναι στους εναγόμενους. Εδώ υπάρχει μια μόνο εκδοχή ως προς τα γεγονότα. Ό,τι απομένει να εξεταστεί, αφού δεν διαπιστώνονται δυσκολίες σε σχέση με την αξιοπιστία του ΜΕ, είναι αν τα γεγονότα αποδεικνύουν την απαίτηση στον αναγκαίο βαθμό (Χρίστου v. Γεωργίου, Πολιτική Έφεση 158/13, ημερ. 26.10.22). Ως θέμα λογικής προτεραιότητας, θα πρέπει να εξεταστεί πρωτίστως η εισήγηση στη γραπτή αγόρευση των εναγόμενων ότι η ενάγουσα δεν έχει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον τους: «Εγείρεται δηλαδή το ερώτημα εάν στην προκειμένη περίπτωση διενεργήθηκε με νόμιμο και αποτελεσματικό τρόπο η αλλαγή διαδίκου, ήτοι η υποκατάσταση της ενάγουσας από τους νέους δικαιούχους.». Ο ΜΕ αναφέρθηκε εκτενώς στο καθεστώς της ενάγουσας (Έγγραφο Α, παρ. 7-17) και κατέθεσε σχετικά έγγραφα (Τεκμήριο 1). Τα έγγραφα αυτά δεν αμφισβητήθηκαν από τους εναγόμενους. Επίσης, στο φάκελο του Δικαστηρίου -ως υποδείχθηκε και στους συνήγορους στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων- υπάρχουν οι ειδοποιήσεις μετονομασίας της ενάγουσας, οι οποίες κατατέθηκαν στο Πρωτοκολλητείο με βάση τον περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμο (Ν.169(Ι)/15). Συνεπώς, η ενάγουσα δικαιούται να προωθεί την παρούσα αγωγή. Σε σχέση με την ουσία της αγωγής, αναφέρω τα εξής: Η υπογραφή των συμφωνιών και το περιεχόμενό τους δεν αμφισβητήθηκαν. Η δε υπογραφή των συμφωνιών είναι παραδεκτή στην Υπεράσπιση (παρ. 4, 7 και 11). Ο τερματισμός ήταν νόμιμος. Η συμφωνία δανείου προνοούσε ότι, όταν ζητηθεί από την ενάγουσα, το οφειλόμενο ποσό θα καθίστατο αμέσως πληρωτέο (Τεκμήριο 2, παρ. 5). Η συμφωνία υποθήκης προνοούσε ότι το ποσό της υποθήκης θα ήταν πληρωτέο σε πρώτη ζήτηση ή μόλις το ενυπόθηκο χρέος καταστεί πληρωτέο (Τεκμήριο 3, παρ. 7). Οι εναγόμενοι το 2014 αιτήθηκαν αναδιάρθρωση του δανείου (Τεκμήριο 8), χωρίς αποτέλεσμα. Συνέχισαν να μην πληρώνουν τις δόσεις τους. Η ενάγουσα στις 26.2.15, με επιστολές προς τους εναγόμενους, προέβη σε τερματισμό, ζητώντας την εξόφληση του οφειλόμενου ποσού (Τεκμήριο 9). Η αποστολή -ή η παραλαβή- των επιστολών τερματισμού δεν αμφισβητήθηκε. Η ενάγουσα προσκόμισε αναδομημένες καταστάσεις, ως η συνήθης πρακτική (Καραγιάννη v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση 70/14, ημερ. 17.11.21). Χρεώθηκε τόκος 7.75%, ως η συμφωνία. Εφαρμόστηκε κεφαλαιοποίηση δύο φορές ετησίως, ως η συμφωνία. Τόκος υπερημερίας, αν και προνοείται στη συμφωνία, δεν χρεώθηκε. Ούτε οποιαδήποτε άλλη χρέωση υπήρξε. Εφαρμόστηκε ο διαιρέτης των 365 ημερών. Οι λογαριασμοί συνοδεύονται από «Πιστοποιητικό» δυνάμει του άρθρου 35, Κεφ. 9, με το οποίο βεβαιώνεται ότι οι καταστάσεις είναι ορθή αναπαραγωγή του ηλεκτρονικού αρχείου της ενάγουσας. Ουδεμία συγκεκριμένη χρέωση αμφισβητήθηκε από τους εναγόμενους κατά την αντεξέταση του ΜΕ (Γεωργιάδη v. Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Πολιτική Έφεση 376/14, ημερ. 16.3.23). Εν ολίγοις, το οφειλόμενο ποσό αποδείχθηκε. Στις 31.12.22 ήταν €446.432,05. Είναι η δικογραφημένη θέση των εναγόμενων ότι οι συμφωνίες περιείχαν καταχρηστικούς όρους. Η θέση αυτή δεν προωθήθηκε στην τελική αγόρευσή τους. Σε κάθε περίπτωση, δεν διαπιστώνεται κάτι τέτοιο. Η συμφωνία δανείου προνοεί ότι θα εφαρμόζεται ο διαιρέτης των 360 ημερών (Τεκμήριο 2, παρ. 3(α)). Κατά το χρόνο υπογραφής της συμφωνίας, ο όρος αυτός δεν ήταν καταχρηστικός αφού δεν είχαν ακόμη θεσπιστεί το άρθρο 5
(5)του περί Καταχρηστικών Ρητρών σε Καταναλωτικές Συμβάσεις Νόμου (Ν.93(Ι)/96) (ημερ. δημοσίευσης 22.4.16) και ο περί Προστασίας του Καταναλωτή Νόμος (Ν.112(Ι)/21). Η ενάγουσα στις αναδομημένες καταστάσεις εφάρμοσε το διαιρέτη των 365 ημερών -όχι μόνο από την έναρξη ισχύος του Νόμου- αλλά εξ αρχής. Περαιτέρω, τόσο στον Ν.112(Ι)/21, ο οποίος εφαρμόζεται σε συμβάσεις που συνήφθησαν ή τερματίστηκαν πριν τις 12.5.21, όσο και στον Ν.93(Ι)/96, τον οποίο καταργεί, καταχρηστικός όρος ερμηνεύεται ως ο όρος που «παρά την απαίτηση καλής πίστης, δημιουργεί σε βάρος του καταναλωτή σημαντική ανισότητα ανάμεσα στα δικαιώματα και στις υποχρεώσεις των μερών». Για να αποδειχθεί ότι ένας όρος είναι καταχρηστικός είναι απαραίτητο να καταρριφθεί η ύπαρξη καλής πίστης εκ μέρους της ενάγουσας (Frakapor Courier Ltd κ.ά. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2016)1Β Α.Α.Δ. 1487). Ουδεμία μαρτυρία προσκομίστηκε που να δεικνύει κακοπιστία εκ μέρους της ενάγουσας, ούτε ότι η ενάγουσα δεν συναλλάχθηκε με έντιμο και δίκαιο τρόπο με τους εναγόμενους. Η θέση, επομένως, ότι οι συμφωνίες περιείχαν καταχρηστικούς όρους δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Τέλος, ουδεμία μαρτυρία υπάρχει ότι η ενάγουσα παρέλειψε να συμμορφωθεί με τα άρθρα 5 και 12 του περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμου (Ν.197(Ι)/03). Αντίθετα, η επιστολή με την οποία η εναγόμενη 3 δηλώνει ότι, πριν την υπογραφή της συμφωνίας εγγύησης, παρέλαβε ενημερωτική επιστολή και δήλωση στοιχείων (Τεκμήριο 6), δεν έχει αμφισβητηθεί. Η απαίτηση αποδείχθηκε στον αναγκαίο βαθμό. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται. Εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον των εναγόμενων 1-3 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα για το ποσό των €446.432,05, με τόκο 7.75% ετησίως από 1.1.23 μέχρι εξόφλησης, με κεφαλαιοποίηση δύο φορές ετησίως, ήτοι κάθε 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου. Περαιτέρω, εκδίδεται Διάταγμα εναντίον της εναγόμενης 3 για την εκποίηση και πώληση με δημόσιο πλειστηριασμό του ακινήτου με στοιχεία ως αυτά αναγράφονται στην παράγραφο 21(Δ) της Έκθεσης Απαίτησης, για το ποσό των €206.000, με τόκο 7.75% ετησίως από 8.8.12 και τη διάθεση του προϊόντος πώλησης προς ικανοποίηση της απόφασης του Δικαστηρίου. Τυχόν πλεόνασμα να επιστραφεί στην εναγόμενη 3. Τα έξοδα, αφού δεν εντοπίζεται λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, επιδικάζονται εναντίον των εναγόμενων 1-3 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .......... Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο