Αναφορικά με την αίτηση της εταιρείας CH. AND P. MAOURIS COMPANY LIMITED ν. Αναφορικά με την εταιρεία LOIS BUILDERS LIMITED, Αριθμός Αίτησης: 63/2022, 27/9/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:A184 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Π.Ε.Δ. Αριθμός Αίτησης: 63/2022 (i-justice) Αναφορικά με την εταιρεία LOIS BUILDERS LIMITED και Αναφορικά με τoν περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 και Αναφορικά με την αίτηση της εταιρείας CH. AND P. MAOURIS COMPANY LIMITED 27 Σεπτεμβρίου, 2023 Εμφανίσεις: Για Αιτητές (στην κυρίως)/Καθ΄ων η Αίτηση (στην παρούσα): κ. Κ. Δημοσθένους δια Αργυρού & Δημοσθένους ΔΕΠΕ Για Καθ' ης η Αίτηση (στην κυρίως)/Αιτήτρια (στην παρούσα): κ. Δ. Καϊλής δια Ιωαννίδης Δημητρίου ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ στην αίτηση της LOIS BUILDERS ημερομηνίας 7.7.2022 για παραμερισμό και/ή διαγραφή της κυρίως αίτησης Με την κυρίως αίτηση, η εταιρεία Ch. And P. Maouris Company Limited (στο εξής η «Maouris») ζητά όπως η εταιρεία Lois Builders Limited (στο εξής η «Lois Builders») τεθεί υπό εκκαθάριση. Σύμφωνα με την θέση της Maouris, αυτή ασχολείται με πωλήσεις ειδών υγιεινής, κεραμικών και άλλων συναφών και πώλησε στην Lois Builders είδη υγιεινής αξίας €587.958,96 πλέον κεραμικά αξίας €593.969,
- Υποστηρίζει ότι τα ποσά αυτά δεν έχουν εξοφληθεί από την Lois Builders. Συγκεκριμένα, υποστηρίζει ότι από το τιμολογημένο ποσό που αφορά σε είδη υγιεινής παραμένει οφειλή €51.357,87 και από το ποσό που αφορά κεραμικά παραμένει οφειλή €30.963,
- Δηλαδή είναι η θέση της Maouris ότι υπάρχει συνολικό οφειλόμενο προς αυτήν ποσό ύψους €82.903,
- Σε σχέση με τις πληρωμές που έγιναν και το υπόλοιπο που παραμένει, η Maouris παρουσιάζει κατάσταση λογαριασμού, τιμολόγια, αποδείξεις πληρωμής ή επιστροφών (receipts or credit notes). Για το ποσό που υποστηρίζει ότι έχει να λαμβάνει, η Maouris επέδωσε προς την Lois Builders απαίτηση ημερομηνίας 16.7.2021 σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.
- Η εν λόγω απαίτηση υπογράφεται από την Maouris και επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Lois Builders. Παρουσιάζεται, στα πλαίσια της κυρίως αίτησης, αντίγραφο της απαίτησης μαζί με ένορκη δήλωση επίδοσης της. Σύμφωνα με τη θέση της Maouris, το ποσό των €82.309,24 παραμένει οφειλόμενο, κάτι που δείχνει ότι η Lois Builders αδυνατεί να πληρώνει τα χρέη της. Στη βάση αυτή ζητά την εκκαθάριση της Lois Builders. Αυτά αναφορικά με την κυρίως αίτηση. Η Lois Builders καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση στις 8.7.2022 και με αυτήν επιδιώκει τη διαγραφή (strike out) ή παραμερισμό (set aside) της κυρίως αίτησης ως «ανυπόστατης και/ή μη αποκαλύπτουσας δικαίωμα και/ή νομιμοποίηση έγερσης της για τον λόγο του ότι το αντικείμενο και/ή η αξίωση που εγείρεται και/ή το ισχυριζόμενο χρέος στο οποίο βασίζεται ή θεμελιώνεται η αίτηση εκκαθάρισης τελεί υπό αμφισβήτηση και δεν συνιστά εκκαθαρισμένη απαίτησης και/ή λόγω μη νομιμοποίησης της [Maouris] προς την έγερση αυτής και/ή ως επιπόλαιας και/ή σκανδαλώδης και/ή ενοχλητικής και/ή εκδικητικής και/ή κακόπιστης και/ή καταπιεστικής και/ή καταχρηστικής και/ή ενόψει του ότι η [Maouris] δεν αποτελεί πιστωτή της [Lois Builders] εν την έννοια του Νόμου». Περαιτέρω ζητά διάταγμα που να απαγορεύει στην Maouris να δημοσιεύσει την αίτηση εκκαθάρισης. Σύμφωνα με τη μαρτυρία που υποστηρίζει την Αίτηση, η οποία προέρχεται από ένα εκ των διευθυντών της Lois Builders, η κυρίως αίτηση είναι αβάσιμη και ενοχλητική (frivolous and vexatious) και πρέπει να παραμεριστεί. Σημειώνει ότι τα τιμολόγια που ισχυρίζεται η Maouris χρονολογούνται από το 2015-2017 και υποστηρίζει ότι το αγώγιμο δικαίωμα που αφορούν οι αντίστοιχές οφειλές έχει παραγραφεί. Συνεπώς, εισηγείται, δεν νομιμοποιείται η Maouris να ζητά τη διάλυση της Lois Builders για οφειλές που έχουν παραγραφεί. Περαιτέρω, ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι η Maouris έχει αποκρύψει σωρεία γεγονότων σχετικών με την υπόθεση επιδιώκοντας να εκβιάσει την Lois Builders με την απειλή της εκκαθάρισης. Αναφέρει ότι η Lois Builders ήταν ο κύριος εργολάβος σε κατασκευαστικό έργο και περί το 2015 συμφώνησε με την Maouris, ως υπεργολάβο, την προμήθεια ειδών υγιεινής, υδρομασάζ και κεραμικών για το έργο. Υπογράφηκαν σχετικές συμφωνίες μεταξύ των δύο εταιρειών κατά το 2015 και 2016, αντίγραφα των οποίων παρουσίασε. Από αυτή τη συμβατική σχέση προέκυψε το ποσό που η Maouris ισχυρίζεται ότι είναι οφειλόμενο και όχι από μεμονωμένες συναλλαγές, όπως παρουσίασε τα δεδομένα η Maouris στην κυρίως αίτηση. Ο ενόρκως δηλών συνεχίζει λέγοντας ότι οι πληρωμές από την Lois Builders προς την Maouris γίνονταν στη βάση πιστοποιητικών πληρωμής που εξέδιδε ο αρχιτέκτονας του έργου. Τα τιμολόγια που η Maouris ισχυρίζεται ότι δεν έχουν πληρωθεί «ουδέποτε υποβλήθηκαν, είτε να αποστάλθηκαν προς την [Lois Builders] και είναι εντελώς ασύνδετα με τις πιστοποιήσεις της [Maouris] ως υπεργολάβος/προμηθευτής του Έργου.» Παραπέμπει στο ότι τα επίδικα τιμολόγια δεν είναι υπογραμμένα από την Lois Builders και υποστηρίζει ότι αυτό δείχνει ότι ουδέποτε έγιναν αποδεκτά. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα, όλα τα ποσά που πιστοποιήθηκαν από τον αρχιτέκτονα του έργου έχουν πληρωθεί προς την Maouris. Σημειώνει ότι το συνολικό πιστοποιημένο από τον αρχιτέκτονα ποσό ανέρχεται σε €970.000.000 ενώ η Lois Builders πλήρωσε προς την Maouris ποσό €1.090.836,
- Δηλαδή, υποστηρίζει, υπήρχαν υπερπληρωμές συνολικού ύψους €120.836,10 προς την Maouris που οφείλονται σε «λανθασμένες πιστώσεις προς την Καθ' ης η Αίτηση, οι οποίες εκ παραδρομής καταγράφτηκαν εντός του λογιστικού συστήματος της Αιτήτριας.» Άρα, εισηγείται, όχι μόνο δεν υπάρχει οφειλή δυνάμει των πιστοποιητικών πληρωμής αλλά εκ παραδρομής έγιναν και υπερπληρωμές. Καταλήγει ότι τα πιο πάνω δείχνουν τα αλλότρια κίνητρα της Maouris η οποία εκβιαστικά και χωρίς έρεισμα προωθεί την αίτηση εκκαθάρισης για να πιέσει την Lois Builders να πληρώσει ποσά που δεν οφείλονται προς αυτήν και τα οποία δεν δικαιούται. Προσθέτει ότι η Lois Builders είναι φερέγγυα εταιρεία και παρουσιάζει 14 συμφωνίες για έργα υπό κατασκευή ή που θα ανεγερθούν από την Lois Builders προς απόδειξη ότι είναι αξιόχρεη. Αυτά αναφορικά με τις θέσεις της Lois Builders στην υπό κρίση Αίτηση. Η Maouris έχει εγείρει ένσταση στην Αίτηση υποστηρίζοντας ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για παραμερισμό της κυρίως αίτησης, ότι η Lois Builders έχει αποκρύψει γεγονότα και ότι η Αίτηση είναι κακόπιστη και προωθείται με σκοπό την καθυστέρηση στην απονομή της δικαιοσύνης. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση ενός εκ των διευθυντών της Maouris. Αυτός αναφέρει ότι η διαγραφή δικογράφου είναι ένα εξαιρετικό μέτρο και δικαιολογείται μόνο εάν το δικόγραφο είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. Υποστηρίζει ότι με την αίτηση που έχει καταχωρήσει η Maouris έχει αποδείξει την ύπαρξη εκκαθαρισμένης οφειλής. Αναφέρει ότι όσα προβάλλει η Lois Builders ζητώντας τον παραμερισμό της κυρίως αίτησης είναι ζητήματα που μπορούν να εξεταστούν μόνο στα πλαίσια της κυρίως αίτησης, αφού ακουστεί η μαρτυρία και καταλήξει το Δικαστήριο σε ευρήματα. Αρνείται ότι οι αξιώσεις της Maouris έχουν παραγραφεί υποστηρίζοντας ότι σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 166(Ι)/2012, για αξιώσεις αυτής της φύσης, ο χρόνος παραγραφής είναι 10 έτη. Συμφωνεί ότι είχαν υπογραφεί μεταξύ της Lois Builders και της Maouris οι συμφωνίες που αναφέρει η άλλη πλευρά και συμφωνεί ότι η Maouris έχει πληρωθεί συνολικό ποσό €1.090.836,10 στα πλαίσια των συμφωνιών αυτών. Αρνείται όμως όλους τους υπόλοιπους ισχυρισμούς της άλλης πλευράς. Αναφέρει ότι πριν την καταχώρηση της κυρίως αίτησης υπήρξε αλληλογραφία μεταξύ εκπροσώπων των δύο εταιρειών σε σχέση με το οφειλόμενο (κατά την Maouris) ποσό. Αναφέρει ότι στα πλαίσια διαφόρων σχετικών επικοινωνιών, η πλευρά της Lois Builders ουδέποτε αμφισβήτησε την ύπαρξη της οφειλής, αντίθετα, μετά από διαπραγματεύσεις συμφωνήθηκε το οφειλόμενο ποσό και ο τρόπος εξόφλησης προς διευθέτηση της διαφοράς και ετοιμάστηκε σχετική συμφωνία. Όμως, υποστηρίζει, η Lois Builders υπαναχώρησε με αποτέλεσμα η Maouris να αναγκαστεί να αποστείλει την απαίτηση του άρθρου 212(α) του Κεφ.
- Υποστηρίζει ότι αυτά δείχνουν πως καμία καλόπιστη αμφισβήτηση της οφειλής υπάρχει από την Lois Builders και ότι η παρούσα Αίτηση είναι αποτέλεσμα εκ των υστέρων σκέψεων για να καθυστερήσει και να εμποδίσει την Maouris στην προώθηση της κυρίως αίτησης και να εμποδίσει τη δημοσίευση της ώστε να μην λάβουν γνώση άλλοι πιστωτές της. Αναφέρει περαιτέρω ότι τα συμβόλαια που παρουσίασε η Lois Builders δεν αποδεικνύουν την καλή της οικονομική κατάσταση αλλά έχουν παρουσιαστεί επιλεκτικά, για να αποκρύψουν τις υπέρογκες οφειλές της εταιρείας. Αυτό είναι, συνοπτικά, το περιεχόμενο της ένστασης που έχει εγείρει η Maouris. Κατά την ακρόαση της Αίτησης, οι δύο πλευρές παρουσίασαν γραπτές αγορεύσεις το περιεχόμενο των οποίων έχω μελετήσει. Έχω επίσης μελετήσει τη νομολογία και αρχές στις οποίες παραπέμπουν οι συνήγοροι εκατέρωθεν. Το Δικαστήριο δύναται να διαγράψει την κυρίως αίτηση σε διαδικασίες αυτής της φύσης, τόσο στη βάση της Δ.27 Θ.3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών (στη μορφή που ισχύουν για σκοπούς της παρούσας Αίτησης) όσο και στη βάση της σύμφυτης εξουσίας του για καταστολή καταχρηστικών διαδικασιών. Η πλευρά της Lois Builders επικαλείται και τα δύο στην νομική βάση της Αίτηση της. Ξεκινώ, εξετάζοντας κατά πόσο, στην προκείμενη περίπτωση, οι διατάξεις της Δ. 27, Θ.3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών μπορεί να οδηγήσουν στον παραμερισμό και/ή διαγραφή της κυρίως αίτησης[1]. Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.27 Θ.3: «The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just.» Αυτή η δικονομική πρόνοια επιτρέπει στο Δικαστήριο, ως ζήτημα δικαίου[2], να εξετάσει προκαταρτικά κατά πόσο ένα δικόγραφο αποκαλύπτει ή όχι αγώγιμο δικαίωμα. Εάν η κατάληξη είναι αρνητική τότε το Δικαστήριο διατάζει τη διαγραφή του δικογράφου. Η απόρριψη δικογράφου στη βάση της Δ.27 θ.3 αποτελεί, όπως επισημαίνεται και στη νομολογία, εξαιρετικό μέτρο και δικαιολογείται μόνο σε περιπτώσεις όπου το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο[3]. Στην παρούσα περίπτωση, η κυρίως αίτηση συνιστά το δικόγραφο. Αυτό που πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσο, αντικειμενικά κρινόμενη, αποκαλύπτει έγκυρο, συζητήσιμο ζήτημα προς εκδίκαση[4]. Στην κυρίως αίτηση η Maouris αναφέρεται στην πώληση προϊόντων προς την Lois Builders και στα επίδικα τιμολόγια, στην ισχυριζόμενη οφειλή και την επίδοση της απαίτησης του άρθρου 212(α) του Κεφ. 113 στην Lois Builders. Αναφέρει επίσης ότι η απαίτηση υπογραφόταν από την Maouris, ότι επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Lois Builders και ότι το κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο ποσό έμεινε απλήρωτο για 3 εβδομάδες από την επίδοση και ότι παραμένει απλήρωτο. Όπως αναφέρεται στο Annual Practice 1958, σελ. 575 σε σχέση με την Ο. 25 r. 4 των παλαιών Αγγλικών θεσμών που είναι πανομοιότυπη με τη Δ. 27 Θ.3 των δικών μας Θεσμών: «So long as the Statement of Claim or the particulars . disclose some cause of action, or raise some question fit to be decided by a Judge or a jury, the mere fact that the case is weak and not likely to succeed, is no ground for striking out.» Ενόψει των πιο πάνω κρίνω ότι η κυρίως αίτηση αποκαλύπτει συζητήσιμο ζήτημα προς εκδίκαση (question fit to be decided). Πληροί τις προϋποθέσεις ως προς τον τύπο και περιεχόμενο μια αίτησης αυτής της φύσης και περιλαμβάνει τους αναγκαίους ισχυρισμούς. Η ορθότητα της επίδοσης της απαίτησης δεν έχει αμφισβητηθεί. Συνεπώς, δεν διαπιστώνω ότι η κυρίως αίτηση πάσχει, είναι επιπόλαιη ή ενοχλητική, αναντίλεκτα ανυπόσταση ή δεν αποκαλύπτει αιτία αγωγής, ώστε να δικαιολογείται ο παραμερισμός ή η διαγραφή της στη βάση της Δ. 27 Θ.
- Δεν εξετάζω τις πιθανότητες επιτυχίας της κυρίως αίτησης αφού αυτό δεν είναι του παρόντος. Συνοψίζοντας τα πιο πάνω, κρίνω ότι δεν παρέχεται ευχέρεια για παραμερισμό ή διαγραφή της κυρίως αίτησης στη βάση της Δ. 27 Θ.
- Παρενθετικά να σημειώσω ότι η Lois Builders επικαλείται επίσης τη Δ. 19 Θ.26 στην νομική βάση της Αίτησης. Όμως θεωρώ ότι η διάταξη εκείνη δεν εφαρμόζεται στη συγκεκριμένη περίπτωση αφού αφορά τη συμμόρφωση των διαδίκων με τους κανόνες ορθής δικογράφησης και όχι ζητήματα εγκυρότητας του δικογράφου[5]. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο η κυρίως αίτηση μπορεί και πρέπει να διαγραφεί στη βάση της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου. Όπως εξηγήθηκε στην Αγγλική υπόθεση Charles Forte Investments Ltd v. Amanda
(1964)Ch. 240: «The Court has inherent jurisdiction to strike out a petition for Winding up which is bound to fail, and to grant an injunction restraining the presentation of such petition»[6]. Η θέση της Lois Builders είναι ότι η κυρίως αίτηση προωθείται εκβιαστικά από την Maouris για να εξαναγκάσει την Lois Builders να πληρώσει το επίδικο χρέος το οποίο δεν υφίσταται με την απειλή των επιπτώσεων που ενδεχομένως θα έχει η κυρίως αίτηση και η δημοσίευση της. Η Maouris δεν αποδέχεται αυτή τη θέση. Όπως εξηγείται στην Stonegate Securities Ltd v. Grecory [1980] Ch. 576: «Ιn my opinion a petition founded on a debt which is disputed in good faith and on substantial grounds is demurrable for the reason that the petitioner is not a creditor of the company within the meaning of section 224
(1)at all, and the question whether he is or is not a creditor of the company is not appropriate for adjudication in winding up proceedings.» Για να στοιχειοθετηθεί η θέση της Lois Builders ότι η κυρίως αίτηση προωθείται εκβιαστικά, πρέπει να παρουσιάσει ουσιαστικά στοιχεία (substantial grounds) που τείνουν να δείξουν ότι υπάρχει γνήσια και εύλογη αμφισβήτηση του ισχυριζόμενου χρέους. Όπως αναφέρθηκε στην Αγγλική υπόθεση Abbey National Plc v JSF Finance & Currency Exchange Co. Ltd
(2006)EWCA Civ. 328: «In order to establish that there are substantial grounds for disputing the debt the company should be able to show that its contention is fairly arguable and that there is prima facie evidence of the relevant facts to support its contention. [I]t seems to me that the degree of particularity required to support an allegation of fraud in an action is more than that needed to demonstrate substantial grounds for disputing liability such as to make the winding up procedure inappropriate. Similarly, once it is established that there are substantial grounds for disputing the claim which may include issues of law and that they are advanced honestly, the court should not go on to consider the prospects of success of either party to the dispute». Επανέρχομαι στην προκείμενη περίπτωση και στα γεγονότα που επικαλείται η πλευρά της Lois Builders. Η πώληση και η παραλαβή εμπορευμάτων και προϊόντων δεν έχει αμφισβητηθεί. Ούτε αμφισβητήθηκαν οι καταστάσεις λογαριασμού, αποδείξεις πληρωμής, και credit notes που αφορούν τα διάφορα τιμολόγια. Παραμένει ασαφές πως προέκυψαν οι υπερπληρωμές που αναφέρει η Lois Builders, για το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των €120.836,10, του οποίου μάλιστα δεν φαίνεται η Lois Builders να διεκδικεί την επιστροφή. Έχω σημειώσει όσα αναφέρει η Lois Builders αναφορικά με τον τρόπο που γίνονταν οι πληρωμές στο έργο όπου αυτή ήταν εργολάβος και η Maouris υπεργολάβος. Από τις συμφωνίες που παρουσίασε δεν μπορεί να εξαχθεί ασφαλές (για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας) συμπέρασμα, ούτε παρέχεται πλήρης εικόνα. Η παρουσίαση ενός και μόνο διατακτικού πληρωμής δεν διασαφηνίζει το ζήτημα. Επιπρόσθετα, στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση της Maouris γίνεται αναφορά σε διαβουλεύσεις μεταξύ εκπροσώπων των δύο εταιρειών προς διευθέτηση της εξόφλησης του ποσού και ετοιμασία κειμένου σχετικής συμφωνίας από την οποία υπαναχώρησε η Lois Builders. Αντίγραφο της σχετικής αλληλογραφία επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση. Ο συνήγορος της Lois Builders εισηγείται στην αγόρευση του ότι η αλληλογραφία αυτή δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη γιατί συνιστά προνομιούχα αλληλογραφία καθότι έφερε την ένδειξη «Άνευ βλάβης» και ανταλλάχθηκε στα πλαίσια προσπάθειας συμβιβασμού. Πράγματι κάποια από τα μηνύματα που περιλαμβάνονται στην αλληλογραφία και στάλθηκαν από την πλευρά της Lois Builders φέρουν την ένδειξη «Άνευ βλάβης δικαιωμάτων». Εφόσον η αλληλογραφία ανταλλάχθηκε, άνευ βλάβης, μεταξύ των μερών σε προσπάθεια συμβιβασμού της διαφοράς, αυτό την καθιστά προνομιούχα και μη αποδεκτή ως μαρτυρία[7]. Συνεπώς δεν λαμβάνεται υπόψη το περιεχόμενο των μηνυμάτων που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση της Maouris. Όμως η θέση της Lois Builders ότι η αλληλογραφία είναι προνομιούχα επειδή ανταλλάχθηκε στα πλαίσια προσπάθειας συμβιβασμού, δεν συνάδει με τη θέση ότι καμία οφειλή υπάρχει. Εάν δεν υπάρχει οφειλή, τότε προς τί οι διαβουλεύσεις για συμβιβασμό; Το επιχείρημα δεν στέκει στη βάσανο της λογικής. Παράλληλα, μετά την παραλαβή της απαίτησης του άρθρου 212 του Κεφ. 113 στις 16.7.2021, η Lois Builders δεν αμφισβήτησε την ύπαρξη της ισχυριζόμενης οφειλής (παρά μόνο μέσω της παρούσας Αίτησης που καταχωρήθηκε στις 7.7.2022). Καμία διαμαρτυρία προς την Maouris γραπτώς ή άλλως πως. Επιστολή ημερομηνίας 16.7.2021 που στάλθηκε από την Lois Builders προς την Maouris μετά την επίδοση της απαίτησης, καμία διαμαρτυρία ή άρνηση της οφειλής περιέχει. Με αυτήν η Lois Builders ζητά μόνο στοιχεία ως προς το ποσό που απαιτείται. Στο σύγγραμμα Palmer's Company Law, 24th edition, σελ. 1364 αναφέρονται τα εξής σε σχέση με την καλή τη πίστη αμφισβήτηση χρέους σε διαδικασία αυτής της φύσης: «To fall within the general principle the dispute [of the debt] must be bona fide in both a subjective and an objective sense. Thus it must be honestly believed to exist and must be based on substantial and reasonable grounds. "Substantial" means having substance and not frivolous and which the court should therefore ignore. There must be so much doubt and question about the liability to pay the debt that the court sees that there is a question to be decided. The onus is on the company "to bring forward a prima facie case which satisfies the court that there is something which ought to be tried either before the court itself or in an action or by some other proceeding.» Το βάρος επομένως ήταν στους ώμους της Lois Builders να δείξει ουσιαστικούς ή εύλογους λόγους αμφισβήτησης του χρέους (substantial or reasonable), τόσο με την υποκειμενική έννοια αλλά και στην αντικειμενική θεώρηση των πραγμάτων (both in a subjective and an objective sense). Από τα ενώπιον μου δεδομένα, για τους σκοπούς του παρόντος σταδίου, δεν διαπιστώνω γεγονότα που να δεικνύουν ουσιαστική και αντικειμενική άρνηση ή αμφισβήτηση της ισχυριζόμενης οφειλής από την Lois Builders. Ο συνήγορος της Lois Builders εισηγείται ότι ακόμα και αν υπάρχει οφειλή, αυτή έχει παραγραφεί και συνεπώς δεν πρέπει να επιτραπεί στην Maouris να προωθεί αίτηση εκκαθάρισης για χρέος που έχει παραγραφεί. Αντίθετη είναι η άποψη του συνηγόρου της Maouris. Έχω μελετήσει όσα αναφέρονται στις αγορεύσεις των συνηγόρων. Η θέση του συνηγόρου της Lois Builders είναι ότι η παρούσα περίπτωση εμπίπτει στις διατάξεις του άρθρου 7
(2)του Ν. 66(Ι)/2012 και συνεπώς το αγώγιμο δικαίωμα της Maouris παραγράφηκε 3 χρόνια μετά τη συμπλήρωση της βάσης αγωγής. Η θέση του συνηγόρου της Maouris είναι ότι η περίπτωση εμπίπτει στις πρόνοιες του άρθρου 4 και το αγώγιμο δικαίωμα παραγράφεται 10 έτη μετά τη συμπλήρωση της βάσης αγωγής. Το άρθρο 7
(2)του Ν. 66(Ι)/2012 αναφέρει τα εξής: «Καμιά αγωγή που αφορά σύμβαση ή οιονεί σύμβαση σε σχέση με συμφωνηθείσα ή εύλογη αμοιβή δικηγόρου, ιατρού, οδοντίατρου, αρχιτέκτονα, πολιτικού μηχανικού, εργολάβου, άλλου ανεξάρτητου επαγγελματία δεν εγείρεται μετά πάροδο τριών ετών από την ημέρα συμπλήρωσης της βάσης της αγωγής.» Οι λέξεις «άλλου ανεξάρτητου επαγγελματία» δεν ερμηνεύονται στον Ν. 66(Ι)/2012. Όμως δεν συμφωνώ με το επιχείρημα της Lois Builders, ότι η Maouris στην προκείμενη περίπτωση εμπίπτει στην έννοια «άλλου ανεξάρτητου επαγγελματία», ώστε να τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 7
(2)του Ν. 66(Ι)/2012. Όπως εξηγήθηκε στην Γ.Α. ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 178/2017, ημερομηνίας 24.10.2018: «Όταν ο νομοθέτης χρησιμοποιεί γενικούς όρους ως συνέχεια απαρίθμησης όρων οι οποίοι προσδιορίζουν με πιο συγκεκριμένο τρόπο πρόσωπα ή πράγματα, που λόγω κοινών χαρακτηριστικών είναι δυνατό να ενταχθούν στην ίδια κατηγορία ή τάξη, τότε τεκμαίρεται πως η πρόθεση του νομοθέτη είναι ότι οι γενικοί όροι που ακολουθούν είναι του 'ίδιου είδους' (ejusdem generis), ήτοι ανήκουν στο ίδιο είδος, τάξη ή κατηγορία με τους προηγηθέντες συγκεκριμένους όρους.» Σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμμα Maxwell on Interpretation of Statute, 10η έκδοση, σελ. 297: «The ejusdem generis rule. In the abstract, general words, like all others, receive their full and natural meaning, and the courts will not impose on them limitations not called for by the sense or objects of the enactment.. But the general word which follows particular and specific words of the same nature as itself takes its meaning from them and is presumed to be restricted to the same genus as those words. For according to a well established rule in the construction of statutes, general terms following particular ones apply only to such persons or things as are ejusdem generis with those comprehended in the language of the statute.» Σε αυτή την περίπτωση, οι λέξεις «άλλου ανεξάρτητου επαγγελματία» πρέπει να ιδωθούν σε συνάρτηση με τα υπόλοιπα επαγγέλματα που προηγούνται στο άρθρο 7
(2)του Ν. 66(Ι)/2012 δηλαδή, ιατρούς, δικηγόρους, αρχιτέκτονες, πολιτικούς μηχανικούς, οδοντίατρους, εργολάβους. Αυτές οι έννοιες παραπέμπουν στο ότι ο σκοπός του νομοθέτη ήταν να συμπεριλάβει αδειούχους επαγγελματίες που παρέχουν κάποιου είδους υπηρεσία (licenced/regulated professionals). Συνεπώς, σύμφωνα με τον κανόνα ερμηνείας ejusdem generis που ανέφερα πιο πάνω, οι λέξεις «άλλου ανεξάρτητου επαγγελματία» δεν ερμηνεύονται ότι περιλαμβάνουν έμπορο ή πρόσωπο που πώλησε ή προμήθευσε εμπορεύματα ή προϊόντα. Τέτοια ερμηνεία των λέξεων «ανεξάρτητου επαγγελματία» θα ήταν αντίθετη με το κείμενο στο σύνολο του. Τέλος, τα συμβόλαια που παρουσιάζει η Lois Builders για να καταδείξει ότι είναι οικονομικά εύρωστη, δεν είναι του παρόντος να εξεταστούν. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που θα αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης για σκοπούς του άρθρου 212 του Κεφ. 113, στα πλαίσια της κυρίως αίτησης, είναι κατά πόσο η εταιρεία είναι «ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της», έννοια ευρύτερη από τα συμβόλαια για εκτέλεση εργασιών που έχει συνάψει. Συνοψίζοντας τα πιο πάνω, δεν διαπιστώνω γεγονότα που, αντικειμενικά κρινόμενα, να δείχνουν ουσιαστική αμφισβήτηση της ισχυριζόμενης οφειλής από την πλευρά της Lois Builders. Επιπρόσθετα, δεν διαπιστώνω γεγονότα που να δείχνουν ότι η Maouris ενεργεί κακόπιστα στην καταχώρηση της κυρίως αίτησης. Συνεπώς ούτε κατ' επίκληση της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου θα μπορούσε να παραμεριστεί ή διαγραφεί η κυρίως αίτηση στη βάση του ότι αυτή είναι καταχρηστική. Ενόψει των πιο πάνω διαπιστώσεων, καταλήγω ότι η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Ακολουθώντας το αποτέλεσμα, τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Maouris και εναντίον της Lois Builders, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ...................... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Σχετική η K.M.C. Motors v Jorephanco Trading and Construction Company
(1984)1 CLR 390 [2] In re Pelmako Development Ltd
(1991)1 A.A.Δ. 146 [3] Σχετικές ενδεικτικά οι Λοΐζος Λουκά & Υιοί Λτδ ν Εθνική Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.
(1999)1 Α.Α.Δ. 1316, Κozinskaya River Limited v KLCC Holdings Limited Πολιτική Έφεση Ε43/2013 ημερομηνίας 23.3.2017, Ν. Σιακόλας ν Federal Bank of Lebanon
(1998)1 A.A.Δ. 1338 [4] In re Pelmako Development Ltd (ανωτέρω) [5] Cyber Group Ltd v. Κυριάκου Χαραλαμπίδη κ.ά
(2004)1Γ Α.Α.Δ. 1852 [6] Σχετική και η Αγγλική υπόθεση Bryanston Finance Ltd v De Vries (Νο.2)
(1976)Ch. 63 [7] Σχετική η ανάλυση στο σύγγραμμα Το Δίκαιο της Απόδειξης, Σάντη και Ηλιάδη, 2η έκδοση, σελ 1004-1005 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο