ARTIO DESIGNS ν. Stephen Van Zutphen κ.α., Αρ. Αγωγής: 4947/11, 2/10/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:A191 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4947/11 Μεταξύ: ARTIO DESIGNS Ενάγοντες - Αιτητές και
- Stephen Van Zutphen
- Αθηνά Τσιακουρή Van Zutphen Εναγόμενοι - Καθ΄ων η αίτηση ---------- Ημερομηνία: 02 Οκτωβρίου, 2023 Για Ενάγοντες - Αιτητές: κα. Κουκουμά για Ιωαννίδης, Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενους - Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 : κ. Σ. Δράκος για Σωτήρης Δράκος Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Αίτηση ημερ. 13/09/2021 για οικονομική εξέταση των Εναγομένων - Καθ΄ων η αίτηση Οι Ενάγοντες - Αιτητές με την αίτησή τους ζήτησαν όπως οι Εναγόμενοι 1 και 2 - Καθ΄ων η αίτηση 1 και 2 εξεταστούν σε σχέση με την οικονομική τους κατάσταση με σκοπό την έκδοση διατάγματος καταβολής των δικηγορικών εξόδων που προέκυψαν στην διαδικασία με μηνιαίες δόσεις. Ζητήσαν επίσης την έκδοση και άλλων διαταγμάτων τα οποία τελικά δεν προώθησαν. Η Αίτηση βασίζεται στα άρθρα 82 - 87, 90, 91Α - Ι, του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, στα άρθρα 31, 41 και 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου, στον περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο, Κεφ.62, στον περί Καταδολίευσης των εκ Δικαστικής Αποφάσεως Πιστωτών Νόμο Ν.60(Ι)/08, στη Δ.48 θ.θ.2, 3, 8 και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στις συμφυείς εξουσίες και την γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της δικηγόρου Π.Κ, το Δικαστήριο στις 23/08/19, κατά την έκδοση της απόφασής του, επιδίκασε έξοδα υπέρ των Εναγόντων και εναντίων των Εναγομένων - Καθ΄ων η αίτηση ύψους €14.849 πλέον €693 ως πραγματικά έξοδα πλέον νόμιμο τόκο 5.5% ετησίως από 14/07/11 μέχρι 31/12/14 και τόκο 4% ετησίως από 01/01/15 μέχρι 31/12/16, τόκο 3.5% ετησίως από 01/01/17 μέχρι 31/12/18 και τόκο 2% ετησίως από 01/01/19 μέχρι εξοφλήσεως πλέον €104 έξοδα διατάγματος πλέον €2.821,31 Φ.Π.Α. Από την έκδοση της απόφασης δεν καταβλήθηκε οποιοδήποτε ποσό και το εξ αποφάσεως χρέος εξακολουθεί να παραμένει άμεσα απαιτητό. Το ένταλμα κατάσχεσης κινητής περιουσίας ημερομηνίας 29/07/21 επιστράφηκε ανεκτέλεστο. Η Αίτηση αντιμετωπίστηκε με την καταχώριση Ένστασης στην οποία εγέρθηκε προδικαστική ένσταση ότι η απόφαση του Δικαστηρίου δεν επιτρέπει την εκτέλεση της απόφασης ως είναι διατυπωμένη. Καταγράφηκαν και άλλοι τρεις
(3)λόγοι Ενστάσεως. Συγκεκριμένα ότι οι Ενάγοντες - Αιτητές εμποδίζονται από του να ζητούν τμηματική εκτέλεση της απόφασης, ότι η υπό κρίση αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και παραβίαση της αρχής της δεσμευτικότητας των δικαστικών αποφάσεων και ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 δεν έχουν τα οικονομικά μέσα να καταβάλλουν οποιοδήποτε ποσό. Η Ένσταση βασίζεται στην Δ.48 θ.θ. 1 - 8 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στα άρθρα 84
(1), 86, 87, 90
(2), 90Α(γ) - 91
(2), του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Άρθρο 1 του Πρωτοκόλλου 4 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στις συμφυείς και γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου, την πρακτική και τη νομολογία. Υποστηρίχθηκε με ένορκη δήλωση της Εναγόμενης 2 - Καθ΄ης η αίτηση 2, η οποία έχει εξουσιοδοτηθεί και από τον Εναγόμενο 1 - Καθ΄ου η αίτηση 1 στην κατάρτιση της συγκεκριμένης ένορκης δήλωσης. Σύμφωνα με την Ομνύουσα στις 23/08/2019 το Δικαστήριο εξέδωσε την απόφασή του στην συγκεκριμένη υπόθεση και καταχωρίστηκε εναντίον της απόφασης η Έφεση 353/19, στις 24/09/19 και Αντέφεση στις 16/10/
- Στις 25/09/19 οι Ενάγοντες καταχώρισαν αίτηση για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης, που εκδόθηκε στα πλαίσια της Ανταπαίτησης και με την οποία διατάσσονταν όπως μεταβιβάσουν το ακίνητο επ΄ονόματι των Εναγομένων 1 και 2, μέχρι την τελική εκδίκαση και έκδοση της απόφασης στην Έφεση. Στις 08/01/20 εκδόθηκε το διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης αναφορικά με τη μεταβίβαση του ακινήτου. Και ενώ εκδόθηκε διάταγμα αναστολής καταχωρίστηκε η υπό κρίση αίτηση με την οποία επιδιώκεται η εκτέλεση της απόφασης με την αποσπασματική αποπληρωμή των δικηγορικών εξόδων που επιδικάστηκαν υπέρ των Εναγόντων - Αιτητών. Καταχωρίστηκε και από τους Καθ΄ων η αίτηση αίτηση για αναστολή της απόφασης και στις 31/10/22 το Δικαστήριο ανέστειλε το μέρος που αφορά την απαίτηση των Εναγόντων αλλά απέρριψε το μέρος που αφορά τα έξοδα. Η απόφαση του Δικαστηρίου εφεσιβλήθηκε. Προωθεί τη θέση, η Ομνύουσα, ότι λόγω της πολυπλοκότητας των θεμάτων που αφορούν την υπόθεση και των νομικών ζητημάτων που εγείρονται θα είναι μεγάλη αδικία οι Ενάγοντες - Αιτητές να αποκτήσουν προβάδισμα ή πλεονέκτημα με το να εξαναγκάσουν του Εναγόμενους - Καθ΄ων η αίτηση να πληρώσουν τμηματικά την απόφαση, αφού η απόφαση είναι μία και δεν μπορεί να διαιρεθεί. Επιπρόσθετα το διατακτικό μέρος της απόφασης του Δικαστηρίου απαγορεύει τη λήψη οποιονδήποτε μέτρων εκτέλεσης εναντίον των Εναγόντων από τους Εναγόμενους εκτός αν προηγουμένως οι Ενάγοντες μεταβιβάσουν την κατοικία στο όνομα των Εναγομένων, το οποίο δεν έχει γίνει λόγω και του διατάγματος αναστολής. Υποστηρίζει ότι η προσπάθεια να προωθήσουν μέτρα εκτέλεσης συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και παράβαση του διατακτικού της απόφασης ενώ παραβιάζεται και η αρχή της δεσμευτικότητας των δικαστικών αποφάσεων. Κατά την δική της άποψη η αίτηση καταχωρίστηκε καθαρά για σκοπούς πίεσης και για απόκτηση προβαδίσματος. Η ίδια η Ομνύουσα αναφέρεται στην πρακτική που επιβάλλει την καταβολή των εξόδων όμως προωθεί τη θέση ότι η υπό συζήτηση υπόθεση είναι διαφορετική γιατί προέχει ο σεβασμός του ανθρώπινου δικαιώματος των Καθ΄ων η αίτηση να τύχουν ίσης μεταχείρισης. Επιπρόσθετα προωθεί τη θέση ότι δεν είναι σε θέση να πληρώνουν οποιοδήποτε ποσό. Η Καθ΄ης η αίτηση 2 ισχυρίζεται ότι είναι παντρεμένη και μητέρα δύο παιδιών ηλικίας 16 και 21 ετών. Εργάζεται ως λογίστρια με μηνιαίο μισθό €1.000 και ο Καθ΄ου η αίτηση 1 λαμβάνει επίσης €1.000 ως μισθό. Από το ποσό των €2.000 καταβάλλονται έξοδα ύψους €1.970 ήτοι €120 στην Α.Η.Κ., €60 μηνιαίως στην Υδατοπρομήθεια, €650 στον Φορέα Ισότιμης Κατανομής Βαρών, €20 σε κοινοτικούς φόρους, €300 σε διατροφή, €120 σε βενζίνη, €600 στην διαμονή και διατροφή της φοιτήτρια κόρης τους και €100 στα σχολικά της μικρότερης κόρης και σε άλλες δραστηριότητες. Ως εκ τούτου υπάρχει αντικειμενική δυσκολία στην καταβολή οποιουδήποτε ποσού και για αυτό αιτείται την απόρριψη της αίτησης. Και οι δύο Καθ΄ων η αίτηση αντεξετάστηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία. Ο Καθ΄ου η αίτηση 1 αντεξεταζόμενος υποστήριξε ότι η κόρη του, ηλικίας 21 ετών, έχει ολοκληρώσει τις σπουδές της αλλά θα μεταβεί στην Αγγλία για μεταπτυχιακές σπουδές. Ερωτηθείς ανέφερε ότι η φοιτήτρια δεν έλαβε οποιαδήποτε δάνεια ή χορηγία για σκοπούς των σπουδών γιατί δεν ήθελε να έχει χρέη όταν ολοκληρώσει τις σπουδές της. Όμως δήλωσε ότι δεν χειρίζεται ο ίδιος τα οικονομικά της οικογένειας, τα οποία χειρίζεται η σύζυγός του. Πιθανολόγησε ότι ίσως η θυγατέρα του να έλαβε κάποιο ποσό από την Κυβέρνηση. Προσκόμισε στο Δικαστήριο λογαριασμό του Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας και σημειώθηκε ως Τεκμήριο 1, λογαριασμό ρεύματος και σημειώθηκε ως Τεκμήριο 2 και Βεβαίωση του Εργοδότη του σε σχέση με τις απολαβές του και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
- Ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος έχει μόνο το μισθό του από την εταιρεία CORECY TECHNOLOGIES LTD, της οποίας είναι ένας εκ των διευθυντών αλλά και μέτοχος. Παραδέχθηκε ότι ο ίδιος είχε δημιουργήσει δύο εταιρείες, λογισμικές εταιρείες ως εξήγησε, οι οποίες ασχολούνται με προγράμματα που αφορούν τα σπορ. Η αμερικάνικη εταιρεία ήταν start up εταιρεία, η οποία τελικά απέτυχε και η κυπριακή, με το ίδιο όνομα, είχε εγγραφεί, στην περίπτωση που πετύχαινε η αμερικάνικη, να είναι έτοιμη να προωθηθεί το πρόγραμμα. Όμως η προσπάθεια απέτυχε. Καμιά από τις εταιρείες δεν διατηρεί τραπεζικούς λογαριασμούς γιατί είναι αδρανείς. Παραδέχθηκε ότι υπάρχει ακόμη μια εταιρεία η SBZ Football Ltd, η οποία ασχολείται με λογισμικά για το ποδόσφαιρο, της οποίας είναι μέτοχος και διευθυντής, η οποία όμως είναι στα πρώτα της στάδια και δεν έχει εισπράξεις. Η συγκεκριμένη εταιρεία βρίσκεται στη διαδικασία ανεύρεσης επενδυτών. Όταν του υποβλήθηκε ότι στο Linked in καταγράφεται ότι η συγκεκριμένη εταιρεία έχει υπαλλήλους ισχυρίστηκε ότι είναι εθελοντές σε μια προσπάθεια εξεύρεσης επενδυτών. Όσο αφορά τα γραφεία, από τα οποία λειτουργεί η συγκεκριμένη εταιρεία, ισχυρίστηκε ότι οι εθελοντές βοηθούν μέσω του διαδικτύου και ότι οι διευθύνσεις που καταγράφονται είναι των επενδυτών και όταν χρειαστεί να χρησιμοποιηθεί κάποιο γραφείο ενημερώνεται ο επενδυτής. Ήταν η θέση του ότι δεν έχει προσωπικά έξοδα αφού δεν καπνίζει και καταναλώνει αλκοόλ μόνο όταν βρεθεί με φίλους, ήτοι δύο μπύρες την βδομάδα. Αναφορικά με το κινητό του τηλέφωνο ισχυρίστηκε ότι είναι παλαιό και ότι έχει οικογενειακό συνδρομητικό πακέτο στην EPIC. Όσο αφορά την διακίνησή του ισχυρίστηκε ότι χρησιμοποιεί το αυτοκίνητο της κόρης του που απουσιάζει στο εξωτερικό. Κατά την επανεξέταση του κατέθεσε την κατάσταση αποδοχών του ως Τεκμήριο
- Η Καθ΄ης η αίτηση 2 κατέθεσε την Βεβαίωση Μισθοδοσίας της ως Τεκμήριο 5, την κατάσταση αποδοχών της ως Τεκμήριο 6, Βεβαίωση της Ελληνικής Τράπεζας ως Τεκμήριο 7 και έγγραφο του Πανεπιστημίου του Durham ως Τεκμήριο
- Αντεξεταζόμενη ισχυρίστηκε ότι είναι μέτοχος και γραμματέας της εταιρείας CORECY TECHNOLOGIES LTD αλλά δεν λαμβάνει μέρισμα γιατί δεν υπάρχουν κέρδη. Το ίδιο ισχύει για τις άλλες δύο εταιρείες στις οποίες είναι μέτοχος. Ο μισθός της ανέρχεται στα €1.
- Ερωτηθείσα ανέφερε ότι έχει τηλέφωνο μάρκας Ι - Phone10 για το οποίο καταβάλλει €20 το μήνα. Ισχυρίστηκε ότι για τις διακινήσεις τους χρησιμοποιούν, ως οικογένεια, το αυτοκίνητο της κόρης τους που απουσιάζει στο εξωτερικό. Ερωτηθείσα ανέφερε ότι δεν έχει προσωπικά έξοδα. Δεν καπνίζει και πηγαίνει κομμωτήριο κάθε 6 βδομάδες πληρώνοντας το ποσό των €
- Δεν βγαίνει και όταν βγει πηγαίνει στην αδελφή της που διατηρεί καφετέρια. Υποστήριξε ότι η θυγατέρα της δεν έχει ολοκληρώσει τις σπουδές της, λόγω των απεργιών που υπήρχαν στο Πανεπιστήμιο. Όταν της υποβλήθηκε ότι η κόρη της εργάζεται υποστήριξε ότι δεν εργάζεται και ότι στο Linked in κατέγραψε ότι εργάζεται για σκοπούς πείρας. Κατατέθηκε, ως Τεκμήριο 9, αντίγραφο της σελίδας της θυγατέρας της στο Linked in. Μετά την ολοκλήρωση της εξέτασης και οι δύο συνήγοροι αγόρευσαν αρχικά για την προδικαστική ένσταση και στην συνέχεια επί της ουσίας της αίτησης. Ο κ. Δράκος αγορεύοντας προς υποστήριξη της προδικαστικής ένστασης ισχυρίστηκε ότι το Εφετείο, στην απόφασή του, δεν πραγματεύτηκε την απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου σε σχέση με τα έξοδα. Επιπρόσθετα ισχυρίστηκε ότι το Δικαστήριο κωλύεται να εκδικάσει αίτηση που αφορά οποιοδήποτε μέτρο εκτέλεσης από τι στιγμή που οι Ενάγοντες δεν έχουν συμμορφωθεί με την απόφαση του Δικαστηρίου. Αντίθετη άποψη είχε η κα Κουκουμά, η οποία υποστήριξε ότι η απόφαση του Δικαστηρίου δεν έχει αυτή την έννοια και ότι η καταβολή των δικηγορικών εξόδων δεν σχετίζεται με την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. Εξήγησε ότι ο λόγος που καταχωρίστηκε η αίτηση αναστολής εκτέλεσης της μεταβίβασης ήταν γιατί οι Εναγόμενοι 1 και 2 δεν είχαν την δυνατότητα να καταβάλλουν το ποσό της απόφασης. Επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου στην απόφαση του Εφετείου ημερ. 07/09/2023 και ισχυρίστηκε ότι το συγκεκριμένο θέμα έχει επιλυθεί. Σε σχέση με την ουσία της αίτησης η ευπαίδευτη συνήγορος των Εναγόντων - Αιτητών ισχυρίστηκε ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 - Καθ΄ων η αίτηση απέτυχαν να αποσείσουν το βάρος απόδειξης αφού δεν προσκόμισαν μαρτυρία από την οποία να αποδεικνύεται η αδυναμία καταβολής οποιουδήποτε ποσού. Ούτε και προώθησαν οποιαδήποτε ανικανότητα για εργασία ή παρουσίασαν οποιουσδήποτε τραπεζικούς λογαριασμούς. Εισηγήθηκε ότι μπορούν να καταβάλλουν €200 έκαστος. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εναγόμενων 1 και 2 - Καθ΄ων η αίτηση ισχυρίστηκε ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση είναι αναλυτική και αντικατοπτρίζει την φτώχια της οικογένειας. Τα εισοδήματά τους είναι περιορισμένα και εισηγήθηκε ένα ποσό της τάξεως των €100 και για τους δύο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Θα πρέπει να εξεταστεί πρωταρχικά η προδικαστική ένσταση που έχει καταγραφεί, ήτοι ότι δεν επιτρέπεται η εκτέλεση της απόφασης εκτός αν οι όροι που έθεσε το Δικαστήριο ικανοποιηθούν από τους Ενάγοντες. Σύμφωνα με την απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ημερομηνίας 14/01/2022 αναστάλθηκε η εκτέλεση της απόφασης που αφορούσε την καταβολή, από τους Εναγόμενους 1 και 2 - Καθ΄ων η αίτηση 1 και 2 του ποσού των €256,970,95 όχι όμως η καταβολή των δικηγορικών εξόδων. Η απόφαση για μη συμπερίληψη της καταβολής των εξόδων στην αναστολή εφεσιβλήθηκε και το Εφετείο στην απόφασή του ημερ. 07/09/2023 αποφάσισε ότι το παράπονο των Εναγομένων - Καθ΄ων η αίτηση θα έπρεπε να προωθηθεί στα πλαίσια της έφεσης εναντίον της απόφασης και επέσυρε την προσοχή στην πρακτική τα δικηγορικά έξοδα να εξαιρούνται της όποιας αναστολής εκτέλεσης της απόφασης εκκρεμούσης της έφεσης με τη ρητή ανάληψη υποχρέωσης επιστροφής τους ανάλογα με το αποτέλεσμα της έφεσης. Ενόψει της κατάληξης του Εφετείου καθώς και της ρητής διαταγής του Δικαστηρίου ότι «απορρίπτεται η αίτηση σε σχέση με τα δικηγορικά έξοδα» είναι η κατάληξη του παρόντος Δικαστηρίου ότι η καταβολή των εξόδων δεν έχει ανασταλεί και οι Ενάγοντες - Αιτητές δικαιούνται να προωθούν μέτρα εκτέλεσης σε σχέση με τα επιδικασθέντα, προς όφελός τους, δικηγορικά έξοδα. Εξετάζοντας την ουσία της αίτησης οι βασικές αρχές που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη, κατά την έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων, έχουν καθοριστεί διαχρονικά από τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Αναφορά μπορεί να γίνει στη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Σωτηρίου ν. Universal Bank Public LTD Πολ. Εφ.271/13 ημερ. 09/03/2020, ECLI:CY:AD:2020:A
- Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το εισόδημα και τις εύλογες προσωπικές και οικογενειακές ανάγκες του χρεώστη. Δεν εκδίδεται διάταγμα εάν αυτό θα επηρεάσει την ικανότητα του χρεώστη να αντιμετωπίσει τις ουσιαστικές ανάγκες του ιδίου και της οικογένειάς του, οι οποίες περιλαμβάνουν τη στέγαση, τη διατροφή, την ιατρική περίθαλψη και κάποιο περιθώριο έκτακτων δαπανών (βλ. Christoforou v. Athanasiou
(1981)1 C.L.R. 696 και Λαϊκή Τράπεζα ν. Χαραλάμπους
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 556). Τα κριτήρια πάνω στα οποία το Δικαστήριο μπορεί να βασίσει την απόφασή του, για προσδιορισμό της μηνιαίας δόσης για αποπληρωμή του δικαστικού χρέους, έχουν παρατεθεί στην υπόθεση Φλαγκοφάς ν. Αταλέζα Λτδ
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 686 και υιοθετήθηκαν και στην υπόθεση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ν. Κωνσταντίνου
(2000)1 Α.Α.Δ. 1034 και είναι τα ακόλουθα: «Ο περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος, Κεφ. 6, Μέρος ΙΧ-Η διαδικασία έρευνας σχετικά με τα μέσα του εξ αποφάσεως οφειλέτη είναι ανακριτικού χαρακτήρα. Η οικονομική ευχέρεια του οφειλέτη συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του ίδιου και της οικογένειάς του για αξιοπρεπή διαβίωση, (στέγαση, διατροφή, ιατρική περίθαλψη, μόρφωση παιδιών, και ευχέρεια για οικονομική διακίνηση του οφειλέτη) - Μετά τη διαπίστωση της οικονομικής ευχέρειας ο επακριβής καθορισμός του ποσού της δόσεως επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου». Το Δικαστήριο αφού λάβει υπόψη του τα εισοδήματα του χρεώστη και τις οικογενειακές του ανάγκες, μπορεί να διατάξει την καταβολή ποσού που είναι περίσσευμα από τις απολαβές, μετά από την αφαίρεση εύλογου ποσού που είναι αναγκαίο για τη συντήρηση του χρεώστη και των εξαρτωμένων του, σύμφωνα με την απόφαση στην υπόθεση Gesico Photographic v. J.K. Video
(1991)1 Α.Α.Δ. 134 στη σελίδα 141. Στην Μιχαήλ κ.α. v. Α/φοί Πούλλου Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 1759, τονίζονται τα ακόλουθα: «Η έρευνα η οποία διεξάγεται από το δικαστήριο στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας στοχεύει στη διαπίστωση του κατά πόσο ο συγκεκριμένος χρεώστης έχει την ικανότητα να πληρώνει το εξ' αποφάσεως χρέος του με περιοδικές δόσεις ανάλογα με τα οικονομικά μέσα που διαθέτει. Η έρευνα δεν περιορίζεται μόνο στην εξέταση του χρεώστη. Το δικαστήριο μπορεί να ακούσει μάρτυρες, των οποίων η μαρτυρία κρίνεται ως αναγκαία για τους σκοπούς της έρευνας. Το δικαστήριο με βάση την ολότητα της ενώπιόν του μαρτυρίας μπορεί να διατάξει τον εξ' αποφάσεως χρεώστη να πληρώσει το εξ' αποφάσεως χρέος του με περιοδικές δόσεις. Τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη είναι το εισόδημα του χρεώστη και οι εύλογες προσωπικές και οικογενειακές του ανάγκες. Δεν εκδίδεται διαταγή για πληρωμή του χρέους με μηνιαίες δόσεις εάν η διαταγή αυτή επηρεάζει την ικανότητα του χρεώστη να αντιμετωπίζει βασικές ανάγκες του ίδιου και της οικογένειάς του». Ένας χρεώστης δεν πρέπει ν΄ αφεθεί να δημιουργεί υποχρεώσεις άλλες από τις ουσιαστικές ανάγκες του ίδιου και της οικογένειάς του και να τις χρησιμοποιεί για να αποφύγει την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους του (βλ. ΣΠΕ Αραδίππου ν. Έλλη Ιακώβου
(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2032). Σύμφωνα με τη νομολογία όπως έχει επαναδιατυπωθεί στην Γιαννάκης Κλεοβούλου ν. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ
(2005)1 (Α) Α.Α.Δ. 207, στην οποία υιοθετήθηκε το σκεπτικό της υπόθεσης Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν. Κωνσταντίνου (ανωτέρω): «Η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συνάπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητά της. Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Με αυτά θέλουμε να τονίσουμε ότι τα προβλεπόμενα από το νόμο μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα, εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο του κράτους δικαίου. ........................................................................................... Η δικηγόρος της εφεσίβλητης αναγνώρισε - και έτσι είναι - ότι μεταγενέστερες του δικαστικού χρέους υποχρεώσεις δεν έχουν προτεραιότητα. Ιδίως όταν δεν υπάρχει καν δικαστική απόφαση εναντίον του χρεώστη γι΄ αυτές. Δεν θα συμφωνήσουμε με την εισήγησή της ότι παρά τον κανόνα αυτό, η υστερογενής σύναψη χρέους έχει σημασία και λαμβάνεται υπόψη. Κάτι τέτοιο θα ήταν αντινομικό. Θα εξουδετέρωνε πλήρως την υποχρέωση αποπληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους. Και θα μπορούσε να προβληθεί σε κάθε περίπτωση ως δικαιολογία για αδυναμία πληρωμής.» Έχει νομολογηθεί, περαιτέρω, πως άλλα χρέη για τα οποία δεν υπάρχει διαταγή μηνιαίων πληρωμών ή μεταγενέστερες του δικαστικού χρέους υποχρεώσεις, δεν έχουν προτεραιότητα στο εξ αποφάσεως χρέος (βλ. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v. Κωνσταντίνου, (ανωτέρω) και Κλεοβούλου v. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ, (ανωτέρω). Δαπάνες σχετικά με την κατανάλωση τσιγάρων και ποτών καθώς επίσης δαπάνες που αφορούν διασκέδαση, καφενεία και άλλα συναφή δεν θεωρούνται ως αναγκαία έξοδα βλ.Soteriades v. Koutsiou
(1970)1 CLR 25, Chrysostomou v. Athanasiou
(1981)1 CLR 669. Χρέη για τα οποία δεν υπάρχει διαταγή μηνιαίων πληρωμών ή τα οποία προκύπτουν από μεταγενέστερες του δικαστικού χρέους υποχρεώσεις δεν έχουν προτεραιότητα απέναντι στο εξ' αποφάσεως χρέος, ιδιαίτερα χωρίς να υπάρχει καν δικαστική απόφαση βλ. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v. Μ. Κωνσταντίνου (ανωτέρω). 'Εχοντας αναφερθεί στη νομολογία το Δικαστήριο, σε αυτή τη διαδικασία, η οποία είναι ανακριτικής φύσης, έχει και το ίδιο υποχρέωση να ερευνήσει τις οικονομικές συνθήκες του χρεώστη και αν προκύψει από την ανάκριση αυτή ότι υπάρχει περίπτωση να μην πληγεί η αξιοπρεπής διαβίωσή του, τότε θα πρέπει να εκδίδεται το κατάλληλο διάταγμα. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Το γεγονός ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 2 έχουν συνολικό εισόδημα ύψους €2.000 δεν αποτελεί από μόνο του λόγο για τη μη έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος εναντίον τους. Στην απόφαση Σωτηρίου ν. Universal Bank Public LTD (ανωτέρω) διαβάζονται τα ακόλουθα σχετικά: «H διαχρονική προσέγγιση της νομολογίας εναποθέτει στον εξ' αποφάσεως οφειλέτη την υποχρέωση να αναζητήσει προσοδοφόρα απασχόληση και να εργαστεί για να αποπληρώσει τα δικαστικά του χρέη. Έτσι στην Χριστάκη ή άλλως Παναγιώτου ν. Μιχαήλ
(1998)1(Α) ΑΑΔ 422, κρίθηκε ότι τα προβλήματα υγείας της εφεσείουσας που μπορούσαν να αντιμετωπιστούν, η αφοσίωση της προς τον συμβίο της τον οποίο ήθελε να φροντίζει και οι ευθύνες της προς το παιδί της που διέμενε μαζί τους, δεν αποτελούσαν ακόμα και σωρευτικά ιδωμένα, βάσιμες αιτίες για τη μη αναζήτηση εργασίας από μέρους της. Αναφέρθηκε πως η κατάληξη ότι μπορούσε να εργοδοτηθεί δεν ήταν μόνο εύλογη αλλά και επιβεβλημένη. Η ίδια προσέγγιση ακολουθήθηκε στην Προκοπίου κ.ά. ν. Ανδρέας Λάμπρου Λτδ
(2004)1(Α) ΑΑΔ 310 και στη Λουγκρίδης ν. Eurolife Limited
(2004)1 (B) A.A.Δ.
- » Μέσα σ΄ αυτό το πλαίσιο δεν μπορεί να αγνοηθεί ότι ο Καθ΄ου η Αίτηση 1 φαίνεται να έχει αριθμό εταιρειών για τις οποίες δεν παρουσίασε οποιαδήποτε στοιχεία υπό μορφή τραπεζικών καταστάσεων αλλά αρκέστηκε να πει ότι δεν είναι κερδοφόρες. Το ίδιο έγινε και στην περίπτωση της Καθ΄ης η αίτηση
- Όμως δεν μπορεί να παραγνωριστεί το γεγονός ότι υπάρχει ένα χρέος το οποίο θα πρέπει να εξοφληθεί. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 θεωρώ ότι δεν μετέφεραν στο Δικαστήριο την πραγματική οικονομική τους κατάσταση. Σημειώνω ότι η πλευρά των Αιτητών αμφισβήτησε τους ισχυρισμούς τους και οι ίδιοι δεν παρουσίασαν οποιαδήποτε σημαντική μαρτυρία προς επίρρωση των θέσεων τους παρά το γεγονός ότι έφεραν το βάρος απόδειξης. Αντίθετα παρά τον ισχυρισμό τους, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση, ότι δεν έχουν περίσσευμα από το Τεκμήριο 7 προκύπτει ότι πληρώνεται μηνιαία δόση δανείου ύψους €649,27 στην Ελληνική Τράπεζα η οποία δεν καταγράφεται στην παράγραφο 14(β) της ένορκης δήλωσης της Καθ' ης η αίτηση 2 ως έξοδο πλην όμως καταβάλλεται. Η πιο πάνω διαπίστωση οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν είπαν την αλήθεια στο Δικαστήριο. Δεν προσκόμισαν στο Δικαστήριο κατάσταση Τραπεζικού Λογαριασμού που να αποδεικνύει την δεινή οικονομική κατάσταση που επικαλούνται. Από τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ότι τε έξοδά τους μηνιαίως ανέρχονται στα €2.619 ενώ τα εισοδήματά τους ανέρχονται στις €2.
- Επίσης το Τεκμήριο 8 που παρουσίασαν και αφορά τα έξοδα της θυγατέρας τους στην Αγγλία αφορά τον Ιανουάριο του 2023 και όχι οποιοδήποτε άλλο πανεπιστημιακό έτος. Οι πιο πάνω διαπιστώσεις οδηγούν το Δικαστήριο στην κατάληξη ότι οι Καθ΄ων η αίτηση 1 και 2 δεν είπαν την αλήθεια στο Δικαστήριο σε σχέση με την οικονομική τους κατάσταση. Συνεπώς το Δικαστήριο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι θα πρέπει να εκδοθεί κάποιο διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται να πληρώνουν ένα ποσό μηνιαίως για εξόφληση των εξόδων που προέκυψαν στην αγωγή. Ασκώντας κάθε δυνατή επιείκεια και λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου αναφορικά με τις οικονομικές ανάγκες για συντήρηση, διατροφή και τις δυνατότητες των Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 2 και συνυπολογίζοντας τις υποχρεώσεις τους καταλήγω ότι είναι ασφαλές και δίκαιο να εκδώσω διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται όπως πληρώνουν το ποσό των €100- μηνιαίως έκαστος για εξόφληση των εξ αποφάσεως εξόδων που προέκυψαν κατά την εκδίκαση της υπόθεσης. Συνεπακόλουθα της πιο πάνω κατάληξής εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσονται οι Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 2 να πληρώνουν €100- το μήνα έκαστος από 01/11/2023, προς εξόφληση των δικηγορικών εξόδων που προέκυψαν στην διαδικασία πλέον έξοδα της παρούσας διαδικασίας όπως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ....................................... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο