← Κύπρος

Κυριακής Ιάσωνος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Γενικού Εισαγγελέως της Κυπριακής Δημοκρατίας κ.α., Αρ. Αγωγής: 1761/2018, 13/9/2023

Κυριακής Ιάσωνος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Γενικού Εισαγγελέως της Κυπριακής Δημοκρατίας κ.α., Αρ. Αγωγής: 1761/2018, 13/9/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:A219 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1761/2018 Μεταξύ: Κυριακής Ιάσωνος Ενάγουσας και Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω:

  1. Γενικού Εισαγγελέως της Κυπριακής Δημοκρατίας
  2. Υπουργείου Υγείας
  3. Χριστίνας Γιαννάκη, υπό την ιδιότητά της ως διευθύντριας του Υπουργείου Υγείας
  4. Αστυνομίας Κύπρου
  5. Κούμμεττου Κούμεττου, υπό την ιδιότητά του ως μέλους της Αστυνομικής Δυνάμεως Κύπρου
  6. Γεώργιου Άστρα
  7. Andy Kolla
  8. Rhonda Kolla
  9. Νίκης Νίκολα
  10. Ελένης Μυριάνθους
  11. Εφημερίδος «ΠΟΛΙΤΗΣ»
  12. Σωτήρη Παρούτη, υπό την ιδιότητά του ως δημοσιογράφου εις την Εφημερίδα «ΠΟΛΙΤΗΣ» Εναγομένων Ημερομηνία: 13 Σεπτεμβρίου 2023 Αίτηση ημερομηνίας 5.8.2021 από εναγόμενο 6 για προδικαστική εξέταση νομικού σημείου Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο 6-Αιτητή: κα Γ. Τσόκκου για Στυλιανός Ν. Χριστοφόρου & Συνεργάτες Για Ενάγουσα-Καθ΄ ης η αίτηση: κα Α. Κωνσταντινίδου για A. PATSALIDES & ASSOCIATES LLC Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Δημοσίευμα στην εφημερίδα «ΠΟΛΙΤΗΣ», στο φύλλο της 4.7.2015 (σελίδα 31), κάτω από τον τίτλο «Χρίσθηκε καρκινοπαθής, πλαστογράφησε και πήρε 24.000 Ευρώ. Απάτη από δήθεν ασθενή», και η φερόμενη αναδημοσίευση τούτου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης («Facebook» κ.α.) από τους εναγομένους 6, 7, 8, 9 και 10 κατά την περίοδο, μέσα Ιουνίου του 2015 μέχρι αρχές Ιανουαρίου του 2017, ήταν το έναυσμα για την καταχώρηση της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο. Βάση της αγωγής είναι το αστικό αδίκημα της δυσφήμισης και με αυτήν η ενάγουσα επιζητεί από τους εναγομένους, μεταξύ άλλων θεραπειών, Γενικές και/ή Ειδικές και/ή Παραδειγματικές Αποζημιώσεις. Ο εναγόμενος 6 στην Υπεράσπιση του αρνείται τους ισχυρισμούς της ενάγουσας. Παραδέχεται μόνο ότι κατά ή περί την 4.2.2017 αναδημοσίευσε το δημοσίευμα, το οποίο «τυχαία διάβασε μέσω διαδικτύου» και στο οποίο παρέθεσε τα δικά του σχόλια ή/και εξέφρασε την δική του γνώμη, χωρίς να γνωρίζει περαιτέρω ή/και χωρίς να αντιληφθεί ότι αυτό αναφέρεται στο πρόσωπο της ενάγουσας. Είναι η θέση του ότι η αναδημοσίευση έγινε καλόπιστα (bona fide) και/ή χωρίς την ύπαρξη κακοβουλίας και/ή κακοπιστίας από μέρους του και/ή χωρίς πρόθεση να δυσφημίσει οποιοδήποτε πρόσωπο και/ή το πρόσωπο της ενάγουσας. Στην Υπεράσπιση του εγείρει δύο προδικαστικές Ενστάσεις, (α) ότι η Έκθεση Απαίτησης δεν αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του καθότι είναι γενική και αόριστη και δεν παρουσιάζει με σαφήνεια και πληρότητα τα γεγονότα, τα επίδικα δημοσιεύματα και τις δικές του θέσεις και (β) ότι έχει παραγραφεί το αγώγιμο δικαίωμα, αφού η αγωγή καταχωρήθηκε «πέραν του ενός χρόνου μετά από την ολοκλήρωση της βάσης του αδικήματος». Με την υπό κρίση Αίτηση, ο εναγόμενος 6 επιζητεί τα εξής: «
  13. Όπως τα ακόλουθα νομικά σημεία τα οποία εκτίθενται στις παραγράφους 1 και 2 της Έκθεσης Υπεράσπισης του Εναγόμενου 6 - Αιτητή, προδικαστούν και/ή αποφασισθούν υπό του Σεβαστού Δικαστηρίου πρώτα και/ή προ της ακρόασης ολόκληρης της αγωγής καθότι πρόκειται περί σοβαρών νομικών σημείων και σε περίπτωση που εκδικαστούν προκαταρτικά θα επιλυθεί και/ή θα τερματιστεί ολόκληρη η διαδικασία και/ή θα οδηγηθεί σε απόρριψη η αγωγή και/ή διαγραφή της: (α) Ο Εναγόμενος 6 - Αιτητής εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι η Έκθεση Απαιτήσεως δεν αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του, καθότι έχει επέλθει παραγραφή του αγώγιμου δικαιώματος σύμφωνα με το άρθρο 6

(4)του Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου του 2012 και ως εκ τούτου η αγωγή είναι καταπιεστική και καταχρηστική, αφού εγείρεται πέραν του ενός χρόνου μετά από την ολοκλήρωση της βάσης του αδικήματος. (β) Ο Εναγόμενος 6 - Αιτητής εγείρει δεύτερη προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι η Έκθεση Απαιτήσεως της Ενάγουσας - Καθ΄ης η Αίτηση δεν αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του αφού είναι γενική και αόριστη και μέσα από την παράθεση του επίδικου δημοσιεύματος δεν έχει παρουσιάσει με σαφήνεια και πληρότητα τα γεγονότα, τα επίδικα δημοσιεύματα και τις θέσεις του οποίες εν τέλει καταλήγουν ότι εκ πρώτης όψεως το δημοσίευμα αφορά το πρόσωπο της Ενάγουσας και/ή ότι παρατίθενται στοιχεία από τα οποία πρόσωπο που γνώριζε την Ενάγουσα συμπερασματικά θα μπορούσε να αντιληφθεί ότι αφορά το επίδικο δημοσίευμα την Ενάγουσα, έτσι ώστε να δύναται ο Εναγόμενος 6 - Αιτητής να τοποθετηθεί επί αυτού. Ως εκ τούτου η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί ως γενική και αόριστη. 2. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιη και/ή εύλογη υπό τις περιστάσεις. 3. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης πλέον ΦΠΑ». Νομική βάση της Αίτησης είναι οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.27 θθ1, 2, 3, Δ.48 θθ 1-4 και 9, το άρθρο 6
(4)του Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου του 2012 (66(Ι)/2012) και οι συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Την Αίτηση υποστηρίζει Ένορκη Δήλωση της Μικαέλλας Κωνσταντίνου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον εναγόμενο 6-αιτητή, η οποία επιχειρηματολογεί υπέρ της έγκρισης της Αίτησης. Ως προς το ζήτημα «της παραγραφής του αγώγιμου δικαιώματος», σχετικές είναι οι ακόλουθες παραγράφοι της Ένορκης της Δήλωσης. «
  1. Είναι η θέση μας ότι το αγώγιμο δικαίωμα της Ενάγουσας - Καθ΄ης η Αίτηση εναντίον του Εναγόμενου 6 - Αιτητή, έχει παραγραφεί, καθότι στις 03/07/2018, η Ενάγουσα - Καθ΄ης η Αίτηση καταχώρησε το Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, ενώ η ανάρτηση του Εναγόμενου 6 - Αιτητή έγινε στις 04/02/2017 και ως εκ τούτου παρήλθε η προθεσμία μέσα στην οποία η Ενάγουσα - Καθ΄ ης η Αίτηση έπρεπε να κινηθεί νομικά εναντίον του Εναγόμενου 6 - Αιτητή για να προωθήσει τις απαιτήσεις της, με αποτέλεσμα αυτή να στερείται σήμερα του δικαιώματος διεκδίκησης αποζημιώσεων εναντίον του Εναγόμενου 6 - Αιτητή που πηγάζουν από την ανάρτηση ημερομηνίας 04/02/
  3. Στο άρθρο 6
(4)του Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου του 2012 προνοείται ότι «Καμία αγωγή για δυσφήμηση .. δεν εγείρεται μετά από την πάροδο του ενός έτους από την ημέρα συμπλήρωσης της βάσης αγωγής».
  1. Στην παρούσα υπόθεση, το χρονικό σημείο έναρξης της προθεσμίας του ενός έτους είναι η ημέρα κατά την οποία ο Εναγόμενος 6 - Αιτητής, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας - Καθ΄ης η Αίτηση ανέρτησε στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης "facebook" το δημοσίευμα ημερομηνίας 04/02/
  2. Αποτελεί κοινό παραδεκτό γεγονός ότι ο Εναγόμενος 6 - Αιτητής στις 04/02/2017 προχώρησε και ανέρτησε το επίδικο δημοσίευμα στο οποίο η Ενάγουσα - Καθ΄ης η Αίτηση στηρίζει τις απαιτήσεις της. Ως εκ τούτου το αγώγιμο δικαίωμα της Ενάγουσας - Καθ΄ης η Αίτηση να αξιώσει αποζημιώσεις ένεκα δυσφήμισης και/ή λιβέλου ανέκυψε από τις 04/02/2017 και σύμφωνα με το άρθρο 6
(4)του Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου του 2012 το δικαίωμά της να αποταθεί στο Δικαστήριο για να διεκδικήσει αποζημιώσεις παραγράφηκε στις 04/02/2018, δηλαδή ένα έτος μετά.
  1. Είναι ξεκάθαρο από τα πιο πάνω ότι την ημέρα κατά την οποία η Ενάγουσα - Καθ΄ης η Αίτηση προχώρησε και καταχώρησε την υπό κρίση αγωγή, ήτοι στις 03/07/2018, είχε ήδη επέλθει προ πολλού παραγραφή του αγώγιμου δικαιώματός της εναντίον του Εναγόμενου 6 - Αιτητή με αποτέλεσμα να έχει εγείρει την παρούσα αγωγή εκπρόθεσμα και ως εκ τούτου καταχρηστικά και καταπιεστικά εναντίον του Εναγόμενου 6 - Αιτητή». Ως προς το ζήτημα της «μη αποκάλυψης αγώγιμου δικαιώματος εναντίον του εναγομένου 6-αιτητή», καθότι η Έκθεση Απαίτησης είναι «γενική και αόριστη», αναφέρει στις παραγράφους 13, 14 και 15 της Δήλωσης της, τα εξής: «
  2. Είναι γνωστό ότι σε αγωγές λιβέλου ή δυσφήμισης, θα πρέπει να δικογραφείται ότι τα επίδικα δημοσιεύματα αφορούσαν την Ενάγουσα - Καθ΄ ης η Αίτηση καθώς και ο τρόπος με τον οποίο αυτά συνδέονται μαζί της. Στην προκειμένη περίπτωση εκλαμβάνεται ως δεδομένο ότι το δημοσίευμα αφορά το πρόσωπο της Ενάγουσας - Καθ΄ης η Αίτηση χωρίς να δίδονται περισσότερες λεπτομέρειες αναφορικά με τον τρόπο σύνδεσης του επίδικου δημοσιεύματος με την ενάγουσα - Καθ΄ης η Αίτηση. Η Ενάγουσα - Καθ΄ης η Αίτηση απλώς αρκέστηκε στο να αναφέρει ότι ο Εναγόμενος 6 - Αιτητής ανάρτησε δημοσίευμα στο "facebook" το οποίο αφορούσε την Ενάγουσα - Καθ΄ης η Αίτηση, χωρίς περαιτέρω να επεξηγεί τον τρόπο σύνδεσης με την ίδια, αλλά και χωρίς περαιτέρω να αναφέρει ποιες ήταν οι προσβλητικές εκφράσεις και/ή οι χαρακτηρισμοί προς το πρόσωπό της.
  3. Είναι η θέση του Εναγόμενου 6 - Αιτητή ότι το δικόγραφο της Ενάγουσας - Αιτήτριας είναι τέτοιο που χωρίς αμφιβολία, δεν περιέχει καμία αιτία αγωγής αφού η έλλειψη των πιο πάνω λεπτομερειών, είναι μοιραία για την τύχη της αγωγής, καθότι δεν υπάρχει το αναγκαίο υπόβαθρο για την στήριξη της απαίτησης της Ενάγουσας - Καθ΄ης η Αίτηση εναντίον του Εναγόμενου 6 - Αιτητή.
  4. Ως εκ των πιο πάνω, είναι η θέση του Εναγόμενου 6 - Αιτητή ότι το δικόγραφο της Ενάγουσας - Καθ΄ης η Αίτηση αναντίλεκτα στερείται νομικού ερείσματος αφού δεν στοιχειοθετείται μέσα από τα όσα παρέθεσε η Ενάγουσα - Αιτήτρια το αστικό αδίκημα της δυσφήμησης και δεν αποκαλύπτεται καμία αιτία αγωγής εναντίον του και ως εκ τούτου η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί ως μη αποκαλύπτουσα καλή και/ή λογική αιτία και/ή ως ενοχλητική και/ή επιπόλαια και/ή καταχρηστική και/ή κακόπιστη και/ή καταπιεστική και/ή αχρείαστη και/ή που τείνει να προκαλέσει στον Εναγόμενο 6 - Αιτητή αχρείαστη ταλαιπωρία, αγωνία και έξοδα». Η ενάγουσα καταχώρησε Ένσταση προβάλλοντας τους ακόλουθους Λόγους: «
  5. Δεν πληρούνται και/ή δεν συντρέχουν σε καμία περίπτωση οι προϋποθέσεις που τίθενται στο άρθρο 6
(4)του περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου 66
(1)2012, επί του οποίου βασίζεται η Αίτηση.
  1. Δεν αποκαλύπτεται οποιαδήποτε καλή βάση δικαιώματος εναντίον της Ενάγουσας/Καθ΄ ης η Αίτηση.
  2. Η Αίτηση ημερομηνίας 05/08/2021, εδράζεται σε ανεπαρκή και/ή λανθασμένη βάση, είναι ελλειπής και/ή λανθασμένη και δεν υποστηρίζει στον απαιτούμενο βαθμό τις αιτούμενες θεραπείες.
  3. Η Αίτηση του Αιτητή είναι κακόβουλη και/ή εκδικητική και/ή επιχειρείται με αυτή η εξυπηρέτηση αλλότριων σκοπών.
  4. Η Αίτηση είναι πρόωρη και/ή εκ του περισσού καθ΄ ότι δεν έχει αποδειχθεί η άμεση ανάγκη που επικαλείται ο Αιτητής για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Επιπλέον είναι καταχρηστική έναντι των νόμιμων δικαιωμάτων της Ενάγουσας.
  5. Ο Αιτητής απέτυχε και/ή παρέλειψε να προβεί σε πλήρη και/ή ειλικρινή αποκάλυψη όλων των γεγονότων και/ή όλων των ουσιωδών εγγράφων που αφορούν τα αιτήματα του.
  6. Δεν υφίσταται οιονδήποτε νομικό και/ή πραγματικό υπόβαθρο το οποίο να δικαιολογεί υπό τις περιστάσεις την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων». Η Ένσταση, (στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση) υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της ίδιας της ενάγουσας, η οποία αρνείται τους ισχυρισμούς και τις θέσεις του αιτητή. Είναι παραδεκτό από την πλευρά της ότι η ανάρτηση του επίμαχου δημοσιεύματος της εφημερίδας «ΠΟΛΙΤΗΣ» στην σελίδα του εναγομένου 6 στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης «FACEBOOK» έγινε στις 4.2.2017, πλην όμως η ίδια έλαβε γνώση («το αντιλήφθηκα») τούτου τον Σεπτέμβριο-Οκτώβριο του
  7. Είναι η θέση της πως ο χρόνος παραγραφής «αρχίζει» από την ημερομηνία που η ίδια έλαβε γνώση του γεγονότος τούτου και όχι από τον χρόνο που ο εναγόμενος 6 προέβη στην αναδημοσίευση του δημοσιεύματος. Διατείνεται, περαιτέρω, πως έχει καλή βάση αγωγής έναντι του εναγομένου 6, αφού ο τελευταίος με την αναδημοσίευση του δημοσιεύματος το οποίο περιείχε προσβλητικούς ισχυρισμούς για το πρόσωπο της, συνέβαλε, με αυτόν τον τρόπο, στην διάδοση τους. Οι νομικές αρχές που διέπουν την εκδίκαση νομικών σημείων που εγείρονται στις έγγραφες προτάσεις είναι καλά θεμελιωμένες στη νομολογία. Εκτεταμένη ανάλυση της Δ.27, θ.θ.1 και 2, υπάρχει στην υπόθεση Malachtos v. Armefti
(1984)1 C.L.R. 548, όπου σημειώνεται ότι μόνο καθαρά νομικά σημεία πρέπει να εκδικάζονται κάτω από την Δ.27 θ.1, ενώ όπου υπάρχουν υποθέσεις μικτού νομικού και πραγματικού θέματος ή μόνο πραγματικού, αυτό θα πρέπει να εκδικάζεται βάσει της Δ.33 [βλ. The heirs of the late Theodora Panayi v. The Administrator of the Estate of the late Stylianos Mandriotis
(1963)2 C.L.R. 167, Maroulla Athanasi Michaelides v. Pinelopi XjiMichael Diakou
(1968)1 C.L.R. 392 και Papamichael v. Chacholiades
(1970)1 C.L.R. 305]. Καθοδηγητική είναι και η απόφαση Χ΄Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1992)1 Α.Α.Δ. 949, στην οποία επιβεβαιώνεται η σχετική νομολογία. Επαναλαμβάνονται σ΄αυτή οι προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν για να εγκριθεί μια σχετική αίτηση. Αυτές συνοψίζονται στα ακόλουθα. Η σχετική αίτηση πρέπει να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Κατά κανόνα η προκαταρκτική εκδίκαση θα πρέπει να ζητείται στην Αίτηση για Οδηγίες κάτω από τη Δ.30 [βλ. επίσης την υπόθεση Hambou v. Thoma
(1987)1 C.L.R. 370]. Εάν το Δικαστήριο κρίνει ότι εγείρεται σοβαρό νομικό θέμα το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή αποφασίζεται όλη η υπόθεση ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής, και νοουμένου ότι η δομή των γεγονότων που περιβάλλουν την αγωγή ή τη διαφορά των διαδίκων είναι συμφωνημένη ή δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση, τότε η εκδίκαση του προδικαστικού ζητήματος είναι επιτρεπτή. Όπως αναφέρεται όμως στην υπόθεση Χ΄Οικονόμου (πιο πάνω) μία τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση, ή που εμπλέκονται αμφισβητούμενα γεγονότα. Πέραν των όσων έχω αναφέρει πιο πάνω, στην υπόθεση Αγρόκτημα Λανίτη και άλλοι ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και άλλων
(1991)1 Α.Α.Δ. 225, στη σελίδα 229 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Στην πρωτόδικη απόφαση γίνεται εκτενής αναφορά στη νομολογία η οποία διέπει τον καθορισμό και την επίλυση θέματος βάσει της Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (Βλ. μεταξύ άλλων, Western S.S. Co. v. Amaral Sutherland & Co [1914] 3 K.B. 55, Windsor Refrigerator Co. Ltd v. Branch Nomiinees Ltd [1961] Ch. 375, Isaacs and Sons Ltd v. Cook [1925] 2 K.B. 886, Anderson v. Midland Railway [1902] 1 Ch. 374, Papamichael v. Haholiades
(1970)1 C.L.R. 306, Malachtou v. Armefti and another
(1984)1 C.L.R. 548). Ό,τι προκύπτει από τη νομολογία, είναι ότι η επίλυση θέματος προδικαστικά και, γενικότερα, η επίλυση θέματος έξω από το πλαίσιο της δίκης - το φυσιολογικό πεδίο για τη διαπίστωση των γεγονότων και τον καθορισμό των δικαιϊκών τους συνεπειών - αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσον τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά. Δικαιολογείται, συνεπώς, η επίκληση της Διάταξης 27 εφόσον το συζητούμενο θέμα αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα, η λύση του οποίου μπορεί να επιδιωχθεί με την ίδια ευχέρεια σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Τα γεγονότα, άλλωστε, τα οποία στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι, όπως υποδεικνύεται στην Sevegep Ltd n. United Sea Transport Ltd and others
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 729, εκείνα τα οποία συνθέτουν την απαίτηση και αποκλειστική πηγή αναζήτησης τους είναι η έκθεση απαιτήσεως.» Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Κρίνω, για τους λόγους που θα εξηγήσω στην συνέχεια, πως αυτή δεν μπορεί να επιτύχει. Ως προς την παραγραφή του αστικού αδικήματος της δυσφήμησης, σχετικό είναι το άρθρο 6
(4)του Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου του 2012 (Ν.66(Ι)/2012), το οποίο έχει ως ακολούθως: «
(4)Καμιά αγωγή για δυσφήμηση ή κακόπιστη ψευδολογία (malicious falsehood) δεν εγείρεται μετά την πάροδο ενός έτους από την ημέρα συμπλήρωσης της βάσης της αγωγής». Ως προς την έναρξη του χρόνου παραγραφής, στο άρθρο 2 του ίδιου Νόμου προβλέπεται πως: «
  1. Ο χρόνος παραγραφής αρχίζει να τρέχει όταν συμπληρωθεί η βάση της αγωγής ....». Ο όρος «βάση της αγωγής» ερμηνεύεται στο άρθρο 2 του Ν.66(Ι)/2012 ως «το σύνολο των γεγονότων που θεμελιώνουν το αγώγιμο δικαίωμα στο οποίο αφορά η αγωγή». Στην προκειμένη περίπτωση και οι δύο πλευρές (ενάγουσα και εναγόμενος 6) συγκλίνουν πως βάση της αγωγής είναι το αστικό αδίκημα της δυσφήμησης, όπως τούτο περιγράφεται στο άρθρο 18 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.
  2. Αποκλίνουν όμως ως προς τα πραγματικά γεγονότα που θεμελιώνουν το αγώγιμο δικαίωμα. Η ενάγουσα αποδέχεται ότι ο εναγόμενος 6 αναδημοσίευσε το επίμαχο δημοσίευμα στις 4.2.2017, διατείνεται όμως πως η ίδια έλαβε γνώση τούτου του γεγονότος τον Σεπτέμβριο-Οκτώβριο του
  3. Συνεπώς, κατά την ίδια, ο χρόνος παραγραφής αρχίζει να προσμετρά από την στιγμή που έλαβε γνώση και όχι από την ημέρα της αναδημοσίευσης τούτου, όπως διατείνεται ο εναγόμενος
  4. Ο συνήγορος του εναγομένου 6 στην Γραπτή του Αγόρευση πολύ ορθά αναφέρει τα εξής: «Ό,τι προκύπτει από την νομολογία, είναι ότι η επίλυση θέματος προδικαστικά και, γενικότερα, η επίλυση θέματος έξω από το πλαίσιο της δίκης - το φυσιολογικό πεδίο για την διαπίστωση των γεγονότων και τον καθορισμό των δικαιϊκών τους συνεπειών - αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο εφ΄ όσον τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά». Είναι ακριβώς για αυτόν τον λόγο που κρίνω πως το ζήτημα της παραγραφής του αγώγιμου δικαιώματος δεν μπορεί να κριθεί προδικαστικά, αφού τα γεγονότα της υπόθεσης, τα οποία συνιστούν την βάση της αγωγής είναι αμφισβητήσιμα και μη παραδεκτά. Ούτε και το δεύτερο ζήτημα που εγείρεται (μη αποκάλυψη αγώγιμου δικαιώματος εναντίον του εναγομένου 6) μπορεί να κριθεί προδικαστικά. Το αίτημα για διαγραφή δικογράφου στηρίζεται σε άλλη νομική βάση (συγκεκριμένα στην Δ.27 Κ.3) απ΄ ότι το αίτημα για εκδίκαση προδικαστικού σημείου που στηρίζεται, όπως έχει προαναφερθεί, στην Δ.27 κ.1 και κ.
  5. Από το κείμενο της Δ.27 Κ.3 προκύπτει πως το Δικαστήριο έχει εξουσία, υπό κάποιες προϋποθέσεις, να διαγράψει ένα δικόγραφο και σε τέτοια περίπτωση να αναστείλει ή να απορρίψει την αγωγή ή να εκδώσει οποιαδήποτε απόφαση την οποία θεωρεί δίκαιη. Βασική προϋπόθεση για μια τέτοια απόφαση του Δικαστηρίου είναι να μην αποκαλύπτεται μέσα από το δικόγραφο εύλογη αιτία αγωγής ή απάντησης ή το δικόγραφο να είναι επιπόλαιο, κακόβουλο ή ενοχλητικό (frivolous or vexatious). Σύμφωνα με τις αρχές που διέπουν την διαγραφή δικογράφου δυνάμει της Δ.27 Κ.3, τούτο, συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. Το δικόγραφο κρίνεται αποκλειστικά με βάση το περιεχόμενο του και τις αντικειμενικές συνέπειες που συνεπάγεται η τεκμηρίωση των ισχυρισμών που προβάλλονται σ' αυτό (βλ. Drummond - Jackson v. British Medical Association and others
(1970)1 All E.R. 1094, In Re Pelmako Development Ltd v. In Re The Companies Law, Cap 113
(1991)1 A.A.Δ. 246, Cyprus Group Ltd v. Χαραλαμπίδη κ.α.
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1852, 1860 και Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λεμεσού-Αμαθούντος v. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2007)1 (Α) Α.Α.Δ. 21). Εφόσον το δικόγραφο αποκαλύπτει κάποια αιτία αγωγής ή υπεράσπισης ή εγείρει κάποιο ζήτημα το οποίο είναι κατάλληλο για να αποφασιστεί από το Δικαστήριο, το απλό γεγονός ότι η υπόθεση είναι αδύνατη και δεν ενδέχεται να πετύχει, δεν αποτελεί λόγο για τη διαγραφή του (βλ. Annual Practice 1953, σελ. 575 και Moore v. Lawson, 31 T.L.R. 418, C.A.). Στην προκείμενη περίπτωση ο εναγόμενος 6 δεν έχει θέσει το αναγκαίο υπόβαθρο ώστε το αίτημα του να εξεταστεί. Γενικά και αόριστα υποστηρίζει πως η Έκθεση Απαίτησης «δεν περιέχει καμία αιτία αγωγής». Όπως έχει προαναφερθεί, το ότι η υπόθεση του ενάγοντα είναι τυχόν αδύνατη και ενδέχεται να αποτύχει, δεν αποτελεί λόγο για διαγραφή του δικογράφου του. Εν κατακλείδι κρίνω ότι η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Δια ταύτα, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της ενάγουσας-καθ΄ης η αίτηση και σε βάρος του εναγομένου 6-αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της αγωγής, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.