Loudmila Bourlakova κ.α. ν. Leo Trust Cyprus Ltd κ.α., Αρ. Αίτησης: 472/2020, 31/5/2023

(1)Loudmila Bourlakova,

(2)Hermitage One Limited,

(3)Greenbay Invest Holdings Limited, ως Ενάγοντες και των

(1)Oleg Bourlakov,

(2)Daniel Tribaldos,

(3)Leo Services Holdings Limited,

(4)Leo Trust Switzerland AG,

(5)Reuwen Schwarz,

(6)Semen Anufriev,

(7)Nikolai Kazakov,

(8)Vera Kazakova,

(9)Columbus Holding and Enterprises SA,

(10)Finco Financial Inc,

(11)Gatiabe Business Inc,

(12)Edelweiss Investments Inc,

(13)IPEC International Petroleum Co Inc Μεταξύ:

(1)Loudmila Bourlakova, από Μονακό

(2)Hermitage One Limited, από Νήσο του Μαν

(3)Greenbay Invest Holdings Limited, από Σεϋχέλλες (πρώην Maravan Services Limited) Αιτητές και

(1)Leo Trust Cyprus Ltd (HE 276262), από τη Λευκωσία

(2)Leo Fiduciaries Ltd (HE 278111), από τη Λευκωσία Καθ΄ ων η Αίτηση Αίτηση δια κλήσεως (by summons) από τους Loudmila Bourlakova, Μονακό Hermitage One Limited και Greenbay Invest Holdings Limited (πρώην Maravan Services Limited) / Αιτητές Ημερομηνία: 31 Μαΐου 2023 Αίτηση ημερομηνίας 27.10.2021 για απόρριψη και/ή διαγραφή των Αιτήσεων του Nikolay Kazakov ημερομηνίας 27.9.2021, καθώς και της Ένστασης του ημερομηνίας 18.10.2021, λόγω μη λήψης άδειας από το Δικαστήριο για παρέμβαση στην διαδικασία. Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κ. Κωνσταντίνος Πασιαρδής για ΓΙΩΡΓΟΣ Ζ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ Για τον Καθ΄ου η αίτηση (Nikolay Kazakov): κ. Κωνσταντίνος Αυγουστή για Constantinos Avgousti LLC Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Αποτελεί κοινό έδαφος πως οι Loudmila Bourlakova, Hermitage One Limited και Greenbay Invest Holdings Limited, ξεκίνησαν τον Ιούλιο του 2020 (16.7.2020) στο Ηνωμένο Βασίλειο (Αγγλία και Ουαλία) δικαστικές διαδικασίες εναντίον διαφόρων φυσικών και νομικών προσώπων, περιλαμβανομένου και του Nicolay Kazakov (στην συνέχεια «o Kazakov»). Προς υποβοήθηση της εκεί δικαστικής διαδικασίας, εκδόθηκε στις 28.12.2020 στα πλαίσια της Αίτησης με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο («η κυρίως Αίτηση»), Διάταγμα τύπου Anton Piller εναντίον των ημεδαπών εταιρειών Leo Trust Cyprus Ltd και Leo Fiduciaries Ltd (στην συνέχεια «οι Leo Trust και Leo Fiduciaries»). Το Διάταγμα εκτελέστηκε στις 12 και 13.1.2021 και λήφθηκε αριθμός εγγράφων. Στις 13.7.2021, η Loudmila Bourlakova και οι άλλες δύο νομικές οντότητες καταχώρησαν Αίτηση, με την οποία ζήτησαν την άδεια του Δικαστηρίου, ώστε τα έγγραφα που λήφθηκαν βάσει του Διατάγματος Anton Piller να χρησιμοποιηθούν σε ποινικές διαδικασίες στο Μονακό. Ο Kazakov στις 18.10.2021 καταχώρησε Ένσταση στην Αίτηση. Προηγήθηκε από μέρους του η καταχώρηση στις 27.9.2021, δύο Αιτήσεων. Με την μία επιζητεί την απαγόρευση χρήσης των εγγράφων στις διαδικασίες στο Ηνωμένο Βασίλειο και με την άλλη, τον παραμερισμό του Διατάγματος Anton Piller και την επιστροφή στον ίδιο, όλων των εγγράφων που λήφθηκαν κατά την εκτέλεση του. Είναι η θέση των Αιτητών στην υπό κρίση Αίτηση, πως ο Kazakov δεν έλαβε, ως όφειλε, προ της καταχώρησης των Αιτήσεων και της Ένστασης, την άδεια του Δικαστηρίου ώστε να παρέμβει στην διαδικασία. Γι΄ αυτό, οι Αιτήσεις και η Ένσταση του θα πρέπει να παραμεριστούν. Με την υπό κρίση Αίτηση, οι αιτητές επιζητούν τα ακόλουθα: «Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει την απόρριψη και/ή ακύρωση και/ή παραμερισμό (set aside) και/ή διαγραφή (strike out) της Αίτησης Παραμερισμού ημερομηνίας 27 Σεπτεμβρίου 2021, που καταχωρήθηκε από τον Nikolay Kazakov, ως αντικανονική και/ή καταχρηστική και/ή επιπόλαια και ενοχλητική και/ή λόγω μη νομιμοποίησης προώθησης της και/ή λόγω του ότι ο Nikolay Kazakov δεν είναι διάδικος στην παρούσα διαδικασία και/ή δεν κατέστη μέρος της παρούσας διαδικασίας. Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει την απόρριψη και/ή ακύρωση και/ή παραμερισμό (set aside) και/ή διαγραφή (strike out) της Αίτησης για Απαγορευτικά Διατάγματα, ημερομηνίας 27 Σεπτεμβρίου 2021, που καταχωρήθηκε από τον Nikolay Kazakov, ως αντικανονική και/ή καταχρηστική και/ή επιπόλαια και ενοχλητική και/ή λόγω μη νομιμοποίησης προώθησης της και/ή λόγω του ότι ο Nikolay Kazakov δεν είναι διάδικος στην παρούσα διαδικασία και/ή δεν κατέστη μέρος της παρούσας διαδικασίας. Γ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει την απόρριψη και/ή ακύρωση και/ή παραμερισμό (set aside) και/ή διαγραφή (strike out) της Ένστασης, ημερομηνίας 18 Οκτωβρίου 2021, που καταχωρήθηκε από τον Nikolay Kazakov στην Αίτηση Χρήσης Εγγράφων που καταχώρησαν οι Αιτητές στις 13 Ιουλίου 2021, ως αντικανονική και/ή καταχρηστική και/ή επιπόλαια και ενοχλητική και/ή λόγω μη νομιμοποίησης προώθησης της και/ή λόγω του ότι ο Nikolay Kazakov δεν είναι διάδικος στην παρούσα διαδικασία και/ή δεν κατέστη μέρος της παρούσας διαδικασίας. Δ. Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα και/ή διαταγή του Δικαστηρίου ήθελε κρίνει ορθή και δίκαια το Σεβαστό Δικαστήριο. Ε. Τα έξοδα της αίτησης πλέον Φ.Π.Α.». Η Αίτηση στηρίζεται στα άρθρα 2, 29, 30 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 θ.26, Δ.27 θ.3, Δ.39 θ.2 και θ.18 Δ.48 θθ.1-9, Δ.55, Δ.59, Δ.64, στην Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στο Κοινοδίκαιο και τις αρχές της επιείκειας, και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Την Αίτηση υποστηρίζει Ένορκη Δήλωση του Μιχάλη Κούρου Λοϊζίδη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Αιτητές στην Κύπρο, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Ο ομνύων αναφέρεται στις διαδικασίες ενώπιον των Αγγλικών και Ουαλικών Δικαστηρίων, προς υποβοήθηση των οποίων καταχωρήθηκε η κυρίως Αίτηση (καταχωρήθηκε ως επικουρική της Αγγλικής διαδικασίας, βάσει του άρθρου 35 του Κανονισμού των Βρυξελλών 1215/2012). Είναι η θέση του πως τα έγγραφα τα οποία λήφθηκαν βάσει του Διατάγματος Anton Piller, «επιβεβαιώνουν» τους ισχυρισμούς των Αιτητών ότι (

1. i)πλαστογραφήθηκαν έγγραφα στα πλαίσια μιας «ενορχηστρωμένης» συνωμοσίας εναντίον τους και (
2. ii)έγιναν προσπάθειες καταστροφής των εν λόγω εγγράφων που διατηρούντο από τους Leo Trust και Leo Fiduciaries. Προς επίρρωση των ισχυρισμών των Αιτητών, επισυνάπτει στην Ένορκη του Δήλωση ηλεκτρονικά μηνύματα, τα οποία είχαν ανταλλαγεί μεταξύ των τελευταίων και των εναγομένων στην Αγγλική διαδικασία. Περαιτέρω αναφέρει συνοπτικά, τα εξής: (α) στις 4.2.2021 οι Leo Trust και Leo Fiduciaries καταχώρησαν Αίτηση με την οποία αιτούνται τον παραμερισμό του Διατάγματος Anton Piller και τον περιορισμό χρήσης των εγγράφων που λήφθηκαν στα πλαίσια εκτέλεσης του. Οι Αιτητές (Loudmila Bourlakova και άλλες δύο νομικές οντότητες) καταχώρησαν Ένσταση. (β) στις 30.6.2021, οι Leo Trust και Leo Fiduciaries καταχώρησαν Αίτηση με την οποία ζητούσαν άδεια για καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. (γ) στις 13.7.2021, η Loudmila και τα άλλα δύο νομικά πρόσωπα υπέβαλαν μονομερώς Αίτηση ώστε να τους επιτραπεί η χρήση των προαναφερομένων εγγράφων σε ποινικές διαδικασίες στο Μονακό (τα έγγραφα θα εχρησιμοποιούντο για να αποδειχθεί ότι οι ισχυρισμοί του Kazakov και άλλων προσώπων, που έγιναν στα πλαίσια σοβαρών καταγγελιών εναντίον της Loudmila, ήσαν ψευδείς). Το Δικαστήριο διέταξε την επίδοση της Αίτησης στους Leo Trust και Leo Fiduciaries. (δ) στις 14.10.2021, το Δικαστήριο επέτρεψε στους Leo Trust και Leo Fiduciaries να καταχωρήσουν Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, η οποία καταχωρήθηκε στις 22.10.2021. (ε) στις 27.9.2021, ο Kazakov καταχώρησε τις δύο επίδικες Αιτήσεις, των οποίων επιζητείται ο παραμερισμός και/ή η απόρριψη, χωρίς να λάβει προηγουμένως την άδεια του Δικαστηρίου για να παρέμβει στην διαδικασία. (στ) στις 18.10.2021, ο Kazakov καταχώρησε Ένσταση στην Αίτηση ημερομηνίας 13.7.2021, χωρίς να λάβει προηγουμένως άδεια του Δικαστηρίου ώστε να παρέμβει στην διαδικασία. Είναι η θέση του πως η παράλειψη του Kazakov να λάβει άδεια για να παρέμβει στην διαδικασία είναι καταλυτική για την έκβαση τόσο των Αιτήσεων του, όσο και της Ένστασης που καταχώρησε στην Αίτηση της Loudmila και των άλλων δύο προσώπων, ημερομηνίας 13.7.2021. Υποστηρίζει επίσης πως οι επίδικες Αιτήσεις «συνιστούν μία καταχρηστική και αβάσιμη προσπάθεια» να εμποδιστούν η Loudmila και τα δύο άλλα πρόσωπα, από του να χρησιμοποιήσουν στην διαδικασία στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα έγγραφα που «νόμιμα και σωστά αποκτήθηκαν ως αποτέλεσμα του Διατάγματος Anton Piller». Ο Kazakov έφερε Ένσταση στην Αίτηση προβάλλοντας τους ακόλουθους Λόγους: «1. H παρούσα αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, καταχρηστική, κακόπιστη και εκβιαστική. 2. Το παρόν Δικαστήριο έχει αποφασίσει και/ή ενέκρινε την παρέμβαση του Nikolai Kazakov στην διαδικασία στις 28/09/2021. 3. Ο Nikolai Kazakov διατηρεί το δικαίωμα να αποταθεί για ακύρωση ή διαφοροποίηση του διατάγματος ημερ. 28/12/2020 και/ή για την διασφάλιση των δικών του συμφερόντων. 4. Το Δικαστήριο έχει αποφασίσει στις 28/09/2021 ότι o Nikolai Kazakov επηρεάζεται από το Διάταγμα ημερ. 28.12.2020. 5. Το παρόν Δικαστήριο στις 28.09.2021 έδωσε άδεια κατόπιν επιχειρηματολογίας των δικηγόρων του Nikolai Kazakov και των δικηγόρων των Αιτητών για την καταχώρηση Ειδοποίησης Ένστασης (ημερ. 18/10/2021) στην Αίτηση 13/07/2021. 6. Το παρόν Δικαστήριο δεν δύναται να ενεργήσει ως εφετείο του εαυτού του. 7. Οι Αιτήσεις ημερ. 27.09.2021 καταχωρήθηκαν καλόπιστα προς προάσπιση των συμφερόντων του Nikolai Kazakov. Δεν υπάρχει οτιδήποτε το καταχρηστικό και/ή αντικανονικό και/ή επιπόλαια και/ή ενοχλητικό στην καταχώρηση και/ή προώθηση των Αιτήσεων ημερ. 27.09.2021 από τον Nikolai Kazakov. 9. Οι Αιτήσεις ημερ. 27.09.2021 δεν απολήγουν σε καταπίεση ή δυσμενή επηρεασμό των Αιτητών και/ή δεν επηρεάζουν με οποιοδήποτε τρόπο τα δικονομικά και/ή άλλα δικαιώματα τους. 10. Το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει καταφανώς υπέρ του Nikolai Kazakov και/ή εναντίον των Αιτητών. 11. Η υπό κρίση αίτηση είναι καταχρηστική και/ή επιπόλαια και/ή ενοχλητική για τον λόγο ότι ουσιαστικό υπόβαθρο αυτής εξαναγκάζει το Δικαστήριο να προβεί σε ευρήματα για Θέματα τα οποία άπτονται των Αιτήσεων ημερ. 27.09.2021». Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της δικηγόρου Μαρίας Βρυωνίδου, η οποία «συνεργάζεται» με το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Kazakov, δεόντως εξουσιοδοτημένης από τον τελευταίο. Η ομνύουσα απορρίπτει τους ισχυρισμούς και τις θέσεις των Αιτητών και επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης της Αίτησης. Όπως αναφέρει, τα έγγραφα που «κατασχέθηκαν» κατά την εκτέλεση του Διατάγματος ημερομηνίας 28.12.2020 (Anton Piller) και/ή μέρος αυτών αποτελούν περιουσιακά στοιχεία του Kazakov, τα οποία, «όπως φαίνεται», τυγχάνουν μεταχείρισης από πρόσωπα τα οποία δεν είναι εξουσιοδοτημένα, βάσει του Διατάγματος, να τα κατέχουν, «πόσο μάλλον να τα μεταχειρίζονται». Είναι έκδηλη η προσπάθεια των Αιτητών, προσθέτει, να φέρουν τα εν λόγω έγγραφα και πληροφορίες «στην δημόσια σφαίρα και να τα καταστήσουν μαρτυρία, ούτως ώστε να προβάλουν ως πρόσχημα την δημοσιοποίηση τους για μελλοντική τους χρήση». Είναι η θέση της πως οι Αιτήσεις ημερομηνίας 27.9.2021 δεν προωθούνται καταχρηστικά από τον Kazakov, τουναντίον «προωθούν αποκλειστικά την προέκταση των δικαιωμάτων του». Κατά την ακρόαση της Αίτησης, η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε της θέσης της με αναφορά σε νομολογία. Ο κ. Αυγουστή υπεστήριξε πως οι Αιτήσεις ημερομηνίας 27.9.2021 στηρίζονται, μεταξύ άλλων, στην Δ.48 θ.8

(4)των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία δίδει εξουσία στο Δικαστήριο να παραμερίσει και/ή διαφοροποιήσει εκδοθέν διάταγμα, μετά από αίτηση προσώπου που δεν είναι διάδικος, εφόσον το εν λόγω πρόσωπο αποταθεί στο Δικαστήριο, στα πλαίσια της εν λόγω Διάταξης. Ο Kazakov, τόνισε, είναι «ενδιαφερόμενο και επηρεαζόμενο πρόσωπο συνεπεία της έκδοσης του διατάγματος ημερομηνίας 28.12.2020», γεγονός το οποίο δεν έχει αμφισβητηθεί από τους Αιτητές μέχρι και σήμερα. Λόγω ακριβώς αυτής της ιδιότητας του, δεν απαιτείτο η άδεια του Δικαστηρίου για παρέμβαση ή συνένωσης του ως μέρος της διαδικασίας. Παρέπεμψε το Δικαστήριο στις παραγράφους 35-39 της Ένορκης Δήλωσης της Elizabeth Ann Seborg, που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη των Αιτήσεων του Kazakov ημερομηνίας 27.9.2021, οι οποίες, κατά τον ίδιο, είναι σαφής και επαρκής μαρτυρία ως προς τούτο. Προς επίρρωση των λόγων του επικαλέστηκε την υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Richard Harazim, Πολιτική Αίτηση αρ. 140/2016, ημερομηνίας 15.12.2016. Όσον αφορά την Ειδοποίηση Ένστασης ημερομηνίας 18.10.2021, ο κ. Αυγουστή υπεστήριξε πως αυτή καταχωρήθηκε κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, το οποίο επέτρεψε την καταχώρησης της, αφού άκουσε επιχειρηματολογία τόσο από τους δικηγόρους του Kazakov όσο και από τους δικηγόρους των Αιτητών. Αντίθετη ήταν η θέση του κ. Πασιαρδή εκ μέρους των Αιτητών. Εισηγήθηκε κατ΄ αρχήν πως ο Kazakov είναι «ένα τρίτο πρόσωπο, ξένο προς το διάταγμα». Πως δεν έχει υποχρέωση να συμμορφωθεί με οποιαδήποτε πρόνοια του και ούτε έχει προσπαθήσει να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια σε σχέση με αυτό. Συνεπώς δεν νομιμοποιείτο να καταχωρήσει τις Αιτήσεις Παραμερισμού ημερομηνίας 27.9.2021, καθότι δεν έχει καταδείξει έννομο συμφέρον (locus standi). Οι παραγράφοι 35-39 της Ένορκης Δήλωσης της Seborg, τους οποίους επικαλείται ο Kakazov για να τεκμηριώσει την κατ΄ ισχυρισμόν ιδιότητα του ως «ενδιαφερόμενο πρόσωπο», περιέχουν γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς, περί «έμμεσου» επηρεασμού του. Η δε παράλειψη του να λάβει την άδεια του Δικαστηρίου προ της υποβολής των Αιτήσεων του, είναι καταλυτική για την έκβαση τους. Το ότι δεν έλαβε άδεια για να παρέμβει είναι καταλυτικό και σε σχέση με την Ένσταση ημερομηνίας 18.10.2021, που καταχώρησε στην Αίτηση ημερομηνίας 13.7.2020 για λήψη άδειας χρήσης των εγγράφων στο Μονακό. Επίσης στην Ένσταση δεν προσκόμισε μαρτυρία που να τεκμηριώνει το έννομο του συμφέρον. Αντίθετα, στην Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει (παράγραφος 39), αναφέρεται «γενικά και αόριστα» ότι τα έγγραφα και/ή μέρος αυτών που οι Αιτητές επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν στο Μονακό αποτελούν περιουσιακά του στοιχεία. Η Δ.48 θ.8

(4)επί της οποίας στηρίζεται η Αίτηση, έχει ως εξής: "Any person (other than the applicant) affected by an order made ex parte may apply by summons to have it set aside or varied and the court or judge may set aside or vary such order on such terms as may seem just." Σύμφωνα με ό,τι ο θεσμός προνοεί, μια διαταγή η οποία είχε εκδοθεί από το Δικαστήριο κατόπιν μονομερούς αίτησης, μπορεί να διαφοροποιηθεί ή και παραμεριστεί, κατόπιν αίτησης δια κλήσεως, η οποία υποβάλλεται από πρόσωπο, το οποίο επηρεάζεται από την διαταγή. Από το ίδιο το λεκτικό της δικονομικής αυτής πρόνοιας, εξάγεται πως ο αιτητής δεν χρειάζεται να είναι διάδικος για να μπορεί να αποταθεί για ακύρωση ενός διατάγματος. Σύμφωνα πάντα με το λεκτικό της διαταγής ("Any person. affected by an order."), το μόνο που θα πρέπει να καταδείξει ένας τρίτος στη διαδικασία είναι ότι επηρεάζεται από το διάταγμα. Ο συντάκτης του θεσμού δεν χρησιμοποιεί καν τους όρους «συμφέροντα», «δυσμενώς» κλπ, έτσι ώστε να χρειάζεται η κατάδειξη δυσμενούς επηρεασμού προσωπικών συμφερόντων του αιτουμένου τον παραμερισμό. Η Δ.48 θ.8

(4)εξετάστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στα πλαίσια της υπόθεσης Μηλίτσα Γ. Κουή v. Μιχαήλ Χριστοδούλου

(2010)1Α Α.Α.Δ. 401. Στην εν λόγω υπόθεση το πρωτόδικο Δικαστήριο (Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακος), μετά από μονομερή αίτηση του ενάγοντα-εφεσίβλητου εξέδωσε διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης της αγωγής στην μητέρα του εναγόμενου. Μετά την επίδοση της αγωγής σ΄ αυτή, η τελευταία υπέβαλε αίτηση για ακύρωση του Διατάγματος βασιζόμενη στις Δ.Δ.5, 5Α, 6 και 48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας καθώς και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ο ενάγων-εφεσίβλητος καταχώρησε ένσταση ζητώντας την απόρριψη της αίτησης. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση, κρίνοντας ότι δεν παρέχεται δικαίωμα υποβολής αίτησης δια κλήσεως, με σκοπό τον παραμερισμό διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, σε οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο (εκτός των διαδίκων), αλλά μόνο στα πρόσωπα που επηρεάζονται από το εκδοθέν διάταγμα και νομιμοποιούνται να το πράξουν και πως στην συγκεκριμένη περίπτωση, η αιτήτρια (μητέρα του εναγόμενου) δεν ήταν επηρεαζόμενο πρόσωπο ή πρόσωπο που νομιμοποιείτο στην υποβολή της αίτησης παραμερισμού. Το Ανώτατο Δικαστήριο, στο οποίο κατέφυγε η μητέρα του εναγόμενου, απεφάσισε ότι: (α) η Δ.48 θ.8

(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, δεν παρέχει δικαίωμα σε τρία πρόσωπα (μη διαδίκους), γενικά, υποβολής αίτησης δια κλήσεως με σκοπό την ακύρωση ή την τροποποίηση ενός παρεμπίπτοντος διατάγματος, το οποίο εκδόθηκε σε διαδικασία στην οποία τα τρίτα πρόσωπα δεν είναι διάδικοι. Οι λέξεις «any person» (οποιοδήποτε πρόσωπο) στην Δ.48 θ.8

(4)δεν καλύπτουν πρόσωπα για τα οποία δεν έχει καταχωρηθεί οποιαδήποτε αίτηση για συνένωση τους ως διαδίκους, σε διαδικασία στην οποία τα επίδικα θέματα είναι ανοικτά και (β) η Δ.35 θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία αφορά τις εφέσεις, παρέχει δικαίωμα έφεσης μόνο σε πρόσωπα που είναι διάδικοι. Πρόσωπα που δεν είναι διάδικοι μπορούν, με άδεια η οποία παραχωρείται κατόπιν μονομερούς αιτήσεως προς το Εφετείο, να εφεσιβάλουν απόφαση ή διάταγμα που επηρεάζουν τα συμφέροντα τους. Επεξηγείται, πρόσθεσε το Ανώτατο Δικαστήριο, ότι η άδεια του Εφετείου δίδεται στις περιπτώσεις που το πρόσωπο, μη διάδικος, αποδεικνύει, εκ πρώτης όψεως, ότι είναι πρόσωπο ενδιαφερόμενο, παραπονούμενο (aggrieved) ή δυσμενώς επηρεασθέν από την απόφαση ή το διάταγμα. Το Ανώτατο Δικαστήριο κατέληξε ως εξής: «Στην εξεταζόμενη υπόθεση το γεγονός ότι εκδόθηκε μονομερώς από το πρωτόδικο Δικαστήριο, διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης της αγωγής στην ίδια την αιτήτρια για λογαριασμό του απουσιάζοντος στο εξωτερικό εναγόμενου γιού της, και η ίδια δεν υπέβαλε οποιαδήποτε αίτηση για να καταστεί διάδικος στην πρωτόδικη διαδικασία, αλλά ούτε και εξασφάλισε οποιαδήποτε άδεια του Εφετείου για καταχώρηση της παρούσας αίτησης, δεν την νομιμοποιούσε να καταχωρήσει την επίδικη αίτηση δυνάμει της Δ.48, θ.8

(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αλλά ούτε και την παρούσα έφεση χωρίς την εξασφάλιση άδειας». Τα όσα αποφασίστηκαν στην υπόθεση Μηλίτσα Γ. Κουή v. Μιχαήλ Χριστοδούλου (ανωτέρω), ακολουθήθηκαν και στην υπόθεση Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία (Δημόσια) Λτδ v. Μαρίας Λόντου

(2012)1 Α Α.Α.Δ. 738. Στην εν λόγω υπόθεση, η ενάγουσα-εφεσίβλητη (Μαρία Λόντου) καταχώρησε αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας εναντίον δύο προσώπων, αξιώνοντας αποζημιώσεις για ζημίες που υπέστη συνεπεία αυτοκινητιστικού δυστυχήματος. Κατά τον χρόνο του δυστυχήματος υπήρχε ασφαλιστική κάλυψη έναντι τρίτου του 1ου εναγόμενου από την Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ. Το Κλητήριο Ένταλμα κοινοποιήθηκε στην Ασφαλιστική Εταιρεία, η οποία, αφού εξασφάλισε από τους εναγομένους έντυπο διορισμού δικηγόρου, ανέθεσε την υπόθεση σε δικηγόρο. Η αγωγή δεν προωθήθηκε με αποτέλεσμα να απορριφθεί δύο χρόνια μετά, λόγω μη προώθησης της. Στην συνέχεια, η ενάγουσα εξασφάλισε με μονομερή αίτηση, διάταγμα επαναφοράς της αγωγής και προχώρησε σε αίτηση για απόφαση. Η Ασφαλιστική Εταιρεία καταχώρησε, στα πλαίσια της αγωγής, αίτηση με την οποία ζητούσε τον παραμερισμό και την ακύρωση της μονομερώς εκδοθείσας απόφασης για επαναφορά της αγωγής. Η ενάγουσα έφερε ένσταση, υποστηρίζοντας πως η Ασφαλιστική Εταιρεία δεν ήταν διάδικος στην διαδικασία και το Δικαστήριο δεν είχε εξουσία να αποδώσει σ΄ αυτήν οποιανδήποτε θεραπεία στα πλαίσια της αγωγής. Η αίτηση εν τέλει απερρίφθη από το Επαρχιακό Δικαστήριο και η εταιρεία Μινέρβα προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο. Το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε πως «αφ΄ης στιγμής είχε εγερθεί θέμα δικαιώματος της αιτήτριας ασφαλιστικής εταιρείας να υποβάλει την αίτηση, καθ΄ην στιγμή δεν ήταν διάδικος στη διαδικασία, αυτό θα ήταν το θέμα που θα έπρεπε πρώτα να εξετασθεί, για να αποφασισθεί η ύπαρξη ή όχι locus standi εκ μέρους της αιτήτριας εταιρείας». Υιοθετώντας τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Κουή v. Χριστοδούλου, (ανωτέρω) απέρριψε την Έφεση. Καταληκτικά ό,τι η νομολογία υποδεικνύει είναι πως πρόσωπο που δεν είναι διάδικος στην διαδικασία, θα πρέπει να εξασφαλίσει άδεια ώστε να παρέμβει σ΄ αυτή και στην συνέχεια να υποβάλει το αίτημα του για παραμερισμό του διατάγματος που τον επηρεάζει. Το κατά πόσον το τρίτο αυτό πρόσωπο νομιμοποιείται, έχει δηλαδή έννομο συμφέρον (locus standi) να καταχωρήσει αίτηση παραμερισμού, θα πρέπει να εξεταστεί πρωταρχικά. Εν προκειμένω, ο Kazakov καταχώρησε τις Αιτήσεις Παραμερισμού, χωρίς προηγουμένως να κριθεί εάν ήταν «επηρεαζόμενο» πρόσωπο. Όφειλε προτού υποβάλει το αίτημα του, να ζητήσει την άδεια του Δικαστηρίου για να παρέμβει τόσο στην διαδικασία του διατάγματος Anton Piller όσο και στην αίτηση για χρήση των εγγράφων στις διαδικασίες του εξωτερικού. Η υπόθεση «Harazim» (ανωτέρω), την οποία επικαλέστηκε ο κ. Αυγουστή δεν θεωρώ πως βοηθά την υπόθεση του Kazakov. Στην εν λόγω υπόθεση, ο αιτητής (Harazim) προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο για λήψη άδειας καταχώρησης αίτησης προς έκδοση προνομιακού εντάλματος Certiorari, με σκοπό την ακύρωση Προσωρινών Διαταγμάτων, τα οποία εκδόθηκαν στα πλαίσια αγωγής και τα οποία κατόπιν ακρόασης οριστικοποιήθηκαν. Ο αιτητής δεν ήταν διάδικος στην αγωγή. Ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου ισχυρίστηκε πως τα συμφέροντα του είχαν επηρεαστεί σε τεράστιο βαθμό από την έκδοση των διαταγμάτων. Λέχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο πως ο αιτητής θα μπορούσε να προσφύγει στο Επαρχιακό Δικαστήριο στη βάση της Δ.48 θ8

(4). Κατά την άποψη του Δικαστού Ναθαναήλ, η αναγκαιότητα συνένωσης του τρίτου προσώπου ως προϋπόθεση για υποβολή αίτησης για ακύρωση ή διαφοροποίηση εκδοθέντος διατάγματος, μόνο περιπλοκή μπορεί να επιφέρει στην διαδικασία. Συμφωνώ πως η συνένωση ενός τρίτου προσώπου ως διαδίκου στην αγωγή είναι μέτρο αχρείαστο στα δεδομένα της πρωτόδικης διαφοράς και δεν εξυπηρετεί κανένα σκοπό, αφού το μόνο που ενδιαφέρει το εν λόγω πρόσωπο είναι τα δικά του συμφέροντα και δικαιώματα και όχι να εμπλακεί στην διαφορά των διαδίκων. Εμμένω όμως στην άποψη πως το τρίτο πρόσωπο, προτού αποταθεί για ακύρωση ενός Διατάγματος, στην βάση της Δ.48 θ8

(4), θα πρέπει να καταδείξει πως έχει έννομο συμφέρον να το πράξει. Τούτο μπορεί να εξεταστεί μόνο στα πλαίσια αίτησης για παρέμβαση, η οποία θα πρέπει να προηγηθεί της αίτησης για ακύρωση ενός διατάγματος. Σε κάθε περίπτωση, η υπόθεση «Harazim» δεν μπορεί να εκληφθεί ότι δίδει «κατευθυντήριες αρχές» αφού τα όσα λέχθηκαν υπό του Δικαστού Ναθαναήλ ήταν στα πλαίσια άσκησης πρωτοβάθμιας δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Κρίνω πως η παράλειψη του Kazakov να ζητήσει άδεια ώστε να παρέμβει στην διαδικασία είναι μοιραία για την εξέλιξη των Αιτήσεων του. Τα ίδια ισχύουν και για την Ένσταση ημερομηνίας 18.10.2021 που καταχώρησε σε σχέση με την Αίτηση ημερομηνίας 13.7.

1. Η παράλειψη του να ζητήσει την άδεια του Δικαστηρίου για να παρέμβει ως ενδιαφερόμενο ή επηρεαζόμενο πρόσωπο στην εν λόγω Αίτηση, η οποία δεν του επεδόθη και στην οποία δεν ήταν μέρος, προκειμένου να καταχωρήσει κατ΄ επέκταση Ένταση στην Αίτηση, δεν τον νομιμοποιεί ως προς το διάβημα στο οποίο προέβη. Συνεπώς και η Ένσταση του θα πρέπει να παραμεριστεί. Ο ισχυρισμός του κ. Αυγουστή ότι του εδόθη άδεια για να καταχωρήσει την Ένσταση του, αφού το Δικαστήριο άκουσε επιχειρηματολογία τόσο από τον ίδιο, όσο και από τους δικηγόρους των Αιτητών, δεν γίνεται αποδεκτός και απορρίπτεται. Από το πρακτικό της δικασίμου 28.9.2021 καταδεικνύεται πως σε σχέση με την Αίτηση ημερομηνίας 13.7.2021, εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου οι δικηγόροι των Αιτητών (κ. Λοϊζίδης μαζί με κ. Πασιαρδή), οι δικηγόροι των καθ΄ων η αίτηση (κ. Γ. Τριλλίδης) και ο κ. Αυγουστή. Ο τελευταίος ανέφερε πως η εν λόγω Αίτηση τον αφορούσε και ζήτησε χρόνο για καταχώρηση ένστασης. Ο κ. Λοϊζίδης αμφισβήτησε το δικαίωμα του Kakazov να καταχωρήσει ένσταση, καθότι δεν ήταν μέρος στην διαδικασία. Η Αίτηση δεν τον αφορούσε και δεν του επεδόθη. Ο κ. Λοϊζίδης πρόσθεσε πως η κίνηση του Kazakov στόχο είχε τον εκτροχιασμό της διαδικασίας και τόνισε πως ο Kazakov δεν υπέβαλε αίτημα για να παρέμβει στην διαδικασία. Το Δικαστήριο (με άλλη σύνθεση από την παρούσα) ρώτησε τον κ. Αυγουστή πόσες μέρες ήθελε για να καταχωρήσει την Ένσταση του, ο τελευταίος απάντησε δύο εβδομάδες και το Δικαστήριο όρισε την αίτηση ημερομηνίας 13.7.2021 για οδηγίες, καταλήγοντας «Η ένσταση να καταχωρηθεί μέχρι τότε». Σε καμμιά περίπτωση, οι πιο πάνω οδηγίες δύνανται να εκληφθούν πως το Δικαστήριο απεφάσισε, μετά από επιχειρηματολογία επί του ζητήματος, και έδωσε άδεια στον κ. Kazakov να παρέμβει στην διαδικασία. Συνακόλουθα η Αίτηση εγκρίνεται. Εκδίδεται Διάταγμα Παραμερισμού τόσο των δύο Αιτήσεων του Kazakov ημερομηνίας 27.9.2021, όσο και της Ένστασης ημερομηνίας 18.10.
2. Τα έξοδα της υπό κρίση Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και σε βάρος του Kazakov. Τα έξοδα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο