ΠΑΡΘΕΝΟΠΗΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗ κ.α. ν. TYLMANIA HOLDINGS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 1050/2022, 23/6/2023

(7)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης του διατάγματος και καταχωρήσουν στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και επιδώσουν στους δικηγόρους των Αιτητών ένορκη δήλωση η οποία θα:

1. Αποκαλύπτει και περιέχει όλες τις πληροφορίες ή/και έγγραφα που βρίσκονται στην κατοχή, επιμέλεια και έλεγχο τους, είτε αυτά βρίσκονται σε έντυπη είτε ηλεκτρονική μορφή (ή, αν αυτά τα έγγραφα και/ή πληροφορίες δεν βρίσκονται στην κατοχή, επιμέλεια, η έλεγχο τους, να επισημαίνουν τέτοια έγγραφα και/ή πληροφορίες και τα πρόσωπα των οποίων στην κατοχή, επιμέλεια, ή έλεγχο μπορούν να ανευρεθούν αυτά) που σχετίζονται με: i. Tην ταυτότητα και τις διευθύνσεις των προσώπων τα οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν και/ή παρουσιάσθηκαν ότι ήταν και/ή είναι και/ή παρουσιάσθηκαν ότι είναι οι τελικοί δικαιούχοι (ultimate beneficial owners) των μετοχών των εταιρειών TYLMANIA HOLDINGS LIMITED (Tylmania) και SOMARO LIMITED (Somaro). ii. Tην ταυτότητα και τις διευθύνσεις των προσώπων τα οποία ανέθεσαν στους Καθ΄ων η Αίτηση 2, 4, 5 να ιδρύσουν ή/και προβούν στη σύσταση ή/και εγγραφή των εταιρειών Tylmania και Somaro και οι οποίοι ανέθεσαν στους Καθ΄ων η Αίτηση 2, 4, 5 τη διαχείριση των υποθέσεών τους. iii. Κατάλογο με τα ονόματα και τα στοιχεία επικοινωνίας των προσώπων που έδιδαν κατά τον χρόνο σύστασης ή εγγραφής των εταιρειών Tylmania και Somaro και/ή συνεχίζουν να δίνουν εντολές στους αξιωματούχους των εταιρειών Tylmania και Somaro. iv. Οποιοδήποτε έγγραφο δυνάμει του οποίου προκύπτει ότι οι αξιωματούχοι των εταιρειών Tylmania και Somaro ήταν και/ή συνεχίζουν να είναι μόνον κατ' όνομα (nominee) αξιωματούχοι και δεν εκτελούσαν οι ίδιοι πραγματικές διευθυντικές αρμοδιότητες. v. Έγγραφο εμπιστεύματος (trust deed) ή/και οποιεσδήποτε πληροφορίες που αποδεικνύουν και/ή τεκμηριώνουν και/ή αποκαλύπτουν ότι οι αξιωματούχοι των εταιρειών Tylmania και Somaro ενεργούσαν κατόπιν εντολών ή/και οδηγιών ή/και δυνάμει σχετικής εξουσιοδότησης των πραγματικών τους δικαιούχων (ultimate beneficial owners). vi. Οποιαδήποτε αλληλογραφία μεταξύ των Καθ΄ ων η Αίτηση 2, 4, 5 και των εντολέων τους ή/και των τελικών δικαιούχων των εταιρειών Tylmania και Somaro σε σχέση με τη διαχείριση των περιουσιακών τους στοιχείων ή/και της διαχείρισης της ανώνυμης εταιρείας «ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ SUNSTORES», (SUNSTORES Α.Ε.Ξ.Τ.Ε.). vii. Τα πρακτικά ή/και τα ψηφίσματα (resolutions) του Διοικητικού Συμβουλίου ή/και των μετόχων της Tylmania ή/και τα πληρεξούσια έγγραφα (power of attorney) ή/και τις εξουσιοδοτήσεις που χορηγήθηκαν ή/και εκδόθηκαν ή/και τις οδηγίες που έλαβαν και/ή τα πρόσωπα που έδωσαν τις εν λόγω οδηγίες ή/και οποιαδήποτε σχετικά έγγραφα, αναφορικά με την συμφωνία ημερομηνίας 24 Σεπτεμβρίου 2010 και/ή συμφωνία σε σχέση με την αγορά των μετοχών της SUNSTORES Α.Ε.Ξ.Τ.Ε. από την Tylmania (η Συμφωνία Αγοράς Μετοχών). vii. Τον συγκεκριμένο ρόλο ή/και θέση του και/ή τις οδηγίες του ΝΙΚΟΛΑΟY I. ΔΑΣΚΑΛΑΝΤΩΝΑΚΗ (με αριθμό Ελληνικής ταυτότητας [ ]) στις εταιρείες Tylmania και Somaro. viii. Πλήρεις λεπτομέρειες των τραπεζικών λογαριασμών των εταιρειών Tylmania και Somaro, συμπεριλαμβανομένων πλήρων λεπτομερειών της ταυτότητας και διεύθυνσης των προσώπων που υπογράφουν (signatories) για τους εν λόγω λογαριασμούς των εν λόγω Εταιρειών και/ή των προσώπων που διαχειρίζονται αυτούς τους λογαριασμούς. ix. Οποιοδήποτε τραπεζικό λογαριασμό των εταιρειών Tylmania και Somaro ή/και οποιουδήποτε αιτήματος πληρωμής που υποβλήθηκε σύμφωνα με τις οδηγίες των τελικών τους δικαιούχων ή/και του ΝΙΚΟΛΑΟY I. ΔΑΣΚΑΛΑΝΤΩΝΑΚΗ (με αριθμό Ελληνικής ταυτότητας [ ]) ή/και των Καθ΄ ων η Αίτηση 2, 4, 5 από την ημερομηνία ανοίγματος τέτοιου λογαριασμού μέχρι και την ημερομηνία κατάρτισης και καταχώρησης της ένορκης δήλωσης. x. Οποιεσδήποτε πληροφορίες σχετικά με τους τραπεζικούς λογαριασμούς που ανήκουν είτε άμεσα είτε έμμεσα μέσω οποιουδήποτε νομικού ή/και φυσικού προσώπου ή/και έγγραφου εμπιστεύματος ή/και άλλως πώς από τις εταιρείες Tylmania και Somaro είτε στην Κύπρο είτε στο εξωτερικό. xi. Αντίγραφα των τραπεζικών καταστάσεων ή/και των εντολών πληρωμών που γίνονταν από ή/και εκ μέρους των εταιρειών Tylmania και Somaro από την μέρα ανοίγματος τους μέχρι την ημερομηνία κατάρτισης και καταχώρησης της ένορκης δήλωσης. xii. Τα ονόματα των προσώπων ή/και οποιοδήποτε έγγραφο από το οποίο να προκύπτει η ταυτότητα του προσώπου που εξουσιοδότησε τις συναλλαγές ή/και εμβάσματα από τους τραπεζικούς λογαριασμούς των εταιρειών Tylmania και Somaro. xiii. Όλες οι πληρωμές και οι συναλλαγές που πραγματοποίησε η Tylmania ή/και η Somaro στην SUNSTORES Α.Ε.Ξ.Τ.Ε. και/ή πληρωμές και οι συναλλαγές σχετικά με την Συμφωνία Αγοράς Μετοχών. xiv. Οποιεσδήποτε συμφωνίες, επιστολές, εντολές ή αποδείξεις πληρωμών, καταστάσεις λογαριασμών και οποιεσδήποτε άλλες μορφές (συμπεριλαμβανομένης της ηλεκτρονικής μορφής) αλληλογραφίας, σημείωσης και αρχειοθέτησης που βρίσκονται στην κατοχή ή/και φύλαξη τους, ή/και βασίζονται σε, ή/και σε σχέση με συμφωνίες ή/και συναλλαγές μεταξύ της Tylmania, Somaro και SUNSTORES Α.Ε.Ξ.Τ.Ε.. xv. Όλα τα έγγραφα ή/και οι πληροφορίες ή/και οι οδηγίες που λήφθηκαν από τους Καθ΄ων η Αίτηση 2, 4, 5 κατά την άσκηση των καθηκόντων τους ως διευθυντές ή/και εξουσιοδοτημένοι αντιπρόσωποι των εταιρειών Tylmania και Somaro ή/και όλα τα έγγραφα που βρίσκονται στην κατοχή τους ή/και ελέγχουν ή/και γνωρίζουν άμεσα ή έμμεσα ή/και σχετίζονται με την ιδιοκτησία των εταιρειών Tylmania και Somaro, ή/και του πραγματικού ιδιοκτήτη τους ή/και του τελικού ή/και απώτερου δικαιούχου (ultimate beneficial owners) ή/και οιαδήποτε μεταβολή αυτών από την μέρα σύστασης ή/και εγγραφής των πιο πάνω εταιρειών μέχρι την ημέρα κατάρτισης και καταχώρησης της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης. xvi. Όλα τα έγγραφα ή/και οι πληροφορίες ή/και οι οδηγίες που λήφθηκαν από τους Καθ΄ων η Αίτηση 2, 4, 5 κατά την άσκηση των καθηκόντων τους ως διευθυντές ή/και εξουσιοδοτημένοι αντιπρόσωποι των εταιρειών Tylmania και Somaro, ή/και όλα τα έγγραφα που βρίσκονται στην κατοχή τους ή/και ελέγχουν ή/και γνωρίζουν άμεσα ή έμμεσα ή/και σχετίζονται με την ιδιοκτησία της SUNSTORES Α.Ε.Ξ.Τ.Ε. από την μέρα σύστασης ή/και εγγραφής ή/και μεταβολής του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της SUNSTORES Α.Ε.Ξ.Τ.Ε. σύμφωνα με την Συμφωνία Αγοράς Μετοχών μέχρι την ημέρα κατάρτισης και καταχώρησης της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης.
2. Επισυνάπτει ως Τεκμήρια και παρουσιάσει και παραδώσει στους Δικηγόρους των Αιτητών, αντίγραφα όλων των εγγράφων που είναι στην κατοχή, φύλαξη ή έλεγχο αυτών, που αποδεικνύουν τα ζητήματα που αναφέρονται στην παράγραφο A (i) μέχρι (xvi) ανωτέρω, συμπεριλαμβανομένων (αλλά χωρίς οποιονδήποτε περιορισμό) αντιγράφων διαβατηρίων, εγγράφων καταπιστεύματος (trust deeds), εταιρικών εγγράφων, εξουσιοδοτήσεων (powers of attorney), ψηφισμάτων (resolutions) των διοικητικών συμβουλίων των Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 3, ψηφισμάτων (resolutions) των μετόχων των Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 3, συμφωνιών, αιτήσεων (petitions), εντύπων, γραπτών οδηγιών, τιμολογίων, τραπεζικών καταστάσεων, και οποιουδήποτε άλλου εγγράφου είναι υπό την κατοχή, έλεγχο και/ή φύλαξη των Καθ΄ ων η Αίτηση 2, 4, 5 και τους Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 3 μέσω των αξιωματούχων τους. B. Διάταγμα τύπου "Norwich Pharmacal" που να διατάσσει όπως οι Καθ΄ ων η Αίτηση 6 μέσω των αξιωματούχων τους ή/και εξουσιοδοτημένων αντιπροσώπων τους ή/και των διευθυντών τους ή/και των υπαλλήλων τους, όπως ετοιμάσουν εντός επτά

(7)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης του διατάγματος και καταχωρήσουν στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και επιδώσουν στους δικηγόρους των Αιτητών ένορκη δήλωση από δεόντως εξουσιοδοτημένο αξιωματούχο ή αντιπρόσωπο ή υπάλληλο των Εναγόμενων 6, η οποία θα:

1. Αποκαλύπτει και περιέχει όλες τις πληροφορίες ή/και έγγραφα που βρίσκονται στην κατοχή, επιμέλεια και έλεγχο τους, είτε αυτά βρίσκονται σε έντυπη είτε ηλεκτρονική μορφή (ή, αν αυτά τα έγγραφά και/ή πληροφορίες δεν βρίσκονται στην κατοχή, επιμέλεια, η έλεγχο τους, να επισημαίνουν τέτοια έγγραφα και/ή πληροφορίες και τα πρόσωπα των οποίων στην κατοχή, επιμέλεια, ή έλεγχο μπορούν να ανευρεθούν αυτά) που σχετίζονται με: i. Τους Τραπεζικούς Λογαριασμούς των εταιρειών Tylmania και Somaro και/ή οποιαδήποτε αίτηση πληρωμής (payment request), η οποία έγινε βάσει των οδηγιών των εταιρειών Tylmania και Somaro και/ή των εξουσιοδοτημένων αντιπρόσωπων τους και/ή των προσώπων που υπογράφουν (signatories) για τους εν λόγω λογαριασμούς ή/και διαχειρίζονται αυτούς από την ημερομηνία ανοίγματος τέτοιων λογαριασμών μέχρι την ημερομηνία κατάρτισης και καταχώρησης της ένορκης δήλωσης. ii. Τη κίνηση των τραπεζικών λογαριασμών που είναι επ' ονόματι της Tylmania και Somaro στους Καθ΄ ων η Αίτηση 6 από την ημερομηνία ανοίγματος τους μέχρι και την ημερομηνία κατάρτισης και καταχώρησης της ένορκης δήλωσης. iii. Τη κίνηση του τραπεζικού λογαριασμού με αριθμό IBAN [ ] που είναι και/ή ήταν επ' ονόματι της Tylmania ή/και οποιωνδήποτε άλλων λογαριασμών από την ημερομηνία ανοίγματος μέχρι και την ημερομηνία κατάρτισης και καταχώρησης της ένορκης δήλωσης. iv. Λεπτομέρειες ή/και υποστηρικτικά έγγραφα σε σχέση με κάθε μεταφορά και/ή έμβασμα και/ή πληρωμή και/ή αίτηση πληρωμής (payment request) και/ή είσπραξη και/ή κατάθεση και/ή χρέωση και/ή πίστωση που έγινε αναφορικά με τους λογαριασμούς που διατηρεί και/ή διατηρούσαν η Tylmania και Somaro στους Καθ΄ ων η Αίτηση 6 από την ημερομηνία ανοίγματος τους μέχρι την ημέρα κατάρτισης και καταχώρησης της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης, περιλαμβανόμενων λεπτομερειών αναφορικά με τα πρόσωπα στα οποία έγιναν πληρωμές ή εμβάσματα, ημερομηνία και ποσά πληρωμών ή εμβασμάτων. v. Τις οδηγίες (ηλεκτρονικής ή άλλης μορφής) που έλαβαν οι Καθ΄ ων η Αίτηση 6 αναφορικά με τη διαχείριση των λογαριασμών που διατηρούν και/ή διατηρούσαν η Tylmania και Somaro από οποιοδήποτε πρόσωπο συμπεριλαμβανομένων και χωρίς περιορισμό, οδηγιών για συναλλαγές και/ή καταθέσεις και/ή αναλήψεις και/ή συμβάσεις και/ή άλλως πως.
2. Επισυνάπτει ως Τεκμήρια και παρουσιάσει και παραδώσει στους Δικηγόρους των Αιτητών αντίγραφα όλων των εγγράφων που είναι στην κατοχή, φύλαξη ή έλεγχο αυτών, που αποδεικνύουν τα ζητήματα που αναφέρονται στην παράγραφο Β (i) μέχρι (ν) ανωτέρω, συμπεριλαμβανομένων (αλλά χωρίς οποιονδήποτε περιορισμό) και των πιο κάτω εγγράφων: i. Όλα τα έγγραφα οποιοσδήποτε μορφής συμπεριλαμβανομένων αλλά χωρίς περιορισμό, των εγγράφων και/ή στοιχείων που αφορούν την διαπίστωση και/ή εξακρίβωση και/ή επιβεβαίωση ταυτότητας πελατών (know your client procedures) και/ή όλα τα έγγραφα και/ή πληροφορίες που συλλέχθηκαν από τις εταιρείες Tylmania και Somaro μέσω των εξουσιοδοτημένων αντιπροσώπων τους ή/και των υπαλλήλων ή/και αξιωματούχων τους κατ' εντολή των Καθ΄ ων η Αίτηση 6 στο πλαίσιο των υποχρεώσεων αυτών σε σχέση με τους λογαριασμούς που διατηρούν και/ή διατηρούσαν οι εταιρείες Tylmania και Somaro στους Καθ΄ ων η Αίτηση 6 από την ημερομηνία ανοίγματος τους μέχρι την ημέρα καταχώρησης της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης. iii. Αντίγραφα αναλυτικών τραπεζικών καταστάσεων των εταιρειών Tylmania και Somaro από την μέρα ανοίγματος των λογαριασμών μέχρι την μέρα κατάρτισης και καταχώρησης της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης. iv. Οποιαδήποτε ερωτηματολόγια (questionaires) σχετικά με τους τελικούς πραγματικούς δικαιούχους των εταιρειών Tylmania και Somaro από την μέρα σύστασης των εν λόγω εταιρειών μέχρι την μέρα κατάρτισης και καταχώρησης της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης. v. Οποιαδήποτε πληρεξούσια που εκδόθηκαν εκ μέρους των εταιρειών Tylmania και Somaro από την μέρα σύστασης τους μέχρι την μέρα καταχώρησης της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης· vi. Οποιαδήποτε υποστηρικτικά έγγραφα (supporting documents) που προωθήθηκαν στους Καθ΄ ων η Αίτηση 6 σχετικά με οποιεσδήποτε πληρωμές που καταβλήθηκαν και/ή λήφθηκαν από τις εταιρείες Tylmania και Somaro από την ημερομηνία ανοίγματος τους μέχρι την ημέρα καταχώρησης της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης, και κάθε άλλο έγγραφο που έχουν στην κατοχή τους οι Καθ΄ ων η Αίτηση 6 και/ή επικοινωνίες και/ή γραπτές συμφωνίες τα οποία σχετίζονται και/ή αφορούν τους λογαριασμούς που διατηρούν και/ή διατηρούσαν η Tylmania και Somaro στους Καθ΄ ων η Αίτηση 6 από την ημερομηνία ανοίγματος τους μέχρι την ημέρα καταχώρησης της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης. Γ. Διάταγμα φίμωσης (Gagging Order) εναντίων των Εναγόμενων/Καθ΄ ων η Αίτηση που να τους απαγορεύει και/ή εμποδίζει από το να πληροφορούν με οποιονδήποτε τρόπο οποιοδήποτε άτομο, περιλαμβανόμενων των τελικών δικαιούχων των εταιρειών Tylmania και Somaro και του ΝΙΚΟΛΑΟY I. ΔΑΣΚΑΛΑΝΤΩΝΑΚΗ (με αριθμό Ελληνικής ταυτότητας [ ]) και ΜΑΡΙΑΣ ΔΑΣΚΑΛΑΝΤΩΝΑΚΗ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ, για την παρούσα διαδικασία ή του περιεχομένου αυτής ή/και της φύσης αυτής ή να προειδοποιήσουν το πιο πάνω πρόσωπο ότι έχει ασκηθεί ή θα ασκηθεί αγωγή εναντίον τους από τους Ενάγοντες/Αιτητές, μέχρι τις περαιτέρω οδηγίες του Δικαστηρίου ή/και μέχρι να αποκαλυφθούν οι πληροφορίες ή/και τα έγγραφα που αιτούνται υπό το αιτητικό Α- Β της παρούσας Αγωγής ή/και μέχρι να υποβληθεί η ένορκη δήλωση αποκάλυψης στους δικηγόρους των Εναγόντων/Αιτητών. Δ. Επιπρόσθετα, διάταγμα που να διατάσσει τους Εναγόμενους ή/και τους εντολείς των Εναγόμενων/Καθ΄ ων η Αίτηση, ή/και τους συνεργάτες τους, ή/και τους εκπροσώπους ή/και τους αντιπροσώπους ή/και υπάλληλους ή/και αξιωματούχους ή/και διευθυντές, είτε υφιστάμενους είτε μη, να απέχουν από το να κρύψουν, να τροποποιήσουν, να διαγράψουν ή να καταστρέψουν οποιαδήποτε πληροφορία, δεδομένα, έγγραφα είτε σε ηλεκτρονική ή/και έντυπη μορφή ή/και σε σκληρή μορφή ή/και σε άλλη μορφή που σχετίζεται με τις πληροφορίες και τα έγγραφα που ζητούνται υπό το αιτητικό Α -Β. Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου σύμφωνα με το οποίο οι Ενάγοντες/Αιτητές να έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν τις ληφθείσες πληροφορίες μετά τη συμμόρφωση με το διάταγμα αποκάλυψης προκειμένου να υποστηρίξουν και/ή να τεκμηριώσουν και/ή να αποδείξουν την αγωγή και/ή έφεση που πρόκειται να καταχωριστεί και/ή καταχωρήθηκε εναντίον των αδικοπραγούντων και/ή διαδικασίες εκτέλεσης ή/και σε προστατευτικά και/ή προσωρινά και/ή παρεμπίπτοντα ή/και απαγορευτικά μέτρα ή/και θεραπείες, και/ή εναντίον οποιωνδήποτε εταιρειών και/ή προσώπων που συμμετείχαν στη συνομωσία που διαπράχθηκε εναντίον των Εναγόντων/Αιτητών, στην Κύπρο ή/και εξωτερικό. ΣΤ. Οποιαδήποτε άλλη διαταγή ή/και οδηγίες ή/και άδεια του Δικαστηρίου ήθελε κριθεί εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις. Ζ. Έξοδα πλέον ΦΠΑ». Το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς Διατάγματα ως οι παραγράφοι Γ (Διάταγμα Φίμωσης) και Δ (Διάταγμα Διατήρησης ή μη Καταστροφής) της Αίτησης. Ως προς τις υπόλοιπες αιτούμενες θεραπείες, διέταξε την επίδοση της Αίτησης στους εναγόμενους-καθ΄ ων η αίτηση. Η Αίτηση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της ενάγουσας 1 Παρθενόπης Φραγκούλη, μητέρας των εναγόντων 2 και 3, δεόντως εξουσιοδοτημένης. Η μαρτυρία της συνοψίζεται ως εξής: Η ίδια μαζί με τους ενάγοντες 2 και 3 είναι μέτοχοι πλειοψηφίας (κατέχουν το 60% του μετοχικού κεφαλαίου, ανά 20% έκαστος) της Ελληνικής ανώνυμης εταιρείας ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ SUNSTORES (στη συνέχεια η «SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E.»). Η εταιρεία μαζί με τις θυγατρικές της(κατέχει πληθώρα θυγατρικών εταιρειών στην Ελλάδα) δραστηριοποιείται στον ξενοδοχειακό τομέα στην Ελλάδα, κατέχοντας συνολικά τεράστια περιουσιακά στοιχεία. Οι υπόλοιποι μέτοχοι της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E. είναι ο Νικόλαος Δασκαλαντωνάκης, πρώην σύζυγος της και πατέρας των εναγόντων 2 και 3 και η Μαρία Δασκαλαντωνάκη, θυγατέρα του Νικόλαου. Και οι δύο μαζί κατέχουν το 40% του μετοχικού κεφαλαίου, σε ποσοστό 20% έκαστος. Η εναγομένη 1 Tylmania, εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, συσταθείσα στην Κυπριακή Δημοκρατία, «φαίνεται» να απέκτησε τον Αύγουστο του 2010 (27.8.2010), 224.000 νέες μετοχές, ονομαστικής αξίας €29.35 η κάθε μία, στην SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E. καταβάλλοντας ποσό €6.574.400.
3. Η εναγομένη 2, Κυπρία υπήκοος είναι η μοναδική Διευθύντρια της Tylmania. Η εναγομένη 3 Somaro, εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, επίσης συσταθείσα στην Κύπρο, είναι η μοναδική μέτοχος και η μητρική εταιρεία της Tylmania. Οι εναγόμενες 4 και 5 είναι Κύπριες υπήκοοι και οι μοναδικές Διευθύντριες της Somaro. Η εναγομένη 6 είναι τραπεζικό ίδρυμα στην Κύπρο, στο οποίο η Tylmania διατηρούσε τραπεζικό λογαριασμό, κατά τον χρόνο πληρωμής του ποσού των €6.574.400.
4. Κατά την ομνύουσα («οι Αιτητές έχουν εύλογες ενδείξεις να πιστεύουν»), ο Νικόλαος Δασκαλαντωνάκης είναι ο τελικός δικαιούχος (Ultimate beneficial owner) των Tylmania και Somaro. Είναι η θέση της ομνύουσας πως ο Νικόλαος συνεπικουρούμενος από την Μαρία Δασκαλαντωνάκη «συνέλαβε, δημιούργησε και εκτέλεσε», ένα «πρωτοφανές», μη νόμιμο σχέδιο εκδίωξης των εναγόντων από την SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E. και συνακόλουθα από τις εταιρείες του Ομίλου, στις οποίες οι ενάγοντες είναι μέτοχοι πλειοψηφίας. Συγκεκριμένα, εν αγνοία των εναγόντων, με παράνομη και παράτυπη απόφαση της Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης των μετόχων της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E. που έλαβε χώραν «δήθεν» στις 15.4.2009, αύξησε το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας κατά €1.411.735.00 με έκδοση 48.100 νέων ονομαστικών μετοχών ονομαστικής αξίας €29.35 η κάθε μία, τις οποίες απέκτησε ο ίδιος, ανατρέποντας έτσι το ποσοστό του μετοχικού κεφαλαίου που κατείχε μαζί με την Μαρία Δασκαλαντωνάκη. Έτσι εμφανίζονται πλέον να κατέχουν, με βάση την κατασκευασμένη Γενική Συνέλευση της 15.4.2009, ποσοστό 52%. Τούτο έχει ως αποτέλεσμα να μειωθεί δραματικά η «δυναμική» θέση των ιδίων (εναγόντων) εντός του Ομίλου SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E., καθότι αφενός μεν έχει μειωθεί η αξία των δικών τους μετοχών και αφετέρου, οι μετοχές του Νικόλαου και της Μαρίας Δασκαλαντωνάκη έχουν καταστεί μετοχές «απόλυτης» πλειοψηφίας, χωρίς την καταβολή οποιασδήποτε αποζημίωσης στους ίδιους. Στην συνέχεια, σε παράνομη Γενική Συνέλευση της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E. (έλαβε χώρα στις 27.8.2010) που συγκάλεσε και πάλι ο ίδιος, «εμφανιζόμενος» ως δήθεν ο μόνος μέτοχος της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E. εκπροσωπών το σύνολο (100%) του μετοχικού κεφαλαίου, στην οποία και πάλι οι ενάγοντες δεν κλήθηκαν ή έλαβαν γνώση, ο Νικόλαος εισηγήθηκε την κατάργηση του δικαιώματος προτίμησης των παλαιών μετόχων (εναγόντων), με την καταβολή του ποσού των €6.574.400.00 από την Tylmania, η οποία κάλυψε το ποσό της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου (αυξήθηκε με έκδοση 224.000 νέων ονομαστικών μετοχών ονομαστικής αξίας €29.35 η κάθε μία) και συμμετείχε ως «στρατηγικός επενδυτής» και κεντρικός μέτοχος στην εταιρεία SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E.. Το ποσό εμβάστηκε από την Κύπρο, μέσω της εναγομένης
5. Αποτέλεσμα των παράνομων ενεργειών του Νικόλαου ήταν να μετατραπεί η συμμετοχή των εναγόντων στην SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E. από πλειοψηφία του 60%, σε «ισχνή» μειοψηφία του 23.46% (το ποσοστό του καθενός μειώθηκε από 20% σε 7.82%). Υποστηρίζει περαιτέρω πως το σχέδιο του Νικόλαου είχε ως μοναδικό σκοπό να «υφαρπάξει» από τους ενάγοντες την πλειοψηφία των μετοχών του ομίλου εταιρειών SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E. και να παραδώσει την ιδιοκτησία και τον απόλυτο έλεγχο των εταιρειών στον ίδιο, άμεσα ή έμμεσα, μέσω των εταιρειών Tylmania και Somaro και όχι την ενίσχυση του κεφαλαίου της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E. και των εταιρειών του Ομίλου. Οι μετοχές της εταιρείας SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E. αποτελούν το αντικείμενο αντιδικίας στα Ελληνικά Δικαστήρια, από το έτος
6. Στις 17.3.2010, οι ενάγοντες καταχώρησαν αγωγή ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρεθύμνης (φέρει γενικό αριθμό καταθέσεως ΠΤ/57/2010), με αίτημα την αναγνώριση του ανυπόστατου των αποφάσεων της Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης της 15.4.
7. Στις 27.12.2010 καταχωρήθηκαν αγωγές και πάλι εκ μέρους των εναγόντων για την αναγνώριση του ανυπόστατου, άλλως της ακυρότητας των προαναφερομένων Γενικών Συνελεύσεων της 15.4.2009 και 27.8.
8. Στο παρόν στάδιο, η υπόθεση εκκρεμεί ενώπιον του Εφετείου Κρήτης. Στις 6.12.2022 εκκρεμεί δικάσιμος σε σχέση με την εξακρίβωση του μετοχικού κεφαλαίου και ποσοστών των μετόχων στην εταιρεία SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E.. Ως προς την εμπλοκή των εταιρειών Tylmania και Somaro, αναφέρει τα εξής. Ο Νικόλαος Δασκαλαντωνάκης, κατά την «αυτόκλητη» Γενική Συνέλευση των μετόχων της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E. στις 27.8.2020, η οποία συνεκλήθη με μοναδικό «θέμα» την αύξηση του εταιρικού κεφαλαίου (αυξήθηκε κατά ποσό €6.574.400) εμφανιζόμενος ως ο μόνος μέτοχος της εταιρείας, εκπροσωπών το σύνολο (100%) του μετοχικού της κεφαλαίου, εξουσιοδότησε το Διοικητικό Συμβούλιο όπως διαθέσει τις νέες μετοχές «σε τρίτο επενδυτή», κατά την ελεύθερη κρίση του. Στις 24.9.2010 πιστοποιήθηκε η καταβολή της αύξησης του εταιρικού κεφαλαίου με απόφαση του «δήθεν» νέου Διοικητικού Συμβουλίου της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E., στην οποία όμως δεν κατονομάζεται ο νέος «επενδυτής». Η Tylmania ιδρύθηκε ένα μήνα πριν την συμμετοχή της στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E.. Από έρευνα στον Έφορο Εταιρειών διαπιστώθηκε ότι την 20.9.2010, η εταιρεία προχώρησε με αύξηση του ονομαστικού της κεφαλαίου κατά €6.574.400, εκδίδοντας 6.574.400 μετοχές αξίας €1= εκάστη. Την ίδια ημέρα παραχώρησε 6.583.400 μετοχές στην εταιρεία Somaro, δηλώνοντας στον Έφορο Εταιρειών (ΗΕ12) ότι το ποσό των €6.583.400 της κατεβλήθη από την Somaro σε μετρητά. Παρά το ότι το ονομαστικό κεφάλαιο της Tylmania αυξήθηκε κατά €6.574.400 και το ποσό των €6.583.400 κατεβλήθη από την Somaro σε μετρητά, το μετοχικό κεφάλαιο της τελευταίας δεν αυξάνεται, αλλά παραμένει €3.
9. Η Somaro στις 30.4.2014 καταχώρησε στον Έφορο Εταιρειών την Ετήσια Έκθεση της για το 2013, δηλώνοντας ότι η εταιρεία ήταν και συνεχίζει να είναι αδρανής, λειτουργούσα ως δορυφορικό όργανο της Scordis, Papapetrou & Co (Corporate Services) Ltd. Ρητά αναφέρεται ότι η εταιρεία δεν έχει οποιαδήποτε «ίδια» περιουσιακά στοιχεία, υποχρεώσεις, έσοδα ή έξοδα. Την Ετήσια Έκθεση υπογράφουν οι εναγόμενες 4 και
10. Κατά την ομνύουσα είναι πασιφανές ότι (α) η Somaro ουδέν ποσό κατέβαλε σε μετρητά για την αύξηση του ονομαστικού κεφαλαίου της Tylmania κατά €6.574.400 και κατ΄ επέκταση για την αγορά από την Tylmania των 224.000 νέων μετοχών (ονομαστικής αξίας €29.35 εκάστη) στην SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E., (β) η Somaro δεν προέβη σε καμία αύξηση κεφαλαίου, σε κανένα εξωτερικό δανεισμό ή δάνειο από τους μετόχους της, αφού η ίδια το 2014 αναφέρει ότι δεν έχει δικά της περιουσιακά στοιχεία, υποχρεώσεις, έσοδα ή έξοδα και (γ) το ποσό των €6.574.000 δεν καταβλήθηκε από την Tylmania, αλλά από τρίτο πρόσωπο, στενά συνδεδεμένο με τον Νικόλαο Δασκαλαντωνάκη ή από τον ίδιο τον Νικόλαο, ως μέρος του σχεδίου του για μείωση του μετοχικού ποσοστού των εναγόντων στην SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E. Είναι η θέση της ότι θα πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα ώστε να διαφανούν οι πραγματικά αδικοπραγούντες, οι οποίοι, μεταξύ άλλων, με δόλο, συνωμοσία και με παράνομα και αθέμιτα μέσα, προκάλεσαν τεράστια οικονομική ζημιά στους ενάγοντες, την αποκατάσταση της οποίας αξιώνουν με ένδικα μέσα στην Ελλάδα και στην Κύπρο, με την υπό κρίση Αίτηση. Πως το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας κέκτηται δικαιοδοσίας να χορηγήσει τις αιτούμενες θεραπείες, αφού η αγωγή στηρίζεται σε αστικά αδικήματα (δόλος, απάτη, αδικοπραξία) που ενορχηστρώθηκαν και εφαρμόστηκαν σε Κύπρο και Ελλάδα, από Κυπριακές εταιρείες και Κύπριους πολίτες. Η Αίτηση στηρίζεται στον Περί Δικαστηρίων Νόμο, (Ν.14/60), και ειδικότερα στα άρθρα 2, 29, 30, 32 και 43, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο (Κεφ. 6), άρθρα 2, 3, 4, 5 και 9, 91Α-91Γ, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.5, Δ.5 Α, Δ.6, Θ.1(γ)(η), Δ.39, Δ.48, Θ.1, 2, 3, 7 και 8, Δ.51, θ.1 και Δ.59, Δ.64, στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε σχέση με την έκδοση Παρεμπιπτόντων Διαταγμάτων τύπου "Norwhich Pharmacal", στις αρχές της επιείκειας, στην πρακτική και συμφυή δικαιοδοσία και εξουσίες του Δικαστηρίου. Όλοι οι εναγόμενοι έφεραν Ένσταση στην Αίτηση προβάλλοντας σωρεία λόγων. Οι εναγόμενοι 1-5 προβάλλουν κύρια, πως το αρμόδιο Ελληνικό Δικαστήριο (Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρεθύμνης) με απόφαση του υπ΄ αριθμόν 61/2019, εκδοθείσα στην αγωγή με αριθμό κατάθεσης ΠΤ/11/2018 και δημοσιευθείσα στις 31.12.2019 καθώς και με απόφαση του υπ΄ αριθμόν 14/2020, εκδοθείσα στην αγωγή υπ΄ αριθμόν κατάθεσης ΠΤ/10/2018 και δημοσιευθείσα στις 28.2.2020, απέρριψε ως νομικά αβάσιμες και απαράδεκτες τις αγωγές που ασκήθηκαν από τους ενάγοντες, σε σχέση, μεταξύ άλλων, με τις αυξήσεις του μετοχικού κεφαλαίου της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E., που έλαβαν χώραν το 2009 και το 2010 και/ή τις σχετικές αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης της εταιρείας και/ή του Διοικητικού της Συμβουλίου, αφού κατέληξε πως «τα όποια δικαιώματα των εναγόντων προς έγερση αγωγών σε σχέση με τις εν λόγω αυξήσεις και/ή τις εν λόγω αποφάσεις, είτε είναι νομικά ανύπαρκτα είτε έχουν αποσβεστεί και/ή παραγραφεί και/ή έπαυσαν να υφίστανται». Περαιτέρω προβάλλουν πως οι αγωγές με αριθμό κατάθεσης ΠΤ/57/2010 και ΠΤ/324/2010, τις οποίες οι ενάγοντες επικαλούνται για τους σκοπούς της Αίτησης, παρουσιάζοντας τις ως εκκρεμούσες, στην πραγματικότητα δεν εκκρεμούν, «σήμερα», ενώπιον των Ελληνικών Δικαστηρίων. Πως οι ενάγοντες έχουν ήδη εγείρει αριθμό ουσιαστικών (substantive) αγωγών και/ή δικαστικών διαδικασιών σε σχέση με τις κατ΄ ισχυρισμόν αδικοπραξίες, οι οποίες έχουν απορριφθεί από τα Ελληνικά Δικαστήρια ως αβάσιμες και απαράδεκτες, τα οποία έχουν αποφανθεί πως τα όποια αγώγιμα δικαιώματα των εναγόντων σε σχέση με τα γεγονότα και/ή τις κατ΄ ισχυρισμόν αδικοπραξίες που επικαλούνται, έχουν αποσβεστεί και/ή παραγραφεί σύμφωνα με το Ελληνικό δίκαιο που είναι το εφαρμοστέο δίκαιο. Τέλος προβάλλουν πως δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 για την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων και ειδικότερα πως η έκδοση των διαταγμάτων αποκάλυψης δεν είναι αναγκαία προκειμένου οι ενάγοντες να μπορέσουν να λάβουν νομικά μέτρα σε σχέση με τις κατ΄ ισχυρισμόν αδικοπραξίες που επικαλούνται, δεδομένου του ότι έχουν ήδη εγείρει από το 2010 αριθμό αγωγών, οι οποίες είχαν την προαναφερομένη κατάληξη. Πως ουσιαστικά οι ενάγοντες προσπαθούν να αλιεύσουν μαρτυρία (fishing expedition), πράγμα ανεπίτρεπτο σύμφωνα με την νομολογία και πως το εύρος της αποκάλυψης που επιζητείται είναι αδικαιολόγητο και/ή δυσανάλογο, γεγονός που καθιστά την υπό κρίση Αίτηση προδήλως καταχρηστική. Η Ένσταση των εναγομένων 1-5 υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Χρυστάλλας Μηνά, εναγομένης 2 και διοικητικής συμβούλου της εναγομένης 1, εταιρείας (Tylmania). Είναι θέση της Μηνά (επαναλαμβάνει κατ΄ουσίαν τους προβαλλόμενους στην Ένσταση ισχυρισμούς) πως οι ενάγοντες «σκόπιμα και μελετημένα» απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο, ειδικότερα, «απέφυγαν» να το πληροφορήσουν κατά πόσον οι αγωγές ΠΤ/57/2010 και ΠΤ/324/2010 εξακολουθούν να εκκρεμούν ή όχι. Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι στις 6.12.2022 εκκρεμεί δικάσιμος ενώπιον του «Εφετείου Κρήτης», οι ενάγοντες δεν ανέφεραν «εναντίον ποιάς απόφασης στρέφεται η εν λόγω έφεση, πότε εκδόθηκε η πρωτόδικη απόφαση, τι αφορούσε και ποια ήταν τα ευρήματα και η κατάληξη του πρωτόδικου δικαστηρίου». Μελετώντας τα έγγραφα, συνεχίζει η Μηνά, που επισύναψε η Φραγκούλη στην Ένορκη Δήλωση της ως Τεκμήριο 16, καταδεικνύεται ότι ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Χανίων εκκρεμούν δύο Εφέσεις και όχι μία όπως «αναληθώς αναφέρεται στην Ένορκη Δήλωση Φραγκούλη» (η Έφεση με αριθμό Πρωτοκόλλου 330/10-11-2020 και ημερομηνία κατάθεσης 2.2.2020 και η Έφεση με αριθμό Πρωτοκόλλου 331/10-11-2020 και ημερομηνία κατάθεσης επίσης 2.2.2020). Η Μηνά, προσθέτει, πως η εναγομένη 1 αποτάθηκε σε «ανεξάρτητο» Ελλαδίτη δικηγόρο και του ζήτησε να προχωρήσει εκ μέρους της ως επηρεαζομένου μετόχου της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E., σε έρευνα στα αρμόδια Δικαστήρια, προκειμένου (α) να διαπιστώσει ποιο είναι το αντικείμενο των Εφέσεων που κατατέθηκαν στο Τριμελές Εφετείο Χανίων και (β) να εξασφαλίσει αντίγραφα των πρωτόδικων αποφάσεων κατά των οποίων στρέφονται οι εν λόγω εφέσεις. Από την έρευνα διεφάνη πως: (α) το 2018, οι ενάγοντες καταχώρησαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρεθύμνης, «άλλη αγωγή», ήτοι την αγωγή με αριθμό κατάθεσης ΠΤ/10/2018, με την οποία ζήτησαν, μεταξύ άλλων, να αναγνωριστεί το ανυπόστατο, άλλως η ακυρότητα της απόφασης της Γενικής Συνέλευσης της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E. του 2009, με την οποία αποφασίστηκε η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου. (β) το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρεθύμνης με την απόφαση του υπ΄αριθμόν 14/2020, δημοσιευθείσα την 28.2.2020 απέρριψε την προαναφερομένη αγωγή, κρίνοντας πως η απόφαση της Γενικής Συνέλευσης της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E.ημερομηνίας 15.4.2009 «είχε ήδη κριθεί νόμιμη και έγκυρη με προηγούμενη αμετάκλητη δικαστική απόφαση, ήτοι από την υπ΄ αριθμόν 107/2014 απόφαση του Εφετείου Κρήτης, η οποία αποτελεί δεδικασμένο». (γ) το 2018, οι ενάγοντες καταχώρησαν επίσης στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρεθύμνης, την αγωγή με αριθμό κατάθεσης ΠΤ/11/2018, με την οποία ζήτησαν να αναγνωρισθεί το ανυπόστατο, άλλως η ακυρότητα των αποφάσεων της Γενικής Συνέλευσης της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E. με τις οποίες αποφασίστηκε το 2010, η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας. (δ) το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρεθύμνης με απόφαση του υπ΄αριθμόν 61/2019, δημοσιευθείσα την 31.12.2019, απέρριψε την αγωγή ως αβάσιμη και απαράδεκτη, κρίνοντας πως «τα όποια δικαιώματα των εναγόντων προς έγερση αγωγών σε σχέση με την αύξηση του κεφαλαίου του 2010 έχουν αποσβεστεί και/ή παραγραφεί και/ή έπαυσαν να υφίστανται». Οι ενάγοντες, προσθέτει η Μηνά, απέκρυψαν από το Δικαστήριο, πέραν των προαναφερομένων γεγονότων και ότι οι ίδιοι παραιτήθηκαν από και/ή απέσυραν τις αγωγές με αρ. ΠΤ/57/2010 και ΠΤ/324/2010, τις οποίες επικαλείται η Φραγκούλη, παρουσιάζοντας τις ως εκκρεμούσες. Ως προς τις συνέπειες, σύμφωνα με το Ελληνικό Δίκαιο, των Αποφάσεων 61/2019 και 14/2020 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρεθύμνης, λήφθηκε Γνωμοδότηση από τον Καθηγητή Αστικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Αναστάσιο Βαλτούδη, σύμφωνα με την οποία, (α) οι αγωγές ΠΤ/57/2010 και ΠΤ/324/2010 δεν εκκρεμούν «σήμερα» ενώπιον των Ελληνικών Δικαστηρίων και (β) με τις Αποφάσεις Αρ. 14/2020 και 61/2019 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρεθύμνης «έχουν απορριφθεί ως απαράδεκτοι, νομικά αβάσιμοι και εκπρόθεσμοι σύμφωνα με το Ελληνικό δίκαιο, οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στην Ένορκη Δήλωση Φραγκούλη σχετικά με παράνομες πράξεις και/ή πλημμέλειες της Αύξησης Κεφαλαίου του 2009 και της Αύξησης Κεφαλαίου του 2010 στην SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E.». Αναφέρει επίσης ότι η εταιρεία Tylmania συστάθηκε στην Κύπρο στις 27.7.2010 και κατέχει 224.000 μετοχές (από σύνολο 447.100 μετοχών) στην SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E.. ΟΙ εν λόγω μετοχές «διατέθηκαν» στην Tylmania, με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E. ημερομηνίας 27.8.2010, αφού η Tylmania κατέβαλε στην πρώτη, το ποσό των €6.574.
11. Και η εναγομένη 6 καταχώρησε Ένσταση στην Αίτηση, προβάλλοντας, μεταξύ άλλων, πως δεν ικανοποιούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, πως η προώθηση της υπό κρίση Αίτησης και της Αγωγής είναι καταχρηστική και/ή άνευ αντικειμένου και/ή παράτυπη, καθότι η αγωγή βασίζεται σε κατ΄ ισχυρισμόν αστικά αδικήματα και/ή σε αδικήματα συνωμοσίας, τα οποία έχουν πλέον παραγραφεί. Πως τόσο η αγωγή όσο και η Αίτηση προωθήθηκαν με υπέρμετρη καθυστέρηση, αφού η κατ΄ ισχυρισμόν αδικοπραξία περιήλθε στην αντίληψη των αιτητών από το
12. Πως δεν δικαιολογείται, υπό τις περιστάσεις, η αποκάλυψη τραπεζικών λογαριασμών πελατών της καθότι δεσμεύεται από συμβατική σχέση εμπιστοσύνης και/ή από το τραπεζικό απόρρητο μεταξύ της ίδιας και των πελατών της. Η Ένσταση της εναγομένης 6 υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του υπαλλήλου της Μιχάλη Στυλιανού, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Ο Στυλιανού επιχειρηματολογεί ουσιαστικά υπέρ της απόρριψης της Αίτησης. Με άδεια του Δικαστηρίου, οι ενάγοντες καταχώρησαν Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Ορκίστηκε ο Ανδρέας Πέτσας ο οποίος επισύναψε στην Δήλωση του, το Εφετήριο/Λόγους της Έφεσης 330- 10/11/2020, η οποία ήταν ορισμένη ενώπιον του Εφετείου Κρήτης την 6.12.
13. Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση καταχώρησαν, με άδεια του Δικαστηρίου, και οι εναγόμενοι 1-
14. Ορκίστηκε και πάλι η Χρυστάλλα Μηνά. Επισύναψε στην Δήλωση της Γνωμοδότηση του Ελλαδίτη δικηγόρου Οδυσσέα Ευσταθόπουλου, η οποία απαντά σε συγκριμένα ερωτήματα που σχετίζονται με το Εφετήριο και τα ζητήματα που το Εφετείο Κρήτης καλείται να αποφασίσει στο πλαίσιο της εν λόγω Έφεσης. Κατά την ακρόαση της Αίτησης και οι δύο πλευρές υπεραμύνθηκαν των θέσεων τους με αναφορά σε νομολογία. Τόσο ο κ. Πέτσας εκ μέρους των εναγόντων, όσο και ο κ. Γαβριηλίδης και η κα Παπαγιώργη για τους εναγόμενους 1-5 καθώς και ο κ. Ιωσήφ εκ μέρους των εναγομένων 6, με τις πολύ εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους, βοήθησαν το Δικαστήριο στο έργο του. Σύμφωνα με το άρθρο 29

(1)(γ) του Ν.14/60, τα Κυπριακά Δικαστήρια εφαρμόζουν τις αρχές της επιείκειας και είναι στο πλαίσιο αυτής της εφαρμογής που έχουν εξουσία να εκδίδουν παρεμπίπτοντα διατάγματα σύμφωνα με το άρθρο 32 που αποτελεί το ουσιαστικό δίκαιο έκδοσης τους (Parico v. Muskita

(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 215). Οι αρχές του Δικαίου της επιείκειας εφαρμόζονται από τα Κυπριακά Δικαστήρια, εφόσον δεν γίνεται διαφορετική ρύθμιση από την νομοθεσία της Κύπρου (Χριστοφίδη v. Κοτζαναστάση

(1993)1 Α.Α.Δ. 718). Όπως έχει προαναφερθεί το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων παρέχεται από το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, ενώ ο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος, Κεφ.6 και οι Περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμοί, προσδιορίζουν το δικαιοδοτικό πλαίσιο [Demades ν. Studio

(1996)1 A.A.Δ. και Αίτηση Χάρη Φεσσά

(1990)1 Α.Α.Δ. 704]. Συγκεκριμένα, οι πρόνοιες του άρθρου 9

(1)του Κεφ.6 όπως και αυτές των Κανονισμών 8

(1)και 9 της Δ.48, καθιστούν δυνατή την έκδοση διαταγμάτων μονομερώς, κατ΄εξαίρεση του γενικού κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που δεν επιτρέπει την παροχή θεραπείας χωρίς να έχει προηγουμένως παρασχεθεί η ευκαιρία στον αντίδικο να ακουστεί, εφόσον ο ενάγοντας ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι το στοιχείο του κατεπείγοντος δικαιολογεί την έκδοση του διατάγματος στην απουσία της άλλης πλευράς, για σκοπούς διατήρησης της κατάστασης πραγμάτων (status quo) που υπήρχε στον αμέσως πριν την έκδοση του διατάγματος, χρόνο. Το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Το εν λόγω άρθρο έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην Οδυσσέως ν. Pieris Estates Ltd

(1982)1A.A.Δ.557 και έχει έκτοτε επιβεβαιωθεί σε πλείστες όσες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Τα τρία κριτήρια που τίθενται ως προϋποθέσεις θα πρέπει να ικανοποιηθούν σωρευτικά πριν το Δικαστήριο περάσει στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, κατά πόσον δηλαδή είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί το Διάταγμα, με τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Οι τρείς αυτές προϋποθέσεις είναι οι εξής:

(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση.

(2)Η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία.

(3)Το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Ενώ το πρώτο κριτήριο σχετίζεται κατ' ουσία με τη νομική και μόνο θεμελίωση της αξίωσης όπως διατυπώνεται στο κλητήριο ένταλμα, το δεύτερο προχωρεί ένα πρόσθετο βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία όπως εξάγεται από τις ενόρκους δηλώσεις ή την αντεξέταση των μαρτύρων για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Επαρκεί, σε αυτό το στάδιο, να καταδειχθεί κάτι πέραν της απλής πιθανολόγησης αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων για να ικανοποιηθεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Είναι γνωστό ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ' εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας και αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του διατάγματος ή η διατήρηση του σε ισχύ αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν αποτελεί κατ΄ ανάγκη έρεισμα για την έκδοση διατάγματος [Κ.Ο.Τ. ν. Θεωρή

(1989)1(E) Α.Α.Δ. 255]. Τα αιτούμενα διατάγματα είναι διατάγματα αποκάλυψης (disclosure) πληροφοριών και εγγράφων, τα οποία στρέφονται κατά προσώπων που κατά τους αιτητές αναμείχθηκαν σε αδικοπραξίες ή παράνομες δραστηριότητες άλλου προσώπου ή υποβοήθησαν το άλλο πρόσωπο στις επιλήψιμες δραστηριότητες του. Το ότι το Δίκαιο της Επιείκειας παρέχει τέτοια θεραπεία στο ζημιωθέν μέρος προκύπτει έκδηλα από τις υποθέσεις Norwich Pharmacal Co and Others v. Commissioners of Customs and Excise

(1973)2 All ER 943 και Bakers Trust v. Shapira

(1980)1 W.L.R. 1247. Τα γεγονότα της υπόθεσης Norwich ήταν, κατ΄ ουσία, απλά. Οι εφεσείοντες ήταν ιδιοκτήτες και δικαιούχοι της πατέντας «furazolidone», την οποία χρησιμοποιούσαν σε χημικά παρασκευάσματα. Σε κάποιο στάδιο διαπίστωσαν ότι άγνωστα πρόσωπα είχαν επέμβει στην πατέντα τους, εισάγοντας παράνομα στην Αγγλία αντίστοιχα παρασκευάσματα. Τα ονόματα των εισαγωγέων ήταν γνωστά στις τελωνειακές αρχές στη βάση σχετικών εγγράφων, γι΄ αυτό ζήτησαν την αποκάλυψη τους προκειμένου να κινηθούν δικαστικά εναντίον τους. Οι τελωνειακές αρχές αρνήθηκαν, προβάλλοντας ότι δεν είχαν εξουσία να το πράξουν. Κατ΄ ακολουθία τούτου οι εφεσείοντες ήγειραν αγωγή εναντίον τους αξιώνοντας, μεταξύ άλλων, διάταγμα αποκάλυψης των ονομάτων των (παράνομων) εισαγωγέων. Το Δικαστήριο ικανοποίησε το αίτημα τους αλλά η πρωτόδικη απόφαση ανατράπηκε κατ΄ έφεση. Αποφασίσθηκε ότι η Norwich Pharmacal δεν είχε αιτία αγωγής εναντίον των τελωνείων και, επομένως, δεν νομιμοποιείτο σε διάταγμα αποκάλυψης και, δεύτερο, τα ονόματα των εισαγωγέων δόθηκαν στις τελωνειακές αρχές εμπιστευτικά και, επομένως, δεσμεύονταν από καθήκον δημοσίου συμφέροντος να μην τα αποκαλύψουν. Η απορριπτική απόφαση του Εφετείου εφεσιβλήθηκε με επιτυχία στη Βουλή των Λόρδων. Ό,τι ενδιαφέρει για τους σκοπούς της παρούσας είναι το ακόλουθο απόσπασμα:- «Although as a general rυle no independent action for discovery would lie against a person against whom no reasonable cause of action could be alleged, or who was in the position of a mere witness in the strict sense, the rule did not apply where (a) without discovery of the information in the possession of the person against whom discovery was sought no action could be begun against the wrongdoer, and (b) the person against whom discovery was sought had himself, albeit through no fault of his own, been involved in the wrongful acts of another so as to facilitated the wrongdoing. In such circumstances although he might have incurred no personal liability, he was under a duty to assist the person who had been wronged by giving him full information and disclosing the identity of the wrongdoer». Η καθιερωθείσα από την υπόθεση Norwich νομική αρχή ακολουθήθηκε έκτοτε από τα Αγγλικά Δικαστήρια (British Steel Corp. v. Granada Television Ltd

(1981)1 All E.R. 417, Harrington v. North Politechic

(1984)3 All E.R. 666) ως και από τα Καναδέζικα (υποθέσεις Glaxo Wellcome PLC v. M.N.R., 1998 Can LH 9071 (F.C.A.)

(1998)4 F.C. 439 (C.A.) και Alberta Treasury Branches v. Leahy, 2000 ABQB 575 (CanLll). Κοινή συνισταμένη των εν λόγω αποφάσεων είναι ότι η υπό αναφορά νομική αρχή αποτελεί αυτοτελή αιτία αγωγής και μπορεί να προωθηθεί με αγωγή εναντίον προσώπων τα οποία κατέχουν πληροφορίες, λόγω της ανάμειξης ή της διευκόλυνσης που παρείχαν στην τέλεση της παράνομης πράξης, έστω κι΄ αν οι ίδιοι μπορεί να μην έχουν προσωπική ευθύνη. Το καθήκον των προσώπων αυτών, επισημάνθηκε, έγκειται στην παροχή βοήθειας στο πρόσωπο που αδικήθηκε, κι΄ αυτό εκπληρώνεται με το να αποκαλύψει τις πληροφορίες που κατέχει και που σχετίζονται με την αδικοπραξία. Για σκοπούς έκδοσης Διαταγμάτων αυτής της φύσης θα πρέπει να πληρούνται τόσο οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 όσο και οι υπόλοιπες προϋποθέσεις όπως αυτές καθορίστηκαν από την σχετική Αγγλική νομολογία. Όπως προκύπτει από την νομολογία, (Mitsui & Co v. Nexen Petroleum UK Ltd

(2005)3 All ER 511, σελ. 518) με την έκδοση διαταγμάτων αποκάλυψης τύπου Norwich Pharmacal, επιτρέπεται στο θύμα αδικοπραξίας να λάβει πληροφορίες και/ή έγγραφα με τα οποία να αναγνωρίζεται ο αδικοπραγήσας και με τα οποία στοιχειοθετείται το αδίκημα. Διατάγματα της φύσης αυτής μπορούν να εκδοθούν σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας τόσο σε αστικές όσο και σε ποινικές διαδικασίες [Ashworth Hospital Authority v. MGN Ltd

(2002)4 All E.R. 193]. Σύμφωνα με τις αρχές που διέπουν το ζήτημα, ο αιτητής θα πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι: (

1. i)πρέπει να έχει λάβει χώραν ή κατ' ισχυρισμόν να έχει λάβει χώραν μια αδικοπραξία από ένα τελικό αδικοπραγούντα, (
2. ii)πρέπει να διαπιστώνεται ανάγκη για την έκδοση διατάγματος ώστε να είναι δυνατή η έγερση αγωγής εναντίον του τελικού αδικοπραγούντος και (iii) το πρόσωπο εναντίον του οποίου επιδιώκεται η έκδοση πρέπει: (α) να έχει αναμειχθεί κατά τρόπο που να έχει διευκολύνει την αδικοπραξία και (β) να είναι σε θέση ή πιθανόν να είναι σε θέση να παράσχει τις αναγκαίες πληροφορίες που θα καταστήσουν δυνατή την έγερση αγωγής εναντίον του τελικού αδικοπραγούντος. Σημειώνεται πως οι πιο πάνω προϋποθέσεις θα πρέπει να εξεταστούν υπό το φως των δύο πρώτων προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Νόμου 14/60. Οι Αιτήσεις για έκδοση διατάγματος τύπου Norwich, συχνά συνοδεύονται από αιτήσεις για έκδοση διατάγματος φίμωσης (Gagging order) ώστε να μην είναι απρόσφορες οι κύριες θεραπείες. Πρόκειται για παρεπόμενο ή επικουρικής φύσεως διάταγμα που σκοπό έχει την αποτροπή του κινδύνου μετακίνησης ή καταστροφής στοιχείων. Το διάταγμα φίμωσης κατά κανόνα συνοδεύει την έκδοση διαταγμάτων αποκάλυψης και βάσει αυτού απαγορεύεται στον καθ΄ ου η αίτηση για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα να πληροφορήσει οποιονδήποτε για την ύπαρξη του διατάγματος, ώστε να δοθεί η ευκαιρία στον ενάγοντα να εξετάσει το υλικό που του δόθηκε. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Βάσει των στοιχείων που οι ενάγοντες-αιτητές έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, θεωρώ πως ικανοποιούνται η πρώτη και η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32, του N.14/60. Ως προς το πρώτο (ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση), με βάση το Γενικό Οπισθογραφημένο Κλητήριο, την Αίτηση και την Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει, το κριτήριο αυτό ικανοποιείται. Εγείρεται θέμα δόλου και συνωμοσίας προς εξαπάτηση των εναγόντων, η οποία κατά τους ίδιους συντελέστηκε μέσω του Νικολάου και της Μαρίας Δασκαλαντωνάκη, με σύγκληση παράνομων Γενικών Συνελεύσεων και παράτυπης αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E.. Βασική θέση των εναγόντων-αιτητών είναι πως το δόλιο σχέδιο του Νικόλαου Δασκαλαντωνάκη με την βοήθεια της Μαρίας Δασκαλαντωνάκη υλοποιήθηκε στην Κύπρο, μέσω των εταιρειών Tylmania και Somaro, στις οποίες ο Δασκαλαντωνάκης είναι ο τελικός δικαιούχος και μέσω των ατόμων που ενεργούσαν κατόπιν δικών του ενεργειών. Ως προς το δεύτερο (ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία), με τα όσα οι ενάγοντες έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και το εν λόγω κριτήριο ικανοποιείται. Βασική τους θέση είναι πως ο Δασκαλαντωνάκης ενήργησε βάσει σχεδίου και με συγκεκριμένο τρόπο, έχοντας ως μοναδικό σκοπό, την υφαρπαγή από τους ίδιους, της πλειοψηφίας των μετοχών τους. Τα στοιχεία που οι ενάγοντες επικαλούνται προς υποστήριξη του ισχυρισμού τους, είναι, βασικά, τα ακόλουθα: (α) στις 27.8.2010, στα πλαίσια της παρανόμως (οι αιτητές δεν έλαβαν γνώση ούτε και κλήθηκαν να παραστούν) και παρατύπως συγκληθείσης Γενικής Συνέλευσης της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E., όπου λήφθηκε απόφαση για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου, ο Νικόλαος Δασκαλαντωνάκης εισηγήθηκε την κατάργηση του δικαιώματος προτιμήσεως των παλιών μετόχων, δηλαδή των αιτητών, με την καταβολή ποσού €6.574.400, με τραπεζικό έμβασμα μέσω της εναγομένης 6, από την Tylmania. Η τελευταία «κάλυψε» το ποσό της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου και συμμετείχε ως «στρατηγικός επενδυτής» και «κεντρικός» μέτοχος στην SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E.. (β) η Tylmania ιδρύθηκε στις 27.7.2010, ένα μόλις μήνα πριν την συμμετοχή της στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E.. (γ) η Tylmania χρησιμοποιεί Nominee Directors, οι οποίοι δεν έχουν καμμιά σχέση με την πραγματική δραστηριότητα της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E.. (δ) το μετοχικό κεφάλαιο της Tylmania αυξήθηκε στις 20.9.2010 από €10.000= σε επιπρόσθετο ποσό €6.574.400 και ενώ δηλώνεται στον Έφορο Εταιρειών ότι το εν λόγω ποσό καταβλήθηκε από την μητρική της εταιρεία (Somaro) σε μετρητά, δεν έγινε καμία αντίστοιχη αύξηση κεφαλαίου στην Somaro, της οποίας το εκδοθέν μετοχικό κεφάλαιο παραμένει €3.42. (ε) η Tylmania δεν παρουσιάζει καμιά απολύτως δραστηριότητα πέραν της συμμετοχή της στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E.. (στ) η Tylmania δεν έχει επιδείξει καμμιά συμμετοχή στην εταιρική διακυβέρνηση της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E. ούτε σε επίπεδο άσκησης μετοχικού δικαιώματος, ούτε σε επίπεδο διορισμού μέλους του Διοικητικού της Συμβουλίου. (ζ) η Somaro, το 2014 δήλωσε στον Έφορο Εταιρειών ότι είναι αδρανής, δεν έχει οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία, υποχρεώσεις, έσοδα ή έξοδα και ότι λειτουργεί ως δορυφορικό όργανο της Scordis, Papapetrou & Co (Corporate Services) Ltd. Η Χρυστάλλα Μηνά στην Ένορκη της Δήλωση αρνείται τους ισχυρισμούς των εναγόντων και συγκεκριμένα ότι ο Νικόλαος Δασκαλαντωνάκης εκπόνησε ένα παράνομο σχέδιο για να υφαρπάσει τις μετοχές των εναγόντων. Δεν αρνείται όμως τα γεγονότα όπως αυτά εκτίθενται από τους ενάγοντες, δηλαδή ότι η Tylmania συστάθηκε στις 27.7.2010 και ότι κατέχει 224.000 μετοχές (εκ συνόλου 447.100 μετοχών) στην SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E.. Ότι οι εν λόγω μετοχές, οι οποίες εκδόθηκαν στην βάση απόφασης της Γενικής Συνέλευσης της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E. ημερομηνίας 27.8.2010 (συγκλήθηκε με θέμα την αύξηση του κεφαλαίου της), διατέθηκαν στην Tylmania με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E. ημερομηνίας 28.8.2010. Θέση της Μηνά είναι βέβαια ότι η Tylmania κατέβαλε στην SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E. το συνολικό ποσό των €6.574.400. Σίγουρα η γενική άρνηση των προβαλλόμενων από τους ενάγοντες ισχυρισμών, δεν είναι ικανή για να τους αντικρούσει. Καταληκτικά θεωρώ πως η προσκομισθείσα από μέρους των εναγόντων μαρτυρία στο σύνολο της, δεικνύει την πιθανότητα διάπραξης επιλήψιμων και/ή παράνομων ενεργειών, οι οποίες φαίνεται να αποσκοπούν στην αποστέρηση της περιουσίας των εναγόντων προς όφελος των κατ΄ ισχυρισμόν αδικοπραγούντων. Όπως έχει λεχθεί ανωτέρω, πέραν των δύο πρώτων προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/60, το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσον είναι αναγκαίο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Αν η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι θετική, τότε ό,τι απομένει για έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων είναι να εξεταστεί κατά πόσον ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), νοουμένου βεβαίως ότι το Δικαστήριο θα ασκήσει θετικά την σχετική του ευχέρεια, λαμβανομένων υπόψη όλων των παραμέτρων της υπόθεσης. Θα εξετάσω στην συνέχεια κατά πόσον είναι αναγκαίον να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Έχει προαναφερθεί πως τα διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal δύνανται να χρησιμοποιηθούν ως βοηθητικό μέσο για την ανεύρεση και εξιχνίαση εκείνων των πληροφοριών που είναι αναγκαίες τόσο για την διαπίστωση της ταυτότητας του κατ΄ ισχυρισμόν αδικοπραγούντα ή αδικοπραγούντων όσο και για την υποβοήθηση της ανεύρεσης γεγονότων και μαρτυρίας για την ενδεχόμενη έγερση αγωγής. Εάν οι αιτητές έχουν ήδη αρκετά στοιχεία για να δικογραφήσουν την υπόθεση τους δεν θα εκδοθεί διάταγμα αποκάλυψης. Η λογική της αρχής της Norwich Pharmacal είναι ότι χωρίς τις πληροφορίες δεν θα μπορέσει να ξεκινήσει η σκοπούμενη αγωγή. Όπως υπεδείχθη στην υπόθεση Arab Monetary Fund v. Hashim (No.5) [1992] 2 All E.R. 911 στη σελ. 915: "The principle upon which Lord Reid distinguished the identity the 'mere witness' rule was that unless the plaintiff discovered the identity of a wrongdoer, he could not commence proceedings. The reasoning of the other members of the House is the same. The Norwich Pharmacal case is no authority for imposing upon 'mixed up' third parties a general obligation to give discovery or information when the identity of the defendant is already known." Η εν λόγω αρχή επεκτάθηκε και σε περιπτώσεις όπου ναι μεν η ταυτότητα του αδικοπραγούντα ήταν γνωστή αλλά έλειπαν βασικές πληροφορίες χωρίς τις οποίες δεν μπορούσε να ξεκινήσει η αγωγή. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Nikitin and Others v. Richards Butler LLP and others

(2007)All E.R. (D) 129 (Feb) είναι αναγκαίο για τον αιτητή να καταδείξει ότι οι πληροφορίες που επιζητούνται με το Διάταγμα τύπου Norwich Pharmacal είναι ζωτικής σημασίας στην έγερση της αγωγής ή για την στοιχειοθέτηση της υπόθεσης του και ότι αυτές οι πληροφορίες δεν μπορούσαν να ληφθούν από άλλες πηγές. Στην υπόθεση Axa Equity & Law Life v. National Westminster Bank [1998] CLC 117, οι ενάγοντες ήθελαν πληροφορίες για να αποφασίσουν κατά πόσο θα κινούνταν νομικά εναντίον ενός ελεγκτικού οίκου. Η αίτηση για Norwich Pharmacal απερρίφθη εναντίον της εναγομένης Τράπεζας διότι οι Ενάγοντες ήταν σε θέση να ξεκινήσουν υπόθεση εναντίον του συγκεκριμένου ελεγκτικού οίκου καθώς είχαν ήδη αρκετές πληροφορίες και στοιχεία και, συνεπώς, εφόσον μπορούσαν να δικογραφήσουν την υπόθεση τους, δεν τύγχανε εφαρμογής η αρχή της Norwich Pharmacal. Στο Σύγγραμμα Commercial Litigation Pre-Emptive Remedies στην παρα. Α3-064 στην υποσημείωση 3, η οποία αναφέρεται στην πιο πάνω υπόθεση διαβάζουμε τα εξής σχετικά: ".in this case the Court refused disclosure on the basis that the claimant had already made out a prima facie case against the accountancy firm they were suing and did not require Norwich Pharmacal disclosure to determine whether a case could be brought against them. The application therefore infringed the mere witness rule as the banks were compellable witnesses." Σκοπός των Διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal δεν είναι η ανίχνευση, γενικά, μαρτυρίας. Όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση Arab Satellite Communications Organizations v. Saad Fagih & Anr

(2008)EWHC2568 (QB): "Norwich Pharmacal does not give claimants general right to fish for information that will do no more than potentially assist them to identify a claim or a defendant." Τέλος όπως τονίστηκε από το Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Στ. Ναθαναήλ στην υπόθεση Avila Management Services Ltd κ.τ.λ. v. Stepanek κ.α.

(2012)1 Α.Α.Δ. 1403: «Βεβαίως, η δυνατότητα έκδοσης του διατάγματος τελεί πάντοτε υπό την αίρεση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου το οποίο δεν θα ικανοποιήσει το αίτημα εάν οι πληροφορίες μπορούν να ληφθούν με κάποιο άλλο διαθέσιμο τρόπο ή το Δικαστήριο δεν πεισθεί ότι υπάρχει πράγματι πρόθεση έγερσης αγωγής εναντίον του αδικοπραγούντος. ...Το ζητούμενο δεν είναι η ευκολία ή η επιθυμία λήψης των πληροφοριών, αλλά η αναγκαιότητα του όλου εγχειρήματος... Το Διάταγμα δεν αποσκοπεί στην απλή ικανοποίηση της λήψης στοιχείων για σκοπούς περιέργειας». Η απάντηση στο ερώτημα εάν είναι αναγκαία, εν προκειμένω, η έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων είναι, κατά την άποψη μου, αρνητική. Και τούτο επειδή οι ενάγοντες έχουν ήδη προσφύγει στα Ελληνικά Δικαστήρια από το 2010, σε σχέση με τις κατ΄ ισχυρισμόν παράνομες και παράτυπες Γενικές Συνελεύσεις των ετών 2009 και 2010. Σε κάποιες από τις αγωγές έχουν ήδη εκδοθεί πρωτόδικα αποφάσεις και κάποιες από αυτές έχουν εφεσιβληθεί. Τούτο καταδεικνύει πως οι ενάγοντες είχαν ικανοποιητική πληροφόρηση και ταυτοποίησαν τους τελικούς αδικοπραγούντες, ώστε να ξεκινήσουν τις δικαστικές διαδικασίες εναντίον συγκεκριμένων προσώπων. Από το σύνολο του περιεχομένου της Ένορκης Δήλωσης της Φραγκούλη, όχι μόνο αιωρείται η σκιά ότι οι αιτητές αποβλέπουν σε λήψη μαρτυρίας μάλλον παρά πληροφόρησης, αλλά θετικά η Φραγκούλη αναφέρει στην παράγραφο 67(iv) της Δήλωσης της, ότι οι πληροφορίες που ζητούνται είναι απαραίτητες προκειμένου οι ενάγοντες να «ολοκληρώσουν» την διαθέσιμη μαρτυρία στις δικαστικές διαδικασίες στην Ελλάδα. Τούτο, σύμφωνα με ό,τι η νομολογία επιτάσσει, όπως αυτή εκτέθηκε ανωτέρω, είναι ανεπίτρεπτο. Η αλίευση μαρτυρίας μέσω της αιτούμενης θεραπείας δεν εντάσσεται στον σκοπό των συγκεκριμένων διαταγμάτων. Το πιο πάνω συμπέρασμα, ενισχύεται περαιτέρω και από τις εκτεταμένες και λεπτομερείς πληροφορίες που ζητούνται που δίδουν την εντύπωση της ανάκρισης παρά της αναζήτησης πληροφοριών. Ακόμη ένας λόγος που συνηγορεί υπέρ της απόρριψης του αιτήματος είναι και το ότι οι αιτητές προβάλλουν ότι είναι αναγκαία η παραχώρηση της αιτούμενης θεραπείας για να διαπιστωθεί αν πέραν των συνωμοτών (Νικόλαος και Μαρία Δασκαλαντωνάκη) πιθανόν να υπάρχουν και άλλοι αδικοπραγήσαντες. Η παράγραφος 67(ΙV) της Ένορκης Δήλωσης Φραγκούλη, την οποία παραθέτω αυτούσια, είναι σχετική. «67(IV) Οι αιτούμενες πληροφορίες είναι επίσης απαραίτητες προκειμένου οι Ενάγοντες να ολοκληρώσουν τη διαθέσιμη μαρτυρία και την αιτία αγωγής στις δικαστικές διαδικασίες στην Ελλάδα ή εναντίον και άλλων πιθανών δραστών οι οποίοι δεν έχουν ακόμη αναγνωριστεί από τους Ενάγοντες και να μπορέσουν να εγείρουν δικαστικές διαδικασίες εναντίον των προσώπων που έχουν εμπλακεί στη τέλεση των εν λόγω αδικοπραξιών». Θεωρώ πως η εν λόγω εισήγηση είναι εκτός της φιλοσοφίας που διέπει το όλο ζήτημα και τούτο επειδή η αιτούμενη θεραπεία παρέχεται στα θύματα της αδικοπραξίας όταν αυτά τεκμηριώνουν θετικά ότι τελέστηκε η αδικοπραξία ή φαίνεται να έχει τελεστεί από κάποιο βασικό αδικοπραγήσαντα και όχι για να ερευνηθεί αν πέραν αυτού πιθανόν να έχουν αδικοπραγήσει και άλλοι και αν ναι, ποιοί. Οι εναγόμενοι-καθ΄ ων η αίτηση εισηγούνται, μεταξύ άλλων, πως η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και για τον ακόλουθο λόγο. Καθότι οι αιτητές δεν έδωσαν μία λογική εξήγηση για την σημειωθείσα καθυστέρηση, πέραν των δέκα

(10)ετών, στην υποβολή του αιτήματος των. Η εισήγηση των εναγομένων με βρίσκει σύμφωνη. Είναι νομολογημένο ότι η καθυστέρηση πρέπει να αιτιολογείται και όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση, τόσο πιο ενδελεχής πρέπει να είναι η αιτιολογία. Στην υπόθεση Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd

(1996)1(B) Α.Α.Δ. 788 αν και το Δικαστήριο είχε πειστεί ότι συνέτρεχαν και οι τρεις προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Ν.14/60, εντούτοις απέρριψε την αίτηση για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος λόγω υπέρμετρης καθυστέρησης στην υποβολή του αιτήματος. Εν προκειμένω οι ενάγοντες δεν έδωσαν πειστική εξήγηση. Τα όσα η Φραγκούλη αναφέρει στην παράγραφο 58 της Ένορκης της Δήλωσης, ότι η Αίτηση προωθήθηκε «μετά από έρευνα που προέβησαν μέσω των δικηγόρων τους στην Κύπρο και αφού ενημερώθηκαν για την δυνατότητα λήψης των αιτουμένων διαταγμάτων αποκάλυψης, δικονομικό μέτρο που δεν παρέχεται στο Ελληνικό Δίκαιο», σίγουρα δεν μπορεί να θεωρηθεί ως επαρκής δικαιολογία για την υπέρμετρη καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος τους, δεδομένου του ότι οι ενάγοντες θα μπορούσαν να αποταθούν σε Κύπριους δικηγόρους από το 2010. Η δικαιολογία πως δεν γνώριζαν ότι «προσφέρετο» τέτοιο δικονομικό μέτρο βάσει του Κυπριακού Δικαίου, δεν ανταποκρίνεται στα νομολογιακά καθιερωθέντα. Καταληκτικά και στη βάση των προαναφερθέντων, καταλήγω πως η υπό κρίση Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Δεδομένου του ότι η Αίτηση είναι καταδικασμένη σε απόρριψη, δεν θα εξυπηρετούσε οποιοδήποτε χρήσιμο σκοπό η ενασχόληση με τους υπόλοιπους Λόγους των Ενστάσεων. Όσον αφορά τα εκδοθέντα Διατάγματα Φίμωσης, και μη Καταστροφής, ενόψει της πιο πάνω κατάληξης του Δικαστηρίου, είναι αναπόφευκτο πως τούτα θα πρέπει να ακυρωθούν. Δια ταύτα η Αίτηση απορρίπτεται και τα εκδοθέντα Διατάγματα Φίμωσης και μη Καταστροφής ημερομηνίας 7.6.2022, ακυρώνονται. Όσον αφορά τα έξοδα της Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από τον γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός εάν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής. Ως εκ τούτου, τα έξοδα της Αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της αγωγής οπόταν και θα είναι πληρωτέα, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων 1-6 - καθ΄ων η αίτηση και σε βάρος των εναγόντων - αιτητών. (Υπ.) Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο