ΝΙΚΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. GORDIAN HOLDINGS LTD, Αρ. Αγωγής: 1708/2022, 28/2/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:A198 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1708/2022 (i-justice) Μεταξύ: ΝΙΚΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Ενάγοντα -και- GORDIAN HOLDINGS LTD (HE 378128) Εναγομένης ΚΑΙ ΩΣ ΕΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΗΣ Δ.25 ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΗΜΕΡ. 16/12/2022 Ημερομηνία: 28 Φεβρουαρίου 2023 Αίτηση ημερομηνίας 16.12.2022 για καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα - Αιτητή: κος Ηλίας Χρίστου για ΗΛΙΑΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΔΕΠΕ Για Εναγομένους - Καθ΄ων η αίτηση: κα Ανθούσα Αγαθοκλέους για ΠΑΝΑΓΟΣ & ΠΑΝΑΓΟΣ ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο (καταχωρήθηκε με Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, το οποίο τροποποιήθηκε στην συνέχεια βάσει της Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας), ο ενάγοντας επιζητεί από τους εναγομένους Γενικές και Ειδικές Αποζημιώσεις για κατ΄ ισχυρισμόν παράνομη επέμβαση των εναγομένων σε κτήριο επί των οδών Λήδρας και Ονασαγόρου (ενορία Τρυπιώτη), το οποίο ο ενάγοντας ενοικίασε από την ΕΛΕΝΟΣ ΠΙΚΗΣ ΛΤΔ στην βάση Ενοικιαστηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 18.2.2019, καθώς επίσης την έκδοση Αναγνωριστικής Απόφασης ότι είναι ο νόμιμος ενοικιαστής του κτηρίου. Ταυτόχρονα με την καταχώρηση της αγωγής, ο ενάγοντας επεδίωξε μονομερώς την έκδοση Ενδιάμεσου Διατάγματος, με το οποίο να απαγορεύεται στους εναγομένους και/ή στους υπαλλήλους και/ή στους αντιπροσώπους των, από του να εισέλθουν και/ή λάβουν κατοχή του αναφερόμενου στο Κλητήριο Ένταλμα, κτηρίου. Στην Ένορκη Δήλωση του ενάγοντα που υποστηρίζει την Αίτηση αναφέρεται πως ο ίδιος στην βάση του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 18.2.2019, κατέβαλε, ως προπληρωμένα ενοίκια, το ποσό των €18.000= και έλαβε την κατοχή του κτηρίου το οποίο αποτελείται από ένα εστιατόριο πολυτελείας, μεταξύ Λήδρας και Ονασαγόρου, με όλο τον εξοπλισμό του, ένα κατάστημα επί της οδού Ονασαγόρου στο ισόγειο, 12 studios στον 1ο όροφο, 8 διαμερίσματα στον 2ο και 3ο όροφο και ένα Roof Garden στον 4ο όροφο με όλο τον εξοπλισμό του. Στις 5.8.2022 στην προσπάθεια του να εισέλθει στο εστιατόριο, διαπίστωσε πως οι εναγόμενοι τοποθέτησαν σιδερένιες πόρτες και κλειδαριές στις εισόδους του κτηρίου επί των οδών Λήδρας και Ονασαγόρου έτσι ώστε να εμποδίζεται η είσοδος του στο κτήριο. Στην είσοδο δε του εστιατορίου επί της οδού Ονασαγόρου είχε «φρουρά ασφαλείας», οι οποίοι του απαγόρευσαν την είσοδο, ενώ η πόρτα της εισόδου ήταν κλειδωμένη. Σε όλα δε τα μπαλκόνια του 1ου ορόφου τοποθετήθηκαν πινακίδες με την επιγραφή «GOGORDIAN 77775656». Ο ίδιος ουδέποτε έλαβε οποιαδήποτε ειδοποίηση από τους εναγομένους ότι αγόρασαν το κτήριο και ότι προτίθενται να εισέλθουν σ΄ αυτό. Είναι η θέση του πως το Δικαστήριο θα πρέπει να εκδώσει το αιτούμενο Διάταγμα καθότι ο ίδιος είναι ο νόμιμος ενοικιαστής του κτηρίου. Εντός του εστιατορίου υπάρχει εξοπλισμός μεγάλης αξίας και υπάρχει κίνδυνος αυτός να κλαπεί και/ή να καταστραφεί και, τέλος, πως είναι αδύνατο να βρει άλλο χώρο επί των οδών Λήδρας και Ονασαγόρου να ενοικιάσει, καθ΄ ότι όλα τα ακίνητα είναι ενοικιασμένα. Το Δικαστήριο έκρινε πως δεν ικανοποιούντο οι προϋποθέσεις ώστε το Διάταγμα να εκδοθεί μονομερώς και διέταξε την επίδοση της αίτησης στην άλλη πλευρά. Οι Εναγόμενοι έφεραν Ένσταση στην αίτηση προβάλλοντας, κατά κύριο λόγο, πως το αίτημα του ενάγοντα στηρίζεται επί ατεκμηρίωτων, γενικών, ασαφών, αόριστων και παραπλανητικών ισχυρισμών. Είναι η θέση τους, (η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Αβραάμ Αδάμου, υπαλλήλου των εναγομένων, δεόντως εξουσιοδοτημένου) ειδικότερα, πως οι ίδιοι, εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του ακινήτου, δεν γνώριζαν την ύπαρξη της κατ΄ ισχυρισμόν Συμφωνία Ενοικίασης αφού ουδέποτε ο προηγούμενος ιδιοκτήτης (ΕΛΕΝΟΣ ΠΙΚΗΣ ΛΤΔ) τους ενημέρωσε σχετικά. Πως, ως οι ενυπόθηκοι δανειστές της εταιρείας ΕΛΕΝΟΣ ΠΙΚΗΣ ΛΤΔ (οι εναγόμενοι ως εταιρεία εξαγοράς πιστώσεων, υποκατέστησαν την Τράπεζα Κύπρου Λτδ, ενυπόθηκο δανειστή της ΕΛΕΝΟΣ ΠΙΚΗΣ ΛΤΔ στα δικαιώματα της) ουδέποτε έδωσαν την συγκατάθεση τους για την σύναψη της Συμφωνίας Ενοικίασης. Διατείνονται επίσης πως η αγωγή είναι επιπόλαια και ενοχλητική (Frivolous and Vexatious) και «εμφορείται από αλλότρια κίνητρα», αφού οι ενυπόθηκοι οφειλέτες (ΕΛΕΝΟΣ ΠΙΚΗΣ ΛΤΔ) και ο διευθυντής τους Κωνσταντίνος Δημητριάδης, προσπάθησαν να σταματήσουν την εκποίηση του ακινήτου (η ΕΛΕΝΟΣ ΠΙΚΗΣ ΛΤΔ παρέλειψε να εξοφλήσει το χρέος της προς την Τράπεζα Κύπρου Λτδ και η τελευταία ενεργοποίησε τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965, Ν.9/65), ποικιλοτρόπως. Με την υπό κρίση Αίτηση, ο ενάγοντας αιτείται όπως του δοθεί άδεια να καταχωρήσει Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, ώστε να «συμπληρώσει την Ένορκη του Δήλωση ημερ. 8.8.2020» που συνοδεύει την αίτηση του της ίδιας ημερομηνίας για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος και να απαντήσει στους ισχυρισμούς των εναγομένων που προβάλλονται στην Ένσταση τους στην προαναφερόμενη αίτηση. Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39 Θ.1, 2, Δ.25, Δ.48 Θ.1, 2, 4
(2), 8, 9, Δ.57, Δ.59, Δ.64, στα άρθρα 21, 22, 29, 30, 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (14/60), στα άρθρα 4, 5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στο άρθρο 43 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, στην πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στο άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, στις αρχές του Κοινοδικαίου και του Δικαίου της Επιείκειας και στην Αρχή της Φυσικής Δικαιοσύνης, στην πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την Αίτηση υποστηρίζει Ένορκη Δήλωση του Νίκου Μαντοβάνη, δικηγόρου στην δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί τον ενάγοντα, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Ο ομνύων αναφέρεται στην αγωγή 1678/15, την οποία καταχώρησε η Τράπεζα Κύπρου Λτδ εναντίον της εταιρείας ΕΛΕΝΟΣ ΠΙΚΗΣ ΛΤΔ, στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε στις 5.5.2022 προς όφελος της πρώτης και σε βάρος της δεύτερης, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, Προσωρινό Διάταγμα με το οποίο δεσμεύθηκε ακίνητη περιουσία της ΕΛΕΝΟΣ ΠΙΚΗΣ ΛΤΔ και του διευθυντή της. Είναι η θέση του ομνύοντα, πως ο Αβραάμ Αδάμου «απέκρυψε σκόπιμα» το γεγονός ότι η ΕΛΕΝΟΣ ΠΙΚΗΣ ΛΤΔ εφεσίβαλε (η Έφεση έχει αριθμό Ε101/2022) την Ενδιάμεση Απόφαση ημερομηνίας 5.5.2022, και ότι η Έφεση εκκρεμεί ακόμη. Ο κυριότερος λόγος Έφεσης, προσθέτει ο Μαντοβάνης, είναι πως το Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του την αγωγή 163/2019, την οποία καταχώρησε η ΕΛΕΝΟΣ ΠΙΚΗΣ ΛΤΔ εναντίον της Τράπεζας Κύπρου, στην βάση αμέλειας και με την οποία αξιώνει €3.000.000.00. Ο Μαντοβάνης διατείνεται επίσης πως ο ενάγοντας θέλει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι οι εναγόμενοι γνώριζαν «εξ΄ αρχής» για την Συμφωνία Ενοικίασης και ότι υπήρχε ενοικιαστής στο κτήριο, αφού ο ίδιος ο διευθυντής της ΕΛΕΝΟΣ ΠΙΚΗΣ ΛΤΔ (Κωνσταντίνος Δημητριάδης) τους ενημέρωσε σχετικά. Είναι τέλος η θέση του Μαντοβάνη ότι οι εναγόμενοι προσπαθούν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο ώστε να μην εγκρίνει την αίτηση του ενάγοντα για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος. Θεωρεί πως ο ενάγοντας προέβαλε «καλό λόγο» ώστε να του επιτραπεί η καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Οι εναγόμενοι καταχώρησαν Ένσταση στην Αίτηση προβάλλοντας πως δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την παραχώρηση άδειας για καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, αφού τα όσα επιδιώκει ο ενάγοντας να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου είναι γεγονότα άσχετα με τα επίδικα θέματα ή/και σχολιασμός μαρτυρίας. Πως σε περίπτωση που επιτραπεί η καταχώρηση της προτεινόμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης (επισυνάπτεται στην Ένορκη Δήλωση του Νίκου Μαντοβάνη ως Τεκμήριο Α), η διαδικασία στα πλαίσια της αίτησης για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος θα εκτροχιασθεί με δυσμενείς συνέπειες για την ίδια την υπόθεση. Πως τα όσα ο ενάγοντας προσπαθεί να εισαγάγει, αφορούν άλλες υποθέσεις μεταξύ της ΕΛΕΝΟΣ ΠΙΚΗΣ ΛΤΔ και των εναγομένων. Πως η υπό κρίση Αίτηση προωθείται κακόπιστα και καταχρηστικά. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Παύλου Δημητρίου, ευρισκομένου στην υπηρεσία των εναγομένων, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Ο ομνύων επιχειρηματολογεί ουσιαστικά υπέρ της απόρριψης της Αίτησης. Η υπό κρίση Αίτηση εδράζεται στη Δ.48 θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία προνοεί πως: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Αναφέρεται στην υπόθεση, Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.α.,
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 508, 514 πως: «.το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου δικαστηρίου.» Στην Stavros Georgiou & Son (Scrap. Metals) Ltd v. Του Πλοίου LIPA
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1976, 1981, αναφέρεται πως όταν προσωρινή προστασία εξασφαλίζεται μονομερώς: «Ο κανόνας, καθολικής εφαρμογής, είναι ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο δικαστήριο.» Στην υπόθεση Stavros Georgiou & Son (ανωτέρω), γίνεται παραπομπή στην Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ και άλλης
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453, 1463 όπου αναφέρεται πως: «Η παροχή ενδιάμεσης θεραπείας συναρτάται άμεσα και αποκλειστικά από τα γεγονότα που τεκμηριώνουν το αίτημα». Όταν δεν έχει εκδοθεί μονομερώς οιοδήποτε διάταγμα, πιο εύκολα μπορεί να ικανοποιηθεί η προϋπόθεση της ύπαρξης «καλού λόγου» για καταχώριση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Η αναφορά στον θεσμό σε Συμπληρωματικές Ένορκες Δηλώσεις δεν υπαγορεύει την μορφή και δεν περιορίζει την θεματολογία της δήλωσης που μπορεί να επιτραπεί να καταχωριστεί. Αναμφίβολα μπορεί να αφορά σε ζήτημα που πρωτοεγείρεται με την ένσταση και χρήζει απάντησης. Η Ένορκη Δήλωση που για «καλό λόγο» μπορεί να επιτραπεί να καταχωριστεί, δεν περιορίζεται ούτε στο να συμπληρώσει την αρχικά καταχωρηθείσα, έννοια μάλλον ενστάσιμη καθ' όσον αφορά την περίπτωση που ενδιάμεσο διάταγμα έχει εξασφαλιστεί στη βάση της αρχικής, ούτε και στο να απαντήσει σε ζήτημα που εγείρεται στην ένσταση. Είναι μια επιπρόσθετη Ένορκη Δήλωση που αφορά σε κάτι το οποίο είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου. Στην Α. Messios & Sons Ltd κ.α. ν. Λεωνίδα (Αρ.1)
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195, 199 αναφέρεται πως: «Κατά την εκτίμησή μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Δεν μπορεί να καθοριστεί εξαντλητικά τι είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί, στην κάθε περίπτωση, υπόψη του Δικαστηρίου και συνεπώς τι συνιστά «καλό λόγο». Πέραν των βασικών αρχών, τα επί μέρους κριτήρια είναι αναρίθμητα όσα και η ποικιλία των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. Ο αιτητής πρέπει να θέσει υπόψη του Δικαστηρίου τα στοιχεία που καταδεικνύουν την ύπαρξη «καλού λόγου», διαφορετικά το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει πως υφίσταται τέτοιος. Δεν είναι αναγκαίο ο αιτητής να παρουσιάζει την Ένορκη Δήλωση που θα καταχωρίσει εάν του επιτραπεί, αναμφίβολα όμως εάν τούτο γίνει, το Δικαστήριο αποκομίζει την ακριβή μαρτυρία που επιθυμεί να παρουσιάσει. (Βλ. Παπακοκκίνου κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ (Αρ.1)
(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 643). Το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί πως υπάρχει «καλός λόγος». Επιβάλλεται λοιπόν ξεχωριστή εξέταση του κάθε θέματος για το οποίο, ο αιτητής εξαιτείται την άδεια του Δικαστηρίου για να αναφερθεί, μέσα στα πλαίσια των περιστάσεων της υπόθεσης, τι έχει ήδη τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και πως προέκυψε η ισχυριζόμενη αναγκαιότητα για αναφορά ή περαιτέρω αναφορά σε αυτό. Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να επιτρέψει την αναφορά σε επί μέρους θέματα με την καταχώριση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη του και ποιο είναι το επίδικο ζήτημα στην αίτηση, με το οποίο η διαπίστωση του «καλού λόγου» συναρτάται. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Κρίνω πως για τους λόγους που θα εξηγήσω στην συνέχεια, δεν θα πρέπει να δοθεί άδεια στον ενάγοντα να καταχωρήσει Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Θεωρώ πως δεν έχει καταδείξει την ύπαρξη «καλού λόγου». Η προτεινόμενη να καταχωρηθεί Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση (καλύπτει 6 σελίδες ενώ η Ένορκη Δήλωση του ενάγοντα που υποστηρίζει την αίτηση του για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος μόνο 3) αναφέρεται: (α) σε γεγονότα άσχετα με τα γεγονότα της παρούσας αγωγής, ειδικότερα στις αγωγές 1678/2015 που καταχώρησε η Τράπεζα Κύπρου Λτδ εναντίον της ΕΛΕΝΟΣ ΠΙΚΗΣ ΛΤΔ και στην 163/2019 που καταχώρησε η τελευταία εναντίον της πρώτης, στην έκδοση στις 5.5.2022 του Προσωρινού Διατάγματος στα πλαίσια της 1678/15, στην Έφεση που καταχώρησε η ΕΛΕΝΟΣ ΠΙΚΗΣ ΛΤΔ εναντίον της Ενδιάμεσης Απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 5.5.2022 και στους Λόγους της. Τα πιο πάνω γεγονότα αφορούν υποθέσεις μεταξύ άλλων διαδίκων και δεν σχετίζονται με την παρούσα αγωγή, η οποία καταχωρήθηκε από τον συγκεκριμένο ενάγοντα και έχει συγκεκριμένη νομική βάση. (β) σε γεγονότα που κατ΄ ισχυρισμόν επεσυνέβησαν προ της καταχώρησης της παρούσας αγωγής και της αίτησης ημερομηνίας 8.8.2022 για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος. Είναι η θέση του ενάγοντα πως θα πρέπει να του επιτραπεί να θέσει τα γεγονότα αυτά ενώπιον του Δικαστηρίου καθότι μόνο έτσι θα απαντήσει στους ισχυρισμούς και στις θέσεις των εναγομένων που παρατίθενται στην Ένσταση τους για έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος. Θεωρώ, για τους λόγους που θα εκτεθούν στην συνέχεια, πως εάν ο ενάγοντας έκρινε ότι τα στοιχεία αυτά ήσαν ουσιώδη για την έκβαση της αίτησης του για έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος, θα έπρεπε να τα έθετε εξ΄ αρχής και όχι εκ των υστέρων. (γ) εάν επιτραπεί να καταχωρηθεί η προτεινόμενη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, η διαδικασία θ εκτροχιασθεί, αφού τα στοιχεία που ο ενάγοντας επιδιώκει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν αφορούν επίδικα ζητήματα της συγκεκριμένης διαδικασίας στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο της δίκης. Είναι καλά και γνωστό και νομολογημένο ότι σε αιτήσεις για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων, το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης, ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητούμενων θεμάτων (βλ. Bacardi v. Vinco Ltd
(1996)1 A.A.Δ. 788), αλλά ασκεί την διακριτική του ευχέρεια με βάση την μαρτυρία που τίθεται ενώπιον του, χωρίς να προβαίνει σε αξιολόγηση και χωρίς να καταλήγει σε ευρήματα ώστε συγκεκριμένος ισχυρισμός να κριθεί ότι έχει αποδειχθεί ή όχι. Είναι επίσης γνωστό πως σε διαδικασίες Προσωρινών Διαταγμάτων δεν είναι επιθυμητή η προσαγωγή πρόσθετης μαρτυρίας (βλ. Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση τόμος 24, σελ. 519, παρ. 972 υπό τον τίτλο «No fresh evidence after motion opened»). Είναι γι΄ αυτό που δεν τεκμηριώνεται από μόνος του «καλός λόγος» που να επιτρέπει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε μέσω αυτής να απαντούνται ισχυρισμοί της άλλης πλευράς ή να προσάγεται πρόσθετη μαρτυρία σε διαδικασίες αυτής της φύσης. Σχετική με το υπό κρίση ζήτημα είναι και η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Μαρίας Κόκκινου v. Κυριάκου Κόκκινου Πολιτική Έφεση Αρ. 29/2014, ημερομηνίας 3.11.2016 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάζοντος Δικαστηρίου, η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Δεν υπάρχει, βέβαια, άκαμπτος κανόνας, σε διαδικασίες, όμως, για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Στην προκειμένη περίπτωση, το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά υπογράμμισε ότι η αίτηση του εφεσίβλητου για προσωρινό διάταγμα θα κρινόταν επί των γεγονότων που αναφέρονται στην αρχική ένορκη δήλωση του, εγκρίνοντας όμως το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης λησμόνησε αυτό που υπογράμμισε και, ουσιαστικά, κατέστησε την απάντηση των ισχυρισμών της εφεσείουσας αυτοσκοπό». Έχοντας κατά νου τα προαναφερθέντα, κρίνω πως δεν είναι επιτρεπτή η καταχώρηση της προτεινόμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, αφού το Δικαστήριο δεν θα κρίνει τα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση για έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων, τα οποία έχουν καταστεί αμφισβητούμενα με τις θέσεις που προβάλλει η πλευρά των εναγομένων. Το Δικαστήριο δεν θα υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης. Τούτο ισχύει όχι μόνο στην περίπτωση που ένα Προσωρινό Διάταγμα εκδίδεται μονομερώς αλλά και στην περίπτωση που διατάσσεται η επίδοση της μονομερούς αίτησης στην άλλη πλευρά. Όπως είναι νομολογημένο, τα μόνα σχετικά γεγονότα που δύναται να λάβει υπόψη του το Δικαστήριο κατά την διαδικασία οριστικοποίησης Διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, αλλά και στην διαδικασία έκδοσης Προσωρινού Διατάγματος μετά από ακρόαση τέτοιου αιτήματος, είναι τα γεγονότα που τέθηκαν με την αρχική ένορκη δήλωση που υπεστήριξε την σχετική αίτηση και όχι μεταγενέστερα. Το Δικαστήριο καλείται να εξετάσει αίτηση για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος με αναφορά στα γεγονότα που προσκομίστηκαν ενώπιον του κατά τον χρόνο καταχώρισης της μονομερούς Αίτησης (βλ. Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.ά.
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453, Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co Ltd
(1996)1 A.Α.Δ. 597 και Μαρία Κόκκινου v. Κυριάκου Κόκκινου (ανωτέρω). Συνακόλουθα θεωρώ πως ο λόγος για τον οποίο ο ενάγοντας-αιτητής ζητεί την άδεια του Δικαστηρίου για να καταχωρήσει Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, όπως ο ίδιος τον έχει εξειδικεύσει, με κανένα τρόπο τεκμηριώνει «καλό λόγο» αλλά αντίθετα αντιστρατεύεται τις προαναφερθείσες νομολογιακές αρχές. Αντίθετη προσέγγιση και παροχή δυνατότητας στους διαδίκους να απαντούν στους ισχυρισμούς του αντιδίκου, τους οποίους θεωρούν αβάσιμους, παραπλανητικούς και αναληθείς στα πλαίσια διαδικασίας έκδοσης Προσωρινών Διαταγμάτων ή να θέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου νέα γεγονότα, θα καθιστούσε ατέρμονη μία τέτοια διαδικασία και θα αντιστρατευόταν την ανάγκη για εκδίκαση τέτοιων αιτήσεων άμεσα και χωρίς καθυστέρηση. Η κατάληξη αυτή κρίνει και την τύχη της Αίτησης που δεν είναι άλλη παρά η απόρριψη της. Δια ταύτα, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των εναγομένων-καθ΄ων η αίτηση και σε βάρος του ενάγοντα-αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας εκδίκασης της αίτησης ημερομηνίας 8.8.2022 για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο