KANIKA HOTELS LIMITED ν. E.O.E. TOURIST ENTERPRISES LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 2906/2021, 26/7/2023

(7)τουλάχιστο εργάσιμες ημέρες προηγουμένως, τους δικηγόρους της Ενάγουσας, για τυχόν λήψη απόφασης από την Εναγόμενη 1 και/ή από οποιοδήποτε διευθυντή και/ή αξιωματούχο αυτής και/ή εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο αυτής, η οποία θα έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της καθαρής (net) αξίας των περιουσιακών στοιχείων της Εναγόμενης 1, κινητών και ακινήτων, κάτω των Ευρώ 1.806.889,08. (E) Διαζευκτικά προς το υπό (Β) ανωτέρω αιτητικό, Διάταγμα Ειδοποίησης (Notification Injunction), το οποίο να διατάζει την Εναγόμενη 1, προσωπικά και τους διευθυντές της και τους αξιωματούχους της, να ειδοποιήσουν γραπτώς, επτά

(7)τουλάχιστο εργάσιμες ημέρες προηγουμένως, τους δικηγόρους της Ενάγουσας, για τυχόν λήψη απόφασης από την Εναγόμενη 1 και/ή από οποιοδήποτε διευθυντή και/ή αξιωματούχο αυτής και/ή οποιοδήποτε πρόσωπο έχει δικαίωμα υπογραφής επί του Τραπεζικού Λογαριασμού, για μεταφορά και/ή πληρωμή και/ή επιβάρυνση χρημάτων και/ή κεφαλαίων, τα οποία βρίσκονται κατατεθειμένα στον Τραπεζικό Λογαριασμό και η οποία απόφαση για μεταφορά και/ή πληρωμή, ως ανωτέρω: - θα έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του καθαρού (net) και διαθέσιμου πιστωτικού υπολοίπου του Τραπεζικού Λογαριασμού σε ποσό μικρότερο των Ευρώ 1.806.889,08 και/ή - θα επιχειρείται να γίνει ενόσω το καθαρό (net) και διαθέσιμο πιστωτικό υπόλοιπο του Τραπεζικού Λογαριασμού είναι λιγότερο των Ευρώ 1.806.889,08. Διάταγμα Ειδοποίησης σε σχέση με την Εναγόμενη 2: (ΣΤ) Διαζευκτικά προς το υπό (Γ) ανωτέρω αιτητικό, Διάταγμα Ειδοποίησης (Notification Injunction), το οποίο να διατάζει την Εναγόμενη 2 να ειδοποιήσει γραπτώς, επτά

(7)τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες προηγουμένως, τους δικηγόρους της Ενάγουσας, για τυχόν λήψη απόφασής της, για είσπραξη και/ή την αποδοχή πληρωμής (είτε συνεπεία δικών της ενεργειών και/ή αποφάσεων είτε λόγω απόφασης και/ή οδηγιών της Εναγόμενης 1), οποιουδήποτε ποσού προερχόμενο από τον Τραπεζικό Λογαριασμό και εφόσον τέτοια είσπραξη και/ή αποδοχή πληρωμής: - θα έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του καθαρού (net) και διαθέσιμου πιστωτικού υπολοίπου του Τραπεζικού Λογαριασμού σε ποσό μικρότερο των Ευρώ 1.806.889,08 και/ή - θα επιχειρείται να γίνει ενόσω το καθαρό (net) και διαθέσιμο πιστωτικό υπόλοιπο του Τραπεζικού Λογαριασμού είναι λιγότερο των Ευρώ 1.806.889,

1. Σημείωση 1: Η αναφορά στα αιτητικά (Β), (Γ), (Ε) και (ΣΤ) της φράσης «καθαρό (net) και διαθέσιμο πιστωτικό υπόλοιπο», σημαίνει το υπόλοιπο, το οποίο δεν επιβαρύνεται καθ΄ οιονδήποτε τρόπο και το οποίο βρίσκεται στη διάθεση της Εναγόμενης 1 για χρήση και δεν περιλαμβάνει ποσό που προκύπτει από πιστωτικές διευκολύνσεις. Σημείωση 2: Η αναφορά στο αιτητικό (Δ) της φράσης «καθαρή (net) αξία των περιουσιακών στοιχείων της Εναγόμενης 1», σημαίνει την (εκτιμημένη) αξία όλων των περιουσιακών στοιχείων της Εναγόμενης 1, κινητών και ακινήτων, μείον την αξία των υποχρεώσεων της Εναγόμενης 1 έναντι τρίτων, συμπεριλαμβανομένων υποθηκών, επιβαρύνσεων, δικαιωμάτων, εγγυήσεων και άλλων μη εξασφαλισμένων υποχρεώσεων της Εναγόμενης
2. Διάταγμα Αποκάλυψης σε σχέση με την Εναγόμενη 1: (Ζ) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την Εναγόμενη 1, όπως εντός 15 ημερών από την επίδοση του παρόντος διατάγματος ή εντός άλλης περιόδου το Δικαστήριο ήθελε καθορίσει, συντάξει, καταχωρήσει στο φάκελο του Δικαστηρίου και επιδώσει στους δικηγόρους της Ενάγουσας ένορκη δήλωση στην οποία να αναφέρονται όλες οι πράξεις πληρωμών και/ή πράξεις και/ή μεταφορές χρημάτων που έγιναν - κατά την περίοδο από 14.04.2021 μέχρι και την ημερομηνία υπογραφής της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης - από τον Τραπεζικό Λογαριασμό προς όφελος τρίτων προσώπων, συμπεριλαμβανομένης της Εναγόμενης 2 και το σκοπό για τον οποίο τέτοιες πληρωμές και/ή μεταφορές χρημάτων πραγματοποιήθηκαν. Διατάγματα Αποκάλυψης σε σχέση με την Εναγόμενη 2: (Η) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την Εναγόμενη 2, όπως εντός 15 ημερών από την επίδοση του παρόντος διατάγματος ή εντός άλλης περιόδου το Δικαστήριο ήθελε καθορίσει, συντάξει, καταχωρήσει στο φάκελο του Δικαστηρίου και επιδώσει στους δικηγόρους της Ενάγουσας ένορκη δήλωση, στην οποία να αναφέρονται όλες οι πράξεις πληρωμών και/ή πράξεις και/ή μεταφορές χρημάτων που έγιναν - κατά την περίοδο από 14.04.2021 μέχρι και την ημερομηνία υπογραφής της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης - από τον Τραπεζικό Λογαριασμό προς όφελος τρίτων προσώπων, συμπεριλαμβανομένης της ίδιας και το σκοπό για τον οποίο τέτοιες πληρωμές και/ή μεταφορές χρημάτων πραγματοποιήθηκαν. (Θ) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την Εναγόμενη 2, όπως εντός 15 ημερών από την επίδοση του παρόντος διατάγματος ή εντός άλλης περιόδου το Δικαστήριο ήθελε καθορίσει, συντάξει, καταχωρήσει στο φάκελο του Δικαστηρίου και επιδώσει στους δικηγόρους της Ενάγουσας ένορκη δήλωση, στην οποία να αναφέρεται (α) το υπόλοιπο του Τραπεζικού Λογαριασμού κατά την ημερομηνία είσπραξης στον Τραπεζικό Λογαριασμό του ποσού των Ευρώ 1.996.288,00, ως αποτέλεσμα μεταφοράς του από τον τραπεζικό λογαριασμό του Γενικού Λογιστηρίου της Δημοκρατίας που διατηρεί με την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου υπ΄ αρ. 6001010, και (β) το υπόλοιπο του Τραπεζικού Λογαριασμού κατά την ημερομηνία υπογραφής της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης. (Ι) Οιαδήποτε άλλη διαταγή το Δικαστήριο ήθελε κρίνει ορθή και δίκαια. (Κ) Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης πλέον Φ.Π.Α.». Το Δικαστήριο (με άλλη σύνθεση από την παρούσα) εξέδωσε μονομερώς Διάταγμα εναντίον της Ε.Ο.Ε., ως η παράγραφος Β της Αίτησης. Ως προς τις υπόλοιπες αιτούμενες θεραπείες διέταξε την επίδοση της στους καθ΄ ων η αίτηση 1 και
3. Νομική βάση της Αίτησης είναι τα άρθρα 2, 21, 29, 31, 32, 41 και 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960, ως έχει τροποποιηθεί), τα άρθρα 3, 4 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6, ως έχει τροποποιηθεί), ο περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμος (Ν.31(Ι)/1992), οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, Διάταξη 39, Θεσμοί 1 και 2, Διάταξη 48, Θεσμοί 1 έως και 9, Διάταξη 64, η Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, των Αγγλικών Δικαστηρίων, η αρχή "Quia Timet", οι αρχές των Αγγλικών Αποφάσεων Norwich Pharmacal Co

(1974)AC 133, Bankers Trust Co

(1980)1 WLR 1274 και Candy & Ors. -v- Holyoake & Hotblack Holdings Ltd

(2017)EWCA Civ. 92, οι σχετικές αποφάσεις Δικαστηρίων άλλων χωρών που εφαρμόζουν τις αρχές του Κοινοδικαίου, οι Αρχές της Επιείκειας, οι συμφυείς εξουσίες και η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Την Αίτηση υποστηρίζει Ένορκη Δήλωση του Αλέξη Χρυσοστόμου, Εκτελεστικού Διευθυντού της ΚΑΝΙΚΑ, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Η μαρτυρία του συνοψίζεται ως εξής. Η ΚΑΝΙΚΑ είναι εταιρεία δεόντως συσταθείσα στην Κύπρο (το εγγεγραμμένο γραφείο της βρίσκεται στην Λεμεσό), με κύρια επιχειρηματική δραστηριότητα την κατοχή και διαχείριση ξενοδοχειακών μονάδων στην Κύπρο. Η Ε.Ο.Ε., επίσης εταιρεία συσταθείσα στην Κύπρο, έχουσα το εγγεγραμμένο γραφείο της στην Λευκωσία, είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου «Elias Beach Hotel» στη Λεμεσό. Η ΚΑΝΙΚΑ, στα πλαίσια των δραστηριοτήτων της, ενοικίασε από την Ε.Ο.Ε. το ξενοδοχείο για την περίοδο από 1.12.2006 μέχρι και την 31.12.2020, στην βάση Γραπτής Συμφωνίας Ενοικίασης ημερομηνίας 10.10.2006 (Τεκμήριο 2 στην Ένορκη Δήλωση). Σύμφωνα με τον Όρο 4 της Συμφωνίας Ενοικίασης, η παραλαβή της κατοχής του ξενοδοχείου τελούσε υπό την αίρεση προσκόμισης από την ΚΑΝΙΚΑ προς όφελος της Ε.Ο.Ε., Τραπεζικής Εγγύησης «..η οποία να καλύπτει το συνολικό ενοίκιο και το Φόρο προστιθέμενης Αξίας τόσο αναφορικά με τις κτιριακές εγκαταστάσεις όσο και για τον εξοπλισμό και για έπιπλα, για περίοδο δύο ετών με αναφορά στα επόμενα δύο χρόνια από την ημερομηνία έκδοσης ή ανανέωσης της σχετικής εγγύησης. Η τραπεζική εγγύηση θα αποτελεί εξασφάλιση του Ιδιοκτήτη για την έγκαιρη καταβολή του ενοικίου αλλά επίσης και για την τήρηση από μέρους του Ενοικιαστή όλων των όρων της παρούσας συμφωνίας. Η εγγύηση θα είναι ανανεώσιμη πριν από την εκπνοή της για την επόμενη περίοδο δύο ετών για ποσό που θα ισούται προς το καθορισμένο ενοίκιο της επόμενης διετίας και σε περίπτωση που οποιαδήποτε τραπεζική εγγύηση δεν ανανεωθεί τουλάχιστον ένα μήνα πριν την εκπνοή της ο Ιδιοκτήτης θα δικαιούται να τερματίσει την ενοικίαση να εισπράξει το ποσό της εγγύησης και να απαιτήσει αποζημιώσεις, αν υπάρχουν». Η ΚΑΝΙΚΑ μέσω της «τότε» Λαϊκής Τράπεζας, εξέδωσε και παρέδωσε στην Ε.Ο.Ε. Τραπεζική Εγγύηση με αρ. 510871562006 (Τεκμήριο 4) ημερομηνίας 26.9.2006 και έλαβε νόμιμα κατοχή του ξενοδοχείου, την οποία διατηρεί μέχρι σήμερα (ο ομνύων ορκίστηκε στις 6.12.2021). Σε συμμόρφωση με τις συμβατικές της υποχρεώσεις η ΚΑΝΙΚΑ προέβη στις ακόλουθες έξι

(6)ανανεώσεις της Τραπεζικής Εγγύησης: «(α) 26.11.2008 για ποσό €1.465.447,00 με ισχύ μέχρι την 01.12.2010, (β) 23.11.2010 για ποσό €1.544.579,00 με ισχύ μέχρι την 01.12.2012, (γ) 30.11.2012 για ποσό €1.676.532,00 με ισχύ μέχρι την 01.12.2014, (δ) 05.12.2014 για ποσό €1.768.482,00 με ισχύ μέχρι την 01.12.2016, (ε) 30.11.2016 για ποσό €1.900.095,00 με ισχύ μέχρι την 01.12.2018, και (στ) 04.12.2018 για ποσό €1.996.288,00 με ισχύ μέχρι την 01.12.2020». Λόγω της κατάρρευσης της Λαϊκής Τράπεζας και της ανάληψης συγκεκριμένων εργασιών της από την Τράπεζα Κύπρου, η οποία είναι αδειοδοτημένο από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου τραπεζικό ίδρυμα, η τελευταία προέβη στις τέσσερεις

(4)τελευταίες ανανεώσεις της Τραπεζικής Εγγύησης [υπό (γ) έως (στ)]. Η τελευταία ανανέωση αφορούσε το ποσό του ενός εκατομμύριου, εννιακόσιες ενενήντα έξι χιλιάδες και διακόσια ογδόντα οκτώ Ευρώ (€1.996.288.00) και η Τραπεζική Εγγύηση (Τεκμήριο 5) έληγε την 1.12.

1. Την 12.1.2011, ΚΑΝΙΚΑ και Ε.Ο.Ε. στην βάση γραπτής Τροποποιητικής Συμφωνίας (Τεκμήριο 6), ανανέωσαν την περίοδο της ενοικίασης για ακόμη ένα χρόνο και έτσι η διάρκεια της ενοικίασης επεκτάθηκε μέχρι την 31.12.2021, χωρίς όμως να ανανεωθεί και η Τραπεζική Εγγύηση. Διατείνεται πως κατόπιν νομικής συμβουλής που έλαβε, ο Όρος 5 της Τροποποιητικής Συμφωνίας σε συνάρτηση με τον Όρο 4 της Συμφωνίας Ενοικίασης, δεν δημιουργεί υποχρέωση στην ΚΑΝΙΚΑ για ανανέωση της Τραπεζικής Εγγύησης για την περίοδο από 1.12.2020 μέχρι και την λήξη της Συμφωνίας Ενοικίασης και τούτο επειδή η Τροποποιητική Συμφωνία επεξέτεινε την περίοδο ενοικίασης για ένα μόνο έτος, χωρίς να υπάρχει αντίστοιχη πρόνοια αναφορικά με υποχρέωση της ΚΑΝΙΚΑ, να εφοδιάσει την Ε.Ο.Ε. με «εγγύηση» για το
2. Η Ε.Ο.Ε. ζήτησε στις 2.11.2020 την ανανέωση της Τραπεζικής Εγγύησης, πέραν της 1.12.
3. Η ΚΑΝΙΚΑ απάντησε αρνητικά, δεδομένης της νομικής συμβουλής που έλαβε. Η «προθυμία» της ΚΑΝΙΚΑ, ως ένδειξη καλής θέλησης, να εκδώσει Τραπεζική Εγγύηση ίση με το ποσό του ενοικίου για το 2021, έπεσε στο κενό, αφού η Ε.Ο.Ε. δεν απάντησε ποτέ στην πρόταση της. Την 5.11.2020, προτού λήξει η αρχική περίοδος ενοικίασης, χωρίς προηγουμένως να έχει υποβληθεί οποιοδήποτε αίτημα εκ μέρους της Ε.Ο.Ε. και προτού «δημιουργηθεί πραγματικό συμβάν μη ανανέωσης της Τραπεζικής Εγγύησης», η Ε.Ο.Ε. υπέβαλε αίτημα στην Τράπεζα Κύπρου για εξαργύρωση ολόκληρου του ποσού της Τραπεζικής Εγγύησης, ήτοι €1.996.288.
4. Απαίτησε, δηλαδή, να προπληρωθεί ποσό ενοικίων πολύ περισσότερο του διπλασίου «της αξίας» των ενοικίων για το έτος 2021, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι πρόνοιες του Όρου 3 της Τροποποιητικής Συμφωνίας (Τεκμήριο 6), η οποία προβλέπει ότι η Ε.Ο.Ε. θα συνεισφέρει ποσό €400.000= (αφορά τις ανακαινίσεις, στις οποίες προέβη η ΚΑΝΙΚΑ στο ξενοδοχείο) μέσω αποκοπής από το ενοίκιο του τελευταίου έτους, δηλαδή του 2021 και χωρίς να συνυπολογίζεται το ποσό των €50.000=, το οποίο η ΚΑΝΙΚΑ κατέβαλε έναντι των ενοικίων για το εν λόγω έτος. Λόγω αυτής της ενέργειας της Ε.Ο.Ε., η ΚΑΝΙΚΑ προσέφυγε στο Ε.Δ. Λεμεσού καταχωρώντας την αγωγή με αριθμό 2531/2020, εναντίον της Ε.Ο.Ε. και της Τράπεζας Κύπρου και ταυτόχρονα μονομερή αίτηση για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων. Πέτυχε μονομερώς την έκδοση Προσωρινού Διατάγματος, με το οποίο διετάχθη η Τράπεζα Κύπρου όπως μεταφέρει το ποσό της Τραπεζικής Εγγύησης (€1.996.288.00) σε Λογαριασμό του Γενικού Λογιστηρίου της Δημοκρατίας. Κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, το Προσωρινό Διάταγμα ακυρώθηκε, «κυρίως λόγω απουσίας μαρτυρίας περί δόλιας προσπάθειας εξαργύρωσης της Τραπεζικής Εγγύησης από την Ε.Ο.Ε. και δευτερευόντως μη ικανοποιητικής μαρτυρίας αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου». Η Ενδιάμεση Απόφαση εφεσιβλήθη από την ΚΑΝΙΚΑ στις 14.4.
5. Στην συνέχεια, περί τον Απρίλιο του 2021, κατόπιν συμφωνίας των μερών, το ποσό του €1.996.288.00 μεταφέρθηκε σε συγκεκριμένο τραπεζικό λογαριασμό που διατηρούσε η Ε.Ο.Ε. στην Τράπεζα Κύπρου. Η αγωγή με αρ. 2531/2020 διεκόπη στις 3.12.
6. Από το 2015 (17.9.2015), η Ε.Ο.Ε., ως χρεώστης της Τράπεζας Κύπρου, εκχώρησε (με την συγκατάθεση της ΚΑΝΙΚΑ) προς την τελευταία, όλα τα δικαιώματα της που απέρρεαν από την Συμφωνία Ενοικίασης του ξενοδοχείου, περιλαμβανομένων και των ποσών που καθίσταντο πληρωτέα από την ΚΑΝΙΚΑ προς την Ε.Ο.Ε.. Συνεπώς, η Τράπεζα Κύπρου ως εκδοχέας (assignee) της Τραπεζικής Εγγύησης και της Συμφωνίας Ενοικίασης, ήταν και παραμένει μέχρι σήμερα, «το μόνο πρόσωπο», το οποίο δικαιούται (κατ΄ απόλυτο τρόπο), στην διεκδίκηση δικαιωμάτων τόσο σε σχέση με την Συμφωνία Ενοικίασης όσο και σε σχέση με την Τραπεζική Εγγύηση. Ως εκ τούτου, η Ε.Ο.Ε. δεν ενομιμοποιείτο να ενεργήσει βάσει της Σύμβασης Ενοικίασης και να απαιτήσει την εξαργύρωση της Τραπεζικής Εγγύησης, «ασχέτως εάν η επικαλούμενη βάση επί της οποίας ενήργησε ήταν νομικά ορθή ή εσφαλμένη» (θέση της ΚΑΝΙΚΑ είναι ότι ήταν πάντοτε εσφαλμένη). Ούτε και δικαιούται η Ε.Ο.Ε., να «θεωρεί» τον εαυτό της ως δικαιούχο του προϊόντος της εξαργύρωσης της Τραπεζικής Εγγύησης. Υποστηρίζει πως: (α) Η ΚΑΝΙΚΑ αμφισβητεί την νομιμοποίηση της Ε.Ο.Ε. να απαιτήσει την πληρωμή της Τραπεζικής Εγγύησης, αμφισβητεί την νομιμότητα της απαίτησης πληρωμής της και θεωρεί ότι διατηρεί ιδιοκτησιακό δικαίωμα (proprietary right) επί του προϊόντος της πληρωμής της Τραπεζικής Εγγύησης και (β) οι προαναφερόμενες «παράνομες» ενέργειες από μέρους της Ε.Ο.Ε. (με την ανοχή τουλάχιστον της Τράπεζας Κύπρου), οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα το «προϊόν» της πληρωμής της Τραπεζικής Εγγύησης να βρίσκεται «σήμερα» σε λογαριασμό της με την Τράπεζα Κύπρου, υπό τον έλεγχο ουσιαστικά της τελευταίας, καθιστά νομικά υπεύθυνη την Τράπεζα Κύπρου έναντι της ΚΑΝΙΚΑ (ως επίτροπος εμπιστεύματος - Trustee) για το όλο του προϊόντος της πληρωμής της Τραπεζικής Εγγύησης, μείον τα ποσά που έχουν αποκοπεί έναντι πληρωμής ενοικίων με την συγκατάθεση της ΚΑΝΙΚΑ και ανέρχονται σε €189.398.92, δηλαδή για το υπόλοιπο ποσό του €1.806.889.
7. Οι πιο πάνω θέσεις της ΚΑΝΙΚΑ καταγράφονται σε αλληλογραφία που αντάλλαξαν οι δικηγόροι της, με τους δικηγόρους της Ε.Ο.Ε. και της Τράπεζας Κύπρου, τον Νοέμβριο του
8. Κατά τον ομνύοντα, η Τράπεζα Κύπρου επιχειρεί να κρατήσει μία «ουδέτερη» στάση στα θέματα που δημιουργήθηκαν (θέση της Τράπεζας είναι πως οι διαφορές μεταξύ ΚΑΝΙΚΑ και Ε.Ο.Ε. δεν την αφορούν, η σχέση της ίδιας με την Ε.Ο.Ε., είτε ως τραπεζίτης είτε ως δανειστής της τελευταίας δεν αφορά την ΚΑΝΙΚΑ και πως το ποσό που προήλθε από την Τραπεζική Εγγύηση διατηρείται σε λογαριασμό, του οποίου οι μόνοι «δικαιούχοι, εντολείς και υπογραφείς» είναι η Ε.Ο.Ε.) χωρίς να δίδει απαντήσεις επί των νομικών θεμάτων που ήγειρε η ΚΑΝΙΚΑ. Αυτή η «αντικειμενική παρατήρηση», προσθέτει, δημιουργεί προβληματισμό ως προς το τι τελικά η Τράπεζα Κύπρου θα πράξει ή θα επιτρέψει να γίνει με το υπόλοιπο του προϊόντος της εξαργύρωσης της Τραπεζικής Εγγύησης που σήμερα βρίσκεται σε λογαριασμό της Ε.Ο.Ε.. Καταλήγει πως η Ε.Ο.Ε. και Τράπεζα Κύπρου λόγω των πράξεων και/ή παραλείψεων τους είναι υπεύθυνοι έναντι της ΚΑΝΙΚΑ για το ποσό του €1.806.889.
9. Οι Οικονομικές Καταστάσεις της Ε.Ο.Ε. για το έτος 2019 (Τεκμήριο 22) καταδεικνύουν πως ο μόνος τραπεζίτης και κύριος πιστωτής της Ε.Ο.Ε., για ποσό περίπου €11.000.000.00 είναι η Τράπεζα Κύπρου, η οποία δύναται, δυνάμει και του γενικού δικαιώματος επίσχεσης (lien) αλλά και της κυμαινόμενης επιβάρυνσης που υφίσταται επί ολοκλήρου της περιουσίας της Ε.Ο.Ε., να «κάνει» χρήση του προϊόντος της πληρωμής της Τραπεζικής Εγγύησης προς ικανοποίηση των οφειλών της Ε.Ο.Ε.. Κατά τον ομνύοντα, η «γενική» εικόνα των οικονομικών δεδομένων της Ε.Ο.Ε. δεν επιτρέπει σε «κανένα λογικό άτομο» να είναι αισιόδοξο ότι η Ε.Ο.Ε. θα είναι «ποτέ» σε θέση να ικανοποιήσει τυχόν απόφαση ήθελε εκδοθεί εναντίον της, καθότι τα κύρια περιουσιακά της στοιχεία επί των οποίων υφίστανται επιβαρύνσεις προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου δεν είναι άμεσα ρευστοποιήσιμα προς εξόφληση των υποχρεώσεων της Ε.Ο.Ε.. Συνεπώς, το προϊόν της πληρωμής της Τραπεζικής Εγγύησης, το οποίο βρίσκεται στην κατοχή της Ε.Ο.Ε. και στον ουσιαστικό έλεγχο της Τράπεζας Κύπρου, θα χρησιμοποιηθεί προς ικανοποίηση υποχρεώσεων της Ε.Ο.Ε. και σε βάρος των συμφερόντων της ΚΑΝΙΚΑ. Διατείνεται περαιτέρω πως η ΚΑΝΙΚΑ κατέβαλλε «εγκαίρως και πλήρως» τα ενοίκια στην Ε.Ο.Ε. και πως δεν οφείλει σ ΄αυτήν κανένα ποσό, «σε σχέση με αυτή την πτυχή της συμβατικής τους σχέσης». Πως πρόθεση της είναι να παραδώσει το ξενοδοχείο κατά ή μέχρι τον χρόνο λήξης της περιόδου ενοικίασης (31.12.2021) και πως δεν υφίστανται ουσιαστικές και πολυδάπανες εργασίες, οι οποίες πρέπει να εκτελεστούν στο ξενοδοχείο από μέρους της ως οι συμβατικές της υποχρεώσεις. Υποστηρίζει πως τυχόν χρήση του προϊόντος της εξαργύρωσης της Τραπεζικής Εγγύησης από οιονδήποτε των εναγομένων θα είναι παράνομη, εκτός του πλαισίου των σκοπών για τους οποίους η Εγγύηση είχε παραχωρηθεί και πως θα προκαλέσει ζημιά στην ΚΑΝΙΚΑ, την οποία η Ε.Ο.Ε. θα είναι σχεδόν αδύνατο να αποκαταστήσει. Περαιτέρω πως η κακή οικονομική κατάσταση της Ε.Ο.Ε. και η πρόθεση της να συνεχίσει να κατέχει και να χρησιμοποιεί το «προϊόν» της εξαργύρωσης της Τραπεζικής Εγγύησης «ως εάν να είναι δικό της», σε συνδυασμό με την δυνατότητα της Τράπεζας Κύπρου, εφόσον δεν της απαγορευθεί, να ενεργήσει υπό την ιδιότητά του εκδοχέα και τραπεζίτη και να λάβει/εισπράττει ποσά από το εν λόγω προϊόν προς ικανοποίηση υποχρεώσεων της Ε.Ο.Ε., συνηγορούν επίσης υπέρ της έκδοσης των αιτουμένων διαταγμάτων. Είναι τέλος η θέση του πως εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, περιλαμβανομένων των διαταγμάτων ειδοποίησης (notification orders), η ΚΑΝΙΚΑ θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Οι Ε.Ο.Ε. και Τράπεζα Κύπρου έφεραν Ένσταση στην Αίτηση προβάλλοντας κατά κύριο λόγο πως δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/
10. Η Ε.Ο.Ε. προβάλλει περαιτέρω, μεταξύ άλλων, πως η αγωγή είναι πρόωρη καθότι καταχωρήθηκε προ της λήξης της συμβατικής της σχέσης με την ΚΑΝΙΚΑ και προτού αποκρυσταλλωθεί η ζημιά της τελευταίας. Πως η ΚΑΝΙΚΑ δεν έχει καταδείξει ότι συντρέχει οποιοσδήποτε αντικειμενικός κίνδυνος μετακίνησης ή αποξένωσης περιουσιακών της στοιχείων (risk of dissipation of assets) και πως σε κάθε περίπτωση δεν υφίσταται τέτοιος κίνδυνος στην προκειμένη περίπτωση. Πως η ίδια βρίσκεται σε καλή οικονομική κατάσταση και πως δεν θα έχει οποιοδήποτε πρόβλημα να ικανοποιήσει τυχόν μελλοντική απόφαση υπέρ της ΚΑΝΙΚΑ. Πως η αγωγή και η υπό κρίση Αίτηση συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, καθώς αποτελεί ουσιαστικά επανάληψη της αγωγής του Ε.Δ. Λεμεσού με αρ. 2531/
11. Πως παρά το ότι η ΚΑΝΙΚΑ απέτυχε να εξασφαλίσει αντίστοιχη προσωρινή θεραπεία στα πλαίσια της εν λόγω αγωγής, «αποτείνεται» ξανά στο Δικαστήριο για εξασφάλιση προσωρινής θεραπείας, χωρίς να έχουν μεταβληθεί έκτοτε οι περιστάσεις της υπόθεσης. Πως επιδιώκει την εξασφάλιση προσωρινής θεραπείας ως αυτοσκοπό και με αλλότρια κίνητρα. Πως δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και πως παραβίασε το καθήκον της για πλήρη αποκάλυψη όλων των ουσιαστικών γεγονότων και ζητημάτων της υπόθεσης. Πως καθυστέρησε αδικαιολόγητα στην επιδίωξη εξασφάλισης προσωρινής θεραπείας, αφού τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζει τους ισχυρισμούς της ήταν γνωστά σ΄ αυτήν από τον Απρίλιο του 2021, οκτώ

(8)τουλάχιστον μήνες πριν την καταχώρηση της Αίτησης. Η Ένσταση της Ε.Ο.Ε. στηρίζεται σε Ένορκη Δήλωση του Κρίστιαν Ονουφρίου, εκ των διευθυντών της. Ο ομνύων αναφέρεται στους Όρους της Συμφωνίας Ενοικίασης του ξενοδοχείου ημερομηνίας 10.10.2006 καθώς και της τροποιητικής Συμφωνίας ημερομηνίας 12.1.2011. Περαιτέρω αναφέρει, συνοπτικά, τα εξής. Η Τραπεζική Εγγύηση δόθηκε ως εξασφάλιση για την έγκαιρη καταβολή του ενοικίου αλλά και για την τήρηση από μέρους της ΚΑΝΙΚΑ όλων των όρων της Συμφωνίας Ενοικίασης. Θα ήταν ανανεώσιμη πριν από την εκπνοή της για την επόμενη διετία, για ποσό που θα ισούτο προς το καθορισμένο ενοίκιο της συγκεκριμένης διετίας και σε περίπτωση που η Εγγύηση δεν ανανεώνετο τουλάχιστον ένα μήνα προ της εκπνοής της, η Ε.Ο.Ε. θα εδικαιούτο να τερματίσει την ενοικίαση, να εισπράξει το ποσό της εγγύησης και να απαιτήσει αποζημιώσεις «εάν υπήρχαν». Με την τροποποιητική Συμφωνία της 12.1.2011 (η Συμφωνία Ενοικίασης παρέμεινε σε ισχύ), η ΚΑΝΙΚΑ ανέλαβε όπως κατά την διάρκεια του έτους 2011, προχωρήσει σε εκτεταμένες ανακαινίσεις του ξενοδοχείου. Έναντι του κόστους των ανακαινίσεων, η Ε.Ο.Ε. θα συνείσφερε το ποσό των €400.000=, το οποίο θα απεκόπτετο από το ενοίκιο του 2011, η δε ΚΑΝΙΚΑ έναντι του ενοικίου για το συγκεκριμένο έτος

(2011)θα κατέβαλλε προκαταβολικά ποσό €50.000=. Περί τα τέλη του 2020, προέκυψαν διαφορές μεταξύ της ΚΑΝΙΚΑ και της Ε.Ο.Ε., τόσο σε σχέση με την παραχωρηθείσα Τραπεζική Εγγύηση, όσο και με το κατά πόσον η ΚΑΝΙΚΑ συμμορφώθηκε με τις συμβατικές της υποχρεώσεις. Η ενοικίαση έληξε στις 31.12.2021 και η ΚΑΝΙΚΑ παρέδωσε την κατοχή του ξενοδοχείου την 2.1.2022. Μετά που η Ε.Ο.Ε. παρέλαβε το ξενοδοχείο διαπίστωσε πως η ΚΑΝΙΚΑ παρέβηκε «ουσιωδώς και/ή εκτενώς» τις συμβατικές της υποχρεώσεις. Η Τραπεζική Εγγύηση ανανεώθηκε για τελευταία φορά τον Δεκέμβριο του 2018, οπότε και καθορίστηκε αντίστοιχα, η 1.12.2020 ως η ημερομηνία λήξης της και το ποσό €1.996.288.00 ως το ποσό «που εγγυάτο». Το ζήτημα του κατά πόσον η Ε.Ο.Ε. εδικαιούτο να υποβάλει απαίτηση για είσπραξη του ποσού της Τραπεζικής Εγγύησης, θα κριθεί στα πλαίσια της αγωγής με αρ. 2531/2020 του Ε.Δ. Λεμεσού. Η Ε.Ο.Ε., εν πάση περιπτώσει, απορρίπτει την θέση της ΚΑΝΙΚΑ πως λόγω της Τροποποιητικής Συμφωνίας δεν «υπήρχε» υποχρέωση ανανέωσης της Εγγύησης, για περίοδο πέραν της 1.12.2020, (αντιστοιχούσε με ενοίκια δύο ετών) αφού παρέμεινε μόνο ένα έτος ενοικίασης και η τελευταία θα κατέβαλλε το ετήσιο ενοίκιο μειωμένο μάλιστα κατά €400.000= (συνεισφορά της Ε.Ο.Ε.) και €50.000= (προπληρωμή ενοικίου που είχε ήδη γίνει). Η Ε.Ο.Ε. εμμένει στην θέση πως η Τραπεζική Εγγύηση εξασφάλιζε όχι μόνο την καταβολή του ενοικίου αλλά και την τήρηση από πλευράς της ΚΑΝΙΚΑ όλων των όρων της Συμφωνίας Ενοικίασης, περιλαμβανομένης της υποχρέωσης της για «διενέργεια» των συμφωνημένων ανακαινίσεων, διατήρηση του ξενοδοχείου, του εξοπλισμού και των εγκαταστάσεων του σε καλή κατάσταση λειτουργίας και την παράδοση του με την λήξη της ενοικίασης. Η Ε.Ο.Ε. άσκησε το δικαίωμα που της παρείχε η Συμφωνία Ενοικίασης, αξίωσε και έλαβε όλο το ποσό της Τραπεζικής Εγγύησης (στις 5.11.2020 απαίτησε από την Τράπεζα Κύπρου πληρωμή ολόκληρου του ποσού της Τραπεζικής Εγγύησης). Ακολούθησε η καταχώρηση της αγωγής 2531/20 στο Ε.Δ. Λεμεσού, η έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος και η ακύρωση του στην συνέχεια. Το ποσό του €1.996.288.00 εμβάστηκε εν τέλει σε τραπεζικό Λογαριασμό της Τράπεζας Κύπρου, η οποία υποχρεούται να αποδώσει στην Ε.Ο.Ε., «μόνο» το μέρος αυτού που υπερβαίνει την ζημιά που υφίσταται η τελευταία, συνεπεία της αντισυμβατικής συμπεριφοράς της ΚΑΝΙΚΑ. Κατά τον ομνύοντα, η ζημιά που υπέστη η Ε.Ο.Ε. υπερβαίνει το ποσό που εισέπραξε δυνάμει της Τραπεζικής Εγγύησης και ως εκ τούτου η ΚΑΝΙΚΑ οφείλει να της καταβάλει περαιτέρω αποζημιώσεις προς αποκατάσταση της ζημιάς που της προκάλεσε. Είναι η θέση του πως σε περίπτωση που η ζημιά της Ε.Ο.Ε. όταν τελικά αποκρυσταλλωθεί είναι μικρότερη από το ποσό που η ίδια εισέπραξε, η ΚΑΝΙΚΑ θα μπορεί να προσφύγει στο Δικαστήριο για ανάκτηση οποιουδήποτε ποσού, το οποίο υπερβαίνει αυτού που αντιστοιχεί στην ζημιά της Ε.Ο.Ε.. Ο ομνύων επιχειρηματολογεί στην συνέχεια υπέρ της απόρριψης της Αίτησης. Υποστηρίζει πως οι θέσεις και οι απαιτήσεις που προωθεί η ΚΑΝΙΚΑ με την παρούσα αγωγή είναι ταυτόσημες με αυτές που προωθούσε με την αγωγή 2531/30 του Ε.Δ. Λεμεσού, την οποία διέκοψε χωρίς οποιαδήποτε εξήγηση ή ουσιαστικό λόγο στις 3.12.2021, τρεις

(3)ημέρες προ της καταχώρησης της παρούσης. Ως εκ τούτου, η εκ νέου προσπάθεια εξασφάλισης της ίδιας προσωρινής θεραπείας συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Πως δεν απεκάλυψε ότι έλαβε «ακόμη» δύο διαβήματα σε σχέση με το εκδοθέν στην αγωγή 2531/20 Ε.Δ. Λεμεσού, Προσωρινό Διάταγμα. Συγκεκριμένα ότι στις 14.4.2021 καταχώρησε την Πολιτική Έφεση με αριθμό Ε73/2021 εναντίον της Ενδιάμεσης Απόφασης με την οποία ακυρώθηκε το εκδοθέν Διάταγμα (η Έφεση μέχρι σήμερα δεν έχει αποσυρθεί και είναι εκκρεμούσα) και ότι στις 15.4.2021 καταχώρησε στο Ανώτατο Δικαστήριο την Πολιτική Αίτηση με αρ. 61/2021, με την οποία επιχείρησε να εξασφαλίσει Προνομιακό Ένταλμα Certiorari, με στόχο την ακύρωση της Ενδιάμεσης Απόφασης, η οποία ακύρωνε το Προσωρινό Διάταγμα, αίτημα το οποίο απερρίφθη από το Ανώτατο Δικαστήριο στις 20.4.

1. Υποστηρίζει επίσης πως τα γεγονότα δεν διαφοροποιήθηκαν από την προηγούμενη φορά και πως παραπλανητικά η ΚΑΝΙΚΑ παρουσιάζει στην προκειμένη περίπτωση ότι η υπόθεση της στηρίζεται σε νέα γεγονότα. Η αλληλογραφία που αντηλλάγη μεταξύ των διαδίκων τον Νοέμβριο του 2021, την οποία η ΚΑΝΙΚΑ επικαλείται εν προκειμένω, δεν είναι τίποτα άλλο παρά επανάληψη της αλληλογραφίας του Μαΐου
2. Αναφέρει επίσης ότι η οικονομική κατάσταση της Ε.Ο.Ε., της επιτρέπει να ικανοποιήσει οποιαδήποτε τυχόν απόφαση εκδοθεί σε βάρος της. Τέλος αναφέρει πως η ΚΑΝΙΚΑ δεν προσήλθε στο Δικαστήριο έγκαιρα, αφού επεδίωξε να εξασφαλίσει προσωρινή θεραπεία μετά που το προϊόν της Τραπεζικής Εγγύησης εμβάστηκε σε λογαριασμό της Ε.Ο.Ε., τον Απρίλιο του
3. Η Τράπεζα Κύπρου προβάλλει έντεκα

(11)Λόγους Ένστασης. Πέραν του ότι δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60, εισηγείται πως η ΚΑΝΙΚΑ παραβίασε το καθήκον της για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων, αφού δεν απεκάλυψε ότι ζήτησε γραπτώς από τον Μάιο του 2021 τόσο από την ίδια όσο και από την Ε.Ο.Ε., να δώσουν «δεσμευτική υποχρέωση» ότι δεν θα αποξενώσουν ή άλλως πως χρησιμοποιήσουν το ποσό που μεταφέρθηκε στον «Δεσμευμένο Λογαριασμό» και πως τόσο η Ε.Ο.Ε. όσο και η ίδια απέρριψαν από τότε το εν λόγω αίτημα. Η ΚΑΝΙΚΑ, παρουσίασε μια αλληλογραφία του Νοεμβρίου

1. Εάν παρουσίαζε την αλληλογραφία του Μαΐου του 2021, τότε θα γινόταν αντιληπτό ότι καθυστέρησε αδικαιολόγητα να αποταθεί στο Δικαστήριο για θεραπεία. Δεν απεκάλυψε επίσης ότι «αναζήτησε» άδεια για καταχώρηση αίτησης για Προνομιακό Ένταλμα κατά της Ενδιάμεσης Απόφασης που εκδόθηκε στις 20.4.2021 στην αγωγή 2531/2020 Ε.Δ. Λεμεσού. Πως το «παράπονο» της ΚΑΝΙΚΑ αφορά μία διαφορά μεταξύ της τελευταίας και της Ε.Ο.Ε., δεν αφορά την ίδια και πως η προσπάθεια της ΚΑΝΙΚΑ να την εμπλέξει ως «πραγματικό διάδικο» στην αγωγή (θα μπορούσε να δεσμευθεί ο Λογαριασμός χωρίς να προστεθεί η Τράπεζα Κύπρου ως διάδικος) είναι «ανυπόστατη και απορριπτέα». Η Ένσταση της Τράπεζας Κύπρου υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του υπαλλήλου της, Μιχάλη Στυλιανού, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Ο ομνύων επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης της Αίτησης. Είναι η θέση του πως η Τράπεζα Κύπρου «αδίκως» έχει προστεθεί ως «πραγματικός» εναγόμενος στην αγωγή, καθ΄ ότι αυτή βασίζεται σε μία διαμάχη μεταξύ ΚΑΝΙΚΑ και Ε.Ο.Ε., η οποία αφορά την ενοικίαση από την πρώτη του ξενοδοχείου Elias Beach Hotel, ιδιοκτησίας της δεύτερης. Η Ε.Ο.Ε. ενήργησε σύμφωνα με το δικαστικό διάταγμα που εκδόθηκε στα πλαίσια της πρώτης αγωγής (2531/20 Ε.Δ. Λεμεσού) και πως δεν στοιχειοθετείται οποιαδήποτε υπόθεση εναντίον της Τράπεζας Κύπρου, για παραβίαση οποιασδήποτε υποχρέωσης της προς την ΚΑΝΙΚΑ. Ως προς τα γεγονότα αναφέρει πως η Τράπεζα Κύπρου είχε χορηγήσει διευκολύνσεις στην Ε.Ο.Ε. και η τελευταία παραχώρησε στην πρώτη διάφορες εξασφαλίσεις. Μεταξύ αυτών, περιλαμβάνεται και η εκχώρηση τον Σεπτέμβριο του 2015, των πληρωτέων ενοικίων δυνάμει της Συμφωνίας Ενοικίασης του ξενοδοχείου Elias Beach Hotel. Η Συμφωνία Εκχώρησης ημερομηνίας 17.9.2015 υπεγράφη και από την ΚΑΝΙΚΑ. Την ίδια ημέρα (17.9.20215) η Ε.Ο.Ε., ως δικαιούχος της Εγγυητικής Επιστολής εκχώρησε προς την Τράπεζα Κύπρου και όλα τα ποσά και/ή δικαιώματα της που απέρρεαν από την Εγγυητική Επιστολή. Είναι η θέση του πως η εκχώρηση αφορούσε μόνο τα ποσά που θα λάμβανε η Ε.Ο.Ε. από την Συμφωνία Ενοικίασης και πως η Τράπεζα Κύπρου δεν υποκαθιστούσε την Ε.Ο.Ε. ως αντισυμβαλλόμενο μέρος της ΚΑΝΙΚΑ. Κατά ή περί την 5.11.2020, η Ε.Ο.Ε. απέστειλε επιστολή προς την Τράπεζα Κύπρου με την οποία απαίτησε την πληρωμή του ποσού των €1.996.288,00= δυνάμει της Εγγυητικής Επιστολής, ενημερώνοντας την ότι η ΚΑΝΙΚΑ δεν είχε συμμορφωθεί με τους Όρους και τις προϋποθέσεις της Συμφωνίας Ενοικίασης ημερομηνίας 10.10.
2. Την επόμενη ημέρα, 6.11.2020, επιδόθηκε στην Τράπεζα Κύπρου μονομερές Ενδιάμεσο Διάταγμα που εκδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής 2531/2020 Ε.Δ. Λεμεσού, με το οποίο διατασσόταν η τράπεζα όπως μεταφέρει το ποσό των €1.996.288.00 σε συγκεκριμένο Λογαριασμό της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου. Η τράπεζα συμμορφώθηκε στις 9.11.
3. Το Διάταγμα εν τέλει ακυρώθηκε με Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 31.3.
4. Στην συνέχεια κατόπιν συνεννόησης της Ε.Ο.Ε. και της Τράπεζας Κύπρου, το ποσό μεταφέρθηκε σε συγκεκριμένο λογαριασμό, ο οποίος ήταν «δεσμευμένος» προς εξασφάλιση υποχρεώσεων της Ε.Ο.Ε. προς την τράπεζα. Με την συγκεκριμένη ενέργεια, η Τράπεζα Κύπρου εκπλήρωσε την υποχρέωση της να εξαργυρώσει την Εγγυητική Επιστολή και ως προς τούτο συμφώνησε και η Ε.Ο.Ε.. Η ΚΑΝΙΚΑ προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο, ζητώντας άδεια για καταχώρηση αίτησης για Προνομιακό Ένταλμα Certiorari, «κατά της έγκρισης της αίτησης της Ε.Ο.Ε. ημερομηνίας 14.4.2021 για μεταφορά του ποσού από το Λογαριασμό στον Δεσμευμένο Λογαριασμό». Η αίτηση της ΚΑΝΙΚΑ απερρίφθη. Ο ομνύων υποστηρίζει πως με βάση το περιεχόμενο και το λεκτικό της Εγγυητικής Επιστολής, η Τράπεζα Κύπρου είχε υποχρέωση να καταβάλει το ποσό της Εγγυητικής στην Ε.Ο.Ε., ανεξάρτητα και χωρίς να ληφθεί υπόψη από την τράπεζα, οιαδήποτε αμφισβήτηση (despite any contestation) από την ΚΑΝΙΚΑ. Τον Μάιο του 2021 (12.5.2021), η ΚΑΝΙΚΑ μέσω των δικηγόρων της απέστειλε επιστολή στην Ε.Ο.Ε. και στην Τράπεζα Κύπρου, με την οποία ζητούσε όπως και οι δύο την διαβεβαιώσουν ότι το ποσό θα αποξενωνόταν από τον «Δεσμευμένο Λογαριασμό» μόνο στην περίπτωση που εκδιδόταν απόφαση προς όφελος της Ε.Ο.Ε. και σε βάρος της ΚΑΝΙΚΑ ως αποτέλεσμα παράβασης όρων της συμφωνίας Ενοικίασης. Η ΚΑΝΙΚΑ διατείνετο πως η ίδια είχε εκπληρώσει πλήρως τις δικές της υποχρεώσεις. Η Ε.Ο.Ε. με ηλεκτρονικό μήνυμα του δικηγόρου της ημερομηνίας 17.5.2021, απέρριψε τις θέσεις και τους ισχυρισμούς της ΚΑΝΙΚΑ. Ο δικηγόρος της Τράπεζας Κύπρου με επιστολή του ημερομηνίας 20.5.2021, απάντησε πως η τελευταία δεν εμπλέκεται στην «σχέση» μεταξύ της Ε.Ο.Ε. και της ΚΑΝΙΚΑ και πως δεν μπορούσε να προσφέρει στην τελευταία την «προτεινόμενη δεσμευτική υποχρέωση». Η συγκεκριμένη αλληλογραφία, παρόλο που είναι σημαντική, δεν αποκαλύφθηκε από την ΚΑΝΙΚΑ. Τον Απρίλιο του 2021, λόγω του ότι δεν υφίσταντο οποιοιδήποτε περιορισμοί στην χρήση ποσών που ήσαν κατατεθειμένα στον «Δεσμευμένο» Λογαριασμό (πέραν του συγκεκριμένου ποσού υπήρχαν κατατεθειμένα και άλλα χρήματα), η Ε.Ο.Ε. χρησιμοποίησε «κάποια» από τα χρήματα αυτά για δικούς της σκοπούς. Τον Σεπτέμβριο του 2021 (23.9.2021), η Ε.Ο.Ε. προέβη σε νέο δανεισμό από την Τράπεζα Κύπρου. Η Συμφωνία Εκχώρησης Ενοικίων, η Συμφωνία Εκχώρησης της Εγγυητικής Επιστολής καθώς και ο «Δεσμευμένος» Λογαριασμός (το ποσό του Λογαριασμού είναι δεσμευμένο σύμφωνα με το επίδικο Διάταγμα) δεν συγκαταλέγονται στις εξασφαλίσεις που θα δοθούν από την Ε.Ο.Ε. προς την τράπεζα, στα πλαίσια του νέου δανεισμού. Την περίοδο Μαΐου-Σεπτεμβρίου 2021, οι δικηγόροι της ΚΑΝΙΚΑ και της Ε.Ο.Ε. αντάλλαξαν αλληλογραφία σε σχέση με το «δεσμευμένο» ποσό. Οι μεν πρώτοι ζητούσαν όπως «αποκοπεί» ποσό €88.292.18 για πληρωμή ενοικίων, οι δε δεύτεροι απέρριπταν την θέση των πρώτων. Η εν λόγω αλληλογραφία κοινοποιήθηκε και στην Τράπεζα Κύπρου. Στις 12.11.2021, η ΚΑΝΙΚΑ απέστειλε επιστολή προς την Τράπεζα Κύπρου (κοινοποιήθηκε και στην Ε.Ο.Ε.), με την οποία έθεσε για πρώτη φορά το ζήτημα «σε σχέση με τις ιδιότητες της Τράπεζας ως εκδοχέας δικαιωμάτων της Ε.Ο.Ε. προς εξασφάλιση διευκολύνσεων της Ε.Ο.Ε». Η Ε.Ο.Ε. απάντησε με επιστολή των δικηγόρων της ημερομηνίας 26.11.
5. Επανέλαβε την θέση της ότι η ΚΑΝΙΚΑ παραβίασε τους όρους της Συμφωνίας Ενοικίασης και πως η σχέση της ίδιας με την Τράπεζα Κύπρου ως «δανειζόμενος και τραπεζίτης» δεν αφορούσε την ΚΑΝΙΚΑ. Η Τράπεζα Κύπρου απάντησε επίσης με επιστολή των δικηγόρων της ημερομηνίας 29.11.
6. Απέρριψε το αίτημα της ΚΑΝΙΚΑ να την ενημερώσει για το υπόλοιπο που κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν κατατεθειμένο στον «Δεσμευμένο Λογαριασμό», καθότι τέτοια ενημέρωση θα καταστρατηγούσε το τραπεζικό απόρρητο και τυχόν θα επηρεάζε την έκβαση της «πρώτης αγωγής», η οποία μέχρι εκείνη την ημέρα ήταν ακόμη σε εκκρεμότητα. Θέση της Τράπεζας Κύπρου είναι πως εκχωρήθηκαν σ΄ αυτήν μόνο δικαιώματα της Ε.Ο.Ε. σε σχέση με ποσά που θα καταβάλλονταν σ΄ αυτήν βάσει της Συμφωνίας Ενοικίασης (ενοίκια) και ποσά βάσει της Εγγυητικής Επιστολής. Ο ομνύων υποστηρίζει επίσης ότι η Τράπεζα Κύπρου, κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, ενεργούσε με δύο ιδιότητες οι οποίες ήσαν παντελώς διακριτές. Αφενός μεν ως ο τραπεζίτης της Ε.Ο.Ε., ο οποίος είχε λάβει εξασφαλίσεις για τις διευκολύνσεις που της παρείχε και αφετέρου ως η τράπεζα που ανέλαβε να καταβάλει στην Ε.Ο.Ε., «despite any contestation by» της ΚΑΝΙΚΑ, το ποσό της Εγγυητικής Επιστολής, σύμφωνα με τους Όρους της. Είναι η θέση του πως εν προκειμένω δεν ικανοποιείτο το στοιχείο του κατεπείγοντος, αφού η ΚΑΝΙΚΑ είχε ζητήσει ήδη από τον Μάιο του 2021 τόσο από την Ε.Ο.Ε. όσο και από την Τράπεζα Κύπρου να της παραχωρήσουν «δεσμευτική υποχρέωση μη χρήσης του ποσού» και παρά την αρνητική απάντηση τόσο της Ε.Ο.Ε., όσο και της τράπεζας που έλαβε αμέσως, προχώρησε με την αγωγή και την υπό κρίση Αίτηση έξι

(6)μήνες μετά. Διατείνεται επίσης πως η ΚΑΝΙΚΑ δεν προέβη σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη, αφού δεν αποκάλυψε τα αιτήματα της προς την Ε.Ο.Ε. και την Τράπεζα Κύπρου που ετέθησαν τον Μάιο του 2021 και τις απαντήσεις που λάμβανε από τις τελευταίες, όπως και το ότι «αποτάθηκε» στο Ανώτατο Δικαστήριο για έκδοση Προνομιακού Εντάλματος, σε σχέση με τα Προσωρινά Διατάγματα που εκδόθηκαν στην αγωγή 2531/2020 Ε.Δ. Λεμεσού. Τέλος υποστηρίζει πως δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 και πως τόσο το εκδοθέν Διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί όσο και η Αίτηση να απορριφθεί. Οι συνήγοροι προνόησαν να καταγράψουν και να θέσουν υπόψη του Δικαστηρίου, τις εκατέρωθεν θέσεις τους για τα ζητήματα που απασχολούν στο πλαίσιο της υπό κρίση Αίτησης. Έχω σημειώσει τις αναφορές, τοποθετήσεις και εισηγήσεις και των δύο πλευρών, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τα επιχειρήματα όσο και τις νομικές αυθεντίες στις οποίες αναφέρθηκαν, σχετικές πάντα με τα ζητήματα που εδώ απασχολούν. Ειδικότερη αναφορά στις εισηγήσεις τους θα γίνει εκεί και όπου τούτο κρίνεται αναγκαίο για τις ανάγκες της παρούσας απόφασης, έχοντας πάντα κατά νουν ότι δεν απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται. Άλλωστε η δραστικότητα ενός επιχειρήματος συναρτάται με την επίδραση που τούτο μπορεί να έχει στην θεώρηση των επιδίκων θεμάτων (βλ. Θεμιστοκλέους v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 176/2018, ημερ. 11.1.2019 και Οδυσσέα v. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Είναι καλά γνωστό ότι το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων παρέχεται από το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, ενώ ο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος και οι Κανονισμοί, προσδιορίζουν το δικαιοδοτικό πλαίσιο [Demades V. Studio

(1996)1AAΔ και Αίτηση Χάρη Φεσσά

(1990)1 ΑΑΔ 704]. Το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Το εν λόγω άρθρο έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην Οδυσσέως ν. Pieris Estates Ltd

(1982)1AAΔ 557 και έχει έκτοτε επιβεβαιωθεί σε πλείστες όσες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Τα τρία κριτήρια που τίθενται ως προϋποθέσεις θα πρέπει να ικανοποιηθούν σωρευτικά πριν το Δικαστήριο περάσει στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, κατά πόσον δηλαδή είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί το Διάταγμα, με τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Οι τρείς αυτές προϋποθέσεις είναι οι εξής:

(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση.

(2)Η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία.

(3)Το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Ενώ το πρώτο κριτήριο σχετίζεται κατ' ουσία με τη νομική και μόνο θεμελίωση της αξίωσης όπως διατυπώνεται στο κλητήριο ένταλμα, το δεύτερο προχωρεί ένα πρόσθετο βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία όπως εξάγεται από τις ενόρκους δηλώσεις ή την αντεξέταση των μαρτύρων για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Επαρκεί, σε αυτό το στάδιο, να καταδειχθεί κάτι πέραν της απλής πιθανολόγησης αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων για να ικανοποιηθεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Είναι γνωστό ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ' εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας και αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του διατάγματος ή η διατήρηση του σε ισχύ αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν αποτελεί κατ΄ ανάγκη έρεισμα για την έκδοση διατάγματος [Κ.Ο.Τ. ν. Θεωρή

(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 255]. Αναφορικά με τα διατάγματα τύπου «Mareva» έχει λεχθεί νομολογιακά πως σκοπός ενός τέτοιου διατάγματος, είναι όχι μόνο η παρεμπόδιση μεταφοράς περιουσιακών στοιχείων του εναγομένου εκτός δικαιοδοσίας των Κυπριακών δικαστηρίων αλλά και η παρεμπόδιση του εναγομένου να τα εξανεμίσει εντός της δικαιοδοσίας. Και τούτο ώστε να μην μείνει ανικανοποίητος ο ενάγοντας σε περίπτωση που εκδοθεί απόφαση υπέρ του. Η έκδοση ενός διατάγματος τύπου «Mareva» διέπεται επίσης από τις πρόνοιες του άρθρου 32

(1)του Νόμου 14/60. Όπως έχει προαναφερθεί, η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα. Εν προκειμένω, η Έκθεση Απαίτησης δεν καταχωρήθηκε με την καταχώρηση της αγωγής και έτσι το Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, η Αίτηση καθώς και το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης που υποστηρίζει την Αίτηση (συνιστά μαρτυρία που διέπεται από την Δ.39), αποτελεί το υλικό επί του οποίου θα κριθεί αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Όπως η νομολογία υποδεικνύει (Τ.Α. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation

(2002)1 ΑΑΔ 1(Γ), 1802), στην ενδιάμεση διαδικασία για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος, εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Επίσης, νομολογιακά έχει καθιερωθεί πως ένα διάταγμα μπορεί να ακυρωθεί και όταν το στοιχείο του κατεπείγοντος δεν υφίστατο ουσιαστικά και έτσι το βάθρο της εξουσίας του Δικαστηρίου να εκδώσει διάταγμα σε μονομερή βάση παρακάμπτοντας την συνήθη διαδικασία της ακρόασης και του άλλου μέρους στη διαφορά, ελλείπει [Stavros Hotels Apartments Ltd (No.2)

(1994)1 A.A.Δ. 836, 841 και Babel Boutique Ltd

(1995)1 A.A.Δ. 947, 954]. Προτού το Δικαστήριο εξετάσει αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης ενός διατάγματος με βάση το Άρθρο 32 του Ν. 14/60, θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσο είχε δικαιοδοσία να εκδώσει το διάταγμα που έκδωσε μονομερώς, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι θα πρέπει να είχε καταδειχθεί ενώπιον του το επείγον της έκδοσης ενός τέτοιου διατάγματος. Έχουν εδώ εφαρμογή οι πρόνοιες του ΄Αρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου ΚΕΦ. 6. Στο μονομερές στάδιο της αίτησης ο παράγοντας του χρόνου είναι σημαντικός. Ο αιτητής θα πρέπει στο στάδιο εκείνο να δείξει το κατ΄ επείγον της αίτησης, ώστε να δικαιολογείται η μονομερής εξέταση της και η παράκαμψη του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης και του δικαιώματος της άλλης πλευράς να ακουστεί πριν την έκδοση του διατάγματος. Το Άρθρο 9

(1)του Κεφ. 6 έχει εφαρμογή εξαιρετικώς και μόνο προκειμένου περί επειγουσών ή άλλων ειδικών περιστάσεων που να δικαιολογούν την έκδοση του διατάγματος ex parte. Στην υπόθεση Χ΄Βασιλείου ν. White Knight Holdings Ltd

(2004)1 (A) A.A.Δ. 203, στη σελίδα 207 ο Δικαστής Πικής έθεσε το θέμα ως εξής:- «....... Η αδράνεια του εφεσείοντος να ζητήσει θεραπεία μόλις τα κρίσιμα γεγονότα περιήλθαν σε γνώση του αναιρεί το κατ΄ επείγον του αιτήματος. Κατεπείγον θεωρείται ζήτημα, το οποίο περιέρχεται σε γνώση του προσφεύγοντος σε χρόνο που δεν του παρέχεται η δυνατότητα κίνησης των νενομισμένων διαδικασιών προς γνωστοποίηση του αιτήματος του στον αντίδικο του και εξασφάλιση του δικαιώματος του δευτέρου να ακουστεί. Λόγοι, συνυφασμένοι με την πεμπτουσία της απονομής της δικαιοσύνης, επιβάλλουν την παροχή ευκαιρίας ακρόασης στον αντίδικο, πριν το Δικαστήριο επιληφθεί θέματος που επηρεάζει τα δικαιώματα ή τα κατά νόμο συμφέροντα του. Η παροχή θεραπείας ερήμην του αντιδίκου αποτελεί εξαιρετικό μέτρο το οποίο μπορεί να αναζητηθεί μόνο, εφόσον εξ αντικειμένου δεν παρέχεται άλλο μέσο προστασίας των δικαιωμάτων του αιτούντος.» Όπως έχει επίσης νομολογηθεί, το κρίσιμο στοιχείο για την αίτηση και την εξέταση του ζητήματος της ύπαρξης του στοιχείου του κατεπείγοντος, δεν είναι ο χρόνος έγερσης της αγωγής και ο χρόνος που προέκυψε το αγώγιμο δικαίωμα ενός αιτητή, αλλά ο χρόνος πληροφόρησης του αιτητή για τη δυνατότητα του να επιτύχει την ενδιάμεση αυτή θεραπεία. Εν προκειμένω ως προς το στοιχείο του κατεπείγοντος κρίνω πως με τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, το εν λόγω κριτήριο δεν ικανοποιείται. Θέση της ΚΑΝΙΚΑ τόσο στην παρούσα αγωγή όσο και στην αγωγή 2531/2020 Ε.Δ. Λεμεσού (απεσύρθη τρεις μέρες προ της καταχώρησης της παρούσης) είναι πως η Ε.Ο.Ε. δεν ενομιμοποιείτο να απαιτήσει την πληρωμή της Τραπεζικής Εγγύησης και πως η ίδια διατηρεί ιδιοκτησιακό δικαίωμα σε οποιοδήποτε ποσό από την Τραπεζική Εγγύηση πληρωθεί στην Ε.Ο.Ε.. Παρόλο που το ποσό του €1.996.288.00 μεταφέρθηκε τον Απρίλιο του 2021 σε συγκεκριμένο τραπεζικό λογαριασμό που διατηρούσε η Ε.Ο.Ε. στην Τράπεζα Κύπρου, κατόπιν συμφωνίας της ΚΑΝΙΚΑ με την Ε.Ο.Ε., η πρώτη επιδίωκε από τότε όπως τόσο η δεύτερη όσο και η Τράπεζα Κύπρου, δεσμευθούν ότι το ποσό της Τραπεζικής Εγγύησης δεν θα αποξενωνόταν ή επιβαρυνόταν με οποιοδήποτε τρόπο. Όσον αφορά την Τράπεζα Κύπρου, η ΚΑΝΙΚΑ υποστηρίζει στην παρούσα αγωγή, ότι αυτή έχει τον έλεγχο του Λογαριασμού, στον οποίο κατέθεσε το προϊόν της Τραπεζικής Εγγύησης και ως εκ τούτου είναι υπεύθυνη έναντι της ΚΑΝΙΚΑ γι΄ αυτό, ως επίτροπος εμπιστεύματος (Trustee). Οι συνήγοροι της ΚΑΝΙΚΑ εισηγήθηκαν πως «.ο χρόνος που διέρρευσε από την μεταφορά του προϊόντος της Τραπεζικής Εγγύησης στο λογαριασμό της Ε.Ο.Ε. (Απρίλιος 2021) μέχρι την καταχώρηση της Αγωγής και της Μονομερούς Αίτησης (Δεκέμβριος του 2021) δεν αποτελεί (αφ΄εαυτού απομονωμένα) καταλυτικό παράγοντα αδρανοποίησης των δικαιωμάτων της Ενάγουσας και θα πρέπει να ιδωθεί υπό το φως των ειδικών περιστάσεων που περιβάλλουν την επίδικη διαφορά και συγκεκριμένα (αλλά χωρίς περιορισμό) τις εκφρασθείσες (στην αλληλογραφία του Νοεμβρίου 2021) απόψεις και προθέσεις της Ε.Ο.Ε., σε συνάρτηση με την (τότε) επικείμενη εκπνοή της Σύμβασης Ενοικίασης και την οικονομική κατάσταση της Ε.Ο.Ε.». Το ζήτημα της ανάληψης δέσμευσης από πλευράς Ε.Ο.Ε. και Τράπεζας Κύπρου, ότι το προϊόν της Τραπεζικής Εγγύησης δεν θα αποξενωνόταν ή επιβαρυνόταν με οιοδήποτε τρόπο, εκτός με απόφαση Δικαστηρίου, που ουσιαστικά είναι το αντικείμενο της αλληλογραφίας που αντηλλάγη μεταξύ των μερών τον Νοέμβριο του 2021 είχε ήδη τεθεί από την ΚΑΝΙΚΑ από τον Μάιο του 2021. Με επιστολή των δικηγόρων της ημερομηνίας 12.5.2021 (Τεκμήριο 14 στην Ένορκη Δήλωση του Κριστιάν Ονουφρίου) και προς τις δύο εναγόμενες, τέθηκε το ίδιο αίτημα, το οποίο απέρριψαν και οι δύο αμέσως. Η στάση τόσο της Ε.Ο.Ε. όσο και της Τράπεζας Κύπρου παρέμεινε η ίδια και τον Νοέμβριο του 2021 όταν η ΚΑΝΙΚΑ επανήλθε επί του ιδίου θέματος. Συνεπώς το πραγματικό υπόβαθρο επί του οποίου στηρίχθηκε η ΚΑΝΙΚΑ κατά την αναζήτηση της αιτούμενης θεραπείας με την υπό κρίση Αίτηση μονομερώς, ήταν ήδη γνωστό σ΄ αυτήν οκτώ

(8)τουλάχιστον μήνες προηγουμένως. Οι συνήγοροι της ΚΑΝΙΚΑ δεν διευκρινίζουν ποιές είναι οι «ειδικές αυτές περιστάσεις που περιβάλλουν την επίδικη διαφορά», οι οποίες διαφοροποιούν τα γεγονότα και τις οποίες το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του κατά την εξέταση του συγκεκριμένου κριτηρίου. Ως εκ τούτου θεωρώ πως δεν ετέθη οτιδήποτε από πλευράς της ΚΑΝΙΚΑ που να δικαιολογεί την παράκαμψη του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης για ειδοποίηση της άλλης πλευράς και να συνηγορεί υπέρ της δράσης της μονομερώς. Επανερχόμενη στις προϋποθέσεις που θα πρέπει να πληρούνται σύμφωνα με το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, και ειδικότερα στις δύο πρώτες προϋποθέσεις, έχω να πω τα εξής. Η ΚΑΝΙΚΑ υποστηρίζει πως η Ε.Ο.Ε δεν ενομιμοποείτο να απαιτήσει την πληρωμή της Τραπεζικής Εγγύησης, ενόψει (α) της ύπαρξης των Συμφωνιών Εκχώρησης μεταξύ της Ε.Ο.Ε. και της Τράπεζας Κύπρου (δεν αμφισβητεί την ύπαρξη, νομιμότητα και εγκυρότητα τους) και (β) του εσφαλμένου βάθρου, το οποίο επικαλέστηκε και επί του οποίου ενήργησε η Ε.Ο.Ε. με στόχο την εξαργύρωση της Τραπεζικής Εγγύησης. Είναι θέση της ΚΑΝΙΚΑ πως η απαίτηση της εναγομένης 1 για πληρωμή του ποσού της Τραπεζικής Εγγύησης που υποβλήθηκε τον Νοέμβριο του 2020, συνιστούσε παράβαση της Συμφωνίας Ενοικίασης και σε κάθε περίπτωση, η είσπραξη ολόκληρου του ποσού της Τραπεζικής Εγγύησης ενόσω η Συμφωνία Ενοικίασης βρισκόταν σε ισχύ, χωρίς την εξειδίκευση οποιασδήποτε ζημιάς από πλευράς της Ε.Ο.Ε., συνιστά πράξη πρόωρη και παράνομη. Όπως αναφέρουν οι συνήγοροι της Ε.Ο.Ε. στην αγόρευση τους και συμφωνώ μαζί τους, οι τραπεζικές εγγυητικές επιστολές, όπως και οι επιστολές πίστωσης (letters of credit) είναι έγγραφα υψίστης εμπορικής πίστης, αντιμετωπίζονται σαν χρήματα μετρητά και θεωρούνται ζωτικής σημασίας για το εμπόριο και τις συναλλαγές (R.D. Harbottle (Mercantile) Ltd & another v. National Westminster Bank Ltd & others [1977] 2 All E.R. 862). Μια εγγυητική επιστολή αποτελεί αυτόνομη σύμβαση μεταξύ της εκδότριας τράπεζας και του δικαιούχου της και ως τέτοια είναι ανεξάρτητη και δεν επηρεάζεται από την αρχική συμφωνία με την οποία σχετίζεται, η οποία αφορά μόνο τον δικαιούχο και τον αιτητή (δηλαδή το πρόσωπο κατά παράκληση του οποίου εκδίδεται η εγγυητική επιστολή). Η εγγυητική επιστολή αποτελεί προσωπική και πρωτογενή υπόσχεση της τράπεζας προς τον δικαιούχο, να πληρώσει προς αυτόν το σχετικό ποσό μόλις εκπληρωθούν οι όροι που τίθενται στην ίδια την εγγυητική (και που συνήθως είναι τυπικής φύσεως). Η υποχρέωση της τράπεζας ή άλλου προσώπου που εκδίδει την εγγυητική, προκύπτει αμέσως μόλις ο δικαιούχος ικανοποιήσει τους όρους και τις προϋποθέσεις που τέθηκαν από την ίδια την εγγυητική για πληρωμή της (Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Πέγειας v. CAA Travel Media Ltd

(2008)1 A.A.Δ. 837). Λόγω της φύσης του εγγράφου και της σχέσης που αυτό καταρτίζει, η τράπεζα δεν εμπλέκεται στην υποκείμενη σύμβαση μεταξύ δικαιούχου και αιτητή και δεν έχει καθήκον να διερευνήσει τις όποιες ενστάσεις ή ισχυρισμούς του αιτητή. Αν οι όροι και προϋποθέσεις που τέθηκαν για πληρωμή της από την ίδια την εγγυητική (και όχι από την υποκείμενη σύμβαση μεταξύ αιτητή - δικαιούχου, η οποία δεν αφορά την τράπεζα) ικανοποιηθούν, η τράπεζα προχωρεί με πληρωμή. Αν ο αιτητής πιστεύει ότι ο δικαιούχος δεν δικαιούται πραγματικά το ποσό που εισπράττει στην βάση της υποκείμενης σύμβασης, τότε δικαιούται να λάβει νομικά μέτρα εναντίον του δικαιούχου για ανάκτηση του σχετικού ποσού. Αυτή είναι η φύση, σημασία και συνέπεια μιας εγγυητικής επιστολής και οι εμπορευόμενοι λαμβάνουν συνειδητά με την έκδοση της εγγυητικής το ρίσκο αυτό (δηλαδή της πληρωμής σε πρώτο χρόνο ποσού που ο δικαιούχος ενδεχομένως να μην δικαιούται πραγματικά). Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην Harbottle (ανωτέρω): «The Courts are not concerned with their difficulties to enforce such claims; these are risks which the merchants take.» Εκτός όπου προσβάλλεται η εγκυρότητα της ίδιας της εγγυητικής ή όπου η όλη συναλλαγή μολύνεται με παρανομία, μόνο η ύπαρξη δόλου, στον οποίο μάλιστα εμπλέκεται ή για τον οποίο έχει γνώση η ίδια η τράπεζα, αναχαιτίζει την πληρωμή. Τέτοιος ισχυρισμός δεν πρέπει να τίθεται απλά από τον διάδικο που τον επικαλείται, αλλά και να αποδεικνύεται από πλήρη και επαρκή στοιχεία. Εκτός στην περίπτωση αυτή (δηλαδή καθαρού δόλου στον οποίο εμπλέκεται ή έχει γνώση η ίδια η τράπεζα), η οποία έχει αναγνωριστεί από την νομολογία ως ιδιαίτερα σπάνια (wholly exceptional), τα Δικαστήρια δεν επεμβαίνουν στην πληρωμή της εγγυητικής και αφήνουν τους εμπορευόμενους να διευθετήσουν τις διαφορές τους κάτω από τις συμβατικές δοσοληψίες που εκατέρωθεν ανέλαβαν, στα Δικαστήρια ή με διαιτησία. Στην υπόθεση Hellenic Bank Public Company Limited v. Alpha Panaretti Public Limited

(2013)1 A.A.Δ. 1235, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε πρωτόδικη απόφαση με την οποία εκδόθηκε και κατέστη απόλυτο προσωρινό διάταγμα με το οποίο απαγορευόταν στον δικαιούχο εγγυητικής επιστολής η ανάληψη και στην εκδότρια τράπεζα η πληρωμή του ποσού της εγγυητικής επιστολής αντίστοιχα. Λέχθηκαν τα εξής: «Είναι δεδομένη η αυτοτέλεια της εγγυητικής επιστολής που εκδόθηκε στις 14.2.2001 και σε αυτό το ζήτημα συμφωνούν και τα δύο μέρη, (Δέστε σχετικά το σύγγραμμα των Pollock & Mulla: Indian Contract and Specific Relief Acts 13η έκδ. Επαναδημοσίευση 2000, Τόμος Β΄, σελ. 1777-1793, καθώς και την υπόθεση Edward Owen Engg Ltd v. Barclays Bank Intl Ltd [1978] 1 All E.R. 976). Μια εγγυητική επιστολή εκδιδόμενη από τραπεζικό ίδρυμα αποτελεί στη βάση σαφούς νομολογίας ανέκκλητη επιβεβαίωση ότι θα πληρωθεί στη βάση των όρων της και γι΄αυτό τα Δικαστήρια σπανίως επεμβαίνουν με την έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων ώστε η εγγυητική να μην πληρωθεί ή να μην εκτελεσθεί. Οι εγγυητικές θεωρούνται στο εμπόριο ουσιαστικά ως μετρητά χρήματα και στην απουσία ισχυρότατου λόγου προς το αντίθετο δεν νοείται η μη πληρωμή ή η μη εκτέλεση της εγγυητικής. Ως τέτοιος λόγος έχει νομολογιακά αναγνωρισθεί μόνο η ύπαρξη δόλου που θα πρέπει να βαρύνει τον δικαιούχο της εγγυητικής και να είναι ταυτόχρονα και στη γνώση της τράπεζας. Έχει δε λεχθεί αυθεντικά από τη νομολογία ότι ο ισχυρισμός δόλου πρέπει όχι μόνο να τίθεται από τον ένα των διαδίκων, αλλά και να υποστηρίζεται από πλήρη και επαρκή στοιχεία ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να τον αξιολογήσει, έστω σε πρωταρχικό στάδιο, όταν ασχολείται με τη δυνατότητα έκδοσης προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος, (Δέστε σχετικά τις υποθέσεις R D Harbottle (Mercantile) Ltd a.o. v. National Westminster Bank Ltd a.o. [1877] 2 All E.R. 862, Malas (trading as Hamzen Malas & Sons) v. British Imex Industries Ltd [1958] 2 Q.B.D. 127 και Themelhelp Ltd v. West a.o. [1995] 4 AII E.R. 215). Στη βάση της αυτοτέλειας της εγγυητικής αυτής επιστολής, οι εφεσίβλητοι δεν ήσαν πλέον συμβαλλόμενα μέρη. Είναι δε σαφές από τη νομολογία που έχει προαναφερθεί, ότι οι υποχρεώσεις που απορρέουν από μια εγγυητική επιστολή είναι ανεξάρτητες από τις μεταξύ των μερών ή των εμπορευομένων διαφορές, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους. Είναι γι΄ αυτό το λόγο που τα Δικαστήρια δεν επεμβαίνουν στις εγγυητικές επιστολές, στην απουσία εμφανούς δόλου». Από τα προαναφερθέντα προκύπτει ότι στις περιπτώσεις όπου ζητείται η έκδοση Προσωρινού Διατάγματος σε σχέση με Τραπεζική Εγγύηση, τα κριτήρια που θα πρέπει να ικανοποιηθούν είναι αυστηρότερα. Νομολογιακά προκύπτει η αρνητική διάθεση των Δικαστηρίων να εμποδίσουν την πληρωμή δυνάμει Τραπεζικής Εγγύησης. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στις δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32. Θεωρώ πως εν προκειμένω αυτές δεν ικανοποιούνται. Η ΚΑΝΙΚΑ αμφισβητεί την νομιμοποίηση της Ε.Ο.Ε. να απαιτήσει την πληρωμή της Τραπεζικής Εγγύησης και υποστηρίζει ότι η ίδια έχει περιουσιακό δικαίωμα στο υπόλοιπο του προϊόντος της που είναι κατατεθειμένο σε συγκεκριμένο Λογαριασμό της Τράπεζας Κύπρου. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να λεχθεί ότι το ζήτημα της νομιμοποίησης ή μη της Ε.Ο.Ε. να ζητήσει την πληρωμή της Εγγυητικής ήταν το επίδικο θέμα της αγωγής 2531/2020 Ε.Δ. Λεμεσού. Η ΚΑΝΙΚΑ υπεστήριξε στα πλαίσια της Αίτησης για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων, πως η Ε.Ο.Ε. προσπάθησε δόλια να εξαργυρώσει την επίδικη Τραπεζική Εγγύηση. Το Δικαστήριο απορρίπτοντας την Αίτηση απεφάνθη, μεταξύ άλλων, πως η ΚΑΝΙΚΑ δεν προσκόμισε στοιχεία. Παρέμεινε μόνο σε προβολή γενικών και αόριστων ισχυρισμών χωρίς την απαραίτητη τεκμηρίωση. Εν προκειμένω δεν ζητείται η παρεμπόδιση της εκτέλεσης/εξαργύρωσης της Τραπεζικής Εγγύησης (έχει ήδη εξαργυρωθεί και το ποσό κατατέθηκε σε συγκεκριμένο Λογαριασμό), αλλά η παρεμπόδιση του δικαιούχου, της Ε.Ο.Ε. δηλαδή από του να χειριστεί (αποξενώσει, επιβαρύνει κλπ το προϊόν της). Το συγκεκριμένο ζήτημα έχει κριθεί νομολογιακά. Στην περίπτωση που ο δικαιούχος της Εγγυητικής απαιτεί και εισπράττει ποσά, τα οποία δεν επαρκούν για να καλύψουν την ζημιά του, μπορεί να αξιώσει να αποζημιωθεί, με το ποσό της Εγγυητικής να πιστώνεται έναντι της ζημιάς του. Στην αντίθετη περίπτωση, εάν δηλαδή τα ποσά που εισέπραξε δυνάμει της Εγγυητικής υπερβαίνουν αυτά που δικαιούται βάσει της συμβατικής σχέσης μεταξύ του ιδίου και του προσώπου κατά παράκληση του οποίου εκδόθηκε η Εγγυητική (εν προκειμένω η ΚΑΝΙΚΑ), οφείλει να επιστρέψει το πλεόνασμα (ή όπου δεν δικαιούται κανένα ποσό, ολόκληρο το προϊόν της Εγγυητικής), αφού θεωρείται ότι έχει πλουτίσει αδίκως [Cargill International SA v. Bangladesh Sugar and Food Industries Corporation

(1998)1 W.LR 461]. Πέραν της νομολογίας και η σχετική επί του θέματος βιβλιογραφία (Law of Guarantees των Geraldine Andrews, Richard Millet, 7th edition

(2015)paragraphs 16-041 και 16-042 και Gee on Commercial Injunctions 7th edition

(2020)paragraph 15-033) καταδεικνύει πως το πρόσωπο κατά παράκληση του οποίου εκδόθηκε η Εγγυητική διατηρεί περιουσιακό δικαίωμα ή συμφέρον επί τυχόν πλεονάσματος που εισέπραξε ο δικαιούχος. Η απαίτηση του εν λόγω προσώπου έναντι του δικαιούχου είναι καθαρά προσωποπαγής και δεν συνιστά τίποτε άλλο πέραν της «απλής» απαίτησης για πληρωμή ποσού υπό την μορφή χρέους, στη βάση του καθήκοντος για επιστροφή (duty to account). Συνεπώς το μόνο που δημιουργείται είναι μία σχέση χρεώστη-πιστωτή, με τον δικαιούχο να είναι απλά χρεώστης του εν λόγω προσώπου για το ποσό του πλεονάσματος. Καταληκτικά, σύμφωνα με ό,τι η βιβλιογραφία και η νομολογία επιτάσσει είναι πως παρεμπόδιση του δικαιούχου από του να λάβει το προϊόν της Εγγυητικής, μπορεί να γίνει όπου καταδεικνύεται πραγματικός κίνδυνος αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων. Υιοθετώ και επαναλαμβάνω τα όσα λέχθηκαν επί του σημείου τούτου, από την Πρόεδρο του Ε.Δ. Λευκωσίας (όπως ήταν τότε) Μ. Παπαδοπούλου, στην Ενδιάμεση Απόφαση ημερομηνίας 31 Μαρτίου 2021, η οποία εκδόθηκε στην πρώτη αγωγή 3531/20 του Ε.Δ. Λεμεσού. «Εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου για τους Ενάγοντες ήταν ότι η πιο πάνω Νομολογία δεν τυγχάνει εφαρμογής εφόσον το επίδικο Διάταγμα δεν παρεμπόδισε την εκτέλεση ή εξαργύρωση της τραπεζικής εγγύησης δεδομένου ότι το Δικαστήριο διέταξε τους Εναγόμενους αρ. 2 να μεταφέρουν το ποσό σε τραπεζικό λογαριασμό «του Δικαστηρίου». Όντως, όπως αναφέρουν τα ίδια τα συγγράμματα στα οποία παρέπεμψε, παρέχεται ευχέρεια έκδοσης διατάγματος που να παρεμποδίζει τον δικαιούχο από του να χειριστεί το προϊόν μιας τραπεζικής εγγύησης ή μεταφοράς αυτού σε λογαριασμό του Δικαστηρίου (United Norwest Co-operatives v. Johnstone

(1994)EWCA Civ G1206-6) η οποία ευχέρεια δεν περιορίζεται στις περιπτώσεις που περιλαμβάνουν δόλο. Έστω και αν ισχύει η θέση αυτή του ευπαιδεύτου συνηγόρου, η προαναφερόμενη ευχέρεια περιορίζεται στις περιπτώσεις όπου καταδεικνύεται πραγματικός κίνδυνος αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα από το σύγγραμμα Commercial Injunctions του S. Gee, 7η έκδοση στην παρ. 16-035: «Of course, this type of relief is not confined to cases involving fraud, and may be obtained in circumstances involving a simple claim for breach of contract, or tort, provided that a real risk of dissipation of assets can be established». Εν προκειμένω θεωρώ πως και πάλι η ΚΑΝΙΚΑ δεν προσκόμισε στοιχεία που να υποστηρίζουν την άποψη της. Η αναφορά του Αλέξη Χρυσοστόμου στις παραγράφους 39-41 της Ένορκης του Δήλωσης, στην οικονομική κατάσταση της Ε.Ο.Ε. δεν συνηγορούν υπέρ της θέσης ότι υπάρχει κίνδυνος η Ε.Ο.Ε. να αποξενώσει περιουσιακά της στοιχεία. Όσον αφορά την Τράπεζα Κύπρου, η ΚΑΝΙΚΑ υποστηρίζει πως το προϊόν της Τραπεζικής Εγγύησης βρίσκεται ουσιαστικά υπό τον έλεγχο της τράπεζας αφού η Ε.Ο.Ε. εκχώρησε προς αυτήν όλα τα δικαιώματα της που απέρρεαν από την Συμφωνία Ενοικίασης του ξενοδοχείου. Και η συγκεκριμένη θέση παρέμεινε ατεκμηρίωτη. Η ΚΑΝΙΚΑ περιορίστηκε μόνο στην υποβολή της θέσης της χωρίς την προσκόμιση στοιχείων. Ατεκμηρίωτοι παρέμειναν και οι ισχυρισμοί ότι οι παράνομες ενέργειες της Ε.Ο.Ε. έγιναν με την ανοχή της τράπεζας. Οι διαφορές της ΚΑΝΙΚΑ με την Ε.Ο.Ε, σε σχέση με την Συμφωνία Ενοικίασης του ξενοδοχείου, δεν αφορούν την Τράπεζα Κύπρου, αφού η τελευταία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος. Παρόλο που η τύχη της Αίτησης έχει κριθεί, αφού και οι τρεις

(3)προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, θα πρέπει να ικανοποιούνται σωρευτικά, κρίνω πως ούτε και η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται. Όπως έχει προαναφερθεί η εν λόγω προϋπόθεση είναι συνυφασμένη με το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων. Όπως έχει προαναφερθεί, εάν στο τέλος της ημέρας η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος ή η διατήρηση του σε ισχύ αποκλείεται. Οι αναφορές της ΚΑΝΙΚΑ σε σχέση με την οικονομική κατάσταση της Ε.Ο.Ε. ήσαν γενικές και αόριστες. Η αναφορά του Αλέξη Χρυσοστόμου στην παράγραφο 40 της Ένορκης του Δήλωσης πως «Η γενική εικόνα των οικονομικών δεδομένων της εναγομένης 1 δεν επιτρέπει σε κανένα λογικό άτομο να είναι αισιόδοξο ότι η εναγομένη 1 θα είναι ποτέ σε θέση να ικανοποιήσει τυχόν απόφαση ήθελε εκδοθεί εναντίον της στα πλαίσια της παρούσας Αγωγής», δεν ικανοποιεί το συγκεκριμένο κριτήριο. Παρόλο που η τύχη της Αίτησης έχει κριθεί, δεν μπορεί να παραγνωριστεί πως οι αιτούμενες, εν προκειμένω, θεραπείες είναι ουσιαστικά οι ίδιες με αυτές που εζητούντο με την Αίτηση για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος στα πλαίσια της αγωγής 2531/2020 του Ε.Δ. Λεμεσού. Η ΚΑΝΙΚΑ και στις δύο περιπτώσεις προσπάθησε να αποτρέψει την Ε.Ο.Ε. από την είσπραξη του ποσού της Εγγύησης. Χωρίς να ενδιατρίβω περαιτέρω επί του θέματος, ενδεχομένως τούτο να συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Καταληκτικά, για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, κρίνω πως η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Δια ταύτα, η Αίτηση απορρίπτεται. Το εκδοθέν Διάταγμα ακυρώνεται. Τα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων-καθ΄ων η αίτηση 1 και 2 και σε βάρος της ενάγουσας-αιτήτριας. (Υπ.) Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο