← Κύπρος

Goran Bojovic κ.α. ν. Richard Baker κ.α., Αρ. Αγωγής: 2829/2020, 31/7/2023

Goran Bojovic κ.α. ν. Richard Baker κ.α., Αρ. Αγωγής: 2829/2020, 31/7/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:A217 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2829/2020 Μεταξύ:

  1. Goran Bojovic, από την Σλοβενία
  2. Tadej Pocivavsek, από την Σλοβενία
  3. Matej Pocivavsek, από την Σλοβενία Εναγόντων - και -
  4. Richard Baker, από το Λονδίνο
  5. Gaddoel Limited, από την Λευκωσία
  6. Frozaria Limited, από την Λευκωσία
  7. Dejan Smuk, από την Σλοβενία
  8. CEE Equity Partners Limited, από τη Λευκωσία
  9. lgor Hrzic, από την Κροατία
  10. China Central and Eastern Europe lnvestment Co- operation Fund SCS SICAV-SIF, από το Λουξεμβούργο
  11. MS Meridien Nominees Ltd, από την Λάρνακα
  12. MS Meridian Directors Ltd, από την Λάρνακα
  13. Μαρία Σαβεριάδου, από την Λάρνακα Εναγομένων ΩΣ ΕΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 9/11/2020
  14. Goran Bojovic, από την Σλοβενία
  15. Tadej Pocivavsek, από την Σλοβενία
  16. Matej Pocivavsek, από την Σλοβενία Εναγόντων - και -
  17. Richard Baker, από το Λονδίνο
  18. Gaddoel Holdings Limited, από την Λευκωσία
  19. Frozaria Limited, από την Λευκωσία
  20. Dejan Smuk, από την Σλοβενία
  21. CEE Equity Partners Limited, από τη Λευκωσία
  22. lgor Hrzic, από την Κροατία
  23. China Central and Eastern Europe lnvestment Co- operation Fund SCS SICAV-SIF, από το Λουξεμβούργο
  24. MS Meridien Nominees Ltd, από την Λάρνακα
  25. MS Meridian Directors Ltd, από την Λάρνακα
  26. Μαρία Σαβεριάδου, από την Λάρνακα Εναγομένων Ημερομηνία: 31 Ιουλίου 2023 Αίτηση από εναγομένη 7, ημερομηνίας 13.8.2021, για παραμερισμό και/ή διαγραφή (strike out) και/ή ακύρωση, (α) του Διατάγματος ημερομηνίας 21.4.2021, επιτρέποντος την επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος στην εναγομένη 7, εκτός δικαιοδοσίας, (β) της επίδοσης του Κλητηρίου στην εναγομένη 7 και (γ) του ίδιου του Κλητηρίου Εντάλματος, λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων Εμφανίσεις: Για Εναγομένη 7-Αιτήτρια: κα Γ. Κακούρη για Χ¨Αναστασίου, Ιωαννίδη ΔΕΠΕ Για Ενάγοντες-Καθ΄ ων η αίτηση: κα Ι. Φυσέντζου για ΧΡΥΣΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο (καταχωρήθηκε στις 7.10.2020 με Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα), οι ενάγοντες αξιούν από τους εναγομένους διάφορες θεραπείες, μεταξύ αυτών και αποζημιώσεις. Αποδίδουν στους εναγομένους ότι συνωμότησαν μεταξύ τους με σκοπό να τους εξαπατήσουν. Ειδικότερα, στους εναγομένους 1, 8 και 10 αποδίδουν πως κατά παράβαση της μεταξύ τους συμφωνίας, με την οποία οι τελευταίοι θα ενεργούσαν ως καταπιστευματοδόχοι (trustee) και/ή εντολοδόχοι και/ή αντιπρόσωποι τους, ενήργησαν με τέτοιο τρόπο, ώστε οι ενάγοντες να υποστούν ζημιά. Από τον φάκελο της δικογραφίας προκύπτουν αδρομερώς τα εξής. Στις 15.10.2020 οι ενάγοντες εξασφάλισαν, κατόπιν μονομερούς αίτησης που καταχώρησαν, απαγορευτικό Διάταγμα, το οποίο απαγορεύει στους εναγόμενους 1, 2 και 3, να εγείρουν και/ή να προωθούν και/ή να λάβουν μέρος και/ή να συνεχίσουν να λαμβάνουν μέρος σε οποιαδήποτε διαιτητική διαδικασία στο εξωτερικό (περιλαμβανομένης της Διαιτησίας με αρ. ARB-5625 μεταξύ των εναγομένων 2 και 3) μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Με την αίτηση επιδιώκετο, μεταξύ άλλων θεραπειών, η δέσμευση περιουσιακών στοιχείων του εναγομένου
  27. Οι ενάγοντες επιρρίπτουν σ΄αυτόν πως ενήργησε (μαζί με τους υπόλοιπους εναγόμενους με τους οποίους συνωμότησε) με δόλο και απάτη στοχεύοντας την εξαπάτηση τους. Περαιτέρω πως παρέβη τις συμβατικές του υποχρεώσεις με αποτέλεσμα οι ίδιοι να υποστούν ζημιά ύψους €10.615.905.
  28. Στις 23.10.2020, οι ενάγοντες εξασφάλισαν, κατόπιν αίτησης που καταχώρησαν, άδεια από το Δικαστήριο ώστε να επιδώσουν εκτός δικαιοδοσίας, στον εναγόμενο 1 στην Αγγλία, στον εναγόμενο 4 στην Σλοβενία, στον εναγόμενο 6 στην Κροατία και στην εναγομένη 7 στο Λουξεμβούργο, πιστά αντίγραφα της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος, της μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 9.10.2020 και της συνοδεύουσας αυτής Ένορκης Δήλωσης του Θωμά Χριστοδούλου, καθώς και του Προσωρινού Διατάγματος. Στις 9.11.2020, οι ενάγοντες τροποποίησαν τον τίτλο της αγωγής, κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, ώστε το όνομα της εναγομένης 2 να διαβάζεται ως «Gaddoel Holdings Ltd», της εναγομένης 5 ως «CEE Equity Partners Limited», της εναγομένης 9 ως «Ms Meridian Directors Ltd» και της εναγομένης 10 ως «Μαρία Σαβεριάδου». Στις 5.3.2021, ο εναγόμενος 1 καταχώρησε Σημείωμα Εμφάνισης υπό διαμαρτυρία καθώς και αίτηση για παραμερισμό του επιτρέποντος την επίδοση Διατάγματος, καθώς και της ίδιας της επίδοσης των εγγράφων [κατά τους ενάγοντες τα έγγραφα επεδόθησαν στον εναγόμενο 1 μέσω της διεθνούς υπηρεσίας ταχυμεταφοράς (courier) στις 6.1.2021]. Στις 6.4.2021, η εναγομένη 7 καταχώρησε Σημείωμα Εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και ταυτόχρονα αίτηση για παραμερισμό της επίδοσης. Στις 7.4.2021, οι ενάγοντες καταχώρησαν εκ νέου αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στους εναγομένους 1, 4, 6 και 7 συνοδευόμενη από Ένορκη Δήλωση του Μάριου Χαραλάμπους. Στις 21.4.2021, ημερομηνία κατά την οποία ήταν ορισμένη η προαναφερόμενη αίτηση του εναγομένου 1 για παραμερισμό της επίδοσης, η πλευρά των εναγόντων συγκατατέθηκε στον παραμερισμό τόσο της επίδοσης των σχετικών εγγράφων στους εναγόμενους 1, 4, 6 και 7, όσο και του επιτρέποντος την επίδοση, Διατάγματος. Συνακόλουθα απεσύρθη και η αίτηση παραμερισμού. Την ίδια ημέρα (21.4.2021), οι ενάγοντες εξασφάλισαν εκ νέου Διάταγμα επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας στους εναγομένους 1, 4, 6 και 7, της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος και των υπολοίπων εγγράφων. Τα σχετικά έγγραφα επιδόθηκαν στην εναγόμενη 7 στις 22.7.
  29. Ακολούθησε νέα αίτηση από τον εναγόμενο 1, ημερομηνίας 23.12.2021, παραμερισμού του εν λόγω Διατάγματος καθώς και της επίδοσης των σχετικών εγγράφων (κατά τους ενάγοντες η αγωγή επεδόθη στον εναγόμενο 1 στις 20.7.2021). Στην συνέχεια, οι ενάγοντες απεδέχθησαν στις 11.4.2022, εκ νέου τον παραμερισμό της επίδοσης στον εναγόμενο 1 (η αίτηση παραμερισμού ημερομηνίας 23.12.2022, συνακόλουθα απεσύρθη) και καταχώρησαν νέα αίτηση επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας. Στις 21.2.2022 καταχωρήθηκε από πλευράς εναγόντων, αίτηση για ανανέωση του Κλητηρίου Εντάλματος. Στις 16.3.2022, οι ενάγοντες εξασφάλισαν άδεια του Δικαστηρίου για ανανέωση του Κλητηρίου Εντάλματος για περίοδο έξι

(6)μηνών από την ημερομηνία εκπνοής του (6.10.2021). Την ίδια ημέρα (16.3.2022), οι ενάγοντες εξασφάλισαν άδεια του Δικαστηρίου για υποκατάστατο επίδοση στον εναγόμενο 1, των σχετικών εγγράφων, δηλαδή του τροποποιημένου Κλητηρίου Εντάλματος, της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος, της αίτησης ημερομηνίας 9.10.2020 για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος και της συνοδευτικής Ένορκης Δήλωσης, καθώς και του ίδιου του Προσωρινού Διατάγματος ημερομηνίας 15.10.2020, με δύο τρόπους, μέσω ιδιώτη επιδότη σε οποιοδήποτε δικηγόρο και/ή υπάλληλο της δικηγορικής εταιρείας Τορναρίτης & Σία ΔΕΠΕ και/ή μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σε συγκεκριμένη ηλεκτρονική διεύθυνση (στην προσωπική του ηλεκτρονική διεύθυνση). Με την υπό κρίση Αίτηση, η εναγομένη 7-αιτήτρια αιτείται τα εξής: «Α. Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να παραμερίζει και/ή να ακυρώνει και/ή να διαγράφει (strike out) και/ή να απορρίπτει το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 21/04/2021 που εκδόθηκε στα πλαίσια της παρούσας αγωγής με το οποίο δόθηκε άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στην Εναγομένη 7/Αιτήτρια του κλητηρίου εντάλματος και/ή όλων των άλλων σχετικών εγγράφων. Β. Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να παραμερίζει και/ή να ακυρώνει την επίδοση στην Εναγομένη 7/Αιτήτρια του κλητηρίου εντάλματος, της μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 09/10/2020 (ως τροποποιήθηκε την 09/11/2020), της μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 07/04/2021 και του διατάγματος ημερομηνίας 21/04/2021. Γ. Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να διαγράφει (strike out) και/ή να ακυρώνει και/ή να παραμερίζει και/ή να αναστέλλει το κλητήριο ένταλμα και/ή την παρούσα αγωγή εναντίον της εναγομένης 7/Αιτήτριας, λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων. Δ. Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα το σεβαστό Δικαστήριο κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις. Ε. Έξοδα (περιλαμβανομένων εξόδων της αγωγής) πλέον Φ.Π.Α.». Η Αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.1 θθ. 1-2, Δ.2 θθ. 1-3, Δ.5 ΘΘ. 1, 2, 9, 10, Δ.5Α, Δ.6 θθ. 1-9, Δ.16 θ.9, Δ.19 θ.26, Δ.27 θθ. 1-3, Δ.39, Δ.48 θθ. 1-7, 8
(4), 9 και 11, Δ.51 και Δ.64, στο άρθρο 3 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6), στα άρθρα 2, 21 και 22 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960, στον Κανονισμό (ΕΕ) 1215/12 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (Αναδιατύπωση), στον Κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1393/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Νοεμβρίου 2007, περί επιδόσεως και κοινοποιήσεως στα κράτη μέλη δικαστικών και εξωδίκων πράξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις (επίδοση ή κοινοποίηση πράξεων), στην Περί της εν τη Αλλοδαπή Επιδόσεως Δικαστικών και Ετέρων Εγγράφων εις Αστικάς και Εμπορικάς Υποθέσεις Σύμβαση που κυρώθηκε από τον Νόμο 40/82, στην νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων, στις αρχές του δικαίου της επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες και στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Κωνσταντίνου Παπακωνσταντίνου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την εναγομένη 7, ο οποίος επιχειρηματολογεί υπέρ της έγκρισης της Αίτησης. Όπως αναφέρει, η εναγομένη 7 (στην συνέχεια το «Ταμείο») είναι επενδυτικό ταμείο εγγεγραμμένο και με «κατοικία» στο Λουξεμβούργο. Ιδρυτικός επενδυτής του Ταμείου είναι η Τράπεζα Εισαγωγών Εξαγωγών της Κίνας (Export Import Bank of China). Η μόνη σχέση του Ταμείου με τα γεγονότα της υπόθεσης είναι πως το Ταμείο είναι μέτοχος της εναγομένης 3 (Frozaria Limited). Δεν υπήρξε «άμεση ή άλλη συμμετοχή και/ή εμπλοκή του Ταμείου στα κατ΄ ισχυρισμόν γεγονότα». Τα σχετικά έγγραφα «φέρεται» να επιδόθηκαν στο Ταμείο την 22.7.2021. Είναι η θέση του πως (α) οι ενάγοντες απέτυχαν να παρουσιάσουν στο Δικαστήριο «οποιαδήποτε μαρτυρία που να δεικνύει θετικά την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής αιτίας αγωγής εναντίον του Ταμείου» και (β) παρέλειψαν να αναφέρουν στην νομική βάση της Αίτησης, βάσει της οποίας ελήφθη η άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στην εναγομένη 7, τον Κανονισμό (ΕΕ) αριθμός 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 2012, καθώς και την Δ.6
(1)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Οι ενάγοντες-καθ΄ ων η αίτηση καταχώρησαν Ένσταση, προβάλλοντας πως η Αίτηση είναι κατά νόμο και ουσία αβάσιμη και πως δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες από τον Νόμο και/ή την Νομολογία προϋποθέσεις για την έγκριση της. Πως το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας έχει δικαιοδοσία και/ή είναι το αρμόδιο και/ή το κατάλληλο «Forum» για την εκδίκαση της αγωγής. Πως οι ενάγοντες έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου «επαρκές και/ή το αναγκαίο πραγματικό και/ή νομικό υπόβαθρο που να δικαιολογεί την έκδοση του διατάγματος επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας ημερομηνίας 21.4.2021 και/ή καλού αγώγιμου δικαιώματος .». Πως δεν υπήρχε οποιαδήποτε υποχρέωση και/ή ανάγκη να συμπεριληφθεί στην νομική βάση της Αίτησης ημερομηνίας 7.4.2021 για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, ο Κανονισμός (ΕΕ) 1215/2012 και η Δ.6 θ.1 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας και πως σε περίπτωση που ήθελε φανεί ότι έπρεπε να περιληφθεί, η εν λόγω παρατυπία είναι θεραπεύσιμη. Πως η Αίτηση είναι καταχρηστική, έχουσα ως σκοπό την καθυστέρηση της διαδικασίας και επιδιώκουσα αλλότριους σκοπούς. Πως η εναγομένη 7 έλαβε γνώση των δικαστικών διαδικασιών, είχε την ευκαιρία να υπερασπιστεί τον εαυτό της, εκπροσωπείται από δικηγόρους της επιλογής της και συνεπώς δεν έχει υποστεί ουδεμίαν ζημιά. Πως το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία και/ή δικαιοδοσία να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα καθότι δεν «μπορεί να ενεργεί ως εφετείο του εαυτού του». Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Σπυρούλας Ιάσονος, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους ενάγοντες, δεόντως εξουσιοδοτημένης. Η ομνύουσα επιχειρηματολογεί επίσης υπέρ της απόρριψης της Αίτησης, αφού όπως και η ίδια αναφέρει, τα θέματα που εγείρονται στην Αίτηση είναι κυρίως νομικά. Οι συνήγοροι προνόησαν να καταγράψουν και να θέσουν υπόψη του Δικαστηρίου, τις εκατέρωθεν θέσεις τους για τα ζητήματα που απασχολούν στο πλαίσιο της υπό κρίση Αίτησης. Έχω σημειώσει τις αναφορές, τοποθετήσεις και εισηγήσεις και των δύο πλευρών, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τα επιχειρήματα όσο και τις νομικές αυθεντίες στις οποίες αναφέρθηκαν, σχετικές πάντα με τα ζητήματα που εδώ απασχολούν. Ειδικότερη αναφορά στις εισηγήσεις τους θα γίνει εκεί και όπου τούτο κρίνεται αναγκαίο για τις ανάγκες της παρούσας απόφασης, έχοντας πάντα κατά νουν ότι δεν απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται. Άλλωστε η δραστικότητα ενός επιχειρήματος συναρτάται με την επίδραση που τούτο μπορεί να έχει στην θεώρηση των επιδίκων θεμάτων (βλ. Θεμιστοκλέους v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 176/2018, ημερ. 11.1.2019 και Οδυσσέα v. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Η θέση της εναγομένης 7 πως οι ενάγοντες δεν έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία «που να δεικνύει θετικά την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής αιτίας αγωγής εναντίον της», δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Είναι καλά γνωστό και νομολογημένο πως στην περίπτωση που η αγωγή στρέφεται εναντίον εναγομένου εκτός Κύπρου, αυτός μπορεί να υπαχθεί στην δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων, μόνο μετά από εξασφάλιση άδειας του Δικαστηρίου, δυνάμει της Δ.6 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. H παράλειψη εξασφάλισης άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δεν συνιστά παρατυπία, θεραπεύσιμη δυνάμει της Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (Zachariades & Pantelides Enterprises Ltd Vs. Fiat Auto S.P.A.
(2000)1 ΑΑΔ 447). Οι θεσμοί 1 και 4 της Δ.6 καθορίζουν τις προϋποθέσεις, οι οποίες θα πρέπει να συντρέχουν ώστε να επιτραπεί η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Νομολογιακά έχει λεχθεί πως αιτήσεις για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας πρέπει να εξετάζονται με σχολαστικότητα όπως απαιτείται στα πλαίσια της Δ.6, ώστε το Δικαστήριο να ικανοποιείται ότι συντρέχουν οι εν λόγω προϋποθέσεις βάσει μιας πλήρους και λεπτομερούς Ένορκης Δήλωσης, η οποία να στηρίζει την αίτηση (Zachariades & Pantelides Enterprises Ltd, ανωτέρω). Στην υπόθεση Demstar Limited V. Zim Israel Navigation Co Ltd
(1996)1(Α) A.A.Δ. 597), τονίστηκε πως η ύπαρξη των προϋποθέσεων για την χορήγηση άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας πρέπει να τεκμηριώνεται με την προσαγωγή ανάλογης μαρτυρίας και δεν αρκεί η επίκληση γνώμης για την ύπαρξη των αναγκαίων δεδομένων, ούτε, ασφαλώς, η απλή γενική και συμπερασματική αναφορά ότι οι προϋποθέσεις συντρέχουν. Στην ίδια υπόθεση λέχθηκε ότι τα μόνα σχετικά γεγονότα τα οποία λαμβάνονται υπόψη για να εξεταστεί κατά πόσον ορθά εκδόθηκε διάταγμα επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας ή διάταγμα σφράγισης, είναι μόνο εκείνα τα οποία υποστήριζαν την αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας ή για σφράγιση του Κλητηρίου Εντάλματος, αντίστοιχα. Από τις πρόνοιες της Δ.6 προκύπτει πως άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, δίδεται στις περιπτώσεις όπου: (α) η βάση της αγωγής εμπίπτει στις πρόνοιες του Θεσμού 1 και (β) o ενάγοντας έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, από την οποία να καταδεικνύεται ότι έχει εκ πρώτης όψεως, καλή αιτία αγωγής (prima facie good cause of action) δηλαδή, καλή συζητήσιμη υπόθεση εναντίον του αλλοδαπού εναγομένου. Η Αίτηση ημερομηνίας 7.4.2021, στη βάση της οποίας εκδόθηκε το Διάταγμα της 21.4.2021 υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Μάριου Χαραλάμπους. Τόσο στη συγκεκριμένη Ένορκη Δήλωση όσο και στην Ένορκη Δήλωση του Θωμά Χριστοδούλου που συνόδευε την Αίτηση για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος (το περιεχόμενο της υιοθετείται από τον Μάριο Χαραλάμπους) περιγράφονται με λεπτομέρεια τα αγώγιμα δικαιώματα των εναγόντων, τα οποία, κατ' ισχυρισμόν, παραβιάστηκαν από τους εναγόμενους καθώς και ο τρόπος δράσης των τελευταίων. Παρατίθεται με λεπτομέρεια, η κατ' ισχυρισμόν συμμετοχή του κάθε εναγόμενου, περιλαμβανομένης και της εναγομένης 7, στο σχέδιο καταδολίευσης των εναγόντων, με απώτερο στόχο και σκοπό τον έλεγχο της εναγόμενης 2 εταιρείας, ώστε όλοι να επωφεληθούν από τις παράνομες συναλλαγές. Θεωρώ πως καταδεικνύεται μια καλή βάση αγωγής εναντίον όλων των εναγόμενων. Όπως αναφέρεται στις Ένορκες Δηλώσεις των Χαραλάμπους και Χριστοδούλου, οι ενάγοντες ήσαν μέτοχοι με ποσοστό 1/3 έκαστος (900.000 μετοχές ο κάθε ένας) μιας Σλοβένικης εταιρείας, της Enlux druzba za trgovino sloritve in nalozbe d.d. («Enlux»), η οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν 100% ιδιοκτήτρια της Σλοβένικης εταιρείας, με την επωνυμία Avina Razvetljavo d.d. («JRL»). Μαζί με άλλο πρόσωπο, ήσαν ιδιοκτήτες μιας άλλης Σλοβένικης εταιρείας με την επωνυμία JRS d.d. («JRS»). Το 2015, οι ενάγοντες και ο συνέταιρος τους απεφάσισαν να πωλήσουν τις εταιρείες. Απεφάσισαν να συνεργαστούν με τους εναγόμενους 1 και 4, οι οποίοι τον Ιανουάριο 2016 τους «γνώρισαν» τους εναγομένους
  1. Κατά την συνάντηση των εναγόντων με τα προαναφερόμενα πρόσωπα, «παρουσιάστηκε», σ' αυτούς, η εναγομένη 7 (ήταν ο τελικός μέτοχος της εναγομένης 3 εταιρείας), η οποία ήταν ένα Ταμείο εγγεγραμμένο στο Λουξεμβούργο. Θεμελιακός επενδυτής του Ταμείου ήταν η Export Import Bank of China. Οι εναγομένοι 1 και 4 παρέλειψαν να αποκαλύψουν στους ενάγοντες ότι είχαν αντικρουόμενα συμφέροντα στο να ενεργήσουν εκ μέρους των στη βάση συμφωνίας αμοιβής (Fee arrangement), αφού ενεργούσαν και για την εναγόμενη 5 εταιρεία και κατ' επέκταση για την εναγόμενη
  2. Είχε συμφωνηθεί ότι ο εναγόμενος 1 θα ενεργούσε ως επίτροπος-εμπιστευματοδόχος των εναγόντων, θα ίδρυε εκ μέρους των μία εταιρεία (εναγόμενη 2) στην Κύπρο, οι ενάγοντες θα παρέμεναν ανώνυμοι και ο εναγόμενος 1 θα «εμφανιζόταν» ως ο τελικός δικαιούχος, με σκοπό την πώληση των μετοχών της εταιρείας. Με το πέρας της συναλλαγής, ο εναγόμενος 1 θα διένεμε το τίμημα πώλησης μεταξύ των εναγόντων και θα μεταβίβαζε τις μετοχές της εναγομένης 2 στον ενάγοντα
  3. Κατά τον χρόνο σύστασης της εναγομένης 2, διευθυντές της ήσαν οι εναγόμενοι 9 και 10 και μέτοχος η εναγόμενη
  4. Όλοι γνώριζαν ότι ο εναγόμενος 1 δεν ήταν ο πραγματικός δικαιούχος της εναγομένης 2 και πως ιδιοκτήτες της ήταν «πάντα» οι ενάγοντες. Ο εναγόμενος 1 εν τέλει συνωμότησε με τους υπόλοιπους εναγόμενους ώστε να εξαπατήσει τους ενάγοντες, «πήρε» ο ίδιος τον έλεγχο της εναγόμενης 2 και διορίστηκε ως διευθυντής και μέτοχος της, χωρίς την έγκριση, γνώση ή τις οδηγίες των εναγόντων. Όσον αφορά την εναγόμενη 7, οι ενάγοντες της αποδίδουν πως συνωμότησε με τους εναγόμενους 1-3, προκειμένου ο εναγόμενος 1 να αναλάβει τον έλεγχο της εναγόμενης 2, κατά παράβαση των συμβατικών του καθηκόντων. Πως η ίδια (εναγόμενη 7) μαζί με την εναγόμενη 3 «επωφελήθηκαν» από τον διορισμό του εναγομένου 1, ως διευθυντής και μέτοχος της εναγομένης 2 και πως συνωμότησαν μεταξύ τους, έτσι ώστε να αποφύγουν την πληρωμή του τιμήματος των μετοχών. Πως ο εναγόμενος 1 μαζί με τους εναγομένους 3-7 εξαπάτησαν με τις ενέργειες τους, τους ενάγοντες, με αποτέλεσμα οι τελευταίοι να απωλέσουν το τίμημα πώλησης και την εναγομένη
  5. Καταληκτικά, είναι η κρίση μου πως οι ενάγοντες παρουσίασαν στο Δικαστήριο μαρτυρία, απαραίτητο υπόβαθρο για την ικανοποίηση των προϋποθέσεων που θέτει η Δ.
  6. Ως προς τη δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων, συμφωνώ με τα όσα οι συνήγοροι των εναγόντων εισηγούνται με την αγόρευσή τους. Από τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου καταδεικνύεται κατ' αρχάς, η καλή βάση αγωγής εναντίον όλων των εναγόμενων. Τα δε Κυπριακά Δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την αγωγή δεδομένου του ότι οι εναγόμενες 2, 3, 9 και 10 είναι εταιρείες συσταθείσες στην Κύπρο και η εναγόμενη 10 είναι φυσικό πρόσωπο διαμένον στην Κύπρο. Οι εναγόμενες 2 και 3 φέρονται να είναι συμβαλλόμενα μέρη στις επίδικες συμφωνίες. Η εναγόμενη 10 ήταν διευθύντρια της εναγόμενης 2 κατά τον ουσιώδη χρόνο και υπέγραψε μια από τις επίδικες συμφωνίες. Η εναγόμενη 5 εταιρεία ελέγχει την εναγόμενη
  7. Οι εναγόμενες 9 και 10 εταιρείες ήσαν κατά τον ουσιώδη χρόνο διευθυντές της εναγόμενης 2 και η εναγόμενη 8, μέτοχος της. Η εναγόμενη 7 εκπροσωπείτο από την εναγόμενη 5 και όπως αναφέρεται στην Ένορκη Δήλωση του Κωνσταντίνου Παπακωνσταντίνου που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση, είναι μέτοχος της εναγόμενης
  8. Από τα προαναφερθέντα καταδεικνύεται ότι η διαδικασία θα πρέπει να είναι ενιαία για όλους τους εναγόμενους και δεν πρέπει να κατακερματιστεί. Θα εξετάσω στη συνέχεια την εισήγηση της εναγόμενης 7 πως η υπό κρίση Αίτηση θα έπρεπε να στηρίζετο και στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 1215/
  9. Ούτε αυτή η εισήγηση με βρίσκει σύμφωνη. Οι ενάγοντες‑αιτητές στήριξαν την αίτησή τους για άδεια επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας, στην Δ.6
(1)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 3 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 και στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό (EΚ) 1393/2007. Το ζήτημα που απασχολεί εν προκειμένω, εξετάστηκε από την Πρόεδρο (όπως ήταν τότε) E. Εφραίμ, στην Ενδιάμεση Απόφαση, ημερομηνίας 25.4.2016, στην αγωγή 6843/2014 E.Δ. Λευκωσίας, Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς Κύπρου v. Ευθύμιου Μπουλούτα. Λέχθηκαν τα εξής: « Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Alpha Bank Cyprus Ltd v. Sehnh Dau κ.ά., Πολ. Έφ. Ε23‑Ε29/13, ημ. 13.9.13, το ευρωπαϊκό δίκαιο που διέπει το θέμα της επίδοσης «καλύπτεται εμμέσως από τον Κανονισμό (EΚ) 44/2001 και ευθέως από τον EΚ 1393/07». Ειδικότερα αναφέρθηκε πως ο EΚ 1393/07 «είναι πιο εξειδικευμένος και αφορά ευθέως στον τρόπο επίδοσης και κοινοποίησης δικαστικών (judicial) και εξωδίκων (extra‑judicial) «πράξεων» (documents)σε αστικές υποθέσεις, εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Στην εν λόγω απόφαση γίνεται παραπομπή και στο προοίμιο του EΚ 1393/07 παρ.
(1)και
(2)όπου γίνεται αναφορά στην επιδίωξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης για διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς μέσω της καλύτερης και ταχύτερης διαβίβασης μεταξύ των κρατώ μελών των δικαστικών και εξωδίκων εγγράφων. Μάλιστα από την υπόθεση V.K.C. Quality Investments Ltd v. Shammusi-Deen Alabi, Shitta Bey, Πολ. Έφ. 113/12, ημ. 4.3.14, εξάγεται πως σε τέτοιες περιπτώσεις προέχει η εφαρμογή του ΕΚ 1393/07, ο οποίος υπερισχύει των εθνικών προνοιών που διέπουν το θέμα της επίδοσης και κατά την εξέταση των σχετικών ζητημάτων δεν πρέπει να αγνοείται το φιλελεύθερο πνεύμα του. Οι δε ημεδαποί κανονισμοί πρέπει να ερμηνεύονται με τρόπο που να διευκολύνουν τη διαδικασία. Εφόσον το ζήτημα της επίδοσης ρυθμίζεται ειδικώς από τον ΕΚ 1393/07 τότε ορθώς αυτός περιλαμβάνεται στη νομική βάση της αίτησης ημ. 12.12.14, ενώ δεν υπήρχε λόγος συμπερίληψης του ΕΚ 44/01 ο οποίος διέπει γενικώς το θέμα της δικαιοδοσίας.» Σε σχέση με το κατά πόσον θα έπρεπε να αναφέρεται στην αίτηση και ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός EΚ 1215/12, η Πρόεδρος E. Εφραίμ, ανέφερε τα εξής στην Ενδιάμεση Απόφαση ημερομηνίας 11.11.2019, στην αγωγή 909/2019 EΔ. Λευκωσίας,
  1. Eurogal Surveys Ltd κ.α. v.
  2. Evgen Evich Shashkin κ.α.: «Αποτελεί κοινό έδαφος όλων των πλευρών πως στην προκειμένη περίπτωση εφαρμόζεται ο EΚ 1215/
  3. Οι Αιτητές επισημαίνουν πως ο EΚ 1215/12 δεν περιλαμβάνεται στη νομική βάση των μονομερών αιτήσεων για σφράγιση και επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, πλην όμως δεν θεωρώ πως αυτή η παράλειψη αποβαίνει μοιραία για τις Ενάγουσες. Και τούτο, καθότι ο EΚ 1215/12 ρυθμίζει και αφορά μόνο το θέμα της δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων για την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει ούτως ή άλλως να ικανοποιηθεί, χωρίς απαραιτήτως να γίνει επίκληση της σχετικής δικονομικής ή άλλης νομοθετικής πρόνοιας επί τούτου. Θεωρώ πως εκείνο το οποίο απαραιτήτως όφειλαν να συμπεριλάβουν οι Ενάγουσες στις δύο μονομερείς αιτήσεις τους ήταν οι δικαιοδοτικές δικονομικές πρόνοιες που δίδουν εξουσία στο Δικαστήριο αφενός να δώσει άδεια για σφράγιση και αφετέρου να εκδώσει διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και υποκατάσταση επίδοση, κάτι το οποίο οι Ενάγουσες έχουν πράξει. Η υπόθεση Earlfield Steel Ltd v. Joint Stock Company Elecgrometallurgical Steel Works Dneprospetsstal For A.N. Kyjmin
(2009)1Β Α.Α.Δ 1350 στην οποία παρέπεμψαν οι δικηγόροι των Αιτητών αποφασίστηκε σε διαφορετική βάση, ήτοι πως μόνο παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας είναι θεραπεύσιμη βάση της Δ.64, όχι όμως παράβαση της διακριτικής Συμφωνίας ως προς τον τρόπο επίδοσης. Στην προκειμένη περίπτωση ο EΚ 1215/12 ρυθμίζει μόνο το θέμα της δικαιοδοσίας και όχι της επίδοσης.» Υιοθετώ πλήρως και επαναλαμβάνω τα λεχθέντα της Προέδρου Εφραίμ. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, κρίνω πως η Aίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Διά ταύτα, η Αίτηση απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα, δεν βρίσκω κανένα καλό λόγο ώστε να αποστώ από τον κανόνα πως αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. Συνεπώς τα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της αγωγής οπόταν και θα είναι πληρωτέα, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων ‑ καθ' ων η αίτηση και εναντίον της εναγόμενης 7 ‑ αιτήτριας. (Υπ.) Σ. Τσιβιτανίδου - Κίζη, Π.Ε.Δ Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.