Βαχέ Ρόμπερτ Μισσιριάν κ.α. ν. Άννας Τζούμα κ.α., Αρ. Αγωγής 2410/2022, 8/5/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:A207 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 2410/2022 Μεταξύ:
- Βαχέ Ρόμπερτ Μισσιριάν (ΑΔΤ [ ]) από Ελλάδα, υπό την προσωπική του ιδιότητα ως μέτοχος και/ή παράγωγα και εκ μέρους της εταιρείας MISSIRIAN CAPITAL LTD
- Γκλόρια Νέβαρτ Μισσιριάν (ΑΔΤ [ ]) από Ελλάδα, υπό την προσωπική της ιδιότητα ως μέτοχος και/ή παράγωγα και εκ μέρους της εταιρείας MISSIRIAN CAPITAL LTD Εναγόντων και
- Άννας Τζούμα (ΑΔΤ [ ]) από [ ], [ ] 0, Καβάλα, Ελλάδα
- Paolo Panico (Αρ. διαβ. [ ]) από [ ] αρ. 10, 1839, Λουξεμβούργο
- MISSIRIAN CAPITAL LTD (ΗΕ 385139) κατ΄ όνομα εναγομένης (nominal defendant), από Εζεκία Παπαϊωάννου, 23, Όροφος 1, Δια/Γραφείο 12, 1075, Λευκωσία, Κύπρος Εναγομένων Ημερομηνία: 8 Μαΐου 2023 Αίτηση ημερομηνίας 18.1.2023 για καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης και/ή για αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων (εναγομένων 1 και 2) Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Π. Βασιλείου για Αρετή Χαριδήμου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ (Για να ακούσει απόφαση η κα κ. Μ. Λοϊζίδου) Για Εναγόμενη 1-Καθ΄ης η αίτηση: κα Μ. Αγαθοκλέους για GEORGE PAMPORIDIS LLC (Για να ακούσει απόφαση η ίδια) Για Εναγόμενο 2-Καθ΄ου η αίτηση: κα Στέλλα Καμμίτση (Για να ακούσει απόφαση η κα Μ. Αγαθοκλέους) Για Εναγόμενο 3-Καθ΄ου η αίτηση: κ. Α. Καζάκος για Γιώργος Γ. Γιάγκου ΔΕΠΕ (Για να ακούσει απόφαση η κα Ζ. Ανδρέου) Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο (καταχωρήθηκε με Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα), οι ενάγοντες αξιώνουν από τους εναγόμενους διάφορες θεραπείες. Μεταξύ αυτών και: «(ΙΕ) Γενικές και/ή ειδικές και/ή τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις λόγω απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή δόλου και/ή συνομωσίας και/ή παράβασης εκ του νόμου καθηκόντων και/ή παράβασης καταπιστεύματος και/ή παράβασης των εξ επιεικείας καθηκόντων και/ή παράβασης της σχέσης εμπιστοσύνης των Εναγομένων 1 και 2 και/ή των καθηκόντων εμπιστοσύνης που αυτοί οφείλουν στην Εναγόμενη 3 και/ή πλαστογραφίας εγγράφων και/ή κυκλοφορίας πλαστών εγγράφων». Ταυτόχρονα με την καταχώρηση της αγωγής, οι ενάγοντες επεδίωξαν την έκδοση, μονομερώς, Ενδιάμεσων Προσωρινών Διαταγμάτων, μεταξύ άλλων, για διορισμό Ενδιάμεσου Παραλήπτη (Interim Receiver) της εναγομένης 3 εταιρείας, παγοποίησης (Freezing) περιουσιακών στοιχείων των εναγομένων 1 και 2, υποβοηθητικά διατάγματα αποκάλυψης (Ancillary Disclosure Order) καθώς και διατάγματα τύπου Quia Timet. Το Δικαστήριο εξέδωσε, μονομερώς, Διάταγμα παγοποίησης (Freezing Order) περιουσιακών στοιχείων των εναγομένων 1 και 2, μέχρι ποσού €11.419.702.00 καθώς και Διάταγμα (Quia Timet) απαγορεύον στους εναγόμενους 1 και 2, (α) να μετέχουν σε συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της εναγομένης 3, (β) να επιτρέψουν την μείωση (dilution) του μετοχικού συμφέροντος των εναγόντων στην εναγομένη 3 και (γ) να επιτρέψουν την έκδοση μετοχών από την εναγομένη 3 προς την εναγομένη
- Ως προς τις υπόλοιπες αιτούμενες θεραπείες, το Δικαστήριο διέταξε την επίδοση της αίτησης στην άλλη πλευρά. Η αίτηση υποστηρίζεται από μία πολυσέλιδη (καλύπτει 55 σελίδες) Ένορκη Δήλωση του ενάγοντα 1, δεόντως εξουσιοδοτημένου και από την ενάγουσα 2, η οποία είναι αδελφή του. Ο ομνύων αναφέρεται σε μία σειρά μεθοδευμένων, κατά τον ίδιο, ενεργειών της εναγομένης 1 (είναι η μητέρα του ιδίου και της ενάγουσας 2), οι οποίες στοχεύσουν στην πλήρη «απομάκρυνση» τους και στην οικειοποίηση των συμφερόντων τους από τον όμιλο εταιρειών ΜΙΣΣΙΡΙΑΝ, στον οποίο ανήκουν διάφορες εταιρείες, δραστηριοποιούμενες στην παραγωγή και κυρίως στο εμπόριο καπνού. Ο όμιλος ιδρύθηκε από τον προ-προπάππο του, στην συνέχεια «πέρασε» στον προπάππο του, μετά στον παππού του και κατέληξε στον πατέρα του, ο οποίος σήμερα διαμένει στην Αμερική και δραστηριοποιείται σε εταιρεία ανεξάρτητη με τον όμιλο ΜΙΣΣΙΡΙΑΝ. Μία από τις ενέργειες της εναγομένης 1 ήταν η ίδρυση στην Κύπρο το 2018, της εναγομένης 3 εταιρείας, η οποία δεν σχετίζεται με την οικογενειακή επιχείρηση καπνού ούτε και εμπορεύεται ή παράγει καπνό στην Κύπρο. Μέτοχοι στην εταιρεία ήταν η εναγομένη 1 με 510 μετοχές, η ενάγουσα 2 και ο ίδιος με 245 μετοχές ο καθένας. Στην συνέχεια, η μετοχική δομή της εταιρείας, κατά παράβαση του Καταστατικού της, άλλαξε και τούτο κατ΄ εφαρμογή του σχεδίου της εναγομένης 1, ο οποίος δεν είναι άλλος από τον έλεγχο του Ομίλου. Την 1.1.2020, το ονομαστικό και εκδοθέν κεφάλαιο της εταιρείας αυξήθηκε σε 1100 συνήθεις μετοχές αξίας ενός
(1)Ευρώ εκάστη. Οι εκατό
(100)νεοεκδοθείσες μετοχές γράφτηκαν στο όνομα της εναγομένης 1, με αποτέλεσμα η τελευταία να κατέχει 610 μετοχές. Διευθυντές της εταιρείας είναι η εναγομένη 1 (ελληνικής υπηκοότητας) και ο εναγόμενος 2, δικηγόρος στο Λουξεμβούργο, ο οποίος δεν έχει καμμιά σχέση με την οικογένεια Μισσιριάν. Είναι η θέση του ενάγοντα 1 πως οι εναγόμενοι 1 και 2 έχουν υποπέσει σε σειρά έκνομων ενεργειών στην βάση ενός ενορχηστρωμένου σχεδίου με απώτερο σκοπό την ιδιοποίηση της περιουσίας της εναγομένης 3, η οποία έχει τον έλεγχο των εταιρειών του ομίλου Μισσιριάν. Όλοι οι εναγόμενοι ενίστανται στην παραχώρηση των αιτουμένων θεραπειών. Γραπτή Ένσταση καταχώρησαν οι εναγόμενοι 1 και
- Η εναγομένη 3 υιοθέτησε το περιεχόμενο της Ένστασης της εναγομένης
- Οι λόγοι Ένστασης των εναγομένων 1 και 2 συγκλίνουν. Προβάλλουν, μεταξύ άλλων, πως οι ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται να ασκήσουν εναντίον τους ή/και εναντίον της εναγομένης 3, παράγωγη αγωγή και/ή αγωγή για επαπειλούμενη ζημιά (Quia Timet Order). Πως τυχόν έκδοση διατάγματος με το οποίο θα διορίζεται Ενδιάμεσος Παραλήπτης (Interim Receiver) θα προκαλέσει ανυπολόγιστη και δυσανάλογη βλάβη στην εναγομένη 3 και/ή θα παραβιάσει συνταγματικώς κατοχυρωμένα δικαιώματα της εναγομένης 1, η οποία εκτός από διευθυντής της εναγομένης 3 είναι και μέτοχος πλειοψηφίας. Πως οι ενάγοντες δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή δεν προέβησαν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη γεγονότων. Πως η αίτηση είναι καταχρηστική (abuse of the process of the Court) και/ή χρησιμοποιείται ως μοχλός πίεσης εναντίον των εναγομένων 1 και 2, με αλλότρια κίνητρα και όχι για την προστασία των συμφερόντων της εναγομένης
- Η Ένσταση της εναγομένης 1 στηρίζεται σε Ένορκη Δήλωση της ίδιας. Η ομνύουσα απορρίπτει τους ισχυρισμούς και τις θέσεις των εναγόντων. Υποστηρίζει πως οι τελευταίοι δεν ήσαν πρόσωπα «αμέτοχα» (όπως οι ίδιοι θέλουν να παρουσιάζονται) στην όλη λειτουργία του Ομίλου εταιρειών Μισσιριάν και πως με τις ενέργειες τους «φέρνουν» σε κίνδυνο ολόκληρο τον Όμιλο και την βιωσιμότητα του. Παραθέτει δε συγκεκριμένες ενέργειες των εναγόντων, οι οποίες καταδεικνύουν το αληθές των ισχυρισμών της. Διατείνεται πως η αίτηση και το εκδοθέν Προσωρινό Διάταγμα «χρησιμοποιείται» ως μοχλός πίεσης εναντίον της, προς εξυπηρέτηση των προσωπικών συμφερόντων των εναγόντων-αιτητών και όχι για προστασία των συμφερόντων της εναγομένης 3, εταιρείας. Και η Ένσταση του εναγομένου 2, στηρίζεται σε Ένορκη Δήλωση του ιδίου. Ο ομνύων, δικηγόρος, με άδεια εξασκήσεως του δικηγορικού επαγγέλματος στο Λουξεμβούργο, εγγεγραμμένος δικηγόρος (solicitor) και συμβολαιογράφος (notary public) στην Σκωτία και εγγεγραμμένος Ευρωπαίος δικηγόρος (Registered European Lawyer) στην Κύπρο, επίσης απορρίπτει τους ισχυρισμούς των εναγόντων. Όπως αναφέρει, διατηρεί και διατηρούσε καλές σχέσεις τόσο με την εναγομένη 1 όσο και με τους ενάγοντες, τους οποίες ενημέρωνε για τα θέματα της εταιρείας. Από τον Μάιο του 2021, οι ενάγοντες σταμάτησαν να έχουν οποιαδήποτε επικοινωνία μαζί του. Συντάσσεται με τα όσα αναφέρει η εναγομένη 1 στην δική της Ένορκη Δήλωση και ζητά την απόρριψη της αίτησης και την ακύρωση του εκδοθέντος Προσωρινού Διατάγματος. Με την υπό κρίση Αίτηση, οι ενάγοντες αιτούνται όπως τους επιτραπεί η καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, ώστε να απαντήσουν σε συγκεκριμένους ισχυρισμούς των εναγομένων 1 και 2, που προβάλλονται στις Ενστάσεις τους στην αίτηση για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων. Συγκεκριμένα, να απαντήσουν στους ισχυρισμούς ότι οι ίδιοι αδιαφορούσαν για την οικογενειακή επιχείρηση και ουδέποτε ενδιαφέρθηκαν να εμπλακούν ενεργά στην διοίκηση του Ομίλου, τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες υπέγραψαν τα διάφορα έγγραφα, περιλαμβανομένης της κατ΄ ισχυρισμόν ομόφωνης απόφασης των μετόχων ημερομηνίας 1.1.2020 για την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της εναγομένης 3, στον ισχυρισμό πως τα μερίσματα που δόθηκαν στις 14.12.2021 κατατέθηκαν στους Λογαριασμούς τους. Διαζευκτικά και/ή περαιτέρω επιζητούν όπως τους επιτραπεί να αντεξετάσουν τους εναγομένους 1 και 2, Άννα Τζούμα και Paolo Panico, επί συγκεκριμένων σημείων των Ενόρκων Δηλώσεων τους ημερομηνίας 16.12.2022 και 19.12.2022, αντίστοιχα. Στην Ένορκη Δήλωση του Αριόλ Κοτσέλι, (είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους ενάγοντες) που υποστηρίζει την Αίτηση, αναφέρεται πως «Οι ισχυρισμοί που ζητείται, με την άδεια του Δικαστηρίου, να παρουσιαστούν μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, αφορούν ζητήματα περί τα οποία δεν παρίστατο ανάγκη να περιέχονται στην αρχική ένορκη δήλωση που συνόδευε την αίτηση ημερ. 1.11.2022 και περαιτέρω, δι΄ αυτών θα αποδοθεί στο Δικαστήριο η θέση των Αιτητών ως προς τους ισχυρισμούς των εναγομένων 1 και 2, για τους οποίους οι Αιτητές δεν μπορούσαν να τοποθετηθούν νωρίτερα, αφού ηγέρθηκαν για πρώτη φορά από τους εναγομένους 1 και 2 και έτσι το Δικαστήριο θα έχει την πλήρη σύνθεση της υπόθεσης». Ως προς την άδεια αντεξέτασης των εναγομένων 1 και 2, ο ομνύων αναφέρει ότι είναι επάναγκες να αντεξεταστούν οι τελευταίοι, καθότι έτσι θα διευκρινιστούν οι ισχυρισμοί «που παρέμειναν από την εναγομένη 1 στην σφαίρα της γενικότητας» και περαιτέρω πως το Δικαστήριο «θα αποκομίσει πληρέστερη εικόνα ως προς την πρωταρχική αξιολόγηση των ισχυρισμών στο πλαίσιο των τριών προϋποθέσεων του νόμου και του ισοζυγίου της ευχέρειας». Η Αίτηση στηρίζεται στην Δ.48 θ.θ. 1, 2, 3, 4
(1)και
(2), 8 και 9, Δ.39 θ.1, Δ.64, στο Κοινοδίκαιο και στο δίκαιο της επιείκειας. Οι εναγόμενοι 1 και 2 ενίστανται στην παραχώρηση των αιτουμένων θεραπειών. Στις Γραπτές Ενστάσεις που καταχώρησαν (συγκλίνουν και οι δύο ως προς τους Λόγους Ένστασης) προβάλλουν, μεταξύ άλλων, πως η Αίτηση είναι νομικά και τυπικά αστήρικτη και/ή αδικαιολόγητη και/ή άνευ ουσίας και/ή καταχρηστική και/ή κακόπιστη. Πως δεν πληροί τις προϋποθέσεις που θέτουν οι Κανονισμοί Πολιτικής Δικονομίας και η νομολογία. Πως δεν έχει καταδειχθεί «καλός λόγος» (η αντίκρουση των ισχυρισμών των εναγόντων δεν συνιστά «καλό λόγο»), ώστε να δοθεί στους ενάγοντες άδεια για να καταχωρήσουν Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Πως είναι δικονομικά ανεπίτρεπτη η εκ των υστέρων μεταβολή και/ή αλλοίωση και/ή συμπλήρωση και/ή τροποποίηση του υποβάθρου των γεγονότων που τέθηκαν αρχικά στο Δικαστήριο, στην βάση των οποίων εκδόθηκε το Προσωρινό Διάταγμα. Πως η αντεξέταση Ενόρκως Δηλούντα επιτρέπεται σε εξαιρετικές περιστάσεις και πως εν προκειμένω η αντεξέταση των εναγομένων 1 και 2 δεν εξυπηρετεί τις ανάγκες της ενδιάμεσης διαδικασίας, αλλά θα επεκταθεί σε ζητήματα που άπτονται της ουσίας της διαφοράς και σε περίπτωση που εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, η επίμαχη ενδιάμεση διαδικασία, θα μετατραπεί σε «δίκη ουσίας». Στις Ένορκες Δηλώσεις της Νικολέτας Κωμιάτη (είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την εναγομένη 1) και της Στέλλας Καμμίτση (είναι η δικηγόρος του εναγομένου 2) που υποστηρίζουν αντίστοιχα τις Ενστάσεις των εναγομένων 1 και 2, παρατίθεται νομική επιχειρηματολογία υπέρ της απόρριψης της υπό κρίση Αίτησης. Η καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης προνοείται από την Δ.48 θ.4
(2), των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία έχει ως ακολούθως: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Αναφέρεται στην υπόθεση, Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.α.,
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 508, 514 πως: «.το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου δικαστηρίου.» Στην Stavros Georgiou & Son (Scrap. Metals) Ltd v. Του Πλοίου LIPA
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1976, 1981, αναφέρεται πως όταν προσωρινή προστασία εξασφαλίζεται μονομερώς: «Ο κανόνας, καθολικής εφαρμογής, είναι ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο δικαστήριο.» Στην υπόθεση Stavros Georgiou & Son (ανωτέρω), γίνεται παραπομπή στην Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ και άλλης
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453, 1463 όπου αναφέρεται πως: «Η παροχή ενδιάμεσης θεραπείας συναρτάται άμεσα και αποκλειστικά από τα γεγονότα που τεκμηριώνουν το αίτημα». Όταν δεν έχει εκδοθεί μονομερώς οιοδήποτε διάταγμα, πιο εύκολα μπορεί να ικανοποιηθεί η προϋπόθεση της ύπαρξης «καλού λόγου» για καταχώριση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Η αναφορά στον θεσμό σε Συμπληρωματικές Ένορκες Δηλώσεις δεν υπαγορεύει την μορφή και δεν περιορίζει την θεματολογία της δήλωσης που μπορεί να επιτραπεί να καταχωριστεί. Αναμφίβολα μπορεί να αφορά σε ζήτημα που πρωτοεγείρεται με την ένσταση και χρήζει απάντησης. Η Ένορκη Δήλωση που για «καλό λόγο» μπορεί να επιτραπεί να καταχωριστεί, δεν περιορίζεται ούτε στο να συμπληρώσει την αρχικά καταχωρηθείσα, έννοια μάλλον ενστάσιμη καθ' όσον αφορά την περίπτωση που ενδιάμεσο διάταγμα έχει εξασφαλιστεί στη βάση της αρχικής, ούτε και στο να απαντήσει σε ζήτημα που εγείρεται στην ένσταση. Είναι μια επιπρόσθετη Ένορκη Δήλωση που αφορά σε κάτι το οποίο είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου. Στην Α. Messios & Sons Ltd κ.α. ν. Λεωνίδα (Αρ.1)
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195, 199 αναφέρεται πως: «Κατά την εκτίμησή μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Δεν μπορεί να καθοριστεί εξαντλητικά τι είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί, στην κάθε περίπτωση, υπόψη του Δικαστηρίου και συνεπώς τι συνιστά «καλό λόγο». Πέραν των βασικών αρχών, τα επί μέρους κριτήρια είναι αναρίθμητα όσα και η ποικιλία των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. Ο αιτητής πρέπει να θέσει υπόψη του Δικαστηρίου τα στοιχεία που καταδεικνύουν την ύπαρξη «καλού λόγου», διαφορετικά το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει πως υφίσταται τέτοιος. Δεν είναι αναγκαίο ο αιτητής να παρουσιάζει την Ένορκη Δήλωση που θα καταχωρίσει εάν του επιτραπεί, αναμφίβολα όμως εάν τούτο γίνει, το Δικαστήριο αποκομίζει την ακριβή μαρτυρία που επιθυμεί να παρουσιάσει. (Βλ. Παπακοκκίνου κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ (Αρ.1)
(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 643). Το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί πως υπάρχει «καλός λόγος». Επιβάλλεται λοιπόν ξεχωριστή εξέταση του κάθε θέματος για το οποίο, ο αιτητής εξαιτείται την άδεια του Δικαστηρίου για να αναφερθεί, μέσα στα πλαίσια των περιστάσεων της υπόθεσης, τι έχει ήδη τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και πως προέκυψε η ισχυριζόμενη αναγκαιότητα για αναφορά ή περαιτέρω αναφορά σε αυτό. Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να επιτρέψει την αναφορά σε επί μέρους θέματα με την καταχώριση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη του και ποιο είναι το επίδικο ζήτημα στην αίτηση, με το οποίο η διαπίστωση του «καλού λόγου» συναρτάται. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Κρίνω πως για τον λόγο που θα εξηγήσω στην συνέχεια, δεν θα πρέπει να δοθεί άδεια στους ενάγοντες να καταχωρήσουν Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Θεωρώ πως δεν έχουν καταδείξει την ύπαρξη «καλού λόγου». Όπως έχει προαναφερθεί, το Δικαστήριο στην διαδικασία έκδοσης Προσωρινού Διατάγματος δεν θα υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης και στην εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων, αλλά θα περιοριστεί στην εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του, χωρίς να προβαίνει σε αξιολόγηση και χωρίς να καταλήγει σε ευρήματα, ώστε συγκεκριμένος ισχυρισμός να κριθεί ότι έχει αποδειχθεί ή όχι. Εν προκειμένω, οι ενάγοντες αυτό που ουσιαστικά επιδιώκουν είναι να προσφέρουν μαρτυρία στα ζητήματα που οι εναγόμενοι 1 και 2 έχουν καταστήσει επίδικα με τα όσα αναφέρουν στις Ένορκες τους Δηλώσεις. Δεδομένου του ότι το Δικαστήριο, στα πλαίσια της ενδιάμεσης διαδικασίας για την έκδοση ή όχι των αιτουμένων Προσωρινών Διαταγμάτων, δεν θα καταλήξει σε ευρήματα επί των αμφισβητούμενων γεγονότων, η παράθεση της συγκεκριμένης μαρτυρίας είναι αχρείαστη. Όπως είναι νομολογημένο, τα μόνα σχετικά γεγονότα που δύναται να λάβει υπόψη του το Δικαστήριο κατά την διαδικασία οριστικοποίησης Διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, αλλά και στην διαδικασία έκδοσης Προσωρινού Διατάγματος μετά από ακρόαση τέτοιου αιτήματος, είναι τα γεγονότα που τέθηκαν με την αρχική Ένορκη Δήλωση που υπεστήριξε την αίτηση και όχι μεταγενέστερα. Το Δικαστήριο καλείται να εξετάσει αίτηση για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος, με αναφορά στα γεγονότα που προσκομίστηκαν ενώπιον του κατά τον χρόνο καταχώρησης της μονομερούς αίτησης. Πέραν τούτου, εάν επιτραπεί η καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, η διαδικασία θα εκτροχιαστεί αχρείαστα. Συνακόλουθα θεωρώ πως ο λόγος για τον οποίο οι ενάγοντες-αιτητές ζητούν την άδεια του Δικαστηρίου για να καταχωρήσουν Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, όπως οι ίδιοι τον έχουν εξειδικεύσει, με κανένα τρόπο τεκμηριώνει «καλό λόγο» αλλά αντίθετα αντιστρατεύεται τις προαναφερθείσες νομολογιακές αρχές. Αντίθετη προσέγγιση και παροχή δυνατότητας στους διαδίκους να απαντούν στους ισχυρισμούς του αντιδίκου, τους οποίους θεωρούν αβάσιμους, παραπλανητικούς και αναληθείς, στα πλαίσια διαδικασίας έκδοσης Προσωρινών Διαταγμάτων ή να θέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου νέα γεγονότα, θα καθιστούσε ατέρμονη μία τέτοια διαδικασία και θα αντιστρατευόταν την ανάγκη για εκδίκαση τέτοιων αιτήσεων, άμεσα και χωρίς καθυστέρηση. Ως προς το ζήτημα της αντεξέτασης των εναγομένων 1 και 2, δεν έχω να πω πολλά. Ως γνωστό, η έκδοση διατάγματος για αντεξέταση εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία, βεβαίως, ασκείται με βάση την φύση και τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Στην υπόθεση Λευτέρη Μήλου και Πανίκου Χατζηλοϊζου
(2008)1(Α) ΑΑΔ 280, η οποία αφορούσε Αίτηση για άδεια καταχώριση Αίτησης για εντάλματα Certiorari και Prohibition, λέχθηκαν στην σελίδα 286 της απόφασης, τα εξής: «(i) Δεν έχει αμιφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ίδιου του καθ' ου στην αίτηση εκείνη Κ. Γαβριηλίδη, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39, θ.1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της (δέστε Annual Practice 1958 σελ. 865 και Halsbury' s Laws of England 3η εκδ. Τόμος 21, σελ. 418-419 παρ. 878).» Στην Αγωγή 4590/10 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, μεταξύ Grigoryev Alexander v. Nikitin Alexander (Nikitin Alexander v. Grigoryev Alexander
(2013)1 AAΔ 1093) η τότε Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Δ. Μιχαηλίδου, με απόφαση της ημερ. 14.1.11, απέρριψε Αίτηση για αντεξέταση ενόρκως δηλούντα, αφού βρήκε πως εάν επέτρεπε την αιτούμενη αντεξέταση, θα μετέτρεπε την Αίτηση σε κυρίως δίκη και εκτός του πεδίου των επίδικων θεμάτων. Έχω μελετήσει πολύ προσεκτικά τους λόγους για τους οποίους η πλευρά των εναγόντων επιθυμεί να αντεξετάσει τους εναγομένους 1 και 2 επί του περιεχομένου των Ενόρκων Δηλώσεων τους. Καταλήγω, χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, ότι το αίτημα είναι αβάσιμο. Τα θέματα που εγείρονται στην αίτηση των εναγόντων για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων μπορούν να εκδικαστούν και χωρίς τις «διευκρινήσεις», που η πλευρά των επιθυμεί να λάβει με την αντεξέταση των εναγομένων 1 και 2. Καταληκτικά κρίνω πως η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Δια ταύτα, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των εναγομένων 1 και 2-καθ΄ων η αίτηση και σε βάρος των εναγόντων-αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο