Β.Α.Σ.Ε. ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΣΤΕΛΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, Αρ. Αγωγής: 3945/2018, 23/10/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:A230 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ-Α ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3945/2018 Μεταξύ: Β.Α.Σ.Ε. ΛΙΜΙΤΕΔ ΗΕ 82806, από Βιομηχανική περιοχή Αραδίππου, εκ Λάρνακας Ενάγουσα και ΣΤΕΛΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, εκ Λευκωσίας Εναγόμενου Ημερομηνία: 23 Οκτωβρίου 2023 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κ.κ. Γεώργιος Κουκουνης Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενο: κ.κ. Μ.Χ. Μυλωνάς & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Κατ' εφαρμογή του Κανονισμού 6(β) του περί της Ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης (Ηλεκτρονική Επικοινωνία) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2021,η απόφαση δίδεται χωρίς τη φυσική παρουσία των συνηγόρων των διαδίκων και διαβιβάζεται σε αυτούς ηλεκτρονικά. Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η αξίωση της Ενάγουσας εναντίον του Εναγόμενου για το ποσό των €969,64 ως υπόλοιπο δυνάμει συμφωνίας για αγορά ή παραλαβή ή παράδοση μαρμάρων ή πετρών ή τραβερντίνο ή άλλων συναφών αγαθών και υπηρεσιών ειδικότητας της Ενάγουσας για τα οποία εκδόθηκε το τιμολόγιο με αριθμό RS12000074 και/ή οφειλόμενο ως εύλογη και τρέχουσα τιμή ή αμοιβή ή δυνάμει εκκαθαρισμένου λογαριασμού και/ή δυνάμει του λογαριασμού υπ' αριθμό 22ΙΟΚ03 για παροχή υπηρεσιών. Μέσω της Έκθεσης Απαιτήσεως η Ενάγουσα προβάλλει ότι ασχολείται με την εισαγωγή, πώληση, προώθηση, τοποθέτηση, επεξεργασία, παράδοση μαρμάρων, πετρών, ειδών υγιεινής και συναφή αγαθά. Ο Εναγόμενος υπήρξε πελάτης τους. Αγόρασε κατά καιρούς διάφορα προιόντα μετά από παραγγελία μεταξύ δε των περιόδων 29/07/2011-29/02/2012 και μεταξύ των μερών τηρήθηκε κατάσταση λογαριασμού. Περί την 29/02/2012 παραδόθηκαν προιόντα στον Εναγόμενο αφού προηγουμένως έγινε σχετική παραγγελία και εκδόθηκε το τιμολόγιο με αρ. RS 12000074 ημερομηνίας 29/02/
- Μεταξύ των περιόδων 13/03/2012-10/07/2012 καταβλήθηκαν ποσά έναντι του τιμολογίου και/ή έναντι του λογαριασμού αφήνοντας υπόλοιπο το ποσό των €969,
- Μέχρι σήμερα παραμένει υπόλοιπο προς εξόφληση. Περί την 02/11/2021 ο Εναγόμενος καταχώρησε Υπεράσπιση. Ουσιαστικά μέσω της Υπεράσπισης του αρνείται γενικά τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας και τις αξιώσεις της. Ισχυρίζεται ότι η Ενάγουσα δε νομιμοποιείται στην προώθηση της παρούσας και αναφέρει ότι ουδέποτε συμφώνησε και/ή παράγγειλε οποιαδήποτε αγαθά και/ή εμπορεύματα από τους Ενάγοντες, ουδέποτε υπόγραψε κάποιο τιμολόγιο ή απόδειξη και/ή παραγγελία. Η ισχυριζόμενη παραγγελία έγινε με άλλο τρίτο πρόσωπο το οποίο ήταν και είναι ο ιδιοκτήτης της οικοδομής για την οποία προορίζονταν τα επίδικα αγαθά. Μέσω της Απάντησης στην Υπεράσπιση η Ενάγουσα απορρίπτει την προδικαστική ένσταση Επαναλαμβάνει δε τις θέσεις της Έκθεσης Απαίτησης της. Το ειδικά οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα της παρούσης αγωγής καταχωρήθηκε περί την 31/12/2018 και ταξινομήθηκε ως ταχείας εκδίκασης με βάση τις πρόνοιες της Δ.30 θ.6 φέροντας την ανάλογη ένδειξη. Συνακόλουθα η διαδικασία διεξάχθηκε με βάση τις πρόνοιες της Δ.30 θ.5, 6 και 7 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών που προνοούν για διαδικασία ταχείας εκδίκασης. Για την Ενάγουσα κατέθεσε γραπτή μαρτυρία ενόρκως περί την 13/01/2023 ο κος Γιώργος Έλληνας (ΜΕ1) μέσω της οποίας επισύναψε 5 τεκμήρια. Για τον Εναγόμενο κατάθεσε η κα Μαριγιάννα Αντωνίου περί την 31/05/2023 (ΜΥ1) και ο ίδιος ο Εναγόμενος (ΜΥ2) περί την 02/06/2023 ο οποίος επισύναψε 1 τεκμήριο επ' αυτής. Οι συνήγοροι των διαδίκων περί την 04/07/2023 παράδωσαν στο Δικαστήριο τις γραπτές τους αγορεύσεις. Να σημειωθεί ότι ουδείς εκ των μαρτύρων αντεξετάστηκε. Ο ΜΕ1 είναι διευθυντής της Ενάγουσας, υπεύθυνος λογιστηρίου. Εξήγησε με τι δραστηριοποιείται η Ενάγουσα εταιρεία. Σύμφωνα με το μάρτυρα ο Εναγόμενος υπήρξε πελάτης των Εναγόντων αφού ζήτησε να προμηθευτεί διάφορα προιόντα τους με μάρμαρα μεταξύ άλλων μάρμαρα τραβερντίνο για να επενδυθεί η οικογενειακή του κατοικία στη Λευκωσία. Ο μάρτυρας είναι ένα εκ των προσώπων που εξυπηρέτησε τον Εναγόμενο. Επαφή μαζί του είχε επίσης η κα Χριστίνα Έλληνα η οποία εργάζεται στην Ενάγουσα εταιρεία, υπεύθυνη λογιστηρίου ως επίσης και ο κος Στέλιος Έλληνας ο οποίος επίσης εργαζόταν στην Ενάγουσα εταιρεία και ήταν διευθυντής αυτής. Γνωρίζει ότι ήταν δικηγόρος ο Εναγόμενος. Εξήγησε ότι ο Εναγόμενος προσήλθε στο κατάστημα της Ενάγουσας περί την 29/07/2021 για να δει διάφορα μάρμαρα και να λάβει τιμές ανά τετραγωνικό μέτρο ο οποίος τελικά συμφώνησε όπως αγοράσει μάρμαρα τύπου τραβερντίνο. Πρόβαινε στις παραγγελίες υπό την προσωπική του ιδιότητα και είχε δώσει στην Ενάγουσα τα προσωπικά του στοιχεία ήτοι το όνομα και στοιχεία επικοινωνίας. Ως επίσης ανάφερε είχε συμφωνηθεί να τηρηθεί χρεωστικός λογαριασμός επ' ονόματι του και για να γίνει αυτό ο Εναγόμενος εφοδίασε προηγουμένως την Ενάγουσα με τα προσωπικά του στοιχεία. Ο χρεωστικός λογαριασμός είχε τον κωδικό «221ΟΟΚ03». Ως Τεκμήριο 2 επισύναψε μέσω της γραπτής μαρτυρίας του αντίγραφο του χρεωστικού λογαριασμού για την περίοδο 29/07/2011-10/07/
- Ο ΜΕ1 ως βεβαίωσε ότι αυτός είναι ορθός και αληθής. Στα πλαίσια παροχής των υπηρεσιών της Ενάγουσας μετά του Εναγόμενου μετά από συνεννόηση με τον Εναγόμενο μέτρησαν, έκοψαν, επεξεργάστηκαν, ετοίμασαν και παράδωσαν τα μάρμαρα που είχε παραγγείλει, τα οποία αποδέχθηκε και ουδέποτε παραπονέθηκε ότι δεν ήταν της αρεσκείας του. Ως Τεκμήριο 3 επισύναψε σχέδιο και/ή χειρόγραφες σημειώσεις στο οποίο φαίνονται οι διάφορες μετρήσεις που έγιναν για την ετοιμασία των αγαθών που είχαν παραγγελθεί. Επισύναψε ως Τεκμήριο 4 δέσμη τιμολογίων τα οποία εκδίδονταν κάθε φορά για παραγγελθέντα και παραδοθέντα τιμολόγια. Ο Εναγόμενος αποδέχθηκε το χρεωστικό λογαριασμό. Πρόβαινε σε πληρωμές έναντι των οφειλόμενων τους και αναλόγως των πληρωμών γίνονταν οι χρεωπιστώσεις. Ως Τεκμήριο 5 επισυνάφθηκαν μέσω της γραπτής μαρτυρίας του ΜΕ1 αποδείξεις είσπραξης στο όνομα του Εναγόμενου τις οποίες έλαβε. Εξήγησε επίσης ο μάρτυρας ότι το ποσό που οφείλεται σήμερα αποτελεί οφειλόμενο υπόλοιπο από τιμολόγιο με αρ. RS12000074 τιμολόγιο που ουδέποτε αμφισβητήθηκε από τον Εναγόμενο. Ο Εναγόμενος ουδέποτε ανάφερε στην Ενάγουσα ότι ήταν αντιπρόσωπος οποιουδήποτε προσώπου ούτε και ζήτησε να αλλάξει το όνομα του είτε στο λογαριασμό είτε στα τιμολόγια. Μάλιστα έτυχε να επισκεφθούν τον Εναγόμενο υπάλληλοι της Ενάγουσας στο χώρο εργασίας του για να λάβουν πληρωμή έναντι των οφειλόμενων ποσών. Η ΜΥ1 μέσω της γραπτής μαρτυρίας της αναφέρει ότι είναι η πρώην σύζυγος του Εναγόμενου, ιδιοκτήτρια της ακίνητης ιδιοκτησίας στην οποία ανεγέρθηκε οικία και αγοράστηκαν διάφορα υλικά μεταξύ άλλων προιόντα από την Ενάγουσα. Σύμφωνα με τη μάρτυρα ο Εναγόμενος δε συμφώνησε οτιδήποτε με οποιοδήποτε. Η ίδια πρόβαινε σε συμφωνίες με τους διάφορους υπεργολάβους. Σε σχέση με την παρούσα υπόθεση η ίδια είχε συνομιλία με τον κο Στέλιο Έλληνα. Υπήρχε μια οφειλή περίπου €
- Η ίδια πρότεινε όπως επιστραφούν κάποια μάρμαρα που δε χρησιμοποιήθηκαν αλλά λόγω άρνησης του κ Στέλιου Έλληνα συμφωνήθηκε όπως καταβληθεί το ποσό των €400 για εξόφληση ο οποίος μετάβηκε στο γραφείο του Εναγόμενου και έλαβε επιταγή από τον Εναγόμενο για το εν λόγω ποσό. Λανθασμένα καταγράφηκε το όνομα του Εναγόμενου στις καταστάσεις λογαριασμού και στα τιμολόγια. Γενικά ισχυρίζεται ότι κανένα έγγραφο παραγγελίας ή συμφωνίας ή τιμολόγια υπογράφηκε από την ίδια ή τον Εναγόμενο. Ο ΜΥ2 μέσω της μαρτυρίας του επαναλαμβάνει ουσιαστικά τα όσα αναφέρει η ΜΥ1 απλώς προσθέτει ότι είχε επισκεφθεί μια φορά με τη πρώην σύζυγο του τον εκθεσιακό χώρο της Ενάγουσας στα Λατσιά για σκοπούς ενημέρωσης των εκθεσιακών προιόντων. ς αναφέρει καμία συμφωνία έγινε μεταξύ του και της Ενάγουσας. Πρώτη φορά βλέπει τα τιμολόγια. Καμία πληρωμή έγινε από τον ίδιο εκτός της πληρωμής του ποσού των €400, η οποία πληρωμή έγινε στο γραφείο του και αυτό επειδή του τηλεφώνησε ο κος Στέλιος Έλληνας για κάποιο υπόλοιπο που είχε η πρώην σύζυγος του. Θεωρεί ότι αυθαίρετα δημιουργήθηκε κατάσταση λογαριασμού στο όνομα του. Ως Τεκμήριο 1 επισύναψε αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας του ακινήτου το οποίο ανήκει στην πρώην σύζυγο του. Σημειώνω ότι πρώτη φορά τέθηκε ισχυρισμός από τον Εναγόμενο για πληρωμή του ποσού των €400 αφού στην Υπεράσπιση του αναφέρει ότι ουδέν ποσό πλήρωσε. Προχωρώ στη συνέχεια στην αξιολόγηση της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία, Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506,στη βάση πάντοτε των δικογραφημένων ισχυρισμών των διαδίκων. Περαιτέρω, όπου είναι δυνατό, η μαρτυρία εκάστου μάρτυρα συσχετίζεται, αντιπαραβάλλεται και διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων. Βλ. απόφαση Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ 1056. Η ακρόαση της παρούσης αγωγής ως αναφέρεται έγινε συμφώνως με τις πρόνοιες της Διαταγής 30 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Η μαρτυρία μπορεί να έχει κατατεθεί γραπτώς και να μη δόθηκε προφορική μαρτυρία ώστε το δικαστήριο να μπορεί να αξιολογήσει τον κάθε μάρτυρα ενόσω καταθέτει όμως αυτό δεν οδηγεί σε χαλάρωση των κανόνων που αφορούν την αποδοχή και αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας, οι οποίοι συνεχίζουν να ισχύουν κανονικά. Στις υποθέσεις ταχείας εκδίκασης ενόψει του γεγονότος ότι το Δικαστήριο δεν έχει ενώπιον του ζώσα μαρτυρία προχωρεί με προσοχή στην αξιολόγηση της μαρτυρίας με αντιπαραβολή των θέσεων των διαδίκων αλλά και των τεκμηρίων που κατατέθηκαν στη διαδικασία. Τονίζεται ότι το Δικαστήριο σε κάθε περίπτωση δεν επεκτείνεται σε θέματα που δε δικογραφούνται ή σε θέματα που έχουν εγερθεί πρώτη φορά είτε μέσω της μαρτυρίας είτε μέσω των αγορεύσεων των συνηγόρων των διαδίκων. (βλ. Παπαγεωργίου ν Κλάππας Invstment Services Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 24). Ως έχει η νομολογία επίσης επανειλημμένα τονίσει η μαρτυρία που κατατίθεται έστω και χωρίς ένσταση και που τελικά φαίνεται ότι δεν είναι αποδεκτή μαρτυρία πρέπει να αγνοείται κατά την τελική κρίση του Δικαστηρίου. Βλ. Μελάς v. Κυριάκου
(2003)1 Α.Α.Δ.
- Επίσης οποιοδήποτε μέρος της μαρτυρίας δεν καλύπτεται από τις έγγραφες προτάσεις ή δεν είναι σχετικό με τα επίδικα θέματα δε θα ληφθεί υπόψη. Με βάση τα πιο πάνω προχωρώ με την αξιολόγηση της σχετικής μαρτυρίας. Η μαρτυρία του ΜΕ1 σε γενικές γραμμές λέγω ότι υπήρξε σαφής και πειστική. Το Τεκμήριο 1 που παρουσίασε δεν αμφισβητήθηκε. Ο ΜΕ1 εξήγησε με επάρκεια τους όρους της συμφωνίας και δη ότι γίνονταν παραγγελίες για αγορά μαρμάρων τύπου τραβερτίνο. Παρόλο που ο Εναγόμενος αρνείται ανάμειξη και ότι μόνο μια φορά επισκέφθηκε τον εκθεσιακό χώρο της Ενάγουσας για σκοπούς ενημέρωσης των διαθέσιμων προιόντων συνοδεία της πρώην συζύγου του, ως φάνηκε με τη θετική μαρτυρία του ΜΕ1 ο Εναγόμενος είχε δώσει σε υπαλλήλους της Ενάγουσας τα προσωπικά του στοιχεία όπως τον αριθμό του τηλεφώνου του. Η Ενάγουσα και δη οι υπαλλήλοι και αντιπροσώποι της γνώριζαν ότι η αγορά προιόντων αφορούσε την οικογενειακή κατοικία του Εναγόμενου και δη ότι ήταν δικηγόρος στο επάγγελμα. Μάλιστα υπάλληλοι της Ενάγουσας είχαν επισκεφθεί και το χώρο εργασίας του για να εισπράξουν ποσά έναντι οφειλομένων τιμολογίων. Η μαρτυρία του ΜΕ1 ότι συμφωνία για αγορά και προμήθεια υλικών έγινε με τον Εναγόμενο είναι πειστική και παρείχε επαρκείς λεπτομέρειες. Σημειώνω επίσης ότι ακόμα και το έγγραφο με τις μετρήσεις και το πρόχειρο σχέδιο που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 3 από το σχεδιαστικό τμήμα της Ενάγουσας ενισχύει μεταξύ άλλων τη θέση της Ενάγουσας ότι μετά από οδηγίες που έλαβαν αφού προχώρησαν σε μετρήσεις για να μπορεί να κοπεί το μάρμαρο τραβερντίνο συμμορφώθηκαν με τις υποχρεώσεις τους και ετοίμασαν τα προιόντα που είχαν παραγγελθεί. Ουσιαστικά δεν αρνείται ο Εναγόμενος ότι παραδόθηκαν τα προιόντα ή ότι παραγγέλθηκαν για την οικία που ανεγέρθηκε στη Λευκωσία απλώς αμφισβήτησε τη σύναψη συμφωνίας μεταξύ του και της Ενάγουσας. Δεν παρουσιάζεται όμως αξιόπιστη μαρτυρία ενώπιον μου που να αμφισβητεί και να αντικρούει ότι συνάφθηκε συμφωνία και ότι τα προιόντα που περιγράφονται στα Τεκμήρια 4 ότι παραδόθηκαν. Παρόλο που ο Εναγόμενος αμφισβητεί την ύπαρξη του Τεκμηρίου 2 της καταστάσεως χρεωστικού λογαριασμού θεωρώ ότι ο ΜΕ1 εξήγησε με επάρκεια το λόγο που τηρήθηκε αυτός. Παρατηρώ επίσης ότι ο εν λόγω λογαριασμός τηρήθηκε με βάση τα Τεκμήρια 4 και
- Στην εν λόγω κατάσταση χρεωστικού λογαριασμού (Τεκμήριο 2) παρατηρώ και αποδέχομαι ότι τα τιμολόγια που εκδίδονταν δεν πληρώνονταν αμέσως αλλά δίδονταν διάφορα ποσά κατά καιρούς και ότι η τελευταία πληρωμή έγινε περί τον Ιούλιο
- Παρόλο της άρνησης του Εναγόμενου για την ύπαρξη και γνώση του Τεκμηρίου 2 στην ουσία του δεν αντίκρουσε το περιεχόμενο του το οποίο υπενθυμίζω αποτελείται από τα Τεκμήρια 4 και 5 τιμολόγια και αποδείξεις είσπραξης στο όνομα του. Αποδέχομαι λοιπόν ότι η Ενάγουσα τήρησε χρεοπιστωτικό λογαριασμό όμως δεν φαίνεται να είχε αποσταλεί ή δοθεί με οποιοδήποτε τρόπο η κατάσταση αυτού του λογαριασμού στον Εναγόμενο. Προφανώς όμως ο Εναγόμενος πλήρωνε τα τιμολόγια κατά διαστήματα και έδιδε ποσά που δεν αντιστοιχούσαν κάθε φορά σε ένα τιμολόγιο αλλά ως φαίνεται πλήρωνε έναντι διάφορα ποσά. Παρόλο που ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι δεν πρόβηκε σε καμία πληρωμή παρά μόνο της πληρωμής ημερομηνίας 10/07/2012 για το ποσό των €400 δεν έχει παρουσιαστεί αξιόπιστη μαρτυρία για το αντίθετο και δη ότι δε γνώριζε για την ύπαρξη των τιμολογίων και των αποδείξεων εισπράξεων. Αντιθέτως αυτό που προκύπτει από το Τεκμήριο 2 είναι ότι ο Εναγόμενος πρόβαινε σε πληρωμές όχι συγκεκριμένων τιμολογίων αλλά έδιδε ποσά έναντι. Αυτό επιβεβαιώνεται και από τις διάφορες καταχωρήσεις στο λογαριασμό. Για σκοπούς πληρότητας αποδέχομαι επίσης ότι η Ενάγουσα έκδοσε τα τιμολόγια του Τεκμηρίου 4 μετά από παράδοση των προιόντων που περιγράφονται σ' αυτά αλλά και οι αποδείξεις πληρωμής μετά την πληρωμή των ποσών που περιγράφονται στις αποδείξεις του Τεκμηρίου
- Το γεγονός επίσης πληρωμής έναντι των διαφόρων τιμολογίων ως παρουσιάζεται στο Τεκμήριο 2 δεικνύει μεταξύ άλλων ότι είχαν γίνει αποδεκτές οι διάφορες χρεώσεις. Η μαρτυρία του ΜΕ1 υποστηρίζεται γενικά από την έγγραφη μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου και με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της Ενάγουσας. Συνεπώς αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΕ1 για σκοπούς συναγωγής ευρημάτων. Η μαρτυρία της ΜΕ1 δε μου έκανε και τόσο θετική εντύπωση καθότι η μαρτυρία της τέθηκε πολύ γενικά και άφησε κενά και ασάφειες. Δεν παρείχε εξηγήσεις ούτε έθεσε λεπτομέρειες για τη συμφωνία που ισχυρίζεται ότι είχε αυτή με την Ενάγουσα. Αναφέρει γενικά επίσης ότι η Ενάγουσα με δική της πρωτοβουλία ανέγραψε λανθασμένα το όνομα του Εναγόμενου στις καταστάσεις λογαριασμού και στα τιμολόγια. Εφόσον η θέση της ήταν ότι λανθασμένα αναγράφηκε το όνομα του Εναγόμενου στην κατάσταση λογαριασμού δεν εξηγεί το λόγο που δεν ενημέρωσε την Ενάγουσα και επέτρεψε να συνεχίζεται η έκδοση τιμολογίων και αποδείξεις είσπραξης στο όνομα του. Αυτό έρχεται σε αντίθεση και με τη λογική. Αν όντως είχε γίνει λάθος η λογική επιτάσσει ότι δε θα έπρεπε να επέτρεπε η ΜΥ1 και αλλά και ο ίδιος ο Εναγόμενος τη συνέχιση κατάστασης λογαριασμού με το όνομα του. Δεν μπορεί να γίνει πιστευτό να μη γνώριζε ο Εναγόμενος την ύπαρξη τους ως διατείνεται. Περαιτέρω επεξήγηση δίδεται κατωτέρω. Η ΜΥ1 δεν εξηγεί επίσης γιατί πέρασε από το γραφείο του Εναγόμενου υπάλληλος της Ενάγουσας για να πληρωθεί εφόσον ως αναφέρει δεν είχε κάποια σχέση ο Εναγόμενος με τη συμφωνία. Επιπροσθέτως ως φάνηκε μέσα από τη μαρτυρία της ΜΥ1 τα τιμολόγια και η κατάσταση λογαριασμού (Τεκμήρια 2 και 4) ως τηρούνταν στο όνομα του Εναγόμενου έγιναν αποδεκτά και μάλιστα στη βάση των τιμολογηθέντων προιόντων γίνονταν και πληρωμές έναντι οι οποίες δεν αμφισβητήθηκαν. Η μαρτυρία της ΜΥ1 βρίθει ανακρίβειες και κενά. Είναι φανερό πως έγινε με σκοπό να βοηθήσει τον Εναγόμενο και απορρίπτεται εκτός αν συνάδει με άλλη αξιόπιστη μαρτυρία. Ούτε η μαρτυρία του ΜΥ2 έκανε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Πέραν του ότι η μαρτυρία του είναι ουσιαστικά επαναληπτική της μαρτυρίας της ΜΥ1 άφησε επίσης κενά και ασάφειες. Η θέση του ότι δε γνώριζε ότι εκδίδονταν τιμολόγια και κατάσταση λογαριασμού στο όνομα του ή ότι δε σύναψε ο ίδιος οποιαδήποτε συμφωνία με την Ενάγουσα δεν είναι πειστική. Το γεγονός ότι η ανεγειρόμενη οικία ανήκει στην πρώην σύζυγο του αυτό δεν αποτελεί επαρκή απόδειξη στο ότι δε σύναψε ο ίδιος συμφωνία με την Ενάγουσα. Στην προσπάθεια του να αποδεσμεύσει τον εαυτό του του από την Ενάγουσα αναφέρει στη γραπτή μαρτυρία του ότι μόνο μια φορά συνόδευσε τη ΜΥ1 στον εκθεσιακό χώρο για να ενημερωθούν για τα διαθέσιμα προιόντα αλλά δεν εξηγεί στο Δικαστήριο το λόγο που τηλεφώνησε σ' αυτόν ο κος Στέλιος Έλληνας και τον ενημέρωσε για υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό. Εφόσον δεν είχε καμία ανάμειξη ως ισχυρίστηκε δεν εξήγησε το λόγο που η Ενάγουσα είχε τα στοιχεία επικοινωνίας του. Η Ενάγουσα γνώριζε πολλές προσωπικές λεπτομέρειες του Εναγόμενου ακόμα και το επάγγελμα του. Με μια επίσκεψη για ενημέρωση δε δικαιολογείται να γνώριζε η Ενάγουσα τόσες λεπτομέρειες. Εαν τη συμφωνία είχε συνάψει η σύζυγος του λογικά τα στοιχεία επικοινωνίας θα ήταν της συζύγου του. Ισχυρίστηκε επίσης ο ΜΥ2 ότι δεν είχε υπόψη του τα τιμολόγια ούτε κατάσταση λογαριασμού ούτε έγιναν πληρωμές από τον ίδιο αλλά στη γραπτή μαρτυρία του για πρώτη φορά ανάφερε ότι πλήρωσε ο ίδιος το ποσό των €
- Πέραν του ότι προκύπτει διάσταση από τη δικογραφημένη εκδοχή του αυτό είναι ένα παράδειγμα που ενεργεί εναντίον της αξιοπιστίας του. Υπενθυμίζω επίσης ότι ο Εναγόμενος κατά τον επίδικο χρόνο ήταν σύζυγος με τη ΜΥ1 και η ΜΥ1 ως φάνηκε μέσα από τη μαρτυρία της είχε γνώση ότι εκδίδονταν τιμολόγια και αποδείξεις με την ίδια να εισηγείται ότι λανθασμένα αναγράφηκε το όνομα του σ' αυτά. Ακόμη κι αν γινόταν αποδεκτό ότι δεν είχε ανάμειξη στη συμφωνία με την Ενάγουσα ο Εναγόμενος είναι αντίθετο στη λογική να μη γνώριζε την ύπαρξη των τιμολογίων που εκδίδονταν κάθε φορά στο όνομα του. Ο ΜΥ2 επίσης δεν αμφισβήτησε ούτε παρουσίασε μαρτυρία ότι δεν παραλήφθηκαν τα προιόντα που περιγράφονται στο Τεκμήριο
- Είναι φανερή η προσπάθεια του να αποποιηθεί τυχόν ευθύνες του. Ως φάνηκε από το σύνολο της μαρτυρίας η Ενάγουσα και δη οι υπαλλήλοι της γνώριζαν πολύ καλά τον Εναγόμενο, γνώριζαν το επάγγελμα του, προσωπικά στοιχεία αυτού, μάλιστα μετέβηκαν και στο γραφείο του για να πληρωθούν. Είναι προφανές ότι είχε ανάμιξη στη συμφωνία με την Ενάγουσα και τα όσα παράθεσε μέσω της μαρτυρίας του αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις. Μέσω του Τεκμηρίου 2 που κατατέθηκε από το ΜΕ1 και δη της κατάστασης χρεωστικού λογαριασμού φαίνεται ότι ο Εναγόμενος κατέβαλε σε διάφορες ημερομηνίες διάφορα ποσά έναντι του λογαριασμού. Δεν φαίνεται να πληρωνόταν κάθε τιμολόγιο μετά την έκδοση του. Δεν έχει αποδειχθεί στο Δικαστήριο ούτε η θέση ότι με την πληρωμή του ποσού των €400 θα εξοφλείτο κάθε υπόλοιπο. Δεν έχει αντικρουστεί η ορθότητα επίσης του Τεκμηρίου
- Κατ' ακολουθία των πιο πάνω απορρίπτω τη μαρτυρία του ΜΥ
- Μετά από την αξιολόγηση της μαρτυρίας ως ανωτέρω σημειώνω ότι η μαρτυρία που παρουσιάστηκε και έγινε αποδεκτή για σκοπούς οικονομίας λόγου συνιστά εύρημα μου, όπως και το περιεχόμενο των τεκμηρίων που έγιναν αποδεκτά, τα γεγονότα που εν πάση περίπτωση δεν αμφισβητήθηκαν, αυτά που έγιναν παραδεκτά και αυτά που αναφύονται από τα δικόγραφα ως παραδεκτά γεγονότα. Συνοπτικά η Ενάγουσα και ο Εναγόμενος είχαν μεταξύ τους συνεργασία από τον Ιούλιο 2011 μέχρι και τον Ιούλιο 2012 στα πλαίσια των οποίων διατηρείτο σχετικός λογαριασμός ως το Τεκμήριο
- Η Ενάγουσα ασχολείται με την εισαγωγή, πώληση, προώθηση, επεξεργασία, παράδοση μαρμάρων, τραβερτίνο είδη υγιεινής κ.α. συναφή αγαθά και υπηρεσίες. Μετά από κάθε συναλλαγή εκδιδόταν τιμολόγιο ως το Τεκμήριο
- Στα πλαίσια της συνεργασίας των μερών τηρείτο κατάσταση λογαριασμού και σημειώνονταν οι χρεώσεις και πιστώσεις αναφορικά με τις προσφερθείσες υπηρεσίες. Η τελευταία φορά που ο Εναγόμενος κατέβαλε ποσό έναντι του λογαριασμού ήταν περί την 10/07/2012 αφήνοντας υπόλοιπο το ποσό των €969.
- Υπό το φως των πιο πάνω θα πρέπει να εξετάσω την εκδοχή της Ενάγουσας για να διαπιστωθεί εάν μπορεί να αποδειχθεί η απαίτηση της. Στην υπόθεση Wynne v Mavronicolas κ.α.
(2009)1 Α.Α.Δ. 1138 αναφέρεται: αυτό που εξετάζεται είναι «αν τα γεγονότα όπως βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αρκετά για να αποδείξουν την υπόθεση στο αναγκαίο επίπεδο». Από το σώμα της Έκθεσης Απαίτησης ουσιαστικά προκύπτει ότι η απαίτηση της Ενάγουσας βασίζεται μεταξύ άλλων σε υπόλοιπο κατάστασης χρεωστικού λογαριασμού και όχι σε εκδοθέντα τιμολόγια η παρουσίαση των οποίων τείνει απλώς να αποδείξει την απαίτηση. (βλ.Παναγιωτης Μαστρής Λτδ v Επιπλώσεις Λάσκο Λτδ
(2006)1 Α.Α.Δ. 728. Οι λογαριασμοί εμπορευόμενου δεν αποτελούν αφ' εαυτών απόδειξη των γεγονότων που καταγράφουν, εφόσον τα γεγονότα που απεικονίζουν πρέπει να αποδειχθούν μέσω αποδεκτής και αξιόπιστης μαρτυρίας. Στην απουσία τέτοιας μαρτυρίας που να στοιχειοθετεί γεγονότα που θα μπορούσαν να προσμετρήσουν ως αποδεικτικά της υπόθεσης, δεν εγείρεται ζήτημα βάρους απόδειξης το οποίο εγείρεται μόνο όπου αποδεικνύονται γεγονότα που τείνουν να υποστηρίξουν την απαίτηση (βλ. D. & G. Products Ltd v. Premixco Asphalting Company Limited
(1999)1(A) Α.Α.Δ. 263, A.L. Mantovani & Sons Ltd v. Christis Travel & Tourism Ltd
(1999)1 Α.Α.Δ. 156). Δεν αρκεί η απλή δήλωση χρέους της άλλης πλευράς χωρίς οτιδήποτε που να το τεκμηριώνει, απαιτείται η προσκόμιση θετικής μαρτυρίας με την οποία να αποδεικνύονται οι εγγραφές του επίδικου λογαριασμού. (βλ. Χαράλαμπος Κρασάρης v. Cyprus Investments Securities Corporation Ltd Πολ. Έφ. Αρ. 95/2010 ημερ. 10/07/2015. Εκεί όμως που η προσκομισθείσα μαρτυρία είναι εκ πρώτης όψεως αρκετή για να αποδείξει το υπόλοιπο των λογαριασμών, εναπόκειται πλέον στους Εναγόμενους να αντικρούσουν τα στοιχεία που αποτελούσαν το λογαριασμό, ώστε να πείσουν το δικαστήριο ότι οι Ενάγοντες δεν απέδειξαν την υπόθεση τους επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (βλ. Demil Imports Exports Ltd ν. Zήνων H. Kωνσταντινίδης Λτδ,
(2011)1 Α.Α.Δ. 462, Κλεάνθους Κλεάνθης και άλλος ν. Λευκόνοικο Χρηματιστηριακή Λτδ,
(2012)1 Α.Α.Δ. 1344. Eίναι γνωστή επίσης η νομολογιακή αρχή ότι τα τιμολόγια δεν εχουν αυτοδύναμη αποδεικτική ισχύ αλλά υπάρχουν για να συνεκτιμηθούν με την υπόλοιπη μαρτυρία. (βλ. Palatino Developments Ltd v Telectronics Communication Ltd
(2002)1 B Α.Α.Δ.962. Όπως περαιτέρω λέχθηκε στην υπόθεση Citi Principal Investments Ltd ν Γιωργαλλά, Πολιτική Έφεση Αρ. 271/2012, ημερ. 10/07/18: «.. η ουσία είναι ότι η εφεσείουσα, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ήτοι κατά πόσο η εκδοχή της είναι πιο πιθανή παρά όχι, είχε δώσει ικανοποιητικά στοιχεία μαρτυρίας προς υποστήριξη της αξίωσης της. Αναμφίβολα θα μπορούσε να έδινε περισσότερες λεπτομέρειες, ακόμη και να υποστήριζε την αξίωση με πρόσθετα στοιχεία και έγγραφα, αλλά εκείνο το οποίο είχε παρουσιάσει, δηλαδή, το Τεκμήριο 1, ήταν ικανοποιητικό. Πρόκειτο για κατάσταση λογαριασμού στην οποία αποτυπωνόταν όλο το ιστορικό των συναλλαγών με την εφεσίβλητη, με γνώση του περιεχομένου του από τον Μ.Ε.1, ο οποίος ως λειτουργός του Back Office ήλεγχε τις συναλλαγές. Η κατάσταση δόθηκε στην εφεσίβλητη. και ανά πάσα στιγμή μπορούσε και να γνωρίζει και να αμφισβητήσει τις πράξεις. Η εφεσίβλητη δεν αμφισβήτησε ουσιωδώς τη μαρτυρία αυτή. Η αντεξέταση του Μ.Ε.1, περιορίστηκε στην άρνηση εντολών από την εφεσίβλητη και στην απουσία γνώσης των συναλλαγών από το μάρτυρα. Η υπεράσπιση δικογραφικά δεν ήταν σύμφωνη με τις διατάξεις της Δ.21 θ.2, ότι σε αγωγές για χρέος, όπως ήταν και η επίδικη, απλή άρνηση του χρέους δεν θα είναι αποδεκτή. Η εν λόγω διάταξη δεν αφορά μόνο τις εκκαθαρισμένες χρηματικές απαιτήσεις στις οποίες αναφέρθηκε το πρωτόδικο Δικαστήριο, αλλά και τις απλές αγωγές για χρέος. Η απαίτηση αφορούσε υπόλοιπο λογαριασμού, ως μια αιτία αγωγής. Δεν χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση διότι, ως ήδη έχει λεχθεί, το Δικαστήριο χαρακτήρισε την εφεσίβλητη ως αναξιόπιστη και αναληθή μάρτυρα, επί της μαρτυρίας της οποίας δεν μπορούσε να βασισθεί. Ό,τι, λοιπόν κατέθεσε προς το αντίθετο η εφεσίβλητη αμφισβητώντας τις εντολές και τις γενόμενες συναλλαγές, παρέμεινε κενό γράμμα.» Ταυτόχρονα, όπως έχει νομολογηθεί στην υπόθεση Αθανασίου κ.ά ν. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614 , μόνο αξιόπιστη μαρτυρία μπορεί να βαρύνει την πλάστιγγα των πιθανοτήτων. Παράλληλα, όπως έχει υποδειχθεί στην απόφαση Κύπρος Ξενοφώντος ν. Κ.Ν Zoo Bar Restaurant Ltd Π.Ε 477/11 ημερομηνίας 15.12.2016, το Δικαστήριο δεν επιτρέπεται να πιθανολογεί σε επίπεδο εικασιών, ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης. Κρίνω ότι η Ενάγουσα έχει παρουσιάσει επαρκή και αξιόπιστη μαρτυρία πρωτίστως ότι έχει συνάψει συμφωνία για αγορά προιόντων της ειδικότητας της και δη μάρμαρου τραβερτίνο με τον Εναγόμενο και δη τις υπηρεσίες που παρείχε σ' αυτόν. Έχει αποδείξει τις καταγραφές της κατάστασης λογαριασμού. Θεωρώ λοιπόν ότι η μαρτυρία που παρουσιάστηκε για την τήρηση της κατάστασης λογαριασμού είναι θετική και επαρκής. Από την ενώπιον μου μαρτυρία επιβεβαιώνεται το ότι σήμερα υπάρχει οφειλόμενο υπόλοιπο ποσό. Προτού παραθέσω την κατάληξη μου κρίνω ορθό να αναφερθώ στην αξίωση Β της Έκθεσης Απαίτησης με βάση την οποία η Ενάγουσα αξιώνει νόμιμο τόκο από την 29/02/
- Η υπό κρίση αγωγή καταχωρήθηκε περί την 31/12/
- Καταρχάς δεν έχει παρουσιαστεί ενώπιον μου μαρτυρία ότι είχε συμφωνηθεί να καταβληθεί τόκος επί του ποσού σε περίπτωση καθυστέρησης πληρωμής ούτε τέθηκε κάτι ενώπιον μου ώστε να δικαιολογεί την επιδίκαση τόκου από το έτος
- Το γεγονός έκδοσης τιμολογίου το έτος 2012 δεν είναι αρκετό για να δικαιολογήσει την επιδίκαση νόμιμου τόκου από τότε. Παρατηρώ επίσης τα τιμολόγια που κατάθεσε η πλευρά της Ενάγουσας μέσω της ένορκης δήλωσης του κ Έλληνα (Τεκμήριο 4) δεν αναγράφουν οτιδήποτε για πληρωμή τόκου ούτε ότι κατέστη αυτός απαιτητός από την 29/02/
- Παρατηρώ επίσης στην κατάσταση λογαριασμού (Τεκμήριο 2) όπου γίνονταν πληρωμές έναντι των τιμολογίων δε χρεώθηκε σε καμία περίπτωση τόκος. Δε φαίνεται δηλαδή να υπήρχε οποιαδήποτε συμφωνία για πληρωμή τόκου. Συνεπώς κρίνω ορθό και δίκαιο όπως επιδικαστεί νόμιμος τόκος από την καταχώρηση της αγωγής η οποία υπενθυμίζω καταχωρήθηκε 6 χρόνια μετά από την έκδοση του τιμολογίου. Συνεπακόλουθα όλων των πιο πάνω η αγωγή επιτυγχάνει και εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου για το ποσό των €969.64σ με νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της αγωγής. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Μ-Α Στυλιανού, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο