ΝΙΝΑΣ ΗΛΙΑΣΙΔΟΥ ν. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Απαίτησης: 3205/2023, 17/10/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Απαίτησης: 3205/2023 Μεταξύ: ΝΙΝΑΣ ΗΛΙΑΣΙΔΟΥ Ενάγουσα/Αιτήτρια και
- ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ
- APS DEBT SERVICES CYPRUS LTD
- THEMIS PORTFOLIO (S1) MANAGEMENT HOLDINGS LTD Εναγόμενοι/Καθ' ων η Αίτηση Αίτηση Ενάγουσας/Αιτήτριας ημερομηνίας 13.9.2023 για παρεμπίπτοντα διατάγματα 17 Οκτωβρίου,
- Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα/Αιτήτρια: κα Δήμου Για Εναγόμενη 1/Καθ΄ ης η Αίτηση 1: κα Φωκά δια Λ. Παπαφιλίππου & Σια ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους 2 & 3/Καθ' ων η Αίτηση 2 & 3: κ. Πανάγος δια Πανάγος & Πανάγος Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Υπόβαθρο. Μέρος των γεγονότων που αφορούν την υπό κρίση Αίτηση είναι κοινώς αποδεκτά. Προκύπτουν από μαρτυρία που παρουσιάστηκε στα πλαίσια εκδίκασης της Αίτησης η οποία δεν έτυχε συγκεκριμένης αμφισβήτησης καθώς και από έγγραφα που παρουσίασαν οι διάδικοι που επίσης δεν αμφισβητήθηκαν. Προς καλύτερη κατανόηση των προς απόφαση ζητημάτων, ξεκινώ με μια συνοπτική αναφορά στα γεγονότα αυτά. Η Εναγόμενη 1 (στο εξής η «Ελληνική Τράπεζα») είναι τραπεζικό ίδρυμα. Η Εναγόμενη 2 (στο εξής η «APS») είναι εταιρεία η οποία διαχειρίζεται δάνεια εκ μέρους της Ελληνικής Τράπεζας. Η Εναγόμενη 3 (στο εξής η «Themis») είναι εταιρεία εξαγοράς πιστώσεων ως καθορίζεται στον Ν. 169(Ι)/2015). Η Ενάγουσα ήταν και είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια τεσσάρων ακινήτων στα οποία γίνεται αναφορά πιο κάτω. Περί το 2009 η Ενάγουσα συνήψε δάνειο για ποσό €350.000 με το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πετρελαιοειδών Λτδ (στο εξής το «Δάνειο»). Το Δάνειο, στην πορεία, κατέληξε από το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πετρελαιοειδών στην Ελληνική Τράπεζα. Προς εξασφάλιση του Δανείου η Ενάγουσα είχε υποθηκεύσει τρία ακίνητα της. Πρόκειται για τα ακίνητα με αριθμό εγγραφής 1/[ ], Φ/Σχ. 21/460605, Τμήμα 1, Τεμάχια [ ], [ ] και [ ], στην ενορία Άγιος Σάββας, στη Λευκωσία. Η υποθήκη εγγράφηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας με αριθμό Υ 3799/
- Περί το 2012 η Ενάγουσα υπέγραψε γραμμάτιο συνήθους τύπου για ποσό €750.000 προς όφελος κάποιου κ. Εμμανουήλ. Το γραμμάτιο είχε δοθεί στα πλαίσια μεταξύ τους συναλλαγής. Ως πρόσθετη εξασφάλιση για τις υποχρεώσεις της στη συναλλαγή, η Ενάγουσα στις 22.2.2012 υποθήκευσε υπέρ του κ. Εμμανουήλ ακίνητο της με αριθμό εγγραφής 2/[ ], Φ/Σχ/ 21/460101, Τμήμα 2, Τεμάχιο [ ], ενορία Αγίου Ανδρέα, στη Λευκωσία. Η υποθήκη εγγράφηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας με αριθμό Υ 1657/
- Η Ενάγουσα δεν τήρησε τους όρους αποπληρωμής του ποσού του γραμματίου. Ως αποτέλεσμα, ο κ. Εμμανουήλ καταχώρησε εναντίον της Ενάγουσας την αγωγή 3165/2013 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Στις 5.8.2013 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση στην αγωγή εκείνη εναντίον της Ενάγουσας και υπέρ του κ. Εμμανουήλ για ποσό €685.000 πλέον τόκους (στο εξής το «Εξ Αποφάσεως Χρέος») Η εν λόγω απόφαση περιλάμβανε και διάταγμα εκποίησης της υποθήκης Υ 1657/
- Σε ξεχωριστή συναλλαγή, περί το 2015 η Ελληνική Τράπεζα παραχώρησε πιστωτικές διευκολύνσεις στην εταιρεία J. Emmanouelle Disco Ltd ύψους €1.045.
- Ο κ. Εμμανουήλ εγγυήθηκε τις υποχρεώσεις της εταιρείας αυτής και, ως πρόσθετη εξασφάλιση, εκχώρησε προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας τα δικαιώματα του σε σχέση με το Εξ Αποφάσεως Χρέος και την υποθήκη Υ1657/2012 (στο εξής η «Συμφωνία Εκχώρησης»). Η εταιρεία J. Emmanouelle Disco Ltd παράβηκε τους όρους των πιστωτικών διευκολύνσεων και η Ελληνική Τράπεζα τερμάτισε τις διευκολύνσεις. Παράλληλα καταχώρησε την αγωγή 1823/2019 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για το οφειλόμενο προς αυτήν ποσό. Εναγόμενοι στην αγωγή εκείνη είναι η εταιρεία, ο κ. Εμμανουήλ και τρίτο νομικό πρόσωπο που παρείχαν εξασφαλίσεις για το χρέος της πρωτοφειλέτιδας εταιρείας. Στην πορεία, η Themis υποκατέστησε την Ελληνική Τράπεζα ως ενάγουσα στην εν λόγω αγωγή. Ακολούθως, η Ελληνική Τράπεζα εξασφάλισε διάταγμα ημερομηνίας 14.2.2020 στην αγωγή 3165/2013 με το οποίο υποκατέστησε τον κ. Εμμανουήλ ως ενάγοντα. Ακολούθως η Ελληνική Τράπεζα μεταβίβασε στην Themis όλα τα δικαιώματα της στη Συμφωνία Εκχώρησης (και κατ' επέκταση στο Εξ Αποφάσεως Χρέος και στην υποθήκη Υ 1657/2012). Συγκεφαλαιώνοντας τα πιο πάνω, υφίστανται σήμερα υποθήκες επί τεσσάρων συνολικά ακινήτων της Ενάγουσας. Η πρώτη είναι η υποθήκη Υ 3977/2009, επί τριών ακινήτων της Ενάγουσας, προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας. Η δεύτερη είναι η υποθήκη Υ 1657/2012, επί τέταρτου ακινήτου της Ενάγουσας, αρχικά προς όφελος του κ. Εμμανουήλ. Ο κ. Εμμανουήλ εκχώρησε τα δικαιώματα στην εν λόγω υποθήκη υπέρ της Ελληνικής Τράπεζας η οποία, με τη σειρά της, τα μεταβίβασε στη Themis. Όμως, στο μητρώο το Κτηματολογίου, ως δικαιούχος της εν λόγω υποθήκης παρουσιάζεται ακόμα ο κ. Εμμανουήλ. Περί το 2020 η Ενάγουσα ξεκίνησε μια προσπάθεια διευθέτησης όλων των υποχρεώσεων της με την Ελληνική Τράπεζα. Έγιναν διάφορες συναντήσεις και συζητήσεις μεταξύ αντιπροσώπου της Ενάγουσας και λειτουργού της APS εκ μέρους της Ελληνικής Τράπεζας και ανταλλάχθηκαν διάφορα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Αντίγραφα σχετικής αλληλογραφίας έχουν παρουσιαστεί. Οι συζητήσεις και προσπάθειες που γίνονταν είναι κοινώς αποδεκτές. Η θέση της Ενάγουσας είναι ότι το αποτέλεσμα αυτών των προσπαθειών ήταν η κατάληξη σε δεσμευτική συμφωνία διευθέτησης. Η συμφωνία αυτή προνοούσε ότι η Ενάγουσα θα μεταβίβαζε προς την Ελληνική Τράπεζα το ακίνητο που βαρύνεται με την υποθήκη Υ 1657/2012 και θα πλήρωνε ποσό €65.000 σε δύο δόσεις προς εξόφληση των οφειλών της. Παράλληλα, θα ακυρωνόταν η υποθήκη Υ 3799/2009 επί των άλλων τριών ακινήτων της Ενάγουσας. Έγγραφη συμφωνία δεν έχει υπογραφεί. Όμως, η Ενάγουσα υποστηρίζει ότι η σύναψη της συμφωνίας αποδεικνύεται από την ηλεκτρονική αλληλογραφία που ανταλλάχθηκε μεταξύ των μερών και, ειδικότερα, από ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 22.2.2021 που στάλθηκε από λειτουργό της APS προς την Ενάγουσα. Η θέση της Ελληνικής Τράπεζας είναι ότι από τις συζητήσεις είχε διαμορφωθεί ένα κοινώς αποδεκτό πλαίσιο διευθέτησης όμως τα μέρη ουδέποτε κατέληξαν σε δεσμευτική συμφωνία. Ακόμα και αν ήθελε θεωρηθεί ότι υπήρχε συμφωνία, θέση της Ελληνικής Τράπεζας είναι ότι η υλοποίηση της δεν ήταν δυνατή γιατί η Ενάγουσα δεν συμμορφώθηκε με τις υποχρεώσεις που είχε αναλάβει. Υποστηρίζει επίσης ότι με μεταγενέστρετο ηλεκτρονικό μήνυμα ενημέρωσε την Ενάγουσα ότι η διευθέτηση δεν υφίσταται πλέον. Παράλληλα, από τον Νοέμβριο 2020, η Ελληνική Τράπεζα απέστελλε προς την Ενάγουσα ειδοποιήσεις Τύπου Θ αναφορικά με το Δάνειο της. Τον Μάρτιο 2023 στάλθηκε η ειδοποίηση Τύπου Ι, τον Ιούνιο η ειδοποίηση Τύπου ΙΒ και τον Αύγουστο 2023 στάλθηκε η ειδοποίηση Τύπου ΙΑ με την οποία η Ενάγουσα ενημερώθηκε ότι τα ακίνητα της υποθήκης Υ 3799/2009 θα πωληθούν με πλειστηριασμό στις 17.10.2023, 10πμ. Παρούσα διαδικασία. Μετά από αυτές τις εξελίξεις, η Ενάγουσα καταχώρησε την παρούσα αγωγή και ταυτόχρονα καταχώρησε την υπό κρίση Αίτηση. Αγωγή. Η Ενάγουσα καταχώρησε Έντυπο Απαίτησης με βάση το Μέρος 7 Κανονισμό 1
(1)(α) των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών 2023, στις 13.9.
- Στο Έντυπο Απαίτησης καταγράφονται συνοπτικά τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα. Καταγράφεται επίσης η θέση της Ενάγουσας ότι οι διαβουλεύσεις με την Ελληνική Τράπεζα κατέληξαν σε δεσμευτική συμφωνία. Σύμφωνα με την Ενάγουσα, με την υλοποίηση της συμφωνίας θα εξοφλούνταν όλες οι υποχρεώσεις της δυνάμει του Δανείου, της Συμφωνίας Εκχώρησης καθώς και το Εξ Αποφάσεως Χρέος. Η δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας είναι ότι η Ελληνική Τράπεζα και η APS, κατά παράβαση των συμφωνηθέντων, προχώρησαν σε διαδικασία πλειστηριασμού των ακινήτων που βαρύνονται από την υποθήκη Υ 3799/
- Στη βάση αυτή, η Ενάγουσα διεκδικεί μέσω της αγωγής: (α) Δηλωτική απόφαση ότι «η συμφωνία που συνάφθηκε μεταξύ της ενάγουσας και της [Ελληνικής Τράπεζας] και [της APS] και η οποία περιέχεται και στην ηλεκτρονική αλληλογραφία ημερ. 22.2.2021 εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ και είναι δεσμευτική για τους διάδικους. (β) Δηλωτική απόφαση που να αναγνωρίζει «ότι η συμφωνία δανείου της Ενάγουσας με την [Ελληνική Τράπεζα] και η συμφωνία υποθήκευσης η οποία ενεγράφη στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο ως Υ 3799/2009 είναι άκυρη και/ή χωρίς καμία νομική ισχύ λόγω αντικατάστασης και/ή τροποποίησης της και/ή αλλαγής της από τη συμφωνία που περιέχεται στην ηλεκτρονική αλληλογραφία ημερ. 22/2/
- (γ) Διάταγμα με το οποίο «να ακυρώνεται και/ή διαγράφεται η υποθήκη του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, την οποία υπέγραψε η Ενάγουσα προς όφελος των εναγόμενων με αριθμό Υ 3799/2009». (δ) Διάταγμα με το οποίο «να ακυρώνεται η πώλησης και/ή η εκχώρηση και/ή μεταβίβαση από την [Ελληνική Τράπεζα] και/ή [την APS] προς την Themis των πιστωτικών υποχρεώσεων της ενάγουσας δυνάμει της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην αγωγή 3165/2013 ημερ. 14/02/2020 και της συμφωνίας εκχώρησης ημερ. 4/06/2015». (ε) Διάταγμα με το οποίο «να απαγορεύεται στις εναγόμενες 1-3 από του να προβούν σε οποιαδήποτε διαδικασία εκτέλεσης και/ή να λάβουν οποιαδήποτε μέτρα εκτέλεσης εναντίον της ενάγουσας για την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους της ενάγουσας προς την [Ελληνική Τράπεζα] δυνάμει της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 14/02/2020 της αγωγής 3165/13 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας». (στ) Διάταγμα με το οποίο «να ακυρώνεται και/ή διαγράφεται η υποθήκη του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας την οποία υπέγραψε η ενάγουσα προς όφελος των εναγόμενων με αριθμό Υ 1657/2012». (ζ) Διάταγμα «ειδικής εκτέλεσης της συμφωνίας που υπεγράφη μεταξύ της ενάγουσας και [της Ελληνικής Τράπεζας] και/ή [της APS] και η οποία περιέχεται στην ηλεκτρονική αλληλογραφία ημερ. 22/02/2021». (η) «Γενικές και ειδικές αποζημιώσεις εναντίον των εναγόμενων για παράβαση της σύμβασης η οποία περιέχεται στην ηλεκτρονική αλληλογραφία ημερ. 22/2/2021». (θ) Παραδειγματικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις. Αυτά αναφορικά με το Έντυπο Απαίτησης και τις αξιώσεις που εγείρει η Ενάγουσα στην αγωγή. Παρούσα Αίτηση. Ταυτόχρονα με την καταχώρηση της αγωγής, η Ενάγουσα καταχώρηση και μονομερή αίτηση με την οποία ζητούσε την έκδοση δύο ενδιάμεσων διαταγμάτων. Τα διατάγματα δεν εκδόθηκαν μονομερώς και δόθηκαν οδηγίες όπως η Αίτηση επιδοθεί προς τους Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 ώστε να ακουστούν πριν την απόφαση επί αυτής. Με την Αίτηση, η Ενάγουσα ζητά την έκδοση δύο ενδιάμεσων διαταγμάτων. Ειδικότερα, ζητά: (α) Διάταγμα που να απαγορεύει στην Ελληνική Τράπεζα και την APS να προχωρήσουν στην εκποίηση των ακινήτων που βαρύνονται με την υποθήκη Υ 3799/2009, και (β) Διάταγμα που να απαγορεύσει στην Ελληνική Τράπεζα, την APS και την Themis να εκποιήσουν το ακίνητο που βαρύνεται με την υποθήκη Υ 1657/
- Η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Ενάγουσας. Στην ένορκη της δήλωση αναφέρεται στα μη αμφισβητούμενα γεγονότα που έχω ήδη παραθέσει πιο πάνω. Σε σχέση με τις διαβουλεύσεις για συνολική διευθέτηση των οφειλών της, η Ενάγουσα αναφέρει ότι μέσω αντιπροσώπου της είχε συναντήσεις και τηλεφωνικές συνομιλίες με την APS η οποία ενεργούσε ως αντιπρόσωπος της Ελληνικής Τράπεζας. Αναφέρει ότι με τους λειτουργούς της PAS, κ. Κυριάκου και κα Φωτίου, ανταλλάχθηκαν προτάσεις και τα μέρη κατέληξαν σε συμφωνία. Σύμφωνα με όσα αναφέρει η Ενάγουσα, από την αρχή των διαβουλεύσεων έγινε αποδεκτό από τον κ. Κυριάκου και την κα Φωτίου ότι στο υπόλοιπο του Δανείου της περιλαμβάνονταν υπερχρεώσεις και παράνομες χρεώσεις που ανέρχονταν σε «πολλές χιλιάδες ευρώ». Η συμφωνία στην οποία κατέληξαν, κατά την Ενάγουσα, προνοούσε ότι το ακίνητο που βαρυνόταν με την υποθήκη Υ 1657/2012 θα μεταβιβαζόταν προς την Ελληνική Τράπεζα και επιπλέον η Ενάγουσα θα πλήρωνε ποσό €65.000 σε μετρητά με δύο δόσεις. Η 1η δόση για ποσό €25.000 θα ήταν πληρωτέα κατά την μεταβίβαση του ακινήτου και η 2η δόση για ποσό €40.000 θα ήταν πληρωτέα εντός 6 μηνών από την πληρωμή της 1ης δόσης. Η συμφωνία προνοούσε επίσης ότι με την μεταβίβαση του ακινήτου που βαρυνόταν με την υποθήκη Υ 1657/2012, η Ελληνική Τράπεζα θα προχωρούσε με απάλειψη και διαγραφή της υποθήκης Υ 3799/2009 από τα άλλα τρία ακίνητα της. Η Ενάγουσα παρουσιάζει μηνύματα που ανταλλάχθηκαν με τον κ. Κυριάκου και την κα Φωτίου μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και υποστηρίζει ότι αποτυπώνουν τη συμφωνία των μερών η οποία ήταν δεσμευτική. Στέκεται ιδιαίτερα στο περιεχόμενο ηλεκτρονικού μηνύματος ημερομηνίας 22.2.2021 που της είχε αποστείλει ο κ. Κυριάκου για το οποίο η Ενάγουσα αναφέρει ότι αποτυπώνει τη συμφωνία στην οποία κατέληξαν. Θέση της Ενάγουσας είναι ότι η σύναψη αυτής της συμφωνίας ακύρωσε τόσο το Δάνειο της με την Ελληνική Τράπεζα όσο και τη Συμφωνία Εκχώρησης μεταξύ του κ. Εμμανουήλ και της Ελληνικής Τράπεζας. Η Ενάγουσα αναφέρει ότι κατά τον Σεπτέμβριο 2020 της ζητήθηκε από την Ελληνική Τράπεζα να εξασφαλίσει τις απαραίτητες βεβαιώσεις και έγγραφα για να διενεργηθεί η μεταβίβαση του ακινήτου που βαρύνεται με την υποθήκη Υ 1657/2012 και αυτή εξασφάλισε σχετικές βεβαιώσεις από το Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λευκωσίας, Δήμο Λευκωσίας και Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας Λευκωσίας. Παράλληλα ζητούσε από τον κ. Κυριάκου και την κα Φωτίου να την ενημερώσουν πότε θα προχωρούσαν στην υλοποίηση της συμφωνίας και αυτοί την προέτρεπαν να περιμένει την ετοιμασία των σχετικών εγγράφων. Η Ενάγουσα παρουσιάζει σειρά αλληλογραφίας προς στοιχειοθέτηση των αναφορών της. Να προσθέσω παρενθετικά ότι σε κάποια από τα μηνύματα που αποστέλλονται από τους λειτουργούς της APS υπάρχει η εξής αναγραφή: «Το παρόν μήνυμα αποστέλλεται εκ μέρους και για λογαριασμό της [Ελληνικής Τράπεζας], άνευ βλάβης, υπό την ιδιότητα της [APS] ως εξουσιοδοτημένος και νόμιμος αντιπρόσωπος της τράπεζας.» Η πιο πάνω ένδειξη περιλαμβάνεται και στο ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 22.2.2021 που, σύμφωνα με την Ενάγουσα αποτυπώνει τη συμφωνία στην οποία κατέληξαν τα μέρη. Το εν λόγω μήνυμα είχε αποσταλεί από τον κ. Κυριάκου προς την ίδια με το εξής περιεχόμενο: «Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι το αίτημα σας για πλήρη διευθέτηση του δανεισμού σας έχει εγκριθεί με την ανταλλαγή του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 2/45 για το ποσό των €647.500,00 εκ των οποίων το ποσό των €320.000 θα κατατεθεί στο προσωπικό σας δάνειο και το υπόλοιπο στο δάνειο της εταιρείες J. Emmanouelle Disco Ltd. Επιπρόσθετα, €65.0000 θα καταβληθούν από εσάς σε μετρητά. Με την μεταβίβαση του ακινήτου στην τράπεζα θα κατατεθούν οι €25.000 και οι υπόλοιπες €40.000 εντός 6 μηνών προς πλήρη εξόφληση του δανεισμού σας.» Στη δέσμη ηλεκτρονικών μηνυμάτων που παρουσίασε η Ενάγουσα περιλαμβάνεται και προγενέστερο μήνυμα ημερομηνίας 7.9.2020 από την κα Φωτίου προς τον σύζυγο της Ενάγουσας που επίσης φέρει την ένδειξη «άνευ βλάβης». Σύμφωνα με το περιεχόμενο του: «Δια του παρόντος ηλεκτρονικού μηνύματος, το οποίο αποστέλλεται εκ μέρους και για λογαριασμό της [Ελληνικής Τράπεζας] υπό την ιδιότητα της APS ως εξουσιοδοτημένος και νόμιμος αντιπρόσωπος της τράπεζας, σας ενημερώνουμε, άνευ βλάβης και με πλήρη επιφύλαξη των δικαιωμάτων της τράπεζας και/ή της APS, για τα ακόλουθα: Το αίτημα της συζύγου σας (εκ μέρους της οποίας ενεργείτε) για διευθέτηση των οφειλών της έχει τύχει εξέτασης και έγκρισης. Παρακαλώ σημειώστε ότι οι ακριβείς όροι και/ή προϋποθέσεις της έγκρισης καθώς και το διαδικαστικό μέρος της υλοποίησης αυτής θα σας κοινοποιηθούν με ξεχωριστή επιστολή. Παρακαλώ όπως προβείτε στις ακόλουθες ενέργειες: . Η τράπεζα και/ή η APS σημειώνουν ότι η εξέταση οποιασδήποτε εισήγηση και/ή πρότασης και η διενέργεια οποιωνδήποτε διαπραγματεύσεων ή συζητήσεως με την τράπεζα και/ή την APS δεν συνιστά δέσμευση ή υποχρέωση εκ μέρους της τράπεζας και/ή της APS να συνάψει οποιαδήποτε συμφωνία και/ή να αποδεχτεί οποιαδήποτε πρόταση και/ή να προχωρήσει σε οποιαδήποτε διευθέτηση αναφορικά με τις υποχρεώσεις και/ή το χρέος σας προς την τράπεζα. Η [APS] και η [Ελληνική Τράπεζα] επιφυλάσσουν πλήρως όλα τα δικαιώματα τους.» Η Ενάγουσα παρουσιάζει επίσης, μεταξύ άλλων, ηλεκτρονικό μήνυμα από την κα Φωτίου ημερομηνίας 2.4.2021 που αναφέρει τα εξής: «Να σας αναφέρω ότι τα έγγραφα της υπόθεσης σας έχουν ετοιμαστεί από το νομικό τμήμα της APS και έχουν σταλεί για περαιτέρω έλεγχο στο νομικό τμήμα της Ελληνικής Τράπεζας λόγω της ιδιαιτερότητας της υπόθεσης που εμπλέκονται δύο τμήματα και δύο πελάτες.» Στα ηλεκτρονικά μηνύματα που επισυνάπτει περιλαμβάνεται και μήνυμα από τον κ. Κυριάκου ημερομηνίας 25.4.2023 το οποίο επίσης φέρει το πιο πάνω λεκτικό για επιφύλαξη δικαιωμάτων. Σύμφωνα με το περιεχόμενο του: «Δυστυχώς η καθυστέρηση έχει προκύψει λόγω του ότι η υποχρέωση του κ. Εμμανουήλ μαζί με την εξασφάλιση του (το προσφερόμενο ακίνητο για ανταλλαγή) τύχει [sic] πλέον διαχείρισης από την [Themis] ενώ το δάνειο της [Ενάγουσας] από την [APS], με αποτέλεσμα να υπάρχουν πλέον πρακτικά θέματα για τη διαχείριση της υπόθεσης και από πιο [sic] τμήμα. Απολογούμαστε για την καθυστέρηση.» Σύμφωνα με την Ενάγουσα, από τη σύναψη της συμφωνίας μέχρι τις αρχές Αυγούστου 2023 «αναμέναμε από την [Ελληνική Τράπεζα] και την [APS] να μας ορίσουν ημερομηνία για την από κοινού μεταβίβαση του ακινήτου και την καταβολή του ποσού των €65.000 με τμηματική καταβολή. Κατά τον μήνα Μάιο 2023 η APS ισχυρίστηκε ότι τις πιστωτικές μου υποχρεώσεις προς την Ελληνική Τράπεζα δυνάμει [του Εξ Αποφάσεως Χρέους] χειρίζεται πλέον η Themis, χωρίς όμως να υπάρχει ξεκάθαρη θέση [της Ελληνικής Τράπεζας και ΑPS] για το τι μέλλει γενέσθαι.» Η Ενάγουσα αναφέρει ότι «εν τω μεταξύ κατά διαστήματα λάμβανα επιστολές προειδοποιητικές Τύπου Θ μέσω ταχυδρομείου» οι οποίες αφορούσαν το Δάνειο με την Ελληνική Τράπεζα και την υποθήκη Υ 3799/
- Επικοινωνούσε, προσθέτει με τον κ. Κυριάκου και την κα Φωτίου οι οποίοι της έλεγαν να τις αγνοήσει και τη βεβαίωναν ότι πρόκειται για τυπικές επιστολές που στέλνονται μέσω αυτοματοποιημένου συστήματος και τη διαβεβαίωναν κάθε φορά ότι η μεταξύ τους συμφωνία είναι σε ισχύ και ότι παραμένει σε εκκρεμότητα μόνο η υλοποίηση της. Στις 25.4.2023 η Ενάγουσα έλαβε μέσω ιδιώτη επιδότη την ειδοποίηση τύπου Ι ημερομηνίας 30.3.2023 η οποία αφορούσε το δάνειο της με την Ελληνική Τράπεζα και την υποθήκη Υ 3799/
- Όταν επικοινώνησε ο δικηγόρος της με τον κ. Κυριάκου σχετικά, αυτός απάντησε με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 2.5.2023 αναφέροντας: «Οι εν λόγω επιστολές αποστέλλονται από άλλο τμήμα της εταιρείας το οποίο ακολουθεί τις δικές του διαδικασίες και δεν γνωρίζουμε κάτι περισσότερο. Ως επακόλουθο, εισήγηση μας όπως κινηθείτε όπως εσείς κρίνετε σωστό για να προστατέψετε τον πελάτη σας.» Ακολούθως, στις 23.6.2023 έλαβε την ειδοποίηση τύπου ΙΒ μέσω ιδιωτικής επίδοσης. Επικοινώνησε εκ νέου με την Ελληνική Τράπεζα και ορίστηκε προσωπική συνάντηση στις 10.8.
- Πριν τη συνάντηση, στις 7.8.2023 έλαβε με διπλοσυστημένο ταχυδρομείο την ειδοποίηση Τύπου ΙΑ ημερομηνίας 2.8.2023 με την οποία ενημερώθηκε ότι ορίστηκε ημερομηνίας εκποίησης της υποθήκης Υ 3799/2009 στις 17.10.2023, 10πμ. Κατά τη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στις 10.8.2023 οι λειτουργοί της APS την ενημέρωσαν ότι η συμφωνία τους δεν μπορεί να υλοποιηθεί γιατί το Εξ Αποφάσεως Χρέος μεταφέρθηκε στην Themis. Ένεκα αυτού δεν επιθυμούσαν οι δύο υποχρεώσεις και αντίστοιχες υποθήκες να τύχουν κοινής διευθέτησης. Αναφέρει επίσης ότι κατά τη συνάντηση δέχθηκε πίεση να πληρώσει το ποσό των €375.000 άμεσα και εφάπαξ, ώστε να ακυρωθεί ο πλειστηριασμός. Συμπληρώνει ότι ουδέποτε έλαβε ειδοποίηση ότι η Ελληνική Τράπεζα είχε πρόθεση να μεταβιβάσει το Εξ Αποφάσεως Χρέος στην Themis και αμφισβητεί την ορθότητα της διαδικασίας που ακολουθήθηκε. Υποστηρίζει ότι η Ελληνική Τράπεζα, η APS και η Themis παραβίασαν τις πρόνοιες της συμφωνίας που είχε επιτευχθεί και η οποία «στην ουσία ακύρωσε την συμφωνία δανείου και υποθήκης που είχα συνάψει με την Ελληνική Τράπεζα και τα δικαιώματα των εναγόμενων όπως αυτά πηγάζουν από την Συμφωνία Εκχώρησης.» Αναφέρει επίσης ότι τα ακίνητα που βαρύνονται με την υποθήκη Υ 3799/2009 τα οποία πρόκειται να πωληθούν με πλειστηριασμό στις 17.10.2023 είναι «το κύριο εισόδημα εμένα και της οικογένειας μου. Πρόκειται για ακίνητα, εντός των οποίων ασκείται επαγγελματική δραστηριότητα. Συγκεκριμένα στο κτήριο δραστηριοποιείται επιχείρηση ενοικίασης δωματίων και διαμερισμάτων. Η επιχείρηση αυτή αποτελεί την κύρια μου πηγή εισοδήματος και την κύρια επαγγελματική μου δραστηριότητα.» Καταλήγει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου και της νομολογίας για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και ότι εάν εκποιηθούν τα ακίνητα τότε θα απωλέσει το δικαίωμα της να διεκδικήσει την εκτέλεση της συμφωνίας στην οποία είχε καταλήξει για διευθέτηση των υποχρεώσεων της. Προσθέτει ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της έκδοσης των διαταγμάτων και διατήρησης του status quo. Αυτή είναι, συνοπτικά, η μαρτυρία στη βάση της οποίας ζητήθηκε μονομερώς η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Όπως ανέφερα πιο πάνω, τα διατάγματα δεν εκδόθηκαν μονομερώς και δόθηκαν οδηγίες για επίδοση της Αίτησης. Οι Εναγόμενοι 1-3 εμφανίστηκαν στη διαδικασία και ήγειραν ένσταση. Ένσταση Ελληνικής Τράπεζας. Οι λόγοι ένστασης που προβάλλονται εστιάζουν ουσιαστικά στο ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32
(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου και, συνεπώς, δεν μπορούν να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Η ένσταση της Ελληνικής Τράπεζας υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση λειτουργού της τράπεζας, τοποθετημένου στην Υπηρεσία Υποστήριξης Χορηγήσεων. Στην ένορκη του δήλωση αναφέρεται στα μη αμφισβητούμενα γεγονότα. Πέραν αυτού προσθέτει ότι περί το 2017 είχε συμφωνηθεί τροποποίηση των όρων του Δανείου της Ενάγουσας με την Ελληνική Τράπεζα, με επέκταση του χρόνου αποπληρωμής και μείωση του επιτοκίου. Όμως, ο λογαριασμός του Δανείου συνέχισε να παρουσιάζει καθυστερήσεις, το Δάνειο παραμένει μη εξυπηρετούμενο και το υπόλοιπο στις 4.10.2023 ανέρχεται περίπου σε €450.
- Αναφέρεται επίσης στη συναλλαγή της Ενάγουσας με τον κ. Εμμανουήλ που οδήγησαν στην υποθήκη Υ 1657/2012, στην αγωγή που ο κ. Εμμανουήλ καταχώρησε εναντίον της Ενάγουσας και στην απόφαση που εκδόθηκε στα πλαίσια εκείνης της αγωγής. Ακολούθως, αναφέρεται στην Συμφωνία Εκχώρησης των δικαιωμάτων του κ. Εμμανουήλ υπέρ της Ελληνικής Τράπεζας σε σχέση με το Εξ Αποφάσεως Χρέος και την υποθήκη Υ 1657/
- Ο ενόρκως δηλών συμφωνεί ότι υπήρχαν συζητήσεις για διευθέτηση των οφειλών της Ενάγουσας και ότι στις 22.2.2021 λήφθηκαν εγκρίσεις της προτεινόμενης διευθέτησης. Προσθέτει ότι με την πάροδο του χρόνου τα δεδομένα που λήφθηκαν υπόψη στις συζητήσεις πριν την έγκριση που δόθηκε για την προτεινόμενη διευθέτηση διαφοροποιήθηκαν. Συγκεκριμένα το χρέος αυξήθηκε ενώ η αγοραία αξία του ακινήτου μειώθηκε κατά €23.
- Παρουσιάζει 2 εκθέσεις εκτίμησης του 2019 και 2 εκθέσεις εκτίμησης του Μαΐου 2021 για να δείξει τη μείωση στην αξία. Σημειώνει ότι ουδέποτε συμφωνήθηκε πως θα καλυπτόταν αυτή η διαφορά. Προσθέτει περαιτέρω ότι η Ελληνική Τράπεζα άρχισε να αποστέλλει τις ειδοποιήσεις Τύπου Θ από τον Νοέμβριο 2020 και ακολούθησαν ακόμα 8 τέτοιες ειδοποιήσεις. Σημειώνει ότι η Ελληνική Τράπεζα, ως ένδειξη καλής θέλησης και για να δώσει στην Ενάγουσα τον χρόνο να εξασφαλίσει τους πόρους για μεταβίβαση του ακινήτου που βαρύνεται με την υποθήκη Υ 1657/2012 καθυστέρησε μέχρι τον Μάρτιο 2023 να ενεργοποιήσει τη διαδικασία του Μέρους VIA του Νόμου 9/
- Εν τω μεταξύ, το Εξ Αποφάσεως Χρέος μεταβιβάστηκε στην Themis στις 7.2.
- Στις 22.5.2023, η Ελληνική Τράπεζα ενημέρωσε την Ενάγουσα ότι η προηγούμενη απόφαση για διευθέτηση του χρέους της παύει να ισχύει. Ανεξάρτητα από τη θέση της Ελληνικής Τράπεζας ότι τα μέρη ουδέποτε κατέληξαν σε δεσμευτική συμφωνία, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι για να πραγματοποιηθεί η μεταβίβαση του ακινήτου προς υλοποίηση της διευθέτησης, η Ενάγουσα όφειλε να εξασφαλίσει βεβαιώσεις για πληρωμή φόρου κεφαλαιουχικών κερδών από το Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων. Προσθέτει ότι η Ενάγουσα ενημερώθηκε ότι η περίπτωση της δεν μπορούσε να εξαιρεθεί από την καταβολή της συγκεκριμένης φορολογίας. Η Ενάγουσα δεν πλήρωσε αυτή τη φορολογία και δεν εξασφάλισε τη σχετική βεβαίωση, η οποία ήταν απαραίτητη για να διενεργηθεί η μεταβίβαση για σκοπούς της προτεινόμενης διευθέτησης. Συνεπώς, καταλήγει ότι, η διευθέτηση δεν μπορούσε να υλοποιηθεί γιατί η Ενάγουσα δεν είχε συμμορφωθεί με την αντίστοιχη υποχρέωση της που ήταν απαραίτητη για τη μεταβίβαση του ακινήτου που βαρύνεται από την υποθήκη Υ 1657/
- Αναφορικά με τη διαδικασία πλειστηριασμού των ακινήτων που βαρύνονται με την υποθήκη Υ 3799/2009 που βρίσκεται σε εξέλιξη, ο ενόρκως δηλών αμφισβητεί ότι στα ακίνητα ασκεί επαγγελματική δραστηριότητα η Ενάγουσα. Παρουσιάζει κατάσταση προσωπικών οικονομικών στοιχείων φυσικών προσώπων που είχε συμπληρώσει και παραδώσει η Ενάγουσα στην Ελληνική Τράπεζα σύμφωνα με την οποία δηλώνει αρχιτέκτονας, αυτοεργοδοτούμενη. Παρουσιάζει επίσης δύο εκτιμήσεις που είχαν ετοιμαστεί για σκοπούς του πλειστηριασμού τον Ιούλιο 2023 στη βάση των οποίων καθορίστηκε η επιφυλασσόμενη τιμή πώλησης. Στις εκτιμήσεις αυτές αναφέρεται ότι στο ακίνητο υπάρχουν υποστατικά που ενοικιάζονται. Το ισόγειο είναι ενοικιασμένο προς €1.200 μηνιαίως ενώ ο όροφος ενοικιάζεται προς €1.600 με βραχυπρόθεσμες ενοικιάσεις σε φοιτητές του προγράμματος Erasmus. Σημειώνει ότι τα ακίνητα αυτά δεν εμπίπτουν στην έννοια του όρου «επαγγελματική στέγη» που αποδίδεται από τον Ν. 9/1995 και υποστηρίζει ότι με βάση τις πρόνοιες της υποθήκης Υ3799/2009 η Ενάγουσα όφειλε να είχε εξασφαλίσει την προηγούμενη συγκατάθεση της Ελληνικής Τράπεζας πριν την ενοικίαση των ακινήτων. Τέλος, αναφέρει ότι η Ελληνική Τράπεζα είναι σε θέση να πληρώσει οποιαδήποτε απόφαση τυχόν εκδοθεί εναντίον της στην αγωγή και, συνεπώς, δεν τίθεται θέμα να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά η Ενάγουσα εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Αυτά αναφορικά με την ένσταση της Ελληνικής Τράπεζας. Ένσταση APS και Themis. Αντίστοιχους λόγους ένστασης εγείρουν η APS και η Themis. Η ένσταση τους υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση λειτουργού της Themis του Τμήματος Δικαστικών Υποθέσεων. Πέραν των μη αμφισβητούμενων γεγονότων, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι, στις διαβουλεύσεις που γίνονταν για διευθέτηση των οφειλών της Ενάγουσας, η Themis ενεργούσε ως αντιπρόσωπος της Ελληνικής Τράπεζας και μόνο υπό αυτή την ιδιότητα εμπλέκεται στα γεγονότα. Σημειώνει ότι η APS αποκάλυψε την ιδιότητα της αυτή εξ αρχής. Συνεπώς, είναι η θέση του ότι, στη βάση του άρθρου 190 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149 καμία προσωπική δέσμευση ή υποχρέωση έχει η Themis για την εμπλοκή της. Αναφορικά με την υποθήκη Υ 3799/2009, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι η Themis ουδεμία σχέση έχει με την εν λόγω υποθήκη και τα ακίνητα που επιβαρύνει. Σε σχέση με την υποθήκη Υ 1657/2012 τόσο αυτή όσο και όλα τα δικαιώματα των πιστωτικών διευκολύνσεων που είχαν παραχωρηθεί στην J. Emmanouelle Disco Ltd από την Ελληνική Τράπεζα, μεταβιβάστηκαν από την Ελληνική Τράπεζα στην Themis στη βάση του Ν. 169(Ι)/2015 στις 22.2.
- Συνεπεία της μεταβίβασης η Themis υποκατέστησε την Ελληνική Τράπεζα σε όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις της σε σχέση με την υποθήκη Υ 1657/2012 και το Εξ Αποφάσεως Χρέος. Διαφωνεί ότι η Ενάγουσα δεν είχε ενημερωθεί για την μεταβίβαση των δικαιωμάτων στο Εξ Αποφάσεως Χρέος και στην υποθήκη Υ 1657/2012 και αναφέρει ότι έγινε σχετική δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα και στάλθηκαν επιστολές από την Ελληνική Τράπεζα και την Themis, ημερομηνίας 17.2.2023 και 3.3.2023, αντίγραφα των οποίων παρουσιάζει. Προσθέτει ότι η Themis δεν είχε υποχρέωση βάση της νομοθεσίας να ενημερώσει την Ενάγουσα, καθότι οφειλέτης σε εκείνη τη χορήγηση ήταν η εταιρεία J. Emmanouelle Disco Ltd ενώ στα μητρώα του Κτηματολογίου ο εγγεγραμμένος δικαιούχος της υποθήκης εκείνης είναι ακόμα ο κ. Εμμάνουηλ και όχι η Themis. Παρουσιάζει πιστοποιητικό έρευνας στο οποίο καταγράφεται ως δικαιούχος της υποθήκης Υ 1657/2012 ο κ. Εμμάνουηλ. Ενόψει αυτού σημειώνει ότι η Themis δεν είναι ακόμα σε θέση να εξασκήσει οποιοδήποτε δικαίωμα σε σχέση με την υποθήκη Υ 1657/2012 . Προσθέτει ότι καμία απόφαση έχει ληφθεί ούτε ενέργεια έχει γίνει από την Themis για εκποίηση του ακινήτου που βαρύνεται με την υποθήκη Υ 1657/2012 και καμία ειδοποίηση για σκοπούς πλειστηριασμού έχει σταλθεί. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα το υπόλοιπο της οφειλής της εταιρείας J. Emmanouelle Disco Ltd ανέρχεται σήμερα περίπου σε €1.280.000 και η υποθήκη Υ 1657/2012 είναι η κυριότερη εξασφάλιση του δανείου εκείνου. Το εν λόγω ακίνητο, σύμφωνα με τον τίτλο ιδιοκτησίας, είναι οικόπεδο. Προσθέτει ότι τρίτο πρόσωπο έχει καταχωρήσει ΜΕΜΟ επί του ακινήτου που βαρύνεται με την υποθήκη Υ 1657/2012 το οποίο δεν είναι μέρος της παρούσας διαδικασίας. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα, δεν έχουν καταστεί διάδικοι όλα τα επηρεαζόμενα, αναγκαία πρόσωπα. Παραπέμπει στον κ. Εμμανουήλ, στην εταιρεία J. Emmanouelle Disco Ltd, σε τρίτο πρόσωπο που εγγυήθηκε τις υποχρεώσεις της J. Emmanouelle Disco Ltd και την δικαιούχο του Μεμο επί του ακινήτου. Ενδεχόμενη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα, θα έχει ως αποτέλεσμα να επηρεαστούν τα δικαιώματα άλλων προσώπων, χωρίς όμως να τους δοθεί η δυνατότητα να ακουστούν. Προσθέτει ότι αυτά τα πρόσωπα δεν εμπλέκονται στην συμφωνία διευθέτησης που επικαλείται η Ενάγουσα. Ενόψει των πιο πάνω, υποστηρίζει ότι καμία βάση αγωγής και, κατά συνέπεια, καμιά πιθανότητα επιτυχίας υπάρχει στις αξιώσεις που εγείρονται εναντίον της APS και της Themis. Σημειώνει περαιτέρω ότι η εκποίηση της υποθήκης Υ 1657/2012 έχει ήδη διαταχθεί από το Δικαστήριο στα πλαίσια της εκ συμφώνου απόφασης που εκδόθηκε στην αγωγή 3165/2013 και δεν δύναται το παρόν Δικαστήριο να επέμβει σε εκείνο το διάταγμα. Αναφορικά με τις διαβουλεύσεις για διευθέτηση των υποχρεώσεων της Ενάγουσας, ο ενόρκως δηλών αναφέρει όλες οι επικοινωνίες ήταν άνευ βλάβης, υπό την αίρεση υπογραφής συμφωνίας διευθέτησης η οποία ουδέποτε υπεγράφη. Ο ενόρκως δηλών αναφέρεται επίσης στην καθυστέρηση με την οποία προωθείται η παρούσα Αίτηση από την Ενάγουσα. Σημειώνει ότι η ειδοποίηση Τύπου Ι είχε αποσταλεί από τον Μάρτιο 2023 και οι επιστολές τερματισμού από τον Ιούνιο
- Όμως η Ενάγουσα αντί να αποταθεί έγκαιρα στο Δικαστήριο επέλεξε να περιμένει μέχρι τις 13.9.2023 αφού ο πλειστηριασμός είχε καθοριστεί για τις 17.10.
- Σημειώνει τέλος ότι η Themis έχει την οικονομική δυνατότητα να πληρώσει το ποσό οποιασδήποτε απόφασης τυχόν εκδοθεί εναντίον της και υπέρ της Ενάγουσας και επομένως δεν τίθεται θέμα πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς στην Ενάγουσα εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, κατά τον ενόρκως δηλούντα, θα ισοδυναμούσε με αποστέρηση στην APS και Themis της δυνατότητας να εξασκήσουν τα συμβατικά δικαιώματα τους, η οφειλή θα διογκώνεται ενώ η αξία του ενυπόθηκου ακινήτου δεν καλύπτει το σημερινό ύψος του χρέους. Συμπληρωματική μαρτυρία Ενάγουσας. Μετά την καταχώρηση των ενστάσεων της Ελληνικής Τράπεζας, της APS και της Themis, η Ενάγουσα καταχώρησε συμπληρωματική μαρτυρία προς απάντηση. Με τη συμπληρωματική μαρτυρία της επαναλαμβάνει τη θέση της για σύναψη συμφωνίας διευθέτησης με την Ελληνική Τράπεζα. Αναφορικά με την δέσμευση της για πληρωμή ποσού €65.000, η Ενάγουσα αναφέρει ότι η πληρωμή θα γινόταν τμηματικά και ότι η πρώτη δόση ήταν πληρωτέα με τη μεταβίβαση του ακινήτου της υποθήκης Υ 1657/2012 που ουδέποτε έγινε. Συνεπώς, αναφέρει, το ποσό της πρώτης δόσης ουδέποτε κατέστη πληρωτέο. Σημειώνει επίσης ότι μέσω της παρούσας διαδικασίας ενημερώθηκε για πρώτη φορά σε σχέση με το ζήτημα της μείωσης της εκτιμημένης αξίας του ακινήτου. Προσθέτει ότι ήταν ανέκαθεν έτοιμη να πληρώσει τον Φόρο Κεφαλαιουχικών Κερδών εάν αυτός ήταν πληρωτέος όμως υπήρχε ασάφεια ως προς το κατά πόσο, υπό τις περιστάσεις, η μεταβίβαση του ακινήτου στα πλαίσια της διευθέτησης εξαιρείτο από την υποχρέωση καταβολής Φόρου Κεφαλαιουχικών Κερδών. Αναφέρει επίσης ότι η διαδικασία της διευθέτησης δεν είχε προχωρήσει σε τέτοιο στάδιο που να είναι δυνατός ο υπολογισμός του φόρου αυτού. Προσθέτει ότι ακόμα και μετά την αποστολή του ηλεκτρονικού μηνύματος ημερομηνίας 22.5.2023, οι λειτουργοί της APS δεν ήταν ξεκάθαροι ότι δεν θα υλοποιηθεί η μεταξύ τους συμφωνία. Δέχεται ότι δραστηριοποιείτο ως αυτοεργοδοτούμενη αρχιτέκτονας, όμως αναφέρει ότι τερμάτισε αυτή την εργασία από το 2013 και επισυνάπτει σχετική επιστολή από την Υπηρεσία Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Επαναλαμβάνει ότι τα έσοδα από την ενοικίαση των ακινήτων που βαρύνονται από την υποθήκη Υ 3799/2009 είναι η κύρια πηγή εισοδήματος της και συντήρησης της ιδίας και του ανήλικου τέκνου της και, συνεπώς, τα ακίνητα αποτελούν την επαγγελματική της στέγη. Σε απάντηση όσων αναφέρονται στην ένορκη δήλωση των APS και Themis, διαφωνεί ότι οι εταιρείες αυτές δεν είναι μέρη της συμφωνίας διευθέτησης. Σημειώνει ότι όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι είναι μέρη της διαδικασίας καθότι οι υποχρεώσεις της εταιρείας J. Emmanouelle Disco Ltd δεν την αφορούν ενώ η εκχώρηση από τον κ. Εμμανουήλ προς την Ελληνική Τράπεζα των δικαιωμάτων του σε σχέση με την υποθήκη και το Εξ Αποφάσεως Χρέος τον καθιστούν άσχετο με τη διαδικασία. Αναφορικά με το τρίτο πρόσωπο το οποίο έχει εγγράψει ΜΕΜΟ επί του ακινήτου που βαρύνεται με την υποθήκη Υ 1657/2012, αναφέρει ότι αυτό είναι άσχετο με την παρούσα διαδικασία γιατί το ΜΕΜΟ είναι μεταγενέστερο της συμφωνίας διευθέτησης που επικαλείται. Καταγράφει επίσης τη θέση ότι το ΜΕΜΟ, για την ύπαρξη του οποίου η ίδια ενημερώθηκε τον Ιούλιο 2023, καταχωρήθηκε παράτυπα και πρέπει να διαγραφεί. Συμπληρωματική μαρτυρία Ελληνικής Τράπεζας. Η μαρτυρία της παρούσας Αίτησης ολοκληρώθηκε με την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους της Ελληνικής Τράπεζας. Σε αυτήν, ο ενόρκως δηλών επαναλαμβάνει ότι η Ενάγουσα ενημερώθηκε ότι η διευθέτηση που συζητήθηκε δεν ίσχυε πλέον με το ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 22.5.
- Παραπέμπει επίσης σε άλλα ηλεκτρονικά μηνύματα με τα οποία ενημερώνεται η Ενάγουσα για την υποχρέωση της για υπολογισμό και εξόφληση του φόρου κεφαλαιουχικών κερδών για σκοπούς της μεταβίβασης. Διαφωνεί ότι η Ενάγουσα δεν εξασκεί το επάγγελμα του αρχιτέκτονα και παρουσιάζει στοιχεία από το ηλεκτρονικό μητρώο του ΕΤΕΚ για το τρέχον έτος σύμφωνα με τα οποία η Ενάγουσα είναι εγγεγραμμένο μέλος του ΕΤΕΚ και διατηρεί τη σχετική άδεια ενώ επισημαίνει ότι το έντυπο στο οποίο η ίδια δήλωσε ότι είναι αρχιτέκτονας, αυτοεργοδοτούμενη, φέρει ημερομηνία 2.6.
- Αυτό είναι, συνοπτικά, το σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε για σκοπούς της Αίτησης. Αγορεύσεις συνηγόρων. Στα πλαίσια της ακρόασης της αίτησης, οι συνήγοροι της κάθε πλευράς παρουσίασαν τις θέσεις τους σε γραπτές αγορεύσεις τις οποίες έχω μελετήσει. Έχω επίσης μελετήσει τα επιχειρήματα που ανέπτυξαν κατά τις προφορικές τους αγορεύσεις ενώπιον του Δικαστηρίου και τη νομολογία στην οποία παραπέμπουν. Ανάλυση. Προχωρώ επομένως, στην εξέταση της ουσίας της αίτησης. Εν αρχή, σημειώνω το εξής. Παρέθεσα στην αρχή κάποια γεγονότα τα οποία δεν διέκρινα να αμφισβητούνται από τα μέρη. Επί άλλων γεγονότων, όπως φαίνεται από την αναφορά μου στην υπόλοιπη μαρτυρία, υπάρχει διαφωνία. Η ουσιαστική διαφωνία των μερών συνίσταται στο κατά πόσο οι διαβουλεύσεις μεταξύ της Ενάγουσας και της APS είχαν ως αποτέλεσμα την κατάληξη σε δεσμευτική συμφωνία. Εάν ναι, τότε υπάρχει περαιτέρω διαφωνία ως προς το ποιο μέρος ευθύνεται για τη μη υλοποίηση των συμφωνηθέντων. Διευκρινίζω ότι στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης δεν προβαίνω σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας ούτε καταλήγω σε ευρήματα ως προς τα αμφισβητούμενα γεγονότα. Έχω λάβει υπόψη τις εκατέρωθεν θέσεις και εξέτασα τη μαρτυρία και τα διάφορα έγγραφα που παρουσίασε η κάθε πλευρά μόνο για τους περιορισμένους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Άρθρο 32
(1), Ν. 16/60. Η Αίτηση εδράζεται στο άρθρο 32
(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/1960 που προνοεί ότι το Δικαστήριο: «.δύvαται vα εκδίδη απαγoρευτικόv διάταγμα (παρεμπίπτov, διηvεκές, ή πρoστακτικόv) ή vα διoρίζη παραλήπτηv εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας τo δικαστήριov κρίvει τoύτo δίκαιov ή πρόσφoρov, καίτoι δεv αξιoύvται ή χoρηγoύvται oμoύ μετ' αυτoύ απoζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νoείται ότι παρεμπίπτov απαγoρευτικόv διάταγμα δεv θα εκδίδεται εκτός εάv τo δικαστήριov ικαvoπoιηθή ότι υπάρχει σoβαρόv ζήτημα πρoς εκδίκασιv κατά τηv επ' ακρoατηρίoυ διαδικασίαv, ότι υπάρχει πιθαvότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιoύται εις θεραπείαv, και ότι εκτός εάv εκδoθή παρεμπίπτov απαγoρευτικόv διάταγμα, θα είvαι δύσκoλov ή αδύvατov vα απovεμηθή πλήρης δικαιoσύvη εις μεταγεvέστερov στάδιov.» Όπως προκύπτει από το πιο πάνω λεκτικό, το Δικαστήριο εκδίδει παρεμπίπτον διάταγμα μόνο εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις που καθορίζονται στην πιο πάνω διάταξη. Δηλαδή εάν ο αιτητής καταδείξει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, ότι υπάρχει πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία και εάν δείξει ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στο μέλλον εάν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Τέλος, διάταγμα εκδίδεται μόνο εφόσον το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτό είναι «δίκαιον ή πρόσφορον» υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης. Για τον τρόπο που το Δικαστήριο προσεγγίζει τις προϋποθέσεις του άρθρου 32
(1)του Ν.14/60 για έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων, αντλείται καθοδήγηση από τη νομολογία[1]. Στην προκείμενη περίπτωση θεωρώ ότι το Έντυπο Απαίτησης αποκαλύπτει πραγματικά και νομικά ζητήματα προς απόφαση και, συνεπώς, συζητήσιμη υπόθεση[2]. Επομένως η 1η προϋπόθεση του άρθρου 32
(1)του Ν. 14/60 πληρείται. Η 2η προϋπόθεση του άρθρου 32 αφορά το κατά πόσο οι αιτητές έχουν καταδείξει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στις αξιώσεις που εγείρουν. «Ορατή πιθανότητα επιτυχίας» σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων[3]. Εξετάζοντας κατά πόσο πληρείται αυτή η προϋπόθεση, το Δικαστήριο περιορίζεται να διαπιστώσει μόνο αν υπάρχει ενδεχόμενο, με βάση το μαρτυρικό υλικό, ο αιτητής να επιτύχει στο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας[4]. Αυτό γίνεται πάντα με την επιφύλαξη ότι, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της υπόθεσης, ούτε σε τελικά συμπεράσματα επί της ουσίας της αγωγής[5]. Έχω ήδη αναφερθεί στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την Αίτηση και τις ενστάσεις αντίστοιχα. Όπως σημείωσα πιο πάνω, για κάποια γεγονότα διίστανται οι εκδοχές. Διίστανται επίσης οι ερμηνείες κάποιων γεγονότων καθώς και των προθέσεων και επιδιώξεων των εμπλεκομένων. Αυτό δεν είναι το κατάλληλο στάδιο για να αποφασιστεί ποια εκδοχή ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ούτε είναι αυτό το κατάλληλο στάδιο για να ερμηνευτούν οι προθέσεις, οι ενέργειες ή οι παραλείψεις των εμπλεκομένων, ούτε να αποφασιστεί εάν τα μέρη κατέληξαν σε συμφωνία διευθέτησης, τους όρους αυτής της συμφωνίας, εάν υπήρξε παράβαση και από ποιο μέρος. Αυτά είναι ζητήματα που θα αποφασιστούν κατά τη δίκη[6]. Σημείωσα πιο πάνω ότι η Ενάγουσα διεκδικεί αριθμό θεραπειών με την αγωγή τις οποίες έχω παραθέσει στην αρχή της απόφασης μου. Αυτό που ενδιαφέρει είναι εάν προκύπτει ορατή πιθανότητα να επιτύχουν εκείνες οι αξιώσεις. Η μαρτυρία που παρουσιάστηκε στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας στοιχειοθετεί, θεωρώ, ορατή πιθανότητα επιτυχίας σε ότι αφορά τις αξιώσεις που αφορούν τη σύναψη της ισχυριζόμενης συμφωνίας διευθέτησης, την υποθήκη Υ 3799/2009 και συναφείς θεραπείες. Όμως, αντίθετη είναι η κατάληξη μου αναφορικά με τις αξιώσεις που αφορούν την αγωγή 3165/2013 και την υποθήκη Υ 1657/2012. Αυτό διότι με τις θεραπείες που αφορούν την αγωγή 3165/2013 και την υποθήκη Υ 1657/2012, η Ενάγουσα ουσιαστικά ζητά από το Δικαστήριο να παρέμβει και να εμποδίσει οποιαδήποτε προσπάθεια εκτέλεσης της απόφασης που εκδόθηκε στα πλαίσια εκείνης της αγωγής. Η εκ συμφώνου απόφαση στην αγωγή εκείνη, που περιλαμβάνει και διάταγμα εκποίησης της υποθήκης Υ 1657/2023, με βάση τα ενώπιον μου δεδομένα είναι τελεσίδικη και εκτελεστή. Δεν νοείται το παρόν Δικαστήριο, στα πλαίσια αυτής της αγωγής, να παρέμβει και να ακυρώσει ή αναστείλει το υφιστάμενο διάταγμα για εκποίηση της υποθήκης Υ 1657/2012. Όπως εξηγήθηκε από τον έντιμο Παμπαλλη Δ. στην CVCIGP II Ukraine Investment Ltd κ.α.
(2013)1 ΑΑΔ 10, υπόθεση που αφορούσε διαδικασία certiorari: «.το Δικαστήριο θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στις περιπτώσεις ύπαρξης συγκρουσιακών προνοιών ή αντιφατικότητας μεταξύ των αποφάσεων ισότιμων Δικαστηρίων. Αυτή η ενέργεια αποτελεί μιας μορφής υπέρβασης εξουσίας που ομολογουμένως [.] εξουδετερώνει την αποτελεσματικότητα της Δικαιοσύνης. Η αναίρεση υφιστάμενου διατάγματος από άλλο ομόβαθμο δικαστήριο, ισοδυναμεί με ενέργεια υπερβατική της δικαιοδοσίας.[7]» Εάν η Ενάγουσα επιθυμεί την ακύρωση ή τροποποίηση της εκ συμφώνου απόφασης που εκδόθηκε εναντίον της στην αγωγή 3165/2013 (η οποία περιλαμβάνει διάταγμα εκποίησης της υποθήκης Υ 1657/2012) αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσω της παρούσας αγωγής. Συνεπώς, δεν έχω ικανοποιηθεί ότι οι αξιώσεις που αφορούν την αγωγή 3165/2013 και την υποθήκη Υ 1657/2012 έχουν ορατή πιθανότητα να επιτύχουν κατά τη δίκη. Άρα, σε σχέση με εκείνες τις αξιώσεις της Ενάγουσας η 2η προϋπόθεση του άρθρου 32
(1)του Ν. 14/60 δεν πληρείται. Αυτή η διαπίστωση και τα όσα σχετικά αναφέρω πιο πάνω, καθορίζουν και το αποτέλεσμα της παρούσας Αίτησης σε σχέση με το 2ο αιτούμενο διάταγμα με το οποίο ζητείται η απαγόρευση της διαδικασίας εκποίησης της υποθήκης Υ 1657/
- Δεν θα μπορούσε να εκδοθεί τέτοιο ενδιάμεσο διάταγμα διότι υπάρχει ήδη τελεσίδικη διαταγή για την εκποίηση εκείνης της υποθήκης το οποίο εκδόθηκε στην αγωγή 3165/
- Αυτά αναφορικά με το 2ο αιτούμενο διάταγμα. Παραμένει προς εξέταση το 1ο αιτούμενο διάταγμα. Ενόψει του ότι έχει διαπιστωθεί ορατή πιθανότητα επιτυχίας για τις υπόλοιπες αξιώσεις της Ενάγουσας στην αγωγή, προχωρώ να εξετάσω εάν, σε σχέση με αυτές τις αξιώσεις, την 3η προϋπόθεση του άρθρου 32
(1)του Ν. 14/1960. Εάν δηλαδή θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στο τέλος εκτός εάν εκδοθεί το 1ο αιτούμενο διάταγμα. Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο κρίνεται κατά κανόνα σε συνάρτηση με το κατά πόσο η επιδίκαση αποζημιώσεων στον αιτητή στο τελικό στάδιο της εκδίκασης της αγωγής είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του[8]. Έχοντας εξετάσει τα ενώπιον μου στοιχεία και δεδομένα, θεωρώ ότι αυτή η προϋπόθεση δεν πληρείται. Η θέση της Ενάγουσας είναι ότι στα ακίνητα που βαρύνονται με την υποθήκη Υ 3799/2009 εξασκεί επιχείρηση. Όπως εξηγεί ενοικιάζει καταστήματα και διαμερίσματα που βρίσκονται στα ακίνητα και αυτή είναι η κύρια πηγή των εισοδημάτων της. Εξέτασα τόσο τη μαρτυρία της όσο και τα επιχειρήματα της συνηγόρου της καθώς και τις θέσεις των αντιδίκων. Δεν έχω ικανοποιηθεί ότι η ενοικίαση υποστατικών στα ακίνητα τα καθιστά «επαγγελματική στέγη». Δεν στεγάζεται στα ακίνητα αυτά οποιαδήποτε επιχείρηση της Ενάγουσας. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι τα εκμεταλλεύεται και της αποφέρουν κάποιο εισόδημα. Αυτό όμως δεν μπορεί, κατά την κρίση μου, να εξισωθεί με την άσκηση επαγγέλματος. Περαιτέρω, από το σύνολο της μαρτυρίας και στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου δεν διαπιστώνω να στοιχειοθετείται ανεπανόρθωτη ζημιά σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το 1ο αιτούμενο διάταγμα. Αντίθετα, φαίνεται ότι σε περίπτωση έκδοσης απόφασης υπέρ της στην αγωγή, η ενδεχόμενη ζημιά της Ενάγουσας, είναι μετρήσιμη. Καμία μαρτυρία ούτε ισχυρισμός έχει προβληθεί από την Ενάγουσα ότι οι Εναγόμενοι δεν θα είναι σε θέση να πληρώσουν απόφαση που τυχόν εκδοθεί εναντίον τους σε περίπτωση επιτυχίας της Απαίτησης. Καμία μαρτυρία ούτε ισχυρισμός ότι είναι αφερέγγυοι ή δεν έχουν τους πόρους ή την περιουσία να ικανοποιήσουν ενδεχόμενη απόφαση. Ο κίνδυνος απώλειας της ιδιοκτησίας των ακινήτων που βαρύνονται με την υποθήκη Υ 3799/2009 δεν μπορεί, αφ εαυτού, να στοιχειοθετήσει ανεπανόρθωτη ζημιά. Όπως εξηγήθηκε για το ζήτημα αυτό στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Loucas Panayiotou Estates κ.α. ν Hellenic Bank Public Company Ltd, πολιτική έφεση Ε203/2013, ημερομηνίας 11.9.2019: «Η «παραμονή» της ιδιοκτησίας στους εφεσείοντες με δική τους συγκατάθεση έχει, εκ των προτέρων, τεθεί υπό αμφισβήτηση καθότι τα συγκεκριμένα ακίνητα έχουν αποτελέσει αντικείμενο υποθήκης. Με αυτό τον τρόπο οι ίδιοι οι εφεσείοντες έχουν απεμπολήσει ένα μέρος της δικής τους απολύτου ιδιοκτησίας, θέτοντας την περιουσία υπό ενδεχόμενη πώληση λόγω εκποίησης της υποθήκης.» Το ίδιο ισχύει, κατ' αναλογία και στην παρούσα περίπτωση. Συνεπώς, η 3η προϋπόθεση του άρθρου 32
(1)του Ν. 14/1960 δεν πληρείται. Οι πιο πάνω διαπιστώσεις προκρίνουν το αποτέλεσμα αφού οι προϋποθέσεις του άρθρου 32
(1)του Ν. 14/60 είναι σωρευτικές. Εκ του περισσού, όμως, προσθέτω ότι υπό τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης θεωρώ πως ούτε ορθό ούτε δίκαιο θα ήταν να δοθεί ενδιάμεση θεραπεία. Εξετάζοντας το «δίκαιο και πρόσφορο» της έκδοσης ενδιάμεσου διατάγματος, το Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει τις επιπτώσεις στους διάδικους στη μια και την άλλη περίπτωση, και να ισοζυγίσει τα ενώπιον του στοιχεία ώστε να ακολουθήσει την πορεία που ενέχει τους λιγότερους κινδύνους[9]. Τα δεδομένα σε αυτή την περίπτωση είναι ότι η Ενάγουσα είχε λάβει το Δάνειο το 2009 το οποίο είναι εδώ και χρόνια μη εξυπηρετούμενο. Αυτό δεν αμφισβητείται. Δεν αμφισβητείται επίσης ότι ως εξασφάλιση για το Δάνειο είχε υποθηκεύσει τρία ακίνητα με την υποθήκη Υ 3799/2009. Επίσης δεκτό από πλευράς της Ενάγουσας ότι ενοικιάζει προς τρίτους εκείνα τα υποθηκευμένα ακίνητα και εισπράττει ενοίκια. Τα ποσά που εισπράττει ως ενοίκια τα επωφελείται η ίδια και δεν τα πληρώνει έναντι του μη εξυπηρετούμενου χρέους. Το ποσό του χρέους αυξάνεται συνεχώς μέσω των τόκων. Παράλληλα, εκδόθηκε εναντίον της Ενάγουσας εκ συμφώνου απόφαση στην αγωγή 3165/2013 δυνάμει της οποίας οφείλει συγκεκριμένο ποσό το οποίο δεν εξόφλησε. Προς εξασφάλιση εκείνης της αρχικής οφειλής είχε παραχωρήσει την υποθήκη Υ 1657/2012 επί άλλου ακινήτου της. Δέχτηκε την έκδοση απόφασης η οποία περιλάμβανε διάταγμα για εκποίηση εκείνης της υποθήκης. Σημειώνω τη θέση της ότι έχει πληρώσει ποσά έναντι της απόφασης όμως είναι δεκτό ότι το Εξ Αποφάσεως Χρέος δεν έχει εξοφληθεί και επίσης αυξάνεται συνεχώς μέσω των τόκων. Αυτή είναι η υφιστάμενη κατάσταση, η οποία θα διατηρηθεί εάν εκδοθούν τα αιτούμενα ενδιάμεσα διατάγματα. Υπό τις περιστάσεις, και σταθμίζοντας τις επιπτώσεις και στις δύο πλευρές, θεωρώ ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας δεν γέρνει υπέρ της Ενάγουσας. Συνεπώς η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει γιατί δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32
(1)του Ν. 14/60. Άρθρο 44Γ
(3)(δ), Ν. 9/
- Επιπρόσθετα, υπάρχει ακόμα ένα εμπόδιο στην έκδοση του ενδιάμεσου διατάγματος που αφορά την υποθήκη Υ 3977/
- Οι σχετικές διατάξεις του άρθρου 44Γ
(3)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν. 9/1965 προβλέπουν τα εξής: «44Γ
(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε
(45)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο
(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) ο ενυπόθηκος δανειστής στην περίπτωση που είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα ή αγοραστής κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τις διατάξεις του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου, εφεξής καλούμενος «αγοραστής», αρνήθηκε να προσέλθει και/ή δεν προσήλθε ως όφειλε, σε διαδικασία αναδιάρθρωσης πιστωτικών διευκολύνσεων κατά τα οριζόμενα από τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Σύστασης και Λειτουργίας του Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου ή τέτοια διαδικασία εκκρεμεί κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Νόμου του 2019: [.] (στ) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου ή εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγματος˙ (ζ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο ή εκκρεμεί σχετική αίτηση.» (υπογράμμιση δική μου) Στην προκείμενη περίπτωση η Ενάγουσα ζητά διάταγμα που να απαγορεύει τη διαδικασία εκποίησης της υποθήκης Υ 3799/
- Έχω την άποψη ότι τέτοιο διάταγμα δεν επιτρέπεται να εκδοθεί στα πλαίσια της παρούσας αγωγής εφόσον η διαδικασία εκποίησης έχει ήδη ξεκινήσει. Στην παρούσα περίπτωση οι συμφωνίες υποθήκης που βαραίνουν τα ακίνητα της Ενάγουσας δεν είναι το αντικείμενο της αγωγής. Η βάση αγωγής που επικαλείται η Ενάγουσα είναι η παράβαση της συμφωνίας διευθέτησης που, κατά τη θέση της, έχει συνάψει σε σχέση με τις υποχρεώσεις της. Οι υποθήκες είναι ένα από τα ζητήματα που ρυθμίζονται στα πλαίσια της ισχυριζόμενης συμφωνίας, δεν είναι όμως η ουσία της επίδικης διαφοράς. Παραθέτω απόσπασμα από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Μυλωνάς ν Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση Ε176/2019 ημερομηνίας 10.12.2019 που αφορούσε παραπλήσια γεγονότα: «Ο Εφεσείοντας αιτήθηκε την έκδοση παρεμπίπτοντων διαταγμάτων για να αποτρέψει την πώληση του ακινήτου που είχε υποθηκεύσει προς όφελος της Τράπεζας όταν η τελευταία εκκίνησε τη διαδικασία για την πώληση του δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA των περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμων του 1965 έως
- Πρόκειται για τη διαδικασία που έχει εισαχθεί με τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικό) Νόμο του 2014 (Ν.142(Ι)/2014) που αφορά στην πώληση ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή. Η διαδικασία εκποίησης υποθήκης δυνάμει των προνοιών του Μέρους VIA των Νόμων άρχεται με την επίδοση ειδοποίησης σύμφωνα με τον τύπο «Ι». Εάν ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν συμμορφωθεί με την ειδοποίηση αυτή, ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να του επιδώσει ειδοποίηση σύμφωνα με τον τύπο «ΙΑ» στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Τα δικαιώματα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή άλλου ενδιαφερομένου προσώπου κατοχυρώνονται από τις πρόνοιες του άρθρου 44Γ
(3)το οποίο παρέχει δικαίωμα καταχώρισης έφεσης για παραμερισμό της ειδοποίησης σύμφωνα με τον τύπο «ΙΑ» εντός 30 ημερών από την παραλαβή της και σε αυτό αναφέρονται εξαντλητικά οι λόγοι για τους οποίους η ειδοποίηση μπορεί να παραμεριστεί. Ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικός) Νόμος του 2018 (Ν.87(Ι)/2018) που δημοσιεύτηκε και τέθηκε σε ισχύ την 13.7.2018, επέφερε διάφορες αλλαγές στο Μέρος VIA των Νόμων. Μια σημαντική αλλαγή ήταν ότι η πρόνοια του άρθρου 44Γ
(3)(δ), που καθιστούσε λόγο έφεσης για τον παραμερισμό ειδοποίησης κατά τον τύπο «ΙΑ» την εκκρεμοδικία αγωγής για την ειδοποίηση κατά τον τύπο «Ι», καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε με πρόνοια που καθιστά λόγο έφεσης την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη. Έτσι, όταν την 8.8.2019 επιδόθηκε στον Εφεσείοντα ειδοποίηση κατά τον τύπο «ΙΑ», αυτός επεδίωξε την έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων ώστε να τεκμηριώσει λόγο έφεσης για τον παραμερισμό της. Η ειδοποίηση κατά τον τύπο «Ι» που προηγήθηκε πρέπει να είχε επιδοθεί στον Εφεσείοντα τουλάχιστο 30 ημέρες προηγουμένως (βλ. άρθρο 44Γ
(1)) Σημειώνουμε, εκ προοιμίου, ότι η αναστολή του πλειστηριασμού που ορίστηκε την 11.12.2019 και η αναστολή της ισχύος της ειδοποίησης κατά τον τύπο «ΙΑ» ημερ. 15.7.2018 δεν ήταν θεραπείες που θα μπορούσαν να χορηγηθούν στην αγωγή ή στην αίτηση που καταχωρίστηκε στα πλαίσια της. Η διαδικασία μέσω της οποίας μπορεί να ακυρωθεί ο πλειστηριασμός είναι με την προσβολή της διαδικασίας στη βάση της οποίας ορίστηκε και προς τούτο ο Εφεσείοντας, όπως μας έχει πληροφορήσει, καταχώρησε έφεση στο Ε.Δ. Λάρνακας. Στην αίτηση στα πλαίσια της αγωγής ό,τι μπορούσε να εκδοθεί, νοουμένου ότι πληρούνταν οι σχετικές προϋποθέσεις, ήταν διάταγμα που να απαγορεύει την εκποίηση της υποθήκης που η αγωγή αφορά.» (Υπογράμμιση δική μου) Στην μεταγενέστερη απόφαση Αναφορικά με την αίτηση της Α. Παπακοκκίνου, Πολιτική έφεση 110/2019, ημερομηνίας 18.2.2020, ακολουθήθηκε η ίδια προσέγγιση και το Ανώτατο Δικαστήριο σημείωσε τα εξής: «Το Μέρος VΙΑ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965, Ν.9/65 το οποίο έχει εισαχθεί με τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικό) Νόμο του 2014, Ν.142(Ι)/2014, προνοεί για τη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο οφειλέτη. Αρχικά επιδίδεται ειδοποίηση σύμφωνα με τον τύπο «Ι» και σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν συμμορφωθεί με την ειδοποίηση αυτή ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να του επιδόσει ειδοποίηση σύμφωνα με τον τύπο «ΙΑ» στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Το άρθρο 44Γ
(3), όπως έχει τροποποιηθεί από το Νόμο 87(Ι)/2018, παρέχει το δικαίωμα στον ενυπόθηκο οφειλέτη και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο όπως εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για τον παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης. Οι λόγοι που μπορεί να οδηγήσουν σε παραμερισμό της ειδοποίησης καθορίζονται εξαντλητικά στο εν λόγω άρθρο. Ένας από τους λόγους που προνοούνται στο άρθρο 44Γ
(3)(δ) είναι η έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη. Όπως δε αναφέρθηκε στην πρόσφατη απόφαση Μυλωνάς ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολ. Έφ. Αρ. Ε176/2019, ημερομηνίας 10.12.2019, η αναστολή της ισχύος της ειδοποίησης κατά τον τύπο «ΙΑ» δεν είναι θεραπεία που μπορεί να χορηγηθεί στην αγωγή ή στην αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα που καταχωρείται στα πλαίσια της αγωγής. Η διαδικασία μέσω της οποίας μπορεί να ακυρωθεί ο πλειστηριασμός είναι με την προσβολή της διαδικασίας στη βάση της οποίας ορίστηκε, ήτοι με έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο. H αγωγή που καταχώρησε η εφεσείουσα και το παρεμπίπτον διάταγμα που αξίωσε στα πλαίσια της αγωγής δεν μπορούσαν να οδηγήσουν στην αναστολή της διαδικασίας του πλειστηριασμού, όπως επεξηγήθηκε στην υπόθεση Μυλωνάς, πιο πάνω.» (Υπογράμμιση δική μου) Εφαρμόζοντας τα πιο πάνω στην προκείμενη περίπτωση, θεωρώ ότι δεν μπορεί να εκδοθεί παρεμπίπτον διάταγμα που να έχει ως αποτέλεσμα την αναστολή, αναβολή ή ακύρωση της διαδικασίας πλειστηριασμού της υποθήκης Υ 3799/2009 που έχει ξεκινήσει με την Ειδοποίηση Τύπου Ι τον Απρίλιο 2023 και βρίσκεται σε εξέλιξη. Η διενέργεια αυτού του πλειστηριασμού ρυθμίζεται εξαντλητικά στο Μέρος VΙA του Ν. 9/1965 και μόνο κατά τον τρόπο που εκεί προβλέπεται μπορεί να προσβληθεί. Στα πλαίσια μιας αγωγής, το μόνο διάταγμα που θα μπορούσε να εκδοθεί είναι διάταγμα που να απαγορεύει την εκποίηση της υποθήκης «που η αγωγή αφορά»[10]. Το αντικείμενο δηλαδή της αγωγής πρέπει να είναι το ίδιο το έγγραφο υποθήκης, κάτι που δεν συμβαίνει εδώ. Τα πιο πάνω καθορίζουν το αποτέλεσμα της Αίτησης. Κατάληξη. Καταληκτικά, για όλους τους λόγους που έχω εξηγήσει πιο πάνω, η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Ακολουθώντας το αποτέλεσμα, τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγόμενων 1-3/Καθ' ων η Αίτηση 1-3 και εναντίον της Ενάγουσας/Αιτήτριας. Νοείται ότι οι Εναγόμενοι 2 & 3/Καθ' ων η Αίτηση 2 & 3 δικαιούνται σε ένα σετ εξόδων. Το ποσό των εξόδων θα καθοριστεί από το Δικαστήριο με συνοπτικό υπολογισμό στη βάση της Δ. 39.7 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2023. (Υπ.) ................... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Ενδεικτικά Οδυσσέως ν Pieris Estates Ltd
(1982)1 A.A.Δ.557 [2] Οδυσσεως (ανωτέρω), Demstar Limited v Zim Israel Navigation Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 601, T.A. Micrologic Consultants Ltd v Microsoft Corporation
(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1802 [3] Οδυσσέως (ανωτέρω) [4] Fellowes v Fisher [1975]2 All E.R. 829 [5] Fellowes v Fisher (ανωτέρω) [6] Jonitexo Ltd v Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, Επίσημος Παραλήπτης κ.α. ν Nicontony Tr. Co Ltd
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1653 [7] Σχετική επίσης η απόφαση Russel Ritchie κ.α.
(2008)1 ΑΑΔ 639 [8] Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού ν Αλκιβιάδη Θεωρή
(1989)1 A.A.Δ. 255 [9] Πόλα Ιορδάνους ν PS Seamless Cutters Ltd, πολιτική έφεση 4/2022, ημερομηνίας 8.11.2022. [10] Μυλωνάς (ανωτέρω). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο