Μ. Κ. και Γ. Κ., ως συνδιαχειριστών της περιουσίας του αποβιώσαντος Α. Κ. ν. Σάκκης Οικοδομική Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2683/14, 30/10/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΛΟΥΚΑ Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 2683/14 ΜΕΤΑΞΥ: Μ. Κ. και Γ. Κ., ως συνδιαχειριστών της περιουσίας του αποβιώσαντος Α. Κ., τέως από το Παλαιχώρι Εναγόντων -και-
- Σάκκης Οικοδομική Λτδ
- ......... Εναγόμενων Ημερομηνία: 30/10/2023 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Παυλίδης Για Εναγόμενους 1: κα. Θεράποντως ΑΠΟΦΑΣΗ
- Εισαγωγή 307 απλήρωτα τιμολόγια, κατά τους Ενάγοντες, και η αξία αυτών αποτελούν την απαίτηση των Εναγόντων. Συγκεκριμένα ο αποθανόντας φθαρτέμπορας Α. Κ., υποστηρίζεται μέσω της Έκθεσης Απαίτησης ότι πωλούσε επί πιστώσει είδη που ζητούνταν από τους Εναγόμενους 1, αυτοί τα παραλάμβαναν, αλλά δεν εξοφλούσαν τα τιμολόγια, με αποτέλεσμα να παρέμειναν οφειλόμενα ύψους €41.747,
- Η Εναγόμενη 1 ως κύρια υπεράσπιση εγείρει το ότι έχει εξοφλήσει πλήρως και δεν οφείλεται κανένα ποσό στους Ενάγοντες. Για τον Εναγόμενο 2 αποσύρθηκε η αγωγή εν τω μέσον της ακρόασης.
- Τα δικόγραφα Στην Έκθεση Απαίτησης καταγράφεται η ιδιότητα του αποθανόντα Α Κ. ως φθαρτέμπορας, ενώ η Εναγόμενη 1 είναι δεόντως εγγεγραμμένη στον Έφορο Εταιρειών. Ο αποθανόντας είχε πωλήσει στην Εναγόμενη 1 επί πιστώσει είδη του εμπορίου, της απόλυτης εκλογής, έγκρισης και αρεσκείας της, έναντι συμφωνημένης και εύλογης τιμής. Έγιναν αποδεχτά τα προϊόντα αυτά, ενώ το υπόλοιπο λογαριασμού ήταν το αξιούμενο ποσό των €41.747,
- Εξεδόθηκαν σχετικά τιμολόγια τα οποία δόθηκαν σε υπαλλήλους ή αντιπροσώπους της Εναγόμενης
- Τα εν λόγω τιμολόγια δικογραφούνται κάθε ένα ξεχωριστά, με αναφορά στον αριθμό του, την ημερομηνία έκδοσης και το ποσό και έχουν ημερομηνίες από 4/5/2011 μέχρι 5/4/
- Η Εναγόμενη 1 δεν κατέβαλε κανένα ποσό και το ως άνω αναφερόμενο ποσό επιζητείται, όπως και νόμιμος τόκος επ' αυτού. Στην Υπεράσπιση της η Εναγόμενη, εγείρει προδικαστικές ενστάσεις ως εξής: Η αγωγή είναι επιπόλαιη και ενοχλητική, εγείρεται κατά λανθασμένου προσώπου καταχρηστικά και παράνομα, εγείρεται με μεγάλη καθυστέρηση και οι βάσεις αγωγής έχουν παραγραφεί. Καμία από τις εν λόγω ενστάσεις δεν προωθήθηκε κατά την ακρόαση της υπόθεσης ή τις αγορεύσεις της Εναγόμενης. Επί της ουσίας ο ισχυρισμός της Εναγόμενης είναι ότι τα επίδικα τιμολόγια πληρώθηκαν και κανένα ποσό δεν οφείλεται.
- Η μαρτυρία Κατέθεσε επ΄ ακροατηρίω ένας μάρτυρας για κάθε πλευρά. Εκ μέρους των Εναγόντων κατέθεσε ο Γ. Κ. (ΜΕ), συνδιαχειριστής της περιουσίας και γιός του Α. Κ.. Κατά την κυρίως του εξέταση κατέθεσε στο Δικαστήριο Διάταγμα στην Διαχείριση με αριθμό 734/15, με το οποίο διορίζεται ως συνδιαχειριστής της περιουσίας του αποθανόντα Α.Κ. (Τεκμήριο 1). Ο ΜΕ προέβη σε γραπτή δήλωση (Έγγραφο Α) στην οποία επαναλαμβάνεται το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης των Εναγόντων. Κατέθεσε επίσης τα επίδικα τιμολόγια, ως Τεκμήριο
- Σε κάθε ένα από τα 307 τιμολόγια τυπωμένα σε ροζ σελίδα, υπάρχουν τυπογραφημένα, δακτυλογραφημένα στοιχεία και άλλα γραμμένα δια χειρός. Στο πάνω δεξιά μέρος καταγράφεται το όνομα Α. Κ., ο αριθμός τηλεφώνου και φαξ. Δίπλα από την τυπογραφημένη λέξη «ΌΝΟΜΑ» σε όλα τα τιμολόγια καταγράφεται χειρόγραφα «Σάκκης Οικοδομική ΛΜΤ ΣΤΟΑ». Πιο κάτω δεξιά αναγράφεται ο αριθμός του τιμολογίου. Στο κύριο μέρος αυτού αναγράφονται χειρόγραφα η ποσότητα, η περιγραφή του προϊόντος, η τιμή και το ποσό. Στο κάτω μέρος καταγράφεται το ολικό ποσό, προστίθεται το ΦΠΑ και καταλήγει στο σύνολο. Υπάρχει πεδίο όπου υπογράφει ο Αγοραστής. Στην πλειονότητα των τιμολογίων εκ μέρους του αγοραστή υπογράφει κάποιος Θωμά Κώστας. Εν πάση περιπτώσει το σύνολο των τιμολογίων είναι υπογεγραμμένο εκ μέρους του αγοραστή. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι είναι ηλικίας 30 ετών, σπούδασε πολιτικές επιστήμες και σήμερα εργάζεται στο σχετικό τομέα. Στην εργασία του πατέρα του ως φθαρτέμπορας εργαζόταν και ο ίδιος. Στα εφηβικά του χρόνια τα Σαββατοκύριακα και τα καλοκαίρια και επαγγελματικά από τα 20 μέχρι τα 22 του. Ως εκ τούτου αποκόμισε αρκετή εμπειρία και θυμάται πολλές φορές να ετοιμάζει παραγγελίες της Εναγόμενης και να τις παίρνει ο ίδιος ή ο αδερφός του πατέρα του. Ο αδερφός του πατέρα του ήταν και το πρόσωπο που ασχολείτο κυρίως με τα τιμολόγια που εκδίδονταν. Περιέγραψε την καθημερινότητα της συγκεκριμένης εργασίας ως εξής: 02:30 το πρωί ξεκινούσαν από το Παλαιχώρι να μεταβούν στο χώρο που γινόταν η Λαϊκή Αγορά και ξεφόρτωναν το αυτοκίνητο. Μέχρι ο πατέρας του να μεταβεί στη Χονδρική Αγορά του ΣΟΠΑΖ για τα ψώνια της ημέρας, έστηνε το μαγαζί με πλαστικά κιβώτια. Όταν ερχόταν πίσω ο πατέρας του, ετοίμαζαν τα προϊόντα που έφερνε και μετά ξεκινούσε η διαδικασία, αφενός της λιανικής πώλησης που ο κόσμος έβαζε σε τσάντες τα πράγματα, τα ζύγιζαν και τα πωλούσαν και αφετέρου η διαδικασία ετοιμασίας των παραγγελιών για τις καφετέριες και τα εστιατόρια και συνεπακόλουθα η μεταφορά και παράδοση τους. Εξήγησε και τη διαδικασία έκδοσης τιμολογίων ως εξής: γινόταν η τιμολόγηση και η παράδοση των προϊόντων της παραγγελίας από τον ιδιοκτήτη ή υπάλληλο ή κάποιον υπεύθυνο του μαγαζιού. Γινόταν ο έλεγχος ότι όλα τα προϊόντα είναι εκεί, και ανάλογα της συμφωνημένης διαδικασίας πληρωμής, είτε τοις μετρητοίς είτε επί πιστώσει, παρέμενε το λευκό κομμάτι τιμολογίου. Όταν πληρωνόταν κάποιο τιμολόγιο αναγραφόταν «paid», ότι πληρώθηκε δηλαδή πάνω στο ίδιο το τιμολόγιο. Τότε ο πελάτης έπαιρνε το λευκό χαρτί του τιμολογίου και αναφερόταν ότι είναι πληρωμένο, χειρόγραφα μπροστά του την ώρα της παράδοσης επί πληρωμή. Με την χειρόγραφη αναγραφή ότι κάποιο τιμολόγιο ήταν πληρωμένο φαινόταν η πληρωμή σε όλα τα αντίτυπα τιμολογίου. Δεν βρήκε κάποιο αρχείο σε σχέση με τα ποσά που οφείλονταν στον πατέρα του, ούτε γνώριζε για την όποια εμπλοκή συγκεκριμένου λογιστή. Τα τιμολόγια υπέγραφαν, τουλάχιστον όταν ο ίδιος πήγαινε το εμπόρευμα στον χώρο της Εναγόμενης 1, ο υπεύθυνος κουζίνας ή βάρδιας ή όποιος βρισκόταν εκεί τις πρωινές ώρες που πήγαιναν. Δεν ήταν παρόν όταν ο ΜΕ πήγαινε εκεί ο πρώην Εναγόμενος
- Ο πατέρας του είχε φιλική σχέση με τον πρώην Εναγόμενο
- Γι αυτό δεν είχε προβεί σε οποιοδήποτε δραστικό διάβημα προηγουμένως, ως προς τα οφειλόμενα. Έδιδε χρόνο και ευκαιρία αναδιαπραγμάτευσης. Θυμόταν συζητήσεις του πατέρα του με τον Εναγόμενο 2 για την πληρωμή των τιμολογίων, και ότι ο τελευταίος ζητούσε πίστωση χρόνου. Επέμεινε ότι τα τιμολόγια είναι απλήρωτα. Μοναδικός μάρτυρας της Εναγόμενης 1 ήταν ο διευθυντής της, Σταύρος Σάκκης, πρώην Εναγόμενος 2 (ΜΥ). Στην γραπτή του δήλωση Έγγραφο Β υποστηρίζει ότι ασχολείται με οικοδομικά υλικά και χτίσματα και ουδέποτε ασχολείτο με προμηθευτές. Υπεύθυνος για τούτο ήταν ο συνέταιρος του κάποιος Μιχάλης Σκουφαρίδης. Αν και γνώριζε τον αποβιώσαντα Α. Κ. ως φθαρτέμπορα δεν είχε περαιτέρω σχέση μαζί του. Ο Θωμάς Κώστα που υπέγραφε τα τιμολόγια δεν ήταν υπάλληλος της Εναγόμενης 1 αλλά άλλης εταιρείας, στην οποία είναι επίσης διευθυντής πάλι μαζί με τον Σκουφαρίδη. Ο Σκουφαρίδης τον διαβεβαίωνε ότι τα επίδικα τιμολόγια πληρώνονταν, όταν τον ρωτούσε κατά καιρούς και εν πάση περιπτώσει ο ίδιος ουδέποτε οχλήθηκε για την πληρωμή τους. Κατά την αντεξέταση του διευκρίνισε ότι είναι ο συνέταιρος του που του έλεγε ότι τα τιμολόγια είναι εξοφλημένα και ο ίδιος δεν είχε καμιά σχέση με τις πληρωμές. Συγκεκριμένα χρησιμοποίησε τη φράση «κατά πόσο ξέρω, κατά πόσο μου είπαν».
- Ανάλυση/ Αξιολόγηση της μαρτυρίας Η πληρωμή ή όχι των τιμολογίων είναι αυτό που κατέστη επίδικο στη βάση των δικογράφων. Η ανάλυση και αξιολόγηση της μαρτυρίας των μερών είναι που θα οδηγήσει στην επίλυση του εν λόγω επίδικου ζητήματος. Οι αρχές της νομολογίας δεικνύουν ότι η εντύπωση που αφήνει ένας μάρτυρας είναι παράγοντας εξαιρετικής σημασίας για την κρίση της αξιοπιστίας (C & A Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου
(1999)1(Β) ΑΑΔ 1273). Παρά ταύτα το Δικαστήριο έχει ευθύνη να αξιολογήσει έκαστη μαρτυρία με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα, πειστικότητα και τη σύγκρισης της με την υπόλοιπη μαρτυρία (Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 506). Θα πρέπει το Δικαστήριο να λαμβάνει υπόψη ότι, δυνατόν ο αλαζόνας να είναι φιλαλήθης και ο ταπεινόφρων να ψεύδεται (Α. Ι. κ.α. ν. Π. Φ. κ.α., Πολιτική Έφεση αρ. 283/12, 27/9/2019), ECLI:CY:AD:2019:D402. Ο τρόπος που καταθέτει ένας μάρτυς συνιστά και εκδήλωση της προσωπικότητας του. Οι πνευματικές και άλλες αρετές που εξωτερικεύονται, μαζί με το αφηγηματικό μέρος της μαρτυρίας, προσδίδουν κατά κανόνα αξιοπιστία στη μαρτυρία. Χρειάζεται όμως προσοχή από το δικαστή γιατί συμβαίνει αναξιόπιστος μάρτυς να προκαλεί ευμενή εντύπωση και αντίστροφα (Χριστοφή Φώτης ν. Κώστα Γιάγκου Ζαχαριάδη
(2002)1 ΑΑΔ 401). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν αποστερούν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο (Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 320). Αρχικά οφείλω να ξεκαθαρίσω ότι ο ισχυρισμός του ΜΥ ότι δεν είναι η Εναγόμενη 1 που συναλλάχθηκε με τους Ενάγοντες όχι μόνο δεν δικογραφήθηκε αλλά δεν τέθηκε καν στον ΜΕ. Τουναντίον εκείνο που υποβλήθηκε στον ΜΕ ως η θέση της Εναγόμενης 1 ήταν ότι άλλο πρόσωπο ήταν υπεύθυνος για πληρωμές και διαχείριση τιμολογίων και προϊόντων της Εναγόμενης 1, καταδεικνύοντας σαφώς ότι ήταν αποδεκτές οι συναλλαγές μεταξύ των μερών. Εν πάση περιπτώσει η θέση ότι ο Α. Κ. συναλλασσόταν με άλλη εταιρεία και όχι την Εναγόμενη 1 δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή γιατί δεν δικογραφέιται. Είναι καλά γνωστή η αρχή ότι τα επίδικα θέματα αναφορικά με τα οποία το Δικαστήριο οφείλει να εκδώσει την ετυμηγορία του, καθορίζονται με αναφορά στο περιεχόμενο των δικογράφων και όχι με αναφορά σε μαρτυρία που έχει προσαχθεί αλλά δεν καλύπτεται από τα δικόγραφα (Πούρικκος v. Σάββα κ.ά.
(1991)1 Α.Α.Δ. 507). Πολλώ δε μάλλον στην παρούσα όπου η ίδια η θέση που υποβλήθηκε στον μάρτυρα των Εναγόντων απέχει από τη θέση του ΜΥ. Δεν είναι όμως η ως άνω η μόνη ασυμφωνία, αντίφαση της υπεράσπισης και του ΜΥ. Συγκεκριμένα ο ΜΥ είχε μια στάση αποποίησης της όποια ευθύνης του ίδιου και της Εναγόμενης
- Είπε ότι δεν ασχολείτο με τα ζητήματα πληρωμής του Α. Κ. και ουδέποτε οχλήθηκε προς τούτο (βλ. Έγγραφο Β), αλλά κατά την αντεξέταση του είπε ότι ρωτούσε τον συνέταιρο του και είναι εκείνος που τον διαβεβαίωνε ότι πληρώθηκαν τα τιμολόγια. Αν και δεν ασχολείτο, όπως ο ίδιος είχε κύρια θέση, μπήκε στο βάθος να προσπαθήσει να εξηγήσει ότι δεν ήταν η Εναγόμενη 1 που συναλλασσόταν με τον αποθανόντα Κουρουφέξη αλλά άλλη Εταιρεία. Παρουσίασε λοιπόν ένα νεοφυή ισχυρισμό 10 χρόνια μετά τη γέννηση της διαφοράς, με προφανή τον σκοπό της αποφυγής της όποια ευθύνης από την Εναγόμενη
- Ισχυρισμό που συγκρούεται με τις ίδιες τις δικογραφημένες θέσεις της Εναγόμενης 1 και τις ίδιες τις θέσεις που τέθηκαν στον ΜΕ. Ο ισχυρισμός αυτός άλλωστε συγκρούεται και με το Τεκμήριο 2, τα τιμολόγια που εκδόθηκαν από τον Κ. και ουδέποτε αμφισβητήθηκαν. Εκεί καθορίζεται σαφώς ως παραλήπτης των προϊόντων η Εναγόμενη 1 και μάλιστα υπογράφει πρόσωπο εκ μέρους της. Είναι λοιπόν παράλογο να υπογράφησαν 300 και πλέον τιμολόγια στο όνομα της Εναγόμενης 1, σε χρονικό διάστημα 2 ετών αλλά να εγείρεται ισχυρισμός ότι ήταν με άλλη Εταιρεία που συναλλασσόταν ο Α. Κ. Η μαρτυρία του συνέταιρου του όπως την μετέφερε ο ΜΥ αποτελεί εξ ακοής μαρτυρία, αφού μεταφέρει δήλωση άλλου που έχει προσωπική γνώση του ζητήματος (βλ. άρθρο 23 του Κεφαλαίου 9). Το άρθρο 27 του Κεφαλαίου 9 ορίζει τους παράγοντες που συνυπολογίζονται ώστε να αξιολογηθεί η βαρύτητα της εξ ακοής μαρτυρίας. Εν προκειμένω δεν μπορεί να δοθεί βαρύτητα στη δήλωση που ο ΜΥ μετέφερε στο Δικαστήριο, ως να του την είπε ο συνέταιρος του γιατί: δεν υποδείχθηκε ο όποιος λόγος για τον οποίο το πρόσωπο που είχε προσωπική γνώση δεν κλητεύθηκε ή παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, για να υποστηρίξει τη θέση της υπεράσπισης. Μπορούσε δηλαδή να παρουσιαστεί η καλύτερη δυνατή μαρτυρία για την Εναγόμενη 1 και κάτι τέτοιο δεν έλαβε χώρα. Είχε κίνητρο να παρουσιάσει στον συνέταιρο του ότι πληρώνει τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνει. Η ίδια η δήλωση, άλλωστε έγινε στο πλαίσιο της διεκδίκησης ποσών από τον αποβιώσαντα, ή έστω στο πλαίσιο της παροχής προϊόντων και της συνακόλουθης απαίτησης πληρωμής των. Τέλος η δήλωση δεν υποστηρίζεται από κανένα τεκμήρια, τουναντίον το Τεκμήριο 2 δεικνύει ότι εκδόθηκαν πλήθος τιμολογίων και δεν πληρώθηκαν με τον τρόπο που εξήγησε ο ΜΕ ότι γινόταν αυτό. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι τεκμηριωμένες θέσεις των Εναγόντων να μην αμφισβητηθούν ουσιαστικά, παρά μόνο με τον έωλο και ατεκμηρίωτο ισχυρισμό της πληρωμής των τιμολογίων, ως να ειπώθηκε από κάποιον. Συνεπώς η υπό αναφορά δήλωση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Γενικότερα ο ΜΥ είχε μια στείρα αρνητική στάση, πότε επικαλούμενος την έλλειψη μόρφωσης του και πότε την έλλειψη γνώσης ως προς τα επίδικα. Επιλεκτικά αναφερόταν μόνο σε όσα υποστήριζαν θέσεις της Εναγόμενης 1, αλλά και προέβαινε σε εκ των υστέρων σκέψεις πάντα προς αποποίηση των όποιων ευθυνών της Εναγόμενης
- Η μαρτυρία του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Από την άλλη ο ΜΕ ήταν σαφώς αξιόπιστος. Ήταν το μόνο πρόσωπο που παρουσιάστηκε και είχε εμπειρία ως προς τις συναλλαγές μεταξύ των διαδίκων. Μπορεί να μην ήταν σε όλη την επίδικη περίοδο στην υπηρεσία του αποβιώσαντα πατέρα του, αλλά πήγαινε για χρόνια τα καλοκαίρια και τα σαββατοκύριακα, ενώ για μια περίοδο εργαζόταν καθημερινά εκεί. Μάλιστα είχε και ο ίδιος εμπειρία από παραδόσεις προϊόντων στην Εναγόμενη 1, εντίμως παραδεχόμενος ότι δεν παρέδωσε ποτέ στον ΜΥ προσωπικά. Εξήγησε επ' ακριβώς το πως εξελισσόταν η κάθε μέρα εργασίας τους, τη διαδικασία που γινόταν για την παράδοση και παραλαβή προϊόντων αλλά και τη διαδικασία έκδοσης τιμολογίων. Ήταν σαφής ότι για κάθε πληρωμή που γινόταν αυτή αναγραφόταν στην όψη του τιμολογίου. Κάτι τέτοιο δεν έγινε στην περίπτωση της Εναγόμενης 1 με αποτέλεσμα να φαίνονται απλήρωτα τα τιμολόγια. Αυτό αποδεικνύεται και από τις προσπάθειες του πατέρα του να πληρωθεί τα τιμολόγια πριν το θάνατο του. Ήταν σταθερός στις απαντήσεις του, επεξηγηματικός και παρουσίασε στο Δικαστήριο την πλήρη εικόνα της συνεργασίας των μερών. Ήταν ειλικρινής αφού παραδέχτηκε ότι δεν είχε δει κατά τις παραδόσεις εμπορευμάτων τον ΜΥ, αλλά και ότι δεν είχε βρει λογιστικά βιβλία, όπου να καταγράφονται τα οφειλόμενα ποσά. Επεξήγησε όμως με λεπτομέρεια κάθε στοιχείο και διαδικασία που λάμβανε χώρα για να παραδοθούν τα προϊόντα στην Εναγόμενη 1 και να εκδοθούν τα τιμολόγια, αλλά και την επαγγελματική πρακτική του να δίδεται χρόνος για την πληρωμή επί πιστώσει. Αποτέλεσε λοιπόν ο ΜΕ την καλύτερη δυνατή μαρτυρία σε σχέση με τα επίδικα ζητήματα, δεδομένου ότι ο ένας εκ των αντισυμβαλλόμενων, ο πατέρας του έχει πεθάνει. Μέσω της εμπειρίας του στη εργασία του πατέρα του, έδωσε μαρτυρία γεγονότων, την οποία υποστήριξε μέσω του Τεκμηρίου
- Παρέδωσε δηλαδή τα τιμολόγια και κατέδειξε ότι αυτά ήταν απλήρωτα αφού δεν αναγράφεται στην όψη τους ότι πληρώθηκαν, ως η πρακτική τους. Στη βάση των ως άνω η μαρτυρία του ΜΕ γίνεται αποδεκτή.
- Νομική Βάση Στη βάση της μαρτυρίας των μερών έχει ήδη κριθεί ότι ο αποβιώσαντας Α. Κ. και η Εναγόμενη 1 είχαν συμφωνία, ο μεν πρώτος να παρέχει προϊόντα και να εκδίδει τιμολόγια και η δε δεύτερη να πληρώνει το τίμημα αυτών. Με την αποδεκτή ενώπιον μου μαρτυρία δεν έχουν πληρωθεί τα εν λόγω τιμολόγια. Όπως αναφέρεται στην Haleko Hanseatisches Lebensmittelkontor GMBH & Co OHG ν. LSE Life Style Interprises Ltd
(2011)1 ΑΑΔ 1055: «Τα τιμολόγια, όπως αναφέρεται στο Halsbury's Laws of England, τρίτη έκδοση, τόμος 24, σελ. 171 και επιβεβαιώθηκε στη Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου
(2009)1 Α.Α.Δ. 339, αποτελούν τον έγγραφο λογαριασμό μεταξύ των διαδίκων, σε σχέση με προϊόντα παραδοθέντα στον αγοραστή, με αναφορά στην τιμή ή τη χρέωση.» Στην Palatino Developments Limited v. Telectronics Communication Limited
(2002)1(B) A.A.Δ.962 καθορίστηκε ότι τα τιμολόγια δεν έχουν αυτοδύναμη αποδεικτική σημασία, ούτε προβάλλονται ως τέτοια. Υπάρχουν για να συνεκτιμηθούν στο σύνολο της μαρτυρίας. Ακόμα και ανυπόγραφα τιμολόγια δεν επηρεάζουν την εγκυρότητα του συγκεκριμένου εγγράφου, εφόσον το Δικαστήριο κρίνει ως αξιόπιστους τους μάρτυρες που τα υποστηρίζουν. (Χριστοδουλίδου v. Μocassino Shoes Ltd
(2006)1(A) Α.Α.Δ. 294, Demil Imports Exports Ltd ν. Zήνων H Kωνσταντινίδης Λτδ
(2011)1 ΑΑΔ 462). Εν προκειμένω η μοναδική αξιόπιστη μαρτυρία ήταν αυτή του ME. Πέραν της κατάθεσης των τιμολογίων, Τεκμήριο 2, των έγγραφων λογαριασμών μεταξύ των διαδίκων, κατέθεσε και την εμπειρία του ως προς αυτά. Τη μέθοδο της συνεργασίας του πατέρα του με την Εναγόμενη 1, τη διαδικασία έκδοσης τιμολογίων και τέλος τη διαδικασία που γινόταν όταν αυτά πληρώνονταν. Κατέθεσε μάλιστα ως προς τις συζητήσεις του πατέρα του σε σχέση με την πληρωμή αυτών των τιμολογίων. Επομένως παρουσιάστηκε όχι μόνο ο έγγραφος λογαριασμός των διαδίκων αλλά και αξιόπιστη μαρτυρία που τον υποστήριζε, όπως και ότι τελικώς δεν πληρώθηκε αυτός ο λογαριασμός. Κρίνεται λοιπόν ότι η μοναδική βάση αγωγής έχει επιτύχει. 6. Κατάληξη Στη βάση των ως άνω η αγωγή επιτυγχάνει. Εκδίδεται απόφαση ως το αιτητικό Α και Β της Έκθεσης Απαιτήσεως, πλέον δικηγορικά έξοδα υπέρ των Εναγόντων και εναντίον της Εναγόμενης 1. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο