Πανίκου Π. Ιωάννου (Φθαρτέμποροι) Λιμιτεδ κ.α. ν. Αναφορικά με την Cyprus Popular Bank Public Co Ltd, Αρ. Αίτησης: 1/2021, 19/12/2023

(1)Πανίκου Π. Ιωάννου (Φθαρτέμποροι) Λιμιτεδ,

(2)Ιωάννου Πανίκκου και

(3)Κυριακούλλη Σταυρούλας (στο εξής οι «Αιτητές») ημερομηνίας 9.3.2023 για άδεια συνέχισης της αγωγής υπ' αριθμό 833/2023 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας Με την παρούσα Αίτηση, οι Αιτητές ζητούν την άδεια του Δικαστηρίου για να συνεχίσουν την αγωγή 833/2013 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ένεκα της έκδοσης διατάγματος εκκαθάρισης της Cyprus Popular Bank Public Company Limited (στο εξής η «Λαϊκή Τράπεζα»). Ως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 2 που συνοδεύει την Αίτηση, μέσω της αγωγής οι Αιτητές (εκεί ενάγοντες) αξιώνουν αποζημιώσεις από τη Λαϊκή Τράπεζα «για τη ζημιά που έχουμε υποστεί πλέον τόκους και έξοδα συνεπεία του γεγονότος ότι χωρίς την ελεύθερη συναίνεση μας και κάτω από συνθήκες που συνιστούν παρανομία και/ή δόλο και/ή απάτη πειστήκαμε από την [Λαϊκή Τράπεζα] να τοποθετήσουμε τα χρήματα μας σε αξιόγραφα κεφαλαίου της [Λαϊκής Τράπεζας] του έτους 2008, 2009, 2010 και 2011 και περαιτέρω πειστήκαμε να λάβει η Ενάγουσα 1 δάνειο από τη [Λαϊκή Τράπεζα] συνολικού ποσού €224.000 με εξασφάλιση τα 249 αξιόγραφα κεφαλαίου του 2008 και να λάβει περαιτέρω η Ενάγουσα 1 πιστωτικό όριο σε τρεχούμενο λογαριασμό ύψους €150.000 με την εξασφάλιση 150 αξιογράφων κεφαλαίου του 2010». Στην ένορκη του δήλωση αναφέρει ότι κατόπιν παραστάσεων και υποδείξεων λειτουργών της Λαϊκής Τράπεζας, οι Ενάγοντες αγόρασαν αξιόγραφα του 2008, 2009, 2010 και 2011 συνολικού ποσού €1.149.

1. Παράλληλα η Ενάγουσα 1 έλαβε δάνειο ύψους €224.000 με εξασφάλιση τα 249 αξιόγραφα του 2008, ενώ στην ουσία δεν χρειαζόταν το δάνειο αυτό και έλαβε επίσης πιστωτικό όριο σε τρεχούμενο λογαριασμό με εξασφάλιση 150 αξιόγραφα του 2010 ενώ παρομοίως δεν χρειαζόταν αυτήν την πιστωτική διευκόλυνση. Καταχώρησαν την αγωγή 833/2013 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στις 31.1.2013 με σκοπό να αποζημιωθούν για την πιο πάνω ζημιά τους. Ακολούθησαν τα γεγονότα του Μαρτίου 2013 και, μεταγενέστερα, το επίδικο δάνειο και πιστωτικές διευκολύνσεις μεταφέρθηκαν στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (στο εξής η «Τράπεζα Κύπρου»). Στις 8.3.2017 προστέθηκαν ως εναγόμενες στην αγωγή η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου και ο Γενικός Εισαγγελέας. Είχε γίνει προσπάθεια προσθήκης και της Τράπεζας Κύπρου ως εναγόμενης όμως η αίτηση απορρίφθηκε. Η αγωγή 833/2013 εκκρεμεί ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας προς εκδίκαση. Η Τράπεζα Κύπρου, στην οποία μεταφέρθηκε το δάνειο και πιστωτικές διευκολύνσεις από τη Λαϊκή Τράπεζα, καταχώρησε εναντίον των Αιτητών στην παρούσα διαδικασία τρεις αγωγές. Η 1η είναι η αγωγή 1492/2016 που αφορά υπόλοιπο πιστωτικής κάρτας συνδεδεμένης με τον τρεχούμενο λογαριασμό της Αιτήτριας
2. Η 2η είναι η αγωγή 2105/2016 που αφορά το δάνειο ύψους €224.000 και η 3η είναι η αγωγή 2161/2016 που αφορά το όριο του προαναφερόμενου τρεχούμενου λογαριασμού. Στην πορεία, οι χορηγήσεις αυτές μεταφέρθηκαν στην εταιρεία B2Kapital Cyprus Ltd που έχει υποκαταστήσει την Τράπεζα Κύπρου σε εκείνες τις αγωγές. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα, οι αξιώσεις που εγείρουν οι Αιτητές στην αγωγή 833/2013 βασίζονται σε ισχυριζόμενη παρανομία, ψευδείς παραστάσεις, απάτη και δόλο που οδήγησαν στην σύναψη των συμφωνιών αγοράς των αξιογράφων, στη σύναψη του δανείου και της παροχής του πιστωτικού ορίου. Είναι η θέση του ότι αυτές οι αξιώσεις δεν είναι επαληθεύσιμες διότι μόνο μέσω της εκδίκασης της αγωγής μπορεί να αποφασιστεί κατά πόσο συνέτρεχαν τα προαναφερόμενα και κατά πόσο αυτά κατέστησαν τις συμφωνίες, το δάνειο και τις πιστωτικές διευκολύνσεις άκυρα. Σημειώνει ότι είναι απαραίτητο να επιτραπεί η συνέχιση της αγωγής γιατί η ετυμηγορία του Δικαστηρίου είναι απαραίτητη για την έκβαση των τριών αγωγών 1492/2016, 2105/2016 και 2161/2016 με τις οποίες η B2Kapital Cyprus Ltd διεκδικεί την πληρωμή κατ' ισχυρισμό οφειλόμενων ποσών. Η θέση των Αιτητών είναι ότι η Λαϊκή Τράπεζα είναι αναγκαίος διάδικος για να αποφασιστούν τα επίδικα ζητήματα. Η πλευρά του εκκαθαριστή της Λαϊκής Τράπεζας έχει εγείρει ένσταση στη χορήγηση της αιτούμενης άδειας υποστηρίζοντας ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για χορήγηση της ενώ επισημαίνουν ότι οι Αιτητές έχουν υποβάλει στον εκκαθαριστή προς επαλήθευση το χρέος τους και η επαλήθευση έχει γίνει αποδεκτή. Σημειώνεται στην ένσταση ότι οι Αιτητές έχουν υποβάλει, σε σχέση με τις χρηματικές αξιώσεις τους, επαλήθευση χρέους η οποία έγινε αποδεκτή. Ειδικότερα, παρουσιάζεται στα πλαίσια της ένστασης (α) η επαλήθευση της Αιτήτιας 1 εταιρείας για ποσά €249.000 και €150.000 που αφορούσαν αγορά αξιογράφων σειράς 2008 και 2010 αντίστοιχα, (β) για ποσά €330.000 και €350.00 που ο Αιτητής 2 πλήρωσε για αγορά αξιογράφων του 2009 και 2010 αντίστοιχα, καθώς και (γ) ποσού €70.000 που οι Αιτητές 2 και 3 πλήρωσαν για αξιόγραφα ενισχυμένου κεφαλαίου το
3. Επίσης επισυνάπτονται στην ένσταση ηλεκτρονικά μηνύματα του εκκαθαριστή ημερομηνίας 23.1.2023 και 10.1.2023 με τα οποία οι Αιτητές ενημερώνονται ότι έγιναν αποδεκτές οι επαληθεύσεις ποσών (α) €249.000 και €150.000 για την Αιτήτρια 1 και (β) €330.000 και €350.000 για τον Αιτητή
4. Η θέση του εκκαθαριστή είναι ότι η προώθηση της παρούσας διαδικασίας για ποσά που έχουν επαληθευτεί είναι καταχρηστική ενόψει του ότι ένας από τους λόγους που οι Αιτητές προβάλλουν για να τους δοθεί άδεια συνέχισης είναι ότι οι αξιώσεις τους δεν είναι επαληθεύσιμες. Η επαλήθευση για το ποσό των €70.000 δεν έγινε αποδεκτή. Η πλευρά του εκκαθαριστή αναφέρει ότι ενημέρωσε με ηλεκτρονικό μήνυμα τους Αιτητές ότι τα αξιόγραφα του 2011 είχαν μετατραπεί σε μετοχές και ότι οι μέτοχοι δεν συνιστούν πιστωτές και δεν χρειάζεται να υποβάλουν απαίτηση για επαλήθευση χρέους. Στην ένσταση, η πλευρά του εκκαθαριστή σημειώνει επίσης ότι στις αγωγές που εκκρεμούν εναντίον τους από την B2Kapital Cyprus Limited, οι Αιτητές (εκεί εναγόμενοι) έχουν εγείρει ανταπαιτήσεις με τις οποίες ζητούν ταυτόσημες θεραπείες με αυτές που εγείρουν στην αγωγή 833/
5. Αυτά αναφορικά με την Αίτηση και ένσταση αντίστοιχα. Για σκοπούς ακρόασης, η κάθε πλευρά παρουσίασε γραπτή αγόρευση στην οποία αναπτύσσει τις θέσεις της και παραπέμπει σε νομολογία. Έχω μελετήσει τις αγορεύσεις και τη νομολογία και πηγές στις οποίες παραπέμπουν οι συνήγοροι των δύο πλευρών καθώς και το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου στα πλαίσια της Αίτησης. Προχωρώ στην εξέταση της ουσίας. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 220 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113: «Όταν έχει εκδοθεί διάταγμα εκκαθάρισης ή έχει διοριστεί προσωρινός εκκαθαριστής, καμμιά αγωγή ή διαδικασία συνεχίζεται ή αρχίζει εναντίον της εταιρείας εκτός μετά από άδεια του Δικαστηρίου και με τέτοιους όρους που το Δικαστήριο δυνατό να επιβάλει.» Ο σκοπός αυτής της διάταξης επεξηγείται στο ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμμα The Principles of Company Law, Robert Pennington, 1959 edition, σελ.
6. To απόσπασμα αυτό αφορά το section 231 του Companies Act 1948 που είναι αντίστοιχο του άρθρου 220 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.
7. Αναφέρονται τα εξής: «When a winding up order is made, or a provisional liquidator is appointed, no action or proceeding against the company may be commenced or continued in any court without leave of the Companies Court. The purpose of this is to ensure that all claims against the company which can be determined by the cheap, summary procedure available in a winding up are not made the subject of extensive litigation. But the court will always give a plaintiff leave to proceed against a company if he has a prima facie case and his claim could not be dealt with in the winding up, or the remedy he seeks could not be given him therein.» Δηλαδή, από την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης, όλες οι αξιώσεις εναντίον της υπό εκκαθάριση εταιρείας που μπορούν να τύχουν χειρισμού μέσω της σχετικά ανέξοδης και συνοπτικής διαδικασίας της επαλήθευσης, πρέπει να προωθούνται με αυτή τη διαδικασία αντί μέσω αντιδικίας στο Δικαστήριο. Για αυτό το λόγο καμία αγωγή ξεκινά ή συνεχίζει εναντίον της εταιρείας εκτός μετά από άδεια του Δικαστηρίου. Για να δοθεί άδεια για συνέχιση μιας αγωγής μετά την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης, πρέπει ο αιτητής να ικανοποιήσει το Δικαστήριο (α) ότι έχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της εταιρείας αλλά και (β) ότι η απαίτηση του δεν μπορεί να τύχει χειρισμού στα πλαίσια της εκκαθάρισης. Οι προϋποθέσεις αυτές είναι σωρευτικές. Με βάση αυτές τις αρχές πρέπει να αποφασιστεί κατά πόσο στην προκείμενη περίπτωση είναι ορθό και δίκαιο να δοθεί άδεια στους Αιτητές να συνεχίσουν την αγωγή τους εναντίον της Λαϊκής Τράπεζας. Η έκθεση απαίτησης της αγωγής 833/2013 δεν έχει τεθεί ενώπιον μου από την πλευρά των Αιτητών. Όμως από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση προκύπτουν πληροφορίες που αφορούν τη φύση της αξίωσης. Παράλληλα μαρτυρία σε σχέση με τις αξιώσεις παρέχεται και στα πλαίσια της ένστασης. Διαχωρίζω τις αξιώσεις των Αιτητών σε δύο κατηγορίες. Η 1η κατηγορία αφορά τις αξιώσεις που σχετίζονται με τα ποσά για αξιόγραφα του 2008, 2009 και 2010, που έγιναν αποδεκτά από τον εκκαθαριστή προς επαλήθευση. Η 2η κατηγορία αφορά τις αξιώσεις που σχετίζονται με τα αξιόγραφα του 2011 για τα οποία η προσπάθεια επαλήθευσης χρέους €70.000 απορρίφθηκε. Ξεκινώ με την 1η κατηγορία αξιώσεων. Για τις αξιώσεις που αφορούν τα αξιόγραφα του
8. 2009 και 2010, δεν μπορεί να δοθεί άδεια για συνέχιση της αγωγής. Η έγκριση της επαλήθευσης από τον εκκαθαριστή για το χρέος που αφορούν οι εν λόγω αξιώσεις δεν επιτρέπει την παράλληλη προώθηση τους εναντίον της Λαϊκής Τράπεζας μέσω της αγωγής. Κατά την υποβολή της επαλήθευσης χρέους, ο πιστωτής (εδώ οι Αιτητές) καθορίζει το ποσό που θεωρεί ότι συνιστά την δίκαιη αποτίμηση της προς αυτόν οφειλής. Η έγκριση της επαλήθευσης από τον εκκαθαριστή δείχνει ότι ο εκκαθαριστής συμφωνεί με το ποσό που ο αιτητής έχει καθορίσει ως δίκαιη αποτίμηση της οφειλής και την αποδέχεται για σκοπούς της εκκαθάρισης. Εφόσον εκείνες οι αξιώσεις αφορούν χρέος που οι ίδιοι οι Αιτητές θεώρησαν επαληθεύσιμο, δεν μπορεί να επιτραπεί και η παράλληλη συνέχιση της αγωγής για τις ίδιες αξιώσεις. Είναι αντιληπτό ότι στην αγωγή εγείρονται και άλλες αξιώσεις σχετικές με την απόκτηση εκείνων των αξιογράφων, πέραν της επιστροφής του ποσού που πληρώθηκε για απόκτηση τους, όπως δηλωτικές αποφάσεις για ακυρότητα των συμβάσεων απόκτησης των αξιογράφων και αποζημιώσεις για δόλο, απάτη, ψευδείς παραστάσεις και παράβαση νόμιμου καθήκοντος. Από τα ενώπιον μου στοιχεία διαφαίνεται όμως ότι η κύρια θεραπεία που επιδιώκουν οι Αιτητές εναντίον της Λαϊκής Τράπεζας είναι η επιστροφή του ποσού που πληρώθηκε για εκείνα τα αξιόγραφα. Οι υπόλοιπες θεραπείες που επιδιώκονται εναντίον της Λαϊκής Τράπεζας, στο βαθμό που μπορώ να διακρίνω, είναι επικουρικές ή συμπληρωματικές της κυρίως θεραπείας. Δεν έχω ικανοποιηθεί ότι δικαιολογείται η συνέχιση της αγωγής εναντίον μιας εταιρείας υπό εκκαθάριση μόνο για προώθηση τους από τη στιγμή που η κυρίως θεραπεία έχει τύχει χειρισμού μέσω επαλήθευσης. Ενόψει του ότι οι αξιώσεις αυτές δεν συνιστούν τη βασική θεραπεία αλλά και ζυγίζοντας το συμφέρον του συνόλου των μη εξασφαλισμένων πιστωτών της Λαϊκής Τράπεζας, κρίνω ότι δεν δικαιολογείται να χορηγηθεί άδεια για συνέχιση εναντίον της Λαϊκής Τράπεζας ώστε να προωθηθούν οι εν λόγω αξιώσεις. Προχωρώ στη 2η κατηγορία αξιώσεων που αφορά τα αξιόγραφα 2011 που μετατράπηκαν σε μετοχές. Σε σχέση με αυτές τις αξιώσεις, η επαλήθευση δεν έγινε αποδεκτή για τους λόγους που προανέφερα. Με την μετατροπή των αξιογράφων εκείνων σε μετοχές, οι κάτοχοι κατέστησαν μέτοχοι της Λαϊκής Τράπεζας. Ως μέτοχοι, δεν εμπίπτουν στην έννοια του «πιστωτή» για τους σκοπούς του Μέρους V του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 αφού οι μετοχές τους δεν συνιστούν «χρέος» της εταιρείας. Συνεπώς, δεν υπάρχει επαληθεύσιμη απαίτηση. Για τις αξιώσεις που αφορούν τα αξιόγραφα του 2011 που μετατράπηκαν σε μετοχές της Λαϊκής Τράπεζας, κρίνω ότι δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις να δοθεί άδεια για συνέχιση της αγωγής προς προώθηση τους. Αυτό διότι η συνέχιση της αγωγής αναφορικά με αυτές τις αξιώσεις συνιστά τον μοναδικό τρόπο για προώθηση τους εφόσον η διαδικασία της επαλήθευσης δεν είναι προσβάσιμη στους Αιτητές. Επίσης, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση υπάρχει μαρτυρία για γεγονότα που περιβάλλουν την απόκτηση εκείνων των αξιογράφων που κρίνωα ορθό να δοθεί η δυνατότητα να ακουστεί και να αξιολογηθεί στα πλαίσια της δίκης. Συνεπώς, σε σχέση με εκείνες μόνο τις αξιώσεις, η Αίτηση επιτυγχάνει. Τέλος, επισημαίνω ότι κανένα εμπόδιο υπάρχει στο να συνεχίσουν οι Αιτητές να προωθούν όλες τις αξιώσεις που εγείρουν με την αγωγή εναντίον των υπόλοιπων εναγόμενων, πέραν της Λαϊκής Τράπεζας. Αντιλαμβάνομαι περαιτέρω ότι εγείρουν αντίστοιχες θέσεις στα πλαίσια των αγωγών 1492/2016, 2105/2016 και 2161/2016 που εκκρεμούν εναντίον τους από τη B2Kapital Cyprus Ltd. Καταληκτικά, για τους λόγους που έχω εξηγήσει καταλήγω ότι η Αίτηση επιτυγχάνει μερικώς και δίδεται άδεια για συνέχιση της αγωγής 833/2013 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας εναντίον της Λαϊκής Τράπεζας, μόνο στο βαθμό που οι αξιώσεις των εναγόντων που αφορούν αξιόγραφα του 2011 που έχουν μετατραπεί σε μετοχές. Ενόψει της μερικής επιτυχίας της Αίτησης, κρίνω ορθό όπως τα έξοδα της Αίτησης ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αγωγής και εκδίδεται αντίστοιχη διαταγή. (Υπ.) ...................... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο