ALEKSANDR YARCHUK κ.α. ν. BELLEZAR LTD κ.α., Αριθμός Αγωγής: 1847/2021, 12/12/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Π.Ε.Δ. Αριθμός Αγωγής: 1847/2021 Διορθωμένη απόφαση δυνάμει διατάγματος 13.12.2023 Μεταξύ:
- ALEKSANDR YARCHUK
- OLESSTAR LIMITED, εκ Βρετανικών Παρθένων Νήσων Ενάγοντες και
- BELLEZAR LTD, εκ Βρετανικών Παρθένων Νήσων
- SOLTANOV RIXVAN SOLLAN, εκ Ρωσίας
- EOS NOMINEES LTD, εκ Βρετανικών Παρθένων Νήσων
- LLC FIRM GRAVITON, εκ Ρωσίας
- ΕΛΕΝΗ ΚΕΡΑΜΙΔΑ, εκ Λευκωσίας
- LEV VLADIMIROVICH KURBATSKLY, εκ Ρωσίας
- LLC "INVESTCONSULTING", εκ Ρωσίας Εναγόμενοι 12 Δεκεμβρίου, 2023 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους 2, 4, 6/Αιτητές: κα Οικονομίδη Για Ενάγοντες/Καθ' ων η Αίτηση: κ. Παναγιώτου δια Κωνσταντίνου Παναγιώτου & Σια ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στην αίτηση των Εναγόμενων 2, 4 και 6/Αιτητών ημερομηνίας 16.5.2023 για αναστολή εκτέλεσης της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 28.4.2023 Προς ευκολία παρακολούθησης, ξεκινώ με μια σύντομη αναφορά στο ιστορικό της αγωγής. Η αγωγή ξεκίνησε με την καταχώρηση γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος στις 26.7.
- Με την αγωγή οι Ενάγοντες αξιώνουν αποζημιώσεις ύψους περί τα RUB382.000.000, αναγνωριστικές αποφάσεις για παράβαση καθηκόντων επιτροπείας (fiduciary duties) και αμέλεια, διατάγματα αποκάλυψης πληροφοριών και άλλες συναφείς θεραπείες. Ταυτόχρονα με την καταχώρηση της αγωγής, οι Ενάγοντες καταχώρησαν και μονομερή αίτηση με την οποία ζητούσαν την έκδοση διαταγμάτων εναντίον των Εναγόμενων 2 και 6 που να απαγορεύουν την αποξένωση ή μεταφορά εκτός της Δημοκρατίας περιουσίας μέχρι RUB 382.000.000 περίπου (υπό κάποιες προϋποθέσεις) και διάφορα διατάγματα αποκάλυψης. Ζητούσαν επίσης εναντίον των Εναγόμενων 2, 4 και 6, διάταγμα που να τους απαγορεύει να ξεκινήσουν στην Κύπρο ή το εξωτερικό δικαστικές διαδικασίες που να σχετίζονται με την ανάκτηση ή προστασία περιουσίας της Εναγόμενης 4, χωρίς τη συγκατάθεση των Εναγόντων. Διεκδικούσαν και διάφορα άλλα διατάγματα εναντίον των υπόλοιπων Εναγόμενων. Όμως η παρούσα Αίτηση αφορά μόνο τους Εναγόμενους 2, 4 και 6 οπόταν εκείνα δεν θα απασχολήσουν. Το Δικαστήριο, με άλλη σύνθεση, επιλήφθηκε της μονομερούς αίτησης στις 28.7.2021 και διέταξε όπως η Αίτηση επιδοθεί προς τους Εναγόμενους 2, 4 και 6 πριν αποφανθεί σε σχέση με τα αιτητικά που τους αφορούσαν. Οι Εναγόμενοι 2, 4 και 6 εμφανίστηκαν στη διαδικασία και καταχώρησαν ένσταση στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων εναντίον τους. Η Αίτηση εκδικάστηκε σε σχέση με τους Εναγόμενους 2, 4 και 6 και το Δικαστήριο εξέδωσε την απόφαση του στις 28.4.
- Με την απόφαση του εκείνη ενέκρινε την Αίτηση και εξέδωσε όλα τα αιτούμενα διατάγματα στην έκταση που αφορούν και επηρεάζουν τους Εναγόμενους 2, 4 και 6 (στο εξής η «Επίδικη Ενδιάμεση Απόφαση»). Η Επίδικη Ενδιάμεση Απόφαση εφεσιβλήθηκε από τους Εναγόμενους 2, 4 και
- Παράλληλα, οι Εναγόμενοι 2, 4 και 6 καταχώρησαν την υπό κρίση Αίτηση με την οποία ζητούν την αναστολή εκτέλεσης της Επίδικης Ενδιάμεσης Απόφασης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Προσθέτω ότι στον χρόνο που μεσολάβησε μέχρι την εκδίκαση της Αίτησης, οι Ενάγοντες καταχώρησαν την έκθεση απαίτησης τους καθώς και τροποποιημένη έκθεση απαίτησης στις 6.9.
- Όπως, σημείωσα πιο πάνω, με την υπό κρίση Αίτηση οι Εναγόμενοι 2, 4 και 6 επιδιώκουν την αναστολή εκτέλεσης της Επίδικης Ενδιάμεσης Απόφασης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου στο γραφείο που εκπροσωπεί τους Εναγόμενους 2, 4 και
- Στην ένορκη του δήλωση αναφέρει ότι η έφεση έχει καλές πιθανότητες επιτυχίας και παρουσιάζει αντίγραφο της ειδοποίησης έφεσης. Σημειώνει ότι είναι ορθό να διαταχθεί αναστολή εκτέλεσης της Επίδικης Ενδιάμεσης Απόφασης «διότι εάν εκτελεστούν τα διατάγματα δεν θα μπορεί αν αποδοθεί δικαιοσύνη έστω και εάν οι [Εναγόμενοι 2, 4 και 6] κερδίσουν την έφεση. Συγκεκριμένα η μη αναστολή εκτέλεσης της [Επίδικης Ενδιάμεσης Απόφασης] και/ή των διαταγμάτων μέχρι αποπεράτωσης της έφεσης εμπεριέχει κινδύνους ανεπανόρθωτης και καταστροφικής βλάβης στους [Εναγόμενους 2, 4 και 6] καθότι η εκτέλεση της [Επίδικης Ενδιάμεσης Απόφασης] και/ή των διαταγμάτων θα προκαλέσει τεράστια πρακτικά προβλήματα στη διαχείριση της περιουσίας τους και της διεκπεραίωσης οποιωνδήποτε οικονομικών τους πράξεων και θα τους καταστήσει ουσιαστικά παράλυτους οικονομικά. Η Εναγόμενη 4 θα υποστεί τεράστια ζημιά καθότι κάθε δραστηριότητα της θα παρεμποδιστεί.» Οι Ενάγοντες έχουν καταχωρήσει ένσταση στην Αίτηση. Οι λόγοι ένστασης εστιάζουν στο ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για χορήγηση της αιτούμενης αναστολής. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου στο γραφείο που εκπροσωπεί τους Ενάγοντες. Αυτός, σημειώνει ότι δεν έχουν αποκαλυφθεί στοιχεία που να τεκμηριώνουν τη θέση των Εναγόμενων 2, 4 και 6 ότι θα υποστούν τις επιπτώσεις που ισχυρίζονται αν δεν χορηγηθεί η αναστολή. Υποστηρίζει επίσης ότι η πρόθεση των Εναγόμενων 2, 4 και 6 είναι η καθυστέρηση της διαδικασίας ενώ η έφεση δεν έχει προοπτικές επιτυχίας. Επισημαίνει ότι δεν έχει προσφερθεί οποιαδήποτε ασφάλεια προς εγγύηση σε περίπτωση αναστολής. Κατά την ακρόαση της Αίτησης, οι συνήγοροι των δύο πλευρών παρουσίασαν γραπτές αγορεύσεις τις οποίες έχω μελετήσει. Προχωρώ στην εξέταση της ουσίας. Η Αίτηση εδράζεται στη Δ.35 θ. 18 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών (στη μορφή που ισχύουν για την παρούσα αγωγή) που προνοεί ότι: «An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given.» Το Δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια να αναστείλει, στις κατάλληλες περιπτώσεις, κάποια θετική υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από δικαστική απόφαση[1]. Στην παρούσα περίπτωση, η Επίδικη Ενδιάμεση Απόφαση περιλαμβάνει προστακτικά και απαγορευτικά διατάγματα. Σε σχέση με τα απαγορευτικά διατάγματα, κρίνω ότι δεν παρέχεται ευχέρεια αναστολής τους. Όπως επεξηγήθηκε στην Μιχάλης Δημητρούδης ν Ανδρέα Νίκου Λουγκρίδη
(2011)1 ΑΑΔ 687: «Γενικά το αντικείμενο της αναστολής συναρτάται προς ορισμένη θετική ενέργεια, υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από την εφεσιβαλλόμενη απόφαση. Στην In re E.S. (an Infant)
(1986)1 C.L.R. 119, όπου αίτηση προς αναστολή περαιτέρω διαδικασίας ενόψει άρνησης του Δικαστηρίου να διατάξει τον διάδικο και το παιδί του να υποβληθούν σε αιματολογικό έλεγχο, απορρίφθηκε τόσο πρωτοδίκως, όσο και ενώπιον του Εφετείου, λέχθηκε ότι δεν υπήρχε λόγος διεύρυνσης της εμβέλειας της Δ.35, θ.18, η οποία περιορίζεται στην αναστολή θεμάτων συναρτωμένων προς την εκτέλεση απόφασης ή διαταγής του Δικαστηρίου ή της διαδικασίας.» Επιπρόσθετα, παρά τις αναφορές σε ζημιά που θα υποστούν οι Εναγόμενοι 2, 4 και 6, δεν παρέχονται στοιχεία στα πλαίσια της Αίτησης που να εξηγούν τη φύση της ζημιάς και γιατί ή πως αυτή θα προκληθεί. Συνεπώς, η Αίτηση αναφορικά με τα απαγορευτικά διατάγματα που εκδόθηκαν με την Επίδικη Ενδιάμεση Απόφαση δεν μπορεί να επιτύχει. Με την Επίδικη Ενδιάμεση Απόφαση εκδόθηκαν και διατάγματα αποκάλυψης (διατάγματα Β και Γ). Αυτά αφορούν μόνο τους Εναγόμενους 2 και 6 και δημιουργούν θετικές υποχρεώσεις. Συνεπώς, θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο αναστολής. Ως προς τον τρόπο που πρέπει να ασκεί τη διακριτική του εξουσία το Δικαστήριο όταν αποφασίζει εάν θα χορηγήσει αναστολή, η Δ.33 θ.18 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών απασχόλησε εκτεταμένα τη νομολογία. Υπάρχει επομένως, πλούσια καθοδήγηση αναφορικά με τις παραμέτρους που το Δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Συνοψίζοντας τις αρχές που προκύπτουν από τη νομολογία, όταν το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει επί αιτήματος αναστολής εκτέλεσης απόφασης εκκρεμούσης έφεσης, πρέπει να σταθμίσει κατά κύριο λόγο δύο παράγοντες. Κατά πρώτον, πρέπει να λάβει υπόψη τη φυσιολογική προσδοκία του επιτυχόντα διάδικου να δρέψει τους καρπούς της επιτυχίας του. Κατά δεύτερον, πρέπει να προσμετρήσει τον κίνδυνο η οποιαδήποτε επιτυχία κατ' έφεση να καταστεί άνευ αντικρίσματος εάν η απόφαση δεν έχει ανασταλεί στο μεταξύ[2]. Επανέρχομαι στην προκείμενη περίπτωση για να εξετάσω κατά πόσο η εκτέλεση των διαταγμάτων αποκάλυψης πρέπει να ανασταλεί. Εν αρχή σημειώνω ότι δεν έχω διαπιστώσει στοιχεία ή ενδείξεις ότι οι Εναγόμενοι ενεργούν κακόπιστα. Λειτουργούν εντός των πλαισίων και δικαιωμάτων που τους παρέχει η δικονομία και επιδιώκουν την έκδοση ενός διατάγματος που δύνανται να διεκδικήσουν. Η επιτυχής κατάληξη της ενδιάμεσης αίτησης αναμφίβολα δημιούργησε στους Ενάγοντες την προσδοκία ότι δικαιούνται το όφελος των διαταγμάτων που εξασφάλισαν. Το κρίσιμο ερώτημα είναι κατά πόσο η μη χορήγηση της αιτούμενης αναστολής θα καθιστούσε την ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης, άνευ αντικρίσματος. Αναφορικά με τις πιθανότητες επιτυχίας της έφεσης, η παρούσα δεν είναι από τις περιπτώσεις στις οποίες μπορεί να γίνει, με βεβαιότητα, πρόγνωση για ανατροπή της Επίδικης Ενδιάμεσης Απόφασης κατ΄ έφεση. Όμως, το μόνο αρμόδιο σώμα να αποφασίσει για την ορθότητα της επίδικης απόφασης είναι το Εφετείο, την κρίση του οποίου δεν θα υποκαταστήσω[3]. Τα επίδικα διατάγματα χαρακτηρίζονται από ιδιαιτερότητα ενόψει του ότι είναι διατάγματα που διατάζουν ένορκη αποκάλυψη συγκεκριμένων πληροφοριών και στοιχείων. Ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης θα έχει ως αποτέλεσμα την απάλειψη της υποχρέωσης των Εναγόμενων 2 και 6 για αποκάλυψη. Όμως, εάν στο μεταξύ οι πληροφορίες έχουν αποκαλυφθεί τότε, η ακύρωση των διαταγμάτων κατ' έφεση θα ήταν ουσιαστικά άνευ αντικειμένου. Στην Penderhil Holdings Limited κ.α. ν Ιωάννη Κλουκινά κ.α.
(2011)1 ΑΑΔ 1921, το Ανώτατο Δικαστήριο εξέτασε αυτό ακριβώς το ζήτημα, δηλαδή την αναστολή εκτέλεσης διαταγμάτων αποκάλυψης που εκδόθηκαν στα πλαίσια ενδιάμεσης αίτησης, εκκρεμούσης έφεσης. Αποφασίζοντας τελικά την χορήγηση της αναστολής, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα εξής: «Από τις νομικές αρχές που παραθέσαμε πιο πάνω προκύπτει ότι τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης παίζουν ουσιαστικό ρόλο ως προς την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Αφού συνεκτιμήσαμε όλους τους σχετικούς παράγοντες έχουμε καταλήξει ότι η πλάστιγγα κλίνει υπέρ της έγκρισης των αιτήσεων για τους εξής λόγους: Με την έγκριση απλώς θα προκληθεί κάποιου βαθμού καθυστέρηση στην εξασφάλιση των πληροφοριών και εγγράφων που οι αιτητές/εναγόμενοι διατάχθηκαν να δώσουν στον εφεσίβλητο για σκοπούς εντοπισμού όλων των αδικοπραγήσαντων για προώθηση της αγωγής του στην Κύπρο και την Ελλάδα. Aν από την άλλη οι αιτήσεις απορριφθούν και οι αιτητές υποχρεωθούν (γιατί διαφορετικά θα βρίσκονται σε παρακοή διατάγματος), να δώσουν τα στοιχεία που διατάχθηκαν, τότε τυχόν επιτυχία των εφέσεων τους θα είναι άνευ αντικειμένου. Για την πιο πάνω κατάληξή μας λάβαμε υπόψη και τις αποφάσεις που επικαλέστηκε η πλευρά των αιτητών που αφορούν ειδικά περιπτώσεις διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal, όπου δικαστήρια, είτε ενέκριναν αίτηση για αναστολή, είτε ταυτόχρονα με την παραχώρηση άδειας για καταχώρηση έφεσης εναντίον διατάγματος αποκάλυψης πληροφοριών, προχώρησαν αυτεπάγγελτα και ανέστειλαν την εκτέλεση της απόφασης μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης.» Ακολουθώντας την ίδια προσέγγιση, θεωρώ ότι στην παρούσα περίπτωση είναι πιο ορθό όπως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκηθεί υπέρ της χορήγησης της αναστολής των διαταγμάτων αποκάλυψης. Η χορήγηση της αναστολής θα έχει ως αποτέλεσμα την καθυστέρηση χορήγησης των πληροφοριών και στοιχείων στους Ενάγοντες μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Εάν όμως οι πληροφορίες αποκαλυφθούν και η Επίδικη Ενδιάμεση Απόφαση ανατραπεί κατ' έφεση τότε η επιτυχία στην έφεση θα είναι χωρίς αντίκρισμα γιατί οι πληροφορίες θα έχουν ήδη αποκαλυφθεί. Καταλήγω επομένως ότι είναι ορθό να ανασταλεί η εκτέλεση της Επίδικης Ενδιάμεσης Απόφασης στο βαθμό που αφορά τα διατάγματα αποκάλυψης και η Αίτηση επιτυγχάνει μερικώς. Η εκτέλεση των διαταγμάτων αποκάλυψης υπό σημεία (Β) και (Γ) της ενδιάμεσης απόφασης ημερομηνίας 28.4.2023 αναστέλλεται μέχρι την εκδίκαση ή κατ' άλλο τρόπο αποπεράτωση της πολιτικής έφεσης εναντίον αυτής, που καταχωρήθηκε από τους Εναγόμενους 2, 4 και 6 στις 11.5.
- Η αναστολή χορηγείται υπό τους εξής, σωρευτικά, όρους: 1 Οι Εναγόμενοι 2, 4 και 6 μέχρι τις 31.1.2024 να καταθέσουν στο Δικαστήριο τραπεζική εγγύηση υπέρ των Εναγόντων για ποσό €25.000 ως ασφάλεια για ζημιά που τυχόν υποστούν συνεπεία της αναστολής. 2 Οι Εναγόμενοι 2 και 6 καταθέσουν στο Πρωτοκολλητείο ένορκες δηλώσεις με τις πληροφορίες και στοιχεία που διατάσσονται να αποκαλύψουν δυνάμει των διαταγμάτων που έχουν ανασταλεί. Η κατάθεση των ενόρκων δηλώσεων να γίνει εντός 10 ημερών από την επίδοση προς αυτούς του διατάγματος ημερομηνίας 28.4.
- Εάν η επίδοση έχει ήδη διενεργηθεί τότε η κατάθεση να γίνει εντός 10 ημερών από σήμερα. Νοείται ότι σε περίπτωση (α) απόρριψης της έφεσης ή (β) κατ' άλλο τρόπο διεκπεραίωσης της έφεσης και διατήρησης των διαταγμάτων, οι Ενάγοντες δικαιούνται να παραλάβουν από τον Πρωτοκολλητή τις εν λόγω ένορκες δηλώσεις. Νοείται περαιτέρω ότι σε περίπτωση ακύρωσης των διαταγμάτων αποκάλυψης κατ' έφεση, οι Εναγόμενοι 2 και 6 δικαιούνται να παραλάβουν τις ένορκες δηλώσεις από τον Πρωτοκολλητή. Η παράλειψη τήρησης ή συμμόρφωσης με οποιονδήποτε όρο της αναστολής, ως ανωτέρω, καθιστά αμέσως την χορηγηθείσα αναστολή τερματισθείσα και τα επίδικα διατάγματα αμέσως εκτελεστά. Ως προς τα υπόλοιπα διατάγματα που εκδόθηκαν με την ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 28.4.2023, η Αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Αναφορικά με τα έξοδα της υπό κρίση Αίτησης, υπό τις περιστάσεις και λαμβάνοντας υπόψη τη φύση της υπό κρίση Αίτησης και το αποτέλεσμα, κρίνω ορθό όπως ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της έφεσης και εκδίδεται αντίστοιχη διαταγή. (Υπ.) ........... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Λύρα κ.α. (αρ. 1)
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1384, Fotiou and Another v. Petrolina Ltd.
(1984)1 C.L.R. 708, In re E.S. (an Infant)
(1986)1 C.L.R. 119, Aftomata Eleourgia v Monastery of Mahera
(1986)1 C.L.R. 524. [2] Χαραλάμπους ν Α. Panayides Contracting Ltd
(2001)1 Α.Α.Δ. 1978, The Governor and the Company of the Bank of Scotland v S.S. Suphire Seas
(2001)1 Α.Α.Δ. 955, Παπακόκκινου v Glykys and Araouzos (Insurances) Ltd κ.α.
(1998)1 (Α) ΑΑΔ 513 [3] Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο