Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Χρίστος Ριάτ, Αρ. Υπόθεσης: 10379/19, 29/11/2023

(4)γυαλιά αξίας €2.740, περιουσία της προαναφερθείσας εταιρείας[4]. Μαρτυρία Κατηγορούσας Αρχής Η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε πέντε μάρτυρες προς απόδειξη της υπόθεσης της. Μετά το πέρας παρουσίασης της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής, ο κατηγορούμενος με απόφαση του Δικαστηρίου κλήθηκε σε απολογία. Ο κατηγορούμενος επέλεξε όπως καταθέσει ενόρκως, ενώ προς υπεράσπιση του, κάλεσε ακόμη ένα μάρτυρα. ΜΚ1 ο Αστυφύλακας 3082, Κ. Παναγίδης. Υπηρετεί στην ΑΔΕ Λευκωσίας και είναι τοποθετημένος στο Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων. Η κατάθεση του κατατέθηκε στη διαδικασία ως Τεκμήριο

1. Εκεί αναφέρει ότι, την 4.3.16 έλαβε κατάθεση από τον Μάριο Δρουσιώτη, Διευθυντή της εταιρίας MD Glazing Ltd. Η εν λόγω εταιρεία ασχολείται με την κατασκευή του θόλου στο υπό ανέγερση κτίριο της ΣΕΜ στα Λατσιά. Η κατάθεση του κ. Δρουσιώτη έλαβε την αρίθμηση «Τεκμήριο 2». Η εμπλοκή του στην υπόθεση ολοκληρώθηκε με την λήψη της πιο πάνω κατάθεσης. Διευκρίνισε ότι ο ίδιος δεν αποτέλεσε μέρος της ανακριτικής ομάδας που διερεύνησε την υπόθεση. ΜΚ2 ο Αστ. 4253 Χαλίλ, εξεταστής της υπόθεσης. Η κατάθεση του έλαβε τη σήμανση Τεκμήριο 3 στη διαδικασία. Εκεί αναφέρει ότι στις 4.3.16 και 1.11.17 έλαβε, με τη βοήθεια διερμηνέα δύο καταθέσεις από τον κατηγορούμενο, Τεκμήρια 4 και 4Α αντίστοιχα. Στην γραπτή κατηγορία που του αποδόθηκε, Τεκμήριο 5, αυτός απάντησε ότι «δεν παραδέχεται». Κατέθεσε επίσης τα ακόλουθα Τεκμήρια: · Hμερολόγιο ενεργείας ημερ. 10.3.16- Τεκμήριo
2. · Δεύτερη κατάθεση του κ. Δρουσιώτη ημερ. 8.3.16 - Τεκμήριο 7 με επισυναπτόμενα σε αυτήν, επιστολή ημερ. 22.2.16 με παραλήπτη τον κατηγορούμενο και δύο φωτογραφίες που απεικονίζουν σπασμένα γυαλιά και τιμολόγιο με αριθμό CYP026/
3. · Κατάθεση Γιάννου Δημητριάδη, υπαλλήλου της MD Glazing Ltd, ο οποίος εντόπισε και φωτογράφισε ένα σπασμένο γυαλί- Τεκμήριο
4. · Κατάθεση κ. Βασιλείου, Πολιτικού Μηχανικού της ΣΕΜ- Τεκμήριο
5. · Κατάθεση κ. Χείλη, Πολιτικού Μηχανικού του κυρίως εργολάβου, Α. Παναγίδης Λτδ - Τεκμήριο
6. Ρωτήθηκε αντεξεταζόμενος πόσα, σπασμένα γυαλιά εντοπίστηκαν, με τον μάρτυρα να απαντά ότι σύμφωνα με την κατάθεση του κ. Δρουσιώτη, αυτά ήταν 4 στο σύνολο. Ο Δρουσιώτης παρέδωσε στην αστυνομία στα πλαίσια της δεύτερης του κατάθεσης, δύο φωτογραφίες που τα απεικόνιζαν. Την μία έλαβε υπάλληλος του, Γιάννος Δημητριάδης και η άλλη αφορούσε σε δημοσίευση φωτογραφίας που απεικόνιζε ένα σπασμένο γυαλί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, από τον κατηγορούμενο. Απαντώντας σχετικά, ανέφερε ότι η Αστυνομία δεν μετέβηκε στη σκηνή αφού, εξ' όσων είχαν πληροφορηθεί τα σπασμένα γυαλιά είχαν άμεσα αντικατασταθεί για λόγους ασφαλείας. Παρά όμως την αφαίρεση τους, το διερευνητικό έργο δεν σταμάτησε. Συμφώνησε με τον κ. Στυλιανού ότι ο κ. Δημητριάδης στην κατάθεση του έκανε αναφορά περί εντοπισμού ενός σπασμένου γυαλιού μόνο, την 1.3.16 και όχι τεσσάρων. Αυτός μάλιστα δήλωσε, ήταν και ο λόγος που επικοινώνησε εκ νέου με τον κ. Δρουσιώτη, ήτοι προς αποσαφήνιση της αναφοράς του περί 4 σπασμένων υαλοπινάκων, αναφορά την οποία κατέγραψε στο ημερολόγιο ενεργείας, Τεκμήριο
7. Συμφώνησε περαιτέρω με την υπεράσπιση ότι κανένα πρόσωπο δεν ανέφερε ότι είδε τον κατηγορούμενο στο εργοτάξιο μεταξύ των ημερομηνιών που καταγράφονται επί του κατηγορητηρίου. ΜΚ3 ο κ. Μάριος Δρουσιώτης, Διευθυντής της εταιρείας MD Glazing Ltd. Στις καταθέσεις του, Τεκμήρια 2 και 7 καταγράφονται συνοπτικά, τα ακόλουθα. Η εταιρεία ασχολείται με εξειδικευμένες γυάλινες κατασκευές. Διορίστηκε προς τούτο, ως υπεργολάβος από την Συνεργατική Εταιρεία Μηχανογράφησης (ΣΕΜ) για την κατασκευή και τοποθέτηση των γυάλινων κατασκευών στο υπό ανέγερση κτίριο και θόλο της ΣΕΜ, στην Οδό Γιάννου Κρανιδιώτη στα Λατσιά. Η εταιρεία του ξεκίνησε εργασίες περί το 2014 με αυτές να διακόπτονται κάποια στιγμή λόγω των αναδιαρθρώσεων που λάμβαναν χώρα στα τραπεζικά ιδρύματα. Αυτές επανεκκίνησίν τον Οκτώβριο του
8. Μελετητές του έργου είναι ο Ανδρέας Βασιλείου και ο Βασίλης Βασιλείου (ΜΚ4) ενώ, κύριος εργολάβος η εταιρεία Α. Παναγίδης Λτδ. Το εργοτάξιο του κτιρίου ήταν περιφραγμένο με μεταλλική περίφραξη (τέλι), ύψος περίπου 2μ. ενώ υπήρχε είσοδος η οποία κλείδωνε. Τα Σαββατοκύριακα το εργοτάξιο ήταν κλειστό. Είσοδο σε αυτό εκτός ωρών εργασίας δύνατο να γινόταν μόνο κατόπιν άδειας του κυρίως εργολάβου. Ο κατηγορούμενος αποτέλεσε εξωτερικό του συνεργάτη, όμως η συνεργασία μαζί του έλαβε τέλος περί τις αρχές Φεβρουαρίου
9. Την Δευτέρα, 1.3.16 και γύρω στις 07:30 το πρωί, ο υπάλληλος του Γιάννης, διαπίστωσε ότι στο θόλο του κτιρίου υπήρχαν συνολικά, τέσσερα σπασμένα γυαλιά. Αυτά φέρουν τριγωνικό σχήμα, με ενδεικτικές διαστάσεις 180 εκατοστά η κάθε πλευρά. Τα γυαλιά είναι ειδικά γυαλιά, ενεργειακής απόδοσης, πάχους 6 χιλιοστών και είναι εφαρμοσμένα σε ειδικά τελάρα που εφάπτονται επί του πλαισίου της κατασκευής. Κάθε γυαλί λόγω της θερμικής επεξεργασίας που τυγχάνει φέρει αξία περίξ των €
10. Ζήτησε από το Γιάννη όπως λάβει σχετικές φωτογραφίες και ενημερώσει τον κυρίως εργολάβο. Σε ενημέρωση του Πολιτικού Μηχανικού, ο κ. Βασιλείου (ΜΚ4) απάντησε ότι την προηγούμενη μέρα, Δευτέρα, 29.2.16, έλαβε τηλεφώνημα από τον κατηγορούμενο ο οποίος του ανέφερε ότι επί του θόλου του κτιρίου υπάρχουν «σπασμένα γυαλιά». Μετά το τηλεφώνημα, τόσο υπάλληλοι της εταιρείας του, αλλά και οι αρχιτέκτονας και μηχανικοί του έργου, έλεγξαν την οροφή, μη εντοπίζοντας οποιοδήποτε σπασμένο γυαλί. Μέχρι τις 15:30 που σχόλασαν δεν είχε εντοπιστεί οποιοδήποτε σπασμένο γυαλί. Τα σπασμένα γυαλιά βρέθηκαν την επόμενη μέρα το πρωί, ήτοι την 1.3.
11. Ο κατηγορούμενος την 1.3.16 και ώρα 11:55 στην ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης «Facebook», ανάρτησε μία φωτογραφία ενός σπασμένου γυαλιού, με το σχόλιο, «New Photo for the Skylight in SEM Latsia. 6mm».Στην αναρτημένη φωτογραφία διαπιστώνεται υγρασία στο γυαλί. Κατά τον ΜΚ3 η φωτογραφία είναι πιθανόν να λήφθηκε κατά τις πρωινές ώρες, όταν ξημερώνει, εξ' ου και η υγρασία επί του υαλοπίνακα. Συνδυάζοντας τη φωτογραφία που ανήρτησε ο κατηγορούμενος, με το τηλεφώνημα που έκανε στον ΜΚ4 την προηγούμενη ημέρα, δεν μπορεί παρά να υποψιάζεται, ότι, την ζημιά έκανε ο τελευταίος για λόγους εκδίκησης, με δεδομένο τον τερματισμό της μεταξύ τους συνεργασίας. Οι υαλοπίνακες αφαιρέθηκαν την ίδια ημέρα για σκοπούς ασφάλειας. Τον τότε χρόνο, τοποθετούνταν στο θόλο και γυαλιά που έτυχαν θερμικής επεξεργασίας «tempered» και απλού τύπου γυαλιά. Ο λόγος που είχαν τοποθετηθεί και απλού τύπου γυαλιά ήταν για να παρουσιαστεί προς τον πελάτη το πώς θα ομοίαζε η εργασία (mock presentation) και μετά να παραγγελθούν όλα τα υπόλοιπα απαιτούμενα θερμικά γυαλιά λόγω του υψηλού κόστους των. Τα απλού τύπου γυαλιά, θα αντικαθίσταντο τελικώς, με γυαλιά ασφαλείας νοουμένου ότι το τελικό αποτέλεσμα, μέσω της δειγματοληψίας, θα τύγχανε έγκρισης από τον αρχιτέκτονα και τον πελάτη. Το μόνο πρόσωπο που γνώριζε για την τότε ποιότητα του γυαλιών, πέραν του αρχιτέκτονα και των υπαλλήλων του, ήταν ο κατηγορούμενος. Μετά την διακοπή της συνεργασίας τους, ο τελευταίος κατάντησε εμμονικός με το ζήτημα, προσπαθώντας να πείσει άπαντες ότι η εταιρεία παρέδιδε χαμηλότερης ποιότητας υλικά. Ο ΜΚ3 παρέδωσε στην αστυνομία μία φωτογραφία στην οποία απεικονίζεται ένα, εκ των τεσσάρων σπασμένων γυαλιών. Η φωτογραφία λήφθηκε από το κινητό του υπαλλήλου του, Γιάννου, ο οποίος το εντόπισε τυχαία όταν βγήκε πάνω στο θόλο να εργαστεί. Η φωτογραφία στάλθηκε στο κινητό του ΜΚ3, την οποία ο ίδιος εκτύπωσε και παρέδωσε. Παρέδωσε επίσης μια δεύτερη φωτογραφία, ήτοι αυτήν που ανάρτησε ο κατηγορούμενος στο προφίλ του, ως επίσης και ένα τιμολόγιο με την αξία των υαλοπινάκων. Τέλος, παρέδωσε επιστολή ημερομηνίας 22.2.16 με την οποία, οι δικηγόροι του παραπονούμενου καλούν τον κατηγορούμενο όπως σταματήσει να δυσφημίζει τις υπηρεσίες που προσέφερε η MD Glazing Ltd αλλά και τον ίδιο τον παραπονούμενο, προσωπικά. Ερωτηθείς κατά την κυρίως εξέταση του γιατί υποψιάζεται τον κατηγορούμενο ο μάρτυρας απάντησε: «Για πέντε λόγους. Πρώτον, ήταν η αντιδικία που δημιουργήθηκε μεταξύ μας, οι απειλές που έγιναν, η κλοπή που έγινε και καταγγείλαμε στην Αστυνομία, αλλά κυρίως η δημοσίευση στο Facebook του συγκεκριμένου γυαλιού, ενός συγκεκριμένου γυαλιού, σπασμένο. Παράλληλα, ένας υπάλληλος μας φωτογράφισε ένα δεύτερο γυαλί και αυτό μπορεί να τεκμηριωθεί αν αντιπαραθέσουμε τις δύο φωτογραφίες. Πρόκειται για δύο διαφορετικές φωτογραφίες με δύο διαφορετικά γυαλιά. Πέραν αυτό, ήταν συγκεκριμένες απειλές και θέλω να καταγραφεί, η ημιμάθεια είναι χειρότερη από την αμάθεια. Δεν κατέχει ούτε ο κατηγορούμενος ούτε ορισμένοι ακριβώς το θέμα του γυαλιού, θεώρησαν ότι μπήκε γυαλί που ήταν εκτός προδιαγραφών, θα τοποθετούσαμε εν τέλει γυαλιά εκτός προδιαγραφών, και ήθελε με αυτό τον τρόπο να αποδείξει, διότι μου το είπε και προφορικά και σε διάφορες άλλες δημοσιεύσεις που έκανε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και γι' αυτό έχουν κινήσει αγωγή για λίβελλο και δυσφήμιση. Εμείς, όταν ενημερώθηκα πήγα, διαπίστωσα ότι υπήρχαν τέσσερα γυαλιά σπασμένα σε ένα θόλο που έχει το μέγεθος δύο γηπέδων καλαθόσφαιρας. Σε αυτήν την αίθουσα υπάρχουν 145 πλακίδια. Αν σας πω έσπασαν τρία, δεν μπορείς να το καταλάβεις έτσι, πρέπει να πας να δεις. Πόσο μάλλον δε όταν κάτω από τα γυαλιά που έσπασαν υπήρχε πανέλο και δεν μπορούσε κάποιος να δει από κάτω αν ήταν σπασμένο, δεν ήταν γυαλί διάφανο, όπως εδώ (δείχνει το παράθυρο του Δικαστηρίου). Ήταν γυαλί και από κάτω υπήρχε πανέλο, και αυτό μπορεί να σας το επιβεβαιώσει και ο αρχιτέκτονας και οι φωτογραφίες και όλα». Στην επιστολή ημερ. 22.216 που παρέδωσε ο παραπονούμενος στην αστυνομία[5] καταγράφονται μεταξύ άλλων τα εξής: «Ο πελάτης μας κατέχει μαρτυρίες από συνεργάτες στο επαγγελματικό του περιβάλλον αλλά και από εκπροσώπους του εργοδότη και συνεργάτες υπεργολάβους σε έργα τα οποία ο πελάτης μας, μέσω των εταιρειών του παρέχει υπηρεσίες ότι έχετε προβεί επανειλημμένως σε λίβελλους και δυσφημιστικά σχόλια εναντίον του, μεταξύ άλλων: .. · Ότι στόχος σας είναι να στείλετε τον πελάτη μας φυλακή · Ότι το έργο (ΣΕΜ) έχει υπερκέρδη · Ότι ο πελάτης μας κάνει ψεύτικες χρεώσεις στο έργο · Ότι ξεγελά τον αρχιτέκτονα του έργου παρέχοντας κακής ποιότητας υλικά και εργασία · Ότι στο θόλο του κτιρίου ΣΕΜ ο πελάτης μας χρησιμοποιεί κακής ποιότητας υλικά, επικίνδυνα και ακατάλληλα εκτός προδιαγραφών · Κατηγορείτε τον πελάτη μας και κινδυνολογείτε σε τρίτους, συνεργάτες και στο κοινό μέσω σελίδων κοινωνικής δικτύωσης ότι τα τζάμια θα σπάσουν και θα καταρρεύσουν · Κατηγορείτε τον πελάτη μας ότι τα πανέλα του θόλου της ΣΕΜ τοποθετούνται λάθος και ότι θα καταρρεύσουν · Έχετε επικοινωνήσει με τον προμηθευτή των τζαμιών και του ζητήσατε να σταματήσει τη παραγωγή τζαμιών προκαλώντας ζημιά και καθυστέρηση στο έργο». Στο θόλο συνέχισε ο μάρτυρας υπήρχαν περί των 685 γυαλιών. Το γυαλί που απεικονίζεται στην φωτογραφία ως σπασμένο, αποτελούσε ένα από τα συνηθισμένου τύπου γυαλιά τα οποία όταν σπάζουν, σπάζουν σε μεγάλα κομμάτια. Αντίθετα τα γυαλιά που τυγχάνουν θερμικής επεξεργασίας θρυμματίζονται. Με την ενημέρωση που έλαβε, ο ίδιος ανέβηκε στο θόλο και είδε 4 σπασμένα γυαλιά. Η φωτογραφία που ανήρτησε ο κατηγορούμενος με τις λέξεις «New Photo» δημιουργεί προβληματισμό ως προς το πού βρήκε ο κατηγορούμενος μια φωτογραφία που απεικονίζει ένα εκ των σπασμένων γυαλιών που βρέθηκαν στο θόλο προ λίγων ωρών. Αντεξετασθείς παραδέχθηκε ότι μέλημα του δεν ήταν η λήψη φωτογραφιών εκείνη τη στιγμή αλλά, η έκδοση οδηγιών για την αφαίρεση των σπασμένων υαλοπινάκων και η τοποθέτηση άμεσης παραγγελίας για αντικατάσταση τους. Συμφώνησε με τον κ. Στυλιανού ότι η αξία που καταγράφεται επί του τιμολογίου (μέρος του Τεκμηρίου 7) αφορά στο κόστος των υαλοπινάκων ωσάν αυτοί ήταν στην τελική τους μορφή (θερμική επεξεργασία) και συνεπώς, με δεδομένο ότι μερικά από τα γυαλιά που έσπασαν δεν ήταν τέτοιου τύπου, η αξία είναι μικρότερη. Ο λόγος απάντησε, που τα κοινού τύπου σπασμένα γυαλιά δεν κατέρρευσαν ήταν γιατί αυτά έσπασαν σε μεγάλα κομμάτια και παρέμειναν στερεωμένα στα τριγωνικά τελάρα που τα συγκρατούσαν. Η πίεση που δέχεται το γυαλί όταν σπάζει, δημιουργεί ένα διάκενο το οποίο συγκρατεί το γυαλί το οποίο είναι παράλληλα κολλημένο με σιλικόνη πάνω σε πλαίσιο αλουμινίου. Στη θέση του κ. Στυλιανού ότι οι δύο φωτογραφίες του Τεκμηρίου 7 απεικονίζουν το ίδιο γυαλί, ο ΜΚ3 απάντησε αρνητικά, δηλώνοντας ότι στο ένα είναι εμφανής η υγρασία που φέρει πάνω του. Ανέφερε αφού ρωτήθηκε σχετικά ότι, κανέναν εκτιμητή ή ερευνητή δεν διόρισε για να του πει ποιες ήταν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτά έσπασαν, πλην όμως, ο αρχιτέκτονας είχε αναφέρει ότι αυτά έσπασαν λόγω κτυπήματος. Στο θόλο μπορούσε να φτάσει κάποιος αν ήξερε το κτίριο, μέσω των σκαλωσιών που υπήρχαν τότε στον χώρο, ανεβαίνοντας προς τα πάνω, μέσω των μεταλλικών δοκών του θόλου και της πλάκας του κτιρίου. Στη θέση της υπεράσπισης ότι ο ΜΚ3 οφείλει στον κατηγορούμενο €30.000 σε μισθούς και γι' αυτό έστρεψε τις έρευνες της αστυνομίας στο πρόσωπο του κατηγορούμενου, ο μάρτυρας απάντησε ότι όχι μόνο έχει διευθετήσει όλες του τις υποχρεώσεις με το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, αλλά τα επίδικα γεγονότα έλαβαν χώρα το 2016, ήτοι σε χρόνο προγενέστερο των όποιων επίσημων παραπόνων του κατηγορούμενου προς τις κυβερνητικές υπηρεσίες. Τέταρτος μάρτυρας κατηγορίας (ΜΚ4), ο κ. Βασίλης Βασιλείου. Ο ίδιος αποτέλεσε τον διορισμένο από την ΣΕΜ Πολιτικό Μηχανικό του έργου. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του όπου αναφέρει εν συντομία τα εξής: Η εταιρεία MD Glazing Ltd είχε διοριστεί ως υπεργολάβος στο έργο με σκοπό την κατασκευή και τοποθέτηση του γυάλινου θόλου. Ο ίδιος κατά τον χρόνο ήταν ο Πολιτικός Μηχανικός εν Επιστασία, δηλαδή βρισκόταν καθημερινά στο εργοτάξιο. Τα καθήκοντα του ήταν να επιβλέπει τις εργασίες των υπεργολάβων. Την 29.2.16 έλαβε τηλεφώνημα από τον κατηγορούμενο, πρώην συνεργάτη της εταιρείας MD Glazing Ltd, ο οποίος του ανέφερε ότι στην οροφή του κτιρίου υπάρχουν τέσσερα σπασμένα γυαλιά. Αμέσως, ο ίδιος μαζί με υπαλλήλους της MD Glazing Ltd έλεγξαν σχολαστικά το θόλο, μη εντοπίζοντας οτιδήποτε. Όταν πήγε στο εργοτάξιο την επόμενη μέρα, διαπίστωσε ότι υπήρχαν τέσσερα συνολικά, σπασμένα γυαλιά. Κατά την κυρίως εξέταση ανέφερε: «Ε. Γνωρίζεις τον λόγο που σε πήρε εσένα ο κατηγορούμενος; Α. Να σας πω τι προηγήθηκε. Εγώ καθημερινά που επέβλεπα το έργο, ρωτούσα καθημερινά τα συνεργεία αν όλα παν καλά, αν είναι εντάξει και τον Χρίστο τον ρώτησα αρκετές φορές αν ήταν εντάξει με την εργασία μας και πάντα ήταν θετική η απάντηση. Ε. Μιλάς για τον κατηγορούμενο; A. Ναι. Από κάποια στιγμή και μετά, που απ' ότι κατάλαβα είχαν κάποια σύγκρουση μεταξύ τους, ξεκίνησε να γίνεται προσπάθεια από τον κατηγορούμενο τόσο σε εμάς σαν επιβλέποντες, στον κ. Χατζηγιάννη του Συνεργατισμού, του κ. Τάκη Κλεάνθους της ΣΕΜ, στον Γενικό Ελεγκτή να μας αποδείξει ότι η κατασκευή που γινόταν δεν ήταν βάσει προδιαγραφών. Και σε κάποια στιγμή— Ε. Έχει επικοινωνίες μαζί σας; Τι έκανε; A. Ναι τηλεφωνήματα να μας πει ότι η δουλειά που γίνεται δεν είναι καλή κτλ. Δεν είναι με βάση τις προδιαγραφές. Ε. Είχε πρόβλημα με ποιο μέρος; A. Μαζί με τον .(δείχνει τον παραπονούμενο). Ε. ποιο ήταν το πρόβλημα του στη δουλειά; A. Στην ουσία έκανε αναφορά ότι τα γυαλιά δεν ήταν με βάση τις προδιαγραφές, δηλαδή δεν ήταν tempered και ήταν συνήθη. Μετά η ΣΕΜ διόρισε κάποιο ερευνώντα λειτουργό, τον κ. Ανδρέα Μαϊμάρη, ο οποίος απ' ότι ξέρουμε ετοίμασε έκθεση για τούτα που λέχθηκαν, για τις προδιαγραφές που ήταν εκτός την οποία δεν μας κοινοποίησε. Στάλθηκε κατευθείαν στον κ. Χατζηγιάννη που είναι ο Πρόεδρος του Συνεργατισμού. Ε. Γνωρίζεις το πόρισμα; A. Όχι, ήταν εμπιστευτικό, αλλά θεωρώ ότι αν ήταν εκτός προδιαγραφών, ή κάποια κατασκευή εκτός προδιαγραφών, δεν θα τελείωνε το έργο χωρίς κάποιες επιπτώσεις». Ο μάρτυρας επιβεβαίωσε ότι τα συνηθισμένου τύπου γυαλιά σπάζουν σε μεγάλα κομμάτια ενώ αυτά που τυγχάνουν επεξεργασίας όταν σπάσουν γίνονται θρύψαλα με σκοπό αν σπάσουν να μην προκληθεί ζημιά. Επιπλέον, δήλωσε ότι, «είναι μια πρακτική που γίνεται στα εργοτάξια να δειγματοληπτείς μια εργασία που θα κάνεις». Το τηλεφώνημα που έλαβε από τον κατηγορούμενο του φάνηκε περίεργο αφού γνώριζε, ότι πλέον δεν εργαζόταν στον χώρο. Ο ίδιος την 1.3.16 ανέβηκε στην οροφή και περπάτησε περιμετρικά το θόλο. Ο ίδιος είδε τέσσερα σπασμένα γυαλιά, μεταξύ των οποίων σύνηθη αλλά και tempered. Αναγνώρισε τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 7 ως τα γυαλιά που είχαν τοποθετηθεί στο θόλο της ΣΕΜ. Αντεξετασθείς, αρνήθηκε τη θέση της υπεράσπισης ότι τα γυαλιά ασχέτως αν είναι σύνηθη ή μη, μπορούν να σπάσουν λόγω καιρικών συνθηκών, προσθέτοντας ότι στα 10 χρόνια που είναι εκεί το κτίριο, κανένα τζάμι δεν έσπασε λόγω τούτου. Επέμενε στη θέση του ότι παρότι δεν έλαβε φωτογραφίες, είδε τέσσερα διαφορετικά γυαλιά σπασμένα. Συμφώνησε με τον συνήγορο ότι η προσβασιμότητα εντός του εργοταξίου ήταν, παρά το ότι αυτό ήταν περιφραγμένο, σχετικά εύκολη αφού την είσοδο από τέλι, μπορούσε ένας να σηκώσει με το χέρι και να επανατοποθετήσει μετά που θα πετύχαινε είσοδο. Παρά την ευκολία στην πρόσβαση όμως, αυτό δεν έπαυε από να ήταν ένα κτίριο πολλών τετραγωνικών μέτρων, με την πρόσβαση στο θόλο να αποτελεί εγχείρημα δύσκολο και συνάμα επικίνδυνο για όποιον δεν γνώριζε τα κατατόπια. ΜΚ5 ο κ. Χαράλαμπος Χιλής, Πολιτικός Μηχανικός στην εταιρεία Α. Παναγίδης Λτδ. Αναγνώρισε και υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του, Τεκμήριο
12. Την 29.9.16 ο ΜΚ4 του ανέφερε ότι δέχθηκε τηλεφώνημα από τον κατηγορούμενο ο οποίος ανέφερε ότι στην οροφή υπήρχαν σπασμένα γυαλιά. Ο ίδιος ανέβηκε μαζί με τον ΜΚ4 και άλλους υπαλλήλους, ελέγχοντας το θόλο, μη εντοπίζοντας οτιδήποτε το επιλήψιμο. Την 1.3.16 και περί τις 07:30 ενημερώθηκε για την ύπαρξη σπασμένων γυαλιών, και προς τούτο μίλησε και με τον ΜΚ
13. Κατά την ζώσα μαρτυρία του δήλωσε ότι ο Γιάννος Δημητριάδης, υπάλληλος της MD Glazing Ltd του έδειξε ένα σπασμένο γυαλί, το οποίο ο ίδιος είδε από την εσωτερική πλευρά του κτιρίου. Αντεξετασθείς, επανέλαβε ότι λόγω φόρτου εργασίας την 1.3.16 δεν ανέβηκε στο θόλο για να κάνει περιμετρικό έλεγχο, παρά μόνο είδε εσωτερικά, το σπασμένο γυαλί που του υπέδειξε ο Δημητριάδης. Μαρτυρία Υπεράσπισης Ο κατηγορούμενος κληθείς σε απολογία υιοθέτησε το περιεχόμενο των καταθέσεων του, Τεκμήρια 4 και 4Α, οι οποίες συνοψίζονται ως ακολούθως. Εργαζόταν στην εταιρεία του ΜΚ3 από το Νοέμβριο του
14. Η εταιρεία ασχολείτο με γυάλινες κατασκευές. Ο ίδιος ήταν τεχνικός, τοποθετώντας γυαλιά. Τον Φεβρουάριο του 2015 σταμάτησε η συνεργασία τους γιατί ο ΜΚ3 του χρωστούσε περί τις €35.000 τόσο την εργασία του στη ΣΕΜ αλλά και για παλαιότερες δουλειές που του έκανε. Επιθυμούσε όπως προβεί σε καταγγελίες εναντίον του ΜΚ3 τόσο στα Υπουργεία Υγείας και Εργασίας αλλά και στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων για τις παρατυπίες που έκανε τελευταίος στα έργα του, τοποθετώντας υλικά δεύτερης ποιότητας. Δυνάμει συμβουλής του κ. Στυλιανού του ζητήθηκε να βγάλει φωτογραφίες των γυαλιών από το εργοτάξιο στα Λατσιά για του λόγου του αληθές. Αποφάσισε όπως την 29.2.16, ημέρα Σάββατο, μεταβεί στο εργοτάξιο γύρω στις 07:30 το πρωί για να βγάλει φωτογραφίες. Όταν πήγε στο εργοτάξιο δεν εργαζόταν κανένας. Ενώ λάμβανε φωτογραφίες διαπίστωσε ότι ένα από τα τριγωνικά γυαλιά του θόλου ήταν σπασμένο. Όλα τα γυαλιά που τοποθετήθηκαν ήταν αριθμημένα. Το συγκεκριμένο είχε τον αριθμό
15. Ο ίδιος τράβηξε τέσσερις φωτογραφίες, μία εξ' αυτών από το σπασμένο γυαλί. Το εργοτάξιο είναι περιφραγμένο με το κουγκρί ύψους ενός μέτρου. Την μία φωτογραφία κοινοποίησε μαζί με άλλες στο Facebook και Twitter αναγράφοντας το σχόλιο «New Photo Skylight in Latsia. 6mm». Ο Δρουσιώτης χρησιμοποιεί υλικά δεύτερης ποιότητας, τα οποία δεν προσφέρουν τη δέουσα ασφάλεια. Στη δεύτερη του κατάθεση, ημερομηνίας Ιανουαρίου 2017 και αφού του έγινε επίστηση στο γεγονός ότι η 29.2.16 ήταν ημέρα Δευτέρα, απάντησε, ελέγχοντας το κινητό του ότι αυτός μετέβη στο εργοτάξιο την 28.2.16, ημέρα Κυριακή. Αναγνώρισε τις φωτογραφίες που του υπέδειξε ο αστυνομικός, δηλώνοντας ότι είναι αυτές που έλαβε ο ίδιος, και τις οποίες ακόμη διατηρεί στο κινητό του τηλέφωνο. Κανέναν δεν ενημέρωσε για τα ευρήματα του, παρά μόνο τον δικηγόρο του, επιμένοντας ότι το γυαλί μπορεί και από μόνο του να σπάσει λόγω κακής ποιότητας. Πριν φύγει από το εργοτάξιο, και άλλα γυαλιά είχαν σπάσει από μόνα τους. Ερωτηθείς κατά την κυρίως εξέταση του, απάντησε, ότι ουδέποτε τηλεφώνησε σε οποιονδήποτε για να ενημερώσει για τα σπασμένα γυαλιά. Η δική του δουλειά ήταν να λαμβάνει τις μετρήσεις των γυαλιών. Ερωτηθείς πότε τελικά πήγε στο εργοτάξιο, απάντησε ότι ενδεχομένως να πήγε μεταξύ Παρασκευής με Κυριακή. Ερωτηθείς αν πήγε την 29.2.16 ή την 1.3.16 στο εργοτάξιο τελικά, ο κατηγορούμενος απάντησε ότι ανάρτησε τη φωτογραφία το Σάββατο, και απορεί πώς δεν εντόπισαν οι υπάλληλοι οτιδήποτε μέχρι την 1.3.
16. Αναγνώρισε τη 2η φωτογραφία του Τεκμηρίου 7 ως την φωτογραφία που έλαβε και ανάρτησε στο Facebook δηλώνοντας ότι ανέβηκε στο θόλο για να λάβει αυτές. Ενας από τους εργάτες που συνεργάζονταν δήλωσε, του έδωσε το συγκεκριμένο αριθμό του υαλοπίνακα που είχε σπάσει και πήγε να το φωτογραφίσει. Εάν εντόπιζε τέσσερα σπασμένα γυαλιά, θα έβγαζε τέσσερις φωτογραφίες. Το γυαλί που εντόπισε σπασμένο ήταν συνήθους τύπου, και ο λόγος που δεν έπεσε προς τα κάτω ήταν επειδή αυτό συγκρατείτο από την σιλικόνη που το συγκρατούσε. Ο ίδιος κατέχει πολλές φωτογραφίες που αποτυπώνουν ότι στο θόλο είχαν τοποθετηθεί γυαλιά συνήθη τύπου, ενώ ο λόγος που αυτά μπορούσαν να σπάσουν ήταν επειδή το πάχος τους ήταν 6 μμ. Η αξία των γυαλιών δεν είναι αυτή που ανέφερε ο ΜΚ3 αλλά, πολύ μικρότερη, με έκαστο εξ' αυτών να αξίζει περί τα €
17. Συμφώνησε ότι οι σχέσεις του με τον ΜΚ3 δεν ήταν καλές γιατί ο τελευταίος του χρωστούσε δεδουλευμένα. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 14 μηνύματα, ως αυτά φωτογράφισε από το κινητό του συναδέλφου του Γιάννου Δημητριάδη, με τα οποία ο παραπονούμενος εξυβρίζει τον κατηγορούμενο στον Δημητριάδη με ρατσιστικά σχόλια. Άντεξετασθείς συμφώνησε με την κα. Χαραλάμπους ότι ούτε οι ΜΚ4 και ΜΚ5 δεν ήταν υπάλληλοι του Δρουσιώτη, αλλά ήταν στον χώρο για να επιβλέπουν την εργασία μεταξύ άλλων, της εταιρείας του τελευταίου. Συμφώνησε ότι ο ίδιος εργάστηκε στο έργο το 2015 και γνώριζε πολύ καλά τη διαμόρφωση του χώρου. Αρνήθηκε ότι εκεί υπήρχε οποιαδήποτε ικανοποιητική περίφραξη του χώρου, δηλώνοντας παράλληλα ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ο ίδιος δεν είχε οποιαδήποτε άδεια όπως εισέλθει εντός αυτού. Με την αποχώρηση του από την εργασία, ο ΜΚ3 όντως του απέστειλε την επιστολή ημερ. 22.2.
18. Συμφώνησε ότι κατήγγειλε τον Δρουσιώτη σε διάφορες υπηρεσίες και ανεξάρτητους αξιωματούχους, μεταβαίνοντας στα γραφεία των ΜΚ4 για να καταγγείλει τα όσα διαπίστωσε για την ποιότητα των γυαλιών, δείχνοντας τους παλαιότερο φωτογραφικό υλικό που είχε στην κατοχή του. Οι επισκέψεις του στους ΜΚ4 και πατέρα αυτού, ξεκίνησαν μετά την απόλυση του, ενώ στην κατοχή του είχε από παλαιότερα αριθμό φωτογραφιών. Ερωτηθείς γιατί, αφού είχε ήδη μαζεμένο φωτογραφικό υλικό έκρινε αναγκαίο να πάει εκ νέου στον χώρο να βγάλει φωτογραφίες, ο κατηγορούμενος απάντησε ότι πιστεύει ότι ήταν ο ίδιος ο Δρουσιώτης που τον ενημέρωσε για το σπασμένο γυαλί, θέση την οποία αργότερα αναίρεσε κατονομάζοντας ως το πρόσωπο που επικοινώνησε μαζί του κάποιον φίλο του, Gia, o οποίος εργαζόταν στο εργοτάξιο. Το τηλεφώνημα έλαβε την 26.2.16, Παρασκευή και πήγε την επόμενη, 27.2.16 για την λήψη των φωτογραφιών. Επανερχόμενη η κατηγορούσα αρχή ως προς το πότε τελικά ήταν που μετέβηκε στο εργοτάξιο, ο κατηγορούμενος δήλωσε ότι αποκλείεται να πήγαινε μεταξύ Δευτέρας με Παρασκευή γιατί εκεί θα ήταν και άλλοι υπάλληλοι. Σε ερώτηση γιατί στην κατάθεση του δεν ανέφερε όλες τις πιο πάνω θέσεις που σήμερα προβάλλει, ο κατηγορούμενος απάντησε ότι περιορίστηκε στο να απαντά τις ερωτήσεις που του υπέβαλε η αστυνομία. Επέμενε ότι, ο ίδιος ουδέποτε έσπασε τα γυαλιά, και ότι αυτά μπορούν κάλλιστα να σπάσουν μόνα τους λόγω καιρικών συνθηκών. Μάρτυρας υπεράσπισης (MY1), ο Διευθυντής της Εταιρείας Glassline Ltd, Ambil Wazial. Έχει εμπειρία 30 ετών στον τομέα των υαλοπινάκων, δημιουργώντας προς τούτο την προαναφερθείσα εταιρεία. Επικοινώνησε μαζί του τον Οκτώβριο του 2023 η εταιρεία Α. Παναγίδης Λτδ για να εξετάσει κατά πόσον θα μπορούσε να αντικαταστήσει ένα σπασμένο γυαλί επί της οροφής του θόλου, (Τεκμήριο 15, φωτογραφία). Το γυαλί που έσπασε προσφάτως, είχε τύχει θερμικής επεξεργασίας. Τα συνηθισμένα γυαλιά σπάζουν σε μεγάλα κομμάτια, ενώ αυτά που τυγχάνουν επεξεργασίας, θρυμματίζονται. Ερωτηθείς σχετικά, ο ΜΥ1 ανέφερε ότι είναι εξαιρετικά σπάνιο οποιασδήποτε ποιότητας γυαλί να σπάσει λόγω καιρικών συνθηκών. Υποδείχθηκε στον ΜΥ1 η φωτογραφία επί του Τεκμηρίου 7, με τον ίδιο να απαντά ότι το γυαλί που εκεί αποτυπώνεται έσπασε από κάποιο κτύπημα και όχι λόγω καιρικών συνθηκών. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας συμφώνησε ότι δεν γνωρίζει οτιδήποτε για το εργοτάξιο που αφορά στο 2016 ούτε για τις εργασίες που διεξάγονταν τότε, εκεί. Αγορεύσεις Με το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας αμφότεροι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους. Η Κατηγορούσα Αρχή υπενθύμισε το Δικαστήριο ότι το ύψος της ζημιάς δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος, ενώ επιχειρηματολόγησε προς υποστήριξη της θέσης ότι η υπόθεση έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας με παραπομπή σε αποσπάσματα της μαρτυρίας. Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η εισήγηση της υπεράσπισης, με αυτήν να ισχυρίζεται ότι ο κατηγορούμενος οφείλει όπως απαλλαγεί καθότι υπήρχαν εγγενείς αντιφάσεις στην μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής, οι οποίες έχουν φανερώσει την διάθεση των μαρτύρων κατηγορίας όπως αποκρύψουν από το Δικαστήριο την αλήθεια. Νομική Πτυχή Με γνώμονα ότι δεν υπάρχουν στεγανά στην συγγραφή Δικαστικών Αποφάσεων, το Δικαστήριο θεωρεί πρέπον όπως πρώτα, θέσει το νομικό πλαίσιο και παραμέτρους υπό τις οποίες οφείλει να εξεταστεί η παρούσα υπόθεση, πάντοτε βεβαίως συνδυαστικά, με την ενώπιον του Δικαστηρίου, παρουσιασθείσα μαρτυρία. Το αδίκημα της 1ης κατηγορίας εδράζεται στο άρθρο 280 του Ποινικού Κώδικα. Το άρθρο προνοεί ότι: «Όποιος εισέρχεται σε περιουσία που είναι στην κατοχή άλλου, µε σκοπό διάπραξης ποινικού αδικήματος που τιμωρείται σύμφωνα µε τον Κώδικα αυτό ή µε οποιοδήποτε άλλο νόµο που ισχύει στη ?ηµοκρατία ή µε σκοπό εκφοβισμού, εξύβρισης ή όχλησης του κατόχου τέτοιας περιουσίας· ή όποιος, αφού εισέρθει νόµιµα σε τέτοια περιουσία, παραμένει σε αυτή παράνομα, µε σκοπό εκφοβισμού, εξύβρισης ή όχλησης του κατόχου τέτοιας περιουσίας ή µε σκοπό διάπραξης ποινικού αδικήματος που τιμωρείται σύμφωνα µε τον Κώδικα αυτό ή µε οποιοδήποτε άλλο νόµο που ισχύει στη ?ηµοκρατία, είναι ένοχος πληµµελήµατος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων». Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος σε ότι αφορά την 1η κατηγορία, είναι η (α) είσοδος σε περιουσία τρίτου, και (β) με σκοπό τη διάπραξη αδικήματος. Ως έχει αναλυθεί σε αριθμό δικαστικών αποφάσεων: «.το άρθρο 280 καλύπτει ένα ευρύ φάσμα συμπεριφοράς που συνιστά εγκληματική επέμβαση, όπου ο πραγματικός ή ο κύριος σκοπός της εισόδου είναι να διαπραχθεί ένα αδίκημα, και όταν η διεκδίκηση δικαιώματος είναι απλώς ένας μανδύας για να συγκαλύψει τον πραγματικό σκοπό, το αδίκημα της παράνομης επέμβασης έχει διαπραχθεί»[6]. Όπως εύστοχα έχει λεχθεί στην Ανδρέου Ανθία ν Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 404: «Σύμφωνα με καλώς θεμελιωμένη νομολογιακή αρχή η πρόθεση μπορεί να συναχθεί ως πραγματικό γεγονός από τις περιστάσεις που περιβάλλουν την συγκεκριμένη υπόθεση. Δεν είναι αρκετό ότι το συμπέρασμα για ύπαρξη πρόθεσης είναι εύλογο, πρέπει να είναι το μόνο εύλογο συμπέρασμα το οποίο μπορεί να συναχθεί από τα γεγονότα, με το βάρος απόδειξης να φέρει πάντοτε η κατηγορούσα αρχή». Προκύπτει συνεπώς από τα ως άνω ότι, ο νομοθέτης ήθελε να καταστήσει σαφές ότι, το αδίκημα της παράνομης εισόδου διαπράττεται, ανεξαρτήτως του αν ο κατηγορούμενος εισήλθε ενδεχομένως νόμιμα, αλλά στη συνέχεια εξετράπη ή αν εισήλθε στη περιουσία εξ' αρχής παράνομα με πρόθεση να πάντοτε την διάπραξη αδικήματος. Το αδίκημα της 2ης κατηγορίας που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, εδράζεται στο Άρθρο 324

(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφάλαιο 154, οι πρόνοιες του οποίου έχουν ως ακολούθως: «Όποιος εσκεμμένα και παράνομα καταστρέφει ή προξενεί ζημιά σε περιουσία, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος, το οποίο εκτός αν προνοείται διαφορετικά, είναι πλημμέλημα, αυτός αν δεν προβλέπεται κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση 2 χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις Λ.Κ1.500 ή και στις 2 αυτές ποινές». Αντίστοιχα, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κακόβουλης ζημιάς είναι: α) Η πρόκληση ζημιάς, β) επί περιουσίας, γ) με την ζημιά να προκαλείτε εσκεμμένα και δ) παρανόμως. Είναι εμφανές ότι, οι δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενους αποτελούν η μία, απότοκο της άλλης. Οφείλει δηλαδή να αποδειχθεί κατά πόσον ο κατηγορούμενος εισήλθε παράνομα (είτε αρχικώς, είτε τελικώς με την είσοδο του) με σκοπό την διάπραξη του αδικήματος της 2ης κατηγορίας. Η μη απόδειξη μίας εκ των δύο κατηγοριών ενδεχομένως να συμπαρασύρει την άλλη, σε απόρριψη. Το Δικαστήριο θα εξετάσει πρώτα το κατά πόσον έχει αποδειχθεί η κατηγορία της κακόβουλης ζημιάς. Σε ό, τι αφορά το πρώτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, είναι αρκετό όπως η Κατηγορούσα Αρχή αποδείξει την πρόκληση οποιασδήποτε ζημιάς, ανεξαρτήτως αξίας, μικρής ή μεγάλης, αφού η αξία, δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Σύμφωνα με το Σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice 2003, σελ.431, όπου αναφορά γίνεται στο Άρθρο 1 του Αγγλικού Νομοθετήματος Malicious Damage Act 1971, ο όρος «ζημιά» έχει ερμηνευθεί από τα Αγγλικά Δικαστήρια με κάποια ευρύτητα, ούτως ώστε να μην περιορίζεται σε ζημιά μόνιμης φύσεως. Παραθέτω αυτούσιο το απόσπασμα που καταγράφεται στην παράγραφο Β8.1 του Συγγράμματος το οποίο μιλά από μόνο του: «'Damage' is left undefined in the Criminal Damage Act 1971. The Courts have construed the term liberally. Criminal damage is not limited to permanent damage, so smearing mud on the walls of a police cell may be criminal damage. See Roe v Kingerlee [1986] Crim. LR 735, where it was also said that: 'What constitutes criminal damage is a matter of fact and degree and it is for the justices, applying their common sense, to decide whether it was damage or not». Σε σχέση με το δεύτερο στη σειρά συστατικό, δηλαδή την πρόκληση ζημιάς επί περιουσίας, είναι αναγκαίο να αποδειχθεί ότι αυτή προξενήθηκε σε περιουσία. Η ιδιοκτησία επί της περιουσίας, επίσης δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος (βλ. Θωμά ν Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ, 255). Ως προς το τρίτο και τέταρτο συστατικό στοιχείο, ήτοι την εκ προθέσεως πρόκληση της ζημιάς και το παράνομο αυτής, η Νομολογία είναι ευθυγραμμισμένη. Σημειώνεται ότι, το άρθρο 324 του Ποινικού μας Κώδικα, αποτελεί πιστή αντιγραφή του Αγγλικού άρθρου 50

(1)του Νομοθετήματος Malicious Damage Act 1861. Στην απόφαση Μιχαήλ ν Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 68 αναφέρεται ότι: «Το έγκλημα της κακόβουλης ζημιάς όπως διατυπώνεται στο Άρθρο 324 του Ποινικού Κώδικα, δεν απαιτεί την ύπαρξη ειδικής πρόθεσης (specific intend). Η απόδειξή του συναρτάται με τη θεληματική και παράνομη πρόκληση της ζημιάς». Στο Σύγγραμμα Archbold του 2000, παρ. 17.46 ο όρος «willfully» ερμηνεύεται ως το να πράττει κάποιος κάτι όχι μόνο οικειοθελώς, αλλά και με επίγνωση του ενδεχόμενου ότι θα προκληθεί ζημιά. Στον όρο εμπερικλείονται και πράξεις ή συμπεριφορές οι οποίες γίνονται οικειοθελώς, χωρίς να υπάρχει ενδιαφέρον ως προς το κατά πόσον θα επέλθει ζημιά ή όχι, ως αποτέλεσμα της εν λόγω πράξης ή συμπεριφοράς. Το εκούσιο της πράξης, σημαίνει ουσιαστικά ότι το κατηγορούμενο πρόσωπο ενεργεί με επίγνωση του τι διαπράττει, έχοντας την πρόθεση να διαπράξει το συγκεκριμένο αδίκημα, για το οποίο κατηγορείται. Ακόμη δε και στις περιπτώσεις όπου οι εν λόγω πράξεις γίνονται με αδιαφορία, (recklessly), ως προς τις συνέπειες της ζημιάς και η ζημιά είναι η φυσική συνέπεια της πράξης (βλ. R v Welch 1 Q.B. 23 και R v Piche [1967[ 10 Crim. LQ 107). Τέλος, ως προς το τέταρτο συστατικό στοιχείο, σημειώνεται ότι είναι αρκετό όπως αποδειχθεί ότι, η πρόκληση της εν λόγω ζημιάς δεν ήταν νόμιμη, αλλά αντιθέτως, ότι αυτή προκλήθηκε χωρίς να υπάρχει εύλογη αιτία ( βλ. Μιχαήλ, ante). Σημειώνονται ευθύς αμέσως τα ακόλουθα. Ο κατηγορούμενος στις ανακριτικές του καταθέσεις τοποθετεί εαυτόν στο εργοτάξιο, παραδεχόμενος ότι, όχι μόνο εισήλθε στο χώρο του εργοταξίου, αλλά «αποκλείεται να πήγε την 29.2.16, γιατί ήταν Δευτέρα και θα ήταν όλοι οι υπάλληλοι εκεί». Η εν λόγω παραδοχή του είναι βαρύνουσας σημασίας, και αυτό γιατί ο ίδιος ο κατηγορούμενος, παρά τις θέσεις του κ. Στυλιανού ότι: «κανείς δεν τον είδε τις επίμαχες μέρες στο χώρο του εργοταξίου», τοποθετεί εαυτόν εκεί, και μάλιστα για την εκπλήρωση συγκεκριμένου σκοπού, ήτοι την λήψη φωτογραφιών. Σημαντική είναι επίσης η παραδοχή του ότι, την περίοδο μεταξύ 28.2.16 με 1.3.16 δεν εργοδοτείτο στην εταιρεία του παραπονούμενου, με την συνεργασία τους να έχει λυθεί αρχές Φεβρουαρίου. Σύμπνοια υπάρχει επίσης μεταξύ παραπονούμενου και κατηγορούμενου ότι, η εν λόγω συνεργασία τερματίστηκε σε υψηλούς τόνους λόγω έντονων διαφωνιών. Συνεπώς, όταν πήγε ο κατηγορούμενος στο χώρο, (το ζήτημα της ημερομηνίας θα αναλυθεί κατωτέρω), καμία εργασία δεν είχε στο χώρο. Ένα τελευταίο γεγονός που δεν αμφισβητείται είναι ότι στο εν λόγω εργοτάξιο υπήρξε περίφραξη (βλ. Μαρτυρία ΜΚ2 - Τεκμήριο 6, και μαρτυρία ΜΚ3 και ΜΚ4-Πολιτικός Μηχανικός εργοταξίου). Ο ίδιος ο κατηγορούμενος στην ανακριτική του κατάθεση Τεκμήριο 4, αναφέρει ότι: «το εργοτάξιο είναι περιφραγμένο με κουγκρί ύψους περίπου ένα μέτρο». Ο ΜΚ2 ανέφερε στην μαρτυρία του, επισκεπτόμενος το χώρο την 10.3.16 ότι: «Στο εργοτάξιο υπήρχε περίφραξη, σε κάποια σημεία ύψους ένα μέτρο και σε κάποια σημεία 2 μέτρα και σε κάποια σημεία πέριξ τα 60 εκατοστά»- Τεκμήριο 6. Με δεδομένο λοιπόν ότι ο κατηγορούμενος τοποθετεί εαυτόν στο μέρος, ότι αυτό ήταν περιφραγμένο και ότι, το εν λόγω εργοτάξιο δεν αποτελούσε πλέον τον χώρο εργασίας του, η πλήρωση των συστατικών στοιχείων του αδικήματος της 1ης κατηγορίας υπό το στοιχείο (α) έχει στοιχειοθετεί. Αντίστοιχα, το ότι υπήρξε ζημιά (2η κατηγορία), δεν έχει αμφισβητηθεί, με αυτό να αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου. Συνεπώς σε ότι αφορά την δεύτερη κατηγορία, έχουν αντίστοιχα στοιχειοθετήθει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος υπό τα σημεία (α) και (β). Αυτό που παραμένει να εξεταστεί, είναι αν η μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου έχει φανερώσει την πλήρωση λοιπών στοιχείων των αδικημάτων, ήτοι την πρόθεση τέλεσης κατά την είσοδο ποινικού αδικήματος, και του εσκεμμένου και παράνομου της πράξης σε συνάρτηση με τα σπασμένα γυαλιά. Αυτό φυσικά οφείλει να γίνει δια της αξιολόγησης της παρουσιασθείσας μαρτυρίας. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία μέσω ζωντανής ακροαματικής διαδικασίας, όπως παρακολουθήσω με προσοχή έκαστο εκ των μαρτύρων που κατέθεσαν ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου. Έχω κατά νου τη Νομολογία που άπτεται και αφορά τα ζητήματα αξιολόγησης της προσαχθείσας μαρτυρίας, ενώ αξιολογώ αυτήν στην ολότητά της και όχι αποσπασματικά. Λαμβάνοντας περαιτέρω υπόψιν, τη γενική συμπεριφορά των μαρτύρων στο εδώλιο του μάρτυρα, την ειλικρίνεια, την αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση και το λογικοφανές των απαντήσεων τους, σε συνάρτηση πάντοτε και αντιπαραβολή με τα όσα ανέφεραν αρχικώς ανακρινόμενοι από τις Αστυνομικές Αρχές (βλ. Ζεβρού ν Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ 447, Καρεκλά ν Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ, 1119, Κυπριανού ν Αστυνομίας Ποιν.Εφ. 129/07 ημερ.10.12.2008). Μέσω της αξιολόγησης ενός μάρτυρα, το Δικαστήριο καλείται, εξυφαίνοντας τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα, τις αντιδράσεις και την συμπεριφορά του, να αναδείξει, υπό το πρίσμα της πείρας και της ανθρώπινης φύσης, το αξιόπιστο ή μη της εκδοχής που παρουσιάζει, όμως χρειάζεται επί τούτου, ιδιαίτερη προσοχή εκ μέρους του Δικαστηρίου αφού, συμβαίνει όπως αναξιόπιστος μάρτυρας προκαλέσει ευμενή εντύπωση, και αντίστροφα (βλ. Χριστοφή Φώτης ν Κώστα Γιάγκου Ζαχαριάδη

(2002)1 Α.Α.Δ. 401). Θα ξεκινήσω την αξιολόγηση της μαρτυρίας από τον ΜΚ1, η μαρτυρία του οποία ήταν τυπική στην φύση της. Κανένα ζήτημα αξιοπιστίας δεν τέθηκε σε ότι αφορά τον μάρτυρα, με αυτόν αποτελεί το πρόσωπο το οποίο έλαβε το παράπονο του κ. Δρουσιώτη. Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Την μαρτυρία του ανακριτή της υπόθεσης επίσης αποδέχομαι ως ειλικρινή και αξιόπιστη. Ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε στο Δικαστήριο με ειλικρίνεια, παραθέτοντας έκαστη ενέργεια του ενώπιον του Δικαστηρίου σε ότι αφορούσε τις ενέργειες στις οποίες προέβη κατά την διευρεύνηση της υπόθεσης. Παρά την αντεξέταση του, επί ζητημάτων που άπτονταν μεταξύ άλλων ως προς το γιατί δεν μετέβηκαν στο χώρο άμεσα για δακτυλοσκοπήση, ή γιατί δεν ζήτησαν όπως διοριστεί εκτιμητής σε σχέση με την αξία των υαλοπινάκων και την αιτία που αυτά έσπασαν, οι θέσεις του παρέμειναν αναλλοίωτες. Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της ως αξιόπιστη. Χωρίς κανένα ενδοιασμό αποδέχομαι και την μαρτυρία του βασικότερου μάρτυρα κατηγορίας, ΜΚ3, κ. Δρουσιώτη. Ο μάρτυρας ήταν αφοπλιστικά ειλικρινής. Αυτό εντοπίζεται και από τις αναφορές του ότι, (α) εξέφρασε υποψία και όχι σθεναρή πεποίθηση ότι τα γυαλιά έσπασε ο κατηγορούμενος λόγω των μεταξύ τους διαφορών, (β) ότι παρά το ότι είδε ιδίοις όμμασι την ύπαρξη 4 σπασμένων γυαλιών αμέλησε όπως φωτογραφήσει όλα γιατί μέλημα του ήταν η άμεση αντικατάσταση τους για σκοπούς ασφάλειας, (γ) ότι η συνεργασία του με τον κατηγορούμενο ήρθε σε τέλμα λόγω διαφωνιών, (δ) ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο υπήρχαν γυαλιά στο θόλο που δεν είχαν τύχει θερμικής επεξεργασίας και (ε) ότι το τιμολόγιο που παραδόθηκε στην αστυνομία σε σχέση με την αξία των 4 σπασμένων γυαλιών αφορούσε στην αξία που αυτά θα είχαν στην τελική τους μορφή, ωσάν να ήταν «tempered», παραδεχόμενος ότι υπήρχε απόκλιση από την τελική τους αξία, αφού μερικά από τα γυαλιά που βρέθηκαν σπασμένα δεν ήταν αντίστοιχης ποιότητας. Οι θέσεις του ότι, ο κατηγορούμενος είχε γίνει ουσιαστικά εμμονικός με το να αποδείξει ότι η εταιρεία τοποθετούσε προϊόντα χαμηλότερης αξίας, δυσφημίζοντας και καταγγέλλοντας τόσο τον ίδιο αλλά και την MD Glazing Ltd σε διάφορες υπηρεσίες και φορείς, επιβεβαιώνεται όχι μόνο μέσω του Τεκμηρίου 7, αλλά και από την παραδοχή προς τούτο, του ίδιου του κατηγορούμενου. Όλες δε οι πιο πάνω ενέργειες του κατηγορούμενου (καταγγελίες και αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης) ξεκίνησαν με την απόλυση του. Αυτό, επιβεβαίωσε και ο ίδιος ο κατηγορούμενος, δηλώνοντας ότι «μετά που έφυγε αποφάσισε να αποκαλύψει τα πάντα». Το γεγονός ότι ο ΜΚ3 έδωσε οδηγίες στον Γιάννο Δημητριάδη, υπάλληλο του, όπως λάβει φωτογραφίες και ενημερώσει τον κυρίως εργολάβο, τυγχάνουν επίρρωσης από τους λοιπούς μάρτυρες κατηγορίας οι οποίοι επιβεβαίωσαν την σειρά των πεπραγμένων. Την μαρτυρία του κ. Βασιλείου (ΜΚ4) επίσης αποδέχομαι στην ολότητα της. Ο μάρτυρας ήρθε στο Δικαστήριο να πει την αλήθεια, χωρίς καμία διάθεση είτε απόκρυψης είτε μεγέθυνσης των γεγονότων. Δέχομαι τη θέση του ότι λόγω των καθηκόντων του βρισκόταν καθημερινά στο εργοτάξιο, και ότι αυτός σε καμία περίπτωση δεν αποτελούσε συνέταιρο της εταιρείας MD Glazing Ltd, αλλά αντίθετα, στο χώρο βρισκόταν για να εποπτεύει και αυτήν και άλλους διορισμένους επί του έργου, υπεργολάβους. Οι θέσεις του ότι: (α) η συνεργασία μεταξύ κατηγορούμενου/ ΜΚ2 δεν ολοκληρώθηκε αρμονικά και (β) ότι ο κατηγορούμενος διακαώς προσπαθούσε να πείσει και τον ίδιο και τον πατέρα του ότι «τα γυαλιά που τοποθετούνταν δεν ήταν εντός των προδιαγραφών», τυγχάνουν επίρρωσης μέσω της μαρτυρίας τους κατηγορούμενου. Η μαρτυρία του συνεπώς, δεν τυγχάνει αμφισβήτησης. Ειλικρινή κρίνω περαιτέρω τη θέση του ότι, ο κατηγορούμενος του τηλεφώνησε την 29.2.16, ημέρα Δευτέρα, αναφέροντας του ότι στον θόλο υπήρχαν «τέσσερα σπασμένα γυαλιά», γεγονός που οδήγησε τον μάρτυρα μαζί υπαλλήλους της ΜD Glazing, όπως, κατόπιν συζήτησης και με τον κ.Χείλη (Πολιτικός Μηχανικός της Α. Παναγίδης Λτδ) προβούν σε έλεγχο επί του θόλου. Αποδέχομαι περαιτέρω ως ειλικρινή και τη θέση του ότι ο ίδιος την 1.3.16 και εντός των πλαισίων των καθηκόντων του, ανέβηκε και περπάτησε περιμετρικά του θόλου της κατασκευής- Τεκμήριο 13, εντοπίζοντας τέσσερα σπασμένα γυαλιά, εκ των οποίων μερικά ήταν «tempered» και άλλα, όχι. Με παραπομπή δε στο Τεκμήριο 13 κατατόπισε το Δικαστήριο ως προς τη δυσκολία που έχει κάποιος που δεν γνωρίζει τον χώρο όπως ανεβεί στο θόλο, αφού, πρόκειται για συνάμα δύσκολο μα και επικίνδυνο εγχείρημα. Την μαρτυρία του αποδέχομαι στην ολότητα της. Τελευταίος μάρτυρας κατηγορίας ο κ. Χείλης (ΜΚ5), Πολίτικός Μηχανικός στην εταιρεία του κυρίως εργολάβου του έργου, Α. Παναγίδης Λτδ. Την μαρτυρία του ότι ο ίδιος είδε επί τόπου, βρισκόμενος κάτω από το θόλο, καθ' υπόδειξη του κ. Δημητριάδη, ένα σπασμένο γυαλί, αποδέχομαι ως αληθή και ειλικρινή. Αποδέχομαι επίσης τη θέση του ότι, λόγω φόρτου εργασίας εκείνη τη ημέρα δεν ανέβηκε στο θόλο για να ελέγξει κατά πόσον υπήρχαν πέραν του ενός γυαλιά σπασμένα, δίδοντας οδηγίες στον Βασίλη Βασιλείου όπως διερευνήσει το ζήτημα περαιτέρω». Κρίνεται κατάλληλο στάδιο όπως δοθεί απάντηση στην εισήγηση του κ. Στυλιανού περί ανακόλουθης μαρτυρίας σε σχέση, με το ύψος της ζημιάς και των πόσων σπασμένων γυαλιών είδε τελικά, έκαστος μάρτυρας κατηγορίας. Κρινόμενη στο σύνολο της, η μαρτυρία που προσκομίστηκε από την κατηγορούσα αρχή, είχε συνοχή και σε καμία περίπτωση δεν είναι αλληλοσυγκρουόμενη, ως ισχυρίζεται ο κ. Στυλιανού. Η κα. Χαραλάμπους υπενθύμισε το Δικαστήριο ότι το ύψος της ζημιάς δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος της 2ης κατηγορίας. Οι θέσεις των μαρτύρων κατηγορίας ως προς τα πόσα σπασμένα γυαλιά είδε ο καθένας δεν αναιρούν η μία την άλλη, αλλά αντίθετα φανερώνουν την αλληλουχία των γεγονότων, ως αυτά διαμείφθηκαν την 1.3.

1. Ο Γιάννος Δημητριάδης ανέβηκε στο θόλο την 1.3.16 να εργαστεί, εντοπίζοντας ένα σπασμένο γυαλί. Ενημέρωσε τον ΜΚ
2. Ο ΜΚ3 του είπε να φωτογραφίσει το γυαλί και να ενημερώσει τον κυρίως εργολάβο. Ενημέρωσε προς τούτο τους Βασιλείου και Χείλη. Του Χείλη, ο Δημητριάδης έδειξε το γυαλί που εντόπισε, από την εσωτερική πλευρά του θόλου, ενώ οι Δρουσιώτης και Βασιλείου με το που ενημερώθηκαν, ανέβηκαν στο θόλο διενεργώντας έλεγχο, εντοπίζοντας συνολικά, 4 σπασμένα γυαλιά. Συνεπώς, καμία ανακολουθία δεν εντοπίζεται στην μαρτυρία τους, ιδωμένη συνολικά και όχι αποσπασματικά. Φανερώνεται λοιπόν, ότι το όλο ζήτημα τελικώς, οφείλει να κριθεί δυνάμει της αξιοπιστίας και αληθοφάνειας των παρουσιασθέντων θέσεων των μαρτύρων κατηγορίας. Η μαρτυρία έκαστου εξ΄αυτών, ως έχει ανωτέρω παρατεθεί, αποδεικνύει περίτρανα ότι καμία προ συνεννόηση μεταξύ των σε ό,τι αφορά την παρουσίαση της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υπήρχε. Οι θέσεις τους παρέμειναν σταθερές και αναλλοίωτες, αλληλοσυμπληρώνοντας η μία την άλλη κατά τόπο που έκαστη μαρτυρία συμπλέει και συνδέεται με την άλλη με μια λογική συνοχή, δημιουργώντας ένα αδιάσπαστο σύνολο, φανερώνοντας μια στέρεα και συμπαγή ροή γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου. Στρέφομαι τώρα στην αξιολόγηση του κατηγορούμενου. Ομολογώ ότι αυτόν, όπως και όλους τους μάρτυρες, παρακολούθησα επισταμένα όταν έδιδε την μαρτυρία του. Σε αντίθεση με την θετική εντύπωση που άφησαν οι μάρτυρες της κατηγορούσας αρχής, ο κατηγορούμενος άφησε πολύ πτωχή εντύπωση στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του ήταν όχι μόνο συγκεχυμένη, αλλά και διάτρητη από αντιφάσεις. Οι θέσεις του ως αυτές παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο, δεν έπεισαν, με την μαρτυρία του να εναλλάσσεται συνεχώς. Ο μάρτυρας παρουσίασε κατά την ζώσα μαρτυρία του τέσσερις διαφορετικές εκδοχές ως προς την ημερομηνία που επισκέφθηκε το χώρο και τον λόγο που επισκέφθηκε αυτόν, για να έρθει τελικώς να παραδεχθεί κοντολογίς, ότι, ουδέποτε θα πήγαινε σε ημερομηνία που ήταν καθημερινή, γιατί τότε θα υπήρχαν και άλλοι υπάλληλοι εκεί, αφήνοντας εύλογες υπόνοιες στο Δικαστήριο ως προς τις προθέσεις του. Ο κατηγορούμενος αρχικά, ανέφερε στην κατάθεση του ότι επισκέφθηκε το εργοτάξιο την 29.2.16 ημέρα Σάββατο και ότι δεν γνώριζε ότι δεν εργάζονταν υπάλληλοι εκείνη την ημέρα. Συμπλήρωσε μάλιστα ανακρινόμενος ότι, «κανένα πρόβλημα δεν θα είχε όπως μεταβεί στο χώρο οποιαδήποτε μέρα, αφού αποκλειστικός σκοπός του ήταν η λήψη φωτογραφιών», θέση την οποία αναίρεσε ως διαφάνηκε ανωτέρω κατά την επί ακροατηρίω διαδικασία. Στην συμπληρωματική του κατάθεση, και αφού του υποδείχθηκε από τις αρχές ότι η 29.2.16 δεν ήταν Σάββατο αλλά Δευτέρα, απάντησε ότι τελικά, το εργοτάξιο επισκέφθηκε την 28.2.16, Κυριακή. Κατά την κυρίως εξέταση του, ανέφερε ότι μετέβηκε στο χώρο μεταξύ Παρασκευής 26.2.16 με Κυριακή 28.2.16, ενώ αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι τελικά θυμάται ότι στον χώρο του εργοταξίου μετέβη το Σάββατο 27.2.16 Η θέση που προώθησε κατά τη ζώσα μαρτυρία του ότι σκοπός της επίσκεψης του ήταν για να λάβει φωτογραφίες από το θόλο, αναιρέθηκε όταν, κατά την αντεξέταση του, παραδέχθηκε ότι, πριν ακόμη τον τερματισμό της συνεργασίας του με τον παραπονούμενο, διατηρούσε αρχείο με πάμπολλες φωτογραφίες που αποτύπωναν την κακή ποιότητα των γυαλιών, τις οποίες μάλιστα επέμενε, μετά τη λύση της συνεργασίας, όπως δείξει τόσο στον ΜΚ4 αλλά και στον πατέρα του. Εύλογα συνεπώς προκύπτει το ερώτημα, προς τί η αναγκαιότητα επίσκεψης του στον χώρο εκ νέου, 15 ημέρες μετά την απόλυση του, για λήψη νέων φωτογραφιών, αφού στην κατοχή του είχε ήδη, ως δήλωσε στην κα. Χαραλάμπους, σωρεία φωτογραφικού υλικού που επιβεβαίωναν τους ισχυρισμούς του. Συνεπώς, η θέση ότι αποκλειστικός σκοπός μετάβασης του ήταν η λήψη φωτογραφιών, κατόπιν παρότρυνσης του συνηγόρου του, το περιεχόμενο των οποίων θα βοηθούσε στην στοιχειοθέτηση των καταγγελιών που θα προέβαινε τόσο προς τον Γενικό Ελεγκτή καθώς και σε άλλα Κυβερνητικά Τμήματα εναντίον του Δρουσιώτη στερείται λογικής και αυτό γιατί, ως ο ίδιος αποκάλυψε διατηρούσε ολάκερο αρχείο με παρόμοιου τύπου φωτογραφίες οι οποίες, ειρήσθω εν παρόδο, είχαν ληφθεί σε σύντομο χρόνο προ της απόλυσης του και τις οποίες κάλλιστα, θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει για προώθηση ή υποστήριξη των όσων επιθυμούσε να καταγγείλει. Όλες τις πιο πάνω αμφιλεγόμενες τοποθετήσεις του όμως, αναίρεσε εκ νέου, όταν αποφάσισε όπως δηλώσει από την μία, ότι «είναι ο Δρουσιώτης που τα έσπασε και του τηλεφώνησε για να του πει ότι υπήρχε σπασμένο γυαλί», και από την άλλη, ότι τον ενημέρωσε ο «ο φίλος του ο Gia» δίδοντας του τον αριθμό «80» ως το γυαλί που έσπασε. Εξ΄ου και μετέβηκε στο χώρο. Για να λάβει φωτογραφία ένα γυαλί που είχε εντοπιστεί στο χώρο ως σπασμένο, και το οποίο δεν είχε τύχει θερμικής επεξεργασίας. Η πιο κάτω στοιχομυθία κατά την αντεξέταση του μιλά για του λόγου του αληθές: «E. Κύριε μάρτυς, αφού είχες φωτογραφίες ήδη που πριν, άρα ποιος ήταν ο λόγος εκείνη την ημέρα να σε συμβουλεύσει ο δικηγόρος σου να πάεις στο κτίριο της ΣΕΜ και να βγάλεις φωτογραφίες όπως παραδέχθηκες ότι πήγες να βγάλεις; A. Επικοινώνησαν μαζί μου πως έσπασαν γυαλιά εκεί. Ο μόνος που γνώριζε ήταν ο Μάριος Δρουσιώτης και εγώ έκαμνα τα σχέδια και ο ίδιος τα παράγγελνε. Εγώ πιστεύω πως είναι ο ίδιος που τα έσπασε και μετά με έπιασε τηλέφωνο. Πιστεύω πώς ο ίδιος τα έσπασε». .. « Ε. Ποιος επικοινώνησε μαζί σας πότε επικοινώνησε; Α. Την Παρασκευή το απόγευμα επικοινώνησε μαζί μου τηλεφωνικώς. Ε. Ποιος; Α. Απο τη Γεωργία, ονομάζεται Gia, τον φωνάζουμε στα ελληνικά Γιώργο». Από τα πιο πάνω φανερώνεται το επίπλαστο των θέσεων του κατηγορούμενου. Το ποιος τελικώς του τηλεφώνησε, αν οποιοσδήποτε, παρέμεινε ζήτημα μετέωρο ενώπιον του Δικαστηρίου. Τη θέση όμως, ότι ήταν ο «Gia» που τον ενημέρωσε, ουδέποτε εξέφρασε στις ανακριτικές του καταθέσεις, οι οποίες απέχουν χρονικά μεταξύ τους. Συνεπώς όταν ανακρίνετο και δήλωνε ότι πήγε κατόπιν συμβουλής του δικηγόρου του για να τραβήξει απλά φωτογραφίες, που θα τον βοηθούσαν στις καταγγελίες που ήθελε να προβεί, είτε σκοπίμως απέκρυψε το εν λόγω γεγονός είτε ψεύδετο συνειδητά. Ούτε την 10.3.16, όταν ήταν φρέσκα τα γεγονότα στην μνήμη του θέλησε να εκφράσει την πιο πάνω θέση για τον Gia, ούτε 6 μήνες αργότερα, -και αφότου παρήλθε ικανοποιητικός χρόνος, χρόνος εντός του οποίου θα μπορούσε να αναλογιστεί τη πραγματική σειρά των πεπραγμένων-, θέλησε να αναφέρει το πιο πάνω γεγονός. Μήτε όμως τη θέση αυτή προώθησε όταν έδιδε μαρτυρία κατά τη κυρίως διαδικασία, ούτε κάλεσε προς επίρρωση των θέσεων του τον εν λόγω κύριο, παρά μόνο αποφάσισε όπως αυτήν αποκαλύψει κατά την αντεξέταση του. Το ίδιο επίπλαστες ήταν και οι θέσεις του ως προς τον αριθμό των σπασμένων γυαλιών και του αριθμού των φωτογραφιών που έλαβε. Στην κατάθεση του δήλωσε ότι «έλαβε 4 φωτογραφίες, με μια από αυτές να απεικονίζει το σπασμένο γυαλί». Κατά την επί ακροατηρίω διαδικασία επέμενε ότι μόνο μια φωτογραφία έλαβε τελικώς, από ένα γυαλί. Ερωτηθείς δε ο κατηγορούμενος από την κα. Χαραλάμπους περί των εν λόγω αντιθέσεων, αυτός καμία ουσιαστική εξήγηση δεν έδωσε ως προς το γιατί, αφού διαπίστωσε ότι από την κατάθεση του έλειπαν σημαντικά κατά τον ίδιο στοιχεία, αποφάσισε, όπως, χωρίς δισταγμό προχωρήσει και υπογράψει αυτήν, ενώ η θέση του ότι, είχε αναφέρει στον αστυνομικό τα όσα σήμερα λέει, ουδέποτε τέθηκαν ως θέσεις στους μάρτυρες κατηγορίας, και ειδικότερα στον ΜΚ2 ο οποίος υπήρξε και ο ανακριτής της υπόθεσης. Διατείνεται επιπλέον η υπεράσπιση ότι ο Δρουσιώτης εκδικητικά, και επί σκοπού κατονόμασε τον κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που προέβη στην κακόβουλη ζημιά, επειδή ο τελευταίος είχε κινηθεί νομικά εναντίον του για παράλειψη καταβολής μισθών και λοιπών ωφελημάτων στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Η ενώπιον του Δικαστηρίου όμως μαρτυρία, φανερώνει ότι τα επίδικα γεγονότα

(2016)προηγήθηκαν της όποιας καταγγελίας και/ή ποινικής υπόθεσης εναντίον του Δρουσιώτη, με την τελευταία να καταχωρείται το 2017 (θέση που η ίδια η υπεράσπιση προώθησε), ενώ σύμφωνα με την αξιόπιστη μαρτυρία Δρουσιώτη, τις όποιες υποχρεώσεις του προς τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις, διευθέτησε. Έχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω δεν μπορεί παρά να μνημονευθεί ότι, η θέση του κατηγορούμενου, ως αυτήν προώθησε αρχικά ανακρινόμενος ότι, έτυχε παρότρυνσης όπως μεταβεί εκεί για «να λάβει απλά φωτογραφίες» στερείται της όποιας λογικής και αυτό, γιατί κατά το στάδιο που δήλωνε ότι ήθελε να πάει απλά να φωτογραφήσει, τα γυαλιά δεν ήταν σπασμένα ή δεν γνώριζε ότι ήταν σπασμένα. Η λήψη συνεπώς μιας φωτογραφίας που θα απεικόνιζε έναν ακέραιο υαλοπίνακα, δεν ήταν ο σκοπός του, γιατί τέτοιες, είχε ήδη πολλές. Στη θέση της υπεράσπισης ότι καμία μαρτυρία δεν υπάρχει ότι ο κατηγορούμενος «ανέβηκε στο θόλο» μεταξύ των ημερομηνιών 26.2.16 - 1.3.16, παραπέμπω τον κ. Στυλιανού στις απαντήσεις που έδωσε ο κατηγορούμενος στον ίδιο, κατά την κυρίως εξέταση του: «E. 29 ήταν Δευτέρα, εσύ λες Παρασκευή, δηλαδή πότε είχες αυτή τη φωτογραφία; Α. Η Σάββατο ή Παρασκευή και πιστεύω Παρασκευή νομίζω έφκαλα τα. Ε. Ανέβηκες πάνω ή κάτω; A. Ανέβηκα πάνω σε σκαλωσιά και έβγαλα τη φωτογραφία. Ανέβηκα σε περίπου ύψος ακριβώς όπως το τραπέζι που βρίσκεται μπροστά μου (δείχνει το εδώλιο του μάρτυρα)». Περαιτέρω, ο κατηγορούμενος δεν αμφισβήτησε το περιεχόμενο της επιστολής ημερ. 22.2.16 (μέρος του Τεκμηρίου 7) που έλαβε από τον Δρουσιώτη με την οποίαν τον καλούσε όπως άμεσα σταματήσει να λοιδορεί τον ίδιο και τις εργασίες της εταιρείας του σε τρίτα πρόσωπα, είτε μέσω προφορικών σχολίων είτε μέσω αναρτήσεων στο διαδίκτυο. Αντίθετα, το περιεχόμενο της επιστολής και το κάλεσμα του παραπονούμενου επιβεβαίωσε ο κατηγορούμενος παραδεχόμενος ότι «μάζευε» ή είχε συλλέξει υλικό με σκοπό την καταγγελία του σε διάφορα Υπουργεία και υπηρεσίες, μεταξύ των οποίων και οι Πολιτικοί Μηχανικοί των εταιρειών A. Παναγίδης Λτδ και ΣΕΜ. Αντεξεταζόμενος, παραδέχθηκε ότι προσπαθούσε να αποδείξει ότι τα γυαλιά στο θόλο ήταν κακής ποιότητας, και προς τούτο μεταξύ άλλων, πέραν των σχολίων του, μετέβαινε στα γραφεία του ΜΚ4[7], μετά το πέρας της συνεργασίας του με τον Δρουσιώτη. Οι πιο πάνω παραδοχές του κατηγορούμενου, ανατρέπουν και την όλη μαρτυρία του, προκαλώντας αμφιβολίες ως προς την φιλαλήθεια του. Το γεγονός ότι δεν ήρθε στο Δικαστήριο για να πει όλη την αλήθεια, ήταν κάτι το εμφανές, και αυτό γιατί ο κατηγορούμενος αυτοαναιρείτο συνεχώς. Επιπλέον, δεν μπορεί παρά να προκαλεί εντύπωση ότι, η φωτογραφία στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης Facebook, αναρτήθηκε από τον κατηγορούμενο την ίδια ημέρα που εντοπίστηκαν τα σπασμένα γυαλιά στο θόλο, με την ένδειξη «New Photo for the Skylight in Sem Latsia. Glass 6mm» (τονισμός δικός μου). Επιπλέον, η θέση του κατηγορούμενου ότι ουδέποτε ειδοποίησε τον ΜΚ4 τηλεφωνικώς για την ύπαρξη «τεσσάρων σπασμένων γυαλιών» δεν γίνεται αποδεκτή. Και αυτό γιατί, ως ανέφερε ο ΜΚ4 στη μαρτυρία του και παραδέχθηκε και ο κατηγορούμενος, ο ΜΚ4 ήταν μεταξύ των προσώπων που ο κατηγορούμενος διακαώς προσπαθούσε να πείσει για την αλήθεια των μέχρι τότε προβαλλόμενων ισχυρισμών του. Κανένα όμως λόγο δεν είχαν οι μάρτυρες κατηγορίας 3 μέχρι 5 όπως διεξάγουν επισταμένους ελέγχους στο θόλο την 29.2.216 εάν προηγουμένως δεν τους ενημέρωνε ο κατηγορούμενος. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, και αντικρίζοντας την μαρτυρία του κατηγορούμενου συνολικά, και όχι αποσπασματικά φρονώ ότι αυτήν, δεν μπορώ να αποδεχθώ και την απορρίπτω. Τέλος, στρέφομαι στην μαρτυρία του ΜΥ1. Την μαρτυρία του αποδέχομαι ως ειλικρινή, με τον μάρτυρα να απαντά χωρίς κανένα δισταγμό στις ερωτήσεις που του τέθηκαν από έκαστη πλευρά. Την θέση του μάρτυρα ότι «ασχέτως της ποιότητας του γυαλιού, είναι ένα πραγματικά σπάνιο φαινόμενο όπως αυτό σπάσει λόγω καιρικών συνθηκών» αποδέχομαι, με δεδομένο ότι αυτήν ακριβώς τη θέση εξέφρασαν όλοι οι μάρτυρες κατηγορίας, των οποίων η εμπειρία στον τομέα έκαστο εξ' αυτών δεν αμφισβητήθκε. Ο μάρτυρας όμως δεν έμεινε μέχρι εκεί, και αυτό καταδεικνύει και την ειλικρίνεια και ανεξαρτησία του ενώπιον του Δικαστηρίου. Ερωτηθείς αφού του υποδείχθηκε η φωτογραφία του σπασμένου γυαλιού (Τεκμήριο 7), ο μάρτυρας δήλωσε ότι το γυαλί που απεικονίζεται σε αυτήν όχι μόνο δεν έσπασε λόγω καιρικών συνθηκών αλλά είναι εμφανές από τον τρόπο που αυτό έσπασε ότι, αυτό, «ήταν κτυπημένο». Την μαρτυρία του αποδέχομαι χωρίς ενδοιασμό. Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω, αποδέχομαι την μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας και του μάρτυρα υπεράσπισης 1, και απορρίπτω την μαρτυρία του κατηγορούμενου. Προβαίνω δε στα ακόλουθα ευρήματα: · Η εταιρεία MD Glazing Ltd απασχολείτο από τον 2015 στο εργοτάξιο του υπό ανέγερση κτιρίου της ΣΕΜ. · Το εν λόγω εργοτάξιο ήταν περιφραγμένο. · Ο κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 26.2.16 με 1.3.16 δεν αποτελούσε μέρους του δυναμικού της εταιρείας MD Glazing Ltd. · Ο κατηγορούμενος μετά το πέρας της συνεργασίας του με την εταιρεία του Δρουσιώτη προσπαθούσε όπως υπονομεύσει την ποιότητα και τις υπηρεσίες που πρόσφερε η MD Glazing Ltd και συνακόλουθα και ο Δρουσιώτης, τόσο μέσω δηλώσεων του αλλά και δια αναρτήσεων του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. · Ο ΜΚ3 απέστειλε επιστολή ημερ. 22.2.16 ως προς τα ως άνω στον κατηγορούμενο. · O κατηγορούμενος εισήλθε στο εργοτάξιο, παράνομα το Σαββατοκύριακο μεταξύ της 27.2.16 (Σάββατο) με 28.2.16 (Κυριακή) σπάζοντας 4 γυαλιά επί του γυάλινου θόλου, λαμβάνοντας επί τούτου σχετικές φωτογραφίες. · Την 29.2.16 ημέρα Δευτέρα, τηλεφώνησε στον ΜΚ4 και ενημέρωσε αυτόν για την ύπαρξη «4 σπασμένων γυαλιών στο θόλο». · Την 1.3.16 και ώρα 11:55 ανάρτησε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook φωτογραφία, που απεικονίζει ένα σπασμένο γυαλί από τον θόλο της ΣΕΜ με το σχόλιο «New Photo of Sylight in SEM Latsia. 6mm». · Την 1.3.16 οι υπάλληλοι της MD Glazing Ltd εντόπισαν 4 σπασμένα γυαλιά στο θόλο του εργοταξίου της ΣΕΜ. Αποτελεί εισήγηση της υπεράσπισης ότι καμία μαρτυρία δεν υπάρχει εναντίον του κατηγορούμενου που να στοιχειοθετεί τις κατηγορίες, περιλαμβανομένης της όποιας περιστατικής μαρτυρίας. Το Δικαστήριο διαφωνεί με την πιο πάνω θέση. Η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής, σε σχέση με την παρούσα υπόθεση ήταν στο σύνολο της περιστατική, και όπως είναι καλά γνωστό, καταδίκη στη βάση περιστατικής μαρτυρίας μπορεί μόνο να καταστεί ασφαλής αν αυτή όχι μόνο οδηγεί σε συμπέρασμα ενοχής αλλά και δεν οδηγεί σε οποιοδήποτε άλλο συμπέρασμα, μην μπορώντας δε να συμβιβαστεί με οποιαδήποτε άλλη λογική ερμηνεία (βλ. Fournides v Republic

(1986)1 C.L.R 73 και Alibrahim Muhy Iddin v Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 47/2014 ημερ. 29.2.16). Το μαρτυρικό υλικό που παρουσίασε η Κατηγορούσα Αρχή, ήτοι, η αξιόπιστη μαρτυρία κυρίως των ΜΚ3-5, σε συνδυασμό , (α) με το περιεχόμενο των ενώπιον του Δικαστηρίου κατατεθειμένων Τεκμηρίων, (β) του κινήτρου που αποδόθηκε στον κατηγορούμενο για παράνομη είσοδο και κακόβουλη ζημιά, με σκοπό την απόδειξη πάντοτε των θέσεων του ότι κατά την ανέγερση του θόλου της ΣΕΜ χρησιμοποιούνταν γυαλιά υποδεέστερης ποιότητας, (γ) η ύπαρξη τελικώς 4 σπασμένων υαλοπινάκων με ένα εξ' αυτών να αναρτάται τελικώς στο διαδίκτυο από τον κατηγορούμενο στην προσωπική του σελίδα στο Facebook, την ίδια ακριβώς ημέρα που ανευρέθηκαν τα σπασμένα γυαλιά, (ε) σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο ίδιος ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι επισκέφθηκε το χώρο μη έχοντας εκεί πλέον, καμία εργασία (στ) σε χρόνο που δεν θα τον εντόπιζε κανείς (ζ) γνωρίζοντας ως ανέφερε πολύ καλά τα κατατόπια και ανεβαίνοντας πάνω στη σκαλωσιά για να λάβει φωτογραφίες (η) σε συνδυασμό με το τηλεφώνημα που έλαβε από τον κατηγορούμενο ο ΜΚ4 προ του εντοπισμού τους, όχι μόνο συνάδουν συμπερασματικά με την ενοχή του κατηγορούμενου, αλλά ταυτόχρονα, δεν συμβιβάζονται με καμία άλλη λογική ερμηνεία επί του προκείμενου, ειδικά από την στιγμή που όλοι οι μάρτυρες, περιλαμβανομένου του ΜΥ1 που κλήθηκε από την υπεράσπιση απέρριψαν τη θέση ότι είθισται τα συνήθης τύπου γυαλιά να σπάζουν λόγω καιρικών συνθηκών. Είναι γνωστή η αρχή δικαίου ότι: «το στοιχείο της ένοχης διάνοιας αποδεικνύεται κατά κανόνα συμπερασματικά και από το σύνολο της ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας» (βλ. Ζακακιώτης ν Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ.175 και Φανιέρος ν Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ 104). Η λογική επιτάσσει ότι ένα άτομο θεωρείται ότι έχει την πρόθεση να επιφέρει τα φυσιολογικά αποτελέσματα των πράξεων του. Μέσα από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, αλλά και των όσων έχει αναφέρει ο κατηγορούμενος στο Δικαστήριο διαπιστώνεται ότι αυτός εισήλθε στο εν λόγω εργοτάξιο γνωρίζοντας πολύ καλά ότι, με δεδομένο ότι καμία εργασία δεν είχε στον εν λόγω χώρο, ότι δεν δικαιούτο να βρίσκεται εκεί, εξ' αρχής. Εξ' ου και μετέβηκε σε αυτό το Σαββατοκύριακο της 27ης Φεβρουαρίου 2016, για να μην θεαθεί. Σκοπός του δεν ήταν άλλος από το να προβεί σε παράνομη πράξη, ήτοι στο σπάσιμο τεσσάρων υαλοπινάκων επί του θόλου της κατασκευής με απώτερο σκοπό όχι μόνο τον διασυρμό του παραπονούμενου και της εταιρείας του αλλά κυρίως στην απόδειξη των ισχυρισμών του περί τοποθέτησης κατ΄ισχυρισμόν υποδεέστερης ποιότητας γυαλιών στο θόλο. Προς τούτο έσπασε 4 γυαλιά. Η διαπίστωση ότι μεταξύ των σπασμένων υπήρχαν γυαλιά που δεν ήταν τύπου «tempered» οδήγησε στην προσωπική του, ως αισθάνθηκε, δικαίωση του και προς τούτο τηλεφώνησε στον ΜΚ4, ενημερώνοντας τον σχετικά. Προς ολοκλήρωση του σκοπού του, ανάρτησε, την ίδια ημέρα που ανακαλύφθηκαν από το προσωπικό τα σπασμένα γυαλιά, μια φωτογραφία στην προσωπική του σελίδα στο Facebook με το σχόλιο «New Photo of Skylight in Latsia. 6mm». Οι ισχυρισμοί του ότι τον προέτρεψε ο συνήγορος του όπως λάβει φωτογραφίες εισερχόμενος σε ένα χώρο παρανόμως, μη έχοντας πλέον εργασία σε αυτόν, δεν ευσταθούν στην λογική, όπως καμία λογική φέρει ο ισχυρισμός του ότι, σκοπός του ήταν η λήψη φωτογραφιών επί υαλοπινάκων σε ολάκερη κατάσταση. Η απλή αποτύπωση τους εκ νέου, με δεδομένο ότι τέτοιο φωτογραφικό υλικό είχε ήδη στην κατοχή του, τίποτα δεν θα προσέφερε προς επίρρωση των ισχυρισμών του, εξ΄ου και προέβη στην πρόκληση ζημίας, την οποία αποτύπωσε φωτογραφικός, αναρτώντας αυτήν μετέπειτα στο διαδίκτυο. Η κατηγορούσα αρχή έχει καταφέρει όπως αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο κατηγορούμενος παρανόμως και με σκοπό την διάπραξη ποινικού αδικήματος, εισήλθε στον εργοτάξιο χώρο της εταιρείας MD Glazing Ltd προκαλώντας σε αυτόν, κακόβουλη ζημιά. Ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 1 και 2 που αντιμετωπίζει. (Υπογρ.)............. Μ. Ναθαναήλ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Κατά παράβαση των άρθρων 29 και 280 του Κεφ. 154. [2] Κατά παράβαση των άρθρων 4 και 324(Ι) του Ποινικού Κώδικα. [3] (1η κατηγορία). [4] (2η κατηγορία). [5] (Μέρος του Τεκμηρίου 7). [6] Andreas Elia Lambides v The Police

(1967)2 C.L.R.142, Δημήτρης Δημητριάδης «Ρώτας» ν Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 203. [7] (Βλ. Πρακτικά ημερ. 17.10.23 σελ. 2). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο