Αίτηση από τον Λ. Β. ν. Αναφορικά με τη Στ. Β., ανίκανο πρόσωπο, Αρ. Αίτησης: 43/19, 26/10/2023

(1)/1996 άρθρα 2 και

1. Ο Αιτητής είναι σύζυγος της Σ. Π. H Σ. Π. έχει κηρυχθεί ανίκανο πρόσωπο και τα παιδιά της έχουν διοριστεί διαχειριστές των υποθέσεων του ανίκανου προσώπου. Ο Αιτητής έχει ζητήσει όπως εκδοθούν τα ακόλουθα διατάγματα: Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να διατάττει τους διαχειριστές του ανίκανου προσώπου που είναι η Στ. Β, σύζυγος του Αιτητή να γνωστοποιήσουν τον τόπο διαμονής της και/ή τον εκάστοτε τόπο διαμονής της στον Αιτητή. Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να διατάττει τους διαχειριστές του ανίκανου προσώπου να μην εμποδίζουν την επικοινωνία του Αιτητή με το ανίκανο πρόσωπο και/ή να επιτρέπεται η επικοινωνία με τον Αιτητή με τη σύζυγο του Στ. Β., ανίκανο πρόσωπο στον τόπο διαμονής της καθημερινά. Και/ή διαζευκτικά προς το Β Γ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να καθορίζονται μέρες και ώρες επικοινωνίας του Λ. Β. με τη σύζυγο του Στ. Β., ανίκανο πρόσωπο, στον τόπο διαμονής της ως εξής: Κάθε 1ο Σάββατο και 3ο Σάββατο κάθε μήνα, μεταξύ των ωρών από 14:00-16:00 μ. μ. Κάθε 2η και 4η Κυριακή κάθε μήνα από το πρωί στις 10:00-12:00 Κάθε Τετάρτη απόγευμα μεταξύ των ωρών 15:00-17:00 μ. μ. Τις εορτές των Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς στις 25/12 ή στις 26/12 από τις 11:00-13:00 μ. μ. και την 31/12 ή 01/01 το απόγευμα στις 14:00-18:00 μ. μ. Τις εορτές του Πάσχα το Μεγάλο Σάββατο και την Κυριακή του Πάσχα από τις 11:00-14:00 μ. μ. και/ή άλλως πως. Είναι αναντίλεκτο γεγονός, ότι στις 29/11/2019 η σύζυγος του Αιτητή κηρύχθηκε ανίκανο πρόσωπο και τα ενήλικα παιδιά της διορίστηκαν ως διαχειριστές της περιουσίας της. Το διάταγμα προνοούσε, μεταξύ άλλων, για τη διαχείριση της περιουσίας και των υποθέσεων του ανίκανου προσώπου, τη συντήρηση ή άλλο όφελος του ανίκανου προσώπου και τη μέριμνα προσώπων και/ή σκοπών για τα οποία το ανίκανο πρόσωπο θα μεριμνούσε αν δεν ήταν ανίκανο. Το εν λόγω διάταγμα, εκδόθηκε μετά από ακροαματική διαδικασία και το Δικαστήριο στα πλαίσια αιτιολογημένης απόφασης, είχε διατυπώσει τα εξής στη σελίδα 9 της απόφασης: «Η βασική θέση του Καθ' ου 2 είναι πως πρέπει να αφεθεί η Καθ' ης να επιστρέψει στη συζυγική κατοικία όπου θα την βοηθήσει και θα της συμπαρασταθεί ο ίδιος ακόμα και ιατρικώς λόγω της ιδιότητος του. Επαναλαμβάνω, ότι δεν είναι ζητούμενο στην παρούσα διαδικασία ο χώρος διαμονής της Καθ' ης 2, ούτε και αποφασίζεται κάτι τέτοιο. Ούτε και παρέχεται εξουσία από τον νόμο στα πλαίσια μίας τέτοιας διαδικασίας να επιλυθούν ζητήματα επικοινωνίας της με οποιονδήποτε ή απομάκρυνσης του Καθ' ου 2 από οποιονδήποτε χώρο ή παράδοσης κατοχής. Αυτά είναι ζητήματα τα οποία πρέπει να τύχουν εξέτασης και χειρισμού σε άλλες κατάλληλες δικαστικές διαδικασίες, ενδεχομένως μετά από διαβήματα τα οποία πρέπει να λάβουν οι διαχειριστές». Πανομοιότυπη Αίτηση καταχωρήθηκε από τον Αιτητή κατά το έτος 2020, η οποία απορρίφθηκε στις 23/09/
2. Δεν υπάρχει παράπονο εκ μέρους του Αιτητή σε σχέση με τον χειρισμό των περιουσιακών στοιχείων του ανίκανου προσώπου. Μοναδικό του παράπονο, είναι το γεγονός ότι δεν γνωρίζει πού διαμένει το ανίκανο πρόσωπο και θεωρεί ότι του στερείται η επικοινωνία με το ανίκανο πρόσωπο. Προς υποστήριξη της Αίτησης, καταχώρησε ένορκη δήλωση και ανέφερε ότι η τελευταία φορά που συνάντησε τη σύζυγο του, ήταν στις 22/06/2021 στην παρουσία των διαχειριστών και του ιατρού του ανίκανου προσώπου σε χώρο άλλον από αυτόν τον οποίον διέμενε. Ανέφερε ότι σε αυτήν την τελευταία συνάντηση, το ανίκανο πρόσωπο βρισκόταν σε σύγχυση ως αποτέλεσμα της άνοιας. Παραπονείτο ότι οι διαχειριστές που είναι τα παιδιά του, την μετέφεραν σε άγνωστο τόπο και τον εμπόδιζαν από το να έχει επικοινωνία μαζί της. Επιχείρησε να συναντηθεί με το ανίκανο πρόσωπο και να της μιλήσει στο τηλέφωνο σε συγκεκριμένο χώρο, σε οίκο ευγηρίας αλλά οι υπάλληλοι όταν παίρνει τηλέφωνο, του λένε ότι δεν βρίσκεται εκεί η σύζυγος του. Ανέφερε ότι η σχέση του με τα παιδιά του, δεν είναι καλή εδώ και πολλά χρόνια. Ανέφερε ότι δεν είχε χωρίσει ποτέ με τη σύζυγο του, ήταν πάντα δίπλα της και μπορεί να είχαν τις διαφωνίες τους, αλλά δεν σημαίνει ότι δεν έχει συναισθήματα για τη σύζυγο του. Είναι θέση του, ότι κανένας δεν έχει το δικαίωμα να αποφασίζει με την ιδιότητα του διαχειριστή να αποκόπτει το ανίκανο πρόσωπο από τη σύζυγο του ή από το περιβάλλον της. Θέλει διακαώς επικοινωνία με τη σύζυγο του. Οι Καθ' ων η Αίτηση, ενήλικα παιδιά και διαχειριστές του ανίκανου προσώπου, περιγράφουν μίαν άλλην εικόνα των πραγμάτων και τη σχέση του ανίκανου προσώπου με τον Αιτητή. Αναφέρουν ότι η μητέρα τους υπέφερε πολλά χρόνια στο σπίτι της όταν συγκατοικούσε με τον Αιτητή, ο οποίος την παραμελούσε και δεν την περιποιείτο. Δεν της παρείχε φαγητό, περιβάλλον διαμονής με συνθήκες υγιεινής και φαρμακευτική αγωγή. Υπήρχαν συχνές επισκέψεις της Αστυνομίας στην οικία τους για σειρά ετών, κατόπιν καταγγελιών της μητέρας τους για χρήση βίας ή ακόμα και των γειτόνων για παραμέληση της μητέρας τους. Είναι ακριβώς αυτή η συμπεριφορά που τους ώθησε να αναλάβουν την ευθύνη για τη διαχείριση της μητέρας τους. Μεταξύ της μαρτυρίας που καταγράφεται σε σχέση με τη συμπεριφορά του Αιτητή προς την ευάλωτη πνευματικά σύζυγο του, περιλαμβάνεται και χειρόγραφη επιστολή του ανίκανου προσώπου απευθυνόμενη στον Ηγούμενο Εφραίμ. Η συγκεκριμένη επιστολή επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 και κρίνω σκόπιμο να παραθέσω το περιεχόμενο της επιστολής ως ακολούθως: "για 36 ολόκληρα χρόνια παντρεμένη, από πού να αρχίσω να γράφω τα βάσανα που μου προξένησε αυτός ο άνθρωπος, που δεν θα τελειώσω ούτε ως αύριο. Μέρα‑νύχτα όλων των ειδών εξευτελισμούς, βρισιές, προ πάντων περιπαίξιμο, γελοιότητα, εγώ όλους τους περιπαίζω...6 φορές ήρθε στο σπίτι μας η Αστυνομία που προφανώς την ειδοποίησαν οι γείτονες ή οι περαστικοί και είπαν ότι ο Β. φταίει. Ήταν η ώρα 22:00 το βράδυ, πήγα στον νιπτήρα να καθαρίσω τα δόντια μου, ήρθε από πίσω μου, με άρπαξε από τα μαλλιά και έβαλε την κεφαλή μου κάτω από τη βρύση. Ήταν χειμώνας και ήταν πολύ κρύο το νερό, έκλαιγα εγώ και αυτός με περίπαιζε. Το πιο πάνω απόσπασμα, είναι δείγμα του περιεχομένου της επιστολής". Οι Καθ' ων η Αίτηση επιβεβαιώνουν δύο περιστατικά βίας που έγιναν ενόσω διέμεναν μαζί τους οι γονείς τους το 1993 και το
3. Για δεκαετίες ο πατέρας τους εξασκούσε ψυχολογική, λεκτική και σωματική βία στη μητέρα τους και σε εκείνους που ήταν παιδιά. Ο ίδιος οδήγησε τη μητέρα τους στο παρελθόν που ήταν παιδιά‑έφηβοι σε υποχρεωτικές ψυχιατρικές εξετάσεις. Αυτό είχε συμβεί ακόμα και στο πιο πρόσφατο παρελθόν τον Οκτώβριο του 2008 και τον Μάρτιο του
4. Κλήθηκαν να αποχωρήσουν από την εργασία τους από ψυχιάτρους, για να παραλάβουν τη μητέρα τους και να την φροντίσουν, αφού στην οικία της δεν λάμβανε καμία φροντίδα από τον Αιτητή. Σε μίαν από αυτές τις περιπτώσεις, ο Αιτητής τους είχε πει ότι δεν τον ενδιέφερε καθόλου τι θα κάνει με τη μητέρα τους, αφού ο ίδιος θα έφευγε και θα πήγαινε να ζήσει στο περιβόλι του. Όταν καταχώρησαν την Αίτηση για να διοριστούν διαχειριστές το 2019, ο Αιτητής έπαιρνε τον ομνύοντα τηλέφωνο και τον έβριζε. Πήγε έξω από το σπίτι της οικίας τους , αλλά δεν του άνοιγαν την πόρτα γιατί τον θεωρούσαν επικίνδυνο για τη σωματική τους ακεραιότητα. Τον γνώριζαν πάρα πολύ καλά για δεκαετίες μέχρι πού μπορούσε να φτάσει η βίαια συμπεριφορά του. Είχε καταχωρήσει ψευδή δήλωση εναντίον του ομνύοντα ότι έπασχε από ψυχική διαταραχή με αποτέλεσμα να υποστεί υποχρεωτική ψυχιατρική εξέταση χωρίς να πάσχει από ψυχικό νόσημα, απλά για να τον εκδικηθεί. Ο ομνύοντας κατάγγειλε το θέμα στην Αστυνομία και αυτή έλαβε ποινικά μέτρα εναντίον του Αιτητή. Κλήθηκε ο ομνύοντας να μαρτυρήσει στο Δικαστήριο γι' αυτό το θέμα. Είναι ψέματα ότι η μητέρα τους πάσχει από αρρυθμίες. Την εξέτασε καρδιολόγος και αυτό έχει απορριφθεί ως μία πιθανότητα. Ο Αιτητής δεν συνεισφέρει καθόλου οικονομικά στην περίθαλψη της μητέρας του. Αντίθετα, κατοικεί στην ιδιόκτητη κατοικία της μητέρας του που είχε αποκτήσει από τους γονείς της πριν από τον γάμο τους. Πέταξε σε σκύβαλα την περιουσία της μητέρα τους που την έκρινε ως άχρηστη, συμπεριλαμβανόμενων και των στεφάνων του γάμου τους. Κατακρατεί τα χρυσαφικά της μητέρας του. Στην Αίτηση επισυνάπτονται ως Τεκμήρια γραπτά απειλητικά μηνύματα που τους έχει αποστείλει ο πατέρας τους. Είναι θέση τους ότι τώρα, η μητέρα τους είναι ήρεμη και δεν επιθυμεί να συναντήσει τον Αιτητή. Σε κοινή συνάντηση που είχαν διευθετήσει σε εξωτερικά ιατρεία με σκοπό να θίξουν προθυμία για ικανοποίηση αιτήματος να συναντήσει τη μητέρα τους, αυτή σηκώστηκε να φύγει μόλις είδε τον Αιτητή. Το ίδρυμα στο οποίο διαμένει, είναι χώρος όπου νιώθει ασφάλεια και απέχει από τις κακές συνθήκες που ζούσε όταν ήταν στην κατοικία της με τον Αιτητή. Εκείνος την παραμελούσε στο σημείο που συχνά γυρνούσε στους δρόμους με παλιά ρούχα χωρίς να ντρέπεται αναζητώντας φαγητό σαν ζητιάνα. Θεωρούν ότι η κατάσταση της πνευματικής του υγείας, είναι τέτοια που μπορεί να καταστρέψει τη μητέρα τους και αυτός είναι ο λόγος που δεν θέλουν να αποκαλύψουν τη διεύθυνση της διαμονής της. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Σημειώνεται ότι ο Αιτητής, δεν έχει καταχωρήσει καμία μαρτυρία για να αντικρούσει τη λεπτομερέστατη συγκεκριμένη μαρτυρία που παρατίθεται στην ένσταση που αφορά βίαια συμπεριφορά του Αιτητή προς τη σύζυγο του, κακοποίηση της, καθώς και ισχυρισμός ότι δεν είναι προς το συμφέρον του ανίκανου προσώπου να έρχεται σε επαφή μαζί με τον Αιτητή. Ο Αιτητής δεν έχει προβάλει στα πλαίσια της Αίτησης του οποιοδήποτε παράπονο εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση αναφορικά με τον τρόπο που αυτοί διαχειρίζονται τις υποθέσεις της μητέρας τους. Έχω διεξέλθει του φακέλου και προκύπτει ότι λογαριασμοί των οικονομικών υποθέσεων του ανίκανου προσώπου έχουν κατατεθεί και δεν υπάρχει μαρτυρία στον φάκελο της υπόθεσης που να υποστηρίζει εύρημα του Δικαστηρίου, ότι το ανίκανο πρόσωπο κινδυνεύει η σωματική και ψυχική του υγεία, οι υποθέσεις της δεν τυγχάνουν χειρισμού με τον ενδεδειγμένο τρόπο ή ότι παράνομα κρατείται κάπου παρά τη θέληση της. Οι γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου σχετικά με την περιουσία και τις υποθέσεις του ανίκανου προσώπου, απαριθμούνται στο άρθρο 5 του περί Διαχείρισης της Περιουσίας Ανίκανων Προσώπων Νόμος 23 (1/1996) ως πιο κάτω:

(1)Τo αρμόδιo Δικαστήριo έχει εξoυσία, σχετικά με τηv περιoυσία και τις υπoθέσεις αvίκαvoυ πρoσώπoυ, vα λάβει ή vα φρovτίσει vα ληφθoύv όλα τα μέτρα, τα oπoία κρίvει αvαγκαία ή σκόπιμα‑ (α) Για τηv εv γέvει διαχείριση της περιoυσίας και τωv υπoθέσεωv τoυ αvίκαvoυ πρoσώπoυ ή (β) για τη συvτήρηση ή για άλλo όφελoς τoυ αvίκαvoυ πρoσώπoυ ή (γ) για τη συvτήρηση ή για άλλo όφελoς μελώv της oικoγέvειας τoυ αvίκαvoυ πρoσώπoυ ή (δ) για τη μέριμvα πρoσώπωv ή σκoπώv για τα oπoία ή για τoυς oπoίoυς τo αvίκαvo πρόσωπo θα αvαμεvόταv vα μεριμvήσει, αv δεv ήταv αvίκαvo

(2)Κατά τηv άσκηση τωv χoρηγoύμεvωv, δυvάμει τoυ παρόvτoς άρθρoυ, εξoυσιώv τo αρμόδιo Δικαστήριo απoβλέπει στηv ικαvoπoίηση κατά πρoτεραιότητα τωv αvαγκώv και στηv ευημερία τoυ αvίκαvoυ πρoσώπoυ, χωρίς όμως vα παραγvωρίζovται άλλες vόμιμες υπoχρεώσεις τoυ αvίκαvoυ πρoς τρίτoυς. Επίσης σύμφωνα με το άρθρο 7 του νόμου, εκεί όπου διορίζεται διαχειριστής, αυτός θεωρείται προσωπικός αντιπρόσωπος του ανίκανου προσώπου για σκοπούς του όρου επιτρεπτός εμπιστεύματος, όπως ο όρος αυτός περιλαμβάνεται στον 'περί Επιτρόπων Εμπιστευμάτων Νόμο'. Σύμφωνα με το άρθρο 5 πιο πάνω, το Δικαστήριο έχει την εξουσία να φροντίσει να ληφθούν όλα τα μέτρα τα οποία κρίνει αναγκαία ή σκόπιμα για τη συντήρηση ή για άλλο όφελος του ανίκανου προσώπου. Αυτές οι λέξεις έχουν ερμηνευτεί σε διάφορες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Gabriel Pop για έκδοση εντάλματος της φύσης certiorari

(2014)1 ΑΑΔ 805, καταχωρήθηκε Αίτηση certiorari προς ακύρωση διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου με το οποίο διατάχθηκε η αντικατάσταση του Αιτητή ως διαχειριστής της περιουσίας της ανίκανης συζύγου του και ο προσωρινός διορισμός άλλου προσώπου. Το Δικαστήριο υπέθεσε ότι σε κάθε περίπτωση, το ζητούμενο κατά την άσκηση των εξουσιών του Δικαστηρίου που δεν αφορά την επίλυση αντιδικίας, είναι να διαπιστώσει τον καλύτερο δυνατό τρόπο προστασίας της περιουσίας του ανίκανου προσώπου, την ευημερία του ιδίου και της οικογένειας του. Παρατίθεται πιο κάτω το σχετικό σκεπτικό. Τέλος, θα πρέπει να υπενθυμίσω ότι η δικαιοδοσία του κατώτερου Δικαστηρίου δυνάμει του περί Διαχείρισης της Περιουσίας Ανίκανων Προσώπων Νόμου, είναι sui generis και η εξουσία του ασκείται πάντοτε με γνώμονα τα καλώς νοούμενα συμφέροντα του ανίκανου προσώπου και της περιουσίας του. Όπως αναφέρθηκε στη Θεμιστοκλέους ν. Λεωνίδου 05 1(Α) Α.Α.Δ. 417:‑ «Ο περί Διαχείρισης της Περιουσίας Ανικάνων Προσώπων Νόμος του 1996, αποβλέπει στην προστασία της περιουσίας του ανικάνου και κατ' επέκταση στην ευημερία του. Ο νόμος παρέχει στα Δικαστήρια σειρά εξουσιών για τον όσο το δυνατό αποτελεσματικό έλεγχο της δράσης του διαχειριστή. Στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, εναπόκειται η ανάθεση του ελέγχου των λογαριασμών από κατάλληλο πρόσωπο διοριζόμενο από το Δικαστήριο (βλ. Άρθρο 9

(5)του νόμου) καθώς και ο διορισμός ερευνητή με εντολή εξέτασης όλων των περιστάσεων της υπόθεσης προτού το Δικαστήριο προχωρήσει στην έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος δυνάμει του νόμου (βλ. Άρθρο 13 του νόμου). Η διαδικασία που ακολουθείται σε κάθε περίπτωση, έχει χαρακτήρα ερευνητικό. Η αντιπαράθεση δεν είναι συμβατή με το αντικείμενο και τους σκοπούς του νόμου. Το Δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του, δεν ενεργεί ως Δικαστήριο επίλυσης διαφορών μεταξύ αντιδίκων σε κατ' αντιμωλία δίκη αφού σε κάθε περίπτωση, το ζητούμενο είναι η κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο προστασία της περιουσίας του ανικάνου προσώπου και η ευημερία του ιδίου και της οικογένειάς του. Η καθιέρωση πρακτικού και ευέλικτου συστήματος ελέγχου και έρευνας, αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη συστηματική παρακολούθηση της πορείας της διαχείρισης από το Δικαστήριο και την έγκαιρη επέμβασή του, όπου διαπιστώνονται σημεία κακοδιαχείρισης.» Οι εξουσίες του Δικαστηρίου δυνάμει του Άρθρου 6 του Νόμου, επί του οποίου στηρίχθηκε το κατώτερο Δικαστήριο, είναι ευρείες και αν η εμβέλεια τους θα πρέπει να καθοριστεί, το πιο πρόσφορο forum είναι αυτό της Έφεσης, μετά από την ολοκλήρωση της πρωτόδικης διαδικασίας. Επίσης σχετική απόφαση, είναι η υπόθεση αναφορικά με τον Ιωακείμ Γιώργο 1 Α.Α.Δ 2352

(2012), επειδή τα γεγονότα της έχουν κάποιαν ομοιότητα με τα γεγονότα της δικής μας υπόθεσης. Ο Αιτητής με την ιδιότητα ως ο πλησιέστερος συγγενής άλλου προσώπου, καταχώρησε Αίτηση habeus corpus και επικαλέστηκε ότι του στερήθηκε η επικοινωνία του με τον συγγενή επειδή αυτός κατακρατείτο σε οίκημα παρά τη θέλησή του. Το συγγενικό πρόσωπο νοσηλευόταν λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας σε κλινική. Μετά από εξιτήριο από την κλινική, το συγγενικό πρόσωπο μεταφέρθηκε με συνοδεία δύο υπαλλήλων στην οικία του όπου παρέμεινε εσώκλειστος. Ο Αιτητής επιχείρησε είσοδο στο σπίτι του θείου του και του απαγορεύτηκε. Ο Αιτητής εξασφάλισε προσωρινό διάταγμα παγοποίησης των περιουσιακών στοιχείων του θείου του μέχρι την εκδίκαση Αίτησης με την οποίαν να κηρυχθεί ο Ο. Ι. ως ανίκανο πρόσωπο να διαχειρίζεται τις υποθέσεις του. Υπήρξε μαρτυρία ότι o Ο. I. ήταν το πρόσωπο που έδωσε οδηγίες για την αποχώρηση όλων των συγγενών του από το σπίτι του και έδωσε οδηγίες για τη φρούρηση της οικίας του. Το Δικαστήριο σημείωσε ότι η ελευθερία του ατόμου, είναι το ύψιστο αγαθό που πρέπει να διασφαλίζεται σε κάθε δημοκρατική κοινωνία. Υπέδειξε ότι όταν η υπόθεση βασίζεται σε γεγονότα, ο Αιτητής έχει το αποδεικτικό βάρος να παρουσιάσει ικανοποιητική μαρτυρία που μπορεί να οδηγήσει στην πιθανότητα ενός ευνοϊκού για τον ίδιο συμπεράσματος και σε τέτοιαν περίπτωση, μετατίθεται το βάρος απόδειξης στους ώμους του Καθ' ου η Αίτηση που καλείται να δικαιολογήσει την κράτηση. Επειδή η πτυχή ότι υπήρξε παράνομη κράτηση δεν τεκμηριώθηκε, αναπόφευκτα απορρίφθηκε και η Αίτηση. Ομοίως στην παρούσα περίπτωση, δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία ότι το ανίκανο πρόσωπο κρατείτο ή ότι έχει απομονωθεί σε κάποιον χώρο χωρίς τη θέληση της και εναντίον των συμφερόντων της. Οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν προσκομίσει μαρτυρία που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων, και επιστολή χειρόγραφη του ιδίου του ανίκανου προσώπου σε σχέση με τη συμπεριφορά του Αιτητή κατά τη διάρκεια του έγγαμου βίου τους. Οι διαχειριστές του ανίκανου προσώπου, επρόκειτο για τα παιδιά του ανίκανου προσώπου. Το διάταγμα για τον διορισμό των Καθ' ων η Αίτηση ως διαχειριστές της περιουσίας του ανίκανου προσώπου, εκδόθηκε μετά από ακροαματική διαδικασία. Ο Αιτητής έχει αποτύχει να καταδείξει ότι τα αιτούμενα διατάγματα έχουν οποιανδήποτε σχέση με τη συντήρηση ή το όφελος ανίκανου προσώπου. Ως εκ τούτου, δεν δικαιολογείται να εκδοθεί τέτοιο διάταγμα. Παρ' όλης της αποτυχίας της Αίτησης, το Δικαστήριο έχει ευρείες εξουσίες να φροντίσει για τη συντήρηση και το όφελος του ανίκανου προσώπου και οι εξουσίες αυτές έχουν διερευνητικό χαρακτήρα με σκοπό τη διασφάλιση της ευημερίας του ανίκανου προσώπου. Ενόψει της διαμάχης μεταξύ του Αιτητή και των διαχειριστών, είναι προς όφελος του ανίκανου προσώπου το Δικαστήριο να διασφαλίσει ότι ικανοποιούνται οι βασικές ανάγκες και επιθυμίες του ανίκανου προσώπου. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο οι Καθ' ων η Αίτηση διαχειριστές του ανίκανου προσώπου, υποδείξουν σε λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας να επισκεφθεί το ανίκανο πρόσωπο προς τον σκοπό να ετοιμάσει έκθεση ως προς τη φροντίδα, τη συντήρηση και τις προσωπικές επιθυμίες του ανίκανου προσώπου και εκδίδεται σχετικό διάταγμα και διατάσσεται να είναι παρών ο κοινωνικός λειτουργός στο Δικαστήριο στις 16/11/2023 και ώρα 09.00 π. μ. για να του δοθούν οδηγίες και να ετοιμάσει σχετική έκθεση που θα κατατεθεί στο Δικαστήριο το αργότερο εντός 60 ημερών από σήμερα. Ενόψει της απόρριψης του αιτητικού της Αίτησης, τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή ως αυτά υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)...... Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Α. Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο