← Κύπρος

ΛΟΥΚΑΣ Ν. ΛΟΥΚΑ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ ν. Natalia Bredneva κ.α., Αρ. Αγωγής: 5860/16, 21/11/2023

ΛΟΥΚΑΣ Ν. ΛΟΥΚΑ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ ν. Natalia Bredneva κ.α., Αρ. Αγωγής: 5860/16, 21/11/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Α. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 5860/16 Ημερομηνία: 21/11/2023 Μεταξύ: ΛΟΥΚΑΣ Ν. ΛΟΥΚΑ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ, από τη Λευκωσία Ενάγοντες -και-

  1. Natalia Bredneva, από τη Λεμεσό
  2. Γιάγκου Κωνσταντινίδη, από τη Λεμεσό
  3. Vadim Rybalchenko, από τη Λεμεσό Εναγόμενοι Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κος Ν. Γεωργίου για Ρ. Ερωτοκρίτου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για Καθ' ων η Αίτηση: κα Λ. Κούτρα για Δ. Κούτρας & Σία Αίτηση ημερομηνίας 10/12/2021 ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 25/06/2019 εκδόθηκε απόφαση εναντίον του Εναγόμενου 2 για το ποσό των €500.000 πλέον τόκους και έξοδα στα πλαίσια της αγωγής. Εναντίον της απόφασης, καταχωρήθηκε Έφεση στις 04/07/
  4. Ακολούθησαν μέτρα εκτέλεσης της απόφασης με την καταχώρηση Αίτησης για οικονομική έρευνα του Εναγόμενου 2 στις 23/09/
  5. Στη συνέχεια καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση με την οποίαν ο Αιτητής-Εναγόμενος 2 ζητεί την έκδοση του ακόλουθου διατάγματος: Α. Όπως η εκτέλεση και/ή Αίτηση μηνιαίων δόσεων ημερομηνίας 23/09/2021 και η λήψη οποιουδήποτε μέτρου εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 25/06/2019 Σεβαστού Δικαστηρίου Λευκωσίας ανασταλεί μέχρι νεότερων διαταγών του Σεβαστού Δικαστηρίου και/ή μέχρι τελείας εκδικάσεως και αποπερατώσεως της Έφεσης που καταχωρήθηκε εναντίον της πρωτόδικης απόφασης του Ε. Δ. Λευκωσίας ημερομηνίας 04/07/2019 εκ μέρους των Εναγομένων 2-Αιτητή. Β. Οιοδήποτε άλλο διάταγμα ή ένδικο μέσο ή θεραπεία που το Δικαστήριο θα κρίνει δίκαιο και σκόπιμο να εκδώσει ή παραχωρήσει υπό τις περιστάσεις. Γ. Έξοδα της Αίτησης Δ. Φ. Π. Α. Η νομική βάση της Αίτησης, είναι η Δ.35 Κ.18 και 19 των παλαιών Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Η Αίτηση στηρίζεται σε ένορκη δήλωση που έχει ετοιμάσει ο Αιτητής. Επικαλείται τους λόγους Έφεσης κατά της δικαστικής απόφασης για να στηρίξει τη θέση του, ότι υπάρχει πιθανότητα ανατροπής της πρωτόδικης κρίσης. Η βάση της εν λόγω αγωγής, ήταν οφειλόμενο χρέος ως αποτέλεσμα συνομολόγησης γραμματίου συνήθους τύπου και/ή χρεωστικού ομολόγου. Επικαλέστηκε τις πρόνοιες του άρθρου 78 του περί Συμβάσεων Νόμου 149 και σημείωσε ότι το Δικαστήριο στην απόφαση του, δεν έκανε διάκριση μεταξύ των διαφορετικών βάσεων της αγωγής και είναι θέση του, ότι στην προκειμένη περίπτωση, ελλείπουν τα αυστηρώς προαπαιτούμενα στοιχεία δυνάμει του άρθρου
  6. Ελλείπει πρόνοια στο Τεκμήριο 4 για την ύπαρξη τόκου και του ανώτατου τόκου 9%. Θεωρεί ότι είχε Υπεράσπιση στην αγωγή και ότι έπρεπε να του δοθεί η ευκαιρία να υπερασπιστεί. Είχε καλόπιστη Υπεράσπιση εξαιτίας του περιεχομένου του Τεκμηρίου 4 που αναδύεται εύκολα από το κείμενο του εγγράφου και ως εγγυητής του χρέους που αποδέχθηκε η Εναγόμενη 1 είχε Υπεράσπιση. Ως προς την καλόπιστη Υπεράσπιση, αναδύεται εύκολα από το Τεκμήριο 4, ότι η Εναγόμενη ως οφειλέτρια της οποίας ήταν εγγυητής, αποδέχθηκε εκ μέρους του αντιπροσωπευόμενου της, ότι ο τελευταίος οφείλει (και όχι η υπογράψασα την ανάληψη χρέους στο δικηγορικό γραφείο) για συμβουλευτικές υπηρεσίες που δόθηκαν από το ρηθέν δικηγορικό γραφείο, στον αντιπροσωπευόμενο V. R. Παρατίθεται το κείμενο του Τεκμηρίου 4 «.acknowledge on this behalf owing to the law office of Loukas N. Loukas & Co LLC, the amount of euro 500.000 for consulting services rendered by such law office to my principal V. R». Το σαφές νόημα ότι δεν είναι αντιπρόσωπος-Εναγόμενη 1, που αναλαμβάνει την πληρωμή του χρέους αλλά ο αντιπροσωπευόμενος συνάγεται επιπλέον και από την επόμενη παράγραφο ότι: «η παρούσα παραδοχή του χρέους, έχει γίνει ελεύθερα από εμένα και κατόπιν οδηγιών και με την πλήρη γνώση του αντιπροσωπευόμενου. Σε αγγλικά «.the present acknowledgment of debt and been freely made by me and upon instructions and with the full knowledge of my principal». Συνεπώς, δεν εγγυήθηκε τίποτα άλλο παρά μόνο, τα λεγόμενα της Εναγόμενης
  7. Δεν εγγυήθηκε με βάση το προφανές νόημα του Τεκμηρίου 4, την πληρωμή του ποσού των €500.000 από την Εναγόμενη, ούτε την πληρωμή του ιδίου ποσού από τον αντιπροσωπευόμενο της. Το Δικαστήριο δεν ερμήνευσε ορθά το προφανές νόημα του Τεκμηρίου
  8. Θεωρεί ότι αναστολή της Αίτησης μηνιαίων δόσεων, δεν θα επηρεάσει δυσμενώς τους Ενάγοντες και είναι ανάγκη να εκδοθεί η συγκεκριμένη θεραπεία επειδή θα αποτραπούν τα έξοδα και η βλάβη που θα υποστεί από την καταχώρηση της Αίτησης των μηνιαίων δόσεων. Στην περίπτωση που δεν εγκριθεί η Αίτηση, η Έφεση που έχει καταχωρήσει, δυνατό να χάσει τη σημασία της. Θα αρχίσει να πληρώνει κάτι για το οποίο δεν αναλάμβανε την ευθύνη και δεν θα έπρεπε να του αποδοθεί ευθύνη. Στην αντίπερα όχθη, οι Καθ' ων η Αίτηση Ενάγοντες, καταχώρησαν ένσταση η οποία απαρτίζεται από τους ακόλουθους λόγους ένστασης: Α. η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη Β. ο ισχυρισμός του Εναγόμενου 2-Αιτητή περί ''σημαντικών προοπτικών επιτυχίας της Έφεσης'' που εκκρεμεί είναι ατεκμηρίωτος και αβάσιμος Γ. είναι αναληθής και ανυπόστατος ο ισχυρισμός του Αιτητή-Εναγόμενου 2 ότι δεν είχε την ευκαιρία από το Πρωτόδικο Δικαστήριο να ακουστεί και να προβάλει την Υπεράσπισή του Δ. αβάσιμα η πλευρά του Εναγόμενου αρ. 2-Αιτητή ισχυρίζεται ότι οι Ενάγοντες-Καθ' ων η Αίτηση δεν θα ζημιωθούν ανεπανόρθωτα από την επιτυχία της παρούσας υπό κρίση Αίτησης Ε. αν η Αίτηση εγκριθεί από το Δικαστήριο οι Καθ' ων η Αίτηση-Ενάγοντες δεν θα έχουν ρεαλιστική προοπτική να πληρωθούν το ποσό της πρωτόδικης απόφασης και αυτή θα καταστεί ανωφελής. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση στην οποίαν αναφέρεται ότι στην εν λόγω απόφαση ημερομηνίας 25/06/2019, ο Πρωτόδικος Δικαστής είχε ενώπιον του όλες τις θέσεις όλων των πλευρών και διαδίκων και στο παρόν στάδιο, δεν είναι το ορθό να αποφασιστεί η ουσία της Έφεσης. Οι θέσεις που προβάλλονται στην Αίτηση, πρόκειται για ανυπόστατους και ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς και συνιστούν προσωπικές εκτιμήσεις του Εναγόμενου 2 και τίποτε άλλο. Ο Αιτητής δεν έχει δείξει με την Αίτηση του καλό λόγο για να δικαιούται αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης. Εκπροσωπήθηκε ο Εναγόμενος 2 στα πλαίσια της Αίτησης για συνοπτική απόφαση, διαδικασία στην οποίαν εκδόθηκε η απόφαση ημερομηνίας 25/06/2019 και δεν στερήθηκε το δικονομικό του δικαίωμα να υπερασπίσει τον εαυτό του. Ούτε είναι βάσιμη η θέση του ότι θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά αν θα εκτελεστεί η απόφαση. Το δικαίωμα των Καθ' ων η Αίτηση ως επιτυχόντες διάδικοι, υπερτερεί στη συγκεκριμένη περίπτωση και η αρχή της τελεσιδικίας παραβιάζεται μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις. Το ποσό της απόφασης είναι αρκετά μεγάλο, ύψους €500.000 πλέον τόκους και οι Ενάγοντες δεν έχουν καμία εγγύηση ότι σε περίπτωση αποτυχίας της Έφεσης, θα λάβουν το ποσό που δικαιούνται καθυστερημένα. Οι Καθ' ων η Αίτηση-Ενάγοντες δεν θα είναι εξασφαλισμένοι με κανέναν τρόπο ότι θα εισπράξουν όσα δικαιούνται εφόσον εγκριθεί η παρούσα Αίτηση. Επομένως, είναι δίκαιο και προς όφελος της δικαιοσύνης σε περίπτωση που εγκριθεί η παρούσα Αίτηση να τεθούν οι όροι στον Αιτητή-Εναγόμενο αρ. 2 προς εξασφάλιση των Καθ' ων η Αίτηση-Εναγόντων: Α. να γίνεται ετήσια πληρωμή στο Δικαστήριο των τόκων ώστε αυτοί να είναι πάντα εξασφαλισμένοι. Β. να γίνει πληρωμή των δικηγορικών εξόδων ως αυτά υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, κατόπιν ανάληψης των Καθ' ων η Αίτηση-Εναγόντων να τα επιστρέψουν σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης. ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η πρωτόδικη απόφαση ημερομηνίας 25/06/2019, πρόκειται για αιτιολογημένη απόφαση που εκδόθηκε μετά την ακρόαση Αίτησης για την έκδοση συνοπτικής απόφασης ημερομηνίας 03/03/2017 εις την οποίαν ο Εναγόμενος 2 είχε καταχωρήσει ένσταση. Δεν θα εστιάσω την προσοχή μου στην ουσία των λόγων Έφεσης που έχει προβάλει ο Εναγόμενος 2 προκειμένου να πετύχει την ανατροπή της πρωτόδικης κρίσης. Σημειώνω απλά το εύρημα που καταγράφεται στη σελίδα 9 της αιτιολογημένης απόφασης ως ακολούθως: «Οι μόνοι ισχυρισμοί που θα μπορούσαν να θεωρηθούν ουσιαστικοί, είναι οι αναφερόμενοι στην παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης του Εναγόμενου
  9. Όμως η γενικότητα και αοριστία που έντονα αναδύεται στους εν λόγω ισχυρισμούς, καταλήγουν να στερούν αυτούς από έρεισμα. Πουθενά δεν αναφέρεται ποιος του ζήτησε να υπογράψει το συμφωνητικό όταν ''κατά τύχη'' βρέθηκε στον χώρο ή ποιος του έδωσε τις διαβεβαιώσεις στις οποίες αναφέρεται, για να εισηγηθεί ότι ξεγελάστηκε. Με τα δεδομένα, ως τα θέτει ο Εναγόμενος 2, οι εν λόγω ισχυρισμοί δεν προσδίδουν την απαραίτητη λεπτομέρεια ώστε να μπορεί να διαπιστωθεί έστω το ζητούμενο στις περιπτώσεις Αίτησης ως η παρούσα». Η θέση που προέβαλε ο Εναγόμενος 2 στα πλαίσια της ένστασης, είναι ότι υπέγραψε το Τεκμήριο 4 διότι του δόθηκε η εξήγηση ότι η υπογραφή του ενέχει τη θέση μαρτυρικής επικύρωσης. Επιπρόσθετα δεν είχε ευθύνη ως προς την εξόφληση ή μη των οικονομικών υποχρεώσεων του Εναγόμενου
  10. Αυτή ήταν η ουσιώδης Υπεράσπιση που προβλήθηκε στα πλαίσια της Αίτησης για συνοπτική απόφαση. Σημειώνεται ότι στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης, δεν βασίζεται ο Αιτητής στους ίδιους ισχυρισμούς για να επικαλεστεί ότι έχει καλές πιθανότητες επιτυχίας η Έφεση του. Βασίζεται στο ότι το έγγραφο δεν συμμορφώνεται με τα αυστηρά προαπαιτούμενα στοιχεία του νόμου, άρθρο 78 του Κεφαλαίου
  11. Παραπέμπει επίσης, σε διαφορά μεταξύ του ιδίου και του Εφεσίβλητου που να αφορά το περιεχόμενο του Τεκμηρίου
  12. Προβάλλει επιχειρηματολογία σε σχέση με το νόημα του λεκτικού του Τεκμηρίου 4, ενώ το συγκεκριμένο έγγραφο είναι έγγραφο το οποίο ήταν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της Αίτησης για την έκδοση συνοπτικής απόφασης. Ενόψει της αιτιολογημένης απόφασης ημερομηνίας 25/06/2019 και του γεγονότος ότι το Τεκμήριο 4 ήταν έγγραφο ενώπιον του συγκεκριμένου Δικαστηρίου που η ερμηνεία του ιδίου του εγγράφου ήταν θέμα του Δικαστηρίου να κρίνει κατά πόσο τηρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 78 του Κεφαλαίου 149, η παρούσα υπόθεση δεν εμπίπτει στις περιπτώσεις που μπορώ να καταλήξω στο συμπέρασμα σε σχέση με τις καλές πιθανότητες επιτυχίας της Έφεσης. Τούτο εναπόκειται αποκλειστικά από το Δικαστήριο το Δευτεροβάθμιο που θα επιληφθεί της Έφεσης. Ούτε θα ήταν ορθό στο στάδιο αυτό, να μπω σε εκτενέστερη ανάλυση των επιχειρημάτων που προβάλλει ο Αιτητής για να αποφανθώ επί της ουσίας της Έφεσης. Έχει προβάλει νομικά και πραγματικά επιχειρήματα τα οποία δικαιούται να τα προωθήσει στα πλαίσια της δευτεροβάθμιας δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Δεν είναι σκοπός της παρούσας διαδικασίας η οποιαδήποτε αναθεώρηση της απόφασης του Δικαστηρίου με την οποίαν εκδόθηκε απόφαση στην αγωγή και ούτε δικαιούται το Δικαστήριο να εκδώσει οποιανδήποτε απόφαση που να περιορίζει τον Εναγόμενο 2 στο παρόν στάδιο να προχωρήσει με διαδικασία που προβλέπεται από τον νόμο. Υπάρχουν όμως άλλα κριτήρια που οφείλει το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, να εγκρίνει αίτημα αναστολής της εκτέλεσης της απόφασης. Στη βάση των υπόλοιπων κριτηρίων, κρίνω ότι στην παρούσα περίπτωση, επιτάσσεται η μη έγκριση του αιτήματος ενώπιον μου. Επιτρέπεται η καταχώρηση Αίτησης για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης στη βάση της Διαταγής 35 Θεσμός 18 ως ακολούθως: 'An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made party in whose favour the decision under appeal was given'. Είναι καθαρό από το λεκτικό της πιο πάνω διάταξης, ότι η εξουσία του Δικαστηρίου αφορά μόνο την έκδοση διατάγματος με το οποίο να αναστέλλεται η εκτέλεση της απόφασης εναντίον της οποίας έχει καταχωρηθεί Έφεση. Στην απόφαση Fotiou & Another v Petrolina Ltd 1 CLR 708

(1984), το Ανώτατο Δικαστήριο επεξήγησε με σαφήνεια ποια είναι τα πλαίσια και η έκταση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου με βάση τη Δ.35 Θ.
  1. Δηλαδή η εξουσία του Δικαστηρίου, περιορίζεται στο να αναστείλει την εκτέλεση της απόφασης εναντίον της οποίας έχει καταχωρηθεί Έφεση ή να αναστείλει διαδικασίες που προκύπτουν άμεσα από αυτήν. 'In view of the fact that the above rule appears to relate only to 'stay of execution or of proceedings under the decision appealed from' and as by this application it is not being sought by the appellant to stay the execution of or any proceedings under the decision of the trial Court.I am of the opinion that I do not possess jurisdiction under r.18 Order 35, above, to stay the further trial of the action in question pending the determination of this appeal'. Η αντίστοιχη αγγλική διάταξη της Δ.35 Θ.18, 19 είναι το O.58 rr.15a,
  2. Σύμφωνα με το Annual Practice Book του 1955 σελ.1284, η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να αναστείλει την εκτέλεση της απόφασης είναι ευρεία και δεν περιορίζεται από οποιονδήποτε κανόνα πρακτικής (rule of practice). Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκείται υπέρ της έκδοσης διαταγής για αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης, μόνο όταν ο Αιτητής δείξει ότι συντρέχουν ειδικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την απόκλιση του γενικού κανόνα ότι ο διάδικος που έχει επιτύχει στην αγωγή έχει το δικαίωμα να εκτελέσει την εκδοθείσα απόφαση. Στην αγγλική απόφαση Monk v. Bartram [1891] 1Q.B.346, λέχθηκε ότι η ένδειξη του αιτούντος ότι η Έφεση του έχει καλές πιθανότητες επιτυχίας, δεν αποτελεί ειδικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της αναστολής. Βεβαίως παρά του γεγονότος ότι οι πιθανότητες επιτυχίας της Έφεσης είναι καλές, αυτό δεν αποτελεί ιδιαίτερο λόγο για τη χορήγηση διατάγματος αναστολής [Βλ.EYRIK & Others 1 C.L.R. 625
(1986)]. Στην περίπτωση όμως που συντρέχουν βάσιμοι ειδικοί λόγοι που να δικαιολογούν την αναστολή, ο Αιτητής θα πρέπει να καταδείξει τουλάχιστον ότι η Έφεση που έχει καταχωρηθεί δεν είναι εντελώς χωρίς ουσία. Αυτή η προϋπόθεση είναι αναγκαία διά να ικανοποιηθεί το Δικαστήριο ότι ο Αιτητής δεν έχει καταχωρήσει την Έφεση για επιπόλαιους λόγους, ήτοι μόνο για να καθυστερήσει την εκτέλεση της απόφασης, αλλά επειδή πράγματι επιθυμεί να προωθήσει τα νομικά του δικαιώματα. Αυτό που λέχθηκε στην υπόθεση EYRIK πιο πάνω, είναι ότι ο ρόλος του Δικαστηρίου κατά την εξέταση Αίτησης αναστολής, είναι να εξετάσει όλους τους παράγοντες που έχουν τεθεί ενώπιον του και έπειτα να ζυγίσει τα δύο συμφέροντα τα οποία είναι αντίθετα μεταξύ τους, δηλαδή αφενός το συμφέρον του διάδικου που έχει πετύχει πρωτόδικα να απολαύσει τα δικαιώματα που απορρέουν από την πρωτόδικη απόφαση και αφετέρου, το συμφέρον του διάδικου που έχει καταχωρήσει την Έφεση, στην περίπτωση που η Έφεση θα έχει επιτυχία αυτή να μην είναι χωρίς αποτέλεσμα εξαιτίας της εκτέλεσης της απόφασης κατά το διάστημα που η Έφεση ακόμη εκκρεμεί. "Two are the competing principles that should in each case be weighed in the light of the facts of the case. The first aims to protect the rights of the successful litigant. He is entitled to the fruits of his success notwithstanding the challenge of the decision by way of appeal. The finality attached to first instance judgments is not suspended when challenged by appeal. The imprint of finality attaches thereto unless reversed by the Court of Appeal. Under our judicial system finality is not dependent upon confirmation on appeal. On the other end of the scale there is the right of appeal. This is the second basic principle to which the Court should have regard in exercising its discretion under O.35 r.
  1. It is a right given by law and its efficacy must be sustained. Its exercise must not be allowed to dwindle into a theoretical measure.An equilibrium must be maintained between the principles of finality of first instance judgements and the preservation of the efficacy of the right to appeal". Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και θα πρέπει να κρίνεται με τις δικές τις περιστάσεις. Το Δικαστήριο οφείλει, ώστε να επιτευχθεί η εξισορρόπηση των δύο πιο πάνω, αντίθετων συμφερόντων, να λάβει υπόψη του τους ακόλουθους παράγοντες: Το ύψος του ποσού της απόφασης, την οικονομική κατάσταση των διαδίκων που πρέπει να πληρώσουν το ποσό που προνοείται στην απόφαση, ως και επίσης την οικονομική κατάσταση των διαδίκων που θα πληρώσουν το ποσό της απόφασης. (Βλ. Cropper v Smith [1883] 24Ch.D.305) Περαιτέρω, συμφώνως των όσων έχουν λεχθεί στην απόφαση Cropper v. Smith πιο πάνω, το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη του την καθυστέρηση που έχει σημειωθεί από διάδικο να καταχωρήσει Αίτηση με την οποίαν ζητεί την αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης, παρά τη διαπίστωση εκ μέρους του Δικαστηρίου ότι συντρέχουν ειδικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας υπέρ της αναστολής. "I do not mean by this to favour the idea that parties may come at any time to this Court, or that this Court will after great delay entertain a renewal of an application which has been refused by the Court below. The party who has delayed must shew why he has delayed, and probably would not get an order, unless he either gives a satisfactory explanation of the delay or comes on new grounds." Δεν θα σχολιάσω τους λόγους Έφεσης που προβάλλονται, παρά να σημειώσω ότι οι Αιτητές δικαιούνται σε αναθεώρηση της απόφασης ημερομηνίας 25/06/
  2. Ισχύει αυτό που λέχθηκε από το Εφετείο στην υπόθεση Χριστοφόρου ν. Έλληνας Σολωμονίδης Μωσαϊκά Λτδ Πολιτική Έφεση 435/2019, ημερομηνίας 20/01/2021, ECLI:CY:AD:2021:A14 ήτοι, ότι οι προοπτικές επιτυχίας της Έφεσης είναι οριακής σημασίας για να προκρίνουν την τύχη της Αίτησης. Αυτό επειδή η πραγματική προοπτική της Έφεσης και το βάσιμο των λόγων Έφεσης, δεν καταδεικνύει βεβαιότητα επιτυχίας. Δεν προκρίνεται οτιδήποτε σε σχέση με την επιτυχία της Έφεσης, όμως υπάρχουν κάποια δεδομένα που κρίνω ότι καθορίζουν τις ισορροπίες μεταξύ των μερών. Μία παράμετρος του ζητήματος στην παρούσα περίπτωση, είναι το ύψος του οφειλόμενου ποσού βάσει της αιτιολογημένης απόφασης και του γεγονότος ότι σχεδόν 5 χρόνια μετά την έκδοση της απόφασης, κανένα ποσό δεν έχει πληρωθεί έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους. Εξαιτίας του γεγονότος ότι κανένα ποσό δεν έχει πληρωθεί, οι Ενάγοντες Καθ' ων η Αίτηση υποχρεώθηκαν να καταχωρήσουν Αίτηση εξέτασης της οικονομικής κατάστασης του Εναγόμενου 2 ημερομηνίας 23/09/
  3. Ήδη υπάρχει δυσκολία στην εκτέλεση της εν λόγω απόφασης και αυτός είναι ο λόγος που 3 χρόνια μετά την έκδοση της απόφασης, οι Ενάγοντες καταχώρησαν την Αίτηση εξέτασης εναντίον του Εναγόμενου 2 για να ερευνήσουν την οικονομική δυνατότητα του Εναγόμενου 2 να πληρώνει το εξ' αποφάσεως χρέος. Περαιτέρω, δεν υπάρχει καμία μαρτυρία που να έχει τεθεί ενώπιον μου, η οποία να καταδεικνύει ότι οι Ενάγοντες Καθ' ων η Αίτηση δεν θα είναι σε θέση να επιστρέψουν το ποσό της οφειλόμενης απόφασης στην περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης. Σε κάθε περίπτωση, δεν τίθεται ζήτημα επιστροφής χρημάτων, αφ' ης στιγμής ο Εναγόμενος 2 δεν έχει πληρώσει κάποιο ποσό εναντίον του εξ' αποφάσεως χρέους με αποτέλεσμα οι Ενάγοντες Καθ' ων η Αίτηση να έχουν καταχωρήσει την Αίτηση εξέτασης, ούτως ώστε τουλάχιστον να ερευνηθεί η οικονομική του δυνατότητα να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό με δόσεις. Επιπρόσθετα, θεωρώ ότι αυτή δεν είναι η κατάλληλη περίπτωση να ασκηθεί η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου υπέρ της χορήγησης της αναστολής, επειδή υπάρχει σημαντική καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. Η απόφαση εκδόθηκε την 25/06/
  4. Στις 04/07/2019 ο Αιτητής Εναγόμενος 2 καταχώρησε Έφεση. Δεν καταχωρήθηκε Αίτηση αναστολής με την καταχώρηση της Έφεσης, παρά μόνο μετά την καταχώρηση της Αίτησης εξέτασης ημερομηνίας 10/12/2021, ενόψει της αδυναμίας των Εναγόντων Καθ' ων η Αίτηση να εκτελέσουν την απόφαση. Ενόψει αυτού, θεωρώ ότι δεν συντρέχουν οποιεσδήποτε ειδικές περιστάσεις που να δημιουργούν απόκλιση από τον γενικό κανόνα ότι οι Ενάγοντες δικαιούνται να εκτελέσουν τη δικαστική απόφαση που εκδόθηκε υπέρ τους. Αντίθετα, υπήρχε τέτοια καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης, που θεωρώ ότι θα ήταν άδικο στο παρόν στάδιο να στερήσω τον επιτυχών διάδικο από το δικαίωμα του να προωθήσει δικαστική διαδικασία προς εκτέλεση της απόφασης, ιδιαίτερα εφόσον υπάρχει αδυναμία εκτέλεσης της απόφασης, 4 χρόνια μετά την έκδοση της απόφασης ύψους πέραν των €500.
  5. Κατά συνέπεια, η Αίτηση απορρίπτεται και τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται εναντίον του Αιτητή Εναγόμενου 2 και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση Εναγομένων, όπως αυτά υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ενόψει του αποτελέσματος πιο πάνω, η Αίτηση εξέτασης ημερομηνίας 10/12/2021 ορίζεται για εξέταση στις 18/12/2023 η ώρα 08:30 και ο Εναγόμενος 2 ενημερώθηκε και έχει ήδη διαταχθεί να είναι παρών κατά εκείνην την ημέρα για να εξεταστεί σε σχέση με την οικονομική του δυνατότητα να αποπληρώσει το εξ' αποφάσεως χρέος. (Υπ.)....... Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Α. Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.