← Κύπρος

COMET HATCHERIES LTD ν. GORDIAN HOLDINGS LIMITED, Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 105/2023, 27/9/2023

COMET HATCHERIES LTD ν. GORDIAN HOLDINGS LIMITED, Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 105/2023, 27/9/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Καραμαλλή, Προσ. Ε.Δ. Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 105/2023 I-Justice Αναφορικά με τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (9/1965), όπως τροποποιήθηκε και Αναφορικά με τον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224, όπως τροποποιήθηκε Μεταξύ: COMET HATCHERIES LTD Αιτήτριας / Εφεσείουσας και GORDIAN HOLDINGS LIMITED Καθ' ης η Αίτηση / Εφεσίβλητης Ημερομηνία: 27 Σεπτεμβρίου 2023 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια/Εφεσείουσα: κος Γ. Αδαμίδης για Γεώργιος Αδαμίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για της Καθ' ης η Αίτηση/ Εφεσίβλητη: κα Χ. Στυλιανού για Χρυσαφίνης και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση αίτηση, η Αιτήτρια/ Εφεσείουσα (η Αιτήτρια) εξαιτείται διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να ακυρώνεται ή/και παραμερίζεται η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» ημερομηνίας 08.11.2022, η οποία αφορούσε την πώληση δια πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου με αριθμό εγγραφής [ ], που βρίσκεται στην επαρχία Λευκωσίας και βαρύνεται με την υποθήκη Υ2095/1996 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας. Επιζητείται, επίσης, η ακύρωση ή/και αναστολή του πλειστηριασμού που είχε οριστεί στις 23.03.2023 καθώς και της περαιτέρω διαδικασίας που προβλέπεται στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (9/1965), ένεκα ακυρότητας της προαναφερόμενης ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Η Αιτήτρια, επί της αίτησης, καταγράφει τους προβαλλόμενους λόγους έφεσης, ήτοι ότι η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» δεν έχει δεόντως επιδοθεί και ότι αυτή, σε κάθε περίπτωση, έχει αποσταλεί πριν από τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή. Στην υποστηρίζουσα, την αίτηση, ένορκη δήλωση, την οποία υπογράφει ο διευθυντής της Αιτήτριας, αναφέρεται ότι η τελευταία έλαβε πιστωτικές διευκολύνσεις από την Τράπεζα Κύπρου Λτδ, προς εξασφάλιση των οποίων παραχωρήθηκαν προσωπικές εγγυήσεις και η υποθήκη Υ2095/1996 που επιβαρύνει το ενυπόθηκο ακίνητο, ιδιοκτησίας της Αιτήτριας. Ως περαιτέρω αναφέρεται, η Καθ΄ης η Αίτηση/ Εφεσίβλητη (η Καθ' ης η Αίτηση) άρχισε τη διαδικασία πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου επιδίδοντας την ειδοποίηση Τύπου «Ι» ημερομηνίας 21.02.2022, στην Αιτήτρια και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα στις 22.03.2022, μέσω ιδιώτη επιδότη, πλην της Ν.Π. Παραπονείται, ακόμη, ότι η επίδοση της προαναφερόμενης ειδοποίησης δεν είναι ορθή καθώς αυτή δεν επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Αιτήτριας μέσω συστημένης επιστολής ή ιδιώτη επιδότη. Ακολούθησε, στις 19.01.2023, η επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, πλην των Ν.Π. και Φ.Π. Επίσης, ως αναφέρει ο ενόρκως δηλών, ούτε η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε στην Αιτήτρια, με τον προβλεπόμενο τρόπο, είτε με συστημένη επιστολή είτε με ιδιώτη επιδότη. Ενόψει της εξέλιξης αυτής, αποτελεί θέση του ομνύοντα ότι τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα στα οποία δεν πραγματοποιήθηκε η επίδοση των προβλεπόμενων, από το νόμο, ειδοποιήσεων, αποστερήθηκαν του δικαιώματος τους να λάβουν γνώση της διαδικασίας εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου και να προσβάλουν αυτή, προσφεύγοντας στο Δικαστήριο. Η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στις 31.03.2023 προβάλλοντας τους ακόλουθους 2 λόγους ένστασης: (α) η αίτηση κατέστη άνευ αντικειμένου ή/και δεν παρουσιάζει κίνδυνο αλλαγής του υφιστάμενου καθεστώτος, καθότι ο πλειστηριασμός ημερομηνίας 23.03.2023 σε σχέση με την επίδικη υποθήκη έχει ανασταλεί με απόφαση της Καθ' ης η Αίτηση και συνεπώς τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα είναι αντίθετη με τη νομολογιακή αρχή ότι τα Δικαστήρια δεν εκδίδουν διατάγματα επί ματαίω. (β) η συμπεριφορά της αιτήτριας προκαλεί υπέρμετρη κατάχρηση της ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασίας καθότι η επιλογή της να προωθήσει την υπό εξέταση αίτηση παρά την ακύρωση του πλειστηριασμού για την 23.03.2023 προκαλεί αχρείαστη σπατάλη δικαστικού χρόνου και εξόδων. Ο πλειστηριασμός που είχε προγραμματιστεί για τις 23.03.2023 ακυρώθηκε προτού ο πλειστηριασμός να έχει αναρτηθεί ή/και ανακοινωθεί σε εφημερίδες ή/και στην ιστοσελίδα της Καθ' ης η Αίτηση ή στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών έτσι ώστε να ολοκληρωθούν όλες οι απαραίτητες ενέργειες που απαιτούνται για τη διενέργεια του πλειστηριασμού. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Σ. Κ, ο οποίος αφού υιοθετεί και επαναλαμβάνει τους προβαλλόμενους λόγους ένστασης, εισηγείται ότι η υπό εξέταση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί ως νόμω και ουσία αβάσιμη και τα έξοδα αυτής να επιδικαστούν υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση. Η θέση αυτή εδράζεται στο γεγονός ότι η Καθ' ης η Αίτηση μετά την επίδοση των σχετικών ειδοποιήσεων αλλά προτού προβεί σε ανάρτηση και ανακοίνωση του σκοπούμενου πλειστηριασμού στις εφημερίδες και στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών, ώστε να ολοκληρωθούν όλες οι απαραίτητες ενέργειες για τη διενέργεια του επικείμενου πλειστηριασμού, ακύρωσε τον προγραμματισμένο πλειστηριασμό και ενημέρωσε προς τούτο τους συνηγόρους της Αιτήτριας, κατά ή περί την 01.03.2023. Ενόψει τούτου, οι συνήγοροι της Καθ' ης η Αίτηση εισηγήθηκαν προς την άλλη πλευρά, όπως η παρούσα αίτηση αποσυρθεί, εφόσον κατέστη άνευ αντικειμένου, με κάθε πλευρά να επιβαρύνεται τα δικά της έξοδα, εισήγηση που δεν έγινε αποδεκτή. Περαιτέρω, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι η πιο πάνω συμπεριφορά συνιστά υπέρμετρη κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και προκαλεί αχρείαστη σπατάλη δικαστικού χρόνου και εξόδων, εφόσον ανάγκασε με τη στάση της αυτή την Καθ' ης η Αίτηση να καταχωρήσει ένσταση, παρά τις προσπάθειες της να μην οδηγηθεί ένα άνευ αντικειμένου ζήτημα προς εκδίκαση. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα, χωρίς οι ενόρκως δηλούντες να τύχουν αντεξέτασης. Έχω λάβει υπόψη μου το πλήρες περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων, ως επίσης και των εμπεριστατωμένων αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνήγορων, συγκεκριμένες αναφορές στις οποίες, θα γίνουν μόνο, εκεί και όπου κρίνεται σκόπιμο. Από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου, προκύπτει ως αδιαμφησβήτητο γεγονός ότι ο σκοπούμενος, με την επίδικη ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», πλειστηριασμός έχει ακυρωθεί και κατά συνέπεια η Καθ' ης η Αίτηση δεν έχει προχωρήσει στην εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου στη βάση αυτής. Περαιτέρω, αποτελεί κοινό τόπο ότι κατά το χρόνο καταχώρησης της κρινόμενης αίτησης, η Αιτήτρια δεν είχε ενημερωθεί από την Καθ' ης η Αίτηση για την ακύρωση του προγραμματισμένου πλειστηριασμού, αλλά πληροφορήθηκε τούτο μόλις στις 02.03.2023, ήτοι κατά την πρώτη εμφάνιση, των συνηγόρων των διαδίκων, ενώπιον του Δικαστηρίου. Ενόψει της εξέλιξης αυτής, οι συνήγοροι των διαδίκων, εκφράζουν τη θέση ότι συνεπεία της ακύρωσης του προγραμματισμένου πλειστηριασμού, η υπό εξέταση αίτηση - έφεση έχει απωλέσει το αντικείμενο της και η διαφωνία τους περιορίζεται στο ζήτημα των εξόδων. Συγκεκριμένα, αποτελεί εισήγηση της Αιτήτριας ότι με την ακύρωση του πλειστηριασμού, έχει επιτευχθεί ο σκοπός της αίτησης και συνεπώς τα έξοδα θα πρέπει να επιδικαστούν προς όφελος της Αιτήτριας, ως η επιτυχούσα διάδικος. Προς υποστήριξη της θέσης της αυτής, η Αιτήτρια προβάλλει ακόμη ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν ανέφερε τους λόγους που οδήγησαν στην ακύρωση του πλειστηριασμού και ούτε προέβαλε οποιουσδήποτε λόγους, επί της ένστασης της, ως προς την ουσία της αίτησης, αμφισβητώντας την ορθότητα των όσων η Αιτήτρια αναφέρει επί αυτής. Εκ διαμέτρου αντίθετη είναι η εισήγηση της Καθ΄ης η Αίτηση ως προς την επιδίκαση των εξόδων, αναφέροντας ότι η Αιτήτρια δεν μπορεί να θεωρηθεί επιτυχούσα διάδικος καθώς η ακύρωση του πλειστηριασμού δεν ήταν το αποτέλεσμα έκδοσης σχετικού διατάγματος στο πλαίσιο της παρούσας αίτησης. Περαιτέρω, υποστηρίζει ότι η επιμονή της Αιτήτριας στην προώθηση της παρούσας αίτησης, αφότου αυτή κατέστη άνευ αντικειμένου, αποτελεί καταχρηστική συμπεριφορά, καθώς με τον τρόπο αυτό σπαταλάται αχρείαστα πολύτιμος δικαστικός χρόνος και προκαλούνται πρόσθετα έξοδα, τονίζοντας ότι τα Δικαστήρια δεν ενεργούν επί ματαίω. Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (9/1965), που φέρει τίτλο επίδοση ειδοποιήσεων για τη σκοπούμενη πώληση κα συγκεκριμένα στην 2η παράγραφο αυτού, προβλέπονται τα ακόλουθα: «

(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα
(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.» Περαιτέρω, ο Νόμος παρέχει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος το δικαίωμα προσβολής της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, εντός 45 ημερών από την παραλαβή της, για τους λόγους που ρητά και περιοριστικά καθορίζονται στο άρθρο 44Γ
(3). Μεταξύ άλλων, αποτελούν λόγους έφεσης η μη δέουσα επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», ως επίσης και η επίδοση της εν λόγω ειδοποίησης πριν από τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, λόγοι που εγείρονται και με την υπό κρίση αίτηση - έφεση. Σύμφωνα, επίσης, με τον καθορισμένο τύπο της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», ως αυτός καθορίζεται στο Παράρτημα Β του Νόμου, η εν λόγω ειδοποίηση περιέχει αναφορά στην υποθήκη και το ακίνητο που αυτή επιβαρύνει και πρόκειται να εκποιηθεί, στο ύψος του ενυπόθηκου χρέους και τυχόν εξόδων, ως επίσης εμπεριέχει ενημέρωση περί της πρόθεσης του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει σε εκποίηση δια πλειστηριασμού δυνάμει των προνοιών της κείμενης νομοθεσίας του εν λόγω ακινήτου, καθορίζοντας ταυτόχρονα την ημέρα και ώρα διεξαγωγής του. Εν προκειμένω, το αντικείμενο της κρινόμενης αίτησης είναι ο παραμερισμός της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και η αναστολή ή/και ακύρωση του προγραμματισμένου πλειστηριασμού και της περαιτέρω διαδικασίας στη βάση αυτής. Ως έχει ήδη λεχθεί, λοιπόν, ο σκοπός της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» είναι να ενημερώσει τον ενυπόθηκο οφειλέτη και τα λοιπά ενδιαφερόμενα πρόσωπα για την πρόθεση του ενυπόθηκου δανειστή να εκποιήσει δια πλειστηριασμού το ενυπόθηκο ακίνητο καθώς και να τους ενημερώσει για την ημερομηνία και ώρα που αυτός θα λάβει χώρα. Συνεπώς, ενόψει της ακύρωσης του προγραμματισμένου πλειστηριασμού, ο σκοπός που έχει επιτελέσει η επίδικη ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» έχει πλέον εκλείψει. Ο δε ενδεχόμενος καθορισμός νέας ημερομηνίας πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου δεν δύναται να επιδιωχθεί στη βάση της επίδικης ειδοποίησης, καθότι αυτή αναφέρεται σε χρόνο που έχει ήδη παρέλθει, με αποτέλεσμα η αποστολή νέας ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη και τα λοιπά ενδιαφερόμενα πρόσωπα με σκοπό να ενημερωθούν για την τυχόν νέα ημερομηνία και ώρα πλειστηριασμού που θα καθοριστεί, να αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την ύπαρξη δέουσας ενημέρωσης τους και κατά συνέπεια ενεργοποίησης του δικαιώματός τους να προσφύγουν εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας ενώπιον του Δικαστηρίου. Επομένως, η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος για παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» δεν θα απέφερε οποιοδήποτε πρακτικό αποτέλεσμα και η Αιτήτρια θα δύναται να εγείρει εκ νέου λόγους ακύρωσης του νέου πλειστηριασμού, εάν και εφόσον ορισθεί τέτοιος. Τα ίδια ισχύουν και ως προς το αιτούμενο διάταγμα περί ακύρωσης ή/και αναστολής του πλειστηριασμού και της μετέπειτα διαδικασίας, καθώς ο πλειστηριασμός έχει ήδη ακυρωθεί, συμπαρασύροντας όλες τις μεταγενέστερες πράξεις και διαδικασίες. Σχετικά με τα ανωτέρω, είναι τα όσα λέχθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στο πλαίσιο των Πολιτικών Εφέσειων Ε183/2013 και Ε183Α/2013, 1. Σολωμός Αργυρού Καρασιαλή κ.α. v. Αντώνη Ιωάννου[1], όπου συνόψισαν εκ νέου την επί του θέματος νομολογία, ήτοι επί της αρχής ότι τα Δικαστήρια δεν επενεργούν επί ματαίω: «Σύμφωνα με την πλειοψηφία στην Μαυρονικόλας ν. Φοινιώτη κ.ά.
(1997)1 Α.Α.Δ. 1659, ο εξανεμισμός του αντικειμένου της θεραπείας καθιστά αχρείαστη τη συνέχιση της δίκης καθότι τα Δικαστήρια δεν επενεργούν επί ματαίω. Ακολούθησε η Μarketrends (Capital Market) Ltd v. Θεοδωρίδη
(2003)1(B) A.A.Δ.1248 στην οποία το Εφετείο υιοθέτησε την απόφαση της πλειοψηφίας στην Μαυρονικόλας καθώς επίσης και η Makushin,
(2013)1(Γ) Α.Α.Δ. 2144, που και πάλι η πλειοψηφία της Ολομέλειας επιβεβαίωσε τον κανόνα ότι μια έφεση δεν μπορεί να προωθηθεί και διαγράφεται εάν μετά την καταχώριση της, και πριν την εκδίκαση της, παραμείνει χωρίς αντικείμενο καθότι η συνέχιση της δίκης δεν εξυπηρετεί οποιοδήποτε σκοπό και τα Δικαστήρια δεν επενεργούν επί ματαίω. Ανασκόπηση της νομολογίας επί του θέματος έγινε και προσφάτως στην Χ.Μ.S. Canteen Ltd κ.ά. ν. Cyprus Airports (F&B) Ltd
(2015)1 Α.Α.Δ. 2092, όπου και πάλι επιβεβαιώθηκε ο προαναφερθείς κανόνας.» Υιοθετώντας και επαναλαμβάνοντας τα όσα έχουν λεχθεί στην Καρασιαλή (ανωτέρω), καταλήγω ότι η παρούσα αίτηση - έφεση έχει απωλέσει το αντικείμενο της και ως εκ τούτου είναι καταδικαστέα σε απόρριψη. Συνακόλουθα, η αίτηση - έφεση απορρίπτεται. Απομένει, λοιπόν, να εξεταστεί το ζήτημα των εξόδων. Οι αρχές που διέπουν το ζήτημα της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου κατά την επιδίκαση εξόδων έχουν συνοψισθεί και παρατεθεί στην υπόθεση Χαψή ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(1997)1 Α.Α.Δ. 1403, σχετικό απόσπαμα της οποίας παραθέτω κατωτέρω: «Είναι παγιωμένο ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, ως προς τα έξοδα, ασκείται δικαστικά. Γνώμονα για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του ∆ικαστηρίου συνιστά το αποτέλεσμα. Η δικαίωση δεν πρέπει, όπως επισημαίνεται στην Χάσικος κ.ά. v. Χαραλαμπίδη
(1990)1 Α.Α.∆. 389, να επάγεται την καταβολή δαπάνης. Δεν χωρεί στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του ∆ικαστηρίου υποδεικνύεται στην Georgios E. Glykys v. Ioannis Stylianou Ioannides 24 C.L.R. 220, η επίδραση παραγόντων άλλων από εκείνων που σχετίζονται με την ουσία του αποτελέσματος. Διατυπώνεται η θέση ότι, "feelings of kindness are not, of course, the correct criterion in deciding the question of costs". Το ακόλουθο απόσπασμα από την Θρασυβούλου v. Arto Estates Ltd
(1993)1 Α.Α.Δ. 12, τείνει να διαφωτίσει το πλαίσιο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. 'Είναι θεμελιωμένο ότι ο βασικός παράγοντας που διέπει την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του ∆ικαστηρίου ως προς τα έξοδα, είναι το αποτέλεσμα της δίκης. Θεωρείται ασύννομο ο δικαιωθείς διάδικος να επωμίζεται τα έξοδα της υπεράσπισης των δικαιωμάτων του και εύλογο να τα επωμίζεται ο αποτυχών διάδικος, η αδικαιολόγητη προσφυγή του οποίου στο ∆ικαστήριο (όπως τεκμηριώνεται από το αποτέλεσμα) αποτέλεσε τη γενεσιουργό αιτία των εξόδων.' Απόκλιση από τον κανόνα ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα, όπως επισημαίνεται σε άλλο απόσπασμα της πιο πάνω απόφασης, "Δικαιολογείται μόνον εφόσον συντρέχουν ικανοί λόγοι που ανάγονται στη γενεσιουργό αιτία της πρόκλησης των εξόδων της δίκης ή μέρους τους.» Στην παρούσα περίπτωση γενεσιουργός αιτία πρόκλησης των εξόδων είναι η επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», η οποία ενεργοποίησε το δικαίωμα της Αιτήτριας να προσφύγει στο Δικαστήριο κατά αυτής, επιδιώκοντας τον παραμερισμό της. Συνεπώς, η προσφυγή της Αιτήτριας στο Δικαστήριο κατά της εν λόγω ειδοποίησης αποτελεί ενάσκηση νόμιμου δικαιώματος της. Οι δε προβαλλόμενοι επί αυτής λόγοι έφεσης, εμπίπτουν σε αυτούς που περιοριστικά αναφέρονται στο άρθρο 44Γ
(3)του Νόμου, χωρίς να αποφαίνομαι για την ορθότητα αυτών και χωρίς να παραγνωρίζω φυσικά ότι δεν έχει τεθεί οτιδήποτε ενώπιον μου που θα μπορούσε να με οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι αυτοί δεν ευσταθούν, καθώς η ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση περιορίστηκε στο γεγονός ότι η αίτηση κατέστη άνευ αντικειμένου, χωρίς να παραθέσει οτιδήποτε ως προς την ουσία της αίτησης, αφήνοντας με τον τρόπο αυτό τις προβαλλόμενες θέσεις της Αιτήτριας αναντίλεκτες. Πέραν τούτου όμως, δεν μπορώ να μην λάβω υπόψη μου την επιμονή της Αιτήτριας να συνεχίσει τη διαδικασία παρόλο που αυτή απώλεσε το αντικείμενο της και μετά που έλαβε γνώση περί τούτου. Κάτω απ' αυτά τα δεδομένα, θεωρώ ότι συντρέχουν ικανοποιητικοί λόγοι ώστε η κάθε πλευρά να επωμισθεί τα δικά της έξοδα.[2] Συνεπώς, η αίτηση απορρίπτεται χωρίς οποιαδήποτε διαταγή ως προς τα έξοδα. Υπ. ........... Γ. Καραμαλλή, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1]
(2015)1 ΑΑΔ 2287 [2] Μαρία Μιχαήλ Γεωργίου v. Τράπεζα Κύπρου Δημοσία Εταιρεία Λτδ (πρώην Cyprus Popular Bank Public Co Ltd και Marfin Popular Bank Public Co Ltd), Πολιτική Έφεση 212/2011,
(2016)1 ΑΑΔ 1877 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.