Sri Rum Tumuluri κ.α. ν. PILLAR ENTERPRISES LIMITED, Αρ. Αγωγής: 1543/23, 16/11/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1543/23 Μεταξύ:
- Sri Rum Tumuluri
- Άρης Αριστοδήμου Ενάγοντες - Αιτητές και
- PILLAR ENTERPRISES LIMITED,
- Τάκης Ιωσήφ Κωνσταντίνου,
- Georgiou Josife
- Christos Joseph Εναγόμενοι - Καθ' ων η αίτηση ----------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 07/07/2023 για την έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 16 Νοεμβρίου, 2023 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητές-Ενάγοντες: κ. Χριστοφόρου για Χρίστος Σ. Χριστοφόρου Δ.Ε.Π.Ε Για Καθ΄ης η αίτηση 1-Εναγόμενη 1: Χαβιαράς & Φιλίππου Δ.Ε.Π.Ε. Για Παρεμβαίνουσα εταιρεία Rostrinville Ltd: κ. Αγαθοκλέους για Γερολέμου, Αγαθοκλέους & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγοντες - Αιτητές με μονομερή αίτηση ζήτησαν την έκδοση διαταγμάτων με τα οποία πρώτον, να παγοποιείται και να δεσμεύεται το συνολικό ποσό του €1.170.000,00, το οποίο είναι κατατεθειμένο προς όφελος της Εναγόμενης 1 εταιρείας σε τραπεζικό λογαριασμό (escrow agreement), των εμπιστευματοδόχων, Frangos and Associates LLC στην Eurobank ή και σε οποιαδήποτε τράπεζα μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής. Δεύτερον, να απαγορεύεται η απόσυρση ή η μεταφορά ή διάθεση ή με άλλον τρόπο αποξένωση οποιουδήποτε ποσού από τραπεζικούς λογαριασμούς της Εναγόμενης 1 εταιρείας κατά τρόπο που να μειώνεται το πιστωτικό της υπόλοιπο κάτω από το ποσό του €1.170.000,00 μέχρι και την τελική εκδίκαση της αγωγής, καθώς και 60 μέρες μετά την τελική εκδίκασή της. Τρίτον, διάταγμα που να διατάσσει την Εναγόμενη 1 εταιρεία όπως αποκαλύψει ενόρκως, εντός 7 ημερών, τα στοιχεία ενός ή περισσότερων τραπεζικών της λογαριασμών στους οποίους θα παραμείνει δεσμευμένο το συνολικό ποσό του €1.000.000,00 μέχρι την εκδίκαση της αγωγής ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Η αίτηση βασίζεται στη Δ.39, στη Δ.48 θ.θ. 1 - 8, 11 - 13, στη Δ.59 και στη Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, στα άρθρα 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, στα άρθρα 2 ‑ 9 του περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμου, Ν.31(ι)/92, στον περί Εταιρειών Νόμο, στο Κοινοδίκαιο, στις αρχές της Επιείκειας, στις νομικές αρχές που διέπουν την έκδοση διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal και Mareva, στη νομολογία, στις συμφυείς εξουσίες, τη διακριτική ευχέρεια και την πρακτική του Δικαστηρίου. Σε σχέση με τα γεγονότα που περιβάλλουν την αίτηση κατατέθηκε υποστηρικτική ένορκη δήλωση από τον Άριστο (Άρη) Αριστοδήμου, ο οποίος είναι ο Ενάγοντας 2 - Αιτητής και τα γνωρίζει προσωπικά, ενώ είναι εξουσιοδοτημένος και από τον Ενάγοντα 1 στην κατάρτιση της συγκεκριμένης ένορκης δήλωσης. Είναι η θέση του ότι ο Ενάγοντας 1 - Αιτητής καθώς και ο ίδιος είναι κάτοικοι Ηνωμένου Βασιλείου. Σε σχέση με τα γεγονότα καταγράφει ότι ο Ενάγοντας 1 - Αιτητής χρηματοδότησε την εταιρεία «Desilu Group Ltd», στο Ηνωμένο Βασίλειο, με το ποσό των €400.000 και υπογράφτηκε προς τούτο γραπτή συμφωνία στις 19/04/
- Την αποπληρωμή του συγκεκριμένου ποσού εγγυήθηκαν οι Εναγόμενοι 2 και 3 - Καθ΄ων η αίτηση 2 και
- Ο ίδιος, προσωπικά, χρηματοδότησε τη συγκεκριμένη εταιρεία με το ποσό των £250.000 (STG) με την εγγύηση των Εναγόμενων 2, 3 και 4 - Καθ΄ων η αίτηση 2, 3 και
- Λόγω μη αποπληρωμής των συγκεκριμένων ποσών, καταχωρίστηκαν δικαστικές διαδικασίες στο Ηνωμένο Βασίλειο για την είσπραξή τους. Οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4 - Καθ΄ων η αίτηση, οι οποίοι είναι μέτοχοι της Εναγόμενης 1 - Καθ΄ης η αίτηση 1, υπέγραψαν, στις 10/06/2021, συμφωνία με την οποία αναγνώρισαν το χρέος τους προς τον ίδιο και προς τον Ενάγοντα
- Μεταξύ των όρων αποπληρωμής ήταν ότι την αποπληρωμή των ποσών θα την διενεργούσε η Εναγόμενη 1 - Καθ΄ης η αίτηση 1, η οποία ήταν ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου «Palm Beach Hotel», με την εγγύηση των Εναγόμενων 2, 3 και 4 - Καθ΄ων η αίτηση. Παράλληλα, η Εναγόμενη 1 - Καθ΄ης η αίτηση δεσμεύτηκε ότι θα απέφευγε να προβεί στην οποιανδήποτε διανομή μερισμάτων ή και την καταβολή οποιωνδήποτε ποσών πριν την πλήρη εξόφληση του ιδίου και του Ενάγοντα 1 - Αιτητή εντός της περιόδου 24 μηνών από την υπογραφή της συμφωνίας. Είχαν ληφθεί διαβεβαιώσεις από τον δικηγόρο των Εναγόμενων - Καθ΄ων η αίτηση ότι η αποπληρωμή του δανείου και των τόκων θα γινόταν με την πώληση του ξενοδοχείου της Εναγόμενης 1 - Καθ΄ης η αίτηση, το οποίο ξενοδοχείο πωλήθηκε στις 23/05/
- Το συγκεκριμένο ξενοδοχείο πωλήθηκε στην τιμή των €31.000.000,00, σύμφωνα με τον Ομνύοντα και το ποσό αυτό διανεμήθηκε μεταξύ των μετόχων πλην του ποσού του €1.300.000,00, το οποίο είναι κατατεθειμένο σε δεσμευμένο λογαριασμό (escrow account) της δικηγορικής εταιρείας Ι. Φράγκος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε., οι οποίοι είναι οι δικηγόροι των αγοραστών. Το συγκεκριμένο ποσό θα αποδεσμευτεί προς όφελος των μετόχων με την έκδοση πολεοδομικής άδειας που αφορά την ξενοδοχειακή μονάδα. Ο Ομνύοντας ισχυρίζεται ότι προκύπτει από τα γεγονότα ότι οι Εναγόμενοι - Καθ΄ων η αίτηση, σε αντίθεση με τη συμφωνία διευθέτησης ημερομηνίας 19/06/2019, για την οποία δικαιοδοσία έχουν τα Κυπριακά Δικαστήρια, προέβησαν στη διάθεση κεφαλαίων της Εναγόμενης 1 Εταιρείας πριν από την εξόφληση των οφειλόμενων και αναγνωρισμένων χρεών προς τον ίδιο και τον Ενάγοντα 1- Αιτητή. Ο ίδιος γνωρίζει ότι οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4 - Καθ΄ων η αίτηση διαμένουν μόνιμα στο Ηνωμένο Βασίλειο και δεν διαθέτουν περιουσία στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ έχουν δημιουργήσει αρκετά χρέη και βρίσκονται αντιμέτωποι με δικαστικές διαδικασίες στο Ηνωμένο Βασίλειο. Όσον αφορά την Εναγόμενη 1 εταιρεία - Καθ΄ης η αίτηση, το μόνο περιουσιακό στοιχείο που είχε ήταν το ξενοδοχείο. Οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4 - Καθ΄ων η αίτηση είναι μέτοχοι της Εναγόμενης 1 εταιρείας - Καθ΄ης η αίτηση και μέρος της συμφωνίας ημερομηνίας 10/06/2021 στην οποία οι Εναγόμενοι - Καθ΄ων η αίτηση αναγνώρισαν το χρέος τους. Προωθεί την άποψη ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και επεξηγεί ότι το διάταγμα δέσμευσης του λογαριασμού του εμπιστευματοδόχου ζητείται έτσι ώστε να προστατευθεί το ποσό, το οποίο, κατά τον ισχυρισμό του, αποδεδειγμένα και αδιαμφισβήτητα ανήκει στους Ενάγοντες 1 και 2 - Αιτητές, αφού το χρέος μαζί με τους τόκους υπερβαίνει το ποσό του €1.160.000,
- Κατά συνέπεια, η εκτέλεση της όποιας απόφασης του Δικαστηρίου, στην υπό κρίση αγωγή, δεν θα μπορεί να ολοκληρωθεί αφού ως ο ίδιος γνωρίζει οι Εναγόμενοι 1-4 - Καθ΄ων η αίτηση δεν διαθέτουν περιουσία στην Κυπριακή Δημοκρατία αλλά ούτε και στο εξωτερικό. Στην περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, οι Εναγόμενοι 1-4 - Καθ΄ων η αίτηση θα παραλάβουν το εναπομείναν ποσό, μόλις εκδοθεί η πολεοδομική άδεια και οι πιθανότητες είναι ότι αυτό θα μεταφερθεί εκτός Κύπρου με αποτέλεσμα, αν επιτύχει η αγωγή, να είναι αδύνατο ή και πολύ δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Υποστηρίζει ότι η υπόθεση έχει σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας αφού οι Εναγόμενοι 1-4 - Καθ΄ων η αίτηση οφείλουν στους Ενάγοντες 1 και 2 - Αιτητές το ποσό και τους σχετικούς τόκους, το οποίο και αναγνώρισαν, οπόταν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Δέσμευση του συγκεκριμένου ποσού δεν θα προκαλέσει οποιανδήποτε ζημιά στους Εναγόμενους 1-4 - Καθ΄ων η αίτηση αφού οι Ενάγοντες 1 και 2 - Αιτητές είναι σε θέση να παρέχουν γραπτή εγγύηση προς εξασφάλιση της οποιασδήποτε τυχόν ζημιάς και δεν θα επηρεάσει τα δικαιώματα οποιουδήποτε τρίτου προσώπου. Υποστηρίζει ότι η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα διατηρήσει την κατάσταση πραγμάτων ως έχει και θα διασφαλίσει τα δικαιώματα των Εναγόντων 1 και 2 - Αιτητών, ενώ θα αποτρέψει την τεράστια αδικία του να απολέσουν οι Ενάγοντες - Αιτητές αυτά που δικαιούνται. Εισηγείται ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ των Εναγόντων 1 και 2 - Αιτητών. Το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες όπως επιδοθεί η αίτηση. Η πλευρά της Εναγόμενης 1 - Καθ΄ης η αίτηση καταχώρισε ένσταση στην οποία κατέγραψε πέντε
(5)λόγους ενστάσεως, οι οποίοι συνοψίζονται ως ακολούθως: Ότι η συμφωνία με τον Ενάγοντα 2 - Αιτητή δεν έχει ενεργοποιηθεί οπόταν δεν καταδεικνύεται καλό και συζητήσιμο αγώγιμο δικαίωμα, ότι η συμφωνία με τον Ενάγοντα 1 - Αιτητή δεν προνοεί την ευθύνη της Εναγόμενης 1 εταιρείας - Καθ΄ης η αίτηση χωρίς προηγούμενη προσπάθεια ανάκτησης από τους πρωτοφειλέτες, ότι λανθασμένα εκλαμβάνεται ότι τα χρήματα στο «escrow account» είναι χρήματα που ανήκουν στην Εναγόμενη 1 εταιρεία - Καθ΄ης η αίτηση, ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 και ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις των άρθρων 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Η ένσταση βασίζεται στη Δ.39, στη Δ.48 θ.θ. 1 - 3, 8 και 9, στη Δ.59 και στη Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, στα άρθρα 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Υποστηρίχθηκε από ένορκη δήλωση του Λ.Μ., ενός εκ των διευθυντών της Εναγόμενης 1 εταιρείας - Καθ΄ης η αίτηση. Είναι ο ισχυρισμός του ότι η Εναγόμενη 1 εταιρεία - Καθ΄ης η αίτηση δεν είναι μέρος της συμφωνίας ημερομηνίας 19/04/2019, η οποία διέπεται από το Αγγλικό Δίκαιο. Παραδέχεται ότι υπάρχει συμφωνία, ημερομηνίας 10/06/2021, με τον Ενάγοντα 2 - Αιτητή, όμως ο ίδιος της αποδίδει διαφορετική ερμηνεία αφού η συγκεκριμένη συμφωνία προβλέπει για την απαλλαγή των Εναγόμενων 2, 3 και 4 - Καθ΄ων η αίτηση με την ανάληψη της ευθύνης από την Εναγομένη 1 - Καθ΄ης η αίτηση. Προωθεί τη θέση ότι από τη στιγμή που ο Ενάγοντας 2 - Αιτητής θεωρεί τους Εναγόμενους 2, 3 και 4 - Καθ΄ων η αίτηση υπεύθυνους για την καταβολή των ποσών, εμποδίζεται από του να αξιώνει οτιδήποτε εναντίον της Εναγόμενης 1 εταιρείας - Καθ΄ης η αίτηση. Η Εναγόμενη 1 - Καθ΄ης η αίτηση παραχώρησε εγγύηση στον Ενάγοντα 1 - Αιτητή, υπό την προϋπόθεση ότι θα απαλλάσσονταν οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4 - Καθ΄ων η αίτηση, πράγμα που δεν έγινε. Ισχυρίζεται ότι η ξενοδοχειακή μονάδα πωλήθηκε για €26.000.000,00 και όχι για €31.000.000,
- Αποδέχεται ότι υπάρχει ένα ποσό κατατεθειμένο σε λογαριασμό «escrow», το οποίο όμως δεν ανήκει στην Εναγόμενη 1 εταιρεία - Καθ΄ης η αίτηση αλλά ανήκει στον αγοραστή της ξενοδοχειακής μονάδας και θα του επιστραφεί αν δεν τηρηθούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις της συμφωνίας. Καταλήγει, ότι οι αξιώσεις των Εναγόντων 1 και 2 - Αιτητών είναι πρόωρες και λόγω του ότι κατατάσσονται σε σειρά με άλλους μη εξασφαλισμένους πιστωτές οπόταν δεν πρέπει να τους δοθεί προτεραιότητα. Η εταιρεία Ronstrinville Ltd, η οποία αγόρασε την συγκεκριμένη ξενοδοχειακή μονάδα ζήτησε άδεια να παρέμβει και να ακουστεί. Με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου της παραχωρήθηκε άδεια παρέμβασης. Καταχώρησε ένσταση και ως λόγους ένστασης κατέγραψε τους ακόλουθους: Ότι η αίτηση είναι ουσιαστικά και νομικά αβάσιμη, ότι είναι καταχρηστική και εκδικητική και σκοπεί στο να βλάψει τα δικαιώματά της, ότι τα αιτούμενα διατάγματα είναι αντιφατικά, ασαφή και αόριστα, ότι είναι καταπιεστικά, περιοριστικά και δραστικά, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις των άρθρων 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, ότι δεν αποκαλύπτεται ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής, ότι δεν έχει καταδειχθεί ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, ότι δεν έχει καταδειχθεί ότι είναι δίκαιο και εύλογο όπως εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα ή και ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, ότι οι Ενάγοντες - Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και αποσκοπούν στο να παραπλανήσουν το Δικαστήριο, ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι ελαττωματική, ότι δεν μπορεί να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα για παγοποίηση και δέσμευση του ποσού στον λογαριασμό «escrow», λόγω του ότι τα χρήματα τα οποία οι Ενάγοντες 1 και 2 - Αιτητές επιδιώκουν να δεσμεύσουν δεν ανήκουν στην Εναγόμενη 1- Καθ΄ης η αίτηση, αλλά κατακρατούνται προς όφελος της ίδιας. Ότι η έκδοση των διαταγμάτων θα επιφέρει ανεπανόρθωτη ζημιά στην Ronstrinville Ltd και ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Νομική βάση της ένστασης συνιστούν η Δ.39, η Δ.48 θ.θ. 1 - 5, 7 - 9, 11 και 12 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, τα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, τα άρθρα 29, 30, 31 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, ο περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμος, ο περί Εταιρειών Νόμος, οι νομικές αρχές που διέπουν την έκδοση διαταγμάτων τύπου Norwich, οι αρχές του Κοινοδικαίου, του ιδιωτικού διεθνές δικαίου, οι αρχές της Επιείκειας και η σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την ένσταση παρατίθενται από την αντικαταστάτρια διευθύντρια της εταιρείας BSB Nominees Ltd, η οποία είναι η μοναδική διευθύντρια της εταιρείας Ronstrinville Ltd. Η Α.Ε., έχει προσωπική γνώση και αντίληψη των γεγονότων. Σύμφωνα με την Ομνύουσα, ο ισχυρισμός ότι το ποσό το οποίο βρίσκεται κατατεθειμένο στον συγκεκριμένο λογαριασμό «escrow account», ανήκει στους Εναγόμενους 1 - 4 - Καθ΄ων η αίτηση δεν ευσταθεί, αφού η Ronstrinville Ltd κατέστη νέα ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου, δυνάμει σύμβασης πώλησης ημερομηνίας 08/11/2022 μεταξύ της Εναγόμενης 1 - Καθ΄ης η αίτηση και της ίδιας, η οποία συμφωνία τροποποιήθηκε στις 05/04/
- Δυνάμει της συμφωνίας πώλησης η Ronstrinville Ltd συμφώνησε να καταβάλει στην Εναγόμενη 1 - Καθ΄ης η αίτηση το συνολικό ποσό των €26.000.000,
- Περαιτέρω, συμφωνήθηκε όπως ανοιχτεί ειδικός λογαριασμός πελάτη του δικηγορικού γραφείου I. Frangos & Associates LLC στο όνομα της Ronstrinville Ltd και όχι «escrow account», μέσω του οποίου λογαριασμού θα διεκπεραιωθούν όλες οι συμφωνηθείσες χρηματικές δοσοληψίες για σκοπούς εκτέλεσης της συμφωνίας. Είχε συμφωνηθεί μεταξύ των μερών όπως συγκεκριμένα ποσά και υποχρεώσεις του πωληθέντος ξενοδοχείου, τα οποία προέκυψαν από τη διαδικασία «due diligence», παρακρατηθούν στον Ειδικό Λογαριασμό προς όφελος της Ronstrinville Ltd, είτε για σκοπούς εκτέλεσης πληρωμών ή και μέχρι την εκπλήρωση συγκεκριμένων υποχρεώσεων, οι οποίες καταγράφονται στη συμφωνία πώλησης και την τροποποιητική συμφωνία και σε σχετικό πίνακα που καταρτίστηκε. Ως η ίδια γνωρίζει, παρέμεινε στον συγκεκριμένο λογαριασμό ποσό ύψους €1.800.000,00, μετά από πληρωμές που έγιναν και αυτό παρακρατείται εν αναμονή της έκδοσης πολεοδομικής άδειας. Το τελικό ποσό που θα καταβληθεί στην Εναγόμενη 1 - Καθ΄ης η αίτηση, σε περίπτωση έκδοσης της συγκεκριμένης άδειας, θα εξαρτηθεί από τις πρόνοιες της άδειας αυτής και συγκεκριμένα από τα τετραγωνικά μέτρα που θα εγκριθούν από την Αρμόδια Αρχή. Στην περίπτωση έκδοσης άδειας με απόκλιση τετραγωνικών από την υποβληθείσα, τότε θα καταβληθεί στην Εναγόμενη 1 - Καθ΄ης η αίτηση μειωμένο ποσό και το υπόλοιπο ποσό θα επιστραφεί στην Ronstrinville Ltd. Είναι η θέση της Ομνύουσας ότι μέχρι και σήμερα δεν έχει εκδοθεί πολεοδομική άδεια και ότι δικαιούχος του υπολοίπου είναι η Ronstrinville Ltd και όχι η Εναγόμενη 1 - Καθ΄ης η αίτηση και οι μέτοχοι αυτής. Στην περίπτωση μη εκπλήρωσης των όρων των συμφωνιών, το υπόλοιπο ή μέρος του υπόλοιπου ποσού θα επιστραφεί στην Ronstrinville Ltd και το ποσό αυτό δεν έχει αποκρυσταλλωθεί. Ως εκ τούτου, ισχυρίζεται ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας δεν κλίνει υπέρ των Εναγόντων 1 και 2 - Αιτητών, αλλά προς όφελος της εταιρείας Ronstrinville Ltd, τα συμφέροντα της οποίας θα επηρεαστούν από την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων αφού τυχόν έκδοσή τους ουσιαστικά θα σήμαινε την τιμωρία της συγκεκριμένης εταιρείας χωρίς οι Ενάγοντες 1 και 2 ‑ Αιτητές να έχουν οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της. Επιπρόσθετα, η έκδοση των διαταγμάτων θα της προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη καθότι θα παγοποιηθεί και δεσμευτεί ο ειδικός λογαριασμός, του οποίου είναι δικαιούχος. Γι' αυτό και εισηγείται ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της απόρριψης της αίτησης και της μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Δεν αντεξετάστηκε οποιοσδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι πλευρές των Αιτητών και της εταιρείας Ronstrinville Ltd παρέθεσαν γραπτώς τις θέσεις τους διαβιβάζοντας τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο έχει το περιεχόμενο των γραπτών αγορεύσεων κατά νου και θα αναφερθεί σ΄αυτό όπου το κρίνει απαραίτητο. ΓΕΓΟΝΟΤΑ Η υπό κρίση αγωγή φαίνεται να αφορά γεγονότα που εξελίχθηκαν μεταξύ των Εναγόντων 1 και 2 - Αιτητών και των Εναγόμενων 2, 3 και 4 - Καθ΄ων η αίτηση. Δεν υπάρχει αμφισβήτηση ότι η εταιρεία «Desilu Group Ltd» δανείστηκε από τον Ενάγοντα 1 το ποσό των €400.000 στις 19/04/2019 με την προσωπική εγγύηση των Εναγόμενων 2, 3, και 4 και ότι οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4 - Καθ΄ων η αίτηση δανείστηκαν το ποσό των £300.000(STG) από τον Ενάγοντα 2 - Αιτητή. Τα συγκεκριμένα ποσά αναγνωρίστηκαν σε συμφωνία ημερομηνίας 10/06/2021 ως οφειλόμενα και για αυτά έχουν εγερθεί δικαστικές διαδικασίες στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4 - Καθ΄ων η αίτηση είναι μέτοχοι της Εναγόμενης 1 - Καθ΄ης η αίτηση, η οποία είναι ιδιοκτήτρια της ξενοδοχειακής μονάδας Palm Beach Hotel και συνιστά μέρος της συμφωνίας αποπληρωμής των χρεών των Εναγόμενων 2, 3 και 4 - Καθ΄ων η αίτηση, Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4 - Καθ΄ ων η αίτηση φαίνεται να υποθήκευσαν και να επιβάρυναν τα δικαιώματά τους σε μελλοντικά μερίσματα της Εναγόμενης 1 - Καθ΄ης η αίτηση για αποπληρωμή του χρέους τους, παράγραφος Β
(4)(
- i)του Τεκμηρίου 3 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Όσον αφορά το χρέος προς τον Ενάγοντα 1 - Αιτητή, φαίνεται να έπραξαν το ίδιο, παράγραφος Ε(
- d)του Τεκμηρίου 3 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Η Εναγόμενη 1 - Καθ΄ης η αίτηση πώλησε την ξενοδοχειακή μονάδα Palm Beach Hotel στην εταιρεία Ronstrinville Ltd, στις 08/11/2022 για το ποσό των €26.000.000,00. Από αυτό το ποσό, σύμφωνα με το Τεκμήριο 2 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση της εταιρείας Ronstrinville Ltd, παρέμεινε το ποσό των €3.600.000,00 σε λογαριασμό του escrow agent, o οποίος καθορίστηκε στην συμφωνία Τεκμήριο 2 ως η εταιρεία I. Frangos & Associates LLC. Σύμφωνα με τον όρο 9 της αρχικής Συμφωνίας πώλησης, αναγνωρίζεται ως καθοριστικός όρος, της συμφωνίας πώλησης, η έκδοση πολεοδομικής άδειας, καθώς και ότι θα καταβάλλονταν τα ποσά του όρου 5 της τροποποιητικής Συμφωνίας ημερομηνίας 08/11/2022, Τεκμήριο 2, από τον συγκεκριμένο λογαριασμό. Καθορίστηκε και σχετικός πίνακας εξόδων, Τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση της εταιρείας Ronstrinville Ltd. Το υπόλοιπο ποσό φαίνεται να καταβλήθηκε στους πωλητές, την Εναγόμενη 1 - Καθ΄ης η αίτηση. Το ποσό που έχει απομείνει στον συγκεκριμένο λογαριασμό ανέρχεται στο €1.800.000,00. Και αυτό το ποσό οι Ενάγοντες - Αιτητές επιθυμούν να παγοποιήσουν. Δεν διαπιστώνεται οποιαδήποτε σύνδεση της Desilu Group με την Εναγόμενη 1 - Καθ΄ης η αίτηση 1 εταιρεία. Μετοχές στην Εναγόμενη 1 εταιρεία - Καθ΄ης η αίτηση 1 έχει η Desi Ltd, η οποία φαίνεται να είναι εγγεγραμμένη στην Κύπρο και όχι η Desilu Group η οποία είναι εγγεγραμμένη στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η εταιρεία Desi Ltd δεν έχει συνδεθεί με οποιοδήποτε τρόπο με την Εναγόμενη 1 - Καθ΄ης η αίτηση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το ζητούμενο στην υπό κρίση υπόθεση είναι κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 για την έκδοση των ζητούμενων διαταγμάτων. Προτού εξεταστούν τα ζητήματα που έχουν εγερθεί, το Δικαστήριο θεωρεί ότι απαιτείται όπως συνοψιστεί η νομική πτυχή που διέπει αιτήσεις για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων, όπως έχει προαναφερθεί, παρέχεται στο άρθρο 32 του Ν.14/60, ενώ η δικονομία για τέτοια διατάγματα προσδιορίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο και Κανονισμούς. Το άρθρο 32 δίδει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που το άρθρο αυτό καθορίζει ότι πρέπει να συντρέχουν, για να έχει το Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα που θα έκρινε δίκαια ή πρόσφορα, είναι οι εξής: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία, (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Επομένως, το Δικαστήριο περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Στην υπόθεση Γιαβρή κ.ά. ν. Πάσιου
(2004)1(Α) Α.Α.Δ. 125, στη σελίδα 134 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: « Η διακριτική ευχέρεια η οποία παρέχεται για την έκδοση ή μη απαγορευτικού διατάγματος, ασκείται δικαστικά με κύριο έρεισμα το σκοπό για τον οποίο επιζητείται η θεραπεία. Εφόσον αντικείμενο του διατάγματος είναι η προστασία έναντι συνεχιζόμενης παραβίασης των δικαιωμάτων του ενάγοντος, η έκδοση απαγορευτικού διατάγματος αποτελεί το φυσικό επακόλουθο. Μπορεί το δικαστήριο να αρνηθεί την έκδοση διατάγματος, εφόσον άλλης μορφής προστασία γνωστή στο δίκαιο, ως οι αποζημιώσεις, μπορεί να αποκαταστήσει τον ενάγοντα.». Οι αρχές επαναδιατυπώθηκαν πρόσφατα στην απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση 1.Α/φοι Ττινιόζου (Εργολάβοι Οικοδομών) Λίμιτεδ 2. Costas & Zack Realty Limited v. Alpha Bank Cyprus Ltd Πολ. Εφ. Ε202/2018 ημερ. 17/10/2023. Το Δικαστήριο έχοντας κατά νου τις πιο πάνω αρχές θα εξετάσει κατά πόσο πληρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις και κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων στην υπό κρίση αίτηση. Στην υπόθεση T. A. Micrologic Consultants Ltd ν. Microsoft Corporation
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1802 ο έντιμος Δικαστής κ. Νικολάου διατύπωσε το θέμα ως εξής: « Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα των επί του θέματος αποφάσεων μας: βλ. ενδεικτικά τις υποθέσεις Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 C.L.R. 585, Odysseos v. Pieris Estates & Others
(1982)1 C.L.R. 557 και Κυτάλα v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253. Αυτό συχνά παραγνωρίζεται στα Επαρχιακά Δικαστήρια τόσο από δικηγόρους όσο και από Δικαστές με αποτέλεσμα η διαδικασία να γίνεται απαραδέκτως πολύπλοκη και μακρά». (Βλ. επίσης Hazelwood Investment & Finance Ltd v. XXX Manuel κ.α. Πολ. Εφ. Ε14/17 και Ε209/17 ημερ. 16/07/2019). Οι αποφάσεις των Κυπριακών Δικαστηρίων που έχουν αναλύσει τις προϋποθέσεις έκδοσης διαταγμάτων βάσει του άρθρου 32 του Ν.14/60, είναι πολλές. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρω τις υποθέσεις Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, A.B.P. Holdings Ltd ν. Κιταλίδη κ.ά. (Αρ. 2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 692. Στην τελευταία απόφαση τονίζεται ότι το άρθρο 32 του Ν.14/60 παρέχει στα Δικαστήρια ευρύτατες εξουσίες για έκδοση οποιωνδήποτε διαταγμάτων, όταν κάτι τέτοιο κρίνεται δίκαιο ή πρόσφορο χωρίς να τίθεται κανένας περιορισμός. Τα ίδια επαναλήφθηκαν και στην υπόθεση Παντελίδη ν. Πιερή
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2111 καθώς και πιο πρόσφατα στις αποφάσεις Shiskarev v. Lanuria Ltd Πολ. Εφ. Ε385/16 ημερ. 07/06/2018 και Εκδόσεις «ΑΡΚΤΙΝΟΣ» Λτδ ν. Λοϊζίδου Πολ. Εφ.Ε 7/18 ημερ. 21/03/2019. Στο σύγγραμμα των Γ. Ερωτοκρίτου και Π. Αρτέμη, «Διατάγματα», έκδοση 2016, στη σελίδα 123 του συγγράμματος, κάτω από τον τίτλο «Σοβαρό Ζήτημα προς εκδίκαση - η πρώτη προϋπόθεση» αναφέρονται τα ακόλουθα: « Το πρώτο ζήτημα στο οποίο το Δικαστήριο θα στρέψει την προσοχή του, είναι αναφορικά με την νομική πτυχή της υπόθεσης. Αναμένεται να εξετάσει κατά πόσο ο ενάγων έδειξε ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. Στα πλαίσια της εξέτασης του, θα ερευνήσει το αγώγιμο δικαίωμα του ενάγοντα. Θα πρέπει να βεβαιωθεί ότι το κατ' ισχυρισμό αγώγιμο δικαίωμα του δεν είναι "επιπόλαιο και ενοχλητικό" και ότι θα μπορούσε να θέσει υπό αμφισβήτηση τη νομιμότητα των πράξεων του εναγομένου». Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι αν έχουν καταδειχθεί τέτοιες σοβαρές ενδείξεις δικαιωμάτων εκ μέρους των Εναγόντων 1 και 2 - Αιτητών ώστε σε συσχετισμό με τη δικογραφία της αίτησης και το αγώγιμο δικαίωμα να οδηγούν στη διαπίστωση σοβαρού ζητήματος με ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Υπενθυμίζεται ότι, με βάση τη νομολογία, η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος αποκαλύπτεται στη βάση του καταχωρημένου δικογράφου και αφορά τη νομική θεμελίωση της αξίωσης των Εναγόντων - Αιτητών. Στην παρούσα υπόθεση, καταχωρίστηκε Κλητήριο Ένταλμα Δ.2 θ.1 και με την Έκθεση Απαίτησης επιζητείται η έκδοση απόφασης για τα συγκεκριμένα ποσά, για τα οποία ο Ενάγοντας 2 - Αιτητής ισχυρίζεται ότι υπάρχουν δικαστικές διαδικασίες στην Μεγάλη Βρετανία. Επιπρόσθετα, από το Τεκμήριο 1 στην αίτηση, φαίνεται να υπάρχει συμφωνία μεταξύ της Desilu Group και των Εναγόντων 1 και 2 - Αιτητών και δεν έχει συνδεθεί η Εναγόμενη 1 - Καθ΄ης η αίτηση 1 με την συγκεκριμένη οντότητα. Σημειώνεται η παραδοχή του ευπαίδευτου συνηγόρου των Εναγόντων 1 και 2 - Αιτητών ότι οι Ενάγοντες δεν είναι συμβαλλόμενα μέρη στη συμφωνία πώλησης του ξενοδοχείου, σελίδα 11 της αγόρευσής του. Οι Ενάγοντες 1 και 2 - Αιτητές φαίνεται να έχουν κάνει προσωπική συμφωνία με τους Εναγόμενους 1-4 - Καθ΄ων η αίτηση, η οποία είναι ανεξάρτητη από την συμφωνία πώλησης και δεν προκύπτει ότι έχει συμπεριληφθεί μέσα στις υποχρεώσεις του ξενοδοχείου. Σύμφωνα με τη νομολογία, το υπόβαθρο γεγονότων, για να αποφασίσει το Δικαστήριο κατά πόσο αποκαλύπτεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και εάν υπάρχουν πιθανότητες επιτυχίας, τίθεται με τις ένορκες δηλώσεις όλων των εμπλεκομένων μερών. Τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, τα οποία είναι από κοινού αποδεκτά, δεν αποκαλύπτουν σύνδεση της εταιρείας Ronstrinville Ltd που αγόρασε το ξενοδοχείο, προς όφελος της οποίας κρατείται το προαναφερθέν ποσό στον λογαριασμό πελάτη, με την εταιρεία Desilu Group με την οποία οι Ενάγοντες 1 και 2 - Αιτητές έχουν συμφωνήσει για την αποπληρωμή των συγκεκριμένων ποσών. Στην απόφαση του δικαστή Slade J., στην Re Lord Cable (deceased) Garatt and Others v. Waters and Others [1976] 3 All E.R. 417, στη σελ. 430, εξηγείται ότι η προοπτική επιτυχίας δεν μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση μαρτυρίας. Διαβάζονται τα ακόλουθα: « Nevertheless, in my judgment it is still necessary for any plaintiff who is seeking interlocutory relief to adduce sufficiently precise factual evidence to satisfy the Court that he has a real prospect of succeeding in his claim for a permanent injunction at the trial. If the facts adduced by him in support of his motion do not by themselves suffice to satisfy the Court as to this, he cannot in my judgment expect it to assist him by inventing hypotheses of fact on which he might have a real prospect of success. For example, if he wishes the Court to grant him relief on the basis that another person has at all material times held certain assets as nominee for a third party, he must adduce sufficient factual evidence to show both the grounds on which such claim is made and that he has a real prospect of establishing that such assets are so held. Likewise, if he wishes the Court to grant him relief on the basis that certain trustees have in the past been acting in breach of trust, he must adduce factual evidence sufficient to show not only what acts or omissions are relied on but also that he has a real prospect of establishing that they constituted a breach of trust under the relevant system of law. ». Η συγκεκριμένη αγγλική υπόθεση υιοθετήθηκε και στην Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου (ανωτέρω). Στην προκείμενη περίπτωση, το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων οδηγεί στο εύλογο ερώτημα τι απέγιναν τα υπόλοιπα εκατομμύρια που καταβλήθηκαν στην Εναγόμενη 1 - Καθ΄ης η αίτηση. Εάν αυτά διανεμήθηκαν στους μετόχους της, τότε οι Ενάγοντες 1 και 2 - Αιτητές πρέπει να στρέψουν την προσοχή τους σ΄αυτούς και όχι στο ποσό που ειδικά καταγράφεται ότι κρατείται για λόγους συμμόρφωσης με τη συμφωνία από την αγοράστρια εταιρεία. Ως τέθηκαν τα γεγονότα δεν έχει αποκρυσταλλωθεί κατά πόσο η Εναγόμενη 1 - Καθ΄ης η αίτηση 1 δικαιούται οποιοδήποτε ποσό από αυτό που φυλάσσεται στον συγκεκριμένο λογαριασμό. Χωρίς να επιτρέπεται στο Δικαστήριο να προβεί σε οποιαδήποτε ευρήματα σε σχέση με τα γεγονότα, διαπιστώνει ότι υπάρχουν κενά στη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιόν του μέσω των ενόρκων δηλώσεων, που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι δεν πληρείται η πρώτη προϋπόθεση. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, επαναλαμβάνω ότι είναι αρκετό ο ενάγων να πείσει το Δικαστήριο ότι έχει κάποια σοβαρή πιθανότητα επιτυχίας. Ο ενάγων πρέπει να αναφέρεται σε γεγονότα που να πείθουν το Δικαστήριο ότι έχει πραγματική προοπτική επιτυχίας, η δε ικανοποίησή του εξαρτάται από τη συσχέτιση της νομικής θεμελίωσης της αξίωσης με την προσφερόμενη μαρτυρία, όπως αυτή εξάγεται σε αυτό το στάδιο από τις ένορκες δηλώσεις και τα δικόγραφα. Όπως υπεδείχθη στην Κωνσταντίνος Λόρδος κ.ά ν. Πέτρου Σιακόλα κ.ά., Πολ. Έφ. Ε143/2015, ημερ. 23/03/2017 «τηρουμένης της αρχής ότι το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία, οφείλει πάντως να προβεί σε κάποια αξιολόγηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης εκείνου του διαδίκου ο οποίος ζητά ενδιάμεση θεραπεία.». Στην υπόθεση Σεβαστού v. Σεβαστού
(2002)1 Α.Α.Δ. 1980, ελέχθη συναφώς ότι, «κάποια πρωταρχική, έστω, αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι αναγκαία για να μπορεί το δικαστήριο να συνεκτιμήσει την αποδεικτική δύναμη της κάθε πλευράς. Έστω στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σε αυτό το στάδιο.». Η πλευρά της εταιρείας Ronstrinville Ltd, μέσω της ένορκης δήλωσης που καταχώρησε προς υποστήριξη της ένστασης, ισχυρίζεται ότι το συγκεκριμένο ποσό της ανήκει μέχρι την αποπληρωμή όλων των ποσών που καταγράφονται στο Τεκμήριο 4 και του επισυνημμένου καταλόγου, καθώς και οποιωνδήποτε άλλων ποσών προκύψουν ως οφειλόμενα. Συνεπακόλουθα, η έλλειψη συσχέτισης δικαιώματος της Εναγόμενης 1 - Καθ΄ης η αίτηση στο συγκεκριμένο ποσό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν πληρείται ούτε η δεύτερη προϋπόθεση. Το συγκεκριμένο συμπέρασμα ενισχύεται και από το γεγονός ότι έχουν ληφθεί δικαστικές διαδικασίες στο Ηνωμένο Βασίλειο, σύμφωνα με τον Εναγόμενο 2 - Αιτητή, σε σχέση με την είσπραξη των συγκεκριμένων ποσών. Σύμφωνα με τη νομολογία, το Δικαστήριο δεν χρειάζεται αλλά ούτε και πρέπει να εξάξει οποιοδήποτε θετικό και/ή δεσμευτικό εύρημα ως προς τα συγκρουόμενα πραγματικά γεγονότα που περιστοιχίζουν τα πιο πάνω, απλώς να διαπιστώσει ότι οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 ικανοποιούνται. Αποφεύγεται η κατάληξη σε οποιοδήποτε τελικό συμπέρασμα ως προς το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο της υπόθεσης εφόσον σε μια τέτοια ενδιάμεση αίτηση τα ζητήματα που εγείρονται δεν αποφασίζονται τελεσίδικα. Η έρευνα του Δικαστηρίου θα πρέπει να σταματά εκεί όπου επιτρέπει τη διαπίστωση ύπαρξης ή ανυπαρξίας κάποιας προοπτικής επιτυχίας. Είναι αρκετό δε ο ενάγων/αιτητής, για στοιχειοθέτηση και των τριών προϋποθέσεων που θέτει το άρθρο 32
(1)του Ν.14/60, να παραθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το υπόβαθρο της μαρτυρίας η οποία θα χρειασθεί με σκοπό μόνο να δικαιολογήσει την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος. Τα όσα έχει επικαλεστεί η πλευρά των Εναγόντων 1 και 2 - Αιτητών στην ένορκη δήλωσή της που κατατέθηκε προς υποστήριξη της υπό εξέταση αίτησης, με το περιορισμένο βάρος που έχουν για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, δεν αποκαλύπτουν ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Θα εξεταστεί στη συνέχεια και το κατά πόσο συντρέχει η τρίτη προϋπόθεση του πιο πάνω άρθρου, δηλαδή, ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Όπως είναι πάγια νομολογημένο, η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 ικανοποιείται όχι μόνο όταν η επιδίκαση αποζημιώσεων δεν θα ήταν επαρκής θεραπεία, αλλά και στην περίπτωση όπου υπάρχει ο κίνδυνος να μην μπορέσει ο εναγόμενος να ικανοποιήσει απόφαση που, ενδεχομένως, ληφθεί εναντίον του. Όπως προκύπτει από τη σχετική νομολογία η αδυναμία ή η δυσκολία απονομής πλήρους δικαιοσύνης επεκτείνεται και στο στάδιο της εκτέλεσης. Αφορά δε την ύπαρξη περιουσιακών στοιχείων προς ικανοποίηση τυχόν μελλοντικής απόφασης υπέρ του ενάγοντα. Στην υπόθεση Ζεμενίδης ν. Ζεμενίδης (Αρ. 1)
(1992)1 Α.Α.Δ. 14 αποσαφηνίστηκε η δυνατότητα έκδοσης παρεμπίπτοντος διατάγματος σε σχέση με περιουσιακά στοιχεία που δεν αποτελούν αντικείμενο της αγωγής με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60. Το σχετικό κριτήριο είναι κατά πόσο, λαμβανομένου υπόψη του συνόλου της μαρτυρίας, υφίσταται βάσιμος κίνδυνος η απόφαση υπέρ του ενάγοντα να παραμείνει ανικανοποίητη. Οι νομολογιακές αρχές επαναβεβαιώνονται στην υπόθεση Loucas Panayiotou Estates Ltd κ.ά. ν. Hellenic Bank Public Company Ltd, Πολ. Εφ. Ε203/2013, ημερ. 11/09/2019, από την οποία και το ακόλουθο απόσπασμα: « Η τρίτη προϋπόθεση που πρέπει να πληρείται, σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, για να δικαιολογείται η έκδοση ενός ενδιάμεσου διατάγματος, αφορά στο κατά πόσο, χωρίς την έκδοση του, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη, στον αιτητή, σε μεταγενέστερο στάδιο, στην περίπτωση όπου αυτή, επιτύχει στις αξιώσεις του. Στην Κυρίσαββα κ.ά. ν. Κύζη
(2001)1 ΑΑΔ 1245 αναφέρθηκε ότι «η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη». (Βλ. επίσης Παπαστράτης ν. Πιερίδης
(1979)1 C.L.R. 231). Η πιο πάνω αντίκριση επαναλήφθηκε και στην υπόθεση Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd
(2011)1 A.A.Δ. 1848. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Highgate Primary School Ltd κ.ά. v. Στέλιου Φυλακτίδη κ.ά.
(2009)1(Α) Α.Α.Δ. 317, «η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ' αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των Αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι οι Εφεσείοντες μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που τους επιτρέπει να αποζημιώσουν τους Εφεσίβλητους σε περίπτωση επιτυχίας των Εφεσιβλήτων στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στους Εφεσίβλητους-Ενάγοντες, υπό την ευρύτερη έννοια». Η πιο πάνω νομολογία σαφώς προσδιορίζει ότι η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την υποκατάσταση της υλικής ζημιάς. Θα πρέπει, συνεπώς, να λαμβάνονται υπόψη και άλλα στοιχεία, περιλαμβανομένης της προστασίας των δικαιωμάτων των αιτητών. Το θέμα αυτό, βεβαίως, δεν εξετάζεται αορίστως, αλλά είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το περιεχόμενο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου και συμπεριλαμβάνονται μέσα στην ένορκη δήλωση, επί του προκειμένου, των εφεσειόντων.». Αυτό που επιζητούν οι Ενάγοντες - Αιτητές είναι να εμποδιστεί η Εναγόμενη - Καθ΄ης η αίτηση από το να εισπράξει το ποσό που είναι κατατεθειμένο στον ειδικό λογαριασμό από τον οποίο πληρώνονται διάφορα έξοδα που προκύπτουν σε σχέση με το ξενοδοχείο που αγοράστηκε και αφορούν μέρος της συμφωνίας πώλησης μεταξύ της εταιρείας Ronstrinville Ltd και της Εναγόμενης 1 - Καθ΄ης η αίτηση. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο ποσό που θα εισπράξει, αν εισπράξει, η Εναγόμενη 1 - Καθ΄ης η αίτηση δεν έχει αποκρυσταλλωθεί αφού θα μειωθεί σύμφωνα με τα τετραγωνικά για τα οποία θα εκδοθεί η άδεια πολεοδομίας, ως προβλέπεται στο Τεκμήριο 2 στην ένσταση. Το Δικαστήριο καταλήγει ότι τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα προκαλέσει μεγαλύτερη αδικία στα δικαιώματα της αγοράστριας εταιρείας, της Ronstrinville Ltd, αφού δεν θα μπορεί να ανταποκριθεί στην καταβολή των συμφωνημένων, σε Παράρτημα στην Σύμβαση Πώλησης, εξόδων. Οι Εναγόμενοι 1-4 - Καθ΄ων η αίτηση, οι οποίοι δεν έχουν αμφισβητήσει ότι υπάρχει η συγκεκριμένη οφειλή, δεν θα επηρεαστούν αφού σύμφωνα με την γραπτή συμφωνία έχουν συμφωνήσει να καταβάλουν τα οφειλόμενα ποσά από τα μερίσματα τους, παράγραφος Β
(4)(i) της Συμφωνίας 10/06/2021. Το ποσό στον ειδικό λογαριασμό, εκ πρώτης όψεως, δεν φαίνεται να έχει μετουσιωθεί σε μέρισμα. Σε περίπτωση επιτυχίας των Εναγόντων 1 και 2 - Αιτητών στην αγωγή, δεν έχει υποδειχθεί ότι η Εναγόμενη 1 - Καθ΄ης η αίτηση δεν θα έχει την οικονομική ευχέρεια που να της επιτρέπει να τους αποζημιώσει. Δεν έχει προσκομιστεί οποιοδήποτε στοιχείο που να καταδεικνύει ότι η Εναγόμενη 1 - Καθ΄ης η αίτηση είναι αφερέγγυα ή ότι οι Εναγόμενοι 2 - 4 Καθ΄ων η αίτηση είναι σε δεινή οικονομική κατάσταση. Δεν καταγράφηκαν συγκεκριμένοι ισχυρισμοί σε σχέση με το ποια θα είναι η ανεπανόρθωτη ζημιά των Εναγόντων 1 και 2 - Αιτητών στην περίπτωση που δεν εκδοθούν τα διατάγματα. Οπόταν δεν πληρείται ούτε αυτή η προϋπόθεση. Παρέλκει η εξέταση του θέματος του ισοζυγίου της ευχέρειας, κατά πόσο δηλαδή είναι δίκαιο ή κατάλληλο υπό τις περιστάσεις να εκδοθούν τα διατάγματα, αφού είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι δεν πληρείται καμιά από τις προαπαιτούμενες προϋποθέσεις. Όπως συνοψίζεται στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Εκδόσεις «Αρκτίνος» Λτδ κ.ά. ν. Λοϊζίδου Πολ. Εφ. 7/18 ημερ. 21/03/19: « Με δεδομένη την πλήρωση των τριών κριτηρίων του άρθρου 32
(1), υπεισέρχεται στην όλη εικόνα το ζήτημα της εξέτασης του πιο σημαντικού ίσως παράγοντα στην έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων, ήτοι, η ευρεία διακριτική εξουσία που δίδεται στο Δικαστήριο από το πιο πάνω άρθρο να εκδίδει διατάγματα στις περιπτώσεις όπου κρίνει ότι κάτι τέτοιο είναι «δίκαιον ή πρόσφορον».» Ως έχει επεξηγηθεί και δεν έχει αμφισβητηθεί, η έκδοση των διαταγμάτων που ζητούνται εναντίον της Εναγόμενης 1 εταιρείας - Καθ' ης η αίτηση ελλοχεύει κινδύνους που σε περίπτωση αποτυχίας της αγωγής δεν θα μπορεί να διορθωθεί η αδικία που θα προκύψει. Από την αντίπερα όχθη, οι Ενάγοντες - Αιτητές δεν έχουν καταδείξει την πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου στην ικανοποίηση απόφασης, η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ τους και εναντίον της Εναγόμενης 1 - Καθ΄ης η αίτηση, στην περίπτωση που δεν εκδοθούν τα διατάγματα αφού θα αποκρυσταλλωθεί το ποσό που θα καταβληθεί στην Εναγόμενη 1 - Καθ' ης η αίτηση. Υπό τις περιστάσεις και με δεδομένο ότι το Δικαστήριο δεν έχει ικανοποιηθεί από τους Ενάγοντες - Αιτητές ότι συντρέχουν σωρευτικά οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/1960, η αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της εταιρείας Ronstrinville Ltd και εναντίον των Εναγόντων 1 και 2 - Αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι άμεσα καταβλητέα. (Υπ.) .................... Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο