Limited Liability Company ''Antracite Trade'' ν. Χάρη Δημητρίου κ.α., Αρ. Αίτησης: 378/2017, 21/11/2023

(1)/

1. -και- Αναφορικά με τον περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει της Συμβάσεως) Νόμο121(I)/
2. -και- Αναφορικά με την Απόφαση που εκδόθηκε την 28.11.2016 στα πλαίσια της αστικής διαδικασίας υπ' αριθμό Α27‐15083/2016 που διεξήθχη και αποπερατώθηκε από το Περιφερειακό Διαιτητικό Δικαστήριο του Κεμέροβο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Μεταξύ: Limited Liability Company "Antracite Trade" Αιτήτριας -και- Alexander Filippovich Shchukin Καθ' ου η Αίτηση ΚΑΙ ΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡ. 29/03/2023 Αναφορικά με τον Κυρωτικό Νόμο της συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για Παροχή Νομικής Συνδρομής σε θέματα Αστικού και Ποινικού Δίκαιου, Νόμος 172

(1)/

1. -και- Αναφορικά με τον περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει της Συμβάσεως) Νόμο121(I)/
2. -και- Αναφορικά με την Απόφαση που εκδόθηκε την 28.11.2016 στα πλαίσια της αστικής διαδικασίας υπ' αριθμό Α27‐15083/2016 που διεξήθχη και αποπερατώθηκε από το Περιφερειακό Διαιτητικό Δικαστήριο του Κεμέροβο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Μεταξύ: Limited Liability Company ''Antracite Trade'' Αιτήτριας -και-
3. Χάρη Δημητρίου (Α.Δ.Τ. [ ]) από τη Λεμεσό και
4. Γρήγορη Σαββίδη (Α.Δ.Τ. [ ]) από τη Λάρνακα υπό την ιδιότητά τους, δυνάμει διατάγματος ημερ.05/09/2022, ως διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος Alexander Filippovich Shchukin, τέως από τη Ρωσία. Καθ' ων η Αίτηση. Ημερομηνία: 21 Νοεμβρίου 2023 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: κ. Γ. Χριστοδούλου μαζί με κα Μ. Κωνσταντίνου για Λ. Παπαφιλίππου & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. και κ. Χ. Γαλανό για Michael Kyprianou & Co LLC Για Καθ' ων η Αίτηση: κ. Κ. Αδαμίδης, κ. Α. Γαβριηλίδης, κα Χ. Πιερή και κ. Δ. Γιανακκού για κ.κ. Σκορδής Παπαπέτρου & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Αναφορικά με τις ενστάσεις των Καθ' ων η Αίτηση στην προτεινόμενη γραπτή κατάθεση του κ. Evgeny Zhilin) (α) Εισαγωγή και ιστορικό
5. Με την υπό κρίση Γενική Αίτηση τους («η Αίτηση») η Αιτήτρια εταιρεία, αλλοδαπή εταιρεία συσταθείσα στην Ρωσική Ομοσπονδία («η Αιτήτρια»), αιτείται αναγνώρισης και εγγραφής στα μητρώα του Πρωτοκολλητείου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας της απόφασης του Περιφερειακού Διαιτητικού Δικαστηρίου του Κεμερόβο της Ρωσικής Ομοσπονδίας, η οποία, ως αναφέρει εκδόθηκε στις 28.11.
6. Νομική βάση της Αίτησης αποτελεί η Συνθήκη Μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για Παροχή Νομικής Συνδρομής σε Θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου η οποία κυρώθηκε με τον Νόμο 172/1986 («η Συνθήκη»).
7. Η Αίτηση στηρίζεται στην ένορκη δήλωση της κας Γιάννας Μαρκαντώνη, αντιπροσώπου της Αιτήτριας («η ΕΔ Μαρκαντώνη») επί της οποίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 4, ως αναφέρει η ενόρκως δηλούσα, η εν λόγω ρωσική δικαστική απόφαση («το Τεκμήριο 4»). Η Αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση («η Ένσταση») η οποία στηρίζεται στην ένορκη δήλωση του κας Γ. Οικονόμου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων που εκπροσωπούν τον Καθ' ου η Αίτηση («η ΕΔ Οικονόμου»). Για σκοπούς ευχερέστερης αναφοράς η ΕΔ Μαρκαντώνη και η ΕΔ Οικονόμου θα αναφέρονται στο εξής σωρευτικά ως «οι Ένορκες Δηλώσεις». Εκκρεμούσης της διαδικασίας, στις 29.3.23 και εφόσον ο Καθ' ου η Αίτηση απεβίωσε, εκδόθηκε διάταγμα τροποποίησης του τίτλου της Αίτησης δια της αντικατάστασης του ονόματος του Καθ' ου η Αίτηση με τα ονόματα των νυν διαχειριστών της περιουσίας τους («οι Καθ' ων η Αίτηση»).
8. Η Αίτηση είναι ομολογουμένως από τις πιο παλαιές στο πρόγραμμα του Δικαστηρίου, η εκδίκαση της εκκρεμεί αρκετά χρόνια. Λίγα λόγια για το ιστορικό. Η παρούσα τέθηκε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου στις 5.7.
9. Μελετώντας τον δικαστικό φάκελο διεφάνη ότι τα μέρη συμφώνησαν όπως προσκομιστεί προφορική μαρτυρία στην παρούσα και εκδόθηκε προς τούτο σχετικό ruling, το οποίο δεσμεύει το παρόν Δικαστήριο. Σχετικά είναι τα πρακτικά ημερ. 19.12.19, 20.1.20 και 5.4.
11. Υπό το φως των πιο πάνω δεδομένων και έχοντας κατά νουν την παλαιότητα της υπό κρίση Αίτησης, το Δικαστήριο παραχώρησε οδηγίες για σύντομη εκδίκαση της Αίτησης. Προς τούτο όρισε την υπόθεση σε χρόνο που ο πρώτος μάρτυρας που θα επιχειρούσε να παρουσιάσει η Αιτήτρια, κ. Evgeny Zhilin, δικηγόρος της Αιτήτριας στη Ρωσία θα ήταν εφικτό να ταξιδέψει από τη Ρωσία στην Κύπρο για να παραχωρήσει προφορική μαρτυρία, ήτοι στις 31.10.
13. Κατά την 31.10.23, ο κ. Zhilin επιχείρησε να καταθέσει γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Οι συνήγοροι των Καθ' ων η Αίτηση παραχώρησαν στο Δικαστήριο γραπτό κείμενο στο οποίο εμπεριέχονται οι ενστάσεις τους στην κατάθεση της εν λόγω γραπτής δήλωσης, το οποίο σημειώθηκε ως Έγγραφο 'Α'. Οι συνήγοροι της Αιτήτριας παραχώρησαν γραπτό κείμενο με τις απαντήσεις τους στις εν λόγω ενστάσεις το οποίο σημειώθηκε ως Έγγραφο 'Β'. Δόθηκε η ευχέρεια στα μέρη να δευτερολογήσουν με περιορισμούς, κατόπιν σχετικού αιτήματος των συνηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση. Στις 1.11.23 και αφού τα μέρη εμφανίσθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου κατόπιν οδηγιών του, απεσύρθη το αίτημα των Αιτητών για κατάθεση της ως άνω προτεινόμενης γραπτής δήλωσης του κ. Zhilin. Τούτο ακολούθησε την επισήμανση του Δικαστηρίου δια το ότι στα πλαίσια αγορεύσεων των μερών περί της αποδεκτότητας της προτεινόμενης γραπτής του δήλωσης διεφάνη ότι τα μέρη εξέλαβαν ότι ο τρόπος απόδειξης των επίδικων γεγονότων θα μπορούσε να γίνει εν μέρει γραπτώς και εν μέρει προφορικώς, πράγμα που αντίκειτο στο προηγούμενο ruling του Δικαστηρίου για προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας, υπό το φως και του διαζευκτικού τρόπου προσκόμισης μαρτυρίας, ως ορίζει το άρθρο 5

(1)(ζ) του Νόμου 121(Ι)/2000 («η απόδειξη των γεγονότων δύναται να γίνει είτε με ένορκη δήλωση είτε με προφορική μαρτυρία».) Ως εκ τούτου, τα μέρη συμφώνησαν ότι ολόκληρη η μαρτυρία στην υπόθεση θα προσκομιστεί μέσω προφορικής μαρτυρίας μόνο, και όχι μέσω ενόρκων δηλώσεων, και η υπόθεση ορίστηκε εκ νέου για ακρόαση σήμερα, οπότε και υπάρχει νέο αίτημα για κατάθεση γραπτής δήλωσης του κ. Zhilin, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του.

1. Επιπλέον, για σκοπούς διάσωσης χρόνου, το Δικαστήριο ζήτησε από τα μέρη να ανταλλάξουν μεταξύ τους την προτεινόμενη μαρτυρία, τις ενστάσεις που θα υποβάλλονταν και τις απαντήσεις σε αυτές, κοινοποιώντας το σύνολο των πιο πάνω και στο Δικαστήριο ούτως ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να εκδώσει το ruling του για την αποδεκτότητα αυθημερόν. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι συμμορφώθηκαν πλήρως με τις οδηγίες του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο είχε την ευχέρεια να μελετήσει τα προαναφερθέντα έγγραφα πριν από τη σημερινή δικάσιμο. Τα μέρη έχουν παραδώσει κατά τη σημερινή δικάσιμο το γραπτό κείμενο των αγορεύσεων τους σε σχέση με την αποδεκτότητα της μαρτυρίας του κ. Zhilin και το υιοθέτησαν.
2. Έχοντας αποτιμήσει το κάθε τί που τέθηκε ενώπιον μου, στην πλήρη του έκταση, προχωρώ να εξετάσω την κάθε ένσταση των συνηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση χωριστά. (β) Οι προτεινόμενες παράγραφοι 4 μέχρι 6
3. Η Ένσταση των συνηγόρων σε σχέση με τις εν λόγω παραγράφους είναι ότι περιλαμβάνουν νέους ισχυρισμούς οι οποίοι, εν μέρει, είναι και άσχετοι με τα θέματα, εφόσον το μόνο που ενδιαφέρει είναι η διαμονή των διαδίκων κατά το χρόνο καταχώρησης της Αίτησης. Σε απάντηση, οι συνήγοροι των Καθ' ων η Αίτηση προβάλλουν, κατ' ουσίαν, ότι η εν λόγω προτεινόμενη μαρτυρία δεν αποτελεί τίποτε άλλο από μαρτυρία προς υποστήριξη ουσιωδών θέσεων που περιέχονται στην ΕΔ Μαρκαντώνη.
4. Αποτέλεσε κεντρικό άξονα της επιχειρηματολογίας των μερών ότι οι Ένορκες Δηλώσεις ενεργούν και ως δικόγραφα στην παρούσα διαδικασία. Τούτο, με βάση τον τρόπο με τον οποίο καθορίστηκε η διαδικασία με την προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας δεν μπορεί παρά να είναι ορθό (βλ. κατ' αναλογίαν Κ.Μ. και Ρ.Μ. ν. Αναφορικά με την Α.Μ.Κ. Πολ. Έφ. 436/12, 10.7.2012). Εξάλλου, στο ίδιο το άρθρο 5 αναφέρεται ρητώς ότι η αίτηση καταχωρείται συνοδευόμενη από ένορκη δήλωση, η δε ένσταση καταχωρείται επίσης συνοδευόμενη από ένορκη δήλωση στην οποία εμπεριέχονται τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση (βλ. άρθρο 5

(1)(α) και (δ)). Η απόδειξη των γεγονότων αυτών δύναται να γίνει είτε με ένορκη δήλωση είτε με προφορική μαρτυρία σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας (βλ. άρθρο 5

(1)(ζ)). Το λεκτικό αυτό κατά την κρίση του Δικαστηρίου καθιστά σαφές ότι η προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας δεν είναι χωρίς περιορισμούς, αλλά, πέραν των συνήθων κανόνων απόδειξης, θα πρέπει, επιπρόσθετα, η προφορική μαρτυρία να καλύπτεται από τους ουσιώδεις ισχυρισμούς γεγονότων που εμπεριέχονται στις αρχικές ένορκες δηλώσεις, εν προκειμένω, τις Ένορκες Δηλώσεις. Είναι εξάλλου στη βάση τούτων που, όπως αποδέχθηκαν αμφότερες οι πλευρές ενώπιον μου, καθορίζονται και τα επίδικα θέματα στην παρούσα διαδικασία.

1. Συνεπεία των πιο πάνω, το κατά πόσο προωθείται ένας «νέος» ισχυρισμός, ως οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Καθ' ων η Αίτηση προβάλλουν, κρίνεται με βάση το κριτήριο (test) εάν εμπεριέχεται σχετικός ουσιώδης ισχυρισμός γεγονότος επί της ΕΔ Μαρκαντώνη.
2. Έχοντας το πιο πάνω πλαίσιο κατά νουν, στην ΕΔ Μαρκαντώνη γίνεται σαφής αναφορά δια το ότι η Αιτήτρια έχει τόπο εργασίας και/ή διαμονή στην Κυπριακή Δημοκρατία δυνάμει των διατάξεων του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 (βλ. παρ. 5 και 11 της ΕΔ Μαρκαντώνη). Παραθέτει μάλιστα τα στοιχεία της διεύθυνσης του εν λόγω τόπου εργασίας της (βλ. παρ. 6 της ΕΔ Μαρκαντώνη). Οι αναφορές αυτές σαφώς έγιναν με απώτερο σκοπό την στοιχειοθέτηση των προϋποθέσεων του Νόμου και της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για Παροχή Νομικής Συνδρομής σε Θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου η οποία κυρώθηκε με τον Νόμο Ν.172/86 («η Συνθήκη»). Οι εν λόγω αναφορές ήσαν εκδήλως επαρκείς για σκοπούς παράθεσης των ουσιωδών γεγονότων και ειδοποίησης προς την άλλη πλευρά του πραγματικού υπόβαθρου επί του οποίου η Αιτήτρια στηρίζεται, ως επιμαρτυρείται και από το εκτενές της εμβέλειας των ενστάσεων που αφορούν ακριβώς το ζήτημα αυτό, ήτοι το ζήτημα της παρουσίας της Αιτήτριας στην Κυπριακή Δημοκρατία (βλ. λ.χ. σελίδες 1-3 της Ένστασης). Με τούτο ως δεδομένο η Αιτήτρια δεν έχει μόνο το δικαίωμα αλλά και το καθήκον να αποδείξει την υπόθεση της στο στάδιο προσκόμισης προφορικής μαρτυρίας στην υπόθεση, με αναφορά στα επίδικα θέματα, στη βάση και του τρόπου που καθορίστηκε η διαδικασία. Ειδικότερα, ανατρέχοντας στο περιεχόμενο της Ένστασης και της ΕΔ Οικονόμου, προκύπτει ότι η πλευρά των Καθ΄ ων η Αίτηση αμφισβητεί σθεναρά το κατά πόσο η Αιτήτρια έχει τόπο εργασιών ή δραστηριότητα στην Κύπρο. Συνεπώς, το ζήτημα αποτελεί αντικείμενο αμφισβήτησης και η Αιτήτρια έχει τόσο δικαίωμα όσο και καθήκον να προσαγάγει μαρτυρία προς τούτο. Είναι σε αυτό το πλαίσιο που ευλόγως εντάσσεται και η επιχειρούμενη αναφορά του κ. Zhilin δια το ότι σήμερα ο τόπος εργασιών τους μεταφέρθηκε σε άλλην επαρχία και, συναφώς, το ζήτημα αυτό δεν δύναται να θεωρηθεί ως άσχετο με τα επίδικα θέματα, σύμφωνα με τη σχετική εισήγηση των συνηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση.
3. Των πιο πάνω δοθέντων, το ζήτημα που αφορά τον λόγο που επέλεξε η Αιτήτρια να έχει, σύμφωνα με τη θέση της, τόπο εργασίας στην Κυπριακή Δημοκρατία δεν αποτελεί τίποτε άλλο παρά υποστηρικτικό της πρωταρχικής της θέσης ότι η ίδια έχει τόπο εργασιών στην Κύπρο. Η δε περικοπή που παραθέτουν οι συνήγοροι του Καθ' ων η Αίτηση από το Σύγγραμμα Palmer δεν διαφοροποιεί την πιο πάνω εικόνα ως ζήτημα αποδεκτότητας της μαρτυρίας. Η γραμμή της επιχειρηματολογίας αυτής και η συσχέτιση της ως άνω περικοπής με το ακριβές λεκτικό των προϋποθέσεων του Νόμου και της Συνθήκης, με αναφορά στα γεγονότα τα οποία ενδέχεται να αποδειχθούν, ευλόγως ανήκει, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων.
4. Δεν παραγνωρίζω την σημασία του εγερθέντος ζητήματος ως προς το ζήτημα της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου, πλην όμως τούτο θα αποφασιστεί στο τελικό στάδιο εφόσον ακουσθούν αμφότερες οι πλευρές ως προς το ζήτημα της «διαμονής» της Αιτήτριας στην Κύπρο, ως το άρθρο 27

(2)της Συνθήκης ορίζει. Έχω μελετήσει με προσοχή την απόφαση στην υπόθεση VTB Bank (Open Joint Stock Company) v. Alekseyevich κ.ά. Πολ. Έφ. 206/14, 12.6.2020, ECLI:CY:AD:2020:A188, στην οποία οι ευπαίδετοι συνήγοροι που έχουν παραπέμψει. Θεωρώ η εκεί περίπτωση διαφοροποιείται ως προς την εξής ουσιώδη πτυχή: Εκεί δεν υπήρχε καμία αναφορά στην αρχική ένορκη δήλωση δια διαμονής του εκεί αιτητή στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είναι υπό το πρίσμα που κρίθηκε ότι το Δικαστήριο δεν είχε δικαιοδοσία, εξ υπαρχής, να επιληφθεί της εκεί αιτήσεως. Ακόμα και ο τίτλος της Αίτησης ήταν τέτοιος που δεν παρέπεμψε σε οποιαδήποτε διαμονή ή παρουσία των Αιτητών στην Κύπρο. Για την κατάληξη μου αυτή αντλώ καθοδήγηση και από την πρωτόδικη απόφαση στην εκεί υπόθεση, στην οποία οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της Αιτήτριας με έχουν παραπέμψει (VTB Bank (Open Joint-Stock Company) ν. Taruta Sergey Alekseyevich Αρ. Αίτησης 378/14, 27.6.2014, υπό Τ.Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ, ως ήταν τότε). Λέχθηκε χαρακτηριστικά εκεί ότι: «Το πρόβλημα εν προκειμένω είναι ότι οι αιτητές δεν έχουν θέσει ενώπιον του δικαστηρίου κανένα ισχυρισμό γεγονότος ούτε καν μια γενική αναφορά πως η ενάγουσα εταιρεία έχει προσωρινή έστω διαμονή στην Κύπρο. Αντίθετα, όπως οι ίδιοι οι αιτητές έχουν παρουσιάσει τα πράγματα, εκείνο που προκύπτει είναι ότι δεν έχουν διαμονή στην Κύπρο. Αυτό δεν είναι υπόθεση ή εικασία, αλλά νομικό συμπέρασμα από τα στοιχεία που οι ίδιοι έχουν θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου.»

1. Παραθέτω δε αυτούσιο σχετικό απόσπασμα από την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου από το οποίο εκδήλως προκύπτει η έκταση των διαφορετικών περιστάσεων σε σχέση με την υπό κρίση περίπτωση (η έμφαση έχει προστεθεί): «Ούτε οι πρόνοιες του Νόμου ισχύουν ή είναι βοηθητικές προς την εφεσείουσα, εφόσον είναι αδιαμφισβήτητο ότι ούτε ο εφεσίβλητος έχει τη διαμονή του στη Δημοκρατία. Η δικαιοδοσία ενός Δικαστηρίου εξαντλείται σε συνάρτηση με τα δικόγραφα ή το περιεχόμενο των εγγράφων που υποστηρίζουν την προτεινόμενη θεραπεία, εν προκειμένω, την εγγραφή και εκτέλεση της Ρωσικής απόφασης. [.] Η εφεσείουσα δεν έχει δίκαιο ούτε ως προς το διαδικαστικό ζήτημα. Χωρίς αμφιβολία ήταν η ίδια που όφειλε να θέσει τα δεδομένα ως προς τη διαμονή της. Ιδιαιτέρως εφόσον η εφεσείουσα αιτήθηκε την έκδοση κατ΄ επείγον τρόπο δραστικών διαταγμάτων, με πρωταρχική τη δική της υποχρέωση να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα γεγονότα, μεταξύ άλλων, και αυτών που του προσέδιδαν δικαιοδοσία. Οι εκ των υστέρων προσπάθειες της εφεσείουσας να παρουσιαστεί ως έχουσα διαμονή και στη Δημοκρατία ορθά δεν έγιναν δεκτές πρωτοδίκως. Αυτό θα ισοδυναμούσε με αιτιολόγηση των εκδοθέντων διαταγμάτων με προσθήκη γεγονότων, ανεπίτρεπτη εξέλιξη σύμφωνα με πάγια νομολογία. Είναι δε ενδιαφέρον να καταγραφεί ότι εφόσον η εφεσείουσα διατείνετο ότι το Κυπριακό Δικαστήριο είχε αρμοδιότητα στη βάση του ότι είχε και αλλού εργασίες εκτός, δηλαδή, της Ρωσικής επικράτειας, παραμένει άξιον απορίας ο λόγος που δεν τέθηκε αυτή η ουσιώδης παράμετρος εξαρχής. Ιδιαιτέρως εφόσον η ίδια έθετε ζήτημα ότι ήταν δυνατόν να είχε, ως νομική οντότητα, διαμονή σε πέραν της μιας χώρας. Αν όμως είχαν πράγματι τέτοια πρόσθετη διαμονή στη Δημοκρατία γιατί δεν το εισήγαγαν από την αρχή και γιατί η εγγύηση, που δόθηκε προς έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων, προήλθε από την RCB Bank Ltd "by order and for the account of VTB Bank (Open Joint-Stock Company)", όπως αβίαστα αποκαλύπτεται από το περιεχόμενο του πρωτόδικου φακέλου. Το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν υπέπεσε σε οποιοδήποτε λάθος. Πράγματι το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών ότι υφίσταται έλλειψη δικαιοδοσίας είναι στους ώμους του εγείροντος το ζήτημα, αλλά εδώ τα πράγματα ομιλούσαν αφ΄ εαυτών. Ο τίτλος και η περιγραφή της εφεσείουσας ήταν αυτόδηλοι. Στην υποστηρικτική ένορκη δήλωση αναμενόταν τυχόν επεξήγηση ότι η εφεσείουσα δραστηριοποιείτο με κάποιο τρόπο και στη Δημοκρατία. Τέτοια δεδομένα δεν υπήρχαν και δεν ήταν ορθό να συμπληρωθούν εκ των υστέρων.»
2. Εν προκειμένω, η αναφορά της Αιτήτριας δια το ότι η ίδια διατηρεί τόπο εργασίας στην Κύπρο δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ευλόγως ως «εκ των υστέρων προσπάθεια». Ούτε πρόκειται για περίπτωση όπου τα πράγματα «ομιλούν αφ' εαυτών» με αναφορά στην Αίτηση της Αιτήτριας ή την ΕΔ Μαρκαντώνη. Επί του τίτλου της Αίτησης καθίσταται σαφές ότι η Αίτηση προωθείται από την Αιτήτρια «με εγκαθιδρυμένο τόπο εργασίας στην Κυπριακή Δημοκρατία.» Στην ΕΔ Μαρκαντώνη παρατίθενται οι ουσιώδεις ισχυρισμοί της Αιτήτριας προς τούτο. Συναφώς, δεν μπορεί να λεχθεί στο παρόν στάδιο ότι η παρούσα είναι περίπτωση όπου προκύπτει προδήλως ανυπαρξία της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου κατά τρόπο που να εκθεμελιώνει εξ υπαρχής τη νόμιμη ανάμειξη του Δικαστηρίου προς επίλυση της διαφοράς, όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην VTB BAnk. Ορθά λοιπόν οι συνήγοροι της Αιτήτριας προβάλλουν ότι η παρούσα διαφέρει από την εκεί περίπτωση και τα όσα συνεπώς εγείρονται ανήκουν στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων των μερών.
3. Ως εκ των πιο πάνω η σχετική ένσταση των συνηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση απορρίπτεται. (γ) Οι προτεινόμενες παράγραφοι 7 μέχρι 11
4. Με τις εν λόγω παραγράφους ο κ. Zhilin επιχειρεί, με αναφορά στο ρωσικό δίκαιο, να επεξηγήσει τον τρόπο και τον μηχανισμό με τον οποίο η Αιτήτρια διατηρεί τόπο εργασίας στην Κύπρο.
5. Προβάλλουν οι συνήγοροι των Καθ' ων η Αίτηση ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί είναι «νέοι ισχυρισμοί» που δεν προβάλλονται στην ΕΔ Μαρκαντώνη. Παραπέμπουν και σε αντιφατικούς ισχυρισμούς μεταξύ αυτών των προτεινόμενων θέσεων του κ. Zhilin επί των εν λόγω παραγράφων, επιχειρηματολογώντας ότι ο κ. Zhilin κωλύεται από του να επιχειρεί να ισχυριστεί ταυτόχρονα και τα δύο. Απαντώντας, οι συνήγοροι της Αιτήτριας προβάλλουν ότι η μαρτυρία που επιχειρείται να προσκομιστεί είναι σχετική ενόψει της σθεναρής ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση σε σχέση με ζητήματα του ρωσικού μητρώου, παραπέμποντας στις παραγράφους 2.2 - 2.
6. του Τεκμηρίου 9 που επισυνάπτεται επί της ΕΔ Οικονόμου.
7. Ανατρέχοντας επί του συνόλου της ένστασης, επαναλαμβάνω, προκύπτει ότι η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση ενίσταται σθεναρά στον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι έχει παρουσία στην Κυπριακή Δημοκρατία. Παραθέτουν προς τούτο σωρεία τεκμηρίων και γεγονότων. Με τούτο ως δεδομένο και με δεδομένη την πρωταρχική θέση της Αιτήτριας ότι η ίδια διατηρεί τόπο εργασίας στην Κύπρο, ούτως ώστε να ενεργοποιείται η δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων δυνάμει των προνοιών της Συνθήκης, τα όσα καταγράφονται επί των εν λόγω προτεινόμενων παραγράφων δεν μπορούν παρά να θεωρηθούν ως μαρτυρία υποστηρικτής του πρωταρχικού της αυτού ισχυρισμού. Σχετικά είναι και τα όσα έχω παραθέσει πιο πάνω. Σπεύδω να τονίσω ότι η αποδοχή ή η απόρριψη της ουσίας των εκεί προτεινόμενων ισχυρισμών του κ. Zhilin και κατά πόσο οι εν λόγω ισχυρισμοί του, εάν αποδειχθούν, δύνανται να ικανοποιήσουν τις προϋποθέσεις της Συνθήκης, άπτεται της τελικής κρίσης του Δικαστηρίου.
8. Σε ό,τι αφορά την θέση των συνηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση περί «κωλύματος» του μάρτυρα να αναφερθεί σε αντιφατικούς ισχυρισμούς, οι αντιφατικοί ισχυρισμοί ενός μάρτυρα, εάν κριθούν ως τέτοιοι, δεν αποτελεί ζήτημα αποδεκτότητας της μαρτυρίας του αλλά αξιολόγησης της αξιοπιστίας του.
9. Υπό το φως των πιο πάνω οι ενστάσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση ως προς τις προτεινόμενες παραγράφους 7 μέχρι 11 απορρίπτονται. (δ) Η προτεινόμενη παράγραφος 12
10. Με την προτεινόμενη παράγραφο 12 ο κ. Zhilin επιχειρεί να αναφέρει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση ήταν ένας Ρώσσος υπήκοος ο οποίος ήταν υπό κράτηση κατά το χρόνο του θανάτου του και υποκείμενος σε κατηγορίες για ποινικά αδικήματα. Προβάλλουν οι συνήγοροι των Καθ' ων η Αίτηση ότι οι αναφορές αυτές είναι παντελώς άσχετες με τα επίδικα θέματα, είναι σκανδαλώδεις και σκοπό έχουν την δημιουργία εντυπώσεων και προκατάληψης. Οι συνήγοροι της Αιτήτριας απαντούν ότι η μαρτυρία αυτή αφορά στην περιγραφή του αρχικού Καθ' ου η Αίτηση και των σημερινών Καθ' ων η Αίτηση και είναι απόλυτα σχετική.
11. Προς τούτο συγκλίνω με τις θέσεις των συνηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση. Πράγματι, δεν καταδείχθηκε οποιαδήποτε σχετικότητα ούτε εξειδικεύτηκε σε σχέση με πιο επίδικο θέμα επιχειρούνται να προσκομιστούν οι εν λόγω αναφορές. Ούτε και προκύπτει από τις προϋποθέσεις της Συνθήκης ότι τα θέματα αυτά δύνανται να συσχετιστούν με τις εν λόγω προϋποθέσεις καθ' οιονδήποτε τρόπο. Ως εκ τούτου, η ένσταση επιτυγχάνει και η προτεινόμενη παράγραφος 12 διαγράφεται. (ε) Οι προτεινόμενες παράγραφοι 17, 19 και 20
12. Με τις εν λόγω παραγράφους ο κ. Zhilin επιχειρεί να αναφερθεί σε ζητήματα που αφορούν στην τελεσιδικία της υπό κρίση ρωσικής απόφασης επεξηγώντας και το λόγο δια τον οποίο δεν κατέστη αναγκαία η προσκόμιση πιστοποίησης δια το ότι ο Καθ' ου η Αίτηση κλήθηκε στη διαδικασία, ήτοι ότι η ρωσική διαδικασία εγέρηθκε από τον ίδιο. Οι Καθ' ων η Αίτηση προβάλλουν ότι τα πιο πάνω αποτελούν νέους ισχυρισμούς αναφορικά με πιστοποιητικά που εκδίδονται παραπέμποντας προς τούτο στην Αναφορικά με την Besuno Ltd Πολ. Εφ. 269/09, 20.2.2014 και στην A. Groutas Co Ltd v. Πεπελάση

(1998)1 ΑΑΔ

2. Από την αντίπερα όχθη, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της Αιτήτριας προβάλλουν ότι η Groutas διακρίνεται από την παρούσα περίπτωση εφόσον η εκεί απόφαση εκδόθηκε πριν από την ψήφιση του Νόμου 121(Ι)/2000 και η διαδικασία που ακολουθείτο ήταν η καταχώρηση μονομερούς αίτησης στη βάση της οποίας εκδιδόταν διάταγμα αναγνώρισης και οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν δικαίωμα να ζητήσουν παραμερισμό της απόφασης της αναγνώρισης. Προς τούτο παραπέμπουν στην Udruzena Beogradska Banka v. Westcare Investments Inc

(1999)1 ΑΑΔ 124 και την πρωτόδικη αυθεντία στην υπόθεση Smagin v. Klaken Holdings Ltd κ.ά., Γενική Αίτηση με αρ. 601/17, 5.5.2020. Συνεχίζουν ότι, με δεδομένο το ότι το άρθρο 5

(1)(ζ) του Νόμου 121(Ι)/2000 προνοεί ότι απόδειξη γεγονότων δύναται να γίνει με προφορική μαρτυρία σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, συνάγεται ότι η λέξη «συνοδεύεται» θα πρέπει να κριθεί σε συνάρτηση με τον ουσιώδη χρόνο, που, εν προκειμένω, είναι ο χρόνος έκδοσης της απόφασης από το Δικαστήριο και όχι ο χρόνος καταχώρησης της Αίτησης για εγγραφή. Προς υποστήριξη της επιχειρηματολογίας τους παραπέμπουν στις Travelword Vacation Ltd v. Ironhold Estates Ltd, Αρ. Αίτησης 3/2007, 22.11.2007, Ironhold Estates Ltd T/A Henipa Hotel v. Travelworld Vacation Ltd

(2010)1 AAΔ 452, OAO Baltiyskiy Bank v. Artur Vladimirovich Kirilenko, Αρ. Αίτησης 1340/09, 12.4.2011, Robert Bosch Ανώνυμη Εμπορική Εταιρεία Ηλεκτρονικών και Ηλεκτρολογικών Προϊόντων ν. Minico House Ltd, Ευρωπαϊκός Εκτελεστός Τίτλος Αρ. 27/14, 11.1.2016, Magot Incorporation Ltd v. Vebeca Holdings Ltd κ.ά., Γεν. Αίτηση 8/15, 8.2.2016, MNV Zrt. v. Cratio Holdings Ltd Αρ. Αίτησης 325/15, 17.2.2016 και Svitlichnyi IP v. Public Joint Stock Company Commercial Bank "PRIVATBANK" Γεν. Αίτηση 391/18, 22.10.

2. Για το υπό κρίση ζήτημα δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά. Ανατρέχοντας με προσοχή στην προτεινόμενη μαρτυρία του κ. Zhilin σε σχέση με τις υπό κρίση παραγράφους, προκύπτει ότι ο κ. Zhilin επιχειρεί να καταδείξει το τελεσίδικο και εκτελεστό του Τεκμηρίου
3. Επιχειρεί περαιτέρω να επεξηγήσει για ποιον λόγο θα πρέπει να θεωρηθεί πως, στη βάση του ίδιου του Τεκμηρίου 4, ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 28 της Συνθήκης. Τα πιο πάνω ζητήματα, ως προκύπτει από το περιεχόμενο της ένστασης, είναι υπό αμφισβήτηση και επίδικα. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι από το περιεχόμενο της Ένστασης προκύπτει ότι τίποτε δεν είναι παραδεκτό ως προς την τήρηση των προϋποθέσεων της Συνθήκης. Ειδικότερα, χαρακτηριστική είναι η αναφορά της κας Οικονόμου στην παρ.6 της ΕΔ Οικονόμου, ότι «(γ)ια τους σκοπούς της παρούσας ενόρκου δηλώσεως περιορίζομαι στο να αναφέρω τα όσα αναφέρονται πιο κάτω σημειώνοντας ότι ο μη σχολιασμός κάποιων εκ των ισχυρισμών που προβάλλονται στην ΕΔ Μαρκαντώνη δεν υποδηλώνει και δεν πρέπει να εκληφθεί ότι υποδηλώνει παραδοχή των σχετικών ισχυρισμών είτε από πλευράς μου είτε από πλευράς του Καθ' ου η Αίτηση.»
4. Είναι στο πλαίσιο αυτό που ο κ. Zhilin φαίνεται να επικεντρώνει την προσπάθεια του να αναφερθεί στα όσα καταγράφει επί των προτεινόμενων παραγράφων 17, 19 και
5. Δεν φαίνεται να επιχειρεί στο παρόν στάδιο ο κ. Zhilin «να αντικαταστήσει» τα όσα υπάρχουν ήδη στην ένορκη του δήλωση, όπως ήταν η περίπτωση στην Groutas. Βεβαίως, το κατά πόσο με τη μαρτυρία του ο Μ1 θα επιχειρήσει να «αντικαταστήσει» το τί προκύπτει από τα έγγραφα που επισυνάπτονται προς υποστήριξη της Αίτησης, και τη σημασία της όποιας αυτής προσπάθειας του, θα απασχολήσει το Δικαστήριο στο τελικό στάδιο. Επί του παρόντος, δεν δύναται να εξαχθεί τέτοιο συμπέρασμα με δεδομένο και το πλαίσιο που τα μέρη ζήτησαν και συγκατατέθηκαν να καθοριστεί η παρούσα διαδικασία: επαναλαμβάνω, με την προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας για όλα τα ζητήματα που είναι υπό αμφισβήτηση. Επομένως, με δεδομένη την σθεναρή ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση ως προς το κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 28

(2), η εν λόγω μαρτυρία δεν μπορεί παρά να κριθεί σχετική. Η ένσταση απορρίπτεται. (ζ) Η προτεινόμενη παράγραφος 21 27. Με την προτεινόμενη παράγραφο 21 ο κ. Zhilin επιχειρεί να αναφερθεί σε διαδικασίες που επιχείρησε η σύζυγος του Καθ' ου η Αίτηση να εφεσιβάλει το Τεκμήριο 4, ως αναφέρει, ανεπιτυχώς. Οι συνήγοροι των Καθ' ων η Αίτηση προβάλλουν ότι η εν λόγω προτεινόμενη μαρτυρία είναι άσχετη με τα επίδικα ζητήματα και ότι απαρτίζεται από νέους ισχυρισμούς. Οι συνήγοροι της Αιτήτριας αναφέρουν ότι οι αναφορές αυτές περιέχονται για σκοπούς παράθεσης του ιστορικού πλην όμως εάν θεωρηθούν αχρείαστες ότι δεν υπάρχει ένσταση να διαγραφούν. Ανατρέχοντας με προσοχή στο περιεχόμενο, πράγματι δεν εντοπίζεται οποιαδήποτε σχετικότητα της εκεί προτεινόμενης μαρτυρίας με τα επίδικα θέματα εφόσον άπτονται ενεργειών ενός τρίτου προσώπου σε σχέση με το Τεκμήριο 4 αφού, κατά τη θέση του ίδιου του κ. Zhilin, η απόφαση κατέστη τελεσίδικη. Ως εκ τούτου, η σχετική ένσταση επιτυγχάνει και η εν λόγω παράγραφος διαγράφεται. (η) Η προτεινόμενη παράγραφος 22 28. Οι συνήγοροι των Καθ' ων η Αίτηση εγείρουν ένσταση και σε σχέση με την προτεινόμενη παράγραφο 22 για τους λόγους που αναλύουν στις σελ.12 - 14 της γραπτής τους αγόρευσης. 29. Με τις προτεινόμενες παραγράφους 22(

1. i)- (
2. iv)ο κ. Zhilin επιχειρεί να αναφερθεί στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 4 και να επεξηγήσει την εκεί σειρά πιστοποιήσεων. Οι εν λόγω παράγραφοι δεν δύνανται να διαγραφούν με δεδομένη την ιδιότητα που ο κ. Zhilin επιχειρεί να καταθέσει, ήτοι, ως εμπειρογνώμονας ρωσικού δικαίου. Υπό αυτή την ιδιότητα του, την οποία ξεκαθαρίζω ότι δεν αποφαίνομαι επί του παρόντος εάν έχει, ζήτημα το οποίο θα αποφασιστεί στο κατάλληλο στάδιο, επιχειρεί να αναφέρει ότι το Τεκμήριο 4 αποτελεί δεόντως πιστοποιημένο αντίγραφο δυνάμει του ρωσικού δικαίου. Επιχειρεί περαιτέρω να διευκρινίσει ότι το Τεκμήριο 4 αποτελεί ένα ενιαίο έγγραφο, παρέχοντας επεξηγήσεις ως προς τη σειρά των εκεί πιστοποιήσεων. 30. Η Αιτήτρια προς υποστήριξη της Αίτησης καταχώρησε εξ υπαρχής το Τεκμήριο 4. Με δεδομένη την ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση ότι αυτό ακριβώς το έγγραφο δεν πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 28

(1)της Συνθήκης, θέτοντας ζητήματα και για την ορθή πιστοποίηση του, το ζήτημα αυτό κατέστη επίδικο. Κατ' επέκταση, το εγχείρημα της Αιτήτριας να επεξηγήσει τις εκεί πιστοποιήσεις, μέσω του κ. Zhilin, δεν αποτελεί μόνο δικαίωμα αλλά και υποχρέωση της να το πράξει.

1. Υιοθέτηση τυχόν αντίθετης προσέγγισης θα απέληγε σε παραδοξότητα και ανισότητα των όπλων εφόσον ενώ θα επιτρεπόταν στους Καθ' ων η Αίτηση να αμφισβητούν σθεναρά το κατά πόσο υπάρχει πιστοποιημένο αντίγραφο της ρωσικής απόφασης ενώπιον του Δικαστηρίου, ως προβάλλουν μέσω της Ένστασης, με αναφορά στο λανθασμένο ή ανεπαρκές των εκεί φερόμενων πιστοποιήσεων, χωρίς όμως να παρέχεται η δυνατότητα στην Αιτήτρια να τοποθετηθεί επί ακριβώς του ίδιου σημείου σε σχέση με το συγκεκριμένο έγγραφο. Λαμβάνω στο πλαίσιο αυτό υπόψιν ότι η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση θα έχει την ευχέρεια να αντεξετάσει τον κ. Zhilin επί των σχετικών αναφορών του.
2. Δεν παραγνωρίζω τη θέση των συνηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση ότι οι σχετικές επιχειρούμενες αναφορές του Zhilin, είναι άσχετες με τα επίδικα θέματα εφόσον, ως επιχειρηματολογεί, το Δικαστήριο θα εφαρμόζει το κυπριακό δίκαιο ούτως ώστε να κρίνει κατά πόσο το Τεκμήριο 4 στην ΕΔ Μαρκαντώνη πληροί τις προϋποθέσεις του Άρθρου 28

(1)της Συνθήκης. Παραπέμπουν οι Καθ' ων η Αίτηση στην INTERSPUTNIK INTERNATIONAL ORGANIZATION OF SPACE COMMUNICATIONS (ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΙΝΤΕΡΣΠΟΥΤΝΙΚ) v. ALRENA INVESTMENTS LIMITED Πολ. Εφ. 298/13, 4.4.2017, ECLI:CY:AD:2017:A122 προς επίρρωση της θέσης τους αυτής όπου το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε, με αναφορά στο άρθρο IV και με παραπομπή σε σχετικό σύγγραμμα, ότι: «Προστίθεται ότι δεν περιέχονται στο ίδιο του άρθρο Άρθρο IV.1, οι προϋποθέσεις ενός εγκύρου 'authentication' ή 'certification'. Εναπόκειται στο αναγνωρίζον κράτος ή Δικαστήριο να εφαρμόσει τον οικείο νόμο στις περιπτώσεις αυτές.» 33. Ούτε και στην περίπτωση του άρθρου 28

(1)της Συνθήκης περιέχονται οι προϋποθέσεις μιας έγκυρης πιστοποίησης αντιγράφου. Χωρίς να αποφαίνομαι επί του εφαρμοστέου δικαίου επί του παρόντος, εφόσον το ζήτημα άπτεται της τελικής κρίσης του Δικαστηρίου, το γεγονός ότι δεν καταγράφονται επί του άρθρου 28

(1)οι προϋποθέσεις μιας έγκυρης πιστοποίησης, δεν καθιστά άσχετη την οποιαδήποτε αναφορά σε σχέση με ζητήματα ρωσικού δικαίου. Τούτο διότι το ζήτημα της «πιστοποίησης» αποτελεί, σε πρώτο χρόνο, θέμα γεγονότος. Το κατά πόσο ένα αντίγραφο μίας απόφασης έχει πιστοποιηθεί ως ορθό αντίγραφο δυνάμει του νόμου και της διαδικασίας που είναι διαθέσιμη στο αλλοδαπό Δικαστήριο δεν μπορεί παρά να τείνει να υποστηρίξει (χωρίς να καθορίζει) το ζήτημα του κατά πόσο υπάρχει πιστοποίηση, ως ζήτημα γεγονότος, καθιστώντας μαρτυρία προς τούτο σχετική. Η αναφορά στην INTERSPUTNIK περί «οικείου νόμου» δεν δύναται ευλόγως να θεωρηθεί ότι απαγορεύει στο παρόν Δικαστήριο να ακούσει μαρτυρία ως προς το γεγονός της πιστοποίησης μιας ρωσικής απόφασης δυνάμει της διαδικασίας και των νόμων της χώρας στην οποία, σύμφωνα με τη θέση της Αιτήτριας, εκδόθηκε, προς ικανοποίηση των προϋποθέσεων του άρθρου 28

(1)της Συνθήκης. 34. Ούτε και ο λόγος της Groutas δύναται να οδηγήσει στην πιο πάνω κατάληξη. Στην Groutas ο εκεί μάρτυρας επιχείρησε να αναφέρει ότι το αντίγραφο που συνήφθη επί της αρχικής αίτησης είναι επικυρωμένο σε αντίθετη με το τί παρουσιαζόταν επί του κειμένου της εκεί συνημμένης απόφασης. Είναι για τον λόγο αυτό που η μαρτυρία του θεωρήθηκε ότι δεν θα μπορούσε, όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε, «να αντικαταστήσει» το γεγονός ότι τέτοια επικύρωση δεν πρόκυπτε από το ίδιο το έγγραφο. Εν προκειμένω, η προτεινόμενη μαρτυρία του κ. Zhilin αφορά σε επεξήγηση των πιστοποιήσεων και σφραγίδων που ήδη παρουσιάζονται επί του Τεκμηρίου 4. Βεβαίως, το κατά πόσο με τη μαρτυρία του ο κ. Zhilin θα επιχειρήσει να «αντικαταστήσει» το τί προκύπτει από τα έγγραφα που επισυνάπτονται προς υποστήριξη της Αίτησης θα απασχολήσει, επαναλαμβάνω, το Δικαστήριο στο κατάλληλο στάδιο. 35. Κατά συνέπεια, οι ενστάσεις των συνηγόρων Καθ' ων η Αίτηση σε σχέση με τις προτεινόμενες παραγράφους 22(

1. i)- (
2. iv)απορρίπτονται. 36. Αυτό το οποίο δεν δύναται να γίνει αποδεκτό ως μαρτυρία από τον κ. Zhilin υπό το φως της ιδιότητας που επιχειρείται να καταθέσει, είναι η αναφορά του επί της προτεινόμενης παραγράφου 22(
3. v)για τον λόγο ότι επιχειρείται να ερμηνευθεί το άρθρο 15 της Συνθήκης, ήτοι να υπεισέλθει σε ζήτημα που άπτεπται αποκλειστικά της τελικής κρίσης του Δικαστηρίου (βλ. VTB BANK (OPEN JOINT-STOCK COMPANY ν ALEKSEYEVICH κ.ά. Πολ. Έφ. 206/2014, 12.6.2020). Συναφώς, οι εκεί αναφορές του ανήκουν στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων των μερών. Δεν μου διαφεύγει η θέση των συνηγόρων της Αιτήτριας ότι αντίστοιχες αναφορές για σκοπούς ερμηνείας διεθνών συμβάσεων εμπεριέχονται και στην ΕΔ Οικονόμου. Τούτο όμως δεν καθιστά την υπό κρίση μαρτυρία αποδεχτή ούτε βεβαίως και έχει κριθεί ότι η αντίστοιχη προσπάθεια των Καθ' ων η Αίτηση, εάν υπάρχει, είναι αποδεκτή. Η ένσταση επιτυγχάνει σε σχέση με την παράγραφο αυτή και η σχετική προτεινόμενη παράγραφος 22(
4. v)διαγράφεται. 37. Σε ό,τι αφορά την υποπαράγραφο (vi), της παραγράφου 22, η πρώτη πρόταση αφορά σαφώς επιχειρηματολογία που ανήκει στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων με αναφορά στις πρόνοιες της Συνθήκες και ως εκ τούτου, δεν δύναται να γίνει αποδεκτή. Σε ό,τι αφορά το υπόλοιπο σκέλος, τα ζητήματα που εκεί αναφέρονται αφορούν ζητήματα ρωσικού δικαίου ως προς την πιστοποίηση του Τεκμηρίου 4 και για τους λόγους που έχω εκθέσει ανωτέρω, δεν δύνανται να διαγραφούν. Ως εκ τούτου, η ένσταση των συνηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση επιτυγχάνει σε σχέση με την πρώτη πρόταση της εν λόγω υποπαραγράφου, η οποία και διαγράφεται. Σε σχέση με το υπόλοιπο σκέλος της εν λόγω υποπαραγράφου, η ένσταση απορρίπτεται. 38. Σε ό,τι αφορά την προτεινόμενη παράγραφο 22(vii) εκεί επιχειρείται να καταδειχθεί η διαδικασία φύλαξης μιας πρωτότυπης ρωσικής απόφασης και επιχειρούνται να προβληθούν συγκεκριμένοι λόγοι δια το ότι το Τεκμήριο 4 δεν έχρηζε περαιτέρω πιστοποίησης. Με δεδομένο το εύρος των ενστάσεων των Καθ' ων η Αίτηση ως προς το νομότυπο της απόφασης που επιχειρείται να εγγραφεί, τούτο κατέστη ένα από τα κυριότερα επίδικα θέματα στην υπόθεση. Συναφώς, δεν κρίνω στο στάδιο αυτό ότι οι επιχειρούμενες αναφορές θα πρέπει να αποκλειστούν από τη μαρτυρία. Τούτο βεβαίως δεν αλλοιώνουν καθ' οιονδήποτε τρόπο τα καθήκοντα ενός αιτητή ο οποίος επιχειρεί να εγγράφει αλλοδαπή απόφαση δυνάμει της Συνθήκης, ζήτημα που θα εξεταστεί και θα αξιολογηθεί στο τελικό στάδιο. Η ένσταση απορρίπτεται. (θ) Η Προτεινόμενη Παράγραφος 22 (viii) και 23 39. Με τις προτεινόμενες παραγράφους 22(viii) και 23 επιχειρείται να αναφερθεί ότι ο Καθ' ου η Αίτηση και ο συνήγορος του γνωρίζαν για την ρωσική ηλεκτρονική πλατφόρμα όπου αναρτούνται οι εμπορικές αποφάσεις καθώς και το γεγονός ότι ο συνήγορος του Καθ' ου η Αίτηση ήταν πλήρως ενήμερος για την έκδοση της υπό κρίση ρωσικής απόφασης. Οι εν λόγω αναφορές δεν προκύπτει να σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και τυχόν αποδοχή τους θα οδηγούσε σε συζήτηση παρεμφερών θεμάτων προκαλώντας κατά τούτο τον τρόπο αχρείαστα έξοδα και ταλαιπωρία. Ειδικότερα, το εάν οι Καθ' ων η Αίτηση ή ο Καθ' ου η Αίτηση ή ο συνήγορος του γνώριζε ή δεν εγνώριζε ή άλλως πως βασίσθηκε στο Τεκμήριο 4 δεν φαίνεται να υπέχει οιαδήποτε σχετικότητα σε σχέση με τα επίδικα θέματα, ήτοι, το κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις της Συνθήκης. Η ένσταση επιτυγχάνει και οι προτεινόμενες παράγραφοι 22(viii) και 23 διαγράφονται. (ι) Η προτεινόμενη παράγραφος 24 40. Με την προτεινόμενη παράγραφο 24 η Αιτήτρια επιχειρεί να παρουσιάσει επιπλέον πιστοποιημένο αντίγραφο της ρωσικής απόφασης της οποίας αιτούνται εγγραφή (Τεκμήριο 4). 41. Η εν λόγω προσπάθεια τους συναντά την σθεναρή ένσταση των συνηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση οι οποίοι προβάλλουν τα εξής: (α) Ενόψει της προτεινόμενης παραγράφου 22 της γραπτής δήλωσης του κ. Zhilin ο οποίος επιχειρεί να ισχυριστεί ότι φωτοαντίγραφο που επισυνάπτεται στην ΕΔ Μαρκαντώνη ως μέρος του Τεκμηρίου 4 αποτελεί δεόντως πιστοποιημένο αντίγραφο της φερόμενης Ρωσικής απόφασης, η Αιτήτρια κωλύεται να προβάλλει ότι είναι αναγκαίο ή επιτρεπτό στο στάδιο αυτό ενώπιον του Δικαστηρίου να παρουσιάσει περαιτέρω φερόμενο πιστοποιημένο αντίγραφο. (β) Η Αιτήτρια δεν δικαιούνται να καταθέσει στο στάδιο αυτό τέτοιο αντίγραφο. Όφειλε να πράξει τούτο κατά το στάδιο υποβολής της Αίτησης, ως προκύπτει από την επιτακτική πρόνοια του άρθρου 28 της Συνθήκης. 42. Σε ό,τι αφορά το δεύτερο σκέλος της ένστασης τους παραπέμπουν: (α) Στις επιτακτικές διατάξεις του άρθρου 28 της Συνθήκης η οποία, ως αναφέρουν, υπερισχύει των διατάξεων του Ν. 121(Ι)/2000, ο οποίος δεν προσθέτει οτιδήποτε στο ουσιαστικό δίκαιο. Προς υποστήριξη της θέσης τους παραπέμπουν στις αποφάσεις Alekseyevich, Doris Bauer v. Καραπατάκη

(2007)1 ΑΑΔ 503 και Μονογονιός ν. Μονογονιού Πολ. Έφ. 17/2016, 22.2.2018, ECLI:CY:DOD:2018:2. (β) Στον ορισμό των λέξεων "shall be accompanied by" που εμπεριέχονται στο άρθρο 28 της Συνθήκης με αναφορά σε αγγλικά λεξικά. (γ) Στην Αναφορικά με την Εταιρεία BESUNO LTD

(2014)1 ΑΑΔ 427 δια το ότι οι διεθνείς συμβάσεις που αναφέρονται σε διαδικασίες εκτέλεσης αποφάσεων άλλης χώρας στο έδαφος τρίτης, πρέπει να ερμηνεύονται αυστηρά. Προς τούτο παραπέμπουν και στην BRISTOL BUSINESS CORPORATION ν. BESUNO LIMITED

(2011)1 ΑΑΔ 934 για τον ίδιο σκοπό. (δ) Στην πρωτόδικη απόφαση της Έντιμης Δ. Μιχαηλίδου (Π.Ε.Δ., ως ήταν τότε) στην Intersputnik I.O.S.C. v. Planetsky (CY) Ltd, Αρ. Αίτησης 19/12, 16.10.12 δια της οποίας απορρίφθηκε αίτημα για συμπληρωματική ένορκη δήλωση προκειμένου να παρουσιαστούν, μεταξύ άλλων, το πρωτότυπο της σχετικής διαιτητικής απόφασης. Κατ΄ ίδιο πλέγμα παραπέμπουν και στην πρωτόδικη απόφαση του Έντιμου Ν. Σάντη (Π.Ε.Δ., ως ήταν τότε) στην J.S.C. Bank of Moscow v. Mamico Ltd, Αρ. Αίτησης 331/14, 30.12.2015. (ε) Στο γεγονός ότι, ως αναφέρουν, η Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση διαμορφώθηκε με αναφορά στο φερόμενο αντίγραφο της ρωσικής απόφασης που επισυνάπτεται στην ΕΔ Μαρκαντώνη, ως μέρος του Τεκμηρίου 4 και στο οποίο η Αιτήτρια επέλεξε να βασίσει την Αίτηση. Η Ένσταση καταχωρήθηκε, αναφέρουν, σε αρμονία με τα όσα το άρθρο 5

(1)(ε) του Ν. 121(Ι)/2000 προνοεί, ήτοι ότι, «οι λόγοι επί των οποίων ο Καθ' ου η Αίτηση δύναται να στηρίξει την ένσταση του περιορίζονται στο θέμα της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου ή στην αποδεδειγμένη ικανοποίηση της απόφασης και στην ύπαρξη των προϋποθέσεων που αναφέρονται στη συνθήκη σχετικά με την εφαρμογή της.» Εάν επιτραπεί στην Αιτήτρια να παρουσιάσει σε αυτό το στάδιο και μετά την καταχώρηση της Ένστασης περαιτέρω φερόμενο πιστοποιημένο αντίγραφο και ελληνική μετάφραση αυτής, οι Καθ' ων η Αίτηση, προβάλλουν, θα αποστερηθούν του δικαιώματος τους να εγείρουν λόγους ένστασης αναφορικά με τα έγγραφα αυτά και να αμφισβητήσουν την ικανοποίηση των προϋποθέσεων που αναφέρονται στην Συνθήκη, αφού, σύμφωνα με το άρθρο 5

(1)(ε) του Νόμου, η αμφισβήτηση αυτή θα πρέπει να αναδύεται μέσα από την ίδια την ένσταση. 43. Από την αντίπερα όχθη, η πλευρά της Αιτήτριας προβάλλει ότι: (α) Η Αιτήτρια έχει δικαίωμα να προσαγάγει προφορική μαρτυρία, περιλαμβανομένης και του νέου πιστού αντίγραφου της ρωσικής απόφασης, προς αντίκρουση των ισχυρισμών των Καθ' ων η Αίτηση. Προς τούτο, παραπέμπουν στις Travelword Vacation Ltd v. Ironhold Estates Ltd, Αρ. Αίτησης 3/2007, 22.11.2007, Ironhold Estates Ltd T/A Henipa Hotel v. Travelworld Vacation Ltd

(2010)1 AAΔ 452, OAO Baltiyskiy Bank v. Artur Vladimirovich Kirilenko, Αρ. Αίτησης 1340/09, 12.4.2011, Robert Bosch Ανώνυμη Εμπορική Εταιρεία Ηλεκτρονικών και Ηλεκτρολογικών Προϊόντων ν. Minico House Ltd, Ευρωπαϊκός Εκτελεστός Τίτλος Αρ. 27/14, 11.1.2016, Magot Incorporation Ltd v. Vebeca Holdings Ltd κ.ά., Γεν. Αίτηση 8/15, 8.2.2016, MNV Zrt. v. Cratio Holdings Ltd Αρ. Αίτησης 325/15, 17.2.2016 και Svitlichnyi IP v. Public Joint Stock Company Commercial Bank "PRIVATBANK" Γεν. Αίτηση 391/18, 22.10.2020. (β) Ότι η λέξη «συνοδεύεται» θα πρέπει να κριθεί σε συνάρτηση με το ποιος είναι, όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν, ο «ουσιώδης χρόνος.» Προβάλλουν ειδικότερα ότι, η A. Groutas Co Ltd v. Πεπελάση

(1998)1 ΑΑΔ 1675 εκδόθηκε στην βάση άλλου νομικού πλαισίου και πριν από την ψήφιση του Ν.121(Ι)/2000. Η διαδικασία που ακολουθείτο ήταν η καταχώρηση μονομερούς αίτησης στη βάση της οποίας εκδιδόταν διάταγμα αναγνώρισης και οι Καθ' ων η Αίτησης είχαν δικαίωμα να ζητήσουν παραμερισμό της απόφασης, παραπέμποντας στην Beogradska Banka v. Westcare Investments Inc

(1999)1 ΑΑΔ 124. Στην Groutas, λέγουν, ότι ο «ουσιώδης χρόνος» με βάση τα πιο πάνω δεδομένα ήταν ο χρόνος καταχώρησης της Αίτησης. Λέγουν ότι ο «ουσιώδης χρόνος» μετά την ψήφιση του Ν. 121(Ι)/2000, οπότε και δύναται να προσκομιστεί προφορική μαρτυρία, θα πρέπει να θεωρείται ότι είναι ο χρόνος έκδοσης της απόφασης του Δικαστηρίου. (γ) Ότι η κατ' ισχυρισμόν παράλειψη των Αιτητών να παρουσιάσουν πιστό αντίγραφο της απόφασης μπορεί να θεραπευτεί. (δ) Η ανάγκη για έγκυρη πιστοποίηση προκύπτει ούτως ώστε να διασφαλίζεται ότι τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου η πραγματική απόφαση του αλλοδαπού Δικαστηρίου την οποία καλείται να αναγνωρίσει, εγγράψει και εκτελέσει εντός του εδάφους της Δημοκρατίας. Το περιεχόμενο και η ύπαρξη της ρωσικής απόφασης δεν έχει αμφισβητηθεί σε καμία περίπτωση. Παραπέμπουν προς τούτο στην Nimegan Trading Ltd v. Wigram Inc

(2009)1 ΑΑΔ 825 και Lombart - Knight and another v. Rainstorm Pictures Inc [2014] EWCA Civ

2. Σε ό,τι αφορά το πρώτο σκέλος της ένστασης σχετικά είναι τα όσα έχω παραθέσει στην παρ. 19 πιο πάνω.
3. Σε ό,τι αφορά το δεύτερο σκέλος της ένστασης συγκλίνω με τις θέσεις των συνηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση για τους λόγους που παραθέτω αμέσως πιο κάτω.
4. Ανατρέχοντας στο περιεχόμενο της Συνθήκης προκύπτει ότι το Άρθρο 28

(1)δημιουργεί επιτακτική υποχρέωση στον αιτητή όπως η αίτηση του για εγγραφή αλλοδαπής απόφασης συνοδεύεται, μεταξύ άλλων, και από το πρωτότυπο ή το πιστοποιημένο αντίγραφο της απόφασης. Στο Ελληνικό κείμενο χρησιμοποιούνται οι λέξεις «θα πρέπει να συνοδεύεται». Στο Αγγλικό κείμενο χρησιμοποιείται η φράση "shall be accompanied by." 47. Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην Alekseyevich (η έμφαση έχει προστεθεί): «Η γραμματική ερμηνεία κάθε νόμου περιλαμβανομένης και μιας διμερούς ή πολυμερούς σύμβασης είναι η πρωταρχική ερμηνεία που χρησιμοποιείται και αποτελεί στην ουσία τον χρυσό κανόνα ερμηνείας των νομοθετημάτων. Σύμφωνα με αυτή τη γραμματική ερμηνεία αποδίδεται στο νομοθετικό κείμενο η αυθεντική ερμηνεία που το Δικαστήριο θεωρεί ότι αναδύεται από το λεκτικό που χρησιμοποιήθηκε ως η αντικειμενική θεώρηση του πράγματος ανεξάρτητα από την όποια υποκειμενική πρόθεση του νομοθέτη. Αυτό ισχύει και στη βάση του Άρθρου 31

(1)της Σύμβασης της Βιέννης περί του Δικαίου των Συνθηκών του 1969, στην οποία αναφέρθηκαν αμφότεροι οι διάδικοι, σύμφωνα με το οποίο μια σύμβαση πρέπει να ερμηνεύεται καλή τη πίστει και σύμφωνα με τη συνήθη έννοια που πρέπει να αποδίδεται στους όρους που χρησιμοποιεί η σύμβαση, έχοντας υπόψη το αντικείμενο και το σκοπό της. Μόνο εάν υφίσταται λόγος μπορεί να προσφύγει κάποιος και στα συμπληρωματικά μέσα ερμηνείας, όπως προνοείται στο Άρθρο 32.» 48. Κατ' εφαρμογή της γραμματικής ερμηνείας του επίμαχου άρθρου, δεν εντοπίζεται οποιαδήποτε δυσκολία στην ερμηνεία της πιο πάνω πρόνοιας. Χρησιμοποιούνται οι λέξεις «θα πρέπει» και "shall" και «συνοδεύεται» για να καταδείξουν τις λιτές και σαφείς υποχρεώσεις ενός Αιτητής ο οποίος αιτείται εγγραφή μιας αλλοδαπής απόφασης στη βάση των προνοιών της Συνθήκης. Από την γραμματική και συνήθη έννοια προκύπτει ότι ο κάθε Αιτητής θα πρέπει με την αίτηση του να υποβάλλει και τα αναφερόμενα στο άρθρο 28 της Συνθήκης έγγραφα. Δεν αφήνει ο νομοθέτης οποιαδήποτε διακριτική ευχέρεια προς τούτο ή περιθώριο προς οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία (βλ. κατ' αναλογίαν Bristol Business Corporation v. Besuno Limited

(2011)1 ΑΑΔ 934). 49. Με όλο το σέβας, δεν δύναμαι να υιοθετήσω την προσέγγιση των Αιτητών ότι επειδή ο Νόμος 121(Ι)/2000 παραχωρεί την ευχέρεια για διεξαγωγή της διαδικασίας με προφορική μαρτυρία, θα πρέπει να θεωρηθεί ότι έχουν την ευχέρεια να παρουσιάσουν νέο πιστοποιημένο αντίγραφο της απόφασης πέραν αυτού που συνοδεύει την Κυρίως Αίτηση, προς αντίκρουση της ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση. Έχει κατ' επανάληψη λεχθεί ότι ο Νόμος 121(Ι)/2000 διέπει τη διαδικασία και όχι την ουσία. Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην Doris Bauer v. Καραπατάκη

(2007)1 ΑΑΔ 503: «Ο Ν.121(Ι)/00 δεν προσθέτει στο ουσιαστικό δίκαιο. Εξαντλείται στην ακολουθητέα διαδικασία, με δοσμένη την κατά τον τρόπο που εξειδικεύει ύπαρξη υποχρέωσης αναγνώρισης και εγγραφής.»

1. Σχετική είναι και η Μονογονιός ν. Μονογονιός Πολ. Έφ. 17/2016, 22.2.2018, ECLI:CY:DOD:2018:
2. Όπως επίσης χαρακτηριστικά λέχθηκε από το Ανώτατο Δικαστηρίου στην Alekseyevich, ο Νόμος 121(Ι)/2000 δεν διαφοροποιεί ή επεκτείνει τις πρόνοιες της Συνθήκης, παρατηρώντας δε ότι η Συνθήκη δεν αναφέρεται καν στον ίδιο το Νόμο 121(Ι)/
4. Πρόσθετα, έχω κατά νουν, όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην Αναφορικά με την Εταιρεία Besuno Ltd

(2014)1 ΑΑΔ 427 (υπό Λιάτσο, Δ.) δια το ότι: «Οι διεθνείς συμβάσεις που αναφέρονται σε διαδικασίες εκτέλεσης αποφάσεων άλλης χώρας στο έδαφος τρίτης, πρέπει να ερμηνεύονται αυστηρά. Αυστηρή είναι και η προσέγγιση στην ικανοποίηση των προαπαιτούμενων για αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση αλλοδαπής απόφασης. Προβάλλει επιτακτική η ανάγκη τήρησης όλων των τύπων [.].»

1. Κατ' ίδιο πλέγμα στην INTERSPUTNIK INTERNATIONAL ORGANIZATION OF SPACE COMMUNICATIONS (ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΙΝΤΕΡΣΠΟΥΤΝΙΚ) ν. ALRENA INVESTMENTS LIMITED Πολ. Έφ. 298/13, 4.4.2017, ECLI:CY:AD:2017:A122, ότι: «Οι Διεθνείς Συμβάσεις ερμηνεύονται αυστηρά, εφόσον ενσωματώνονται στην Κυπριακή έννομη τάξη, με δεδομένο ότι αναφέρονται σε διαδικασίες εκτέλεσης σε τρίτη χώρα αποφάσεων που εκδίδονται στο έδαφος άλλης χώρας.»
2. Στην Bristol Business Corporation v. Besuno Ltd

(2011)1 ΑΑΔ 934 λέχθηκε ότι: «[.] οι προϋποθέσεις που τίθενται και υιοθετούνται από τη Διεθνή σύμβαση δια να αναγνωρισθεί μια αλλοδαπή απόφαση πρέπει να ικανοποιούνται αυστηρά και κατά γράμμα.» 54. Συναφώς, προκύπτει ότι οι υποχρεώσεις ενός Αιτητή οι οποίες καθορίζονται στο πλαίσιο της Συνθήκης παραμένουν αναλλοίωτες. Ναι μεν οι Αιτητές θα πρέπει να δικογραφούν το σύνολο των ουσιωδών γεγονότων που στηρίζουν το αίτημα τους και δικαιούνται να προσαγάγουν προφορική μαρτυρία προς απόδειξη τους, τούτο όμως δεν αμβλύνει, ούτε επιδρά στην, ούτε και συσχετίζεται με την ανεξάρτητη υποχρέωση τους να συμμορφώνονται επιπρόσθετα με το άρθρο 28

(1)της Συνθήκης. Το ότι έχουν δικαίωμα να προσκομίσουν προφορική μαρτυρία δεν εξουδετερώνει τις υποχρεώσεις τους ως ρητά καθορίζονται στο άρθρο 28

(1)της Συνθήκης. Το Δικαστήριο θα αξιολογήσει τη ενώπιον μου μαρτυρία στο κατάλληλο στάδιο για σκοπούς έκδοσης της απόφασης του πλην όμως, επαναλαμβάνω, οι υποχρεώσεις που βρίσκονται στους ώμους των Αιτητών όπως καθορίζονται από την γραμματική έννοια του άρθρου 28, παραμένουν αναλλοίωτες. 55. Με το πιο πάνω πλαίσιο ως δεδομένο και με δεδομένο το ότι ούτε η Αιτήτρια έχει αιτηθεί την θεραπεία οποιασδήποτε παρατυπίας αλλά, αντίθετα, πρωταρχική της θέση μέχρι και σήμερα είναι ότι το Τεκμήριο 4, ως έχει, πληροί την προϋπόθεση του Άρθρου 28

(1)της Συνθήκης, δεν καταδεικνύεται στο παρόν στάδιο οποιαδήποτε σχετικότητα του εν λόγω εγγράφου με τα επίδικα θέματα, ήτοι, κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις της Συνθήκης. Καθοδήγηση προς τούτο αντλώ από την απόφαση της Έντιμης Δ. Μιχαηλίδου (Π.Ε.Δ., ως ήταν τότε) στην Intersputnik I.O.S.C. v. Planetsky (CY) Ltd, Αρ. Αίτησης 19/12, 16.10.12 στα πλαίσια της οποίας απερρίφθη αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης των εκεί αιτητών για να προσκομιστεί το πρωτότυπο της εκεί υπό κρίση διαιτητικής απόφασης της οποίας επιζητείτο εγγραφή και η μετάφραση της συμφωνίας των μερών για παραπομπή σε διαιτησία. Η κυρίως αίτηση για εγγραφή εδραζόταν στη Σύμβαση περί Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων που κυρώθηκε με το Νόμο 84/79 και το Δικαστήριο, απορρίπτοντας την αίτηση τόνισε ότι: «Στο αγγλικό κείμενο της Σύμβασης ο νομοθέτης χρησιμοποιεί τις λέξεις 'shall at the time of the application supply .' ενώ όπως είδαμε στο ελληνικό κείμενο: 'οφείλει κατά το χρόνο της υποβολής της αιτήσεως να προσκομίσει'. Με σαφή τη νομοθετική επιταγή καθίσταται προφανές ότι οι αιτητές έχουν την υποχρέωση και οφείλουν να επισυνάψουν ή καταχωρίσουν ή προσκομίσουν στο Δικαστήριο κατά το χρόνο της υποβολής της αίτησης τα εν λόγω έγγραφα: Ως εκ τούτου κρίνω ότι δεν παρέχεται στο Δικαστήριο η δυνατότητα να επιτρέψει στους αιτητές να διορθώσουν τις 'παραλείψεις' τους εκ των υστέρων με καταχώριση ως τεκμηρίων δυνάμει της Δ.39, θ.21, των εγγράφων όπως επιζητούν.»

1. Δεν με βρίσκει σύμφωνη η θέση της Αιτήτριας ότι η πιο πάνω απόφαση δεν δύναται να αποτελέσει πηγή καθοδήγησης για το Δικαστήριο εφόσον εκδόθηκε στην βάση άλλου νομοθετικού πλαισίου, εφόσον η υποχρέωση παρουσίασης εγγράφων κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης εφαρμόζεται και στις δύο περιπτώσεις.
2. Η πρωτόδικη απόφαση Travelword Vacation Ltd v. Ironhold Estates Ltd T/A Henipa Hotel, Αρ. Αίτησης 3/07, 22.11.2207 (υπό Τ.Θ. Οικονόμου, Α.Ε.Δ. όπως ήταν τότε) δεν παρέχει έρεισμα στις θέσεις της Αιτήτριας. Και τούτο διότι η εκεί απόφαση αφορούσε στις πρόνοιες του τότε εν ισχύ Ευρωπαϊκού Κανονισμού 44/2001 όπου το άρθρο 55, όπως αναγνωρίστηκε και από το ίδιο το Δικαστήριο, μπορούσε να ορίσει προθεσμία προσαγωγής του πρωτότυπου εγγράφου. Αντίστοιχη πρόνοια δεν απασχολεί στην παρούσα υπόθεση. Ούτε η αγγλική αυθεντία Lombart - Knight and another v. Rainstorom Pictures Ltd [2014] EWCA Civ 356 υποβοηθά τη θέση της Αιτήτριας. Όπως ορθά παρατηρούν οι συνήγοροι των Καθ' ων η Αίτηση, η εν λόγω απόφαση αφορούσε το αγγλικό Arbitration Act 1996 και όχι τις πρόνοιες της Συνθήκης και επομένως δεν σχετίζεται με το υπό κρίση ζήτημα.
3. Δεν με βρίσκει σύμφωνη ούτε η προσέγγιση των συνηγόρων των Αιτητών δια το ότι δεν παραβλάπτονται τα δικαιώματα των ενιστάμενων οι οποίοι «θα μπορούν να εγείρουν οποιοδήποτε ζήτημα οι ίδιοι επιθυμούν σε αντίκρουση του εγγράφου το οποίο η δική μας πλευρά επέλεξε να παρουσιάσει.» Οι ενιστάμενοι ορθά παραπονούνται ότι διαμόρφωσαν την ένσταση τους και τα γεγονότα τα οποία επικαλούνται προς υποστήριξη αυτής στη βάση του Τεκμηρίου
4. Το εάν καλύπτονται ή όχι τυχόν μεταγενέστερες ενστάσεις τους από τους υφιστάμενους λόγους ένστασης τούτο δεν αναιρεί την αδικία που ενδέχεται να υποστούν εφόσον τα γεγονότα που καταγράφονται επί της ΕΔ Οικονόμου αποτελούν το πλαίσιο το οποίο περιορίζει και τους ίδιους κατά την ακροαματική διαδικασία της υπόθεσης.
5. Παρεμβάλλω εδώ καταληκτικά ότι ο τρόπος προσκόμισης μαρτυρίας προς απόδειξη των γεγονότων που εμπεριέχονται στις Ένορκες Δηλώσεις, που εν προκειμένω επιλέχθηκε από τα μέρη να γίνει προφορικά για λόγους που οι ίδιοι καλύτερα γνωρίζουν, δεν δύναται να χρησιμοποιηθεί ως μηχανισμός διεύρυνσης των ουσιωδών θέσεων των μερών ως προς τα γεγονότα. Και τούτο διότι, πέραν των συνήθων κανόνων απόδειξης και αρχών ισότητας των όπλων, το εγχείρημα της Αιτήτριας και οι πιθανές δυσμενείς επιπτώσεις στην άλλη πλευρά, αποκτούν ιδιαίτερη σημασία στην παρούσα υπόθεση όπου οι πρόνοιες της Συνθήκης εκδήλως αποσκοπούν στην τήρηση συγκεκριμένων προϋποθέσεων οι οποίες ευλόγως δύνανται να χαρακτηρισθούν ως τυπικές. Έχουν δηλαδή το δικαίωμα οι Καθ' ων η Αίτηση να ενστούν στην εγγραφή στη βάση των τυπικών αυτών προϋποθέσεων (οι οποίες άπτονται εν μέρει και της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου) όπως και έπραξαν, με αναφορά στο Τεκμήριο 4 αντιπαραβάλλοντας εκτενώς το περιεχόμενο του με τις προϋποθέσεις της Συνθήκης, ως προκύπτει από μια απλή ανάγνωση της ΕΔ Οικονόμου. Μια δε απλή ανάγνωση των Ενόρκων Δηλώσεων αποκαλύπτει ότι αυτή είναι και η όλη ουσία της αντιδικίας. Συναφώς, τυχόν αποδοχή νέου αντιγράφου της αλλοδαπής απόφασης θα παρουσίαζε τον κίνδυνο πλήρους μεταβολής του πλαισίου και του άξονα της αντιδικίας που εκκρεμεί εδώ και έξι έτη ακριβώς στη βάση του Τεκμηρίου 4, το οποίο, επαναλαμβάνω, η Αιτήτρια μέχρι σήμερα προωθεί τη θέση ότι ικανοποιεί τις προϋποθέσεις της Συνθήκης. Τα πιο πάνω δεν δύναται να θεραπευτούν μέσω του δικαιώματος αντεξέτασης εφόσον μια τέτοια προσέγγιση θα εγκυμονούσε τον κίνδυνο να καταστήσει τη διαδικασία ατέρμονη εφόσον κάθε νέο αντίγραφο ή πιστοποίηση ή σφραγίδα αποτελεί και θα πρέπει αφεθεί να αποτελεί αντικείμενο (νέας) ένστασης. Οι Ένορκες Δηλώσεις θα έπαυαν να έχουν οποιαδήποτε δεσμευτική για τα μέρη ισχύ ως δικονομικά εργαλεία εκατέρωθεν ειδοποίησης ως προς τα γεγονότα που θα έχουν να αντιμετωπίσουν τα μέρη κατά την ακροαματική διαδικασία. Η παρούσα διαδικασία δεν είναι ατέρμονη, περιορισμοί υπάρχουν και ορίζονται από το ίδιο τον Νόμο (βλ. παρ. 9 ανωτέρω) και την αναγκαιότητα διασφάλισης ισότητας των όπλων.
6. Η ένσταση επιτυγχάνει και η προτεινόμενη παράγραφος 24 διαγράφεται. (Υπ.).......... Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο